ΕΥΕS ONLY ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ, Ο,ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑΣΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΞΕΡΧΟΜΕΝΟΙ: Εξαιρετικός χειριστής του δικανικού και όχι μόνον λόγου, ο εκ Θεσσαλονίκης φίλος δικηγόρος, Δημήτρης Γαλλής, αποδομεί, με την παρατιθέμενη ανάρτησή του, τον πρώην Πρωθυπουργό και ΥΠΕΞ, Αντώνη Σαμαρά, ευκαιριακό, όπως αποδεικνύεται από τα έργα του ίδιου, εντός της ΝΔ και άλλοτε εκτός, με τη δεύτερη έξοδό του, στη συνέχεια της οποίας φαίνεται να έπεται και η αναγγελία του επόμενου Κόμματός του. Εκείνο που δεν φαίνεται να έχει κατανοήσει και πολύ περισσότερο να έχει διδαχθεί είναι το γνωστό-και διαχρονικώς ισχύον-που έχει ειπωθεί από την ιδρυτή της ΝΔ "υπάρχουν πράγματσ που γίνονται και δεν λέγονται και άλλα που λέγονται και δεν γίνονται" στο οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να ανατρέξει, πριν "εκτοξεύσει" τις σημερινές του παρόλες γιά το θέμα του "καλωδίου", έναντι των οποίων ο Γαλλής τοποθετέίται με θαυμαστό αντικειμενικό τρόπο, αντιπαραβάλλοντας, σημείο προς σημείο, όσα είπε ο Σαμαράς στο δικό του, ευθύβολο και συγκροτημένο σχολιασμό. Σκέπτομαι μόνον, ότι, από μόνη της, η σχετική note verbale (ρηματική διακοίνωση) του Quai d'Orsay (Γαλλικού ΥΠΕΞ) προς την Τουρκική πλευρά, η οποία βεβαίως δεν θα είχε αποδέκτη και την καθ' ημάς πλευρά, αν και μάς έχει γνωστοποιηθεί ατύπως για προφανείς λόγους, ως προκύπτει, αυτή με τίποτε δεν θα μπορούσε να επιδοθεί στους πολιτικούς αρχηγούς, στις σημερινές διαδοχικές ενημερωτικές συναντήσεις με τον ΥΠΕΞ, Γιώργο Γεραπετρίτη. Στην περίπτωση αυτή ένα μόνον eyes only μπορεί να ισχύσει κι ο καθένας ό,τι καταλάβει ή καλύτερα ό,τι θέλει να καταλάβει, καθ' ο μέτρο, εξερχόμενος από την ενημέρωσή του, πράξει το σύνηθες, να συντηρήσει, αν όχι να επαυξήσει, στη δήλωσή του το μύθο που έχει από πριν σχεδιάσει...Εάν πάντως υπήρχε περιθώριο να προσκληθεί και ο Σαμαράς, όπως υπαινιχθηκε ότι θα έδει η Καλογεροπούλου απόψε από τον Action 24, μάλλον θα έβρισκε ευκαιρία να το αποποιηθεί, ώστε να μην βρεθεί στη δύσκολη θέση να αυτοδιαψευσθεί ενώπιον διαδόχου του ΥΠΕΞ, με κοινό, διαχρονικό, παρονομαστή ότι γι' αυτό υπάρχει η αναφορά σε "δημόσια διπλωματία", κατ' αντίθεση με την αντίστοιχη "υπηρεσιακή" αυστηρώς διαβαθμισμένη, που δεν προσφέρεται γιά άμεση τουλάχιστον δημοσιοποίηση, αν όχι και σε βάθος δεκαετιών, ακόμη και 50 ετών, όπως η πρακτική του Foreign Ministry του ΗΒ. Συγχαρητήρισ και πάλι στο Γαλλή, γιά το επίπεδο και το περιεχόμενο (και) της συγκεκριμένης ανάρτησής του. Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

ΜΙΑ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ 
ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΟΓΙΑ

• «Πρώτον, ποιος, από πότε, πως, και με ποιανού την εντολή έδωσε στη Γαλλία το δικαίωμα να προβεί σε ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία για λογαριασμό της Ελλάδας;»

Η Γαλλία έχει το δικαίωμα από μόνη της. Δεν χρειάζεται εντολή κανενός.

• «Δεύτερον, ποιος, πότε και γιατί συμφώνησε με το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης;

Δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης. Σπεύδει ο πονηρός να το χρωματίσει προκαταβολικά ως κακό. Είναι απολύτως λογικό να έχει υπάρξει ελληνογαλλική συνεννόηση για το περιεχόμενο, επισήμως όμως δεν θα γίνει παραδεκτό ποτέ. Για ευνόητους λόγους.

• «Τρίτον, γιατί το Γαλλικό σκάφος δεν απέπλεε μέχρι να ενημερωθεί η Τουρκική πλευρά;»

Ψευδές. Η Τουρκική πλευρά είχε ενημερωθεί πολύ νωρίτερα. Ο απόπλους δεν εξαρτήθηκε από αυτό. Τώρα, αν στο παρασκήνιο έγινε κάποιο τζαρτζάρισμα στην Τουρκία προκειμένου να μην αντιδράσει διότι θα βρει ένοπλη αντίδραση, θα το μάθουμε πολύ αργότερα.

• «Τέταρτον, εφόσον η Τουρκία ενημερώθηκε από τη Γαλλία, τότε η κάθε NAVTEX τι ρόλο παίζει;»

Αντιστροφή, απευθυνόμενη σε ανενημέρωτους: πρώτα εκδόθηκε η αδειοδότηση και η navtex και μετά έγινε η ρηματική διακοίνωση.

• «Πέμπτον, εάν όλα τα παραπάνω έγιναν εν αγνοία της Ελλάδας, τότε γιατί δεν κάναμε διάβημα εναντίον της Γαλλίας και δεν αναστείλαμε την άδεια στην Γαλλική εταιρεία;»

«Εάν» λέει ο πονηρός και ζητάει απαντήσεις. Αντιστρέφω: Έγιναν όλα αυτά χωρίς να γνωρίζει η Ελλάδα;

• «Έκτον, αφού δεχόμαστε ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα να “ενημερώνεται”, από εδώ και πέρα θα ζητάμε κι εμείς “ενημερώσεις” για αντίστοιχες ενέργειες της Τουρκίας;»

Από που προκύπτει ότι αναγνωρίσαμε δικαίωμα της Τουρκίας; Από πουθενά. Ας μας εξηγήσει γιατί η Τουρκία δεν έβγαλε το στόλο.

• Συνεχίζει:«Η μυστική διπλωματία Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη μας οδηγεί σε νέα Μαδρίτη κι Ελσίνκι και σε νέα Ίμια. Διπλωματία που μετέτρεψε ακόμα και τους συμμάχους μας σε “Πόντιους Πιλάτους”.»

Η υπόθεση καλωδίου είναι σχεδόν υποδειγματική υπόθεση δημόσιας διπλωματίας. Ας ανατρέξει στη δήλωση Ρούμπιο. . Κατά τα λοιπά «επακούμβηση».

• «Η εκχώρηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας σε τρίτους, το γκριζάρισμα ελληνικών περιοχών και η ανοχή στην επιβολή τετελεσμένων από την Τουρκία, είναι οι “Πρέσπες του Αιγαίου”.»

Μένει να μας πει ποιο είναι το τετελεσμένο και που έγινε το γκριζάρισμα. Τα ψευδή ερωτήματα δεν αποτελούν απόδειξη.
Η γαλλική εταιρεία επισήμως ακολουθεί την ελληνική αδειοδότηση.

• «Όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί την Αμαρτία να την βαφτίσει Αρετή, ο ελληνικός λαός δεν δέχεται τέτοια “ανοσιουργήματα”. Μιλήσαμε πολλοί»

Η κυβέρνηση πέτυχε να κάνει τη δουλειά της χωρίς εμπλοκή και χωρίς να αμφισβητηθεί οτιδήποτε ελληνικό. Ο μόνος που παραδέχεται ότι η Τουρκία πέτυχε κάτι (τι;) είναι ο ίδιος ο Σαμαράς. Δεν το λες και αρετή.
Κρίμα …..

Η στρατιωτική επικοινωνία δεν αναιρεί την αποτροπή, ούτε η αποτροπή αποκλείει την επικοινωνία (μέσω τέτοιας διαδικασίας, άλλωστε. συνεφωνήθησαν τα ΜΟΕ μεταξύ των δύο χωρών), συνεπώς και οι προσωπικοί δίαυλοι επικοινωνίας με την τουρκική στρατιωτική ηγεσία είναι νοητοί, στο πλαίσιο σαφούς αντίληψης για την αποστολή της αποτροπής....

 ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ 

ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΣΤΟ ΕΣΚΙΣΕΧΙΡ

Μεταξύ των πολλών αιτιάσεων που διατυπώνονται εσχάτως από εντόνως ανησυχούντες για τα εθνικά θέματα, όλως ιδιαιτέρως δε από κάποιους που επιμένουν να θορυβούν επί θεμάτων εθνικής κυριαρχίας και τους δήθεν «κινδύνους» καταπάτησής τους, είναι και αυτή που αφορά την επίσκεψη του Αρχηγού Τακτικής Αεροπορίας (Α/ΤΑ), Αντιπτεράρχου (Ι) Παναγιώτη Γεωργακόπουλου στο Εσκισεχίρ της Τουρκίας το τριήμερο 3-5/11/2026, όπου συνάντησε τον Τούρκο ομόλογό του, Πτέραρχο Erdogan Gül και είχαν συνομιλίες για τα ΜΟΕ μεταξύ των δύο χωρών για το τρέχον έτος.

Εάν υπάρχει ελάχιστη σύνεση και γνώση των αντικειμενικών δεδομένων, τότε πρέπει να προσμετρηθούν προς αντίκρουση των ως άνω:

• Κανένας Α/ΤΑ δεν θα πήγαινε σε μία συνάντηση, πολλώ δε μάλλον ως η συγκεκριμένη, δίχως απολύτως σαφείς και συγκεκριμένες οδηγίες για την τηρητέα στάση του σε αυτή, σε πλήρη γνώση της Πολιτικής και Στρατιωτικής Ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ, της αντίστοιχης του ΥΠΕΞ και τελικώς του Γραφείου του Πρωθυπουργού. Και σε αυτή τη βάση ο Α/ΤΑ, επιφορτισμένος να συζητήσει τεχνικά και μόνον θέματα, που θα μπορούσε ενδεχομένως να φθάνουν, στο πνεύμα των υφιστάμενων Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) μεταξύ των δύο χωρών, το πολύ μέχρι τη λειτουργία διαύλων εκτόνωσης όταν κάποιες καταστάσεις επαπειλείται να φθάσουν σε άκρα, μέσω της ειδικής άμεσης τηλεφωνικής γραμμής μεταξύ των Αρχηγών Ελλάδος-Τουρκίας στο επίπεδο αυτό, και

• Ο Α/ΤΑ, δεύτερος στην Ιεραρχία της ΠΑ, είναι από τη φύση της αποστολής του και του απορρέοντος θεσμικού πλαισίου καθηκόντων του, σε ρόλο «σκληρού», ως πολεμιστή, που δεν συζητεί, αλλά ακολουθεί και εντέλλεται την υλοποίηση κανόνων εμπλοκής και μόνον, δίχως απώλεια χρόνου. Θα ήταν δε ελεγκτέος και μόνον, εάν ακολουθούσε την προτροπή απόστρατου Πτεράρχου, ο οποίος τον προέτρεψε δημοσίως, από τα ΜΚΔ, να αρνηθεί να μεταβεί στη συνάντηση αυτή!

Όπως προσδιορίζεται από την επίσημη ιστοσελίδα της ΠΑ, ότι ο Α/ΤΑ: Είναι υπεύθυνος για την Αεράμυνα της Χώρας και ασκεί τον έλεγχο και τη διαχείριση σε όλο το εύρος του FIR Αθηνών, που περιλαμβάνει Εθνικό και Διεθνή Εναέριο χώρο. Επιπλέον έχει την ευθύνη για την οργάνωση, εκπαίδευση, εξοπλισμό και διατήρηση της μαχητικής ικανότητας και επιχειρησιακής ετοιμότητας των πολεμικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) με σκοπό την άμεση αντίδραση τόσο σε καιρό ειρήνης όσο και σε καιρό πολέμου.

Υπενθυμίζεται ότι τα πρώτα ΜΟΕ, γνωστά συνοπτικώς ως «Μνημόνιο Παπούλια-Γιλμάζ» το οποίο και υπεγράφη το 1988, αποτελούν μέχρι σήμερα τη βάση στην οποία πρέπει να κινούνται οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας, ασχέτως αν η εξ Ανατολών γείτων τείνει να το έχει οδηγήσει σε κενό γράμμα.

Ακριβώς δε επειδή το θέμα των πτητικών δραστηριοτήτων, μέσω των παράνομων Τουρκικών παραβάσεων ΕΕΧ/παραβιάσεων ΚΕΚ βρισκόταν και τότε στην κορυφή, η ΠΑ έδωσε ιδιαίτερη μάχη για τη βέλτιστη κατοχύρωση των εθνικών συμφερόντων στις τεχνικές διαπραγματεύσεις που είχαν προηγηθεί. Σε αυτές έδωσε τότε πραγματική και αποτελεσματική μάχη, ως μετέχων στην σχετική Υποεπιτροπή, ο αείμνηστος Πτέραρχος (Ι) Χαράλαμπος Σταυρακάκης, τότε Υπαρχηγός ΓΕΑ και μετέπειτα Δκτής ΕΥΠ, από το 1996 για τρία περίπου χρόνια.

Και με δύο λόγια, για να μη χάνουμε τη μεγάλη εικόνα, όπως συνήθιζε να επισημαίνει ο αείμνηστος Κάρολος Παπούλιας, Πρόεδρος Δημοκρατίας και για πολλά χρόνια Υπουργός Εξωτερικών: Η στρατιωτική επικοινωνία δεν αναιρεί την αποτροπή, ούτε η αποτροπή αποκλείει την επικοινωνία (μέσω τέτοιας διαδικασίας, άλλωστε. συνεφωνήθησαν τα ΜΟΕ μεταξύ των δύο χωρών), συνεπώς και οι προσωπικοί δίαυλοι επικοινωνίας με την τουρκική στρατιωτική ηγεσία είναι νοητοί, στο πλαίσιο σαφούς αντίληψης για την αποστολή της αποτροπής.

Ως εκ τούτου, και η άμεση προσωπική επαφή του Α/ΤΑ με τον εξ Ανατολών ομόλογό του, όχι μόνο είναι κατανοητή , αλλά και ενδεικνυόμενη, ώστε να συζητούνται σε προσωπικό επίπεδο οι αναγκαίες διευκρινίσεις επί κρίσιμων περιστατικών, αλλά και να γίνεται αμοιβαίως αντιληπτή και κατανοητή η υπάρχουσα εκατέρωθεν αποφασιστικότητα για την αντιμετώπιση κρίσιμων καταστάσεων, οι οποίες παραβιάζουν «κόκκινες γραμμές» αντιστοίχως.

Βεβαίως οι συναντήσεις αυτές, καθώς και τα θέματα ως και το εύρος των συζητήσεων σε αυτές, καθορίζονται με σαφήνεια αποκλειστικά από την πολιτική Ηγεσία και ο Αρχηγός υποχρεούται όπως τα ακολουθεί κατά γράμμα! Η πολιτική αυτή είναι καθορισμένη και ακολουθείται με ελαφριές διακυμάνσεις από το τέλος του ’80, χωρίς να έχει απασχολήσει τις εκάστοτε Κυβερνήσεις η σκέψη για τυχόν αλλαγή ή τροποποίηση.

Σε ότι αφορά, τέλος στους συνήθεις..... "αλλαλάζοντες αρνητές" δυστυχώς δεν υπάρχει ευγενική αντιμετώπιση και προκειμένου να μην εκτεθούμε απλώς τους αγνοούμε!!!

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Η ΣΟΦΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΛΛΗ ΓΙΑ ΤΟ "ΚΑΛΩΔΙΟ"- ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑΛΛΑΓΗΣ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΛΕΞΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟ "ΚΑΛΩΔΙΟ¨ΟΜΟΙΩΣ- ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΦΟΡΤΙΣΜΕΝΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΟΠΗΣ, ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΑ ΜΕ ΠΡΟΔΗΛΗ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΟΠΙΣΤΙΑ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

Έγραψαν οι Δημήτρης Γαλλής, και...

Ποιοι αμφισβητούν τις ενέργειες της χώρας για το καλώδιο;
Όλοι αυτοί που ήταν βέβαιοι ότι υπήρχε άγνωστο καύσιμο, χαμένα βαγόνια, δολοφόνος του γιου της Εισαγγελέως, αλλά και δολοφόνος του … σκύλου.
Ευφυέστατοι.
Ικανότατοι.
Μοναδικοί.
Να τους ψηφίσετε.
Αν δεν καταφέρουν να ποντίσουν καλώδιο, δεν πειράζει.
Θα ποντίσουν τη χώρα

...Κωνσταντίνος Αλεξάκης, και...

 

Σε προηγούμενες αναρτήσεις και ενημερωτικές εκπομπές είχα υποστηρίξει ότι λόγια, πράξεις και συμμαχίες πρέπει να κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος, για να ορίζουμε εμείς την περιγραφή και όχι η Τουρκία. Η διακοίνωση δείχνει γιατί. Η ελληνική θέση ήταν σαφής. Το περιεχόμενο όμως της γαλλικής ενημέρωσης δεν είχε αποσαφηνιστεί δημόσια, αφήνοντας χώρο σε διαφορετικές ερμηνείες. Παράλληλα, η Άγκυρα προέβαλε τη δική της εκδοχή: «με τη συναίνεσή μας». Επιχειρεί έτσι να παρουσιάσει την πρόοδο του έργου ως επιβεβαίωση δικού της ρόλου.

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η τουρκική εκδοχή έγινε αποδεκτή. Η διπλωματική συνεννόηση μπορεί να επιτρέπει την πρόοδο του έργου, ενώ οι αξιώσεις παραμένουν.

Η μάχη εστιάζεται πλέον στο πεδίο της περιγραφής. Η Τουρκία μιλά τη γλώσσα του δικού της «δικαίου» για να γράψει αρχείο: «συναίνεση», «συντονισμός», «υφαλοκρηπίδα». Ένα αφήγημα μπορεί να χτίσει τετελεσμένα στην αντίληψη, και εκεί δεν υπάρχει δικαστήριο να τα ακυρώσει. Αν τα διεθνή μέσα υιοθετήσουν την περιγραφή «έρευνες με τουρκική συναίνεση», αντί να την καταγράφουν ως τουρκικό ισχυρισμό, η Άγκυρα θα έχει κερδίσει έδαφος στην αντίληψη των τρίτων. Η απάντηση χρειάζεται κοινή, σταθερή διατύπωση από Ελλάδα, Κύπρο, Γαλλία και ΕΕ: οι έρευνες γίνονται αποκλειστικά με ελληνική και κυπριακή άδεια.

Η γαλλική συμμετοχή δημιουργεί πρόσθετα συμφέροντα υπέρ της υλοποίησης. Η αξιοποίησή τους απαιτεί έγκαιρη κοινή προετοιμασία: οι άδειες, οι διπλωματικές επαφές, η παρουσία στη θάλασσα και οι δημόσιες τοποθετήσεις να υπηρετούν τον ίδιο πολιτικό στόχο: να ολοκληρωθούν οι εργασίες χωρίς η τουρκική απαίτηση συναίνεσης να γίνει αποδεκτή προϋπόθεση για το σημερινό ή το επόμενο έργο. Εκεί κρίνεται στην πράξη η σύνδεση λόγων, πράξεων και συμμαχιών.

Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Αλεξάκης
• Επίτιμος Διοικητής Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΔΕΕ)
• M.A. in Strategic Security Studies, National Defense University (NDU–CISA), Washington DC

...και Δημήτρης Χριστόπουλος (ετεροχρονισμένο)

Πλέον, η Ελλάδα επέλεξε να δεσμευθεί σε μακρά διάρκεια να συνεργάζεται με ένα κράτος εκτός ΝΑΤΟ – άρρητα αλλά προφανώς – για να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο επίθεσης ενός κράτους μέλους του ΝΑΤΟ, δηλαδή της Τουρκίας. Στο μεταξύ, η συστοιχία των ελληνικών πυραύλων αμύνεται στο έδαφος της Σαουδικής Αραβίας, που συνομολόγησε λίγο καιρό πριν στρατιωτική και όχι μόνο συμφωνία με την Τουρκία και το Πακιστάν εναντίον όλων των στρατιωτικών επιβουλών σε βάρος του εδάφους της.
Κοινώς, ένα αδιανόητος γεωπολιτικός και διπλωματικός κόμπος στον οποίο έχει βρεθεί η Ελλάδα με υπερφίαλους χειρισμούς στο όνομα υποτίθεται της ασφάλειας της. Τα έχουμε ξανακούσει και τα έχουμε πληρώσει ακριβά αυτά τα μεγαλόπνοα σχέδια στο παρελθόν. Αυτές οι "μεγάλες" ιδέες είναι που οδηγούν στην εθνική τύφλωση και τις καταστροφές.

Να το ξαναπούμε: δεν βρήκε η Ελλάδα το Ισραήλ για να αντιμετωπίσει την Τουρκία. Η Ελλάδα έχει τους δικούς της ανοιχτούς λογαριασμούς με την Τουρκία και το Ισραήλ τους δικούς του. Η Ελλάδα δεν έχει κανέναν, μα κανέναν λόγο, να κουβαλάει στην πλάτη της τις τουρκο-ισραηλινές διενέξεις.

Το Ισραήλ βρήκε την Ελλάδα.

Βρήκε στην Ελλάδα το χρήσιμο ηλίθιο προκειμένου να «περικυκλώσει» την Τουρκία, αξιοποιώντας με μαεστρία την ελληνική φοβία στα ελληνοτουρκικά και τις επικίνδυνες αντιλήψεις περί γεωπολιτικής που επικρατούν στη χώρα. Και η Ελλάδα, ανταποκρίθηκε θέτοντας εαυτή σε μακρά κατάσταση ομηρείας από το Ισραήλ, σε μακρά διάρκεια.
Ως μη όφειλε. Διότι ο υπέρμετρος κυνισμός καμιά φορά καταντάει ασύγγνωστη αφέλεια.

Αυτή είναι η επιτομή του ελληνικού αδιεξόδου από τη στιγμή που η χώρα απερίσκεπτα καβάλησε τον άξονα με το Ισραήλ και τον υλοποιεί δεσμεύοντας νομικά τον εαυτό της σε μακρά διάρκεια και με ανυπολόγιστα κόστη.

Και μη χειρότερα λοιπόν.

ΥΓ. Τα προηγούμενα ισχύουν και θα ίσχυαν ακόμη και αν το Ισραήλ δεν ήταν υπεύθυνο να λογοδοτήσει για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει εναντίον των Παλαιστινίων στη Γάζα και αλλού καθώς και το ότι γενικώς θεωρεί ότι είναι κράτος που δεν δεσμεύεται από κανόνες διεθνούς δικαίου. Το γεγονός ότι το Ισραήλ είναι όμως όλα τα προηγούμενα καθιστούν την ελληνική συνεργασία μαζί του ακόμη πιο ηθικά απαράδεκτη και πολιτικά εύφλεκτη.

Το «νέο» τυφέκιο G3 θα είναι ελαφρύτερο, καθώς το παλαιό, πλαστικό κοντάκι θα αντικατασταθεί από ελαφρύτερο και ρυθμιζόμενο, ώστε να προσαρμόζεται σε κάθε σωματότυπο. Ο χειροφυλακτήρας θα αντικατασταθεί με ράγα Picatinny που θα επιτρέπει την προσαρμογή επιπλέον εξαρτημάτων. Το G3 θα αποκτήσει διόπτρες στόχευσης τύπου red dot, νέα σκοπευτικά υπέρυθρα και θερμικά, εξελιγμένη σκανδάλη και μηχανισμό ανάκρουσης που θα κάνουν το τυφέκιο πιο σταθερό και αποτελεσματικό στη χρήση. Παράλληλα, με την αναβάθμιση του όπλου είναι σαφές ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις επιλέγουν το διαμέτρημα των 7,62 χιλιοστών έναντι των 5,56. Οι πρώτες παραδόσεις των αναβαθμισμένων τυφεκίων θα καλύψουν τις ανάγκες του Εβρου και των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, με στόχο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2030 να αναβαθμιστεί το σύνολο των τυφεκίων των τριών Κλάδων....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 12/11/26

Η αγάπη για τον τόπο, η νοσταλγία για το χωριό και η ανάγκη για καλύτερη ποιότητα ζωής είναι σημαντικά κίνητρα, αλλά δεν αρκούν. Η επιστροφή χρειάζεται πραγματική οικονομία, παραγωγή και σταθερές προοπτικές εργασίας. Χρειάζεται γεωργία που να εξασφαλίζει αξιοπρεπές εισόδημα, συνδεδεμένη με τη μεταποίηση και την αγορά, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, συνεργατικά εγχειρήματα, σύγχρονες υπηρεσίες και ήπιο, βιώσιμο τουρισμό. Χρειάζεται να δημιουργείται προστιθέμενη αξία στον ίδιο τον τόπο, ώστε ο πλούτος που παράγεται να στηρίζει την τοπική κοινωνία. Χρειάζονται, βέβαια, και οι βασικές δημόσιες υποδομές: σχολεία, δομές υγείας, προσιτή κατοικία, συγκοινωνίες, γρήγορο Διαδίκτυο, παιδική φροντίδα και πολιτιστικές δραστηριότητες. Το κράτος πρέπει επιτέλους να πάψει να αντιμετωπίζει την περιφέρεια ως Ελλάδα δεύτερης κατηγορίας. Η αποκέντρωση δεν γίνεται με εκκλήσεις για επιστροφή, αλλά με δημόσιες επενδύσεις, υπηρεσίες και πραγματικές ευκαιρίες ζωής. Εδώ, όμως, υπάρχουν και συγκεκριμένες ευθύνες της αυτοδιοίκησης, τόσο του πρώτου όσο και του δεύτερου βαθμού. Κάθε δήμος και κάθε περιφέρεια οφείλουν να διαμορφώσουν το δικό τους, ιδιαίτερο πρόγραμμα δημογραφικής και παραγωγικής αναζωογόνησης, προσαρμοσμένο στις ανάγκες και στις δυνατότητες του τόπου. Με συγκεκριμένους στόχους, χρονοδιάγραμμα, πόρους και αξιολόγηση...

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

εργασία και ποιο εισόδημα; Με ποιο σχολείο για τα παιδιά του, με ποια πρόσβαση στην υγεία, στις μεταφορές, στον πολιτισμό και στις σύγχρονες υπηρεσίες; Και, τελικά, πώς θα μπορέσει να δημιουργήσει κάτι δικό του και να ζήσει αξιοπρεπώς; Η αγάπη για τον τόπο, η νοσταλγία για το χωριό και η ανάγκη για καλύτερη ποιότητα ζωής είναι σημαντικά κίνητρα, αλλά δεν αρκούν. Η επιστροφή χρειάζεται πραγματική οικονομία, παραγωγή και σταθερές προοπτικές εργασίας. Χρειάζεται γεωργία που να εξασφαλίζει αξιοπρεπές εισόδημα, συνδεδεμένη με τη μεταποίηση και την αγορά, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, συνεργατικά εγχειρήματα, σύγχρονες υπηρεσίες και ήπιο, βιώσιμο τουρισμό. Χρειάζεται να δημιουργείται προστιθέμενη αξία στον ίδιο τον τόπο, ώστε ο πλούτος που παράγεται να στηρίζει την τοπική κοινωνία.

Χρειάζονται, βέβαια, και οι βασικές δημόσιες υποδομές: σχολεία, δομές υγείας, προσιτή κατοικία, συγκοινωνίες, γρήγορο Διαδίκτυο, παιδική φροντίδα και πολιτιστικές δραστηριότητες. Το κράτος πρέπει επιτέλους να πάψει να αντιμετωπίζει την περιφέρεια ως Ελλάδα δεύτερης κατηγορίας. Η αποκέντρωση δεν γίνεται με εκκλήσεις για επιστροφή, αλλά με δημόσιες επενδύσεις, υπηρεσίες και πραγματικές ευκαιρίες ζωής.

Εδώ, όμως, υπάρχουν και συγκεκριμένες ευθύνες της αυτοδιοίκησης, τόσο του πρώτου όσο και του δεύτερου βαθμού. Κάθε δήμος και κάθε περιφέρεια οφείλουν να διαμορφώσουν το δικό τους, ιδιαίτερο πρόγραμμα δημογραφικής και παραγωγικής αναζωογόνησης, προσαρμοσμένο στις ανάγκες και στις δυνατότητες του τόπου. Με συγκεκριμένους στόχους, χρονοδιάγραμμα, πόρους και αξιολόγηση.

Θα μπορούσε, μάλιστα, να προβλεφθεί ειδική αρμοδιότητα αντιπεριφερειάρχη και αντιδημάρχου για την αναζωογόνηση της υπαίθρου και την επιστροφή νέων ανθρώπων. Οχι για να προστεθούν απλώς τίτλοι, αλλά για να υπάρχει συντονισμός, συνέχεια και λογοδοσία. Η αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να περιορίζεται στη διαχείριση της καθημερινότητας. Οφείλει να σχεδιάζει το μέλλον του τόπου, σε συνεργασία με τους παραγωγούς, τους επαγγελματίες, τους συλλογικούς φορείς και τους ίδιους τους πολίτες. Αν δεν υπάρξουν αυτές οι προϋποθέσεις, στην ύπαιθρο θα επιστρέφουν κυρίως όσοι έχουν ήδη εξασφαλισμένο εισόδημα, ενώ οι νέοι θα συνεχίζουν να φεύγουν αναζητώντας αλλού το μέλλον τους.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να πείσουμε τους ανθρώπους να επιστρέψουν. Είναι να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για να μπορούν να ζήσουν, να εργαστούν και να προκόψουν στον τόπο τους. Και η επιστροφή στην ύπαιθρο δεν μπορεί να είναι μια ευχή για όλους και ευθύνη κανενός. Χρειάζεται σχέδιο, πολιτική βούληση και συγκεκριμένες πράξεις.

ΣΤΈΦΑΝΟΣ ΣΤΑΜΈΛΛΟΣ

Το διόλου παρήγορο για τα καθ’ ημάς είναι η ευκολία με την οποία κόμματα και επώνυμοι σχολιαστές όχι απλώς αναπαρήγαγαν, αλλά υιοθέτησαν κιόλας τους ισχυρισμούς της τουρκικής πλευράς. Και μάλιστα με ικανοποίηση, αφού έτσι αποδεικνυόταν η εθνική μειοδοσία των κυβερνώντων και ειδικά του πρωθυπουργού και του υπουργού των Εξωτερικών. Βέβαια αυτή η σχέση των συγκεκριμένων επώνυμων σχολιαστών με τα τουρκικά ΜΜΕ είναι αμφίδρομη. Πολλάκις αυτά φιλοξένησαν δικές τους απόψεις επικριτικές και επιθετικές προς την ελληνική κυβέρνηση. Βρισκόμαστε σε μια φάση στην οποία, ενώ ένα γεγονός βρίσκεται σε εξέλιξη και ουδείς γνωρίζει την κατάληξή του, υπάρχουν κόμματα τα οποία μιλούν ευθέως ή υπαινικτικά για μια εθνική ήττα. Η αδιαμφισβήτητη σύμπλευση, επί του προκειμένου, της Αριστεράς με τον αποκαλούμενο πατριωτικό χώρο μάλλον θα πρέπει να εμβάλει σε δεύτερες σκέψεις αμφότερες τις πλευρές, αν και δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται αυτή η σύμπλευση. Τελικά, στις εξετάσεις στο διαγώνισμα με θέμα την εθνική ομοψυχία παίρνουμε κάτω από τη βάση. Αντί να επιδιώκουμε ενωμένοι μια εθνική επιτυχία, κάποιοι επενδύουν στις εθνικές ήττες για να επιβιώσουν πολιτικά. ...

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 12/11/26

Εθνική ομοψυχία: μηδέν εις το πηλίκον

ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Μέχρι στιγμής δεν γνωρίζουμε τι έγραφε η ρηματική διακοίνωση των Γάλλων και ενδεχομένως θα αργήσουμε να το μάθουμε. Φυσικά οι λαϊκιστές, οι οποίοι ακόμη αναμασούν το αίτημα η διπλωματία να ασκείται ενώπιον του λαού και όχι πίσω από τις κλειστές πόρτες, ζητούν δημόσια ενημέρωση. Αγνοούν πως στις διεθνείς σχέσεις κάποια πράγματα γίνονται και δεν λέγονται.

Το μόνο δεδομένο που έχουμε είναι η δήλωση της τουρκικής πλευράς της 10ης Νοεμβρίου που αναφέρεται σε συγκατάθεση και όχι σε αδειοδότηση. Ως γνωστόν, άδεια για τις εργασίες του ερευνητικού σκάφους έδωσαν μόνον η Ελλάδα και η Κύπρος. Κάπου εδώ όλα θα τελείωναν σε μια χώρα με ένα σοβαρό πολιτικό σύστημα. Οι διαφορές που χωρίζουν τις λέξεις «συγκατάθεση» και «αδειοδότηση» είναι τόσο πολλές, σε όλα τα επίπεδα, που δεν σηκώνουν περαιτέρω συζήτηση. Βεβαίως υπήρξαν πολιτικοί άνδρες που δεν αντιλήφθηκαν ή έκαναν ότι δεν αντιλήφθηκαν αυτές τις ουσιώδεις διαφορές προφανώς διότι αυτό επέβαλλε η προσωπική ατζέντα τους.

Η τουρκική πλευρά, για τους δικούς της λόγους, θέλησε να βρει μια ευπρόσωπη διέξοδο από την κρίση που διαφαινόταν, καθώς διαπίστωσε ότι είχε διαμορφωθεί ένας γενικότερος συσχετισμός δυνάμεων διόλου ευνοϊκός για αυτήν. Υποστηρίζοντας ότι έδωσε τη συγκατάθεσή της για τις εργασίες του σκάφους, φαίνεται πως πάει να κλείσει το πρόβλημα. Το ότι το κρέας οι Τούρκοι το βάφτισαν ψάρι, αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό. Πάντα θα πρέπει να αφήνουμε στην απέναντι πλευρά μια πόρτα ανοιχτή για την έντιμη υποχώρηση. Αυτό πιστεύω ότι έχει συμβεί μέχρι σήμερα.

Το διόλου παρήγορο για τα καθ’ ημάς είναι η ευκολία με την οποία κόμματα και επώνυμοι σχολιαστές όχι απλώς αναπαρήγαγαν, αλλά υιοθέτησαν κιόλας τους ισχυρισμούς της τουρκικής πλευράς. Και μάλιστα με ικανοποίηση, αφού έτσι αποδεικνυόταν η εθνική μειοδοσία των κυβερνώντων και ειδικά του πρωθυπουργού και του υπουργού των Εξωτερικών. Βέβαια αυτή η σχέση των συγκεκριμένων επώνυμων σχολιαστών με τα τουρκικά ΜΜΕ είναι αμφίδρομη. Πολλάκις αυτά φιλοξένησαν δικές τους απόψεις επικριτικές και επιθετικές προς την ελληνική κυβέρνηση.

Βρισκόμαστε σε μια φάση στην οποία, ενώ ένα γεγονός βρίσκεται σε εξέλιξη και ουδείς γνωρίζει την κατάληξή του, υπάρχουν κόμματα τα οποία μιλούν ευθέως ή υπαινικτικά για μια εθνική ήττα. Η αδιαμφισβήτητη σύμπλευση, επί του προκειμένου, της Αριστεράς με τον αποκαλούμενο πατριωτικό χώρο μάλλον θα πρέπει να εμβάλει σε δεύτερες σκέψεις αμφότερες τις πλευρές, αν και δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται αυτή η σύμπλευση. Τελικά, στις εξετάσεις στο διαγώνισμα με θέμα την εθνική ομοψυχία παίρνουμε κάτω από τη βάση. Αντί να επιδιώκουμε ενωμένοι μια εθνική επιτυχία, κάποιοι επενδύουν στις εθνικές ήττες για να επιβιώσουν πολιτικά. Οι ανησυχίες θεμιτές, οι μονίμως ανησυχούντες όμως έχουν χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία, αφού το κίνητρό τους είναι ιδιοτελές.

Το είπε χωρίς να το σκεφτεί, τονίζοντας έτσι πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνεται την απόστασή του από το ΠΑΣΟΚ. Προς τα δεξιά, άβυσσος. Προς το ΠΑΣΟΚ, ένας εσπρέσο δρόμος. Ο πρωθυπουργικός χρησμός υποδηλώνει μια εγγύτητα που υπερβαίνει τις τρέχουσες εκλογικές σκοπιμότητες. Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ δεν έχουν πίσω τους μόνο το προηγούμενο μιας αποτελεσματικής κυβερνητικής συνεργασίας (που, αν μη τι άλλο, δεν κατέληξε στη διάλυση αμφοτέρων, όπως συνέβη με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ). Είναι και δύο κόμματα-φορείς της μεταπολιτευτικής κουλτούρας – των αξιών που διαμορφώθηκαν ως ελάχιστος κοινός τόπος τον τελευταίο μισό αιώνα. Οι κομματικές τους βάσεις εμφορούνται από την ανάγκη να μη διακινδυνεύσει (πάλι) αυτό το ελάχιστο μεταπολιτευτικό κεκτημένο. Αρνητικά, από τους αντιπάλους τους, ορίζονται ως «νοικοκυραίοι», προτεραιότητα των οποίων είναι η «συντήρηση» των θεμελίων και όχι η ανατροπή του «συστήματος».....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 12/11/26

Εγγύτητες

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Αλήθεια, τώρα. Πόσο πιθανή είναι μια συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ.; Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι που έχει αυτοδεσμευτεί διά του συνεδρίου του ότι δεν πρόκειται να συμπράξει μετεκλογικά με τη Νέα Δημοκρατία;

Το θυμήθηκε άλλωστε και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, «υπομνηματίζοντας» την επανάληψη της διακήρυξής του ότι το μόνο κόμμα με το οποίο θα μπορούσε να συνεργαστεί είναι το ΠΑΣΟΚ. Ο ίδιος μπορεί και θέλει να συνεργαστεί. Αλλά το ΠΑΣΟΚ πήρε κοτζάμ συνεδριακή απόφαση για να τον αποκλείσει. Αρα; Γιατί επιμένει; Δεν αντέχει την απόρριψη;

Επιμένει, γιατί μάλλον διαβάζει τις δημοσκοπήσεις. Βλέπει ότι ένα 70% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ αποδοκιμάζει την κυβέρνηση. Υπάρχει όμως κι ένα 30% που την κρίνει θετικά (MARC, Οκτώβριος 2026). Περίπου ίσο είναι και το ποσοστό της βάσης του ΠΑΣΟΚ που δηλώνει ότι προτιμά τη σταθερότητα έναντι της αλλαγής.

Η απήχηση στο ένα τρίτο του πράσινου ακροατηρίου δεν είναι αμελητέο μέγεθος. Ο Μητσοτάκης επιχειρεί σε αυτό το ακροατήριο να εμφανίζεται ανοιχτός στη συνεργασία, προκειμένου μετά την κάλπη να χρεώσει στον Ανδρουλάκη την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης και την προσφυγή σε δεύτερες εκλογές. Και σε αυτές, αποδέκτες του διλήμματος «Μητσοτάκης ή περιπέτεια» θα είναι οι ενδιάμεσοι ψηφοφόροι – οι πιο επιρρεπείς στο να κάνουν το βήμα από το ΠΑΣΟΚ στη Ν.Δ. Θα είναι αρκετοί; Με τα σημερινά δεδομένα, μάλλον όχι.

Αξίζει όμως κανείς να διερευνήσει την πολιτική πραγματικότητα που έδειξε ο Μητσοτάκης πίσω από τα νούμερα της συγκυρίας. Η διαφορά του, είπε, με τα κόμματα στα δεξιά της Ν.Δ. –τα οποία αποκλείει κατηγορηματικά ως εταίρους– είναι «αβυσσαλέα». Το είπε χωρίς να το σκεφτεί, τονίζοντας έτσι πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνεται την απόστασή του από το ΠΑΣΟΚ. Προς τα δεξιά, άβυσσος. Προς το ΠΑΣΟΚ, ένας εσπρέσο δρόμος.

Ο πρωθυπουργικός χρησμός υποδηλώνει μια εγγύτητα που υπερβαίνει τις τρέχουσες εκλογικές σκοπιμότητες. Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ δεν έχουν πίσω τους μόνο το προηγούμενο μιας αποτελεσματικής κυβερνητικής συνεργασίας (που, αν μη τι άλλο, δεν κατέληξε στη διάλυση αμφοτέρων, όπως συνέβη με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ). Είναι και δύο κόμματα-φορείς της μεταπολιτευτικής κουλτούρας – των αξιών που διαμορφώθηκαν ως ελάχιστος κοινός τόπος τον τελευταίο μισό αιώνα. Οι κομματικές τους βάσεις εμφορούνται από την ανάγκη να μη διακινδυνεύσει (πάλι) αυτό το ελάχιστο μεταπολιτευτικό κεκτημένο. Αρνητικά, από τους αντιπάλους τους, ορίζονται ως «νοικοκυραίοι», προτεραιότητα των οποίων είναι η «συντήρηση» των θεμελίων και όχι η ανατροπή του «συστήματος».

Αν ήθελε να συνοψίσει κανείς τη σχέση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ σε μία φράση, θα έλεγε ότι οι ψηφοφόροι τους είναι πολύ πιο κοντά απ’ ό,τι οι ηγεσίες τους.

Οι πολίτες πληρώνουν δημοτικά τέλη και δικαιούνται αποτελεσματικές υπηρεσίες, αρκεί να επιδεικνύουν υπευθυνότητα στην εναπόθεση του οτιδήποτε, όπως προβλέπεται σύμφωνα με τον κανονισμό καθαριότητας 🚛Οι εργαζόμενοι δικαιούνται να εργάζονται με επαρκή και αξιόπιστα μέσα και εξοπλισμό. 🏘️Και η πόλη δικαιούται μια καθαριότητα που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις απαιτήσεις της. ‼️Κάποια στιγμή πρέπει όλοι να γίνουμε θιασώτες της αλήθειας. 📊Με στοιχεία, με διαφάνεια, με ανάληψη ευθυνών και χωρίς υπεκφυγές ή ανυπόστατες δικαιολογίες. ‼️ Η Ηλιούπολη δεν αξίζει τίποτα λιγότερο!

ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΠΑΘΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΜΕ
ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ...

Διάβασα με ενδιαφέρον, όπως όχι και με έκπληξη, την ανάρτηση του Νίκου Καραβαγγέλη, άριστου γνώστη-παρά τη γεωγραφική απόσταση που τον χωρίζει πλέον-γιά τα τεκταινόμενα στο Δήμο Ηλιούπολης, με τη σημερινή Δημοτική Αρχή Στάθη Ψυρρόπουλου. Εκλεγείς ο ίδιος δημοτικός σύμβουλος με τον «πλουραλιστικό» συνδυασμό του-προβολή ΠΑΣΟΚ και ορισθείς από το νυν Δήμαρχο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας, ο Καραβαγγέλης είδε και έμαθε πολλά, γιά να φύγει τελικώς τρέχοντας.

Όσα μεταφέρει, σαφή και αποστομωτικά, παραπέμπουν σε μία Δημοτική Αρχή που τρέχει γιά έργα βιτρίνας υψηλού μάλλον κόστους, σπατάλης τελικώς, αδιαφορώντας γιά τα ουσιώδη προβλήματα που ταλαιπωρούν το Δήμο και τους δημότες του, όσους κατοικούν σε αυτόν, κατ’ επέκταση. Επαίρονται γιά διπλασιασμό των ταμειακών διαθεσίμων του Δήμου, πράγμα αμφισβητήσιμο γιά το πώς προήλθε και πόση πράγματι είναι, αγνοούν στοιχειώδη (όπως π.χ. τη διαφορά μεταξύ γείωσης στα σχολικά κτήρια και μη ύπαρξης σε αυτά αλεξικέραυνων), προβάλλουν αμφιλεγόμενα τουλάχιστον «οράματα» όπως γιά το Χαλικάκι κ.ο.κ.

Στο συνέδριο της ΚΕΔΕ, στην Καλαμάτα, ο Δήμαρχος Ηλιούπολης αγνοήθηκε περίπου από τους πάντες, ακόμη και αυτούς του κομματάρχη στο ΠΑΣΟΚ Δημάρχου Αθηναίων, όπως μαθαίνω, αλλά ωστόσο συνεχίζει να το παίζει αδιάφορος. Και μάλιστα στο σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο επανανεβαίωσε την γνώριμη εικόνα του, ως αδιόρθωτου, αλλαζόνα και υπερόπτη, όπως ασφαλώς πληροφορούμαι.

Πενταετία αδιάφορη έως αρνητική θα αποβεί η τρέχουσα με τη σημερινή Δημοτική Αρχή, αυτό δεν αλλάζει βεβαίως, πλην όμως είναι καταδικασμένη να απέλθει σαν το κακό όνειρο, με την Ηλιούπολη να απαλλαγεί μεν, πλην όμως τραυματισμένη. Η επόμενη Δημοτική Αρχή από το 2029 θα έχει βαρύ έργο μπροστά της.

Στην ανάρτηση του Νίκου Καραβαγγέλη που παρατίθεται αμέσως παρακάτω, τα πράγματα λέγονται με το όνομά τους...

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Πρόσφατα, είδα και διάβασα δημοσιεύματα και ρεπορτάζ με εικόνες από τους δρόμους της πόλης, όπου τα απορρίμματα είχαν συσσωρευτεί σε απαράδεκτη έκταση.

Διαβάζοντας, μάλιστα, και την ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί ως προς τη διαθεσιμότητα των οχημάτων της καθαριότητας, αισθάνθηκα ιδιαίτερη λύπη, αλλά και προβληματισμό για έναν τομέα στον οποίο είχα προσωπικά εμπλακεί και καταβάλει σημαντική προσπάθεια.

Και εύλογα αναρωτιέμαι:

Πώς είναι δυνατόν, περισσότερο από 30 μήνες μετά την περίοδο κατά την οποία, σε συνεργασία με το προσωπικό της υπηρεσίας, είχε καταβληθεί μεγάλη προσπάθεια και είχε αποκατασταθεί η αποκομιδή των απορριμμάτων σε ένα αποδεκτό επίπεδο, δημιουργώντας μια βάση για περαιτέρω βελτίωση, να περιγράφεται σήμερα μια τόσο προβληματική κατάσταση;

Και μάλιστα, ενώ στο μεταξύ υπήρξαν σημαντικές ενισχύσεις σε μέσα και εξοπλισμό:

Με την παραλαβή και ενεργοποίηση:

- 6 απορριμματοφόρων (2 των 6, 2 των 10 και 2 των 12 κυβικών μέτρων).

- 3 τρακτόρων.

- 6 απορριμματοκιβωτίων για τη μεταφορά απορριμμάτων προς τον ΧΥΤΑ.

- 1 πλυντηρίου κάδων.

- 1 οχήματος αποκομιδής για τις βυθιζόμενες γωνιές ανακύκλωσης.

- Την ενεργοποίηση ενός ρυμουλκούμενου πλαστικού μηχανήματος.

- Την απόκτηση και τρίτης χοάνης στον Σταθμό Μεταφόρτωσης.

- Την επισκευή της γεφυροπλάστιγγας για τη ζύγιση των βαρέων οχημάτων.

Και παράλληλα με τη διατήρηση και αποδοχή των υπηρεσιών των συμβασιούχων COVID.

Κι ενώ από την 1η Ιανουαρίου 2025 αυξήθηκαν κατά 16% τα δημοτικά τέλη, με βασικό στόχο την κάλυψη του αυξημένου λειτουργικού κόστους της υπηρεσίας, στο οποίο περιλαμβάνεται και η συντήρηση των οχημάτων.

Και όπως είχε προταθεί ήδη από τον Φεβρουάριο του 2024, συστάθηκε τελικά, τον Αύγουστο του 2025, επιτροπή για την αξιολόγηση της διατήρησης ή της απόσυρσης και εκποίησης των παλαιών οχημάτων, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχει αποσυρθεί ούτε… προφυλακτήρας!

Αναρωτιέμαι...

Υπάρχουν μήπως αντικειμενικές δυσκολίες που δεν αντιμετωπίστηκαν;

Υπάρχουν παραλείψεις, λανθασμένες επιλογές ή ελλειπής συντονισμός;

Υπάρχουν λόγοι που, εσκεμμένα ή μη, λειτουργούν ως τροχοπέδη σε κάθε προσπάθεια βελτίωσης ή συμβαίνει κάτι άλλο;

Μήπως θα ήταν χρήσιμο αλλά και αναγκαίο να υπάρξει μια αναλυτική και τεκμηριωμένη ενημέρωση για τη σημερινή κατάσταση της υπηρεσίας καθαριότητας;

Μια αντίστοιχη ενημέρωση είχε πραγματοποιηθεί στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 29/2/2024, παρουσιάζοντας αναλυτικά την κατάσταση που επικρατούσε τότε.

Θα είχε λοιπόν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να γίνει σήμερα μια ανάλογη παρουσίαση και να παρουσιαστεί στο τι έχει αλλάξει αυτά τα σχεδόν τρία χρόνια.

Δεν αρκούν ούτε γενικόλογες διαπιστώσεις, ούτε οι αλληλομεταθέσεις ευθυνών.

Οι πολίτες πληρώνουν δημοτικά τέλη και δικαιούνται αποτελεσματικές υπηρεσίες, αρκεί να επιδεικνύουν υπευθυνότητα στην εναπόθεση του οτιδήποτε, όπως προβλέπεται σύμφωνα με τον κανονισμό καθαριότητας

Οι εργαζόμενοι δικαιούνται να εργάζονται με επαρκή και αξιόπιστα μέσα και εξοπλισμό.

Και η πόλη δικαιούται μια καθαριότητα που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις απαιτήσεις της.

Κάποια στιγμή πρέπει όλοι να γίνουμε θιασώτες της αλήθειας.

Με στοιχεία, με διαφάνεια, με ανάληψη ευθυνών και χωρίς υπεκφυγές ή ανυπόστατες δικαιολογίες.

Η Ηλιούπολη δεν αξίζει τίποτα λιγότερο!

Επειδή δεν μπορούμε να είμαστε οι πιο ανταγωνιστικοί όσον αφορά τη μισθολογική καταβολή, ό,τι και να κάνουμε, όσο και αν βελτιώσουμε – και είμαστε στη φάση μιας νέας διαπραγμάτευσης με το Υπουργείο Οικονομικών για να βελτιώσουμε την ανταμοιβή του προσωπικού μας για τις υπηρεσίες που προσφέρει – πάντα ο ιδιωτικός τομέας θα μας υπερβαίνει. Εμείς όμως πού μπορούμε να είμαστε καλύτεροι; Μπορούμε να είμαστε καλύτεροι σε ένα συνολικό πλαίσιο παροχής υπηρεσιών προς το προσωπικό μας και τις οικογένειές τους, είτε όσο υπηρετούν είτε αφού αφυπηρετήσουν....Υπό αυτή την έννοια, λοιπόν, το σύστημα υγείας είναι κεντρικό σε αυτή την προσπάθεια, απολύτως κεντρικό. Και θέλω να σας είμαι ειλικρινής: ομιλώ για λογαριασμό μου, φαντάζομαι ότι καλύπτω και τον παριστάμενο συνεργάτη μου, τον Θανάση Δαβάκη. Δεν είμαι ευτυχής, για όσα έχουμε προσφέρει εμείς ως πολιτική ηγεσία σε αυτόν τον τομέα αυτό το διάστημα, δεν έχουμε κάνει αρκετά. Θα ήθελα να έχουμε προλάβει να κάνουμε περισσότερα, πολύ περισσότερα. Μας απορρόφησε σε πολύ μεγάλο βαθμό η ανάγκη δραστικής αλλαγής του συνολικού δόγματος της νομής των μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων στην κύρια αποστολή τους, ακριβώς λόγω του καιρού της τεχνολογικής μετάβασης. Έχουν όμως δρομολογηθεί εξελίξεις, όπως μια κύρια μελέτη συνολικά του συστήματος παροχής υπηρεσιών Υγείας, που θα μας επιτρέψει να αντιληφθούμε τις νέες ανάγκες, όπως αυτές προκύπτουν από την εξέλιξη της τεχνολογίας, αλλά και την αλλαγή μεθόδων, και να μπορέσουμε, βασισμένοι στο εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό που έχουμε, τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό, να δημιουργήσουμε πράγματι, κατά παρασάγγας, το καλύτερο σύστημα υγείας που μπορεί να έχει όχι μόνο η χώρα, αλλά μπορώ να πω η νοτιοανατολική Ευρώπη, και ίσως να φιλοδοξήσουμε και πάνω από αυτό....

 Εγκαίνια Μονάδας 
Παραγωγής Ιατρικού 
Οξυγόνου στο Ναυτικό
Νοσοκομείο Αθηνών, 
ενώπιον ΥΕΘΑ

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, παρέστη σήμερα, Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026, το απόγευμα, στην τελετή εγκαινίων της Μονάδας Παραγωγής Ιατρικού Οξυγόνου στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΝΝΑ). Η νέα Μονάδα Παραγωγής Ιατρικού Οξυγόνου του ΝΝΑ αποτελεί δωρεά της εταιρείας «ANGELAKOS (HELLAS) S.A.».

Ο ΥΕΘΑ ανέφερε κατά τον χαιρετισμό του στην τελετή εγκαινίων:

«Θα πω το αυτονόητο, την τιμή που αισθάνομαι να είμαι εδώ απόψε, στα εγκαίνια της Μονάδας Παραγωγής Ιατρικού Οξυγόνου του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών.

Θα μου επιτρέψετε να διατάξω τη σύντομη ομιλία μου σε τρία διαφορετικά κεφάλαια:

Το πρώτο αφορά τις θερμές ευχαριστίες προς την οικογένεια Αγγελάκου. Είπα και προηγουμένως, και κατ’ ιδίαν, αλλά και εδώ και λίγες μέρες στα εγκαίνια που κάναμε στη Σχολή Ικάρων – χαίρομαι που είναι εδώ μεταξύ μας απόψε και ο Πάνος Λασκαρίδης – έχει σημασία η κάθε αυτή η δωρεά, έχει σημασία και το παράδειγμα.

Και θα μου επιτρέψετε να πω, αγαπητέ κύριε Αγγελάκο, ότι το δεύτερο υπερβαίνει το πρώτο. Λυπάμαι να πω ότι σε αυτή τη φάση της ταχύτατης τεχνολογικής μετάβασης, χρειαζόμαστε τη βοήθεια της ελληνικής κοινωνίας στις Ένοπλες Δυνάμεις. Βεβαίως, χρησιμοποιούμε το γενναιόδωρο υστέρημα του ελληνικού λαού, αλλά χρειαζόμαστε και την ελληνική κοινωνία.

Και κατά τούτο θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά, και επίσης να παρατηρήσω, αν μου επιτρέπεται, την ευφυή επιλογή της δωρεάς, από τους αριθμούς που ανέφερε ο κύριος Διοικητής, έχουμε απόσβεση – για να μιλήσουμε σε όρους ιδιωτικής οικονομίας – σε λιγότερο από 9 χρόνια.

Και βεβαίως πίσω από αυτό, τη δυνατότητα να ανταποκριθούμε όχι μόνο σε κανονικούς καιρούς όπως οι τωρινοί, αλλά σε καιρούς όπως οι καιροί της πανδημίας, που ήταν πριν από λίγα χρόνια και που θέλουμε όλοι να ξεχάσουμε, που όμως θυμόμαστε πάρα πολύ καλά μερικοί από εμάς, πόσο σημαντικό πράγμα ήταν η δυνατότητα παραγωγής οξυγόνου και πόσες δυσκολίες αντιμετώπισε η Ευρωπαϊκή Ένωση, ακριβώς διότι δεν είχε επαρκείς δυνατότητες η ίδια.

Κατά συνέπεια, σας είμαστε βαθύτατα ευγνώμονες, κύριε Αγγελάκο, και σε εσάς και στην οικογένειά σας.

Έρχομαι τώρα στο ευρύτερο θέμα του συστήματος υγείας των Ενόπλων Δυνάμεων.

Έχω επανειλημμένως πει ότι για να μπορούμε να έχουμε τα καλύτερα Στελέχη, για να μπορούμε να έχουμε τους καλύτερους από τους νέους Έλληνες, πρέπει να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον εργασίας το οποίο να είναι ανταγωνιστικό.

Επειδή δεν μπορούμε να είμαστε οι πιο ανταγωνιστικοί όσον αφορά τη μισθολογική καταβολή, ό,τι και να κάνουμε, όσο και αν βελτιώσουμε – και είμαστε στη φάση μιας νέας διαπραγμάτευσης με το Υπουργείο Οικονομικών για να βελτιώσουμε την ανταμοιβή του προσωπικού μας για τις υπηρεσίες που προσφέρει – πάντα ο ιδιωτικός τομέας θα μας υπερβαίνει.

Εμείς όμως πού μπορούμε να είμαστε καλύτεροι;

Μπορούμε να είμαστε καλύτεροι σε ένα συνολικό πλαίσιο παροχής υπηρεσιών προς το προσωπικό μας και τις οικογένειές τους, είτε όσο υπηρετούν είτε αφού αφυπηρετήσουν.

Υπό αυτή την έννοια, λοιπόν, το σύστημα υγείας είναι κεντρικό σε αυτή την προσπάθεια, απολύτως κεντρικό. Και θέλω να σας είμαι ειλικρινής: ομιλώ για λογαριασμό μου, φαντάζομαι ότι καλύπτω και τον παριστάμενο συνεργάτη μου, τον Θανάση Δαβάκη. Δεν είμαι ευτυχής, για όσα έχουμε προσφέρει εμείς ως πολιτική ηγεσία σε αυτόν τον τομέα αυτό το διάστημα, δεν έχουμε κάνει αρκετά. Θα ήθελα να έχουμε προλάβει να κάνουμε περισσότερα, πολύ περισσότερα. Μας απορρόφησε σε πολύ μεγάλο βαθμό η ανάγκη δραστικής αλλαγής του συνολικού δόγματος της νομής των μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων στην κύρια αποστολή τους, ακριβώς λόγω του καιρού της τεχνολογικής μετάβασης.

Έχουν όμως δρομολογηθεί εξελίξεις, όπως μια κύρια μελέτη συνολικά του συστήματος παροχής υπηρεσιών Υγείας, που θα μας επιτρέψει να αντιληφθούμε τις νέες ανάγκες, όπως αυτές προκύπτουν από την εξέλιξη της τεχνολογίας, αλλά και την αλλαγή μεθόδων, και να μπορέσουμε, βασισμένοι στο εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό που έχουμε, τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό, να δημιουργήσουμε πράγματι, κατά παρασάγγας, το καλύτερο σύστημα υγείας που μπορεί να έχει όχι μόνο η χώρα, αλλά μπορώ να πω η νοτιοανατολική Ευρώπη, και ίσως να φιλοδοξήσουμε και πάνω από αυτό.

Τέλος, καταλήγω στο τρίτο κεφάλαιο, στο ευρύτερο θέμα που αφορά τις Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας μας.

Το είπα και προηγουμένως: ζούμε μια εποχή ταχύτατης τεχνολογικής μετάβασης, κυριολεκτικά σε μια άλλη εποχή. Πριν από ελάχιστες ώρες βρισκόμουν μαζί με τον αγαπητό μου Γιάννη Κεφαλογιάννη, έξω από τη Μονή Αρκαδίου, στο Ρέθυμνο της Κρήτης, για να παρακολουθήσουμε μια άσκηση των Ενόπλων Δυνάμεων, μαζί με δυνάμεις Εφέδρων και δυνάμεις Εθνοφυλακής.

Και έφυγα ευτυχής! Και έφυγα ευτυχής από την Κρήτη, διότι είδα να έχουν ενσωματωθεί στις ασκήσεις οι νέες τεχνολογίες, τα Μη Επανδρωμένα, τα αυτόνομα, οι νέες δυνατότητες. Είδα μεταφορά ιατρικού υλικού με drone, είδα μεταφορά πυρομαχικών με drone, είδα στοχοποίηση με drone, είδα εκτέλεση αποστολής με drone, κάτι που στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εδώ και ελάχιστο χρονικό διάστημα θα φάνταζε εξωπραγματικό.

Αυτή η μετάβαση οφείλει και πρέπει να συνεχιστεί, και με κανένα τρόπο δεν πρέπει να ανακοπεί από οποιαδήποτε αβεβαιότητα. Η χώρα, για να μπορέσει να διατηρήσει το κεκτημένο – και το κεκτημένο είναι το συνταγματικό κεκτημένο, το οποίο ουδείς εξ ημών δικαιούται να διαπραγματευτεί, δηλαδή την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα – οφείλει να μεταβεί ταχύτατα στη νέα εποχή.

Αυτό αφορά και τις υπηρεσίες Υγείας που παρέχουμε στο προσωπικό μας. Και κατά τούτο, κύριε Αγγελάκο, Αρχιπλοίαρχε κύριε Αγγελάκο – αυτή είναι η πλήρης και σωστή προσφώνηση στη ναυτική οικογένεια – επιτρέψτε μου να απευθύνω σε εσάς, στην οικογένειά σας, σε όλους, τις βαθύτατες ευχαριστίες μου και την ευγνωμοσύνη του Πολεμικού μας Ναυτικού και των Ενόπλων Δυνάμεων γενικά.

Σας ευχαριστώ θερμότατα».

Της ομιλίας του ΥΕΘΑ προηγήθηκε χαιρετισμός από το Αρχηγό ΓΕΝ, Αντιναύαρχο Δημήτριο-Ελευθέριο Κατάρα ΠΝ.

Στην τελετή παραβρέθηκαν ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Θανάσης Δαβάκης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και πρώην Υπουργός Νότης Μηταράκης, ο Βουλευτής και πρώην Υπουργός Γιάννης Κεφαλογιάννης, ο Γενικός Γραμματέας Εσωτερικών και Οργάνωσης του Υπουργείου Εσωτερικών Αθανάσιος Μπαλέρμπας, ο πρώην Υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας, ο δωρητής Αρχιπλοίαρχος επί τιμή και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολεμικού Μουσείου, Ευάγγελος Αγγελάκος και μέλη της οικογένειάς του.

Εκ μέρους της στρατιωτικής ηγεσίας, παρέστησαν ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, ο Επιτελάρχης ΓΕΣ Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Καραμανίδης ως εκπρόσωπος του Αρχηγού ΓΕΣ, ο Υποπτέραρχος (Μ) Κωνσταντίνος Κάκκαβας ως εκπρόσωπος του Αρχηγού ΓΕΑ, ο Διοικητής του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών (ΝΝΑ) Αρχιπλοίαρχος (ΥΙ) Γεώργιος Κατσιμαγκλής ΠΝ, εκπρόσωποι των Αρχηγών των Σωμάτων Ασφαλείας.

Παρέστησαν επίσης στην τελετή ο Πρόεδρος του ΔΣ του Πολεμικού Μουσείου Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. Κωνσταντίνος Καραμεσίνης, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Lavinia Corp. και της Laskaridis Shipping Co.Ltd., καθώς και Προέδρος του Ιδρύματος «Αικατερίνης Λασκαρίδη» Υποναυάρχος ε.τ. Παναγιώτης Λασκαρίδης ΠΝ, ο Πρόεδρος της EUROPEAN DYNAMICS και Ιδρυτής της εταιρείας για τον Ελληνισμό και τον Φιλελληνισμό Κωνσταντίνος Βελέντζας, ο Δήμαρχος Οινουσσών Γεώργιος Δανιήλ, επίτιμοι αρχηγοί, Πρέσβεις και εκπρόσωποι διπλωματικών αντιπροσωπειών, καθηγητές και ιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό του Ναυτικού Νοσοκομείο Αθηνών, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων κ.α.

Στην Τακτική Άσκηση

Μετά Στρατευμάτων (ΤΑΜΣ)

«ΜΙΝΩΑΣ-26», στην Κρήτη

Το πρωί σήμερα, Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026, ο ΥΕΘΑ, συνοδευόμενος από τον Αρχηγό ΓΕΣ Αντιστράτηγο Γεώργιο Κωστίδη και τον Διοικητή της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου (ΑΣΔΑΑΜ) Αντιστράτηγο Δημήτριο Βακεντή, παρακολούθησε την Τακτική Άσκηση Μετά Στρατευμάτων (ΤΑΜΣ) «ΜΙΝΩΑΣ-26» της 5ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας (5η Α/Μ ΤΑΞ) «V ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΚΡΗΤΩΝ», στην περιοχή του Ρεθύμνου, στην οποία συμμετέσχον Έφεδροι και Εθνοφύλακες.

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, παρακολούθησε επίσης την παρουσίαση και την επίδειξη οπλικών συστημάτων που χρησιμοποιήθηκαν στην άσκηση.

Ο κ. Δένδιας σε χαιρετισμό που απηύθυνε προς τα Ασκούμενα Τμήματα, ανέφερε:

«Είναι μεγάλη μου χαρά και πρέπει να πω και μεγάλη μου τιμή που είμαι σήμερα εδώ στην Κρήτη. Πατάμε σε έναν ιστορικό τόπο, είμαστε δίπλα στη Μονή Αρκαδίου. Κάθε Έλληνας, όποιος τελειώνει το σχολείο, όποιος έχει στοιχειώδη αίσθηση της ελληνικής Ιστορίας, ξέρει τη σημασία που έχει το Αρκάδι για εμάς τους Έλληνες και ιδιαίτερα για τους Κρητικούς.

Και μάλιστα είναι ακόμα πιο μεγάλη μου χαρά γιατί βρίσκομαι εδώ με την ευκαιρία μιας άσκησης της 5ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας, που στο μυαλό του κάθε Έλληνα που επίσης ξέρει Ιστορία έχει μείνει ως «Μεραρχία Κρητών» και κουβαλάει ένα βαρύτατο ιστορικό φορτίο, μια τεράστια ιστορική παράδοση πίσω της. Μια άσκηση στην οποία μετέχουν Εφέδροι και Εθνοφύλακες, και μάλιστα μια άσκηση που είχα την χαρά να δω να έχουν ενσωματωθεί τα νέα διδάγματα και οι νέες προσπάθειες, με τη χρήση όχι μόνον τεχνολογικά προηγμένων συστημάτων, αλλά κυρίως Μη Επανδρωμένων.

Έχει γίνει δηλαδή κατανοητό και έχει ενσωματωθεί στον σχεδιασμό μας ο ρόλος των Μη Επανδρωμένων. Είδατε κι εσείς πριν το Μη Επανδρωμένο να μεταφέρει φαρμακευτικό υλικό, το Μη Επανδρωμένο να μεταφέρει πυρομαχικά, το Μη Επανδρωμένο να κάνει προσβολές, το Μη Επανδρωμένο να κάνει αναγνώριση.

Εκεί πρέπει να πάμε και εκεί πάμε. Θα ήθελα, όμως, να πω και κάτι άλλο, ακόμα πιο σημαντικό. Μέχρι τώρα, μέχρι πριν από λίγο καιρό, πριν από κάμποσους μήνες, θεωρούσαμε ότι είχαμε Εφεδρεία, και είχαμε, στα χαρτιά, μια τεράστια Εφεδρεία 800.000, υποτίθεται.

Ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι ο εξαιρετικά σημαντικός αυτός θεσμός έπρεπε να μεταρρυθμιστεί. Και πάμε σε μια Εθνοφυλακή και μια Ενεργό Εφεδρεία 150.000 εκπαιδευμένων Εφέδρων. Και αυτό είναι το σημαντικό που είδα σήμερα εδώ: πώς προχωράει η εκπαίδευση αυτών των 150.000 Ενεργών Εφέδρων και της Εθνοφυλακής και η συνεργασία τους με τις Ένοπλες Δυνάμεις που υπηρετούν.

Δεν θα σας πω κάτι καινούριο. Η απειλή προέρχεται από χώρα η οποία είναι 10 φορές μεγαλύτερη από εμάς. Άρα, λοιπόν, απαιτείται η Ενεργός Εφεδρεία, απαιτείται το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, απαιτείται η διαρκής άσκηση.

Είμαστε δίπλα σε μια ιστορική Μονή, αλλά η Πατρίδα μας δεν είναι στη «γειτονιά των αγγέλων». Είναι σε μια ζηλευτή γεωγραφικά περιοχή, αλλά με πολλά προβλήματα, με πολλές προκλήσεις, με πολλές απειλές.

Η Εφεδρεία, λοιπόν, όπως και τα Μη Επανδρωμένα, είναι ο μέγας εξομοιωτής ανάμεσα στη μεγάλη απειλή και στην εκπαιδευμένη και καλά εξοπλισμένη δύναμη αποτροπής.

Χαίρομαι, λοιπόν, και είμαι υπερήφανος που σήμερα εδώ στην Κρήτη είδα πόσο έχουμε εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια, πόσο πλησιάζουμε αυτό που επαγγέλλεται η «Ατζέντα 2030», τον αντικειμενικό στόχο, τη δυνατότητά μας να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε ως δύναμη αποτροπής, ώστε να είναι εξασφαλισμένη η κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Πατρίδας μας.

Και πάλι, θα ήθελα να σας συγχαρώ και να σας ευχαριστήσω θερμά για τη συμμετοχή σας στην άσκηση. Να συγχαρώ, δε, τον Διοικητή της 5ης Ταξιαρχίας, το Επιτελείο, τα στελέχη, για την προσπάθειά τους και το επιτυχές αποτέλεσμα».

Την άσκηση παρακολούθησαν επίσης ο Βουλευτής Γιάννης Κεφαλογιάννης, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης, Υπέρτιμος και Έξαρχος Ευρώπης, κ.κ. Ευγένιος Β’, η Αντιπεριφερειάρχης Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου της Περιφέρειας Κρήτης Μαρία Λιονή, ο Δήμαρχος Ρεθύμνης Γιώργος Μαρινάκης, ο Δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης, ο Δήμαρχος Αμαρίου Παντελής Μουρτζανός, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λάμπης, Συβρίτου καί Σφακίων, Υπέρτιμος και Έξαρχος Νοτίου Κρήτης, κ.κ. Ιωακείμ, ο Διοικητής της 5ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας (5η Α/Μ ΤΑΞ) «V ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΚΡΗΤΩΝ», Ταξίαρχος Νικόλαος Κωστάκης και ο Διοικητής του Κέντρου Αριστείας Ενοποιημένης Αντιπυραυλικής Άμυνας, Ταξίαρχος (Ι) Ζαχαρίας Κουτράκης.

Παρόντες ήταν ακόμα ο Αστυνομικός Διευθυντής Ρεθύμνου Ταξίαρχος Χρήστος Παπαδάκης, ο Διοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ρεθύμνου Αντιπύραρχος Δημήτριος Δρυγιαννάκης, ο Διοικητής της Σχολής Αστυφυλάκων Ρεθύμνου, Αστυνομικός Διευθυντής Σπύρος Γερμανάκης, ο Λιμενάρχης Ρεθύμνου Πλωτάρχης Λ.Σ. Κυριάκος Παττακός, Ανώτατοι Αξιωματικοί, ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αρκαδίου Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Τίτος.

Μετά το πέρας της άσκησης, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας επισκέφτηκε την ιστορική Μονή Αρκαδίου όπου ξεναγήθηκε στους χώρους της από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης και τον Ηγούμενο της Μονής.