Αν όντως ο παλαιός αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και σήμερα επικεφαλής της ΑΔΑΕ έχει συμφωνήσει, δηλώνει ότι ο ρόλος του επικεφαλής μιας ανεξάρτητης αρχής δεν είναι ελεγκτικός της εξουσίας αλλά ευθέως πολιτικός, άρα ότι οι θέσεις που διατυπώνει έχουν πολιτικό κίνητρο και δεν είναι αμιγώς αποτέλεσμα της νομικής του σκευής και της θεσμικής του υποχρέωσης, στο πλαίσιο της λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών. Σοβαρή εξέλιξη. Κατά τα άλλα, για το κυοφορούμενο μέτωπο και στο μαλακό υπογάστριο του ΠΑΣΟΚ, η εν λόγω πρόταση φαντάζει ήπια, καθόλου έξαλλη, «συμπεριληπτική» και επιπλέον είναι πολύ της μοδός, αφού στηρίζεται στα «δικαιώματα», τα οποία αναδεικνύει. Βολεύει κιόλας το συγκεκριμένο σχήμα, αφού του επιτρέπει, στο εξής, να οχυρωθεί προσχηματικά πίσω από τη συγκεκριμένη πρότασή του. Αν υπάρξουν άλλες προτάσεις από την αντιπολίτευση, η Νέα Αριστερά θα απαντά: έχουμε πρόταση, ψηφίστε τη δική μας. Είναι όμως σοβαρή πρόταση, είναι δηλαδή ένδειξη σοβαρής πολιτικής παρουσίας η πρόταση μιας προσωπικότητας (με τη δική της αξιοσέβαστη διαδρομή, δεν υπάρχει αμφιβολία) που δεν έχει καμία ελπίδα να συζητηθεί ως η υποψηφιότητα η οποία, επικεφαλής της Προεδρίας, μπορεί να ενώσει; Θα μπορούσε όντως μια τέτοια υποψηφιότητα να παίξει τον ρόλο που το πολίτευμα απαιτεί από τον ανώτατο άρχοντα, θα μπορούσε δηλαδή να είναι ο ρυθμιστής του πολιτεύματος, όπως απαιτεί το Σύνταγμα (άρ. 30); Υποτίθεται ότι κάθε κόμμα και κάθε πολίτης, είτε είναι δεξιός είτε αριστερός, διά της προτάσεώς του, στοχεύει ακριβώς στην κατά το δυνατόν πιο εύρυθμη λειτουργία της δημοκρατίας, γι’ αυτό άλλωστε εκ παραδόσεως οι Πρόεδροι έχουν ευρύτερη απήχηση από την απήχηση ενός κόμματος. Ο ρόλος τους είναι να συνθέτουν και να επαγρυπνούν. Δεν είναι να κάνουν αντιπολίτευση. Η Προεδρία της Δημοκρατίας, δηλαδή, δεν μοιάζει με συνδικαλιστικό όργανο. Η εκλογή Προέδρου δεν είναι υπόθεση συνδικαλιστών. Απαιτεί ώριμους αντιπροσώπους του έθνους με συναίσθηση ότι η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί και όχι μπαχαλάκηδες.

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 04/12/24