οι κηπουροι τησ αυγησ

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2026

H Ελλάδα ήταν αυτή η οποία ολοκλήρωσε τον IGB σε χρόνο ρεκόρ, σε μία εποχή όπου υπήρχε μεγάλη ανάγκη παροχής φυσικού αερίου στη Βουλγαρία, στην πρώτη φάση του πολέμου μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας. Οπότε, η δυνατότητα για συνεργασία στον τομέα αυτόν είναι πραγματικά πολύ σημαντική και μπορούμε από κοινού να διεκδικήσουμε σημαντικούς ευρωπαϊκούς πόρους για να κινηθούμε σε αυτή την κατεύθυνση. Θέλω να τονίσω, επίσης, την ανάγκη να μπορέσουμε να πετύχουμε μια στρατηγική συμφωνία μακροπρόθεσμου χαρακτήρα για το ζήτημα της διαχείρισης των διασυνοριακών υδάτων, είτε αυτό αφορά τον ποταμό Άρδα και τον Έβρο είτε αφορά τον ποταμό Νέστο. Έχει έρθει η ώρα, νομίζω, τώρα να μπορέσουμε να δούμε το ζήτημα μακροπρόθεσμα για να μπορούμε και εμείς να σχεδιάσουμε τις σημαντικές επενδύσεις που πρέπει να κάνουμε σε έναν τομέα ο οποίος αφορά όχι μόνο τον αγροτικό τομέα, αλλά και την προστασία από την κλιματική κρίση....

 




Δηλώσεις Πρωθυπουργού 
μετά τη συνάντησή του με 
τον Πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Rumen Radev, στη Σόφια

4 Ιουνίου 2026

Αγαπητέ κ. Πρόεδρε της κυβέρνησης, αγαπητέ Rumen, με μεγάλη χαρά βρίσκομαι σήμερα στη Βουλγαρία ως ο πρώτος Ευρωπαίος ηγέτης ο οποίος επισκέπτεται τη φίλη χώρα μετά τη μεγάλη εκλογική σου νίκη.

Θέλω να σε συγχαρώ γι’ αυτή την εκλογική σου επιτυχία, να ευχηθώ καλή τύχη στη νέα κυβέρνηση και να εκφράσω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι υπάρχει μια κυβέρνηση με άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η οποία μπορεί να υλοποιήσει μακροπρόθεσμες σημαντικές μεταρρυθμίσεις προς όφελος της Βουλγαρίας αλλά συνολικά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θέλω να συγχαρώ, επίσης, τη Βουλγαρία για την είσοδο στη ζώνη του ευρώ και την είσοδο στη ζώνη του Σένγκεν. Νομίζω ότι είναι μία σημαντική εξέλιξη, η οποία προφανώς αφορά και την Ελλάδα και σίγουρα διευκολύνει όχι μόνο τις εμπορικές συναλλαγές, αλλά και τη σημαντική τουριστική κίνηση μεταξύ των δύο χωρών. Δύο εκατομμύρια Βούλγαροι επισκέπτονται την πατρίδα μας κάθε χρόνο και θέλουμε προφανώς να κάνουμε τις μετακινήσεις τους όσο το δυνατόν πιο εύκολες.

Πιστεύω ότι αναφέρθηκες σε πολλά θέματα τα οποία αφορούν τη διμερή μας συνεργασία: επενδύσεις διασυνδεσιμότητας, τη σημασία ενός κάθετου διαδρόμου υποδομών, ο οποίος θα συνδέσει την Ελλάδα, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και ενδεχομένως να φτάσει μέχρι την Ουκρανία, ζητήματα τα οποία αφορούν την ενεργειακή διασύνδεση, τη δυνατότητα υλοποίησης του κάθετου διαδρόμου διακίνησης φυσικού αερίου.

H Ελλάδα ήταν αυτή η οποία ολοκλήρωσε τον IGB σε χρόνο ρεκόρ, σε μία εποχή όπου υπήρχε μεγάλη ανάγκη παροχής φυσικού αερίου στη Βουλγαρία, στην πρώτη φάση του πολέμου μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας. Οπότε, η δυνατότητα για συνεργασία στον τομέα αυτόν είναι πραγματικά πολύ σημαντική και μπορούμε από κοινού να διεκδικήσουμε σημαντικούς ευρωπαϊκούς πόρους για να κινηθούμε σε αυτή την κατεύθυνση.

Θέλω να τονίσω, επίσης, την ανάγκη να μπορέσουμε να πετύχουμε μια στρατηγική συμφωνία μακροπρόθεσμου χαρακτήρα για το ζήτημα της διαχείρισης των διασυνοριακών υδάτων, είτε αυτό αφορά τον ποταμό Άρδα και τον Έβρο είτε αφορά τον ποταμό Νέστο. Έχει έρθει η ώρα, νομίζω, τώρα να μπορέσουμε να δούμε το ζήτημα μακροπρόθεσμα για να μπορούμε και εμείς να σχεδιάσουμε τις σημαντικές επενδύσεις που πρέπει να κάνουμε σε έναν τομέα ο οποίος αφορά όχι μόνο τον αγροτικό τομέα, αλλά και την προστασία από την κλιματική κρίση.

Θέλω να τονίσω, επίσης, τη σημασία που αποδίδω στην ενίσχυση της αμυντικής μας συνεργασίας. Αγαπητέ Rumen, η Ελλάδα στάθηκε στο πλευρό της Βουλγαρίας, προστατεύοντας τον εναέριο χώρο από ενδεχόμενες απειλές που θα μπορούσαν να έρθουν από ανατολάς και νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα βήματα τώρα που αποκτούμε και ενιαίο αμυντικό εξοπλισμό για να ενισχύσουμε την αμυντική συνεργασία προς όφελος και των διμερών σχέσεων αλλά και συνολικά της NATOϊκής συμμαχίας στην οποία και οι δύο ανήκουμε.

Θα βρεθούμε σε λίγο και οι δύο στο Μαυροβούνιο για να συζητήσουμε θέματα τα οποία αφορούν τις προοπτικές των Δυτικών Βαλκανίων. Επιμένουμε ότι τα Δυτικά Βαλκάνια ανήκουν στην Ευρώπη, αλλά τονίζουμε επίσης ότι όλη αυτή η διαδικασία πρέπει να είναι μια διαδικασία αυτοτελής, η οποία θα λαμβάνει υπόψη και τη βούληση των βαλκανικών χωρών να σεβαστούν τους κανόνες καλής γειτονίας και να προσαρμοστούν απόλυτα στο ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Τέλος, θέλω και εγώ να κάνω μια ξεχωριστή αναφορά στις σημαντικές ευρωπαϊκές συζητήσεις οι οποίες ξεκινούν για το επόμενο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο. Να τονίσω πόσο σημαντική είναι η διαχείριση και η διατήρηση των πόρων της Συνοχής αλλά και του πρωτογενούς τομέα και να συμφωνήσω μαζί σου ότι το Ταμείο Ανταγωνιστικότητας θα πρέπει να κατανεμηθεί με έναν τέτοιο τρόπο ώστε να μην είναι εις βάρος των χωρών που δεν έχουν αυτή τη στιγμή την ίδια ανταγωνιστικότητα ενδεχομένως με πιο προηγμένες οικονομίες.

Θέλω και πάλι να σε ευχαριστήσω για την ευγενική σου φιλοξενία και να τονίσω την ανάγκη να συγκροτήσουμε άμεσα το 5ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας μεταξύ των δύο κρατών μας, όπου θα μπορέσουμε πια, σε πολύ πιο λεπτομερές επίπεδο, να συζητήσουμε όλα αυτά τα θέματα και να πάμε τη διμερή μας συνεργασία σε ένα ακόμα πιο προχωρημένο επίπεδο.

Ακολουθούν οι απαντήσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη σε ερωτήσεις δημοσιογράφων:

Δημήτρης Γκάτσιος (EΡT NEWS): Η ερώτησή μου απευθύνεται και στους δύο ηγέτες. Βρισκόμαστε λίγες ημέρες πριν την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής των «27» στις Βρυξέλλες, εκεί όπου θα τεθούν μείζονα ζητήματα επί τάπητος, και βρισκόμαστε και μπροστά στις συζητήσεις για την ανταγωνιστικότητα και τις διαπραγματεύσεις -το αναφέρατε και εσείς- για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο.

Θα ήθελα, λοιπόν, να σας ρωτήσω εάν υπάρχει κοινή προσέγγιση Ελλάδος και Βουλγαρίας όσον αφορά στη διατήρηση ή ακόμα και στην ενίσχυση της χρηματοδότησης σε πυλώνες όπως είναι η Συνοχή αλλά και η Κοινή Αγροτική Πολιτική. Επίσης, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν συζητήσατε το θέμα του κοινού ευρωπαϊκού δανεισμού ως εργαλείου χρηματοδότησης συγκεκριμένων προτεραιοτήτων στα πρότυπα που έχει λειτουργήσει το Ταμείο Ανάκαμψης. Σας ευχαριστώ.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Νομίζω ότι απαντήσαμε ήδη στο πρώτο σκέλος. Πράγματι, θα έχουμε δύσκολες διαπραγματεύσεις που αφορούν το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο. Είναι σαφές ότι οι φιλοδοξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτή τη στιγμή ξεπερνούν τους πόρους τους οποίους η ΕΕ είναι διατεθειμένη να διαθέσει για να μπορέσει να τις εκπληρώσει. Γι’ αυτό και η Ελλάδα επιμένει σε μία πιο φιλόδοξη προσέγγιση των θεμάτων του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού.

Για τα ζητήματα της άμυνας έχω τοποθετηθεί πολλές φορές και έχω τονίσει την ανάγκη, ότι η ευρωπαϊκή άμυνα θα μπορούσε να είναι αντικείμενο χρηματοδότησης από ένα καινούργιο ευρωπαϊκό εργαλείο δανεισμού, καθώς αφορά ουσιαστικά το συλλογικό μας καλό.

Είναι ένα ευρωπαϊκό δημόσιο καλό η άμυνα και θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από καινούργια εργαλεία ευρωπαϊκού δανεισμού, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά θα κατανεμηθούν με έναν τρόπο δίκαιο σε όλες τις χώρες και θα εξυπηρετούν αμυντικές ανάγκες ολόκληρης της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Και όταν μιλώ για ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, κ. Γκάτσιο, εννοώ επίσης ότι δεν μπορούμε η προσοχή μας να είναι στραμμένη μόνο στην Ανατολή. Η Ουκρανία είναι μία πολύ μεγάλη κρίση την οποία πρέπει να διαχειριστούμε, όμως, η Ευρώπη αντιμετωπίζει προκλήσεις 360 μοιρών και κατά συνέπεια η θεώρησή της ως προς την αμυντική της πολιτική πρέπει να λαμβάνει υπόψη και τους προβληματισμούς χωρών όπως η Βουλγαρία και η Ελλάδα, που βρίσκονται στο νοτιοανατολικό άκρο.

Κατά συνέπεια, θέλω να σας επαναλάβω ότι η Ελλάδα θα επιμένει, μαζί με -πιστεύω- αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, στη συνέχιση αυτής της συζήτησης, έχοντας επίσης αναλάβει και το βαρύ χρέος να προετοιμαστούμε για την προεδρία του Συμβουλίου το β’ εξάμηνο του 2027. Θα δουλέψουμε και με τους εταίρους μας και με τις προεδρίες οι οποίες προηγούνται ώστε το ζήτημα αυτό να τεθεί πια με πολύ μεγαλύτερη συστηματικότητα στην ευρωπαϊκή ατζέντα.

Δημοσιογράφος (ανεπίσημη διερμηνεία από τη βουλγαρική γλώσσα): Μία ερώτηση από τη Βουλγαρική Εθνική Ραδιοφωνία. Η Βουλγαρία και η Ελλάδα είναι ένας διάδρομος-κλειδί για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη στον τομέα της ενέργειας. Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα σε αυτή την κατεύθυνση εν όψει του Κάθετου Διαδρόμου και με την επιθυμία της Βουλγαρίας να έχει και δεύτερο τερματικό σταθμό στην Αλεξανδρούπολη για φυσικό αέριο;

Σε ό,τι αφορά την οδική υποδομή, αφού το έργο είναι στρατηγικό και για τις δύο χώρες, πότε θα δούμε μια πραγματική κυκλοφορία σε αυτόν τον διάδρομο και πώς αυτό ενσωματώνεται στην ευρωπαϊκή χρηματοδότηση;

Επίσης, η Ελλάδα στήριξε τη Βουλγαρία όταν υπάρχουν εναέριες απειλές, αλλά υπάρχει ένα γενικότερο πλαίσιο κοινών αμυντικών έργων και υπάρχει πρόταση επίσης, από την πλευρά της Ελλάδας, για την διαχείριση των υδάτων που περνούν από τη Βουλγαρία στην Ελλάδα.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ο κ. Πρωθυπουργός, απάντησε, νομίζω, με ευθύτητα σε όλα τα ζητήματα τα οποία θέσατε.

Εγώ να επαναλάβω τη σημασία που αποδίδουμε στις ενεργειακές διασυνδέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Ο Κάθετος Διάδρομος φυσικού αερίου αναβαθμίζει ουσιαστικά τη γεωπολιτική θέση και των δύο χωρών μας, καθώς γινόμαστε πια πάροχοι ενεργειακής ασφάλειας για πολλές χώρες οι οποίες βρίσκονται βορείως της Ελλάδος και της Βουλγαρίας. Τα δε ζητήματα διασυνδεσιμότητας βρίσκονται στον πυρήνα της συνεργασίας μας.

Εγώ οραματίζομαι έναν χερσαίο διάδρομο, ο οποίος θα συμπεριλαμβάνει αυτοκινητοδρόμους, σιδηροδρόμους, ο οποίος θα ενώνει τα λιμάνια της Ελλάδος και θα καταλήγει μέχρι την Ουκρανία. Αυτό προφανώς απαιτεί τη συνεργασία και της Βουλγαρίας, αλλά τη συνεργασία και της Ρουμανίας. Φιλοδοξούμε ότι μια τριμερής συζήτηση μεταξύ των δύο χωρών μπορεί να μας οδηγήσει σε αυτή την κατεύθυνση.

Όσον αφορά τα λιμάνια στα οποία αναφέρθηκε ο κ. Πρόεδρος, είναι ιδιωτικές επενδύσεις αυτές οι οποίες γίνονται και λιμάνια τα οποία έχουν ήδη παραχωρηθεί. Φαντάζομαι ότι θα μπορούσε να διερευνηθεί το ενδιαφέρον συμμετοχής βουλγαρικών οντοτήτων σε αυτά τα λιμάνια, αλλά είναι ένα ζήτημα το οποίο αφορά τους ιδιώτες παραχωρησιούχους. Αλλά αντιλαμβάνομαι απόλυτα ότι στη λογική μιας ολοκληρωμένης διασύνδεσης, η οποία θα συμπεριλαμβάνει και ελληνικές επενδύσεις που μπορούν να γίνουν σε βουλγαρικές υποδομές, ένα τέτοιο σχήμα ενδεχομένως να είχε νόημα.

Να ευχαριστήσω και πάλι τον Βούλγαρο Πρωθυπουργό για την εξαιρετικά ευγενική φιλοξενία του και νομίζω να ανανεώσουμε τη συνάντησή μας για το επόμενο διακυβερνητικό συμβούλιο, το οποίο θα θέσει όλα αυτά τα ζητήματα, και με τη συμμετοχή των Υπουργών μας.




Κατά τις επόμενες δύο ημέρες θα έχουμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις σχετικά με το εξελισσόμενο περιβάλλον ασφάλειας, να αξιολογήσουμε τους υφιστάμενους μηχανισμούς συνεργασίας και να διερευνήσουμε νέους τρόπους ενίσχυσης του συντονισμού, της ανταλλαγής πληροφοριών, της εκπαίδευσης, των ασκήσεων και της πρακτικής συνεργασίας μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεών μας. Θα επωφεληθούμε επίσης από τις πολύτιμες εισηγήσεις διακεκριμένων ομιλητών, οι οποίοι θα προσφέρουν σημαντικές προσεγγίσεις σχετικά με την καινοτομία, την αμυντική βιομηχανία, τη θαλάσσια ασφάλεια και τις ευρύτερες προκλήσεις που επηρεάζουν την περιοχή μας και πέραν αυτής. Η Ελλάδα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην περιφερειακή συνεργασία στα Βαλκάνια. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η ανοικτή επικοινωνία, η αμοιβαία εμπιστοσύνη και η συντονισμένη δράση μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεών μας είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων και την ενίσχυση της σταθερότητας στη γειτονιά μας.

Η εναρκτήρια
δήλωση Αρχηγού ΓΕΕΘΑ
στη 19η Σύνοδο Αρχηγών Ενόπλων Δυνάμεων των Βαλκανικών χωρών























Από την Τρίτη 2 Ιουνίου έως σήμερΑ Πέμπτη 4 Ιουνίου 2026, πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, παρουσία του ΥΕΘΑ Νίκου Δένδια, οι εργασίες της 19ης Συνόδου Αρχηγών Ενόπλων Δυνάμεων (Α/ΓΕΕΔ) των Βαλκανικών χωρών.

Τις εργασίες της Συνόδου, με θέμα «Προκλήσεις και Καινοτομία στην Πολιτική Προστασία: Προσαρμογή στις Νέες Πραγματικότητες του Πολέμου», άνοιξε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, ο οποίος καλωσόρισε τους συμμετέχοντες. 

Συμμετέσχον οι Αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) της Αλβανίας, Lieutenant General Arben KINGJI, της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, Lieutenant General Gojko KNEŽEVIĆ, της Βουλγαρίας, Admiral Emil EFTIMOV, της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, Major General Sashko LAFCHISKI, του Μαυροβούνιου, Brigadier General Miodrag VUKSANOVIC, της Σερβίας, General Milan MOJSILOVIĆ, και της Τουρκίας, General Selçuk BAYRAKTAROĞLU, ενώ η Ρουμανία εκπροσωπήθηκε από τον Ακόλουθο Άμυνάς της στην Ελλάδα, Colonel (A) Vasile STĂNESCU.

Επιπλέον, ως παρατηρητές συμμετέσχον οι εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων της Κροατίας, Major General Denis TRETINJAK, και της Σλοβενίας, Brigadier General Bostjan BAS.

Στις εργασίες παρέστησαν δε, κατόπιν πρόσκλησης, ο Διοικητής της Allied Joint Force Command Naples (JFC Naples), Admiral George M. WIKOFF, ο επιχειρησιακός Διοικητής της επιχείρησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUNAVFOR ASPIDES) Υποναύαρχος Βασίλειος Γρυπάρης ΠΝ και ο Διευθυντής του Innovation, Hybrid and Cyber Division του ΝΑΤΟ HQ, Δρ. Νίκος Λούτας.

Η Σύνοδος Α/ΓΕΕΔ Βαλκανικών χωρών αποτελεί ελληνική πρωτοβουλία, η οποία ξεκίνησε στη Θεσσαλονίκη το 2007 και διεξάγεται ετησίως. Σκοπός της είναι η προαγωγή της σταθερότητας και η ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας των συμμετεχουσών χωρών.

Κατά τη διάρκεια της συνόδου συζητήθηκαν θέματα που αφορούν στις ευκαιρίες συνεργασίας των ΕΔ των βαλκανικών χωρών, οι προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή, καθώς και οι επιπτώσεις του διαμορφούμενου σύγχρονου επιχειρησιακού περιβάλλοντος.

Στο περιθώριο της Συνόδου, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ πραγματοποίησε διμερείς συναντήσεις με τους ομολόγους του από την Αλβανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τη Βουλγαρία, τη Σερβία και την Τουρκία, καθώς και με τον Διοικητή της JFC Naples.












Εναρκτήρια δήλωση  Αρχηγού ΓΕΕΘΑ
Στρατηγού Δημ. Χούπη

Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή και χαρά να καλωσορίζω στη Θεσσαλονίκη τους Αρχηγούς των Γενικών Επιτελείων Ενόπλων Δυνάμεων των βαλκανικών χωρών, ενόψει της 19ης Συνόδου των Αρχηγών των Γενικών Επιτελείων Ενόπλων Δυνάμεων των Βαλκανικών χωρών για τη στρατιωτική συνεργασία. 

Η σημαντική αυτή περιφερειακή πρωτοβουλία έχει εξελιχθεί με τα χρόνια σε μια πολύτιμη πλατφόρμα για διάλογο, αμοιβαία κατανόηση και ουσιαστική στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεων των βαλκανικών χωρών. Βασίζεται στη συμμετοχή, στις κοινές αξίες, στα κοινά συμφέροντα και στη συλλογική δέσμευση για ειρήνη, ασφάλεια και σταθερότητα στην περιοχή μας. 

Eίναι γνωστό ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας, ταχύτατων τεχνολογικών εξελίξεων και ολοένα πιο σύνθετων προκλήσεων ασφάλειας. Οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή εξακολουθούν να προκαλούν σοβαρές συνέπειες για την περιφερειακή και ευρωπαϊκή ασφάλεια, υπενθυμίζοντάς μας παράλληλα τις βαθιές ανθρωπιστικές επιπτώσεις του σύγχρονου πολέμου, ιδιαίτερα στους άμαχους πληθυσμούς. 

Στο πλαίσιο αυτό, η φετινή Σύνοδος είναι αφιερωμένη στο θέμα: «Προκλήσεις και Καινοτομία στην Πολιτική Προστασία: Προσαρμογή στις Νέες Πραγματικότητες του Πολέμου». Το θέμα αυτό είναι επίκαιρο, σημαντικό και ουσιώδες. Αντικατοπτρίζει την ανάγκη να ενσωματώσουμε περαιτέρω την Πολιτική Προστασία στη στρατιωτική σχεδίαση και διεξαγωγή των αποστολών, ιδιαίτερα σε ένα σύνθετο και απαιτητικό επιχειρησιακό περιβάλλον. 

Κατά τις επόμενες δύο ημέρες θα έχουμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις σχετικά με το εξελισσόμενο περιβάλλον ασφάλειας, να αξιολογήσουμε τους υφιστάμενους μηχανισμούς συνεργασίας και να διερευνήσουμε νέους τρόπους ενίσχυσης του συντονισμού, της ανταλλαγής πληροφοριών, της εκπαίδευσης, των ασκήσεων και της πρακτικής συνεργασίας μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεών μας. 

Θα επωφεληθούμε επίσης από τις πολύτιμες εισηγήσεις διακεκριμένων ομιλητών, οι οποίοι θα προσφέρουν σημαντικές προσεγγίσεις σχετικά με την καινοτομία, την αμυντική βιομηχανία, τη θαλάσσια ασφάλεια και τις ευρύτερες προκλήσεις που επηρεάζουν την περιοχή μας και πέραν αυτής. 

Η Ελλάδα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην περιφερειακή συνεργασία στα Βαλκάνια. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η ανοικτή επικοινωνία, η αμοιβαία εμπιστοσύνη και η συντονισμένη δράση μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεών μας είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων και την ενίσχυση της σταθερότητας στη γειτονιά μας.

 Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλους τους συμμετέχοντες Αρχηγούς Γενικών Επιτελείων των Ενόπλων Δυνάμεων για την παρουσία τους στη Θεσσαλονίκη και για τη συνεχή δέσμευσή τους σε αυτή τη σημαντική πρωτοβουλία. 

Είμαι βέβαιος ότι η φετινή Σύνοδος θα ενισχύσει περαιτέρω τη συνεργασία μας και θα συμβάλει ουσιαστικά στην ασφάλεια, τη σταθερότητα και την επαύξηση της ανθεκτικότητας στην περιοχή μας. Σας ευχαριστώ.

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026

Η ειρήνη απαιτεί δίκαιο και ισχύ, καθώς επίσης ετοιμότητα και ευθύνη. Η έξαρση περιφερειακών κρίσεων και η επανεμφάνιση αναθεωρητικών αντιλήψεων δοκιμάζουν ευθέως τη διεθνή τάξη ασφάλειας. Δοκιμάζουν το Διεθνές Δίκαιο έναντι της λογικής της επιβολής διά της ισχύος. Μας υπενθυμίζουν ότι η κυριαρχία προϋποθέτει την ικανότητα να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας με αξιόπιστο τρόπο. Για τα Βαλκάνια, για τη Βαλκανική Χερσόνησο, η πραγματικότητα αυτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Τα Βαλκάνια, η Βαλκανική Χερσόνησος, υπήρξαν ιστορικά η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Η περιοχή μας έχει υποστεί αστάθεια, συγκρούσεις, αναταραχές μεταξύ εθνοτήτων και αλλαγές συνόρων. Γνωρίζει, συνεπώς, ίσως καλύτερα απ’ όλους, από την ίδια της την ιστορική εμπειρία, ότι η ειρήνη δεν είναι δεδομένη. Ούτε μπορούμε να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι ανεπίλυτα ζητήματα, όπως το Κοσσυφοπέδιο, ο διάλογος Βελιγραδίου-Πρίστινας και η θεσμική σταθερότητα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, εξακολουθούν να απαιτούν σύνεση, υπευθυνότητα, σεβασμό στη διεθνή νομιμότητα και σταθερή προσήλωση στη σταθερότητα της Βαλκανικής Χερσονήσου, της κοινής μας εστίας. Ακριβώς γι’ αυτό, το θετικό κλίμα συνεργασίας που έχει διαμορφωθεί σήμερα πρέπει να αξιοποιηθεί. Φυσικά, με πλήρη σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο. Με σταθερή βούληση να μειωθούν οι εστίες έντασης και να κινηθούμε προς οριστικές λύσεις στις μακροχρόνιες προκλήσεις της περιοχής και της εποχής μας....

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΥΕΘΑ
ΣΤΗ 19η ΣΥΝΟΔΟ ΑΡΧΗΓΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ





Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, παρέστη σήμερα, Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026, στη 19η Σύνοδο Αρχηγών Ενόπλων Δυνάμεων των Βαλκανίων, η οποία πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη, από 2 έως 4 Ιουνίου 2026.

Στη Σύνοδο με θέμα «Προκλήσεις και Καινοτομία στην Πολιτική Προστασία. Προσαρμογή στις Νέες Πραγματικότητες του Πολέμου» συμμετέχει ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης. Συμμετέχουν επίσης Αρχηγοί Γενικών Επιτελείων και εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων από τις χώρες των Βαλκανίων.

Ειδικότερα, συμμετέχουν οι Αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων:
  • από την Αλβανία, ο Αντιστράτηγος Arben Kingji
  • από τη Βόρεια Μακεδονία, ο Υποστράτηγος Sashko Lafchiski
  • από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη ο Αντιστράτηγος Gojko Knežević
  • από τη Βουλγαρία, ο Ναύαρχος Emil Eftimov
  • από το Μαυροβούνιο, ο Ταξίαρχος Miodrag Vuksanovic
  • από τη Σερβία, ο Στρατηγός Milan Mojsilović
  • από την Τουρκία, ο Στρατηγός Selçuk Bayraktaroğlu

Επίσης, συμμετέχουν ως εκπρόσωποι:
  • από την Κροατία, ο Υποστράτηγος Denis Tretinjak
  • από τη Ρουμανία, ο Συνταγματάρχης (A) Vasile Stănescu
  • από τη Σλοβενία, ο Ταξίαρχος Bostjan Bas.


Επιπλέον, το παρών δίνουν κατόπιν πρόσκλησης, ο Διοικητής της Διακλαδικής Δύναμης του ΝΑΤΟ στη Νάπολη (Allied Joint Force Command Naples – JFC Naples), Ναύαρχος George M. Wikoff, ο επιχειρησιακός Διοικητής της επιχείρησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, EUNAVFOR ASPIDES Υποναύαρχος ΠΝ Βασίλειος Γρυπάρης και ο Διευθυντής Καινοτομίας του Innovation, Hybrid and Cyber Division του ΝΑΤΟ, Δρ. Νίκος Λούτας.

Στο πρόγραμμα της Συνόδου που εντάσσεται στο πλαίσιο της διαβαλκανικής συνεργασίας στους τομείς της Άμυνας, της Ασφάλειας, της Πολιτικής Προστασίας και της αντιμετώπισης σύγχρονων απειλών, περιλαμβάνονται εργασίες των αντιπροσωπειών, διμερείς συναντήσεις, καθώς και η υπογραφή Κοινού Ανακοινωθέντος.


Ο Νίκος Δένδιας, στον χαιρετισμό του με τον οποίον άνοιξαν οι εργασίες της Συνόδου, ανέφερε:

«Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή να παρίσταμαι σήμερα στη 19η Διαβαλκανική Σύνοδο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων.

Η πραγματοποίηση 19 συναντήσεων διαλόγου συνιστά επιβεβαίωση μιας βασικής παραδοχής: η ασφάλεια στα Βαλκάνια δεν είναι υπόθεση ενός μόνο κράτους. Αποτελεί συλλογική μας ευθύνη.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις των χωρών που συνυπάρχουν στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, παρά τις διαφορετικές ιστορικές τους διαδρομές, καλούνται όπως πάντα να αναζητήσουν κοινό έδαφος απέναντι σε προκλήσεις που υπερβαίνουν τα εθνικά μας σύνορα.

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή γρήγορων και εκτεταμένων αλλαγών. Οι σύγχρονες συγκρούσεις μεταβάλλουν με ταχύτητα τις παραδοχές της στρατιωτικής άμυνας και αποτροπής, καθώς και την ανθεκτικότητα των κρίσιμων εθνικών υποδομών.

Η τεχνολογία, τα μη επανδρωμένα συστήματα, οι κυβερνοαπειλές, οι υβριδικές μορφές πολέμου και η διασύνδεση των πεδίων επιχειρήσεων έχουν αλλάξει θεμελιωδώς τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την αποτροπή και την επιχειρησιακή ετοιμότητα. Τίποτε δεν μπορεί να θεωρείται πια δεδομένο. Με αυτή ακριβώς την παραδοχή, οι Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει επίσης να αλλάξουν.

Στην Ελλάδα, με την «Ατζέντα 2030», τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων στη σύγχρονη ιστορία της Χώρας, αλλάζουμε τις δομές, τις δυνατότητες, το επιχειρησιακό δόγμα και , περισσότερο απ’ όλα, τη θεσμική μας αντίληψη. Όλα αυτά γίνονται με ένα σκοπό: Ένοπλες Δυνάμεις ικανές να ανταποκρίνονται στις απειλές της νέας εποχής. Δεν είναι πλέον η αριθμητική υπεροχή σε όπλα και πυρομαχικά αυτό που εξασφαλίζει την κυριαρχία, αλλά μάλλον η γρήγορη ενσωμάτωση και υιοθέτηση της τεχνολογίας αιχμής και της καινοτομίας.

Η ειρήνη απαιτεί δίκαιο και ισχύ, καθώς επίσης ετοιμότητα και ευθύνη. Η έξαρση περιφερειακών κρίσεων και η επανεμφάνιση αναθεωρητικών αντιλήψεων δοκιμάζουν ευθέως τη διεθνή τάξη ασφάλειας. Δοκιμάζουν το Διεθνές Δίκαιο έναντι της λογικής της επιβολής διά της ισχύος. Μας υπενθυμίζουν ότι η κυριαρχία προϋποθέτει την ικανότητα να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας με αξιόπιστο τρόπο.

Για τα Βαλκάνια, για τη Βαλκανική Χερσόνησο, η πραγματικότητα αυτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Τα Βαλκάνια, η Βαλκανική Χερσόνησος, υπήρξαν ιστορικά η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Η περιοχή μας έχει υποστεί αστάθεια, συγκρούσεις, αναταραχές μεταξύ εθνοτήτων και αλλαγές συνόρων. Γνωρίζει, συνεπώς, ίσως καλύτερα απ’ όλους, από την ίδια της την ιστορική εμπειρία, ότι η ειρήνη δεν είναι δεδομένη.

Ούτε μπορούμε να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι ανεπίλυτα ζητήματα, όπως το Κοσσυφοπέδιο, ο διάλογος Βελιγραδίου-Πρίστινας και η θεσμική σταθερότητα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, εξακολουθούν να απαιτούν σύνεση, υπευθυνότητα, σεβασμό στη διεθνή νομιμότητα και σταθερή προσήλωση στη σταθερότητα της Βαλκανικής Χερσονήσου, της κοινής μας εστίας.

Ακριβώς γι’ αυτό, το θετικό κλίμα συνεργασίας που έχει διαμορφωθεί σήμερα πρέπει να αξιοποιηθεί. Φυσικά, με πλήρη σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο. Με σταθερή βούληση να μειωθούν οι εστίες έντασης και να κινηθούμε προς οριστικές λύσεις στις μακροχρόνιες προκλήσεις της περιοχής και της εποχής μας.

Αυτό, όμως, προϋποθέτει εμπιστοσύνη και, όπως πάντα, ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας. Εμπιστοσύνη μεταξύ των στρατιωτικών ηγεσιών. Συνεργασία μεταξύ κρατών που γνωρίζουν ότι η σταθερότητα της περιοχής απαιτεί πράξεις ευθύνης. Με αμοιβαία κατανόηση των δυνατοτήτων, των περιορισμών και των υποχρεώσεων κάθε χώρας, με σεβασμό για κάθε χώρα.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο αναδεικνύεται η επιχειρησιακή αξία της Διαβαλκανικής Συνόδου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων.

Η Σύνοδος αυτή αποτελεί πλαίσιο συντονισμού, συνεργασίας και οικοδόμησης κοινής επιχειρησιακής αντίληψης μεταξύ των Γενικών Επιτελείων μας. Δεν είναι μόνο ένα φόρουμ για την απλή ανταλλαγή απόψεων. Στόχος του είναι η διαμόρφωση των πρακτικών θεμελίων για την κοινή πολιτικο-στρατιωτική συνεργασία.

Χωρίς κοινή αξιολόγηση του περιβάλλοντος ασφαλείας και χωρίς σαφή κατανόηση των σύγχρονων υβριδικών απειλών, δεν μπορεί να επιτευχθεί αποτελεσματικός συντονισμός.

Οι απειλές είναι συγκεκριμένες. Τρομοκρατία, οργανωμένο έγκλημα, κυβερνοεπιθέσεις, εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών, πολυεπίπεδες απειλές κατά κρίσιμων υποδομών. Απειλές που δεν περιορίζονται στα σύνορα ενός κράτους και δεν αντιμετωπίζονται μέσω μεμονωμένων εθνικών αντιδράσεων.

Απαιτείται, πάνω από όλα, κοινή αντίληψη της απειλής, ανταλλαγή πληροφοριών, έγκαιρη προειδοποίηση, διαλειτουργικότητα μέσων και διαδικασιών και δυνατότητα συντονισμένης αντίδρασης. Οι Ένοπλες Δυνάμεις των χωρών μας καλούνται να προσαρμοστούν με ταχύτητα και καθαρή αντίληψη των νέων υβριδικών απειλών.

Εμείς, στη χώρα μου την Ελλάδα, έχουμε σαφή αντίληψη του ρόλου μας. Ως ευρωπαϊκό κράτος με βαλκανική ταυτότητα, ιστορική εμπειρία και θεσμική ευθύνη. Ως χώρα που λειτουργεί ως γέφυρα διαλόγου και ως κόμβος περιφερειακής διαλειτουργικότητας. Για εμάς, για την Ελλάδα, η σταθερότητα και η ευημερία των Βαλκανίων συνιστούν ζωτικό εθνικό συμφέρον.

Ό,τι ενισχύει έναν από εμάς, όταν εντάσσεται σε πλαίσιο πραγματικής συνεργασίας, πιστεύουμε ότι ενισχύει το σύνολο. Διότι η ασφάλεια των Βαλκανίων είναι και ευρωπαϊκή υπόθεση.

Η Ελλάδα υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της ευρωπαϊκής προοπτικής των Δυτικών Βαλκανίων (το ίδιο ισχύει και για τα Ανατολικά Βαλκάνια, αλλά αυτό έχει ήδη επιτευχθεί), ήδη από το 2003, με την Ατζέντα της Θεσσαλονίκης. Με χαροποιεί το γεγονός ότι και αυτή η Σύνοδος επίσης ξεκίνησε εδώ, στην Θεσσαλονίκη, το 2007 αν δεν κάνω λάθος.

Επιτρέψτε μου να ευχηθώ στη 19η Διαβαλκανική Σύνοδο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων γόνιμες διαβουλεύσεις, ανοιχτή και ειλικρινή ανταλλαγή απόψεων, και αποτελέσματα με απτό επιχειρησιακό αποτύπωμα».




Ακολούθως, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, σε δήλωσή του στους δημοσιογράφους, επισήμανε τα εξής:

«Είχα σήμερα τη μεγάλη χαρά και την τιμή εδώ στη Θεσσαλονίκη να απευθυνθώ στη συνδιάσκεψη των αρχηγών των Γενικών Επιτελείων των βαλκανικών χωρών. Θα ήθελα ξεκινώντας να συγχαρώ τον Αρχηγό του Ελληνικού Γενικού Επιτελείου, τον στρατηγό Χούπη, για την εξαιρετική οργάνωση, κάτι το οποίο επιβεβαιώθηκε και από τα σχόλια όλων των συμμετεχόντων.

Θα ήθελα όμως να κάνω και μια γενικότερη παρατήρηση, ότι τέτοιες συναντήσεις σε εποχές σαν τη σημερινή, όπου οι κρίσεις είναι σκόρπιες στον πλανήτη μας, όπου διαρκώς συμβαίνουν γεγονότα τα οποία δημιουργούν μεγάλα θέματα, είναι απολύτως χρήσιμες σαν δίαυλοι επικοινωνίας, δίαυλοι αποκλιμάκωσης και δίαυλοι συνεργασίας. Ειδικά δε, εδώ στα Βαλκάνια, σε μια γεωπολιτικά κρίσιμη περιοχή, κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά σημαντικό για τη χώρα μας. Επίσης, επιβεβαιώνει τη διαρκή πολιτική κατεύθυνση που έχει η Ελλάδα διαχρονικά, δηλαδή τη συνεργασία και τη συναντίληψη μεταξύ των βαλκανικών χωρών».

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026

Με πλήρεις τιμές του αναλογούντος βαθμού του, ως Αντιπτεράρχου ( Ι ) ε.α., από την ΠΑ, αλλά κυρίως με τη διάχυτη θλίψη και άφατη συγκίνηση των πολλών παραστάντων στην κηδεία, ο Γιώργος Δριτσάκος ταξίδεψε για την τελευταία του πτήση στους ουρανούς, χωρίς επιστροφή αυτή τη φορά, όπου θα συναντήσει τους συμμαθητές του της 54ης Σειράς Ιπταμένων της Σχολής Ικάρων...


ΑΝΤΙΠΤΕΡΑΡΧΟΣ (Ι) ε.α.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΡΙΤΣΑΚΟΣ (1960-2026)

Τ
ώρα που η συγκίνηση καταλαγιάζει και μένει το πλέον ουσιώδες, δηλαδή αυτό της διά του χρόνου απέραντης και ανυπόκριτης τιμής προς τον κεκοιμημένο, καταπιάνομαι να γράψω για το ύστατο χαίρε της περασμένης Παρασκευής, 29ης Μαΐου 2026, στο Γιώργο Δριτσάκο, τον εξαιρετικό Αεροπόρο, που αποχαιρετίσαμε από τον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη Θεολόγου στο Μπουρνάζι και εν συνεχεία από το κοιμητήριο Περιστερίου. Με πλήρεις τιμές του αναλογούντος βαθμού του, ως Αντιπτεράρχου ( Ι ) ε.α., από την ΠΑ, αλλά κυρίως με τη διάχυτη θλίψη και άφατη συγκίνηση των πολλών παραστάντων στην κηδεία, ο Γιώργος Δριτσάκος ταξίδεψε για την τελευταία του πτήση στους ουρανούς, χωρίς επιστροφή αυτή τη φορά, όπου θα συναντήσει τους συμμαθητές του της 54ης Σειράς Ιπταμένων της Σχολής Ικάρων.

Δεν θα είχε νόημα η ιδιαίτερη αναφορά στους επικήδειους που εκφωνήθηκαν, καθένας από τους οποίους ενείχε και τη διάσταση της ιδιαίτερης αποτίμησης του έργου που αντιστοίχως κατέλιπε ο εκλιπών:
• Από την εκπρόσωπο του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, όπου ο Γιώργος Δριτσάκος, από τη θέση του Προέδρου, προσέφερε τις υπηρεσίες του μέχρι τέλους, παρά την επιδεινούμενη κατάσταση της υγείας του, με πληρότητα και αίσθηση ευθύνης, όσο κι αν κατασυκοφαντήθηκε προσωπικά από την αρχηγό του νεόκοπου Κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» και καλοθελητές των ΜΚΔ.
• Από τον εκπρόσωπο της ΥΠΑ, της οποίας διετέλεσε Διοικητής για περισσότερο από τέσσερα χρόνια.
• Από το συμμαθητή του, εκπρόσωπο της 54ης Σειράς Ιπταμένων της ΣΙ, για το ανεξίτηλο πέρασμά του από ΠΑ για περισσότερα από 30 χρόνια, για τον τρόπο με τον οποίο άσκησε Διοίκηση σε διαδοχικά επίπεδα ευθύνης, πάντοτε με το ατομικό του πρότυπο που συναντούσε ευρεία αναγνώριση από το Προσωπικό που είχε κληθεί να διοικήσει.

Εκείνη, όμως, η στιγμή που προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση ήσαν οι επικήδειοι από τα παιδιά του Γιώργου Δριτσάκου, Γιάννη και Ελίνα. «Το σώμα σου θα μάς λείπει πλέον, αλλά το πνεύμα σου, το ήθος σου, η τιμή σου και η αξιοπρέπεια θα ζουν πάντοτε μέσα μας», συγκρατώ από τα λόγια του Γιάννη, προσθέτοντας «πατέρα σε ευχαριστώ για όλα»

Ακριβώς δε στα λόγια των δύο παιδιών του Γιώργου Δριτσάκου έδωσε ιδιαίτερη έμφαση ο Μητροπολίτης Μάνης, Χρυσόστομος Γ΄, ως «ελπίδα για το μέλλον», ο οποίος και εχοροστάτησε στην εξόδιο ακολουθία, ερχόμενος στην Αθήνα ειδικά για τον σκοπό αυτό.

Βεβαίως παρέστησαν εκπρόσωποι από την Κυβέρνηση και τη Βουλή, από την ΠΑ σε επίπεδο εκπροσώπων της ηγεσίας του ΓΕΑ, επίτιμοι Αρχηγοί ΓΕΑ και πολλοί Αεροπόροι, εν ενεργεία και εν αποστρατεία.

Προσωπικώς, θα συγκρατώ πάντοτε την καλή φιλία που με συνέδεε μαζύ Του. Μία φορά, μάλιστα, που επρόκειτο να τον επισκεφθώ στο γραφείο του στην ΥΠΑ, ενθυμούμαι το Γιώργο Δριτσάκο να μού λέει προκαταβολικά: «Έλα και θα σε περιμένει μία έκπληξη»(…). Με το που έφθασα, λοιπόν, μού έκανε την τιμή να με ξεναγήσει στην αίθουσα ελέγχου του FIR Αθηνών (Athinai FIR, επί το ορθότερο), ένα μεγάλο αθόρυβο χώρο, όπου κιχ δεν ακούγεται και από όπου δεκάδες ελεγκτές εναερίου κυκλοφορίας ελέγχουν, από τις οθόνες τους, τη διακίνηση κάθε αεροπορικού ίχνους που κινείται σε αυτήν τη μεγάλη περιοχή, εξασφαλίζοντας την ασφάλεια των αεροναυτιλομένων…

Αγαπητέ μου Γιώργο, θα ανατρέχω πάντοτε στον προσηνή σου χαρακτήρα, στην ανθρωπιά που εξέπεμπες, στο πρότυπο βίου με το οποίο ταυτίσθηκε το πέρασμά σου από αυτή τη ζωή. Σε εμάς τους περιλειπόμενους θα μάς λείπεις….

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Ένας εκλεκτός συνάδελφος, όπως ο Λοχαγός ουσιαστικώς να διασύρεται δημοσίως-με λέξεις ή με συνοδευτικές φωτογραφίες-για την οικογενειακή του σχέση, με προφανή τον στόχο να πολεμηθεί τελικώς ο γεννήτοράς του, αλλά εξ ίσου και η αριστεία του αδελφού του Υπολοχαγού, ομοίως των Ειδικών Δυνάμεων, αποφοιτήσαντος του δευτέρου, πρώτου με την τάξη 2019 της ΣΣΕ, όπως και ο υπογράφων. Και με Διοικητή της Σχολής όχι τον πατέρα του, σήμερα Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, αλλά τον μετέπειτα Αρχηγό ΓΕΣ, εξαιρετικό Στρατηγό Χαρ. Λαλούση, συνεπώς ουδείς επιπλέον υπαινιγμός να μην επιχειρηθεί...








ΕΓΡΑΨΑ ΠΡΟ ΟΛΙΓΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΟΤΙ:

Οταν δεν τούς συμφέρουν οι απαντήσεις που ζητήθηκαν, τότε χαρακτηρίζονται με περισσή ευκολία "λειψές" (...), όταν δεν στηρίζεται το σκοπούμενο...αφήγημά τους. Τί να κάνουν τίς παραθέτουν βεβαίως-άλλωστε τις εζήτησαν-αλλά η καταληκτική διατύπωση δεν τούς αρέσει ή μάλλον τούς περιορίζει στην ευκολία εισαγγελικών εωτημάτων: "Η παράνομη διακίνηση και κατοχή εμπιστευτικού υπηρεσιακού εγγράφου με προσωπικά δεδομένα πλήθους Αξιωματικών από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο καθώς και η διακίνησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συνιστά ποινικά κολάσιμη πράξη". Σκέπτομαι όμως γιά τα όρια της θεμιτής κριτικής και ελέγχου διά του Τύπου, με την υπέρβαση των οποίων ακόμη και η "δολοφονία χαρακτήρων" θα μπορούσε να περιλαμβάνεται στη φαρέτρα...Δηλαδή ένας Λοχαγός δεν κρίνεται αφ΄εαυτού, αλλά από την οικογενειακή του υπαγωγή στην κορυφή της Στρατιωτικής Ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ...Κι ας έχει εξαιρετικό σποτύπωμα από τη μέχρι τώρα πορεία του στις Ειδικές Δυνάμεις, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, τότε ένα καθαρό "όχι", ένα "ως εδώ" επιβάλλεται! 

Το,πλήρες θέμα:
https://www.militaire.gr/leipses-apantiseis-me-apeiles.../

ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΒΩ ΠΡΟ ΟΛΙΓΟΥ
ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ-ΣΧΟΛΙΑΣΜΟ:
Αγαπητέ φίλε,

Παρακαλώ να ανταποκριθείς στην επιθυμία μου για καταχώρηση αυτής της επιστολής μου, υπό την απαράβατη προϋπόθεση της ανωνυμίας, σχετικώς με το «θέμα» που επιχειρήθηκε να αναδειχθεί ουσιαστικώς εναντίον του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ και του Αρχηγού ΓΕΣ, αναφορικά με τη διάθεση στρατιωτικού οικήματος (ΣΟΑ) στο Λοχαγό, γιό του πρώτου, που ανήκει στις Ειδικές Δυνάμεις, με μακρά θητεία σε Φρουρές και Μονάδες νήσων.

Συμφωνώντας με το πνεύμα σχετικού πρότερου σχολίου σου, με αφορμή επίσημες απαντήσεις της Υπηρεσίας και τα απαράδεκτα υπονοούμενα εισαγγελικού χαρακτήρα από το site που τις εζήτησε και έλαβε, προσπαθώντας «να βγει και από πάνω» (…) κατά πώς λέγεται, δεν μπορώ παρά να εκφράσω το θυμό μου: Ένας εκλεκτός συνάδελφος, όπως ο Λοχαγός ουσιαστικώς να διασύρεται δημοσίως-με λέξεις ή με συνοδευτικές φωτογραφίες-για την οικογενειακή του σχέση, με προφανή τον στόχο να πολεμηθεί τελικώς ο γεννήτοράς του, αλλά εξ ίσου και η αριστεία του αδελφού του Υπολοχαγού, ομοίως των Ειδικών Δυνάμεων, αποφοιτήσαντος του δευτέρου, πρώτου με την τάξη 2019 της ΣΣΕ, όπως και ο υπογράφων. Και με Διοικητή της Σχολής όχι τον πατέρα του, σήμερα Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, αλλά τον μετέπειτα Αρχηγό ΓΕΣ, εξαιρετικό Στρατηγό Χαρ. Λαλούση, συνεπώς ουδείς επιπλέον υπαινιγμός να μην επιχειρηθεί.

Τέτοιες συμπεριφορές συνιστούν υπονόμευση κάθε θεμιτής και τελικώς καλώς εννούμενης κριτικής των πραγμάτων, καθώς έρχονται να δημιουργήσουν ανεπίτρεπτες σκιές. Δεν έχω καμία δυσκολία να αποδεχθώ, ότι τινές μεταξύ ημών που φέρουν στολή και έχουν δώσει το νενομισμένο στρατιωτικό όρκο ενδεχομένως «να κλείνουν το μάτι» (…) σε τέτοιες υπόγειες πρακτικές, ίσως και υπό το φως του στρατιωτικού συνδικαλισμού, ο οποίος τελικώς και δυσφημείται με τέτοια.

Προσωπικώς θα έλεγα: Να τεθεί τέλος σε τέτοια απαράδεκτα, που θα μπορούσε να υπονομεύσουν την τιμή και τη συνοχή των ΕΔ που όλοι υπηρετούμε, συνυπηρετούμε για την ακρίβεια, από την κορυφή της στρατιωτικής πυραμίδας και προς τα κάτω. Ας το απαιτήσουμε. Και τα κτυπήματα «κάτω από τη μέση» να τελειώνουν, μέσα από πρακτικές που ισοδυναμούν με δολοφονίες χαρακτήρα.

Δεν επιθυμώ να παραθέσω τα στοιχεία μου δημοσίως, όχι από λόγους «φόβου» ή άλλων εύκολων συνειρμών από κάποιους πρόθυμους κατήγορους, αλλά διότι-μέσα από την ανωνυμία μου-επιλέγω να φωτίσω ένα «σαράκι» στις ΕΔ που δεν επιτρέπεται να συνεχισθεί περαιτέρω! Άλλωστε εις ουδέν ίδιον όφελος αποβλέπω, ει μη μόνον στο να αλλάξουν τέτοιες καταστάσεις για το καλό όλων ημών….

Εσείς που θα κοινοποιήσετε-όπως θέλω να ελπίζω-όσα ανέφερα, γνωρίζετε τα πλήρη στοιχεία μου, για την απαραίτητη ταυτοποίηση.

Κυριακή 31 Μαΐου 2026

« Εξωτερικεύω την γνώση και την έμπειρία μου με τό βλέμμα στούς νεωτέρους. Έχω μεγάλο σεβασμό στήν μνήμη των γονέων και τών δασκάλων μου, στόν Πειραιά, όπου γεννήθηκα καί πήγα σχολείο. Δεν θέλω ο κόσμος μας, ο έλληνικός κόσμος, νά γίνει συντρίμμια, ή έστω νά μπει στό περιθώριο τής Ιστορίας. Και άγωνίζομαι. Τό “Δοκίμιο” είναι κατάφαση στην ικανότητά μας, κόντρα στους καιρούς, να επιβιώσουμε από καλή θέση στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Εύχομαι να το διαβάσουν πολλοί»

 Από την "ΕΣΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"


"ΕΣΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 31/05/26





«Πλέον, εναπόκειται στά εργαλεία 
τής σκληρής ισχύος νά σώζουν πατρίδες!»

«Επιβάλλεται, ώς Ελληνική Δημοκρατία, νά μην ένταχθούμε στό διαγραφόμενο εντός της Ευρώπης ρεύμα παραιτήσεωςαπό την συλλογική καί τήν ιδιαίτερη ταυτότητά μας» έτόνισε στήν «ΕτΚ» ό πρέσβυς ε.τ. κ. Γ. Διον. Πουκαμισάς, με αφορμή τήν κυκλοφορία του δοκιμίου «Τό Γεωπολπισμικό Άνάτντυγμα των Ελλήνων»

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΜΑΚΗ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟ

Η άλήθεια πηγάζει άπό προσωπικότητες πού ίστανται άνωθεν του ιστορικού τους χρόνου, επιτυγχάνουσες την ένότητα των συμβάντων με την άναγκαιότητα της όντως γνώσεως, και αυτό πράττει ο πρέσβυς έ.τ. κ. Γεώργιος Διον. Πουκαμισάς, μέ τό δοκίμιο «Το Γεωπολιτισμικό Ανάπτυγμα των Ελλήνων», που μόλις εκυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Κασταλία». Ο διπλωμάτης, ως στρατιώτης, διανοητικός ακρίτας, ως πρότυπο από «τόν Καιρό των Ελλήνων», επιχειρεί νά συσχετίσει τον δυναμισμό του πολιτιστικού αποτυπώματος των Ελλήνων ανά τους αιώνες, το οποίο συνιστά μορφή ήπιας ισχύος, με τον τρόπο με τον οποίο αυτή η ισχύς δύναται να προβληθεί και να ύπάρξει στόν σημερινό κόσμο. Η «ΕτΚ» ηθέλησε να πληροφορηθεί από τον ίδιον το νάμα αναβλύσεως των ιδεών που τον ένέπνευσε γιά να συγγράψει τό πόνημα.

Ο συγγραφεύς, ως πέραν του περίκλειστου παρόντος, μάς απαντά: «Το ποιοί είμαστε καί πώς τοποθετούμεθα οι Έλληνες στην οικουμένη, αυτό δηλαδή που κατέληξε να είναι το “Δοκίμιο”, το είχα συλλάβει πριν άπό πολλά χρόνια. Ήταν εσωτερική κατ’ αρχάς παρόρμηση, όταν θεωρείς ότι είσαι ώριμος, και μέσα σου αντηχεί τό “γίνεσθε ποιηταί λόγου και μή μόνον άκροαταί”. Την σκέψη την είχα μοιραστεί, ενθυμούμαι, με τον αείμνηστο Θανάση Βαλτινό, ο οποίος βέβαια με είχε ένθαρρύνει. Όμως κατάφερα να καταπιαστώ και να εγκύψω στην κατάστρωση των ιδεών μου μόλις τον χειμώνα του 2024-2025.Νοιώθω γαλήνιος ότι παρουσίασα ένα συνεκτικό πόνημα, το οποίο, ενώ αποτελεί την προσωπική τοποθέτησή μου πάνω σε ζητήματα που η αγνωσία τα έχει καταστήσει στασιαζόμενα, εν τούτοις αντανακλά και απηχεί τήν αντίληψη ενός μεγάλου ρεύματος συμπατριωτών μας. Τελικά, δεν είναι απλώς ένα προσωπικό credo, άλλά μάλλον ένα εγκόλπιο γιά τα θέματα πού θίγει».

Ωστόσο, ολίγοι διανοούνται να προσεγγίσουν τον δυναμισμό τού πολιτιστικού αποτυπώματος των 'Ελλήνων ανά τούς αιώνες. Ό κ. Πουκαμισάς δηλώνει χαρακτηριστικώς: «Η ελληνική σκέψη, εν προκειμένω η αρχαία σκέψη, αυτή που έκπροσωπείται από τόν Όμηρο, τους τραγικούς, τους φιλοσόφους, τους Ιστορικούς, τους γεωγράφους, τους μαθηματικούς, της Κλασσικής και της Ελληνιστικής εποχής, αλλά και τα έργα της άρχιτεκτονικής, γλυπτικής, ζωγραφικής, είχαν καταλάβει, αιχμαλωτίσει την άρχαία Ρώμη, μέσω δε αυτής καί μέσω τής νεωτέρας Ρώμης, των σοφών του δύοντος Βυζαντίου, την Ευρώπη κυρίως τής Αναγεννήσεως, καθώς καί τού Διαφωτισμού. Αυτά αποτελούν κοινό τόπο, όπου όμως πρέπει νά έπανερχόμαστε σήμερα, εποχή αμαθούς αλλά καί κακόβουλης αμφισβητήσεως-έκ τών έσω μάλιστα- τών βάθρων τού Δυτικού πολιτισμού καί διαδόσεως θεωριών, όπως ή μαύρη Άθηνά, ή ό ανάστροφος ρατσισμός πού έμφανίζεται, αίφνης, στήν ταινία “’Οδύσσεια” τού Κρίστοφερ Νόλαν».

Τό άνάπτυγμα του πολιτισμού τών Ελλήνων

Ωστόσο «ο δυναμισμός του πολιτισμικού αναπτύγματος των Ελλήνων δεν εξαντλείται στην αρχαία κληρονομιά. Δεν περιορίζεται στην γνώση τού “Timeo Danaos et dona ferentes” (Φοβοΰ τούς Δαναούς καί δώρα φέροντας), τού Βιργιλίου, άπό Αγγλους άποφοίτους σχολείων ελίτ, ή στήν γνώση του Αριστοτέλη και του Θουκυδίδη άπό τούς Κινέζους. Όταν ό Αρνολντ Τόυνμπη έγραφε γιά τις “Κληρονομιές τών 'Ελλήνων”, μέτοχος και έκφραστής τής υψηλής στρατηγικής τής Βρεταννίας, είχε σαφή γνώση της ’Ορθοδοξίας, ως άλλης σπουδαίας δεξαμενής ακτινοβολίας, δυνητικής, των 'Ελλήνων. Αυτά σκιαγραφούν -στην βάση τής γλώσσας μας, πηγής του πλούτου των ευρωπαϊκών γλωσσών- την εικόνα του αναπτύγματος του πολιτισμού των 'Ελλήνων». Όμως, την ώρα της καταιγίδος, της παγκόσμιας συγκρούσεως, η ήπια εκ τού πολιτιστικού άποθέματος ισχύς δύναται να αποδειχθεί «απολύτως ανεπαρκής ενώπιον της άσκήσεως σκληρής ισχύος. Η συντήρηση και διαιώνιση του πολιτισμού απαιτεί ισχύ, προϋποθέτει δύναμη. Η ιστορία δεν θα φεισθεί ημών, θα μάς αγνοήσει, εάν την ήπια καλούμενη ισχύ δεν μπορούμε να την πλαισιώσουμε με δύναμη. “Die Weltgeschichte ist das Weltgericht” (“Ή Παγκόσμια 'Ιστορία είναι τό Παγκόσμιο Δικαστήριο”), όπως έλεγε ό Φρήντριχ Σίλλερ, πού μάς κρίνει όλους».

Τό βάθος τών Ελλήνων δέν είναι άκριβώς... ή ωραία κοιμωμένη

Ζητούμενον είναι το γεωπολιτισμικό βάθος των 'Ελλήνων εύρύτερον, αλλά καί τού Ελληνικού Κράτους. Όπως έξηγεί ό πρέσβυς έ.τ., «το γεωπολιτισμικό άνάπτυγμα καί βάθος των 'Ελλήνων, τουλάχιστον άπό τόν Αγώνα της Ανεξαρτησίας καί τήν ίδρυση τού κράτους μας -που έπωφελήθηκε από τήν άρχαιολατρία ως πηγή φιλελληνισμού-, δεν είναι ακριβώς η ώραία κοιμωμένη. Συνεχίζει να εμποτίζει τούς λαούς, εντός και πέραν τής Δύσεως. ’Εμείς είμαστε απλώς οί πρώτοι συγκληρονόμοι, όπως είμαστε οι κύριοι φορείς της βυζαντινής κληρονομιάς. Οφείλει όμως τό κράτος, όλοι μας, να μεριμνούμε γιά την Παιδεία μας και την διακονία αυτής της βαρειάς κληρονομιάς, εντός και εκτός συνόρων. Θεωρώ, στο πλαίσιο αύτό, ότι είναι έθνικώς αναγκαίο τό Ελληνικό 'Ίδρυμα Πολιτισμού, εργαλείο προβολής τού σύγχρονου κυρίως πολιτισμού μας στο έξωτερικό, νά έπιστρέψει στόν φυσικό χώρο του, να τεθεί δηλαδή καί πάλι ύπό τήν αιγίδα τού Υπουργείου ’Εξωτερικών».

Τα ελληνικά θεμέλια, πάνω στα οποία και μόνον δυνάμεθα να κρηπιδώσουμε νέα πολιτιστικά επιτεύγματα, εδράζονται στήν διαχρονία, αφού, όπως τονίζει ό κ. Πουκαμισάς, «δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στό μέλλον, αγνοώντας ή παραμερίζοντας τις καταβολές μας, αρχαίες, μεσαιωνικές, αλλά επίσης μεταβυζαντινές και των νεωτέρων αιώνων». «Δείτε τους Κινέζους», τονίζει, «τους Ισραηλινούς, τους Πέρσες, τους Ρώσσους, κατά σύμπτωση λαούς πέραν της στερεότυπης Δύσεως. Οδηγούνται στο μέλλον αντλώντας από τό παρελθόν τους. Ταυτόχρονα, η Δύση εμφανίζει στοιχεία παρακμής, μεταλλάσσεται. Ούτε την αναφορά στο έλληνορωμαϊκό βάθρο της δεν έπιτύχαμε, ως Εύρωπαΐοι, να έγγράψουμε στην Συνθήκη της Λισσαβώνας, άφού τό δραματικό Σύνταγμα είχε ηττηθεί στά δημοψηφίσματα Γαλλίας καί 'Ολλανδίας, τό 2005. Επιβάλλεται, ώς Έλληνική Δημοκρατία, νά μην ένταχθοΰμε στό διαγραφόμενο εντός της Εύρώπης ρεύμα παραιτήσεως από την συλλογική και τήν ιδιαίτερη ταυτότητά μας. Έτσι, θα μπορέσουμε νά μείνουμε δρώντες στά παγκόσμια πράγματα άπό θέση εύδιάκριτη».

Πρώτιστος δρος έπιβιώσεως ένός κράτους είναι ή ισχύς

Όμως, η συντήρησις καί διαιώνισις του πολιτισμού απαιτεί ισχύ, προϋποθέτει δύναμη. Γιά τον συγγράψαντα, «ζοΰμε σε αιώνα άποδυναμώσεως των διεθνών θεσμών καιί καπηλείας του Διεθνούς Δικαίου. Πρώτιστος όρος επιβίωσης του κράτους είναι η ισχύς, υπό τήν διαχείριση βεβαίως σώφρονος και προβλεπτικής ήγεσίας. Η Ισχύς περιβάλλει, αλλά και εξυπηρετεί την δημιουργία πολιτιστικών κατορθωμάτων. Τέτοια ήταν η περίπτωση τής Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Στην 'Ιστορία έχουμε περιπτώσεις άνθησης πολιτισμού, λίγο πριν την κατάληξη κρατών, όπως ή περίπτωση του κράτους των Αψβούργων, της μεσαιωνικής Αρμενίας, της Βουλγαρίας, αλλά καί του ημετέρου Βυζαντίου. Ένας πολιτισμός απεδείχθη υπερχρόνιος και αειθαλής: ό έλληνικός. Πιστεύω, πάντως, ότι την ώρα της μεγάλης κρίσεως, η ήπια καλούμενη ισχύς, ό,τι είναι νά δώσει θά τό έχει δώσει, μέ όρους εμπέδωσης τής ταυτότητας στό εσωτερικό (λ.χ. η ταινία «Καποδίστριας») και ακτινοβολίας στο διεθνές περιβάλλον. Πλέον εναπόκειται στα εργαλεία της σκληρής ισχύος να σώζουν πατρίδες»

Ποια παραμένει η πρόθεσίς σας, με αυτήν την έκδοση αλλά και με το σύνολο έργο σας;

« Εξωτερικεύω την γνώση και την έμπειρία μου με τό βλέμμα στούς νεωτέρους. Έχω μεγάλο σεβασμό στήν μνήμη των γονέων και τών δασκάλων μου, στόν Πειραιά, όπου γεννήθηκα καί πήγα σχολείο. Δεν θέλω ο κόσμος μας, ο έλληνικός κόσμος, νά γίνει συντρίμμια, ή έστω νά μπει στό περιθώριο τής Ιστορίας. Και άγωνίζομαι. Τό “Δοκίμιο” είναι κατάφαση στην ικανότητά μας, κόντρα στους καιρούς, να επιβιώσουμε από καλή θέση στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Εύχομαι να το διαβάσουν πολλοί». Παρά τίς εναντιώσεις ελπίζει, λέγων ότι «τα καλύτερα βιβλία είναι αυτά που δέν θά γράψω ποτέ, όπως μία βιογραφία τού Λέοντος Γ' τού Ίσαύρου ή τού Μεγάλου Φωτίου καί τής έποχής του. Υπάρχει, πάντως, κάτι άλλο πού έχω τώρα κατά νου…»

«Το Γεωπολιτισμικό Ανάπτυγμα 
των Ελλήνων»

Συγγραφέας: Γεώργιος Διον. Πουκαμισάς

Σελίδες: 144
Σχήμα: 12x19
Τιμή: 11 €

ISBN: 978-618-5279-22-6


Εκδοτικός Οίκος «ΚΑΣΤΑΛΙΑ»
Σταδίου 33-Αθήνα-ΤΚ 105 59
Τηλ: (210) 3215280-3247945
Φαξ: (210) 3215281-3315176
Ε-Mail: info@kastaliaeditions.gr




Το μυθιστόρημα του Π. Θάνου δεν ανακαλεί απλώς παραστάσεις του παρελθόντος, αλλά και σπεύδει να εξοικειώσει τους νεότερους με ένα κλίμα το οποίο μόνο με μουσειακό είδος δεν μοιάζει, αποτυπώνοντας (και μάλιστα απομυθοποιητικά) την ανάσα και την αναπνοή, τον φόβο και την προσδοκία ή την ενοχή και την ευθυμία μιας σίγουρα χαμένης πλέον καθημερινότητας, ίσως και αθωότητας...

































ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Πολύπειρος δημοσιογράφος, ο Π. Θάνος (κατά κόσμον Θάνος Παπαδόπουλος) έχει αποδειχθεί με τα χρόνια και άξιος μυθοπλαστικός τεχνίτης, τον οποίο τρέφουν δύο πρωτίστως στοιχεία: ο ρεαλισμός με τις άμεσες, κοφτές του εικόνες και το χιούμορ (ακόμα περισσότερο η κωμωδία και η σάτιρα) με τις δραστικές του, συχνά καθαρώς πολιτικές παρεμβάσεις. Προς μια τέτοια κατεύθυνση κινείται και το μυθιστόρημα «Υπηρέτης της αγάπης», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις “Κασταλία” και αποτελεί μια ιστορία, η οποία γεννιέται μέσα στην αναταραχή και στην αντάρα του μεταπολεμικού κόσμου.

Σκοπός του συγγραφέα είναι από τη μια πλευρά να δείξει τη φτώχια, τα συνεχή εμπόδια και τις ποικίλες προκαταλήψεις που αντιμετωπίζουν τα νιάτα της εποχής, συν τα τραγικά περιστατικά τα οποία δεν έχουν πάψει ακόμη να προκαλούν οι συνέπειες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Από την άλλη μεριά ο Π. Θάνος επιδιώκει να μεταμορφώσει, και αυτό είναι το κυριότερο, την πικρή γεύση των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών σε ένα είδος μαύρης κωμωδίας και άγριας κοινωνικοπολιτικής σάτιρας τόσο του καθημερινού βίου όσο και θεσμών όπως η Εκκλησία και η αστυνομία, που μπορεί να μπλεχτούν για ψύλλου πήδημα στα πόδια των πολιτών, φέρνοντας τα πάνω κάτω στη ζωή τους.

Μεγαλωμένος στις λαϊκές γειτονιές και στις αλάνες, ο μικρός ήρωας του βιβλίου είναι γνήσιο τέκνο του καιρού και της ηλικίας του: ανυπάκουος και απείθαρχος, σαματατζής και φασαριόζος, αλωνίζει με τους φίλους του τούς δρόμους, ξεφεύγει την τελευταία στιγμή από την αστυνομία για μικροπαραπτώματα και εκ παραλλήλου τρέμει και λατρεύει τη μάνα του.

Δέσμιος μιας ακόρεστης ερωτικής και σεξουαλικής δίψας, μέσω της οποίας ο Π. Θάνος καταγράφει τη νοοτροπία των αγοριών και των κοριτσιών της περιόδου δίχως δεοντολογικούς όρους και καθησυχαστικούς εξωραϊσμούς, ο ήρωας θα ακολουθήσει εντέλει το στάδιο της ιεροσύνης για πολλούς λόγους: για να κρύψει και για να καλύψει τις ακατάβλητες ορμές του, για να ισορροπήσει κοινωνικά τον εκρηκτικό χαρακτήρα του μα και για να καταλήξει ίδιος και χειρότερος, πλαγιάζοντας με αμέτρητες γυναίκες (συζύγους, κόρες, μαθήτριες, καθηγήτριες, σεμνότυφες και τολμηρές, αιδήμονες και απελευθερωμένες) χωρίς να αγνοεί και την αρσενοκοιτία των ράσων.

Ο πρωταγωνιστής δεν προβάλλεται, παρά το σατιρικό του περίβλημα, ως καρικατούρα, πλην ως φυσικό και ως πραγματικό πρόσωπο του οποίου τα σκοπίμως υπερβολικά χαρακτηριστικά δεν φτάνουν ποτέ μέχρι τη λογοτεχνική ύβρη μια και εκείνο το οποίο επιζητεί ο συγγραφέας είναι να υποδείξει με πλάγια μέθοδο την υποκρισία και ταυτοχρόνως την ύποπτη ανεκτικότητα, την ελευθερία και επιπλέον την ψευδεπίγραφη ηθική, τους περιορισμούς και την ίδια ώρα τις δυνατότητες μιας κοινωνίας η οποία κινείται ανάμεσα στην καταπίεση, στην καταστολή, στη συλλογική φίμωση, στην ατομική επιθυμία, στο ανεμπόδιστο γέλιο και στον δραματικό απόηχο των φανερών και των αποσιωπημένων επιλογών της.

Και υπό αυτή την έννοια, το μυθιστόρημα του Π. Θάνου δεν ανακαλεί απλώς παραστάσεις του παρελθόντος, αλλά και σπεύδει να εξοικειώσει τους νεότερους με ένα κλίμα το οποίο μόνο με μουσειακό είδος δεν μοιάζει, αποτυπώνοντας (και μάλιστα απομυθοποιητικά) την ανάσα και την αναπνοή, τον φόβο και την προσδοκία ή την ενοχή και την ευθυμία μιας σίγουρα χαμένης πλέον καθημερινότητας, ίσως και αθωότητας.

Βαγγέλης Χατζηβασιλείου


«ΥΠΗΡΕΤΗΣ
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»
του Π.Θάνου
Επιμέλεια εξωφύλλου: Γ. Κ. Περγαντίνας
Σελίδες: 284
Σχήμα: 14 x 21
Tιμή: 15 €
ISBN: 978-618-5279-24-0



Eκδοτικός Οίκος «ΚΑΣΤΑΛΙΑ»
Σταδίου 33-Αθήνα-ΤΚ 105 59
Τηλ: (210)3215.280-3247.945
Φαξ: (210)3215.281-3315.176
E-Mail: info@kastaliaeditions.gr


Σάββατο 30 Μαΐου 2026

Η Μάχη της Κρήτης αποτελεί μοναδικό φαινόμενο αυτοθυσίας και ηρωισμού στα παγκόσμια πολεμικά χρονικά, λόγω της πάνδημης συμμετοχής σε αυτήν του κρητικού λαού και, ιδιαίτερα, των 300 γενναίων πρωτοετών ευελπίδων μας. Είναι γνωστό ότι μετά την κατάληψη των Αθηνών από τους Γερμανούς εισβολείς, την 27η Απριλίου 1941, η ελληνική κυβέρνηση ανεχώρησε στην Κρήτη για να συνεχίσει από εκεί τον αγώνα κατά του κατακτητή. Την ίδια εποχή η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων έκλεισε και οι δευτεροετείς και τριτοετείς ευέλπιδες, κατόπιν διαταγής, είχαν ενταχθεί στον μαχόμενο στρατό, οι πρώτοι ως ανθυπασπιστές και οι δεύτεροι ως ανθυπολοχαγοί. Οι πρωτοετείς ευέλπιδες έλαβαν διαταγή να μεταβούν στα σπίτια τους επειδή είχαν εισαχθεί στη Σχολή την 8η Οκτωβρίου 1940, δηλαδή μόλις 20 ημέρες προ της κηρύξεως του πολέμου και, συνεπώς, ήσαν απαράσκευοι για πόλεμο. Οι πρωτοετείς ευέλπιδες, όμως, υπακούοντες στη φωνή της μαχόμενης πατρίδας, μετέβησαν εθελοντικά και «ιεροκρυφίως» στην Κρήτη, όπου συμπολέμησαν με τους υπόλοιπους ηρωικά μαχόμενους, γράφοντας σελίδες πρωτοφανούς μεγαλείου και ηρωισμού....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (φύλλο 29/05/26)

Η Μάχη της Κρήτης αποτελεί μοναδικό φαινόμενο αυτοθυσίας και ηρωισμού στα παγκόσμια πολεμικά χρονικά, λόγω της πάνδημης συμμετοχής σε αυτήν του κρητικού λαού και, ιδιαίτερα, των 300 γενναίων πρωτοετών ευελπίδων μας. Είναι γνωστό ότι μετά την κατάληψη των Αθηνών από τους Γερμανούς εισβολείς, την 27η Απριλίου 1941, η ελληνική κυβέρνηση ανεχώρησε στην Κρήτη για να συνεχίσει από εκεί τον αγώνα κατά του κατακτητή. Την ίδια εποχή η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων έκλεισε και οι δευτεροετείς και τριτοετείς ευέλπιδες, κατόπιν διαταγής, είχαν ενταχθεί στον μαχόμενο στρατό, οι πρώτοι ως ανθυπασπιστές και οι δεύτεροι ως ανθυπολοχαγοί. Οι πρωτοετείς ευέλπιδες έλαβαν διαταγή να μεταβούν στα σπίτια τους επειδή είχαν εισαχθεί στη Σχολή την 8η Οκτωβρίου 1940, δηλαδή μόλις 20 ημέρες προ της κηρύξεως του πολέμου και, συνεπώς, ήσαν απαράσκευοι για πόλεμο. Οι πρωτοετείς ευέλπιδες, όμως, υπακούοντες στη φωνή της μαχόμενης πατρίδας, μετέβησαν εθελοντικά και «ιεροκρυφίως» στην Κρήτη, όπου συμπολέμησαν με τους υπόλοιπους ηρωικά μαχόμενους, γράφοντας σελίδες πρωτοφανούς μεγαλείου και ηρωισμού. Προς επίρρωσιν παραθέτω απόσπασμα άρθρου με τον τίτλο «Η Εποποιία της Κρήτης - Τάγμα υπερανθρώπων», το οποίο δημοσίευσε, μετά το τέλος της μάχης, η εφημερίδα Times της Ιαπωνίας, η οποία ως γνωστόν δεν ήταν χώρα σύμμαχός μας:

«Προτείνομεν, σαν ζήτημα υπερτάτου καθήκοντος τιμής, όπως δημιουργηθή ένα έκτακτον Τάγμα των Ιπποτών της Κρήτης για να τιμηθή με ειδικό παράσημο κάθε πολίτης και κάθε αξιωματικός που έλαβε μέρος στην παραδοξοτέρα και ενδοξοτέρα μάχη της Ιστορίας, την Μάχη της Κρήτης. Οι Αγγλοι και οι Ελληνες στρατιώται, οι άνδρες και αι γυναίκες της Κρήτης, που έλαβον μέρος στη θρυλική μάχη, πρέπει να καταταχθούν με το ονόματά τους σε ένα ειδικόν Τάγμα υπερανθρώπων. Χωρίς ενισχύσεις και εφόδια, χωρίς ανάπαυση, αφού έχασαν τους αρχηγούς τους, γνωρίζοντες το αδύνατο της φυγής τους, χωρίς να έχουν κανένα να δέση τις πληγές τους, οι νεκροί μένοντας άταφοι κοντά στους ζωντανούς, βομβαρδιζόμενοι συνεχώς, εξηντλημένοι, με τα μάτια κατακόκκινα μέσα στη μανία της τρομερής μάχης, γνώριζαν ότι η τύχη τους, η ζωή ή και ο θάνατός τους εξηρτάτο από την μάχην σώμα με σώμα. Μέσα στο δαιμονισμένο μαρτύριο της αγρίας πάλης, γνώριζαν ότι εμάχοντο κατά Αρμαγγεδώνος. Πρέπει να δεχθούν την λατρεία και ευλάβεια όλων των άλλων, των μικροτέρων ανθρώπων, που παρακολουθήσαμε την ένδοξη μάχη τους και δεν μας μένει τίποτε άλλο παρά να τους στολίσωμε με δάφνες. Και αυτοί ακόμη οι Γερμανοί θα σηκώσουν το χέρι τους, θα σταθούν προσοχή και θα χαιρετίσουν ευλαβώς τις δαφνοστεφανωμένες κεφαλές των γενναίων, τις κεφαλές εκείνων που και αιμόφυρτοι ακόμη, τις κράτησαν ψηλά και δεν έσκυψαν. Σ’ αυτήν τη μάχη, στο καμίνι αυτό, εβαπτίσθησαν οι νεοσσοί ευέλπιδες».

Σημειωτέον ότι η επτάμηνη αντίσταση της Ελλάδας (28η Οκτωβρίου 1940 - 31η Μαΐου 1941) κατά του Αξονα υπήρξε ηρωική και η συμβολή της σημαντική για την έκβαση της συμμαχικής νίκης. Οι Σύμμαχοι, ως «ελάχιστη αμοιβή», παρεχώρησαν, με τη Συνθήκη των Παρισίων του έτους 1947, τη Δωδεκάνησο στη μητέρα Ελλάδα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΣ ΣΚΑΛΤΣΑΣ Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου ΣΣΕ, ε.τ.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης ζει σε έναν κόσμο ονειρικό. Βρίσκεται επικεφαλής ενός κόμματος που αντιπολιτεύεται συχνά με κραυγές και βαριές κουβέντες. Δεν έχει καταφέρει να μειώσει τη δημοσκοπική διαφορά ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο έως πρόσφατα εμφανιζόταν δεύτερο – κάτι που του επέτρεπε να δείχνει ότι εκπροσωπεί μεγάλο ποσοστό ελλήνων πολιτών και να κομπάζει μεταφυσικά ότι στις εκλογές θα είναι πρώτο κόμμα έστω με μια ψήφο. Αδυνατεί να συνθέσει οτιδήποτε βολευόμενος με την ιδέα της ακινησίας στην πολιτική ζωή του τόπου. Αλλα τα μάτια του λαγού… Το πολιτικό σκηνικό το ξέραμε όλοι ότι δεν θα έμενε σταθερό. Και η Μαρία Καρυστιανού και ο Αλέξης Τσίπρας είχαν αναγγείλει από καιρό την κάθοδό τους στις επόμενες εκλογές. Τους περιμέναμε. Οπως περιμένουμε και την τελική απόφαση του Αντώνη Σαμαρά – ή μάλλον την τελική εκτίμηση των συμβούλων του, αν διαφαίνεται είσοδος του κόμματος στη Βουλή ή όχι. Είναι αδιανόητο ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν ήταν προετοιμασμένος για τη μέρα της καθόδου των νέων αντιπάλων του, όταν μάλιστα το κόμμα του χρησιμοποιεί μείγμα της πολιτικής τους. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ διαμαρτύρεται επειδή δύο δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν τις ίδιες μέρες, πριν από την ίδρυση του κόμματος Τσίπρα, δημοσιεύτηκαν κατά παράβαση της απόφασης του συνδέσμου των εταιρειών δημοσκοπήσεων. Προφανώς, κάνει καταγγελίες επειδή θεωρεί ότι η δημοσίευση των αρνητικών γι’ αυτόν δημοσκοπήσεων είναι αποτέλεσμα της δραστηριότητας κάποιων παραγόντων (ποιων;) που «παίζουν τα ρέστα τους για ένα βολικό πολιτικό σκηνικό». Δεν είναι πρωτοφανής γκρίνια. Κι άλλοι στο παρελθόν έχουν επικαλεστεί ανάλογα επιχειρήματα. Οταν κάτι δεν πάει καλά με ένα κόμμα, αντί να δουν τις αιτίες, ψάχνουν εξωγενείς παράγοντες. Πιο προσιτοί τέτοιοι παράγοντες είναι οι εταιρείες δημοσκοπήσεων. Τις κατήγγελλε ο ΣΥΡΙΖΑ, ήδη επί Τσίπρα, όταν κατέρρεε. Τώρα τη σκυτάλη πήρε το ΠΑΣΟΚ....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 29/05/26


ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Τον καταλαβαίνω τον Νίκο Ανδρουλάκη. Επεσε από τα σύννεφα. Η ανακοίνωση κόμματος από τον ανταγωνιστικό του Αλέξη Τσίπρα ήταν κάτι απροσδόκητο. Ο Τσίπρας έπεσε από τον ουρανό. Ούτε που θα μπορούσε να τον προβλέψει ο μεγάλος ηγέτης, κανείς δεν το συζητούσε, άλλωστε όλα πήγαιναν υπέροχα στον ΣΥΡΙΖΑ, βολεύονταν με την τρίτη ή και την τέταρτη θέση – και άρεσε στους αριστερούς που το ΠΑΣΟΚ είχε τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, γεγονός που τους απάλλασσε από τον πολύ κόπο για αξιοσημείωτη κοινοβουλευτική παρουσία.

Τον καταλαβαίνω πολύ καλά τον Νίκο Ανδρουλάκη. Μη μου τους κύκλους τάραττε. Τι δουλειά έχουν οι δημοσκόποι να μετράνε την εκλογική δύναμη των νέων κομμάτων, του κόμματος Τσίπρα και του κόμματος Καρυστιανού; Από πού κι ως πού πρέπει ντε και καλά να υπολογίσουν τα νέα κόμματα; Και άντε, τα υπολογίζουν. Γιατί δεν βγάζουν τα ίδια συμπεράσματα; Γιατί στις δύο δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν, η μία δίνει μικρή διαφορά στην ΕΛΑΣ από το ΠΑΣΟΚ και η άλλη μεγάλη; Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει έτοιμη την απάντηση: «εξόφθαλμη επιχείρηση χειραγώγησης της κοινής γνώμης από συγκεκριμένα συστήματα, που θέλουν τη διατήρηση της Νέας Δημοκρατίας στη διακυβέρνηση της χώρας».

Ο Νίκος Ανδρουλάκης ζει σε έναν κόσμο ονειρικό. Βρίσκεται επικεφαλής ενός κόμματος που αντιπολιτεύεται συχνά με κραυγές και βαριές κουβέντες. Δεν έχει καταφέρει να μειώσει τη δημοσκοπική διαφορά ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο έως πρόσφατα εμφανιζόταν δεύτερο – κάτι που του επέτρεπε να δείχνει ότι εκπροσωπεί μεγάλο ποσοστό ελλήνων πολιτών και να κομπάζει μεταφυσικά ότι στις εκλογές θα είναι πρώτο κόμμα έστω με μια ψήφο. Αδυνατεί να συνθέσει οτιδήποτε βολευόμενος με την ιδέα της ακινησίας στην πολιτική ζωή του τόπου.

Αλλα τα μάτια του λαγού… Το πολιτικό σκηνικό το ξέραμε όλοι ότι δεν θα έμενε σταθερό. Και η Μαρία Καρυστιανού και ο Αλέξης Τσίπρας είχαν αναγγείλει από καιρό την κάθοδό τους στις επόμενες εκλογές. Τους περιμέναμε. Οπως περιμένουμε και την τελική απόφαση του Αντώνη Σαμαρά – ή μάλλον την τελική εκτίμηση των συμβούλων του, αν διαφαίνεται είσοδος του κόμματος στη Βουλή ή όχι. Είναι αδιανόητο ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν ήταν προετοιμασμένος για τη μέρα της καθόδου των νέων αντιπάλων του, όταν μάλιστα το κόμμα του χρησιμοποιεί μείγμα της πολιτικής τους.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ διαμαρτύρεται επειδή δύο δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν τις ίδιες μέρες, πριν από την ίδρυση του κόμματος Τσίπρα, δημοσιεύτηκαν κατά παράβαση της απόφασης του συνδέσμου των εταιρειών δημοσκοπήσεων. Προφανώς, κάνει καταγγελίες επειδή θεωρεί ότι η δημοσίευση των αρνητικών γι’ αυτόν δημοσκοπήσεων είναι αποτέλεσμα της δραστηριότητας κάποιων παραγόντων (ποιων;) που «παίζουν τα ρέστα τους για ένα βολικό πολιτικό σκηνικό».


Δεν είναι πρωτοφανής γκρίνια. Κι άλλοι στο παρελθόν έχουν επικαλεστεί ανάλογα επιχειρήματα. Οταν κάτι δεν πάει καλά με ένα κόμμα, αντί να δουν τις αιτίες, ψάχνουν εξωγενείς παράγοντες. Πιο προσιτοί τέτοιοι παράγοντες είναι οι εταιρείες δημοσκοπήσεων. Τις κατήγγελλε ο ΣΥΡΙΖΑ, ήδη επί Τσίπρα, όταν κατέρρεε. Τώρα τη σκυτάλη πήρε το ΠΑΣΟΚ.


Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων κάθε φορά μετράνε την πολιτική συγκυρία. Και έχουν νόημα όχι τόσο επειδή λειτουργούν ως ψυχολογικό βαρόμετρο των πολιτών αλλά, κυρίως, επειδή θα μπορούσαν να χρησιμεύουν στα κόμματα ως εργαλείο σύνθεσης και αναπροσανατολισμού. Για το ΠΑΣΟΚ μάλλον ζητώ πολλά. Αντί για τη λογική ανάλυση των δεδομένων προτιμούν να πιστεύουν σε παραμύθια. Και στους δράκους τους.

Δημοκρατία και δικαιοσύνη

«Σημαία μας είναι η δημοκρατία και η δικαιοσύνη», είπε ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στους δημοσιογράφους έξω από τον Αρειο Πάγο, όπου κατέθεσε την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματός του προκειμένου να εγκριθεί η ονομασία του (ΕΛΑΣ) και η λειτουργία του. Εντυπωσιακό, να το δηλώνει αυτό, μάλιστα χωρίς να γελάει, ο πολιτικός που επινόησε την εμπλοκή των βασικών πολιτικών αντιπάλων του στη μεθόδευση γύρω από το σκάνδαλο Novartis, με μόνο στόχο να τους πλήξει ηθικά για να τους αποδυναμώσει πολιτικά στις εκλογές.

Εντυπωσιακό, μάλιστα, είναι ότι ο επικαλούμενος τη δικαιοσύνη πήγε στο ανώτατο δικαστήριο συνοδευόμενος από την πρώην αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Λεπενιώτη, πρόεδρο του Εφετείου Κακουργημάτων που καταδίκασε τη Χρυσή Αυγή. Σκέπτομαι ποιοι θα τον συνόδευαν αν δεν κατηγορούνταν συχνά η κυβέρνηση για χειραγώγηση της δικαιοσύνης.

Οσο για τη δημοκρατική σημαία που υπόσχεται να κρατά ο Τσίπρας, δεν ξέρω τι την εγγυάται. Στον ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζόταν να θέλει να ανατρέψει το καθεστώς Μητσοτάκη. Παλιότεραη σύζυγός του είχε πει ότι τους ενδιέφερε να ελέγξουν τους αρμούς της εξουσίας. Δεν ξέρω αν όντως έχει τόσο πολύ μεταμεληθεί ο Αλέξης Τσίπρας. Αλλά επειδή δεν έχω ακούσει ίχνος αυτοκριτικής, θα συνεχίσω να πιστεύω ότι τα πρόβατα διεκδικεί να τα φυλάει ο λύκος.

Κατά τα λοιπά, παρατηρώ το στα όρια της πρόκλησης «σπρώξιμο» που γίνεται στο καινούργιο κόμμα, από διάφορες πλευρές, μιντιακές και άλλες, προκειμένου να εγκατασταθεί σε θέση μοναδικού αντιπάλου του προέδρου Κυριάκου του Α’. Από τη μια πλευρά είναι εκείνοι που έχουν συγκεκριμένα (πολιτικά) συμφέροντα να τον στήσουν στη θέση αυτή, πιστεύοντας ότι μπορεί να εκτοπίσει από την εξουσία τον σημερινό Πρωθυπουργό – παραβλέποντας προκλητικά ότι υπάρχει το αδυσώπητο παρελθόν, που καθιστά απαγορευτική την επάνοδό του στην εξουσία. Από την άλλη είναι όσοι (υπο)στηρίζουν τον σημερινό Πρωθυπουργό. Αυτοί θέλουν τον Τσίπρα σε θέση μοναδικού αντιπάλου του προέδρου Κυριάκου του Α’, επειδή, πρώτον, τον έχει κατατροπώσει σε πέντε-έξι εκλογικές αναμετρήσεις, άρα μια ακόμη δεν έχει να κάνει (στο μέτρημα), έχει όμως ως άμεσο παρεπόμενο την παράταση της παραμονής του στην εξουσία. Και δεύτερον, διότι από μόνη της, η παρουσία του ως δεύτερου στο πολιτικό σκηνικό, συντηρεί το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος». Η ταύτιση ως προς τις επιδιώξεις, είναι εντυπωσιακή. Και συνοδεύεται φυσικά, από επιβεβαιωτικές δημοσκοπήσεις – «ρώτα και τον μπάρμπα μου, τον ψεύτη». Με αυτά και με εκείνα, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα πλήξουμε…

 Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 29/05/26

Κραυγή αγωνίας γιά το ΣΥΡΙΖΑ

Μεσάνυχτα που η φύση ησυχάζει, και οι άνθρωποι σβήνουν τις τηλεοράσεις και πέφτουν για ύπνο, προκειμένου με το ξημέρωμα να βγουν στο μεροκάματο, μια ψυχή, κλεισμένη σε ένα δωμάτιο κάπου στο Μοσχάτο, την τρώει η αγωνία για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Κι ανάμεσα στις τσικουδιές και τα τσιγάρα που αναπόφευκτα συνοδεύουν τη σκληρή μοναξιά και το «σεκλέτι» το βαρύ, το ασήκωτο, πιάνει το πληκτρολόγιο και αφήνει την αγωνία του, να γίνει κραυγή στο Facebook. Παύλος Πολάκης για το (ΕΑΜ)-ΕΛΑΣ του Τσίπρα, και την αφωνία Φάμελλου:

«24 ώρες μετά την εκδήλωση στο Θησείο και ούτε ο Σωκράτης Φάμελλος ούτε κάποιος από το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ έχει τοποθετηθεί για το νέο κόμμα ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα!!!!!!

Δεν θα έπρεπε;; Δεν ασκούν τα καθήκοντά τους πλέον;; Τι συμβαίνει;;

Πότε θα συνεδριάσει η ΠΓ και η ΚΕ;;;

Αυτή η κατάσταση απαξίωσης και εξευτελισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πρέπει να σταματήσει και να αναστραφεί!!!».

Δακρύζω.

(Παύλο, πάρε το «όπλο» σου, και ξεκίνα την επανάσταση!)

Οπαδικά πυρά

Οπως είναι φυσικό, έπειτα από αυτή την ανάρτηση, ξεκίνησε ένα πάρτι που κράτησε ως τις πρώτες πρωινές ώρες, και συνεχίστηκε και χθες το πρωί. Οι οπαδοί του «πολλά βαρύ και όχι» άρχισαν να γράφουν τα άπειρα. Από το να αναλάβει εκείνος τον ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι να τα ρίχνουν κανονικά, όχι μόνο στον Φάμελλο, κατά του οποίου είχε στραφεί ο Πολάκης, αλλά και κατά του «τοτέμ» Τσίπρα, που είναι έτσι, αλλιώς και… γιουβέτσι!

Ωραία ατμόσφαιρα, απολαυστική, την οποία συνιστώ να μην τη χάσετε, επισκεπτόμενοι τη σελίδα Πολάκη στο Facebook. Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, κάτι τέτοια, είναι μια κάποια νότα ευθυμίας…

Ας πούμε θα δείτε φωτογραφία Τσίπρα με… πλάκα τα γαλόνια του αρχηγού της ΕΛΑΣ ή φωτογραφία του… Γρίβα να δείχνει σε κύκλο το Θησείο και να λέει «έμαθα ότι έχετε κάτι προβλήματα με ΕΛΑΣΙΤΕΣ εκεί στο Θησείο»!!

Απολαύστε υπεύθυνα!

«Πού βρήκε τα λεφτά;»

Αγωνίες, και ερωτηματικά, διαφορετικά βέβαια από του άσπονδου φίλου του, Πολάκη, έχει και ο Αδωνις. Ο οποίος έθεσε ένα άλλο θέμα στη δημόσια συζήτηση, το οποίο αφορά την οικονομική στήριξη του νέου πολιτικού εγχειρήματος του Αλ. Τσίπρα. Είπε ο Αδωνις (στον ΣΚΑΪ χθες το πρωί) με εκείνο το γνώριμο ύφος του «επ, σας έπιασα τώρα»:

«Καλό θα είναι, επίσης, επειδή έκανε ένα κόμμα χωρίς κρατική επιχορήγηση, να μας πει (ο Τσίπρας) πού βρήκε τα λεφτά αφού έχουν προηγηθεί και οι καταγγελίες Κασσελάκη για μαύρα ταμεία. Είδα μια εξαιρετική εκδήλωση αρίστη σκηνοθετικά που κοστίζει πολλά λεφτά και ένας άνθρωπος που ξεκινάει τώρα ένα κόμμα με μηδέν στα ταμεία, να μας πει πώς πληρώθηκε»!

Και αν μεν αυτά θα μπορούσαν να προκαλέσουν μία σχετική θυμηδία (διότι σιγά να μην καταδεχτεί να του απαντήσει το αριστερό middle age αγόρι), ο Αδωνις έβαλε μια παράμετρο, που είμαι σίγουρος ότι κάτι υπονοεί ή και προαναγγέλλει: ότι το όνομα του κόμματος ΕΛΑΣ, δύσκολα θα «περάσει» από τον Αρειο Πάγο «γιατί, όπως σημείωσε, υπάρχουν διατάξεις που απαγορεύουν ονόματα κόμματος που παραπέμπουν στο κράτος».

Λες να το δούμε κι αυτό;!

Να κοπεί στον Αρειο Πάγο, το όνομα;

Πρόβλημα (;) με το όνομα «ΕΛΑΣ»

Νομικός, σοβαρός, τώρα, στον οποίο απευθύνθηκα μετά τις δηλώσεις Αδωνη, μου απάντησε ότι όντως διατάξεις που υπάρχουν, καθιστούν προβληματικό το όνομα του νέου κόμματος Τσίπρα. Διότι παραπέμπει ή θυμίζει το όνομα της χώρας. Και μπορεί μεν ορθογραφικά, να υπάρχει μια ορατή διαφορά, το δεύτερο λάμδα που λείπει και με το οποίο θα ταυτιζόταν απολύτως με το όνομα της χώρας, ακουστικά όμως δεν υπάρχει καμία διάκριση. Κάτι που απαγορεύεται εντελώς.

Ρώτησα αν ο Αρειος Πάγος θα αναπέμψει την κατάθεση της ιδρυτικής διακήρυξης του κόμματος, άμεσα. Αν δηλαδή θα κρίνει τώρα, και μετά τη χθεσινή κατάθεση από τον αρχηγό Τσίπρα της ιδρυτικής διακήρυξης, ότι υπάρχει κώλυμα. Η απάντηση του νομικού ήταν, όχι. Μπορεί να κατατεθεί η διακήρυξη με το όνομα και τις υπογραφές ως ΕΛΑΣ, όπως άλλωστε έγινε. Εκεί που θα υπάρξει πρόβλημα θα είναι κατά την ανακήρυξη των κομμάτων που θα λάβουν μέρος στις εκλογές, όποτε κι αν αυτές πραγματοποιηθούν. Πρόκειται για μια διαδικασία που γίνεται αμέσως μετά την προκήρυξή τους, οπότε τα κόμματα δηλώνουν ότι θα μετάσχουν σε αυτές, και ο Αρειος Πάγος εξετάζει σχολαστικά τα πιθανά κωλύματα που ενδεχομένως υπάρχουν.

Για να δούμε τι θα δούμε…

Δημοσκοπικό «σπρώξιμο»

Κατά τα λοιπά, παρατηρώ το στα όρια της πρόκλησης «σπρώξιμο» που γίνεται στο καινούργιο κόμμα, από διάφορες πλευρές, μιντιακές και άλλες, προκειμένου να εγκατασταθεί σε θέση μοναδικού αντιπάλου του προέδρου Κυριάκου του Α’. Από τη μια πλευρά είναι εκείνοι που έχουν συγκεκριμένα (πολιτικά) συμφέροντα να τον στήσουν στη θέση αυτή, πιστεύοντας ότι μπορεί να εκτοπίσει από την εξουσία τον σημερινό Πρωθυπουργό – παραβλέποντας προκλητικά ότι υπάρχει το αδυσώπητο παρελθόν, που καθιστά απαγορευτική την επάνοδό του στην εξουσία. Από την άλλη είναι όσοι (υπο)στηρίζουν τον σημερινό Πρωθυπουργό. Αυτοί θέλουν τον Τσίπρα σε θέση μοναδικού αντιπάλου του προέδρου Κυριάκου του Α’, επειδή, πρώτον, τον έχει κατατροπώσει σε πέντε-έξι εκλογικές αναμετρήσεις, άρα μια ακόμη δεν έχει να κάνει (στο μέτρημα), έχει όμως ως άμεσο παρεπόμενο την παράταση της παραμονής του στην εξουσία. Και δεύτερον, διότι από μόνη της, η παρουσία του ως δεύτερου στο πολιτικό σκηνικό, συντηρεί το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος».

Η ταύτιση ως προς τις επιδιώξεις, είναι εντυπωσιακή. Και συνοδεύεται φυσικά, από επιβεβαιωτικές δημοσκοπήσεις – «ρώτα και τον μπάρμπα μου, τον ψεύτη».

Με αυτά και με εκείνα, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα πλήξουμε…

(Αλλά παράκληση: παιδιά ό,τι κάνετε, μην το κάνετε τόσο ξεδιάντροπα. Ελεος πια, για τον Τσίπρα πρόκειται…)

Η διάκριση Αριστεράς – Δεξιάς

Ελαβα ευγενική επιστολή του επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας που συνέταξε το μανιφέστο της ΕΛΑΣ-Τσίπρα, κυρίου Γιώργου Σιακαντάρη. Μια διασταλτική ερμηνεία που έκανα, εν μέρει αυθαίρετη σε όσα δήλωσε (σχετικά πρόσφατα) στο ραδιόφωνο της ΕΡΑ περί κατάργησης των όρων Αριστερά – Δεξιά, ήταν η αφορμή της επιστολής. Οπως μου γράφει, και σωστά, αντιθέτως με τα περί κατάργησης, η άποψή του είναι υπέρ της αναγκαιότητας ανάδειξης της διάκρισης Αριστερά – Δεξιά διότι όπου αυτή εξαφανίζεται, εκεί εμφανίζεται η Δεξιά και η Ακροδεξιά, και αυτό είναι κάτι που έχει κατά καιρούς υπογραμμίσει στην αρθρογραφία του (και σε εμάς εδώ στα «ΝΕΑ»).

Μου γράφει ότι με βάση όσα έχει υποστηρίξει σχετικά, κατά το παρελθόν, θα έπρεπε να με προβληματίσει το «πώς και θα είχα ξεστομίσει μια τόσο μεγάλη ανοησία περί κατάργησης της διάκρισης». Και προσθέτει πως η ακριβής διατύπωσή του, ήταν «από τη μία πλευρά είναι οι λύσεις που είναι υπέρ του μεγάλου πλούτου, άρα είναι λύσεις που σχετίζονται περισσότερο με το πρόταγμα της Δεξιάς και οι λύσεις για τα ίδια θέματα που έχουν το πρόσωπο της Αριστεράς. Διαλέγεις και θεωρείς ποιο από αυτά σου πάει περισσότερο. Γιατί ξέρετε, μιλάμε για τάξεις, μιλάμε για κοινωνικά στρώματα. Εχουμε μια κυβέρνηση που ακολουθεί σαφέστατη ταξική πολιτική για τους χ, ψ, ω λόγους. Αλλά αυτό έχουμε αυτή τη στιγμή. Πρέπει να υπάρχει μία αντίδραση σε αυτό το πράγμα».


...από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 29/05/26

ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

«Σε μια στιγμή ανάβουν τα φώτα/ κι η μουσική μας φέρνει τους μάγους στη σκηνή»

Αναμφίβολα, επικοινωνιακά, η πρεμιέρα του Αλέξη Τσίπρα πήγε καλά. Εκοψε πολλά εισιτήρια και κέρδισε την αποκλειστικότητα στις ειδήσεις, όχι για τα όσα κοινότοπα είπε, αλλά για τον τίτλο του κόμματός του. Ουδείς ασχολήθηκε με τον «νέο πατριωτισμό» του ή με τη φορολόγηση του πλούτου. Αυτά μας τα έχουν πει και άλλοι. Ολη η κουβέντα έγινε για το «ΕΛΑΣ». Ακόμη και τα ειρωνικά σχόλια αποδεικνύουν πως το επικοινωνιακό τρικ έπιασε, καθώς αυτό ακριβώς ήταν το κόλπο.

Γνώριζε ο Αλ. Τσίπρας πως επί της ουσίας δεν έχει να πει τίποτα. Αδυνατεί να προσφέρει έναν διαφορετικό προγραμματικό λόγο από αυτόν που έχει μάθει στη θητεία του στην Αριστερά. Για ένα φεγγάρι προσπάθησε να γίνει κεντροαριστερός, αλλά τα παράτησε, καθώς αντιλήφθηκε εγκαίρως πως ένας ηγέτης δεν μπορεί να αλλάζει ακροατήριο χωρίς να καταβάλλει και το σχετικό τίμημα. Ετσι, εμφανίστηκε ως ένας μάγος στη σκηνή, για να θυμηθώ και τον μεγάλο Σαββόπουλο.

Τι του απέμεινε για μια θριαμβευτική επάνοδο; Ενα πυροτέχνημα. Και το ανακάλυψε στον τίτλο του κόμματός του, ο οποίος, όπως έχει επισημανθεί, παραπέμπει φωνητικά στον κατοχικό ΕΛΑΣ, στην Ελληνική Αστυνομία και στην ονομασία της πατρίδας μας. Σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα θα φωνάζουν οι φίλαθλοι ΕΛΛΑΣ-ΕΛΛΑΣ και ο Αλ. Τσίπρας θα αγαλλιάζει. Οι πούροι αριστεροί θα φαντασιώνονται μια νέα εθνική αντίσταση και τους εαυτούς τους ως νέους Ελασίτες και οι πολίτες, σε καθημερινή βάση, θα βλέπουν το κόμμα Τσίπρα να κυκλοφορεί με τα αστυνομικά οχήματα.

Οταν η επιστροφή είναι θεαματική, όταν το κόλπο είναι επιτυχημένο, η συνέχεια είναι λιγότερο δύσκολη. Ειπώθηκαν πολλά για το πού αποβλέπει ο Αλ. Τσίπρας με αυτό το όνομα. Δεν νομίζω να υπάρχει κανένα ιδεολογικό συνδηλούμενο, καμιά πρόθεση να πει κάτι παραπάνω από αυτά που ήδη έχει πει. Το ρεπερτόριο έχει εξαντληθεί, το μόνο που αλλάζει είναι ο τίτλος του δίσκου. Βεβαίως, για να τα λέμε όλα, αυτό το τέχνασμα έχει συγκεκριμένη ακτίνα δράσης και κοντινή ημερομηνία λήξης. Στη συνέχεια, το δυνητικό ακροατήριο του κόμματος «ΕΛΑΣ» θα απαιτήσει από τον Αλ. Τσίπρα κάτι διαφορετικό από αυτά που έλεγε και την περίοδο 2019-2023. Διότι, όπως παρατήρησε ο Νίκος Κοτζιάς, ο Αλ. Τσίπρας δεν απέτυχε ως κυβέρνηση, απέτυχε ως αντιπολίτευση.

Αρα, τα δύσκολα θα αρχίσουν όταν θα σβήσουν τα φώτα στη σκηνή και ο μάγος θα πρέπει να βγάλει το ένδυμά του και να αποκαλυφθεί ενώπιον του κοινού. Στην περίπτωσή μας θα φανεί ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Στο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Αντερσεν ένα παιδάκι ήταν αρκετό για να ειπωθεί αυτό που όλοι έβλεπαν, αλλά αρνούνταν να παραδεχθούν. Για τον Αλ. Τσίπρα υπάρχουν εκατομμύρια «παιδάκια"