Συνολικά στη Βρετανία 6,3 εκατ. ασθενών βρίσκονται σε λίστες αναμονής και ενδεικτικά στην Ουαλλία 22.500 ασθενείς βρίσκονται σε αναμονή ιατρικού ραντεβού για περισσότερο από δύο χρόνια. Και μιλάμε για τη Βρετανία που προ ετών είχε ένα ζηλευτό και πρότυπο σύστημα υγείας. Δεν αμφιβάλλω ότι το δικό μας υπουργείο Υγείας καταβάλλει μεγάλη και φιλότιμη προσπάθεια για να βρει λύση σε αυτό το πρόβλημα που δημιουργεί ανησυχία και άγχος στους χιλιάδες ανθρώπους που βρίσκονται σε αναμονή. Η λύση όμως αργεί και γι’ αυτό θέλω να επισημάνω τη σημαντική παρουσία και τον ρόλο που μπορεί να παίξει σε αυτή την ανεπιθύμητη κατάσταση ο προσωπικός - οικογενειακός γιατρός. Μια καλή σχέση οικογενειακού γιατρού - ασθενούς με αμοιβαία κατανόηση και σεβασμό θα μπορούσε να απαλύνει τη σοβαρότητα του προβλήματος. Ο προσωπικός γιατρός γνωρίζει καλά το ιατρικό πρόβλημα του αναμενόμενου ραντεβού και με τις τακτικές επαφές με τον ασθενή του μπορεί να εκτιμήσει κάθε μικρή ή μεγάλη επιδείνωση του προβλήματος που θα μπορούσε να επιφέρει κίνδυνο στην υγεία του ασθενούς. Σε τέτοια περίπτωση μπορεί άμεσα να απαιτήσει επείγουσα εισαγωγή στο νοσοκομείο για άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος. Σε ολιγότερο σοβαρά αλλά χρόνια προβλήματα που βρίσκονται στη λίστα αναμονής, ο γιατρός εξηγεί και παρηγορεί τον ασθενή ότι δεν κινδυνεύει η υγεία του αναμένοντας το ραντεβού, αφού ο γιατρός βρίσκεται πάντα κοντά του. Την ψυχοφθόρα αναμονή την απαλύνει και με φαρμακευτικά και ψυχολογικά μέσα. Αλλωστε αρκετά από τα προβλήματα των σε αναμονή ραντεβού δεν είναι τόσο σοβαρά ή σημαντικά με απαραίτητη τη λύση τους σε νοσοκομείο.

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 04/12/24

Οι λίστες αναμονής, γιατροί και ασθενείς

Κύριε διευθυντά

Πολλά λέγονται και ακούγονται το τελευταίο διάστημα με πολλή γκρίνια και θυμό για την απαράδεκτη λίστα αναμονής των κρατικών νοσοκομείων για προγραμματισμένα χειρουργεία και θεραπείες. Δυστυχώς το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό αλλά πανευρωπαϊκό και λίγο πολύ παγκόσμιο. Μόνο τα πολύ πλούσια και τα σκανδιναβικά κράτη ίσως να το έχουν εν μέρει λύσει.

Πρόσφατα στο The British medical journal (Ιούλιος ’24 και Αύγουστος ’24 στο ένθετο The doctor) αναφέρεται ότι συνολικά στη Βρετανία 6,3 εκατ. ασθενών βρίσκονται σε λίστες αναμονής και ενδεικτικά στην Ουαλλία 22.500 ασθενείς βρίσκονται σε αναμονή ιατρικού ραντεβού για περισσότερο από δύο χρόνια. Και μιλάμε για τη Βρετανία που προ ετών είχε ένα ζηλευτό και πρότυπο σύστημα υγείας.

Δεν αμφιβάλλω ότι το δικό μας υπουργείο Υγείας καταβάλλει μεγάλη και φιλότιμη προσπάθεια για να βρει λύση σε αυτό το πρόβλημα που δημιουργεί ανησυχία και άγχος στους χιλιάδες ανθρώπους που βρίσκονται σε αναμονή. Η λύση όμως αργεί και γι’ αυτό θέλω να επισημάνω τη σημαντική παρουσία και τον ρόλο που μπορεί να παίξει σε αυτή την ανεπιθύμητη κατάσταση ο προσωπικός - οικογενειακός γιατρός. Μια καλή σχέση οικογενειακού γιατρού - ασθενούς με αμοιβαία κατανόηση και σεβασμό θα μπορούσε να απαλύνει τη σοβαρότητα του προβλήματος. Ο προσωπικός γιατρός γνωρίζει καλά το ιατρικό πρόβλημα του αναμενόμενου ραντεβού και με τις τακτικές επαφές με τον ασθενή του μπορεί να εκτιμήσει κάθε μικρή ή μεγάλη επιδείνωση του προβλήματος που θα μπορούσε να επιφέρει κίνδυνο στην υγεία του ασθενούς.

Σε τέτοια περίπτωση μπορεί άμεσα να απαιτήσει επείγουσα εισαγωγή στο νοσοκομείο για άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος. Σε ολιγότερο σοβαρά αλλά χρόνια προβλήματα που βρίσκονται στη λίστα αναμονής, ο γιατρός εξηγεί και παρηγορεί τον ασθενή ότι δεν κινδυνεύει η υγεία του αναμένοντας το ραντεβού, αφού ο γιατρός βρίσκεται πάντα κοντά του. Την ψυχοφθόρα αναμονή την απαλύνει και με φαρμακευτικά και ψυχολογικά μέσα. Αλλωστε αρκετά από τα προβλήματα των σε αναμονή ραντεβού δεν είναι τόσο σοβαρά ή σημαντικά με απαραίτητη τη λύση τους σε νοσοκομείο.

Μονόδρομος λοιπόν η καλή συνεργασία και σχέση οικογενειακού γιατρού - ασθενούς.

ΜΙΧ. ΝΕΟΦΥΤΟΥ 

Συντ. οικογενειακός γιατρός


Ορθόν, παιδίον, πεδάω και πέδηση

Κύριε διευθυντά

Αφορμή για την παρούσα επιστολή μου στάθηκε το άρθρο του κ. Τάκη Θεοδωρόπουλου «Ορθοπεδικός ή ορθοπαιδικός, αλίμονο στα ελληνικά» («Καθημερινή», 24/11/2024), αλλά και η επιστολή του κ. Κώστα Βίτκου από τη Μελβούρνη («Καθημερινή», 27/11/2024), ο οποίος την αφορμή έλαβε από το ίδιο άρθρο του κ. Θεοδωρόπουλου. Ο όρος Ορθοπαιδική δημιουργήθηκε από τον Γάλλο ιατρό, πατέρα της Ορθοπαιδικής (Nicolas Andry, 1658-1742) και όπως ο ίδιος αναφέρει στο σύγγραμμά του (Γαλλ. Orthopedie), τον δημιούργησε από τις δύο ελληνικές λέξεις ορθόν και παιδίον. Αντικείμενον της ιατρικής του ενάσκησης ήταν ο ευθειασμός της σπονδυλικής στήλης των παιδιών με κυφοσκολιωτικές παραμορφώσεις της Σ.Σ., και με μεθόδους συντηρητικές και όχι χειρουργικές. Δεν ήταν χειρουργός στην ειδικότητα. Η μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του όρου ορθοπεδική με ε και όχι με αι, είναι λανθασμένη καθώς και η προσπάθεια να ερμηνευθεί το ε από το ρήμα πεδάω, την πέδηση κ.λπ. Επειδή όμως με την πάροδο των ετών το αντικείμενον της ορθοπεδικής ειδικότητας μετατράπηκε, και όσον αφορά στην ηλικία των ασθενών, αλλά και ως προς την θεραπευτικήν (χειρουργικήν) αντιμετώπισίν των, η γνώμη μου είναι ότι υπήρξε ένα ευτυχές λάθος και η ειδικότητα θα πρέπει να γράφεται με ε ως ορθοπεδική.

Οσον αφορά στην επιστολή του κ. Βίτκου, συμφωνώ απολύτως με αυτά πού γράφει, αλλά στα παραδείγματά του θα ήθελα να προσθέσω και τη λέξη φιλομόφυλος και όχι ομοφυλόφιλος. Αυτά από έναν γιατρό που δεν είναι ορθοπεδικός, αλλά ωτορινολαρυγγολόγος.

ΜΙΧ. Δ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ 

Ιατρός - ΩΡΛ Πάτρα


Περπατάς και κλείνεις τη μύτη σου

Kύριε διευθυντά

Εδώ και 13 χρόνια κατοικώ στο Κουκάκι. Είναι μια πραγματικά υπέροχη περιοχή με τουρισμό, με νεολαία, με καταστήματα εστίασης, πραγματικά καταλαβαίνεις τι θα πει ζωντάνια. Ομως τον τελευταίο καιρό παρατηρώ μια τεράστια παραμέληση της περιοχής από την πολιτεία. Ο πεζόδρομος Γεωργάκη Ολυμπίου πρέπει να έχει να πλυθεί από τότε που ήταν δήμαρχος ο Μπακογιάννης. Τα σκουπίδια σταθερά καθημερινά ξεχειλίζουν. Δεν συζητώ για τα πεζοδρόμια και τους πεζοδρόμους που παρόλο που είναι μεγάλοι, είναι γεμάτοι μηχανάκια, γλάστρες, τραπέζια και γενικά ό,τι θέλει ο καθένας κάνει. Ελπίζω να καλυτερεύσει η κατάσταση!

ΦΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ,

 Ιδιωτικός υπάλληλος, κάτοικος Κουκακίου


Η φορολογία και περί ποσοστών

Κύριε διευθυντά

Με αφορμή άρθρο του εκλεκτού συνεργάτη σας κ. Πάσχου Μανδραβέλη στην «Καθημερινή» της Κυριακής της 24ης Νοεμβρίου, με τίτλο «Καλά και άδικα νέα στη φορολογία», θεωρώ ότι πρέπει να διευκρινιστεί το εξής.

Δεν αποδίδει την πραγματικότητα το να θεωρούμε ότι το προϊόν του κεφαλαίου φορολογείται με μόνον 5% σε αντίθεση με άλλες μορφές εισοδήματος που φορολογούνται με υψηλότερους συντελεστές. Και τούτο διότι η φορολογία του 5% είναι απλώς η δεύτερη φάση της φορολογίας των κερδών της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Πριν επιβληθεί ο φόρος αυτός τα κέρδη της εταιρείας έχουν ήδη φορολογηθεί με συντελεστή 22% και ο φόρος του 5% επιβάλλεται επί του εναπομείναντος 78% των κερδών. Αρα αν κάποιος βάλει τα χρήματά του σε μία εταιρεία, τα τυχόν κέρδη της που θα καταλήξουν στην τσέπη του θα έχουν φορολογηθεί με 22%, και επιπλέον το 5% επί του 78%, που ισούται με 3,9%, ήτοι συνολικά θα έχουν φορολογηθεί με 25,9%.

Ο συντελεστής αυτός είναι βεβαίως χαμηλότερος από ό,τι για κάποιες περιπτώσεις πολύ υψηλών εισοδημάτων από άλλες πηγές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πολύ χαμηλός και σκανδαλώδης, διότι ενσωματώνει τον επενδυτικό κίνδυνο αυτής της μορφής εισοδήματος. Για να υπάρξει μέρισμα και να φορολογηθεί, πρέπει κατ’ αρχήν η επιχείρηση να έχει κέρδη, πράγμα καθόλου βέβαιο, ενώ σε κάθε περίπτωση διατρέχει τον κίνδυνο η επιχείρηση να μην πάει καλά και να κλείσει, οπότε δεν χάνει μόνον το μέρισμα αλλά και όλα τα χρήματα που έχει επενδύσει. Το να λέμε ότι ο φορολογικός συντελεστής του μετόχου είναι 5%, αγνοώντας το 22% που έχει εισπραχθεί από τη φορολογική αρχή στην πηγή, είναι εξίσου παράλογο όσο το να λέμε ότι ο συντελεστής φορολογίας των μισθωτών είναι μηδέν, διότι ο φόρος μισθωτών υπηρεσιών παρακρατείται από τον εργοδότη και αποδίδεται από αυτόν στο Δημόσιο, ενώ ο μισθωτός εισπράττει το καθαρό ποσό.

ΝΙΚΟΣ ΒΑΛΤΗΣ


Ηταν βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου του 1944...

Κύριε διευθυντά

Η 6η Δεκεμβρίου, για κάποιους μια απλή ημερομηνία, για άλλους η ονομαστική τους γιορτή και για ορισμένους μια αξέχαστη ημέρα του βίου τους...

Τα τραγικά γεγονότα των Δεκεμβριανών του 1944 είχαν αρχίσει. Ηταν 6η Δεκεμβρίου, ημέρα της γιορτής του. Στις τρεις μετά τα μεσάνυκτα τρεις άνδρες της ΟΠΛΑ κτυπούν την πόρτα του σπιτιού του και τον αναζητούν.

Ξεφεύγοντας, την τελευταία στιγμή κάνει μια απερίσκεπτη, επιπόλαια κίνηση εναντίον τους. Ευτυχώς η εκπυρσοκρότηση αποτυγχάνει. Από αυτή τη σωτήρια αποτυχία, γλιτώνει τη δική του ζωή, της συζύγου και των δύο παιδιών του.

Καμιά φορά, μια αποτυχία καταλήγει σε καλό...

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ν. ΔΡΑΚΑΤΟΣ
Χαλάνδρι