οι κηπουροι τησ αυγησ

Τετάρτη 8 Απριλίου 2026

Aνακοινώσαμε την απαγόρευση της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για παιδιά κάτω των 15 ετών, η οποία θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2027. Έχω όμως στείλει και επιστολή στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διότι δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό μόνοι μας. Χρειαζόμαστε τη βοήθεια της Ευρώπης. Όπως γνωρίζετε, οι μεγάλες πλατφόρμες ρυθμίζονται από μία ευρωπαϊκή νομοθετική πράξη που ονομάζεται νόμος για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες. Το όραμά μου και η ελπίδα μου είναι ότι αυτό που πρόκειται να γίνει η πολιτική της Ελλάδας -και, φυσικά, υπάρχουν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες που κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση- θα καταστεί τελικά και ευρωπαϊκή πολιτική. Ελπίζω ότι η Ευρώπη θα ηγηθεί σε αυτό το μέτωπο, διότι πρόκειται για ένα παγκόσμιο πρόβλημα και οι πλατφόρμες πρέπει να αναγνωρίσουν ότι οφείλουν να συνεργαστούν μαζί μας. Και, ουσιαστικά, πρέπει να αποδεχθούν και να αναγνωρίσουν ότι δεν είναι απλώς μεσάζοντες, αλλά ότι είναι υπεύθυνες για τον σχεδιασμό των δικών τους προϊόντων. Και αν αυτά τα προϊόντα είναι εθιστικά από τον σχεδιασμό τους, πρέπει να κάνουν κάτι για αυτό.




Συνέντευξη Πρωθυπουργού 
στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN 
στην Christiane Amanpour

Christiane Amanpour: Έχουμε μαζί μας τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη από την Αθήνα. Καλώς ήρθατε και πάλι στην εκπομπή μας, κ. Πρωθυπουργέ.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καλησπέρα από την Αθήνα, Christiane.

Christiane Amanpour: Καλησπέρα. Ποιες είναι οι πρώτες σας σκέψεις σχετικά με τη λεγόμενη «εκεχειρία», αυτό το «παράθυρο ευκαιρίας» δύο εβδομάδων; Αλλά το Ιράν διερωτάται τι συμβαίνει στον Λίβανο. Ο Trump λέει ότι «δεν μπορούμε να διαπραγματευτούμε, επειδή μας παρουσιάζουν ένα διαφορετικό κείμενο». Τι πιστεύετε ότι θα συμβεί από εδώ και πέρα;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καταρχάς, θα ήθελα να επισημάνω ότι η Ελλάδα προσχώρησε σε κοινή δήλωση, που υπογράφηκε από πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες, στην οποία χαιρετίζεται η κατάπαυση του πυρός και εκφράζεται η ελπίδα ότι θα μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε αυτό το «παράθυρο» 15 ημερών για να καταλήξουμε σε μία λύση μέσω διαπραγμάτευσης. Πιστεύω ότι έχουμε λόγους να είμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι.

Τούτου λεχθέντος, θα ήθελα να εκφράσω τη βαθιά μου ανησυχία για τα γεγονότα στον Λίβανο, διότι είναι απολύτως σαφές για μένα, ως χώρα με σχετική εγγύτητα στον Λίβανο, ότι η ισραηλινή επίθεση αυτή τη στιγμή είναι εντελώς αντιπαραγωγική. Και πιστεύω ότι αν θέλουμε να μιλήσουμε για πλήρη κατάπαυση του πυρός στην περιοχή, αυτή πρέπει ουσιαστικά να επεκταθεί σε όλα τα θέατρα επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.

Πρέπει να δώσουμε κάποιο περιθώριο στην κυβέρνηση του Λιβάνου να κάνει το έργο της όσον αφορά στην ανάληψη του ελέγχου του νότιου Λιβάνου. Με το να επιτίθεται στον Λίβανο αυτή τη στιγμή, το μόνο που επιτυγχάνει το Ισραήλ είναι να δώσει νέα πνοή στη Χεζμπολάχ, η οποία έχει ήδη αποδυναμωθεί σημαντικά.

Christiane Amanpour: Η θέση σας είναι απολύτως σαφής. Θα μπορούσα να σας ρωτήσω: πιστεύετε, όπως πιστεύουν πολλοί, ότι η ισραηλινή κυβέρνηση απλώς δεν επιθυμεί κατάπαυση του πυρός και δεν ενδιαφέρεται να χαλαρώσει τη στάση της, σίγουρα έναντι της Χεζμπολάχ;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Θέλω να είμαι απολύτως σαφής, Christiane. Έχουμε στρατηγική εταιρική σχέση με το Ισραήλ, αλλά οι φίλοι πρέπει να λένε την αλήθεια στους φίλους τους. Η άποψή μου για τον Λίβανο είναι απολύτως ξεκάθαρη: για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες πιστεύω ότι έχουμε μια ικανή κυβέρνηση στον Λίβανο. Αν αυτές οι επιθέσεις συνεχιστούν θα έχουμε μια ανθρωπιστική καταστροφή -ηδη εξελίσσεται. Θα καταλήξουν όμως και στην παντελή απονομιμοποίηση της λιβανικής κυβέρνησης.

Δεν πιστεύω ότι αυτό είναι προς το μακροπρόθεσμο συμφέρον του Ισραήλ και ελπίζω ότι αυτές οι επιχειρήσεις θα σταματήσουν το συντομότερο δυνατό, όχι μόνο για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά και για να διασφαλίσουμε ότι διατηρούμε ένα γενικό πλαίσιο εκεχειρίας που να καλύπτει ολόκληρη την περιοχή.

Christiane Amanpour: Δεν θέλω να επιμένω μόνο στο θέμα του Ισραήλ, αλλά ο Πρωθυπουργός Netanyahu μιλάει αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Λέει ότι «έχουμε περισσότερους στόχους να επιτύχουμε, είτε μέσω συμφωνίας είτε με τη βία. Τα δάχτυλά μας είναι στη σκανδάλη». Ας περιμένουμε λοιπόν να δούμε τι σημαίνει αυτό.

Εν τω μεταξύ, ποιο είναι το σημαντικότερο συμπέρασμα που βγάζετε ως προς το τι πρέπει να συμβεί σε αυτή την περίπτωση, αν συνεχιστεί η εκεχειρία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, ιδίως γύρω από τα Στενά του Ορμούζ;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Προφανώς μας αφορά άμεσα το θέμα, Christiane. Είμαστε ένας από τους μεγαλύτερους «παίκτες», όσον αφορά στον ελληνόκτητο και υπό ελληνική διαχείριση στόλο. Πάντα υπερασπιζόμουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, ζήτημα που αποκτά βαρύνουσα σημασία ως προς το μέλλον των Στενών του Ορμούζ.

Τα Στενά του Ορμούζ ήταν πάντα ελεύθερα όσον αφορά στην ελευθεροπλοΐα και πιστεύω ότι πρέπει να παραμείνουν έτσι στο μέλλον. Δεν νομίζω ότι η διεθνής κοινότητα θα ήταν έτοιμη να δεχτεί το Ιράν να εγκαταστήσει «σταθμό διοδίων» για κάθε πλοίο που διασχίζει τα Στενά. Μου φαίνεται εντελώς απαράδεκτο.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι θα γίνουν έντονες διαπραγματεύσεις. Πιστεύω, Christiane, ότι είναι πιθανό να χρειαστούμε τελικά μια ξεχωριστή διεθνή συμφωνία σε ό,τι αφορά τα Στενά του Ορμούζ. Υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα. Αλλά αυτή η συμφωνία δεν μπορεί -επαναλαμβάνω: δεν μπορεί- να περιλαμβάνει κάποιο είδος τέλους που θα πρέπει να καταβάλουν τα πλοία κάθε φορά που διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ. Αυτό δεν ίσχυε πριν ξεσπάσει ο πόλεμος και δεν μπορεί να ισχύει μετά το τέλος του πολέμου.

Christiane Amanpour: Εννοώ, ξέρετε, τα Στενά του Ορμούζ δεν ήταν κλειστά πριν ξεκινήσει ο πόλεμος…

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ακριβώς, δεν ήταν κλειστά, ήταν ανοιχτά και κανείς δεν πλήρωνε οτιδήποτε για να τα διασχίσει. Θα θέταμε ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε παγκόσμιο επίπεδο αν συνέβαινε κάτι τέτοιο.

Christiane Amanpour: Λοιπόν, κ. Πρωθυπουργέ, μιλάμε τώρα για τον βασικό σας σύμμαχο, η διατλαντική συμμαχία αποτελεί τη σημαντικότερη συμμαχία από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πιστεύετε ότι έχει αποδυναμωθεί σε σημείο που δεν μπορεί να αποκατασταθεί; Θεωρείτε ότι ακόμη και η απειλή του Donald Trump να αποχωρήσει την αποδυναμώνει; Και πού τη βλέπετε τον επόμενο μήνα, τα επόμενα χρόνια; Ποια θεωρείτε ότι θα είναι η πορεία της;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Είμαι βαθιά πεπεισμένος για τη μακροζωία της διατλαντικής συμμαχίας. Αναγνωρίζω, ταυτόχρονα, ότι αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουμε σημαντικές προκλήσεις. Θα ήθελα όμως να επισημάνω, Christiane, ότι ως αποτέλεσμα πρωτοβουλιών που ανέλαβε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, η Ευρώπη οργανώνεται καλύτερα στον τομέα της άμυνας. Ο Πρόεδρος Donald Trump είχε δίκιο όταν έλεγε ότι, ουσιαστικά, η Ευρώπη δεν αναλάμβανε το μερίδιο της ευθύνης που εύλογα της αναλογεί όσον αφορά στις αμυντικές δαπάνες.

Η Ελλάδα ήταν πάντοτε η εξαίρεση, για δικούς μας γεωπολιτικούς λόγους, αυτή τη στιγμή δαπανούμε πάνω από το 3% του ΑΕΠ μας για την άμυνα. Και μπορώ να σας πω ότι υπάρχει έντονη δυναμική στην Ευρώπη για την ενίσχυση του πυλώνα της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας. Και πιστεύω ότι αυτό θα είναι θετικό για το NATO.

Επομένως, θεωρώ ότι στην Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσουμε την άμυνά μας πολύ πιο σοβαρά απ’ ό,τι στο παρελθόν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο πιστεύω ότι θα πετύχουμε εκ νέου μία ισορροπία στο NATO με τρόπο που θα είναι προς όφελος της Συμμαχίας συνολικά.

Ασφαλώς η Ελλάδα φιλοδοξεί να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας, και χαίρομαι που πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες λαμβάνουν πολύ πιο σοβαρά υπόψη την άμυνα της Ευρώπης σε σχέση με το παρελθόν.

Christiane Amanpour: Μεταξύ άλλων, η Ελλάδα έχει προσχωρήσει στην πρωτοβουλία για την εξασφάλιση πυρηνικής προστασίας, μίας «πυρηνικής ομπρέλας», εδώ στην Ευρώπη, όπως προτάθηκε από τον Γάλλο Πρόεδρο.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ισχύει, έχουν αρχίσει προκαταρκτικές συζητήσεις σχετικά με ορισμένες προτάσεις του Προέδρου Macron. Όπως ξέρετε, η Γαλλία είναι η μόνη χώρα που επί του παρόντος διαθέτει πυρηνική αποτρεπτική δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως έχω πει, οποιαδήποτε συζήτηση για την ενίσχυση του ευρωπαϊκού πυλώνα, της ευρωπαϊκής άμυνάς μας, πιστεύω πρέπει να γίνει θετικά αποδεκτή από τις ευρωπαϊκές χώρες. Επαναλαμβάνω, δεν πιστεύω ότι αυτό θα συμβεί εις βάρος του ΝΑΤΟ, αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το ΝΑΤΟ ήταν ουσιαστικά -και εξακολουθεί να είναι σε κάποιο βαθμό- μια Συμμαχία που εξαρτάται υπερβολικά από τις ΗΠΑ. Επομένως, πρέπει να επωμιστούμε μέρος του βάρους που μας αναλογεί και να διασφαλίσουμε ότι θα αυξήσουμε τις αμυντικές μας δαπάνες, ενισχύοντας τις ευρωπαϊκές αμυντικές μας δυνατότητες.

Μπορώ να σας πω ότι αυτό είναι ένα θέμα που συζητείται συχνά στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και σημειώνουμε σημαντική πρόοδο προς αυτή την κατεύθυνση.

Christiane Amanpour: Η «επίδραση Trump», για να το πούμε έτσι.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω για μία άλλη ανακοίνωση που κάνατε ως κυβέρνηση, συγκεκριμένα για την απαγόρευση των κοινωνικών δικτύων. Ανακοινώσατε ότι η Ελλάδα θα απαγορεύσει την πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε παιδιά κάτω των 15 ετών, από το 2027. Πείτε μου για τις συζητήσεις που λέτε ότι έχετε κάνει με γονείς.

Προφανώς και άλλες χώρες έχουν ήδη λάβει παρόμοια μέτρα. Η Αυστραλία ήταν η πρώτη και υπάρχουν και άλλες χώρες που δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον να ενεργήσουν ανάλογα.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Christiane, έθεσα για πρώτη φορά αυτό το θέμα πριν από 18 μήνες, στην ομιλία μου ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Κανείς δεν μιλούσε τότε πραγματικά για τον αντίκτυπο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην ψυχική υγεία των παιδιών. Μπορώ να σας πω ότι είναι το πρώτο θέμα που συζητώ με γονείς που έχουν μικρά παιδιά και εφήβους και μας ζητούν να κάνουμε κάτι γι’ αυτό.

Ακόμη και τα ίδια τα παιδιά αναγνωρίζουν ότι ο τρόπος με τον οποίο έχουν σχεδιαστεί αυτές οι πλατφόρμες συμβάλλει στο να περνούν υπερβολικά πολύ χρόνο μπροστά στις οθόνες. Υπάρχει σαφής συσχέτιση με την ψυχική τους υγεία.

Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει, καθώς αυτές οι πλατφόρμες βασίζονται στην προσέλκυση της προσοχής, αλλά δεν θα έπρεπε να βασίζουν το επιχειρηματικό τους μοντέλο στην προσέλκυση και την εμπορική εκμετάλλευση της προσοχής των παιδιών και των εφήβων μας.

Συνεπώς, ανακοινώσαμε την απαγόρευση της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για παιδιά κάτω των 15 ετών, η οποία θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2027. Έχω όμως στείλει και επιστολή στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διότι δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό μόνοι μας. Χρειαζόμαστε τη βοήθεια της Ευρώπης. Όπως γνωρίζετε, οι μεγάλες πλατφόρμες ρυθμίζονται από μία ευρωπαϊκή νομοθετική πράξη που ονομάζεται νόμος για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες.

Το όραμά μου και η ελπίδα μου είναι ότι αυτό που πρόκειται να γίνει η πολιτική της Ελλάδας -και, φυσικά, υπάρχουν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες που κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση- θα καταστεί τελικά και ευρωπαϊκή πολιτική.

Ελπίζω ότι η Ευρώπη θα ηγηθεί σε αυτό το μέτωπο, διότι πρόκειται για ένα παγκόσμιο πρόβλημα και οι πλατφόρμες πρέπει να αναγνωρίσουν ότι οφείλουν να συνεργαστούν μαζί μας. Και, ουσιαστικά, πρέπει να αποδεχθούν και να αναγνωρίσουν ότι δεν είναι απλώς μεσάζοντες, αλλά ότι είναι υπεύθυνες για τον σχεδιασμό των δικών τους προϊόντων. Και αν αυτά τα προϊόντα είναι εθιστικά από τον σχεδιασμό τους, πρέπει να κάνουν κάτι για αυτό.

Christiane Amanpour: Πείτε μου τι σημαίνει στην πράξη το «να γίνει κάτι γι’ αυτό», γιατί λέτε ότι έχετε στείλει αυτή την επιστολή στην Πρόεδρο της Επιτροπής. Τι μορφή θα μπορούσε να πάρει αυτό, στην πράξη; Για τι είδους κυρώσεις μιλάμε; Για ποιες μεθόδους;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καταρχάς, οι κυρώσεις πρέπει να επιβάλλονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, γιατί είμαστε μέρος της ενιαίας αγοράς. Αλλά πιστεύω, Christiane, ότι σε λίγα χρόνια από τώρα αυτή η συζήτηση θα είναι τόσο αυτονόητη που κανείς δεν θα συζητά αν τα παιδιά πρέπει να έχουν πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τον ίδιο τρόπο που, για παράδειγμα, δεν επιτρέπουμε στα παιδιά να καπνίζουν ή να πίνουν αλκοόλ.

Τα στοιχεία υπάρχουν. Και ειλικρινά, δεν χρειάζεται καν ιδιαίτερο επιστημονικό υπόβαθρο. Αρκεί να μιλήσετε με τους γονείς. Είναι απελπισμένοι, ειδικά με τα μικρότερα παιδιά που είναι πλήρως εθισμένα στα κινητά τους, επικοινωνούν με τους φίλους τους μέσω μηνυμάτων, ουσιαστικά παγιδευμένα σε μια εικονική «γυάλα».

Τα παιδιά θα έπρεπε να είναι έξω, να παίζουν, να αθλούνται, να ασχολούνται με τη μουσική. Αυτή δεν είναι μια φυσιολογική παιδική ηλικία. Και όσο πιο νωρίς το αναγνωρίσουμε, με τόσο μεγαλύτερη αποφασιστικότητα θα πούμε το προφανές: ότι αυτά τα προϊόντα θα πρέπει να απαγορεύονται στα παιδιά κάτω από μια συγκεκριμένη ηλικία.

Και ελπίζω ότι θα φτάσουμε σε ένα σημείο όπου θα υπάρχει μια ευρωπαϊκή, μια ενιαία για την ΕΕ ηλικία ψηφιακής ενηλικίωσης, και αυτό θα αποτελέσει νομοθεσία της ΕΕ. Και πιστεύω ότι η Ευρώπη θα πρωτοστατήσει όσον αφορά στην προστασία των παιδιών και των εφήβων.

Θέλουμε τα παιδιά να έχουν πρόσβαση στην τεχνολογία. Δεν απαγορεύουμε την τεχνολογία. Δεν απαγορεύουμε το διαδίκτυο. Αλλά θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι θα μένουν μακριά από προϊόντα που είναι σχεδιασμένα απλώς για να αποσπούν την προσοχή τους για ώρες. Και αυτό έχει σαφή αντίκτυπο στην ψυχική τους υγεία.

Christiane Amanpour: Εν τάχει, είστε διατεθειμένος να ρισκάρετε την οργή του Donald Trump και πάνω σε αυτό το θέμα; Ξέρετε ότι δεν επιθυμεί κανένα ρυθμιστικό πλαίσιο για τις αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες. Του αντιταχθήκατε στο ζήτημα της Γροιλανδίας, είπατε «όχι» στη συμμετοχή σε αυτόν τον πόλεμο, και τώρα το ψηφιακό πεδίο. Αναπτύσσετε μία κάποια ανεξαρτησία στην Ευρώπη.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Επίτρεψέ μου να σου πω, Christiane, ότι είμαι βέβαιος πως αν μιλήσετε ή αν μας ακούνε γονείς στις ΗΠΑ, κάνουν ακριβώς τις ίδιες σκέψεις. Και δεν θα μου προκαλούσε έκπληξη αν αυτό τελικά εξελιχθεί και σε πολιτική των ΗΠΑ.

Christiane Amanpour: Και με αυτό, κ. Πρωθυπουργέ, κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, σας ευχαριστούμε που ήσασταν μαζί μας.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Σε ευχαριστώ, Christiane.

Βρισκόμαστε – και είναι φανερό – μπροστά σε μια νέα εποχή και σε νέες προκλήσεις. Τεράστιες προκλήσεις. Η Πατρίδα μας για να μπορέσει να έχει μια αξιόπιστη δύναμη αποτροπής, δηλαδή για να το πούμε απλά, για να μπορέσει να επιβιώσει σε αυτό το σύγχρονο περιβάλλον που υποχωρεί το δίκαιο και μοναδικό κριτήριο ή σχεδόν μοναδικό κριτήριο είναι ο ρόλος της ισχύος, πρέπει να προσαρμοστεί στις νέες δυνατότητες. Αυτό κάνει και το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδας μας, αναπτύσσοντας ίδιες δυνατότητες παραγωγής drones και αντι-drones συστημάτων, ώστε να μην είμαστε στο έλεος ξένων προμηθευτών, να μην χρειάζεται μόνο να προμηθευόμαστε από ξένα «ράφια» και να δαπανάμε έτσι το υστέρημα του Έλληνα φορολογούμενου στο εξωτερικό....

ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΥΕΘΑ
ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ 
ΤΟ 306 ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ  
ΒΑΣΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΑΧΑΡΝΩΝ




















Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συνοδευόμενος από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Δημήτριο Χούπη και τον Αρχηγό ΓΕΣ Αντιστράτηγο Γεώργιο Κωστίδη, επισκέφθηκε σήμερα, Μεγάλη Τετάρτη 8 Απριλίου 2026, το 306 Εργοστάσιο Βάσης Τηλεπικοινωνιών (306 ΕΒΤ), στις Αχαρνές, όπου λειτουργεί το Συνεργείο Κατασκευής Συστημάτων μη Επανδρωμένων.

Κατά την επίσκεψή του στις εγκαταστάσεις του Εργοστασίου, ο ΥΕΘΑ ενημερώθηκε από τον Διοικητή της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Υποστήριξης Στρατού (ΑΣΔΥΣ) Αντιστράτηγο Αθανάσιο Σαπλαούρα, τον Διευθυντή ΓΕΣ/Δ5 Ταξίαρχο Απόστολο Κωνσταντόπουλο και την Διοικητή του 306 ΕΒΤ Αντισυνταγματάρχη (ΤΧ) Σοφία Παπάζογλου για τα πρότυπα μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη που έχουν ήδη ολοκληρωθεί, την παραγωγική διαδικασία, την επέκταση της γραμμής παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της λειτουργίας των Κινητών Μονάδων Κατασκευής drones, τα οποία αποτελούν αυτόνομες και πλήρως λειτουργικές κινητές μονάδες για την κατασκευή, επισκευή, ρύθμιση και δοκιμές Συστημάτων μη Επανδρωμένων επί του πεδίου. Οι Μονάδες αυτές σχεδιάσθηκαν και αναπτύχθηκαν από το 306 ΕΒΤ σε συνεργασία με το ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα

Στη συνέχεια, ο ΥΕΘΑ επισκέφθηκε τα εργαστήρια Έρευνας και Ανάπτυξης (R&D) των Συστημάτων μη Επανδρωμένων, όπου ενημερώθηκε εκτενώς για την ανάπτυξη νέων μοντέλων με τεχνολογία αιχμής.

Στο πλαίσιο της επίσκεψης, πραγματοποιήθηκε απευθείας επικοινωνία (VTC), με το 316 Συνεργείο Περιοχής Τεχνικού στους Τοξότες Ξάνθης, κατά την οποία ο Διοικητής του Συνεργείου Αντισυνταγματάρχης (ΤΧ) Νικόλαος Σακαλής ενημέρωσε για τις δυνατότητες παραγωγής Συστημάτων μη Επανδρωμένων.

Μετά την ενημέρωση, ο ΥΕΘΑ δήλωσε:

«Είναι μεγάλη μου χαρά που βρίσκομαι σήμερα, Μεγάλη Τετάρτη, στο 306 Εργοστάσιο Βάσης Τηλεπικοινωνιών.

Εδώ, όπως και στο 316 Εργοστάσιο στην Ξάνθη, βλέπουμε να υλοποιείται ένα μεγάλο βήμα για τη μετάβαση των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδας μας στη νέα εποχή. Ένα μεγάλο βήμα της «Ατζέντας 2030».

Έχουν δημιουργηθεί εδώ δύο Εργοστάσια Παραγωγής drones και επίσης, όπως βλέπετε, είμαστε και στη διαδικασία ανάπτυξης σταθμών παραγωγής drones με αξιοποίηση τεχνολογιών τρισδιάστατης εκτύπωσης, τα οποία θα συνοδεύουν σε πρώτη φάση, τους μεγάλους Σχηματισμούς μας και σε δεύτερη φάση, όλες τις Ταξιαρχίες του ελληνικού Στρατού.

Ή, για να το πω με απλά λόγια, έχουμε δημιουργήσει δύο εργοστάσια παραγωγής drones, έχουμε δημιουργήσει δύο Κινητές Μονάδες Παραγωγής drones, και είμαστε στη διαδικασία, αφενός μεν μεγέθυνσης της παραγωγικής δυνατότητας των δύο Εργοστασίων μας, αφετέρου κατασκευής κινητών μονάδων παραγωγής που θα συνοδεύουν σε ορατό χρόνο όλες τις Ταξιαρχίες του ελληνικού Στρατού.

Κάθε Ταξιαρχία θα μπορεί να παράγει και να επισκευάζει drones επί τόπου.

Θα ήθελα, επίσης, να πω ότι το 306 Εργοστάσιο Βάσης, στους τρεις μήνες που έχω να το επισκεφτώ, έχει πολλαπλασιάσει την παραγωγική του δυνατότητα. Αυτή τη στιγμή, η παραγωγική μας δυνατότητα, η οποία πριν ήταν 1.000 drones τον χρόνο, έχει φτάσει στα 4.000 drones τον χρόνο. Και θα συνεχίσουμε να αναπτυσσόμαστε με γεωμετρική πρόοδο έως ότου φθάσουμε στον στόχο μας.

Κομβικό ρόλο σε αυτές τις προσπάθειες που γίνονται, έχει παίξει και το ΕΛΚΑΚ (Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας), όπως επίσης και τα ερευνητικά κέντρα, το Ερευνητικό Κέντρο, το ΚΕΤΑΚ (Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Καινοτομίας) των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδας μας.

Βρισκόμαστε – και είναι φανερό – μπροστά σε μια νέα εποχή και σε νέες προκλήσεις. Τεράστιες προκλήσεις.

Η Πατρίδα μας για να μπορέσει να έχει μια αξιόπιστη δύναμη αποτροπής, δηλαδή για να το πούμε απλά, για να μπορέσει να επιβιώσει σε αυτό το σύγχρονο περιβάλλον που υποχωρεί το δίκαιο και μοναδικό κριτήριο ή σχεδόν μοναδικό κριτήριο είναι ο ρόλος της ισχύος, πρέπει να προσαρμοστεί στις νέες δυνατότητες.

Αυτό κάνει και το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδας μας, αναπτύσσοντας ίδιες δυνατότητες παραγωγής drones και αντι-drones συστημάτων, ώστε να μην είμαστε στο έλεος ξένων προμηθευτών, να μην χρειάζεται μόνο να προμηθευόμαστε από ξένα «ράφια» και να δαπανάμε έτσι το υστέρημα του Έλληνα φορολογούμενου στο εξωτερικό.

Θα ήθελα από την καρδιά μου, εκτός από τις ευχές μου για Καλή Ανάσταση, να ευχαριστήσω τις γυναίκες και τους άνδρες οι οποίοι μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, ενστερνίστηκαν αυτές τις νέες δυνατότητες και τις αναπτύσσουν κατά τον καλύτερο τρόπο. Και να τους μεταβιβάσω την υπερηφάνεια και της Κυβέρνησης αλλά νομίζω και συνολικά και της ελληνικής κοινωνίας για το έργο το οποίο επιτελούν.

Καλή Ανάσταση και ό,τι καλό!»










Δευτέρα 6 Απριλίου 2026

Τρίμηνο πυκνών δραστηριοτήτων για το Σύνδεσμο Θεσσαλονικέων δρομολογεί το ΔΣ του Συλλόγου, με την επιδίωξη να συμβάλουν στη συλλογική αυτογνωσία, αλλά και παράλληλα να αποτελέσουν καλή ευκαιρία για την ενίσχυση και εμβάθυνση προσωπικών σχέσεων.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ 
ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ,
ΣΤΗΝ ΙΕΡΗ ΠΟΛΗ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ 
ΓΙΑ ΤΑ 1.000 ΧΡΟΝΙΑ 
ΤΗΣ ΑΘΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ


Τρίμηνο πυκνών δραστηριοτήτων για το Σύνδεσμο Θεσσαλονικέων δρομολογεί το ΔΣ του Συλλόγου, όπως αποφασίσθηκαν στην τελευταία συνεδρίασή του.

Είχε προηγηθεί στις 18 Μαρτίου 2026 εκδήλωση στο εντευκτήριο του Συλλόγου για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, στην οποία ο ομιλητής Ιωάννης Παρίσης, Υποστράτηγος ε.α. και εκλεκτός ιστορικός ερευνητής, είχε παρουσιάσει με πολλά στοιχεία - εκ των οποίων μερικά πρωτόλεια - την αποφασιστική συμμετοχή Μακεδόνων οπλαρχηγών και μαχητών τους, σε όλα τα μέτωπα των αγώνων για την απελευθέρωση από τον Οθωμανικό ζυγό, στην ηπειρωτική και νησιωτική χώρα.


Τα δώρα του Συνδέσμου στον ομιλητή (δεξιά) 
από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου (αριστερά)

Mετά το πέρας της ομιλίας, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Θεσσαλονικέων, Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. Ζαφείρης Ταμπακίδης, αποκάλυψε εις τους παραστάντες στην εκδήλωση μία αρχική παρουσίαση του πλούσιου προγραμματισμού που θα ακολουθήσει, ως εξής:

  • Μετά το Πάσχα, την Τετάρτη, 22 Απριλίου 2026, θα λάβει χώρα ομιλία – παρουσίαση με θέμα  "Καινοτομία παντού-Πώς η έρευνα, η τεχνητή νοημοσύνη και οι νέες τεχνολογίες, επηρεάζουν την καθημερινότητα των πολιτών". Ομιλητής θα είναι ο Υφυπουργός Ανάπτυξης, αρμόδιος για τα θέματα αυτά, Βουλευτής Θεσσαλονίκης κ. Σταύρος Καλαφάτης. 


  • Τον επόμενο μήνα Μάϊο, προγραμματίζεται διήμερη εκδρομή στη Ιερή Πόλη Μεσολογγίου, την Δευτέρα και Τρίτη 18-19/05/26, στο πλαίσιο του εορτασμού των 200 ετών από την ηρωϊκή έξοδο των αγωνιστών της μαρτυρικής πόλης, τον Απρίλιο του 1826. Το πρόγραμμα προβλέπει για την πρώτη ημέρα βαρυσήμαντο λόγο από τον Κωνσταντίνο Χολέβα, πολιτικό επιστήμονα και μέλος του Συνδέσμου, ενώπιον δημοτών και Δημοτικής Αρχής του Μεσολογγίου και για τη δεύτερη, ξενάγηση στους ιστορικούς χώρους της πόλης, από εκπρόσωπο του Δήμου.


  • Τον Ιούνιο, από Κυριακή 7 Ιουνίου 2026 έως Τρίτη 9 Ιουνίου 2026, ο Σύνδεσμος θα εκδράμει «εν σώματι» στην Θεσσαλονίκη, υλοποιώντας την προ έτους εκφρασθείσα επιθυμία του Πολιτικού Διοικητού Αγίου Όρους Στρατηγού Αλκιβιάδη Στεφανή, του Υφυπουργού Ανάπτυξης και πρώην Υπουργού Μακεδονίας – Θράκης Σταύρου Καλαφάτη και των εκπροσώπων του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κ.κ. Ιερώνυμου Β, όπως επαναληφθεί στην Θεσσαλονίκη η εκδήλωση μνήμης για τον πανηγυρικό εορτασμό των χιλίων χρόνων της Αθωνικής Πολιτείας, που έλαβε χώρα στην Χαλκιδική και στην Θεσσαλονίκη την άνοιξη του 1963 (ίδρυση 963μ.Χ. - 1963) και η οποία εκδήλωση έγινε στο εντευκτήριο του Συνδέσμου τον Μάρτιο 2025. Ομιλητές θα είναι τα μέλη του Συνδέσμου Αντώνιος Παλαμήδης και Κωνσταντίνος Χολέβας, τέκνα μελών της Οργανωτικής Επιτροπής του μεγάλου εορτασμού του 1963. 

Σημειώνεται ότι η νέα εκδήλωση συνδιοργανώνεται με την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εσωτερικών (διά του Υφυπουργού Κωνσταντίνου Γκιουλέκα), του Υπουργείου Ανάπτυξης ( διά του Υφυπουργού Σταύρου Καλαφάτη), του Δήμου Θεσσαλονικέων (διά του Αντιδημάρχου Βασίλειου Γάκη) και της Πολιτικής Διοίκησης Αγίου Όρους (με την προσωπική συμβολή του Στρατηγού Αλκιβιάδη Στεφανή, πρώην ΥΕΘΑ και Επιτίμου Αρχηγού ΓΕΣ). 





Με την ολοκλήρωση των κατά περίπτωση απαιτούμενων διαδικασιών, θα ακολουθεί έγκαιρη ενημέρωση των μελών και φίλων του Συνδέσμου για το πλήρες πρόγραμμα και τους όρους συμμετοχής, καθώς και για την προθεσμία υποβολής δηλώσεων, όσων προτίθενται να μετάσχουν.

Είναι βέβαιο, ότι οι προαναφερόμενες εκδηλώσεις συμβάλλουν στη συλλογική αυτογνωσία, όπως και ότι θα αποτελέσουν καλή ευκαιρία για την ενίσχυση και εμβάθυνση προσωπικών σχέσεων.



ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ ΑΘΗΝΑΣ
Αβέρωφ 11 & 3ης Σεπτεμβρίου, 104 33 Αθήνα.
Tηλ.: 210.8222.920- 210.8222.498 (και fax)
e-Mail: syndesmosthessalonikeon@gmail.com


Έχουμε φτάσει, νομίζω, σε ένα σημείο καμπής. Ως Πρωθυπουργός, λοιπόν, αλλά και ως Πρόεδρος ενός κόμματος που εγγυάται τη σταθερότητα και την ασφάλεια, οφείλω να αξιολογήσω τη συγκυρία, όχι μόνο ως δίδαγμα μιας αρνητικής εμπειρίας αλλά και ως μία νέα αφετηρία μάχης με το «βαθύ κράτος». Με πρώτη τη δική μου παράταξη να γίνεται δύναμη ρήξης με τα κακώς κείμενα και να αναμετριέται, με ειλικρίνεια και γενναιότητα, με τις δικές της αδυναμίες. Έτσι, θα εισηγηθώ προς συζήτηση στον δημόσιο διάλογο μια νέα δέσμη θεσμικών τομών, πέραν των προτάσεών μας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ανάμεσά τους, το ασυμβίβαστο Υπουργού και Βουλευτή, με αντικατάσταση του Υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του Βουλευτή.

 



Μητσοτάκης: Εισηγούμαι ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή μετά τις εκλογές του 2027 -Το μήνυμα του πρωθυπουργού

Λίγο μετά τις 11:00 μεταδόθηκε το τηλεοπτικό μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ με τον πρωθυπουργό να κάνει τρεις επισημάνσεις.

Ο Kυριάκος Mητσοτάκης αναφορικά με τη νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ζητάει από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μετά τις άρσεις ασυλίας, να αποφανθεί ταχύτατα αν και σε ποιους θα ασκήσει διώξεις.

«Αγωνίζομαι να μετατρέψω την Ελλάδα σε σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος – με τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό αντιμετωπίζεται η μικρή ή μεγαλύτερη διαφθορά όπου υπεισέρχεται ανθρώπινος παράγοντας», προσθέτει ο πρωθυπουργός.

«Είναι σημείο καμπής - μία νέα αφετηρία μάχης με το «Βαθύ Κράτος» - η ΝΔ γίνεται δύναμη ρήξης με τα κακώς κείμενα».

Επιπλέον ο κ. Μητσοτάκης προαναγγέλει: «Εισηγούμαι για μετά τις εκλογές του 2027, ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή με αντικατάσταση του υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα, για όσο συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο και ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή».

https://youtu.be/bjsOuuXgeZY?si=k2btq09t23odX8if

Το μήνυμα του πρωθυπουργού

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, σας απευθύνομαι σήμερα χωρίς περιστροφές και υπεκφυγές. Αυτή είναι η ευθύνη μου, ως Πρωθυπουργός αλλά και ως Πρόεδρος μιας μεγάλης παράταξης της οποίας η ιστορία ταυτίζεται με τη διαδρομή της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, με τις καλές και λιγότερο καλές στιγμές της.

Θέλω να κάνω τρεις επισημάνσεις.

Πρώτον, η αποστολή δικογραφίας στη Βουλή με αίτημα την άρση της ασυλίας 11 Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας συνιστά σοβαρή εξέλιξη, για την οποία οφείλω να τοποθετηθώ αναλυτικά.

Θυμίζω ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θεσμοθετήθηκε το 2020 και στηρίχθηκε πλήρως από την κυβέρνησή μας. Το δε υλικό πάνω στο οποίο εδράζει τα αιτήματά της είναι προϊόν νόμιμων επισυνδέσεων που έγιναν από τις διωκτικές αρχές και πάλι αυτής της κυβέρνησης. Χωρίς να υπάρξει, προφανώς, καμία παρέμβαση στο έργο τους. Αφορώντας, βέβαια, συμβάντα όχι σημερινά, αλλά του 2021.

Τα μέλη της κυβέρνησης που αναφέρονται στην υπόθεση υπέβαλαν αμέσως την παραίτηση τους. Τα δε αιτήματα ασυλίας θα συζητηθούν αύριο στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής. Ήταν, άλλωστε, η Νέα Δημοκρατία που τροποποίησε το Σύνταγμα ώστε η άρση της ασυλίας των Βουλευτών να γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Τιμά τους Βουλευτές μας η απόφαση τους να ζητήσουν την άρση της κοινοβουλευτικής τους προστασίας.

Όμως, από την πρώτη επεξεργασία των στοιχείων είναι σαφές πως δεν έχουν όλες οι υποθέσεις την ίδια βαρύτητα. Ένα, όμως, είναι βέβαιο: κανείς από τους Βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος.

Με δεδομένο ότι ο δυτικός νομικός πολιτισμός έχει δώσει αγώνες για να κατακτηθεί το τεκμήριο της αθωότητας, τονίζω ότι θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να το υπερασπιστώ. Γι’ αυτό και ζητώ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μετά την άρση της ασυλίας των Βουλευτών μας, να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις.

Και όταν λέω ταχύτατα, το εννοώ. Γιατί μιλάμε για Βουλευτές μας οι οποίοι έχουν ήδη υποστεί προσωπικό αλλά και πολιτικό πλήγμα. Έχουν, συνεπώς, το ελάχιστο δικαίωμα να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Η δεύτερη επισήμανσή μου για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αφορά τη μάστιγα των πελατειακών σχέσεων, που επί δεκαετίες περνούσαν, σαν παλαιοκομματική «σκυτάλη», από τα χέρια της μιας κυβέρνησης προς την επόμενη. Απέναντί της έχω σταθεί αυτοκριτικά πολλές φορές, όπως και για το γεγονός ότι δεν έκανα νωρίτερα δραστικές παρεμβάσεις για να σπάσει το «απόστημα».

Όμως, η μεγάλη μεταρρύθμιση τώρα υλοποιείται: ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως τον ξέραμε, δεν υπάρχει πια. Η ευθύνη του προσδιορισμού και αποπληρωμής των αγροτικών ενισχύσεων μεταβιβάστηκε στην ΑΑΔΕ. Και όπως σήμερα δεν ζητάμε διευκολύνσεις από την ΑΑΔΕ για φορολογικά θέματα, το ίδιο θα ισχύει στο εξής και για τις επιδοτήσεις. Είναι μία μεγάλη αλλαγή, που θα ωφελήσει πολύ κάθε έντιμο αγρότη και κτηνοτρόφο.

Εδώ επιτρέψτε μου έναν πιο προσωπικό τόνο. Φτάνει πια με τους υποκριτές που «ανακάλυψαν» ξαφνικά ότι τα ρουσφέτια στον τόπο ξεκίνησαν το 2019. Τέτοιες πελατειακές σχέσεις συνοδεύουν το ελληνικό κράτος από τη σύσταση του. Είναι από τους βασικούς λόγους της εθνικής μας υστέρησης σε σχέση με την Ευρώπη.

Σας μιλώ από καρδιάς. Προφανώς, δεν προέκυψα από πολιτική «παρθενογένεση». Όποιος Βουλευτής εκλέγεται με σταυρό, διατηρεί πολιτικό γραφείο και ισχυρίζεται πως δεν έχει κάνει ποτέ κάποια εξυπηρέτηση, είναι απλώς ψεύτης.

Όμως, από το 2019 αγωνίζομαι να μετατρέψω την Ελλάδα σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, στο οποίο δεν θα χρειάζεται να γνωρίζεις προσωπικά τον Βουλευτή προκειμένου να αντιμετωπιστείς με αξιοπρέπεια από το Δημόσιο.

Το μεγάλο στοίχημα του ψηφιακού εκσυγχρονισμού που κερδίζουμε ημέρα με την ημέρα δεν στοχεύει μόνο σε μία καλύτερη καθημερινότητα για όλους, αλλά στην αντιμετώπιση της μικρής ή μεγαλύτερης διαφθοράς που μπορεί να κρύβεται σε κάθε διαδικασία στην οποία υπεισέρχεται ανθρώπινος παράγοντας. Οι νοοτροπίες αιώνων, βλέπετε, δεν αλλάζουν, δυστυχώς, απ’ τη μία στιγμή στην άλλη. Γι’ αυτό και πρέπει να στερήσουμε από το ρουσφέτι το πολιτικό του «οξυγόνο».

Πώς;

Σήμερα οι συντάξεις βγαίνουν σε σύντομο διάστημα και όχι σε τρία χρόνια. Άρα, γιατί να πάρεις τον Βουλευτή για να ζητήσεις να βγει πιο γρήγορα η δική σου; Στη χώρα, όταν υπάρχουν αρκετά κρεβάτια Εντατικής, ποιος ο λόγος να απαιτεί κάποιος προνομιακή μεταχείριση; Από τη στιγμή που οι κλήσεις της Τροχαίας επιδίδονται αυτόματα και ψηφιακά, ποιος θα μπορεί μετά να θέλει να σβηστεί η δική του;

Τώρα που η θητεία εκσυγχρονίζεται και όλοι υπηρετούν στον Στρατό Ξηράς με τους ίδιους όρους, χάνει πλέον το νόημά του το στρατολογικό ρουσφέτι.

Κι όταν, όπως δρομολογούμε, δορυφόροι καταγράφουν τις καλλιέργειες και όλα τα ζώα έχουν ηλεκτρονική σήμανση, τελειώνουμε οριστικά με τα ανύπαρκτα κοπάδια και τα εικονικά βοσκοτόπια.

Όλες αυτές είναι πολιτικές που υλοποιούνται ήδη και αλλάζουν το «βαθύ κράτος». Για να το πω διαφορετικά: μόνο ο ψηφιακός εκσυγχρονισμός και η διαφάνεια μπορούν να μας απαλλάξουν από ξεπερασμένες πρακτικές που δεν χωρούν στον 21ο αιώνα.

Τέλος, το τρίτο μου σχόλιο αφορά το πολιτικό σύστημα συνολικά. Κανείς -και πρώτος εγώ- δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια του στην κρίση εμπιστοσύνης, η οποία απευθύνεται όχι μόνο στους θεσμούς αλλά και στο πολιτικό προσωπικό της χώρας συνολικά. Μία πρόκληση, βέβαια, που απασχολεί όλες τις φιλελεύθερες δημοκρατίες. Εμείς, ωστόσο, έχουμε χρέος να ασχοληθούμε με τα «του οίκου μας».

Έχουμε φτάσει, νομίζω, σε ένα σημείο καμπής. Ως Πρωθυπουργός, λοιπόν, αλλά και ως Πρόεδρος ενός κόμματος που εγγυάται τη σταθερότητα και την ασφάλεια, οφείλω να αξιολογήσω τη συγκυρία, όχι μόνο ως δίδαγμα μιας αρνητικής εμπειρίας αλλά και ως μία νέα αφετηρία μάχης με το «βαθύ κράτος». Με πρώτη τη δική μου παράταξη να γίνεται δύναμη ρήξης με τα κακώς κείμενα και να αναμετριέται, με ειλικρίνεια και γενναιότητα, με τις δικές της αδυναμίες.

Έτσι, θα εισηγηθώ προς συζήτηση στον δημόσιο διάλογο μια νέα δέσμη θεσμικών τομών, πέραν των προτάσεών μας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ανάμεσά τους, το ασυμβίβαστο Υπουργού και Βουλευτή, με αντικατάσταση του Υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του Βουλευτή.

Προφανώς, οι παραπάνω προτάσεις θα τεθούν σε διαβούλευση με την κοινωνία, ώστε να υλοποιηθούν μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές. Θα αποτελέσουν, επίσης, μέρος των δεσμεύσεων τις οποίες θα αναλάβουμε, εφόσον ο λαός μας εμπιστευθεί ξανά. Και πάντως, σίγουρα σηματοδοτούν την προσωπική μου απόφαση η πατρίδα να κερδίσει οριστικά τον πόλεμο με τα δεσμά του παρελθόντος της.

Με άλλα λόγια, βαδίζοντας προς το ορόσημο του 2030 και τους δύο αιώνες από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, καλούμαστε να αναμετρηθούμε με όλες εκείνες τις διαχρονικές παθογένειες που δεν ξεριζώσαμε ακόμα. Και παρά τις δυσκολίες, παρά τις αντιδράσεις, είμαι σίγουρος ότι Ελληνίδες και οι Έλληνες θα στηρίξουν αυτή την προσπάθεια. Προσπάθεια εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης της δημόσιας ζωής.

Η χώρα θα νικήσει ό,τι έρχεται από το χθες και την κρατά πίσω. Και η πορεία της στο εξής θα είναι μόνο μπροστά, με πρώτο και καθοριστικό σταθμό τις εκλογές του 2027.

Γιατί όμως τα συζητούμε όλα αυτά τη στιγμή που η Αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη εξελίσσεται ταχύτατα σε είδος προς εξαφάνιση; ¢ Πρώτον, επειδή η μεταπολιτευτική δημοκρατία μας ηδονίζεται από μια διαρκή αναμόχλευση των εμφύλιων συγκρούσεων παρελθουσών δεκαετιών. Ποτέ άλλοτε τόσο πολλοί ηττημένοι ενός εμφυλίου δεν έχουν τιμήσει με τόσο καμάρι την ήττα τους. Και ίσως ποτέ άλλοτε ένας εμφύλιος δεν αποτελούσε διαρκές σημείο αναφοράς τόσες δεκαετίες μετά τη λήξη του. ¢ Δεύτερον, επειδή ελλείψει Αριστεράς κληροδοτήθηκε η ανάμνηση των αγώνων της είτε για να τους αναπολεί ο Κουτσούμπας, είτε για να τους καταδικάζει συλλήβδην ο Πλεύρης. Εδώ καταφέραμε να τσακωθούμε για τις φωτογραφίες των εκτελεσμένων στην Καισαριανή, οι αγώνες θα μας γλίτωναν; ¢ Τρίτον, επειδή ο δημόσιος διάλογος στη χώρα μας υποφέρει από μια τοξική σύγχυση των ειδών όπου όλοι υποδύονται τον εαυτό τους αλλά ταυτοχρόνως και κάτι άλλο που δεν έχει σχέση μαζί του. Αν ρίξει κανείς μια ματιά στον ακροδεξιό ή ακροαριστερό Τύπο θα εντυπωσιαστεί από το ανακάτεμα των πιο αντιφατικών και ετερόκλητων στοιχείων. Κάτι σαν κουρελού. Οπου «το μίσος για το καθεστώς» (Μητσοτάκη, υποθέτω) μπουρδουκλώνεται με αντι-αμερικανισμό, αντι-ευρωπαϊσμό, αντι-καπιταλισμό, φιλο-ρωσισμό και φιλο-αραβισμό σε μια αποκρουστική σάλτσα εχθρότητας για ό,τι συγκροτεί μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία. Είμαι βέβαιος πως όταν ο Καρλ Πόπερ έγραφε μέσα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το μνημειώδες «Η ανοιχτή δημοκρατία και οι εχθροί της» (1945) αποκλείεται να είχε φανταστεί μια χώρα όπου οι «εχθροί» θα κλυδωνίζονταν με τόση ελαφρότητα από τη σύγχυση στη σχιζοφρένεια. Το φαινόμενο αυτό έχει βεβαίως και πολιτικό αποτύπωμα. Αν αναλογιστεί κανείς πόσοι πολιτικοί, κόμματα και οργανώσεις θύουν καθημερινά στον βωμό μιας αδιευκρίνιστης «προοδευτικής παράταξης», θα καταλάβει γιατί παραμένει αδιευκρίνιστη. Διότι επιτρέπει στον κάθε ενδιαφερόμενο να την ανακηρύξει σε Αγιο Δισκοπότηρο μιας ανεξιχνίαστης θρησκείας. Και κυρίως θα αντιληφθεί γιατί η επινόηση μιας φαντασιακής παράταξης που δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία αυτού του τόπου, αποτελεί τον μοχλό για ένα διαρκές σουλάτσο στελεχών, πολιτευτών και ενδιαφερομένων από κόμμα σε κόμμα κι από οργάνωση σε οργάνωση. Μέσα στα τελευταία δεκαπέντε χρόνια η Θ. Τζάκρη κατάφερε να είναι ΠΑΣΟΚ, μετά ΣΥΡΙΖΑ, μετά Κασσελάκης και τώρα να συζητιέται αν θα επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ. Και προφανώς η αναφορά την αδικεί αφού ούτε η πρώτη είναι, ούτε η μόνη, ούτε η τελευταία που ακολουθεί ανάλογη διαδρομή. Υπάρχει φυσικά ένα γενικότερο φαινόμενο κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Είναι η χαλάρωση των κομματικών και παραταξιακών ταυτοτήτων που επιφέρει τη σύγχυση των ειδών. Κι αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Οταν όλο το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ διαδηλώνει σήμερα πως «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», το σύνθημα δεν συνιστά τόσο επιβεβαίωση μιας πολιτικής ταυτότητας αλλά ανάκληση μιας εποχής και μιας ανάμνησης. Οταν ήξερες πού θα πιεις τον καφέ σου, στο «γαλάζιο» ή στο «πράσινο» καφενείο. Φυσικά, δεν είμαστε πια εκεί. Εχει τρέξει πολύ νερό κάτω από τα ποτάμια του Σηκουάνα κι ο Πλεύρης θα μπορούσε να τιμήσει τους αγώνες της Αριστεράς ή κάποιους από αυτούς χωρίς κίνδυνο να κακοχαρακτηριστεί. Αλλά η δημοκρατία μας αυτό το νόημα έχει. Δεν είμαστε όλοι δεξιοί ή όλοι αριστεροί. Κι ευτυχώς. Το αντίθετο θα ήταν μια εξαιρετικά νοσηρή εκδοχή δημοκρατίας. Μπορούμε όμως να συνυπάρχουμε και να συζητούμε και να διαφωνούμε και να συμφωνούμε και να αλλάζουμε γνώμη χωρίς να θέτουμε σε αμφισβήτηση τον εθνικό και κοινωνικό συνεκτικό ιστό. Κι αν ο γραμματέας του ΚΚΕ θέλει να πιστεύει ότι το μέλλον του κόσμου είναι ο κομμουνισμός, γιατί να του χαλάσουμε το χατίρι; Σάμπως θα ζήσουμε για να το δούμε;

 Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-05/04/26


ΤΟΥ Ι.Κ.ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Σύμφωνα με τον γραμματέα του ΚΚΕ «το μέλλον του κόσμου είναι ο κομμουνισμός» («ΤΑ ΝΕΑ», 31/3). Καμία αντίρρηση. Ετσι είναι, αν έτσι νομίζει.

Και οι χριστιανοί περιμένουν εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια τη Δευτέρα Παρουσία αλλά όλο καθυστερεί. Αυτό δεν τους εμπόδισε να το πιστεύουν.

Λίγες μέρες νωρίτερα, ο υπουργός Θ. Πλεύρης δήλωσε πως «δεν πρέπει να σεβόμαστε, ούτε να τιμούμε τους αγώνες της Αριστεράς» επειδή «ήταν πάντοτε σε βάρος του έθνους, ήταν αγώνες αντίθετοι με το καλό της πατρίδας» (24/3).

Προσωπικά διαφωνώ. Πιστεύω ότι πρέπει να τιμούμε όλους τους ανιδιοτελείς αγώνες που γίνονται στο όνομα μιας αίσθησης του ευρύτερου εθνικού καθήκοντος. Είτε γίνονται από αριστερούς, είτε από δεξιούς, είτε από οικολόγους-πράσινους.

Τον Πλεύρη βεβαίως έκραξαν ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά και οι υπόλοιποι αριστεροί. Λογικό. Οι «αγώνες της Αριστεράς» είναι η πραμάτεια τους. Αν τους το πάρουν κι αυτό, τι θα μείνει;

Την ίδια στιγμή βεβαίως που ο Τσίπρας αναπολούσε τον Αρη Βελουχιώτη στη Λαμία (28/3) και το ΚΚΕ γιόρταζε στο Λιτόχωρο τα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού και την επίθεση που ξεκίνησε τον Εμφύλιο (29/3).


Παραδόξως ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ μιλούσε για «ανιστόρητο κι επικίνδυνο εμφυλιοπολεμικό παραλήρημα» αλλά εννοούσε τον υπουργό, όχι το ΚΚΕ που γιόρταζε τον Εμφύλιο (Κ. Τσουκαλάς, 24/3).

Μια κι ο λόγος για ανιστόρητους, υποθέτω πως ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ αγνοεί πως στον Εμφύλιο η δική του παράταξη συμπορεύτηκε με τη Δεξιά, όχι με «τους αγώνες της Αριστεράς».

Κι αν το ψάξει λίγο περισσότερο ίσως πληροφορηθεί πως στα Δεκεμβριανά τους κομμουνιστές πολέμησε η κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου και στον Εμφύλιο νίκησε η κυβέρνηση συνεργασίας του Θ. Σοφούλη.

Υποθέτω πως ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ δεν θεωρεί τον Γεώργιο Παπανδρέου και τον Σοφούλη «επικίνδυνους εμφυλιοπολεμικούς».

Γιατί όμως τα συζητούμε όλα αυτά τη στιγμή που η Αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη εξελίσσεται ταχύτατα σε είδος προς εξαφάνιση;

-Πρώτον, επειδή η μεταπολιτευτική δημοκρατία μας ηδονίζεται από μια διαρκή αναμόχλευση των εμφύλιων συγκρούσεων παρελθουσών δεκαετιών.

Ποτέ άλλοτε τόσο πολλοί ηττημένοι ενός εμφυλίου δεν έχουν τιμήσει με τόσο καμάρι την ήττα τους. Και ίσως ποτέ άλλοτε ένας εμφύλιος δεν αποτελούσε διαρκές σημείο αναφοράς τόσες δεκαετίες μετά τη λήξη του.

-Δεύτερον, επειδή ελλείψει Αριστεράς κληροδοτήθηκε η ανάμνηση των αγώνων της είτε για να τους αναπολεί ο Κουτσούμπας, είτε για να τους καταδικάζει συλλήβδην ο Πλεύρης.

Εδώ καταφέραμε να τσακωθούμε για τις φωτογραφίες των εκτελεσμένων στην Καισαριανή, οι αγώνες θα μας γλίτωναν;

-Τρίτον, επειδή ο δημόσιος διάλογος στη χώρα μας υποφέρει από μια τοξική σύγχυση των ειδών όπου όλοι υποδύονται τον εαυτό τους αλλά ταυτοχρόνως και κάτι άλλο που δεν έχει σχέση μαζί του.

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στον ακροδεξιό ή ακροαριστερό Τύπο θα εντυπωσιαστεί από το ανακάτεμα των πιο αντιφατικών και ετερόκλητων στοιχείων. Κάτι σαν κουρελού.

Οπου «το μίσος για το καθεστώς» (Μητσοτάκη, υποθέτω) μπουρδουκλώνεται με αντι-αμερικανισμό, αντι-ευρωπαϊσμό, αντι-καπιταλισμό, φιλο-ρωσισμό και φιλο-αραβισμό σε μια αποκρουστική σάλτσα εχθρότητας για ό,τι συγκροτεί μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία.

Είμαι βέβαιος πως όταν ο Καρλ Πόπερ έγραφε μέσα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το μνημειώδες «Η ανοιχτή δημοκρατία και οι εχθροί της» (1945) αποκλείεται να είχε φανταστεί μια χώρα όπου οι «εχθροί» θα κλυδωνίζονταν με τόση ελαφρότητα από τη σύγχυση στη σχιζοφρένεια.

Το φαινόμενο αυτό έχει βεβαίως και πολιτικό αποτύπωμα.

Αν αναλογιστεί κανείς πόσοι πολιτικοί, κόμματα και οργανώσεις θύουν καθημερινά στον βωμό μιας αδιευκρίνιστης «προοδευτικής παράταξης», θα καταλάβει γιατί παραμένει αδιευκρίνιστη.

Διότι επιτρέπει στον κάθε ενδιαφερόμενο να την ανακηρύξει σε Αγιο Δισκοπότηρο μιας ανεξιχνίαστης θρησκείας.

Και κυρίως θα αντιληφθεί γιατί η επινόηση μιας φαντασιακής παράταξης που δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία αυτού του τόπου, αποτελεί τον μοχλό για ένα διαρκές σουλάτσο στελεχών, πολιτευτών και ενδιαφερομένων από κόμμα σε κόμμα κι από οργάνωση σε οργάνωση.

Μέσα στα τελευταία δεκαπέντε χρόνια η Θ. Τζάκρη κατάφερε να είναι ΠΑΣΟΚ, μετά ΣΥΡΙΖΑ, μετά Κασσελάκης και τώρα να συζητιέται αν θα επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ. Και προφανώς η αναφορά την αδικεί αφού ούτε η πρώτη είναι, ούτε η μόνη, ούτε η τελευταία που ακολουθεί ανάλογη διαδρομή.

Υπάρχει φυσικά ένα γενικότερο φαινόμενο κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Είναι η χαλάρωση των κομματικών και παραταξιακών ταυτοτήτων που επιφέρει τη σύγχυση των ειδών.

Κι αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Οταν όλο το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ διαδηλώνει σήμερα πως «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», το σύνθημα δεν συνιστά τόσο επιβεβαίωση μιας πολιτικής ταυτότητας αλλά ανάκληση μιας εποχής και μιας ανάμνησης.

Οταν ήξερες πού θα πιεις τον καφέ σου, στο «γαλάζιο» ή στο «πράσινο» καφενείο.

Φυσικά, δεν είμαστε πια εκεί. Εχει τρέξει πολύ νερό κάτω από τα ποτάμια του Σηκουάνα κι ο Πλεύρης θα μπορούσε να τιμήσει τους αγώνες της Αριστεράς ή κάποιους από αυτούς χωρίς κίνδυνο να κακοχαρακτηριστεί.

Αλλά η δημοκρατία μας αυτό το νόημα έχει.

Δεν είμαστε όλοι δεξιοί ή όλοι αριστεροί. Κι ευτυχώς. Το αντίθετο θα ήταν μια εξαιρετικά νοσηρή εκδοχή δημοκρατίας.

Μπορούμε όμως να συνυπάρχουμε και να συζητούμε και να διαφωνούμε και να συμφωνούμε και να αλλάζουμε γνώμη χωρίς να θέτουμε σε αμφισβήτηση τον εθνικό και κοινωνικό συνεκτικό ιστό.

Κι αν ο γραμματέας του ΚΚΕ θέλει να πιστεύει ότι το μέλλον του κόσμου είναι ο κομμουνισμός, γιατί να του χαλάσουμε το χατίρι;

Σάμπως θα ζήσουμε για να το δούμε;

Ψηφίστηκαν 14 σημαντικές παρεμβάσεις που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της δημόσιας διοίκησης όσον αφορά την εξυπηρέτηση του πολίτη. Για παράδειγμα, σταματούν πλέον οι πολύχρονες διενέξεις για τα ακίνητα, καθώς το Δημόσιο αποσύρεται από διεκδικήσεις εις βάρος των πολιτών. Το πιο σημαντικό όμως, είναι ότι το Κράτος σταματά να ασκεί ένδικα μέσα σε υποθέσεις με μεγάλο κοινωνικό βάρος, όπως η Μάνδρα, το Μάτι και τα Τέμπη. Είναι μια αυτονόητη κίνηση σεβασμού απέναντι στην κοινωνία. Μια άλλη παρέμβαση προβλέπει απλοποίηση στις μεταβιβάσεις ακινήτων και την άρση κατασχέσεων από την ΑΑΔΕ, ενώ δίνουμε σε όλους ένα νέο ψηφιακό εργαλείο: θα μπορείτε να παρακολουθείτε online πού ακριβώς βρίσκεται η υπόθεσή σας στο δημόσιο και ποιος είναι ο υπάλληλος που τη χειρίζεται, ενώ όλες οι εγκύκλιοι υποχρεωτικά θα αναρτώνται στο διαδίκτυο, διαφορετικά δεν θα ισχύουν. Κάτι άλλο που ψηφίστηκε στη Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα είναι η ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών. Χαίρομαι μάλιστα που η μεταρρύθμιση αυτή στηρίχθηκε και από την αντιπολίτευση, από το ΠΑΣΟΚ και την Πλεύση Ελευθερίας. Με το πρώτο δημόσιο πανεπιστήμιο για το θέατρο, τον χορό και τη μουσική, κλείνει μια εκκρεμότητα δεκαετιών. Πλέον, οι καλλιτεχνικές σπουδές αποκτούν ξεκάθαρη διαβάθμιση και επαγγελματική προοπτική, με στόχο οι πρώτοι φοιτητές να εισαχθούν στη Σχολή το ακαδημαϊκό έτος 2027-2028.

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΕΡΓΟΥ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ 










Τα διδάγματα, ωστόσο, από αυτήν την αρνητική εμπειρία παραμένουν. Όχι μόνο για την πιο αποτελεσματική και πιο δίκαιη στήριξη των αγροτών μας. Αλλά και ως νέα αφετηρία για μία δυναμικότερη αντιπαράθεση της Πολιτείας με το «Βαθύ Κράτος». Γι’ αυτά, όμως, θα τοποθετηθώ πολύ αναλυτικότερα αύριο.

Βάζω άνω τελεία στο θέμα αυτό και περνώ στα υπόλοιπα της εβδομάδας. Ξέρω καλά ότι η μεγάλη αγωνία κάθε σπιτιού, ειδικά τώρα πριν το Πάσχα, είναι η ακρίβεια, με τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης στη Μέση Ανατολή να πιέζουν ακόμα περισσότερο. Ήδη από την Τετάρτη το diesel επιδοτείται με 20 λεπτά το λίτρο, ενώ από αύριο ανοίγει και το fuel pass στη βενζίνη. Θέλουμε η στήριξη να φτάσει γρήγορα σε εσάς, γι’ αυτό και τα χρήματα θα πιστώνονται μόλις 48 ώρες μετά την αίτηση. Την ίδια στιγμή, οι έλεγχοι για την αισχροκέρδεια στα καύσιμα και στα σούπερ μάρκετ εντατικοποιούνται, με τη νέα Ανεξάρτητη Αρχή να ελέγχει ήδη πάνω από 100 μεγάλες εταιρείες τροφίμων για το περιθώριο κέρδους τους, ώστε να κρατηθούν οι τιμές σε λογικά επίπεδα, ενώ στηρίζουμε επίσης την παραγωγή με την αναδρομική επιδότηση στα λιπάσματα των αγροτών.

Τώρα, καθώς απέχουμε μία εβδομάδα από το Πάσχα, όσον αφορά το Άγιο Φως: ο πόλεμος στην περιοχή κάνει φέτος τη μεταφορά του πολύ πιο σύνθετη υπόθεση. Η Πολιτεία όμως θα φροντίσει να έρθει με ασφάλεια από τα Ιεροσόλυμα, γνωρίζοντας πόσο σημαντικό είναι αυτό για τους πιστούς.

Πρωταπριλιά, με δύο
σημαντικά μέτρα

Δύο πράγματα που έγιναν την πρωταπριλιά και δεν ήταν ψέμα: 
  • πρώτον, τέθηκε σε ισχύ ο νέος κατώτατος μισθός στα 920 ευρώ, αυξημένος κατά 4,55% με ωφελούμενους 1,5 εκατομμύριο εργαζόμενους. 
  • Δεύτερον, η ψηφιακή κάρτα εργασίας επεκτάθηκε σε άλλους 8 κλάδους, από την ιδιωτική υγεία και τις τηλεπικοινωνίες μέχρι τα κομμωτήρια και τις υπηρεσίες καθαρισμού, όπου απασχολούνται 200.000 εργαζόμενοι. Η εφαρμογή ξεκινά πιλοτικά για τρεις μήνες, ώστε οι μικρές επιχειρήσεις να προσαρμοστούν ομαλά, και θα γίνει υποχρεωτική από το φθινόπωρο. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κάρτα φέρνει αποτέλεσμα: το 2025 δηλώθηκαν και πληρώθηκαν 2,7 εκατομμύρια υπερωρίες παραπάνω σε σχέση με το 2024. Στόχος μας είναι μέσα στο 2026 η ψηφιακή κάρτα να καλύπτει όλο τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, βάζοντας οριστικό τέλος στην αδήλωτη εργασία.
Προχθές στη Βουλή ψηφίστηκαν 14 σημαντικές παρεμβάσεις που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της δημόσιας διοίκησης όσον αφορά την εξυπηρέτηση του πολίτη. Για παράδειγμα, σταματούν πλέον οι πολύχρονες διενέξεις για τα ακίνητα, καθώς το Δημόσιο αποσύρεται από διεκδικήσεις εις βάρος των πολιτών. 

Το πιο σημαντικό όμως, είναι ότι το Κράτος σταματά να ασκεί ένδικα μέσα σε υποθέσεις με μεγάλο κοινωνικό βάρος, όπως η Μάνδρα, το Μάτι και τα Τέμπη. Είναι μια αυτονόητη κίνηση σεβασμού απέναντι στην κοινωνία. Μια άλλη παρέμβαση προβλέπει απλοποίηση στις μεταβιβάσεις ακινήτων και την άρση κατασχέσεων από την ΑΑΔΕ, ενώ δίνουμε σε όλους ένα νέο ψηφιακό εργαλείο: θα μπορείτε να παρακολουθείτε online πού ακριβώς βρίσκεται η υπόθεσή σας στο δημόσιο και ποιος είναι ο υπάλληλος που τη χειρίζεται, ενώ όλες οι εγκύκλιοι υποχρεωτικά θα αναρτώνται στο διαδίκτυο, διαφορετικά δεν θα ισχύουν.
Κάτι άλλο που ψηφίστηκε στη Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα είναι η ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών. 

Χαίρομαι μάλιστα που η μεταρρύθμιση αυτή στηρίχθηκε και από την αντιπολίτευση, από το ΠΑΣΟΚ και την Πλεύση Ελευθερίας. Με το πρώτο δημόσιο πανεπιστήμιο για το θέατρο, τον χορό και τη μουσική, κλείνει μια εκκρεμότητα δεκαετιών. Πλέον, οι καλλιτεχνικές σπουδές αποκτούν ξεκάθαρη διαβάθμιση και επαγγελματική προοπτική, με στόχο οι πρώτοι φοιτητές να εισαχθούν στη Σχολή το ακαδημαϊκό έτος 2027-2028.

Μια χρηστική υπενθύμιση για τους νεότερους που με διαβάζουν εδώ: άνοιξε η πλατφόρμα vouchers.gov.gr. Οι νέοι και οι νέες που έκλεισαν τα 18 ή τα 19 τους χρόνια έως το τέλος του 2025, μπορούν να κάνουν την αίτησή τους για το Youth Pass των 150 ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό που προορίζεται αποκλειστικά για αγορές στον πολιτισμό, τον τουρισμό και τις μεταφορές και με χαρά βλέπουμε ότι κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι νέοι το αξιοποιούν.

Η έμφαση στην αξιοποίηση
του Προσωπικού Παιδιάτρου

Έρχομαι στον χώρο της δημόσιας υγείας και αρχικά στον Προσωπικό Παιδίατρο, μια δωρεάν υπηρεσία που καλύπτει όλα τα παιδιά έως 16 ετών, ασφαλισμένα και ανασφάλιστα. Παρότι ο θεσμός ισχύει από το καλοκαίρι του 2025, η αλήθεια είναι ότι ακόμα δεν τον χρησιμοποιούν όσες οικογένειες θα μπορούσαν, παρά το γεγονός ότι οι διαθέσιμοι παιδίατροι του ΕΣΥ και οι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ μπορούν να καλύψουν πάνω από 880.000 παιδιά. Γι' αυτό και το Υπουργείο Υγείας έστειλε ενημερωτικά SMS σε όσους γονείς έχουν άυλη συνταγογράφηση, θυμίζοντάς τους ότι έχουν αυτή τη δυνατότητα. Και η ανταπόκριση ήταν άμεση, με 24.000 νέες εγγραφές μέσα σε έναν μήνα. Να πω ότι η εγγραφή γίνεται πολύ εύκολα, είτε στο prosopikos.gov.gr είτε μέσω του ίδιου του παιδιάτρου, και εξασφαλίζει δωρεάν επισκέψεις και εμβολιασμούς. Καλώ τις οικογένειες να αξιοποιήσουν αυτήν τη δυνατότητα.

Άλλο ένα δημόσιο νοσοκομείο μας, το Κωνσταντοπούλειο «Η Αγία Όλγα», διαθέτει πλέον πλήρως ανακαινισμένα τμήματα Επειγόντων Περιστατικών με σύγχρονες υποδομές και ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό. Πρόκειται για μια πλήρη ανακαίνιση υποδομών και εξοπλισμού μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, σε ένα νοσοκομείο που εξυπηρετεί πάνω από 500 ασθενείς σε κάθε 24ωρη εφημερία. Γνωρίζουμε την πίεση που δέχεται το ΕΣΥ και γι' αυτό η σωστή αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων πρέπει να καταλήγει σε τέτοια χειροπιαστά έργα. Είναι ένα ακόμα βήμα στην προσπάθεια για ένα σύστημα υγείας πιο λειτουργικό και πιο αξιόπιστο στην πράξη.

Η "Καθαρή Γραμμή" του Ηλεκτρικού
και η ασφάλεια των μετακινήσεων

Συνεχίζω με τις αστικές μεταφορές και το πρόγραμμα «Καθαρή Γραμμή» για τον Ηλεκτρικό. Με την επιβατική κίνηση να αυξάνεται σταθερά, φτάνοντας πέρυσι τις 70 εκατομμύρια επιβιβάσεις, η ανάγκη για αναβάθμιση των συρμών στη Γραμμή 1 είναι προτεραιότητα. Ήδη ξεκίνησε ο καθαρισμός και η τοποθέτηση αντι-γκράφιτι μεμβρανών -5 από τα 30 βαγόνια του ΗΣΑΠ είναι ήδη έτοιμα, αλλά η ουσία βρίσκεται στην ανακατασκευή 14 συρμών που θα αρχίσουν να μπαίνουν σταδιακά στην κυκλοφορία μέσα στο 2026. Στόχος μας είναι η χρονοαπόσταση των δρομολογίων να πέσει στα 5,2 λεπτά, ενώ δρομολογείται και η επαναφορά, μετά από την απαραίτητη συντήρηση, των παροπλισμένων βαγονιών.

Κάτι ακόμη που αφορά την ασφάλεια των μετακινήσεων. Πλήθος παραβάσεων -1.213 για την ακρίβεια- κατέγραψαν μέσα σε λίγες ημέρες οι 8 κάμερες Τεχνητής Νοημοσύνης που λειτουργούν πιλοτικά σε σημεία αυξημένης επικινδυνότητας στην Αττική, ενώ άλλες 19 παραβάσεις κατέγραψαν μέσα σε ένα διήμερο οι κάμερες που έχουν τοποθετηθεί σε 10 λεωφορεία του ΟΣΥ για τον έλεγχο των λεωφορειολωρίδων. Τα 130 διοικητικά πρόστιμα που επιβλήθηκαν απεστάλησαν ηλεκτρονικά στη Θυρίδα Πολίτη στο https://www.gov.gr/ και στο Gov.grWallet. Όπως έχω ξαναπεί, τα πρόστιμα δεν είναι αυτοσκοπός. Στόχος μας είναι η συμμόρφωση στους κανόνες και, πάνω απ' όλα, η πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων και η ασφάλεια κάθε ανθρώπινης ζωής.

Αυτήν την εβδομάδα είχαμε επίσης την εκτόξευση ακόμη πέντε ελληνικών μικροδορυφόρων του Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων, οι οποίοι θα «δοκιμάσουν» νέες διαστημικές τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν στην Ελλάδα με στόχο την ενίσχυση της εγχώριας βιομηχανίας. Ανήκουν στην συστοιχία 11 πειραματικών κυβοδορυφόρων και τα δεδομένα που θα συλλέξουν είναι πολύ σημαντικά για κρίσιμους τομείς, όπως οι επικοινωνίες, η χαρτογράφηση, η ναυσιπλοΐα, η γεωργία ακριβείας, ο χωροταξικός σχεδιασμός και η αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών.

Κλείνω με σημαντικά νέα για τον ελληνικό αθλητισμό. Υπογράφηκε η δέσμευση 5,25 εκ. ευρώ για τη θεσμοθετημένη επιβράβευση των αθλητών/τριών και των προπονητών τους που κατέλαβαν τις τρεις πρώτες θέσεις το 2024 στους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες, καθώς και για τους Ολυμπιονίκες που κατέλαβαν την 4η, 5η και 6η θέση από το 2012 έως σήμερα. Σε σχέση με το παρελθόν μειώθηκε στο ελάχιστο δυνατό η χρονική απόσταση από τις επιτυχίες έως την επιβράβευση των αθλητών μας. Αυτό, άλλωστε, τους αξίζει.

Η επόμενη ανασκόπηση θα είναι αφού περάσουν οι μέρες του Πάσχα, πάντα με κυβερνητικές δράσεις που βελτιώνουν την καθημερινότητα των πολιτών. Σας εύχομαι καλή Κυριακή και Καλή Ανάσταση, όμως θα τα πούμε και μέσα στην εβδομάδα!





Κυριακή 5 Απριλίου 2026

Το Μεσολόγγι μας καλεί, συνεπώς, να σκεφτούμε ότι η ελευθερία και η δημοκρατία δεν είναι ποτέ δεδομένες. Είναι ζωντανοί οργανισμοί που χρειάζονται φροντίδα, κάτι που σημαίνει και συμμετοχή και ευθύνη. Γιατί, ας μην ξεχνάμε ότι τότε οι ήρωες του 1826 αγωνίστηκαν με ό,τι είχαν, γνωρίζοντας ότι έλεγαν «όχι» στην ατιμωτική παράδοση, χωρίς μάλιστα να έχουν χρόνο και μέσα για να το υπερασπιστούν. Θα έλεγα λοιπόν ότι, παρά τις δυσκολίες, πραγματοποιούμε και εμείς με τη σειρά μας τη δική μας έξοδο από μία Ελλάδα χαμηλών προσδοκιών σε εκείνη των μεγάλων διεκδικήσεων και των υψηλών απαιτήσεων. Μακριά από το σκοτάδι της τοξικότητας και την καθήλωση της εσωστρέφειας, σε μια προσπάθεια, ωστόσο, που προϋποθέτει και σήμερα ενότητα, σιγουριά και πολιτική ωριμότητα. Και αυτό γιατί θα ήταν λάθος, στην παρούσα συγκυρία, εάν δεν τοποθετούσαμε τη χώρα στη μεγάλη εικόνα που την περιβάλλει. Μια εικόνα που, δυστυχώς, προοιωνίζεται γεωπολιτικές ανατροπές οι οποίες απαιτούν αμυντική και διπλωματική εγρήγορση, οικονομικούς τριγμούς που θα μας καλέσουν σε ρεαλιστικές αλλά απαραίτητες αναπροσαρμογές ώστε να προσαρμόσουμε την κοινωνία, αλλά και λαϊκιστικές εξάρσεις, οι οποίες μόνο με την αντεπίθεση του «μετώπου της αλήθειας» μπορούν να ηττηθούν....

 




Ομιλία Πρωθυπουργού 
στο Μεσολόγγι, στις εκδηλώσεις 
 για τη 200ή επέτειο της Εξόδου 
των Ελεύθερων Πολιορκημένων 

Δύο ολόκληροι αιώνες πέρασαν από εκείνη την ασέληνη νύχτα του Απριλίου, όταν την Ιστορία σφράγισε η ηρωική κραυγή ενός λαού που επέλεξε την υπέρτατη θυσία από τις αλυσίδες της σκλαβιάς.

Μια πράξη που έγινε το ηθικό θεμέιο πάνω στο οποίο χτίστηκε το σύγχρονο ελληνικό κράτος, αλλά και ένα από τα ιστορικά εκείνα γεγονότα που επαναπροσδιορίζουν μέχρι σήμερα την ουσία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Δεν υπήρξαν τυχαία τα λόγια του εθνικού μας ποιητή. «Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι», έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός περιγράφοντας τη λαβωμένη Ιερή Πόλη. Αυτό ακριβώς το σημείο του χάρτη, το Μεσολόγγι, εδώ όπου ηρωισμός και τραγωδία διασταυρώθηκαν, με αποτέλεσμα να γραφτεί με αίμα μια από τις πιο συγκλονιστικές σελίδες της εθνικής μας διαδρομής.

Όσο, μάλιστα, οδεύουμε πιο βαθιά σε έναν αβέβαιο 21ο αιώνα τόσο περισσότερο η Έξοδος χρησιμεύει ως οδηγός προς το μέλλον. Σήμερα, συνεπώς, δεν βρισκόμαστε εδώ συμμετέχοντας απλά σε μία εθιμοτυπική τελετουργία, αλλά για να αντλήσουμε διδάγματα από τη φωτιά που έκαιγε στις καρδιές των ελεύθερων πολιορκημένων και να αναμετρηθούμε έτσι με την κομβική σημασία που αποκτά για το παρόν.

Γιατί είναι, πράγματι, πολλά τα μηνύματα που εκπέμπονται επί 200 χρόνια από τούτο εδώ τον τόπο, με πρώτο και σημαντικότερο ανάμεσά τους την αγάπη για την ελευθερία, που ταυτίζεται και ενίοτε ξεπερνά ακόμα και τον πόθο για την ίδια τη ζωή.

Ένα άλμα στο αβέβαιο, με μόνο στόχο να μην υποδουλωθείς, ώστε να αποκαλυφθεί με αυτόν τον δραματικό τρόπο το σημείο εκείνο που μετατρέπει τον καθημερινό άνθρωπο σε πραγματικό ήρωα.

Η μνήμη των πολιορκημένων, βέβαια, «άχρονη μπροστά τους θα γονατίσει», όπως έγραψε ο Παλαμάς. Από μόνη της, ωστόσο, η μνήμη δεν αρκεί. Η κατανόηση αποτελεί χρέος μας, καθώς η Ιστορία δεν είναι μουσείο, είναι καθρέφτης, με το Μεσολόγγι να αποτυπώνει σε αυτόν τον καθρέφτη την υπερβατική αλλά και την κτηνώδη όψη της ανθρωπότητας. Είναι μία δίδυμη αναμέτρηση που συνοδεύει, δυστυχώς, την εξέλιξη όλων των κοινωνιών.

Τότε, επί μήνες ολόκληρους, η τεράστια δύναμη της οθωμανικής και αιγυπτιακής αυτοκρατορίας σφυροκοπούσε με σφοδρότητα τα τείχη της πόλης. Δεν ήταν όμως, μόνο, οι οβίδες, ήταν και ο αδίστακτος εχθρός της πείνας, που σταδιακά εξόντωνε άντρες, γυναίκες και παιδιά. Μία οδυνηρή στέρηση, που με τη σειρά της στερούσε από τους αγωνιστές ακόμα και το δικαίωμα σε ένα ένδοξο αλλά γρήγορο τέλος.

Κι όμως, καθώς τα σώματα εξαϋλώνονταν, το πνεύμα των πολιορκημένων γινόταν ολοένα και πιο ισχυρό. Και αυτό το ξεχωριστό ανάστημα, που με τον καιρό υψωνόταν, ήταν αυτό που φόβισε τελικά περισσότερο τους πολιορκητές. Ώστε όταν πρότειναν ανακωχή και παράδοση, να πάρουν μία απάντηση που τα έλεγε όλα: «τα κλειδιά του Μεσολογγίου είναι κρεμασμένα στις μπούκες των κανονιών μας».

Αυτός ο τόπος, λοιπόν, δεν υπήρξε απλά ένα στρατηγικό οχυρό από πέτρα και χώμα. Με κινητήρια δύναμη το θάρρος των ανθρώπων του, αναδείχθηκε σε ένα φρούριο της ανθρώπινης αντοχής. Το τελευταίο οδόφραγμα της ψυχής και του πνεύματος έναντι στο κύμα της υποδούλωσης.

Γι’ αυτό, άλλωστε, και η τραγική έκβαση των γεγονότων δεν καταγράφηκε ποτέ στη συλλογική συνείδηση ως ήττα. Διότι μπορεί οι πύλες τελικά να άνοιξαν, τα τείχη να έπεσαν και η πόλη να ισοπεδώθηκε από την οργή του εχθρού. Σύμφωνα με τον ψυχρό στρατιωτικό απολογισμό, το Μεσολόγγι δεν άντεξε. Όμως, είναι άλλο να χάνεις ένα οχυρό και άλλο να χάνεις έναν αγώνα για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά σου. Και όσοι βγήκαν όρθιοι εκείνη τη νύχτα, γνώριζαν αυτή τη διαφορά πιο καθαρά από τον καθένα.

Η Έξοδος, συνεπώς, δεν ήταν μία απεγνωσμένη απόπειρα. Ήταν η μοναδική επιλογή για όποιον είχε οριστικά αποφασίσει ότι δεν θα υποχωρήσει, για να συνεχίσει να πολεμά από άλλα μετερίζια. Με άλλα λόγια, υπήρξε μία κίνηση αυτοθυσίας αλλά και προοπτικής. Κίνηση στην οποία κατέληξαν οι Μεσολογγίτες -και αυτό πρέπει να το θυμίζουμε- συλλογικά και συνειδητά, να ορίσουν εκείνοι μέχρι τελευταίας στιγμής τον τρόπο της αντίστασής τους.

Και με τον τρόπο αυτό σηματοδοτήθηκε ο απόλυτος ηθικός θρίαμβος ενός λαού, που πεινασμένος και αποδεκατισμένος, αντί για σκλαβωμένη επιβίωση επέλεξε την αξιοπρέπεια.

Αντί για το σκοτάδι επέλεξε το φως. Ένα φως το οποίο αφύπνισε αμέσως τη διεθνή συνείδηση, μετατρέποντας το ρεύμα του φιλελληνισμού από ρομαντικό συναίσθημα σε γεωπολιτική αναγκαιότητα.

Ενώ, ταυτόχρονα, μετουσιώθηκε σε υψηλή τέχνη, από τους στίχους και του Βύρωνα και του Hugo, μέχρι τα εμβληματικά έργα του Delacroix, ένα από τα οποία φιλοξενεί το Ξενοκράτειο Μουσείο, μετά την επιστροφή στον γενέθλιο τόπο της έμπνευσής του.

Αποδεικνύοντας ότι το κίνημα εκείνο δεν ήταν απλά μία έκφραση συμπόνοιας, αλλά μια έμπρακτη αναγνώριση του δικαιώματος των Ελλήνων να ζήσουν ελεύθεροι.

Έτσι, ο ελληνικός αγώνας έγινε σύντομα οικουμενικός, με καταλύτη όσα συνέβησαν εδώ, σε αυτόν τον ιερό τόπο. Με τις μεγάλες δυνάμεις να αντιλαμβάνονται πως το ελληνικό ζήτημα δεν λύνεται παρά μόνο με ανεξαρτησία και με μία αλυσίδα εξελίξεων που οδηγεί τελικά στη συγκρότηση του κράτους μας.

Χωρίς το Μεσολόγγι, χωρίς την Έξοδο, δεν θα υπήρχε Ναβαρίνο. Όπως και δίχως την Ιερή Πόλη πιθανότατα δεν θα υπήρχε η σύγχρονη Ελλάδα.

Αλλά και εντός των τειχών, είχαμε ένα μοναδικό παράδειγμα ενότητας και αλληλεγγύης, που τα κράτησε για καιρό όρθια. Άνθρωποι με διαφορετική καταγωγή, με διαφορετική ιδιοσυγκρασία και σκέψη, ορκίστηκαν να καταστείλουν τις όποιες προσωπικές τους φιλοδοξίες και να εξορίσουν κάθε διαμάχη. Διαμόρφωσαν, έτσι, ένα ξεχωριστό ορόσημο ομόνοιας.

Να γιατί μίλησα στην αρχή για τα πολλά και παράλληλα μηνύματα που εκπέμπει τούτος ο τόπος. Μηνύματα μαζικής δράσης, προσωπικής υπέρβασης και συνειδητής ενότητας. Μηνύματα, δηλαδή, που απέκτησαν εμβέλεια, πέρα από τον χώρο απ’ όπου πήγαζαν, σμιλεύοντας την Ιστορία, ώστε οι πράξεις αυτής της συγκεκριμένης περιόδου να γίνουν τελικά σύμβολα διαχρονικά.

Έτσι, 200 χρόνια μετά, η Έξοδος εξακολουθεί να μας καλεί σε μία είσοδο στην εθνική αυτογνωσία. Πολύ περισσότερο όταν στις μέρες μας, κ. Πρόεδρε, οι απειλές είναι πολλές και η ειρήνη στη γειτονιά μας δεν είναι καθόλου δεδομένη. Ενώ οι προκλήσεις μπορεί να είναι διαφορετικές, πολλά όμως από τα ζητούμενα παραμένουν τα ίδια. Με πρώτο την ενότητα του λαού μας και τη θωράκιση της εθνικής αξιοπρέπειας και αυτοπεποίθησης.

Πριν από δύο αιώνες, η Ελλάδα ήταν ένα «μικρό» έθνος -δεν είχε καν συγκροτηθεί σε κράτος- που ζητούσε με αγωνία τότε τη βοήθεια των μεγάλων δυνάμεων για να δικαιωθεί ο αγώνας της.

Σήμερα είμαστε ένα κυρίαρχο κράτος, με σημαντικό ευρωπαϊκό και διεθνές εκτόπισμα, με απόρθητα σύνορα και με πανίσχυρες Ένοπλες Δυνάμεις, με μια δυναμική οικονομία που στηρίζει όσο καλύτερα μπορεί την κοινωνία, αλλά και με ενωμένους τους πολίτες της.

Αυτή η αναβαθμισμένη θέση μας επιτρέπει να είμαστε παρόντες όπου μας χρειάζεται ο Ελληνισμός. Κάτι που αποδείξαμε πρόσφατα, με την άμεση υποστήριξή μας στην Κύπρο απέναντι στους κινδύνους από τη σύρραξη στο Ιράν, παραμένοντας ένας πυλώνας σταθερότητας σε έναν κόσμο αστάθειας και μια χώρα σε αναπτυξιακή τροχιά εν μέσω ενός αβέβαιου διεθνούς περιβάλλοντος.

Το Μεσολόγγι μας καλεί, συνεπώς, να σκεφτούμε ότι η ελευθερία και η δημοκρατία δεν είναι ποτέ δεδομένες. Είναι ζωντανοί οργανισμοί που χρειάζονται φροντίδα, κάτι που σημαίνει και συμμετοχή και ευθύνη. Γιατί, ας μην ξεχνάμε ότι τότε οι ήρωες του 1826 αγωνίστηκαν με ό,τι είχαν, γνωρίζοντας ότι έλεγαν «όχι» στην ατιμωτική παράδοση, χωρίς μάλιστα να έχουν χρόνο και μέσα για να το υπερασπιστούν.

Θα έλεγα λοιπόν ότι, παρά τις δυσκολίες, πραγματοποιούμε και εμείς με τη σειρά μας τη δική μας έξοδο από μία Ελλάδα χαμηλών προσδοκιών σε εκείνη των μεγάλων διεκδικήσεων και των υψηλών απαιτήσεων. Μακριά από το σκοτάδι της τοξικότητας και την καθήλωση της εσωστρέφειας, σε μια προσπάθεια, ωστόσο, που προϋποθέτει και σήμερα ενότητα, σιγουριά και πολιτική ωριμότητα.

Και αυτό γιατί θα ήταν λάθος, στην παρούσα συγκυρία, εάν δεν τοποθετούσαμε τη χώρα στη μεγάλη εικόνα που την περιβάλλει. Μια εικόνα που, δυστυχώς, προοιωνίζεται γεωπολιτικές ανατροπές οι οποίες απαιτούν αμυντική και διπλωματική εγρήγορση, οικονομικούς τριγμούς που θα μας καλέσουν σε ρεαλιστικές αλλά απαραίτητες αναπροσαρμογές ώστε να προσαρμόσουμε την κοινωνία, αλλά και λαϊκιστικές εξάρσεις, οι οποίες μόνο με την αντεπίθεση του «μετώπου της αλήθειας» μπορούν να ηττηθούν.

Οι πρόγονοί μας, άλλωστε, δεν στάθηκαν δίπλα-δίπλα επειδή συμφωνούσαν σε όλα, αλλά γιατί πρόταξαν τη γνώση ότι παλεύουν για κάτι μεγαλύτερο από τους ίδιους.

Αυτή την αίσθηση του κοινού πεπρωμένου είναι, νομίζω, αυτό που οφείλουμε τώρα ο ένας στον άλλον και όλοι μαζί στην πατρίδα. Μία πυξίδα, ώστε μέσα στα ταραγμένα διεθνή νερά το εθνικό σκάφος να πλέει πάντα ελεύθερο και ποτέ πολιορκημένο.

Σας ευχαριστώ.

Η Ελλάδα είχε την τύχη να μην μπει στο επίκεντρο της κρίσης και όσων προηγήθηκαν, επειδή υπήρχε πολιτική σταθερότητα και μια ηγεσία που κινήθηκε προς την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της χώρας (στο πεδίο της ενέργειας, των διεθνών συμμαχιών και της ασφάλειας). Ολα αυτά, σήμερα, απειλούνται – από δυνάμεις που εύκολα ηθικολογούν αλλά δεν έχουν καταφέρει έως σήμερα να διαμορφώσουν εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Η πολιτική πρόταση των δυνάμεων αυτών, όλης της αντιπολίτευσης, είναι μία: «να πέσει ο Μητσοτάκης». Και μετά; Ακριβώς, λοιπόν, επειδή ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε τα γκρουπούσκουλα της Αριστεράς και της Ακροδεξιάς απαντούν σε αυτή την απλή ερώτηση, ο Μητσοτάκης συνεχίζει να έχει το πάνω χέρι. Απαντώντας καίρια στην ηθικολογία, έχει πλέον τη δυνατότητα να αλλάξει ριζικά και το κόμμα του, προτείνοντας και πολιτική κάθαρση και πολιτική σταθερότητα. Ετσι θα βαδίσει στις εκλογές. Και θα ζητήσει από τους πολίτες να απαντήσουν ποιοι θα κυβερνούν τη χώρα στον ταραγμένο κόσμο....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-05/04/26


ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης ΟΠΕΚΕΠΕ έρχεται σε μια ταραγμένη περίοδο για τη χώρα, που συμβαίνει να είναι ταραγμένη και για τον κόσμο. Οσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, η Ελλάδα θυμίζει ένα απέραντο δικαστήριο, αφού ήδη έχει αρχίσει να διεξάγεται η δίκη των Τεμπών, με συστηματική και εμφανή την προσπάθεια διαδίκων να την υπονομεύσουν, προωθώντας συστηματικά ό,τι ξέρουν: μια πολιτική αποσταθεροποίηση.

Το τρομερό δυστύχημα των Τεμπών σόκαρε την Ελλάδα, όπως την είχε σοκάρει και το τρομερό δυστύχημα του Ματιού. Μαζί με τους συγγενείς των θυμάτων, όλοι οι Ελληνες περιμένουν την εις βάθος διερεύνηση του δυστυχήματος αλλά και την προσωποποίηση και την απόδοση ευθυνών στα φυσικά πρόσωπα των οποίων η ευθύνη θα αποδειχτεί. Αυτό είναι το νόημα της δίκης.

Αλλά αυτό δεν φαίνεται να ενδιαφέρει διάφορους πολιτικούς παράγοντες, που συνδέουν την πολιτική τους καριέρα και με τη δίκη των Τεμπών. Γι’ αυτό, ό,τι απέτυχαν να επιβάλουν τα ξυλόλια, τα μπαζώματα και οι θεωρίες συνωμοσίας, γίνεται προσπάθεια τώρα να επιβληθεί μέσω της υπονόμευσης της δικαστικής διαδικασίας.



Τις συνέπειες αυτής της υπονόμευσης τις είδαμε σε μια άλλη δίκη, σχετική με τα βίντεο των Τεμπών, που επίσης διεξαγόταν στη Λάρισα, όταν η πρόεδρος του δικαστηρίου δεν άντεξε την πίεση και παραιτήθηκε – με αποτέλεσμα την ανάγκη επανάληψης της διαδικασίας από την αρχή.

Το πολιτικό κλίμα κινείται προς αυτόν τον στόχο: την παραλυσία των θεσμών, ενόψει εκλογών. Την παραλυσία επιτείνει η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, που ήδη έφερε παραιτήσεις υπουργών και ανασχηματισμό, ενώ ουδείς γνωρίζει τις επιπτώσεις που θα έχει αυτή η εξέλιξη στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Παράγοντες της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνουν ότι η ΝΔ είναι εστία διαφθοράς και τρίβουν τα χέρια τους.

Η διαφθορά είναι εκτεταμένη στη δημόσια ζωή – και διαπιστώνεται συχνά στο Δημόσιο, στον συνδικαλισμό, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπου υπάρχουν συμφέροντα συνυφασμένα με τη διοίκηση και την εξουσία. Στην κεντρική σκηνή, όπου υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια, φαινόμενα απευθείας διαφθοράς δεν είναι εκτεταμένα – αλλά είναι δεδομένο ότι οι πελατειακές σχέσεις της πολιτικής με τους πολίτες δεν έχουν εξαλειφθεί (κι έχει σημασία το βάθος της εμπλοκής των βουλευτών που περιλαμβάνουν οι δικογραφίες).

Ολα αυτά συμβαίνουν στη χώρα μας σε έναν, για πολύ καιρό, ταραγμένο κόσμο με δύο πολέμους σε εξέλιξη και με την απειλή μιας παγκόσμιας πετρελαϊκής κρίσης. Η Ελλάδα είχε την τύχη να μην μπει στο επίκεντρο της κρίσης και όσων προηγήθηκαν, επειδή υπήρχε πολιτική σταθερότητα και μια ηγεσία που κινήθηκε προς την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της χώρας (στο πεδίο της ενέργειας, των διεθνών συμμαχιών και της ασφάλειας).


Ολα αυτά, σήμερα, απειλούνται – από δυνάμεις που εύκολα ηθικολογούν αλλά δεν έχουν καταφέρει έως σήμερα να διαμορφώσουν εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Η πολιτική πρόταση των δυνάμεων αυτών, όλης της αντιπολίτευσης, είναι μία: «να πέσει ο Μητσοτάκης». Και μετά;

Ακριβώς, λοιπόν, επειδή ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε τα γκρουπούσκουλα της Αριστεράς και της Ακροδεξιάς απαντούν σε αυτή την απλή ερώτηση, ο Μητσοτάκης συνεχίζει να έχει το πάνω χέρι. Απαντώντας καίρια στην ηθικολογία, έχει πλέον τη δυνατότητα να αλλάξει ριζικά και το κόμμα του, προτείνοντας και πολιτική κάθαρση και πολιτική σταθερότητα. Ετσι θα βαδίσει στις εκλογές. Και θα ζητήσει από τους πολίτες να απαντήσουν ποιοι θα κυβερνούν τη χώρα στον ταραγμένο κόσμο.