Στα μάτια των αριστερών, αλλά και των αγανακτισμένων, ο ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να αναδεικνύεται σε ηγεμονική δύναμη μέσω ενός ενωτικού λόγου. Επειδή οι κινήσεις των τακτικιστών έχουν ένα μοτίβο, θα δούμε στη συνέχεια τον Αλ. Τσίπρα να προχωρεί σε ανάλογες ενωτικές χειρονομίες προς το ΠΑΣΟΚ, χρεώνοντας σε αυτό την απόρριψή τους και προκαλώντας εσωκομματικά προβλήματα, καθώς το πλειοψηφικό κομμάτι του έχει σαφή αντιδεξιό προσανατολισμό. Συνεπώς, η νέα πορεία του είναι συνυφασμένη με το ΠΑΣΟΚ. Αυτό το γνωρίζουν ή το υποψιάζονται τα στελέχη του Κινήματος και μάλλον έτσι εξηγείται η σιωπή τους για την «Ιθάκη». Ουδέν σχόλιον, μέχρι στιγμής, από την ηγετική ομάδα και από τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος υπήρξε ο υπ’ αριθμόν 1 στόχος του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο της πρωθυπουργίας του. Η ίδρυση σήμερα κόμματος εξουσίας, εκ του μηδενός, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δεν βρισκόμαστε στο 1974, όταν τα πάντα ήταν υπό διαμόρφωση και το έδαφος πρόσφορο για τους δύο πατριάρχες. Ενας πρώην πρωθυπουργός επανέρχεται μόνον ως δυνάμει πρωθυπουργός. Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας. Διαφορετικά ας ασχοληθεί με τη συγγραφή ευπώλητων βιβλίων και με το Ιδρυμά του....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και....

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 28/11/25

ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Γνωρίζει πως το μέλλον του, όποιο και αν είναι αυτό, απαιτεί το κλείσιμο των παλιών λογαριασμών. Σε άλλες περιπτώσεις, αυτή η διαδικασία είναι επώδυνη. Ο αποχωρισμός και η «μαύρη πέτρα» κοστίζουν ψυχικά. Ο Αλέξης Τσίπρας όμως φαίνεται ότι απολαμβάνει αυτό το διαζύγιο, καθώς αφορά πρόσωπα τα οποία τον ταλαιπώρησαν όταν συνυπήρχαν. Σήμερα, ασμένως, τα ρίχνει με δημόσιο λόγο εις το πυρ το εξώτερον. Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για εκδίκηση, για ψυχική ανακούφιση ή για μια ψυχρά υπολογισμένη πολιτική πράξη. Ενδεχομένως να ισχύουν και τα τρία μαζί.

Επειδή ο συγγραφέας είναι και ευφυής και τακτικιστής, σίγουρα έχει αντιληφθεί τι δεν πρέπει να κάνει, όμως αμφιβάλλω αν έχει πλήρη εικόνα τού τι θα κάνει. Μάλλον κινείται στη βάση τού «βλέπουμε και κάνουμε». Αλλωστε, μέσα σε ένα τόσο ρευστό πολιτικό περιβάλλον θα ήταν παρακινδυνευμένο –και αν είχε την ικανότητα– να χαράξει μια στρατηγική. Βασικό μέλημά του θα είναι η οικοδόμηση συμμαχιών. Με ποιους;

Οταν έχει κόψει τους δεσμούς με τα στελέχη που συμβολίζουν τη ριζοσπαστική Αριστερά, ένας δρόμος υπάρχει: της συμπόρευσης, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με το ΠΑΣΟΚ. Ο Αλ. Τσίπρας διαθέτει φίλιες δυνάμεις μέσα στο Κίνημα, που θα τον βοηθήσουν σε αυτήν την προσπάθεια – μια προσπάθεια που την προωθούν και παράγοντες που βρίσκονται έξω από τον στενό χώρο της πολιτικής.

Να υπενθυμίσω στον αναγνώστη πως στο χρονικό διάστημα που προηγήθηκε των εκλογών του Μαΐου 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ πάλευε για την τρίτη θέση με τη ΔΗΜΑΡ, μέχρι που έκανε την πρόταση σε Παπαρήγα και Κουβέλη για κοινό υποψήφιο στις μονοεδρικές, πρόταση που αμφότεροι απέρριψαν ασυζητητί. Στα μάτια των αριστερών, αλλά και των αγανακτισμένων, ο ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να αναδεικνύεται σε ηγεμονική δύναμη μέσω ενός ενωτικού λόγου. Επειδή οι κινήσεις των τακτικιστών έχουν ένα μοτίβο, θα δούμε στη συνέχεια τον Αλ. Τσίπρα να προχωρεί σε ανάλογες ενωτικές χειρονομίες προς το ΠΑΣΟΚ, χρεώνοντας σε αυτό την απόρριψή τους και προκαλώντας εσωκομματικά προβλήματα, καθώς το πλειοψηφικό κομμάτι του έχει σαφή αντιδεξιό προσανατολισμό. Συνεπώς, η νέα πορεία του είναι συνυφασμένη με το ΠΑΣΟΚ. Αυτό το γνωρίζουν ή το υποψιάζονται τα στελέχη του Κινήματος και μάλλον έτσι εξηγείται η σιωπή τους για την «Ιθάκη». Ουδέν σχόλιον, μέχρι στιγμής, από την ηγετική ομάδα και από τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος υπήρξε ο υπ’ αριθμόν 1 στόχος του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο της πρωθυπουργίας του.

Η ίδρυση σήμερα κόμματος εξουσίας, εκ του μηδενός, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δεν βρισκόμαστε στο 1974, όταν τα πάντα ήταν υπό διαμόρφωση και το έδαφος πρόσφορο για τους δύο πατριάρχες. Ενας πρώην πρωθυπουργός επανέρχεται μόνον ως δυνάμει πρωθυπουργός. Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας. Διαφορετικά ας ασχοληθεί με τη συγγραφή ευπώλητων βιβλίων και με το Ιδρυμά του.

...από την "ΤΑ ΝΕΑ"

Μεταξύ των πολλών που εξοργίστηκαν ήταν και το ΚΚΕ. Σε σχόλιο του γραφείου Τύπου του κόμματος διαβάσαμε ότι το Κόμμα αισθάνεται «οργή και αγανάκτηση για το γεγονός», την «πέφτει» άσχημα στο υπουργείο Πολιτισμού για την «εμπορευματοποίηση» των αρχαιολογικών χώρων της χώρας (ας πούμε, το κόμμα, που έχει μνήμη ελέφαντα, θυμήθηκε μια διαφήμιση της Coca-Cola, φωτογραφίσεις και επιδείξεις οίκων μόδας στον Παρθενώνα, τον ναό του Ποσειδώνα και αλλού, βιντεοκλίπ αμφιβόλου ποιότητας με φόντο αρχαιολογικούς χώρους, μέχρι πολυτελείς δεξιώσεις κάτω από τη σκιά διάσημων αγαλμάτων), αλλά πάνω στη φούρια τη μεγάλη, της καταγγελίας, ξέχασε να μας πει το βασικότερο. Οτι, αφού δεν πρέπει να επιτρέπεται η εμπορευματοποίηση της Ακρόπολης, γιατί πρέπει να επιτρέπεται η πολιτικοποίηση; Ως γνωστόν, η σχετική αμαρτία βαραίνει πρώτα απ΄ όλους το ΚΚΕ, το οποίο έχει αναρτήσει κατ΄ επανάληψιν κάτι θηριώδη πανό στην Ακρόπολη για να μας καταστήσει γνωστή τη διαφωνία του για διάφορα θέματα… (Και, μεταξύ μας, προσδοκώντας ότι όλο και κάποιος τουρίστας θα πάρει καμιά φωτό να την «ανεβάσει» στα social media, να γίνει διεθνώς γνωστό το… ανδραγάθημα…) Η πρακτική του ΚΚΕ, ότι γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια την ιερότητα του χώρου, την παγκοσμιότητα του μνημείου και τα συναφή, δεν είναι τωρινή – μετράει πολλά χρόνια πίσω. Στην εποχή των Μνημονίων, το «ανεβαίνει Ακρόπολη το Κόμμα να κρεμάσει πανό» ήταν μια αγαπημένη παράμετρος της επαναστατικής γυμναστικής. Μετά τα Μνημόνια, «έπεσε» κάπως η απόδοση, αλλά ποτέ δεν είναι αργά να ξαναρχίσει. Η τελευταία φορά πάντως που η Αθήνα απήλαυσε γαϊδουροπανό (με την καλή έννοια ο όρος) του τιμημένου ΚΚΕ ήταν κάτι τέτοιες μέρες του Μαΐου του ’22, όταν οι αγωνιστές ανέβηκαν Ακρόπολη και κρέμασαν πανό για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Είχαν δε κουβαλήσει μαζί τους και «λατάκια» (όρος οικοδομικός που παραπέμπει σε ρόπαλα μικρού σχήματος) με κρεμασμένη, για τα μάτια του κόσμου, τη σημαία του κόμματος με το σφυροδρέπανο. Στην πραγματικότητα, για να αντιμετωπίσουν πιθανή αντίδραση της Αστυνομίας. Αλλά η Αστυνομία εκείνη την ημέρα κοιμόταν τον ύπνο τον βαθύ, μια που οι σύντροφοι είχαν καταστρώσει τρομερό σχέδιο – παραβίασαν τις πύλες της Ακρόπολης, μία ώρα πριν αυτές ανοίξουν για την είσοδο των τουριστών. Διώχθηκε κανείς για την ελεεινή ιεροσυλία; Οχι, βέβαια. Ποιος να διωχθεί;

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 21/05/25

«Ταμπλάς» από την πρόταση του ΠΑΣΟΚ

Μια έκπληξη ήταν για όσους παρακολουθούν από κοντά τις πολιτικές εξελίξεις το εξαιρετικά συγκροτημένο σε νομική βάση κείμενο της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής κατά των δύο πρώην υπουργών Κ. Καραμανλή και Χρ. Σπίρτζη και έξι υφυπουργών, νυν και τέως. Η έκπληξη προκλήθηκε κυρίως από το ότι άλλα περίμεναν και άλλα προέκυψαν. Για παράδειγμα, πίστευαν ότι δεν μπορεί να σταθεί με τίποτε πρόταση για κακουργηματικές πράξεις, επειδή ακριβώς δεν προκύπτει από πουθενά δόλος στις ενέργειες του Κ. Καραμανλή ειδικά, που είναι και το κεντρικό πρόσωπο αυτής της ιστορίας. Και τους ήρθε κανονικά «ταμπλάς» που λέμε, όταν είδαν την πρόταση, διότι όλη η κατηγορία, κατά των οκτώ πολιτικών, εδράζεται στο άρθρο 291 του Ποινικού Κώδικα περί διατάραξης της ασφάλειας των συγκοινωνιών. Αυτό που πολλοί θεωρούσαν ότι αφορά τους Ρομά και τις κλοπές χαλκού, στην ουσία μπορεί να εφαρμοστεί και για τους πολιτικούς, αναφορικά με τις ευθύνες για το δυστύχημα στα Τέμπη. Το «έργο» ανήκει αποκλειστικά στον νομικό Χρήστο Κακλαμάνη, που την «έδεσε» μια χαρά την πρόταση, και τώρα να δούμε πώς η ΝουΔου θα μπορέσει να την ξεπεράσει…

Το άρθρο για τις ασφαλείς συγκοινωνίες

Τι αναφέρει το άρθρο 291 του Ποινικού Κώδικα; Τα ακόλουθα, ωραία, τα οποία λες και είναι φωτογραφία:

«Οποιος διαταράσσει την ασφάλεια της συγκοινωνίας μέσων σταθερής τροχιάς, πλοίων ή αεροσκαφών:

α) με καταστροφή, βλάβη, μετακίνηση ή αφαίρεση εξοπλισμού λειτουργίας, κίνησης, ηλεκτροδότησης ή ασφάλειας, εγκαταστάσεων ή συγκοινωνιακών μέσων, β) με τοποθέτηση ή διατήρηση εμποδίων, γ) με αλλοίωση σημείων ή σημάτων ή με τοποθέτηση ή διατήρηση εσφαλμένων σημείων ή σημάτων, δ) με παραβίαση των κανόνων τεχνικού ελέγχου ή ασφαλούς φόρτωσης των συγκοινωνιακών μέσων, ε) με παραβίαση των κανόνων λειτουργίας συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών, στ) με άλλες, εξίσου επικίνδυνες, για την ασφάλεια της συγκοινωνίας πράξεις τιμωρείται: αα) με φυλάκιση αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κοινός κίνδυνος για ξένα πράγματα, ββ) με κάθειρξη έως δέκα (10) έτη αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, γγ) με κάθειρξη αν η πράξη είχε ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη ή προκάλεσε σημαντική βλάβη σε εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας, δδ) με ισόβια κάθειρξη αν η πράξη είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο άλλου»…

Να δω τώρα με ποιον τρόπο θα τα ανατρέψει όλα αυτά η κυβερνητική πλειοψηφία… Διότι υπάρχουν τα έγγραφα που τεκμηριώνουν ότι όσοι πέρασαν από το υπουργείο Μεταφορών – Υποδομών είχαν προειδοποιηθεί από συνδικαλιστές και άλλους για την τραγική κατάσταση του δικτύου και τι κινδύνους εγκυμονούσε η κατάσταση αυτή…

Η Ακρόπολη και η αμαρτία του ΚΚΕ

Εξοργίστηκαν πολλοί, κι εγώ μαζί με αυτούς, για το ανοσιούργημα της Adidas με το αθλητικό παπούτσι πάνω από την Ακρόπολη. Είπα κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, έλεος πια με την αυθαιρεσία και τη διάχυτη ανομία, την τάση να μην υπολογίζει κανείς τίποτε. Μεταξύ των πολλών που εξοργίστηκαν ήταν και το ΚΚΕ. Σε σχόλιο του γραφείου Τύπου του κόμματος διαβάσαμε ότι το Κόμμα αισθάνεται «οργή και αγανάκτηση για το γεγονός», την «πέφτει» άσχημα στο υπουργείο Πολιτισμού για την «εμπορευματοποίηση» των αρχαιολογικών χώρων της χώρας (ας πούμε, το κόμμα, που έχει μνήμη ελέφαντα, θυμήθηκε μια διαφήμιση της Coca-Cola, φωτογραφίσεις και επιδείξεις οίκων μόδας στον Παρθενώνα, τον ναό του Ποσειδώνα και αλλού, βιντεοκλίπ αμφιβόλου ποιότητας με φόντο αρχαιολογικούς χώρους, μέχρι πολυτελείς δεξιώσεις κάτω από τη σκιά διάσημων αγαλμάτων), αλλά πάνω στη φούρια τη μεγάλη, της καταγγελίας, ξέχασε να μας πει το βασικότερο. Οτι, αφού δεν πρέπει να επιτρέπεται η εμπορευματοποίηση της Ακρόπολης, γιατί πρέπει να επιτρέπεται η πολιτικοποίηση; Ως γνωστόν, η σχετική αμαρτία βαραίνει πρώτα απ΄ όλους το ΚΚΕ, το οποίο έχει αναρτήσει κατ΄ επανάληψιν κάτι θηριώδη πανό στην Ακρόπολη για να μας καταστήσει γνωστή τη διαφωνία του για διάφορα θέματα…

(Και, μεταξύ μας, προσδοκώντας ότι όλο και κάποιος τουρίστας θα πάρει καμιά φωτό να την «ανεβάσει» στα social media, να γίνει διεθνώς γνωστό το… ανδραγάθημα…)

Μηδέν διώξεις για την ιεροσυλία

Η πρακτική του ΚΚΕ, ότι γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια την ιερότητα του χώρου, την παγκοσμιότητα του μνημείου και τα συναφή, δεν είναι τωρινή – μετράει πολλά χρόνια πίσω. Στην εποχή των Μνημονίων, το «ανεβαίνει Ακρόπολη το Κόμμα να κρεμάσει πανό» ήταν μια αγαπημένη παράμετρος της επαναστατικής γυμναστικής. Μετά τα Μνημόνια, «έπεσε» κάπως η απόδοση, αλλά ποτέ δεν είναι αργά να ξαναρχίσει. Η τελευταία φορά πάντως που η Αθήνα απήλαυσε γαϊδουροπανό (με την καλή έννοια ο όρος) του τιμημένου ΚΚΕ ήταν κάτι τέτοιες μέρες του Μαΐου του ’22, όταν οι αγωνιστές ανέβηκαν Ακρόπολη και κρέμασαν πανό για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Είχαν δε κουβαλήσει μαζί τους και «λατάκια» (όρος οικοδομικός που παραπέμπει σε ρόπαλα μικρού σχήματος) με κρεμασμένη, για τα μάτια του κόσμου, τη σημαία του κόμματος με το σφυροδρέπανο. Στην πραγματικότητα, για να αντιμετωπίσουν πιθανή αντίδραση της Αστυνομίας. Αλλά η Αστυνομία εκείνη την ημέρα κοιμόταν τον ύπνο τον βαθύ, μια που οι σύντροφοι είχαν καταστρώσει τρομερό σχέδιο – παραβίασαν τις πύλες της Ακρόπολης, μία ώρα πριν αυτές ανοίξουν για την είσοδο των τουριστών. Διώχθηκε κανείς για την ελεεινή ιεροσυλία; Οχι, βέβαια. Ποιος να διωχθεί;

Διαχρονική και διακομματική ασυλία

Η ασυλία που απολαμβάνει το κόμμα για τις ακτιβιστικές δραστηριότητές του είναι διαχρονική και… διακομματική. Οπως το ’22 έκλεισε τα μάτια η κυβέρνηση της ΝουΔου, έτσι τα είχε κλείσει για το ίδιο γεγονός (της βεβήλωσης της Ακρόπολης) και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Στις 24 Ιανουαρίου του 2019, αγωνιστές του Κόμματος (ένα είναι το Κόμμα, πάλι θα τα λέμε;) είχαν μπουκάρει και πάλι στην Ακρόπολη και είχαν κρεμάσει δύο πανό, στα ελληνικά και τα αγγλικά, κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, την οποία ονόμαζαν (έτσι έγραφαν) Συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ. Εγινε κάτι; Επενέβη η Αστυνομία, έστειλε σε κανένα δικαστήριο κάποιον ή και όλους μαζί τους συναγωνιστές μπουκαδόρους; Οχι. Η ασυλία που λέγαμε. Ναι, αλλά η Adidas διέπραξε ανοσιούργημα με τα drones, το οποίο προκάλεσε στους οπαδούς του κόμματος «οργή και αγανάκτηση»…

Το της… Ζωής «τρόπαιον»…

Θα κλείσω την κουκουεδολογία με την ανακοίνωση διά στόματος Μήτσου Κουτσούμπα ότι το Κόμμα θα ψηφίσει μεν υπέρ της πρότασης που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής, αλλά «με το δικό του σκεπτικό». Ποιο είναι το «σκεπτικό» του Κουτσούμπα; Οτι η Προανακριτική θα πρέπει «να διερευνήσει σε βάθος την υπόθεση και να καταλήξει στις ποινικές ευθύνες που υπάρχουν για τα εγκλήματα των Τεμπών» και «να φτάσει το μαχαίρι βαθιά στο κόκαλο, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται». Πόσο ψηλά; Αφήνω τον ίδιο να το εξηγήσει, με δικά του λόγια: «Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός πιστεύουμε πρέπει να ελεγχθεί και για ποινικές ευθύνες, εκτός τις πολιτικές που έχει αδιαμφισβήτητα»! Για κάτι τέτοια είναι που λένε ουκ εά με καθεύδειν το της… Ζωής (Κωνσταντοπούλου) «τρόπαιον»…