Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές της «Κ», το καμικάζι-drone τύπου Cossack Mamai δεν είναι το μοναδικό μη επανδρωμένο όχημα επιφανείας (Usv-unmanned Surface Vehicle) ουκρανικής ιδιοκτησίας και ναυπήγησης που επιχειρούσε στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά ένα από πολλά. Το προσχέδιο του πορίσματος που συνέταξε το ΓΕΕΘΑ βρίσκεται στα χέρια του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος και θα αποφασίσει με ποιο τρόπο θα αξιοποιήσει τα ευρήματα που καθιστούν σαφές ότι το καμικάζι-drone ήταν κομμάτι μιας ευρύτερης αποστολής, σχεδιασμένης στο Κίεβο. Το μέγεθος αυτών των σκαφών (με σήμα το οποίο δεν είναι μεγαλύτερο από εκείνο ενός τζετσκι) είναι τέτοιο ώστε ο εντοπισμός τους να είναι εξαιρετικά δύσκολος ή και αδύνατος. Σύμφωνα με διάφορες πηγές από όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες, το συγκεκριμένο ναυτικό drone μεταφερόταν από πλοίο το οποίο δεν έχει σταθερή βάση, ενώ έχει περάσει και από τη Λιβύη. Δεν αποτελούσε παρά ένα μόνο drone από έναν απροσδιόριστο αριθμό. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, σε ανύποπτο χρόνο οι Ουκρανοί είχαν προειδοποιήσει την Αθήνα ότι για τις ουκρανικές δυνάμεις τα πλοία του «σκιώδους στόλου» και τάνκερ που μπορεί να μεταφέρουν παράνομα (ενάντια στις κυρώσεις) πετρέλαιο ή άλλο καύσιμο αποτελούν νόμιμο στόχο. Βέβαια, από την προειδοποίηση μέχρι την υλοποίηση υπάρχει μια αρκετά σημαντική απόσταση. Αλλά η ύπαρξη αυτής της μάλλον αόριστης προειδοποίησης ήταν και εκείνη που κέντρισε την προσοχή αρκετών στις συναρμόδιες υπηρεσίες....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"

Ο πόλεμος των drones από 
τη Βαλτική έως το Ιόνιο

• Τα ευρήματα του ΓΕΕΘΑ για την αποστολή του ουκρανικού σκάφους. «Μαζέψτε και τα υπόλοιπα», το μήνυμα της Αθήνας προς το Κίεβου

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ

Μήνυμα προς το Κίεβο ότι μετά την εντοπισμό και την ταυτοποίηση του ουκρανικού ναυτικού drone στη Λευκάδα, θα πρέπει να αποσύρει όσα drones παραμένουν εκτός ραντάρ μακριά από τις ελληνικές ακτές, στέλνει η Αθήνα.

Τα ευρήματα

Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές της «Κ», το καμικάζι-drone τύπου Cossack Mamai δεν είναι το μοναδικό μη επανδρωμένο όχημα επιφανείας (Usv-unmanned Surface Vehicle) ουκρανικής ιδιοκτησίας και ναυπήγησης που επιχειρούσε στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά ένα από πολλά. Το προσχέδιο του πορίσματος που συνέταξε το ΓΕΕΘΑ βρίσκεται στα χέρια του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος και θα αποφασίσει με ποιο τρόπο θα αξιοποιήσει τα ευρήματα που καθιστούν σαφές ότι το καμικάζι-drone ήταν κομμάτι μιας ευρύτερης αποστολής, σχεδιασμένης στο Κίεβο.

Το μέγεθος αυτών των σκαφών (με σήμα το οποίο δεν είναι μεγαλύτερο από εκείνο ενός τζετσκι) είναι τέτοιο ώστε ο εντοπισμός τους να είναι εξαιρετικά δύσκολος ή και αδύνατος. Σύμφωνα με διάφορες πηγές από όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες, το συγκεκριμένο ναυτικό drone μεταφερόταν από πλοίο το οποίο δεν έχει σταθερή βάση, ενώ έχει περάσει και από τη Λιβύη.

Δεν αποτελούσε παρά ένα μόνο drone από έναν απροσδιόριστο αριθμό. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, σε ανύποπτο χρόνο οι Ουκρανοί είχαν προειδοποιήσει την Αθήνα ότι για τις ουκρανικές δυνάμεις τα πλοία του «σκιώδους στόλου» και τάνκερ που μπορεί να μεταφέρουν παράνομα (ενάντια στις κυρώσεις) πετρέλαιο ή άλλο καύσιμο αποτελούν νόμιμο στόχο.

Βέβαια, από την προειδοποίηση μέχρι την υλοποίηση υπάρχει μια αρκετά σημαντική απόσταση. Αλλά η ύπαρξη αυτής της μάλλον αόριστης προειδοποίησης ήταν και εκείνη που κέντρισε την προσοχή αρκετών στις συναρμόδιες υπηρεσίες.

Διάβημα δίχως στροφή

Από τα ευρήματα του πορίσματος καθίσταται σαφές ότι το drone είναι ουκρανικής ναυπήγησης, ιδιοκτησίας και αποστολής και με βάση αυτό το τρίπτυχο θα σχεδιαστεί η στάση έναντι του Κιέβου. Κατ’ αρχάς υψηλόβαθμες διπλωματικές πηγές διευκρινίζουν στην «Κ» ότι η Αθήνα δεν πρόκειται να κάνει πολιτική στροφή.

Η Αθήνα παραμένει σταθερά υπέρ της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας και της αρχής του απαραβίαστου των συνόρων, ενώ θεωρεί ότι η ρωσική εισβολή παραμένει μια επίδειξη ωμής ισχύος ενάντια στο διεθνές δίκαιο. Αλλά θα πρέπει να μπουν κάποια όρια στη δράση των ναυτικών drones στη Μεσόγειο, καθώς περαιτέρω κλιμάκωση μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη εκτροχιασμό της κατάστασης. Γι’ αυτό και σε κάθε πρωτοβουλία που έχει αναληφθεί, επίκειται να δρομολογηθούν μια σειρά από ενέργειες.

Στο διπλωματικό πεδίο, η Αθήνα έχει ήδη στείλει μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι οι κίνδυνοι που προκαλούν για την ασφάλεια και το περιβάλλον στις θάλασσες που περιβάλλουν την Ελλάδα τα ουκρανικά drones δεν μπορεί να παρακαμφθούν. Η απάντηση της Ελλάδας θα κινηθεί σε τρία επίπεδα. Κατ’ αρχάς, πρέπει να θεωρείται δεδομένη μια επικοινωνία σε πολιτικό επίπεδο, ενδεχομένως και σε ανώτατο προκειμένου να δοθούν διευκρινίσεις.

Ο κ. Μητσοτάκης και ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχουν αρκετά καλή προσωπική επικοινωνία, παρά το γεγονός ότι εκκρεμούν υποθέσεις ανάμεσα σε Αθήνα και Κίεβο. Οπως για παράδειγμα η κύρωση από την ελληνική Βουλή της Συμφωνίας Ασφαλείας Ελλάδας - Ουκρανίας που υπογράφηκε τον Οκτώβριο του 2024. Η συγκεκριμένη εκκρεμότητα δεν θεωρείται υψηλής προτεραιότητας, κυρίως διότι υποθέσεις όπως η οικονομική ενίσχυση (μέσω του κοινοτικού προϋπολογισμού) αλλά και η αποστολή οπλισμού δεν συνδέονται με την υλοποίηση του συγκεκριμένου κειμένου συμφωνίας.

Το δεύτερο επίπεδο της ελληνικής αντίδρασης βρίσκεται στο πεδίο της Ε.Ε., όπου –σε γενικές γραμμές– δεν υπάρχει αρκετή θεσμική κινητικότητα. Σε διμερές επίπεδο, πάντως, η Αθήνα έχει ήδη επικοινωνήσει με όλους τους βασικούς συμμάχους, περιλαμβανομένων των ΗΠΑ που φαίνεται να έχουν δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη υπόθεση.

Μάλιστα, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, από τις ΗΠΑ ήλθε μέρος των πληροφοριών που αξιοποιήθηκαν για να ξετυλιχθεί το κουβάρι. Δεδομένου, επίσης, ότι η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που έχει απειληθεί από την ανεξέλεγκτη χρήση μη επανδρωμένων (βλ. εκτενές ρεπορτάζ στη σελίδα 12 για τις παρενέργειες στη Φινλανδία και στις χώρες της Βαλτικής), υπάρχει αρκετή κατανόηση σε επίπεδο συμμάχων, σίγουρα πολύ περισσότερη από εκείνη που δείχνει η ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε. Κάγια Κάλας, η οποία στις παρεμβάσεις που έκαναν στις αρχές της εβδομάδας διαδοχικά οι κ. Γεραπετρίτης και Δένδιας, απάντησε ότι το πρόβλημα που πρέπει να λυθεί είναι η ρωσική επιθετικότητα και άλλαξε θέμα.

Στον ΟΗΕ

Στο τραπέζι υπάρχει και ένα τρίτο σενάριο, βάσει του οποίου η Ελλάδα θα αξιοποιήσει τη συμμετοχή της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, προκειμένου να αναλάβει μια πρωτοβουλία που θα αναδείξει το ζήτημα της ασφάλειας ναυσιπλοΐας και τους κινδύνους που κρύβει η ανεξέλεγκτη χρήση USV σε κατοικημένες και μη εμπόλεμες περιοχές. Μια τέτοια πρωτοβουλία μπορεί να λάβει πολλές μορφές, κυρίως όμως αυτήν ενός εγγράφου που θα ζητάει την ευαισθητοποίηση του Συμβουλίου Ασφαλείας προκειμένου να αποφευχθούν καταστροφές και ανεξέλεγκτη ρύπανση.

Διασπορά στη Μεσόγειο

Το καμικάζι-drone τύπου Cossack Mamai δεν είναι το μοναδικό μη επανδρωμένο όχημα επιφανείας ουκρανικής ιδιοκτησίας και ναυπήγησης που επιχειρούσε στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Τι λέει το πόρισμα

Το προσχέδιο του πορίσματος που συνέταξε το ΓΕΕΘΑ βρίσκεται στα χέρια του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τα ευρήματα καθιστούν σαφές ότι το καμικάζιdrone ήταν σκέλος μιας ευρύτερης αποστολής, σχεδιασμένης στο Κίεβο.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 17/05/26

Ναυτικός πόλεμος και 

μη επανδρωμένα συστήματα

ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ*

Το πρόσφατο περιστατικό με το ουκρανικό μη επανδρωμένο όχημα επιφανείας (USV - Unmanned Surface Vehicle) στη Λευκάδα δικαιολογημένα έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στην ελληνική κοινή γνώμη. Ως γνωστόν, η χώρα έχει εκτεταμένη ακτογραμμή και χιλιάδες νησιά και βραχονησίδες, που δεν επιτηρούνται πάντα αποτελεσματικά. Η αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης πρέπει να είναι αρκούντως πειστική ως προς τις διπλωματικές και άλλες συνέπειες που θα αντιμετωπίσει το Κίεβο, αν συνεχιστεί η προσπάθεια επέκτασης του πολέμου στη Μεσόγειο. Αξίζει να σημειωθεί ότι τους τελευταίους 15 μήνες έχουν γίνει αρκετές επιθέσεις σε ελληνόκτητα δεξαμενόπλοια στη Βαλτική και στη Μαύρη Θάλασσα, χωρίς η Αθήνα, δυστυχώς, να επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προάσπιση των ναυτιλιακών συμφερόντων μας.

Σε στρατιωτικό επίπεδο, η εμφάνιση των USV έχει μεταβάλει το ναυτικό περιβάλλον επειδή αυτά διαθέτουν χαμηλό ίχνος και υψηλή φονικότητα. Μπορούν να μεταφέρουν μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών και να εκτελούν μεμονωμένες επιθέσεις ή επιθέσεις κορεσμού εναντίον πολεμικών πλοίων. Με άλλα λόγια, τέτοια οχήματα δύνανται να απειλήσουν ακριβές ναυτικές πλατφόρμες και να επηρεάσουν καταλυτικά την ισορροπία ναυτικής ισχύος. Τα μέχρι τώρα παραδείγματα είναι εξόχως ανησυχητικά.

Με τη βοήθεια των Ιρανών, oι Χούθι έχoυν κατορθώσει να αναπτύξουν τα δικά τους USV για επιθέσεις στα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ και στην υπόλοιπη Ερυθρά Θάλασσα. Η σιιτική πολιτοφυλακή της Υεμένης έπληξε με USV τη σαουδαραβική φρεγάτα «Αλ-μαντίνα» το 2017, ενώ βύθισε δύο ελληνόκτητα πλοία το 2025. Με συμμετοχή ελληνικής φρεγάτας, η επιχείρηση «Ασπίδες» της Ε.Ε. έχει συμβάλει στην προστασία των εμπορικών πλοίων που διέρχονται από τη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή. Ωστόσο, οι Χούθι εξακολουθούν να έχουν τις επιχειρησιακές δυνατότητες για να απειλήσουν την ελεύθερη ναυσιπλοΐα και κατ’ επέκτασιν τα ευρωπαϊκά οικονομικά και ενεργειακά συμφέροντα.

Η Ουκρανία έχει επίσης προχωρήσει σε παραγωγή μη επανδρωμένων επιφανείας, μειώνοντας την επιχειρησιακή ελευθερία του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Ουκρανικά USV έχουν πραγματοποιήσει πλήγματα σε 10-11 φρεγάτες, κορβέτες, αποβατικά και ταχύπλοα περιπολικά σκάφη. Επιπροσθέτως, έχουν γίνει επιθέσεις στους ρωσικούς ναυστάθμους της Σεβαστούπολης και του Νοβοροσίσκ, αλλά και στη γέφυρα της Κριμαίας που ενώνει την κατειλημμένη χερσόνησο με τη Ρωσία. Τα ουκρανικά USV είναι σαφώς πιο ανεπτυγμένα από εκείνα των Χούθι, αφού χρησιμοποιούν δορυφορικά επικοινωνιακά συστήματα, διαθέτουν μεγαλύτερη αυτονομία και εντάσσονται στη φιλοσοφία της πολυχωρικής μάχης (multi-domain battle) που προκρίνει τον ελιγμό σε βάθος.

Η ευκολία κατασκευής και χρήσης τέτοιου είδους συστημάτων αποτελεί σοβαρή πρόκληση για την ελληνική άμυνα. Σε ενδεχόμενη περίοδο επιχειρήσεων, η διασπορά νησιών και τα στενά περάσματα στο Αιγαίο θα εμποδίζουν τον εύκολο και γρήγορο εντοπισμό των εχθρικών USV. Ετσι ο αντίπαλος ίσως μπορέσει να πλήξει ελληνικές μονάδες επιφανείας και κρίσιμες υποδομές (π.χ. λιμάνια), ακόμη και αν τα USV εκτοξευθούν από αλιευτικά ή εμπορικά σκάφη. Για την Ελλάδα, λοιπόν, η απειλή είναι ξεκάθαρα ασύμμετρη. Με ένα σχετικά φθηνό μέσο, η άλλη πλευρά μπορεί να περιορίσει την ελευθερία δράσης των πολεμικών πλοίων μας.

Η αντιμετώπιση των USV απαιτεί πολυεπίπεδη άμυνα και έγκαιρη προειδοποίηση. Απαραίτητη είναι η ενίσχυση με συγκεκριμένες κατηγορίες ναυτικών και παράκτιων ραντάρ, θερμικές κάμερες τελευταίας τεχνολογίας και σόναρ ρηχών υδάτων. Τα πολεμικά πλοία χρειάζονται αντιusv συστήματα, όπως ταχεία πυροβόλα, λέιζερ μικρής ισχύος και ηλεκτρονικά αντίμετρα. Κρίσιμη είναι ακόμα η οχύρωση λιμένων με πλωτά φράγματα και θαλάσσια δίχτυα, καθώς και η δημιουργία ομάδων ταχυπλόων άμεσης αντίδρασης.

Σε κάθε περίπτωση, επιβάλλεται μια ψύχραιμη επανεξέταση της ελληνικής αντίληψης περί σύγχρονου ναυτικού πολέμου. Απαιτείται στρατηγική καινοτομία και επιχειρησιακή ευελιξία, ιδιαιτέρως απέναντι σε έναν αντίπαλο που επενδύει συνεχώς σε μη επανδρωμένα συστήματα. Στην Επανάσταση του 1821 υπήρχε ένα διασκευασμένο μικρό πλοίο, φορτωμένο με εκρηκτικά, που επιτελούσε τον ίδιο ρόλο με τα σημερινά USV. Τα πυρπολικά του Κανάρη προκαλούσαν τρόμο στον οθωμανικό στόλο και τελικά οδήγησαν στην ελληνική ναυτική υπεροχή. Να ξαναγίνουμε αυτοί που ήμασταν.

*Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και Reader in International Security στο King’s College London.

Πριν από δύο χρόνια, ένας καλός γάλλος πρόεδρος όπως ο Μακρόν είχε παραδεχτεί σε μια σύσκεψη με συνεργάτες του πως «κανείς δεν θέλει να βλέπει το ίδιο πρόσωπο στην ίδια θέση για τόσα χρόνια». Εζησα την κόπωση από τη διακυβέρνηση του Σημίτη. Τέτοια εποχή το 2003 είχε μπει κι εκείνος στον όγδοο χρόνο της πρωθυπουργίας του. Η Ελλάδα είχε ενταχθεί στην ΟΝΕ κι ανέβει κατηγορία στο επίκεντρο της Ευρώπης, οι οικονομικοί ρυθμοί ήταν απίστευτοι, τα μεγάλα έργα άλλαζαν τη χώρα, οι Ολυμπιακοί Αγώνες έρχονταν και η προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα εξελισσόταν σε θρίαμβο του Σημίτη στη Σύνοδο της Χαλκιδικής. Θεωρητικά, το τελευταίο που χρειαζόταν η χώρα ήταν μια αλλαγή κυβέρνησης. Αλλά η κυβέρνηση άλλαξε το 2004. Κι ήλθε μια παρέα ανικάνων που διέλυσε τα πάντα. Ποιος ήταν ο λόγος; Μόνο ένας. Η κόπωση. Σε λιγότερο από έξι χρόνια, η λαμπρή Ελλάδα του 2004 χρεοκόπησε ξεκούραστη! Ομολογώ ότι δεν ξέρω πώς αντιμετωπίζεται η κόπωση στην πολιτική. Ο,τι κι αν κάνεις καταλήγει στο άχαρο «ναι, αλλά θα μπορούσες να είχες κάνει και άλλα!». Ασε που στο σουπερμάρκετ ακρίβυναν τα μακαρόνια. Η μια λογική είναι να πεις όπως ο Μητσοτάκης πως αντίπαλός του δεν είναι το χάος αλλά ο Ανδρουλάκης ή ο Τσίπρας ή κάποιος άλλος υποψήφιος μάγος της φυλής. Δεν ξέρω αν πείθει. Η άλλη είναι να περιμένεις μήπως εμφανιστεί όπως το 2004 ένας Καραμανλής για να κάνει καλοκαιρινό το μαγαζί. Το αποτέλεσμα βέβαια είναι το ίδιο. Αλλά εγώ προτιμώ το σενάριο με τον Καραμανλή. Εχει περισσότερη πλάκα.....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 18/05/26

Η διαγραφή του δεν προσφέρει τίποτα στον ΣΥΡΙΖΑ, ίσως μάλιστα να αφαιρεί, δεδομένου ότι ο Πολάκης ήταν ο μόνος που έκανε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση – ο Μακάριος Λαζαρίδης, θυμίζω, έγινε Μακαριστός Λαζαρίδης, κατά την πολιτική έννοια, εξαιτίας του Πολάκη. Προφανώς όμως, η τήρηση του προσχήματος της ενότητας, για τον Σωκράτη Φάμελλο, βαραίνει περισσότερο από την αντιπολιτευτική δράση. Από την άλλη πλευρά, βέβαια, έχει και ο καημένος ο κ. Φάμελλος τα δίκια του, καθώς προσπαθεί να ανταποκριθεί σε ένα ρόλο που υπερβαίνει κατά πολύ τις προσωπικές δυνατότητές του, ενώ δέχεται διαρκώς το bullying του Πολάκη. Πόσο να αντέξει παραπάνω; Διαγράφοντάς τον, τουλάχιστον έβγαλε το άχτι του, εκτόνωσε τη συσσωρευμένη οργή του. Και το κυριότερο, εφόσον πρόκειται για πράξη εκδίκησης, τον έβλαψε καίρια. Γιατί ο ζημιωμένος της υπόθεσης αυτής είναι ο Πολάκης. Χωρίς κόμμα δεν έχει τη δυνατότητα να εκλεγεί και χωρίς τη βουλευτική έδρα θα πρέπει να αντιμετωπίσει μόνος του τις δικαστικές υποθέσεις που εκκρεμούν εις βάρος του. Με άλλα λόγια, ούτε ψύλλος στον κόρφο του… Για τους λόγους αυτούς, προμηνύονται σκηνές απείρου κάλλους στον ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει της επόμενης συνεδρίασης της πολιτικής γραμματείας, καθώς ο Πολάκης ήδη ανακοίνωσε ότι η διαγραφή του από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποκλείει τη συμμετοχή του στη συνεδρίαση του οργάνου. Οπωσδήποτε πρέπει να του έχουν ανάψει όλα τα λαμπάκια μαζί, φαντάζομαι, καθώς η ανακοίνωση του αποκλεισμού του από το ανώτατο πολιτικό όργανο έγινε από τον διευθυντή ενός γραφείου Τύπου. Τον έχω ικανό, λοιπόν, εφόσον δεν ανακληθεί το σκέλος της απόφασης που αφορά την πολιτική γραμματεία, να μπουκάρει στη συνεδρίαση, για να τους δείξει αυτοπροσώπως τον σοσιαλισμό στην πράξη. Θα τους το κάνει Κούγκι και, λογικά, πρέπει να έχει αυτή τη δυνατότητα. Θα τα βγάλει πέρα μαζί του ο Σωκράτης Φάμελλος; Νομίζω ότι, αν ο ίδιος εκτιμά ότι έκλεισε το θέμα με τη διαγραφή, κάνει λάθος. Μόλις το άνοιξε…

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Σε άλλες εποχές, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσώπευε υπολογίσιμη εκλογική δύναμη, η διαγραφή του Παύλου Πολάκη θα ήταν ένα γεγονός με κάποια σημασία. Σήμερα, όμως, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και ο Πολάκης προσωπικά έχουν ξεπεραστεί προ πολλού από τις εξελίξεις. Για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζεται να πούμε πολλά.

Από την ώρα που ο Αλέξης Καραμήτρος αποχώρησε για να φτιάξει το δικό του κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί σχεδόν ως προθάλαμος (ένα είδος γραφείου διαχείρισης αιτήσεων, αν θέλετε) του υπό ίδρυση κόμματος. Οσο για τον Παύλο Πολάκη, δεν είναι να πεις ότι ηρέμησε. Δεν άλλαξε τίποτα στη συμπεριφορά και το ήθος του· παραμένει το ίδιο τοξικός, κακός, θρασύς και χυδαίος. Ομως η εντύπωση που έκανε άλλοτε έχει πλέον ξεθωριάσει. Ο Πολάκης είναι παρωχημένος, γιατί όσον αφορά το μπάχαλο και τη θέση του στον πολιτικό βίο, βρισκόμαστε πια στην εποχή της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Τι να μας πει λοιπόν ο Πολάκης;

Παρ’ όλα αυτά, η διαγραφή του δεν προσφέρει τίποτα στον ΣΥΡΙΖΑ, ίσως μάλιστα να αφαιρεί, δεδομένου ότι ο Πολάκης ήταν ο μόνος που έκανε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση – ο Μακάριος Λαζαρίδης, θυμίζω, έγινε Μακαριστός Λαζαρίδης, κατά την πολιτική έννοια, εξαιτίας του Πολάκη. Προφανώς όμως, η τήρηση του προσχήματος της ενότητας, για τον Σωκράτη Φάμελλο, βαραίνει περισσότερο από την αντιπολιτευτική δράση. Από την άλλη πλευρά, βέβαια, έχει και ο καημένος ο κ. Φάμελλος τα δίκια του, καθώς προσπαθεί να ανταποκριθεί σε ένα ρόλο που υπερβαίνει κατά πολύ τις προσωπικές δυνατότητές του, ενώ δέχεται διαρκώς το bullying του Πολάκη.

Πόσο να αντέξει παραπάνω; Διαγράφοντάς τον, τουλάχιστον έβγαλε το άχτι του, εκτόνωσε τη συσσωρευμένη οργή του. Και το κυριότερο, εφόσον πρόκειται για πράξη εκδίκησης, τον έβλαψε καίρια. Γιατί ο ζημιωμένος της υπόθεσης αυτής είναι ο Πολάκης. Χωρίς κόμμα δεν έχει τη δυνατότητα να εκλεγεί και χωρίς τη βουλευτική έδρα θα πρέπει να αντιμετωπίσει μόνος του τις δικαστικές υποθέσεις που εκκρεμούν εις βάρος του. Με άλλα λόγια, ούτε ψύλλος στον κόρφο του…

Για τους λόγους αυτούς, προμηνύονται σκηνές απείρου κάλλους στον ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει της επόμενης συνεδρίασης της πολιτικής γραμματείας, καθώς ο Πολάκης ήδη ανακοίνωσε ότι η διαγραφή του από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποκλείει τη συμμετοχή του στη συνεδρίαση του οργάνου. Οπωσδήποτε πρέπει να του έχουν ανάψει όλα τα λαμπάκια μαζί, φαντάζομαι, καθώς η ανακοίνωση του αποκλεισμού του από το ανώτατο πολιτικό όργανο έγινε από τον διευθυντή ενός γραφείου Τύπου. Τον έχω ικανό, λοιπόν, εφόσον δεν ανακληθεί το σκέλος της απόφασης που αφορά την πολιτική γραμματεία, να μπουκάρει στη συνεδρίαση, για να τους δείξει αυτοπροσώπως τον σοσιαλισμό στην πράξη. Θα τους το κάνει Κούγκι και, λογικά, πρέπει να έχει αυτή τη δυνατότητα. Θα τα βγάλει πέρα μαζί του ο Σωκράτης Φάμελλος; Νομίζω ότι, αν ο ίδιος εκτιμά ότι έκλεισε το θέμα με τη διαγραφή, κάνει λάθος. Μόλις το άνοιξε…

«ΑΛΙΜΟΝΟ ΜΑΣ»

Ο τίτλος της είδησης είχε ως εξής: «Η Καρυστιανού φωτογραφίζει το όνομα του κόμματός της: “Αν δεν υπήρχε Ελπίδα, αλίμονό μας”». Κατά συνέπεια, το κόμμα της θα λέγεται «Αλίμονό μας». Εξάλλου το όνομα «Ελπίδα» δεν θα ήταν πολύ μπανάλ;

Οσον αφορά την εθνικότητα του κόμματός της, πολλαπλασιάζονται πλέον οι ενδείξεις που προϊδεάζουν για το μέγεθος της ρωσικής επιρροής στο «Αλίμονό μας». Δεν πρόκειται, φυσικά, για καινούργιο φαινόμενο. Η ανάμειξη του ρωσικού παράγοντα στην πολιτική ζωή, με διάφορες μορφές (χρηματοδότηση, τεχνογνωσία, διαδικτυακές υπηρεσίες, επιρροή μέσω των ΜΜΕ κ.ά.) έχει ήδη μια ιστορία δεκαπέντε ετών στη χώρα μας. Εν πάση περιπτώσει, αν η εκτίμηση αυτή ευσταθεί, τότε εκείνος που πρέπει να ανησυχεί περισσότερο από την κάθοδο της κ. Καρυστιανού στην πολιτική είναι μάλλον ο Παναγιώτης Λαφαζάνης. Το τεστ, πάντως, από το οποίο θα κριθεί ο βαθμός της ρωσικής επιρροής στο «Αλίμονό μας», θα είναι η θέση της κ. Καρυστιανού για το Ουκρανικό. Πάω στοίχημα ότι θα αποφύγει όσο μπορεί να πάρει θέση…

Ο Μητσοτάκης, σε αντίθεση με τον εσωκομματικό χυλό, έχει αποδείξει ότι μπορεί να θέτει στόχους, να τους αναπροσαρμόζει, όταν γίνονται ανέφικτοι ή όταν τα πράγματα αλλάζουν, να τους ιεραρχεί. Ο βασικότερος απ’ όλους αυτούς τους στόχους, που θέτει ενόψει και των επόμενων εκλογών, είναι η πολιτική σταθερότητα, η οποία δίνει πάντα σε μια ισχυρή κυβέρνηση τη δυνατότητα να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα – και, αν χρειαστεί, να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε κρίση. Ο Πρωθυπουργός περιέγραψε τρεις προτεραιότητες. Η βασικότερη είναι η οικονομία κι οι μεταρρυθμίσεις, ζωτική προϋπόθεση για την πορεία της χώρας. Στον τομέα αυτό, ο Μητσοτάκης έχει ένα προβάδισμα: είναι ο μόνος πολιτικός αρχηγός που πρωτίστως ενδιαφέρεται για τη μεγέθυνση της οικονομίας και όχι αποκλειστικά για τη μοιρασιά με κοινωνικούς, δηλαδή με κομματικούς όρους των διαθέσιμων φορολογικών πόρων. Δικαίως, η δεύτερη φροντίδα που επίσης είναι παράγων σταθερότητας και προόδου είναι η εξωτερική πολιτική και η άμυνα. Η χώρα οφείλει να ενισχύει τη διεθνή εμβέλειά της, ενώ στόχος είναι η καλή γειτονία – ακόμα κι αν με την Τουρκία οι διαφορές είναι τεράστιες. Η πολιτική των ήρεμων νερών έχει ωφελήσει και τις δύο χώρες (τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου αιμοδοτούνται χάρη στη βίζα-εξπρές, με την οποία διευκολύνονται τούρκοι πολίτες για σύντομες διακοπές). Παράλληλα, φυσικά, η χώρα είναι υποχρεωμένη να επενδύει σε εξοπλισμό και σε διεθνείς συμμαχίες. Τρίτο ζήτημα, σε προτεραιότητα, είναι η συνταγματική αναθεώρηση που έχει στόχο την εξυγίανση της πολιτικής ζωής από τον κομματισμό και, αν πετύχει, θα μπορούσε να ανασχέσει την ενίσχυση του αποσταθεροποιητικού «αντισυστημισμού». Είναι δύσκολο εγχείρημα που θα συναντήσει τους επόμενους μήνες την αντίρρηση όλης της αντιπολίτευσης. Αλλά για τον Μητσοτάκη είναι κι ένα όπλο: με όχημα την αναθεώρηση, θα προσπαθήσει να επαναφέρει την πολιτική σε πρώτο πλάνο, πολεμώντας την παραπολιτική και τη σκανδαλολογία που πνίγει τη χώρα φτιάχνοντας συνθήκες διχασμού και αποσταθεροποίησης....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 18/05/26

TOY ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Οπως αναμενόταν, το συνέδριο της ΝΔ, του κυβερνώντος κόμματος, ήταν προσανατολισμένο στις εκλογές. Γιατί όμως πέρασαν σε δεύτερη μοίρα οι επικρίσεις των επιλογών Μητσοτάκη; Επειδή οι εκλογές για ένα κόμμα που προηγείται στις δημοσκοπήσεις με ποσοστό περίπου 15% από το επόμενο είναι ένα στρατηγικό πλεονέκτημα που είναι αδύνατον να μην το υπολογίσεις. Κι επειδή όσοι μίλησαν κριτικά δεν είχαν κάτι καινούργιο να πουν. Είτε επικαλούνταν ένα παρελθόν παλαιοκομματικής εσωστρέφειας είτε επέκριναν την τεχνοκρατική άσκηση της εξουσίας σε βάρος της δύναμης του λαού.

Και τα δύο επιχειρήματα τα χρησιμοποίησε συνδυαστικά στην κριτική του ο αυτοπαρουσιαζόμενος ως δελφίνος, Νίκος Δένδιας. Μόνο που το περίφημο DNA της παράταξης συνέβαλε καθοριστικά στη χρεοκοπία, ενώ επιζήμια είναι και τα εθνικά στερεότυπα – τα οποία ο Νίκος Δένδιας έχει υπηρετήσει όχι με ιδιαίτερη επιτυχία (ακόμα θυμάμαι, το 2021 στην Αγκυρα, τη μάλλον επιζήμια επίθεσή του κατά του τότε τούρκου ομολόγου του στο υπουργείο Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου). Οσο για την επίκληση του λαού, είναι περισσότερο ένα δημαγωγικό στερεότυπο του λαϊκισμού: ένα σχήμα που θα ακολουθεί «τον λαό» αντί να οδηγεί τα βήματά του είναι πάντα ένα σχήμα χρεοκοπίας· δεν είναι η εποχή των σχημάτων, αντίθετα απαιτούνται μια στιβαρή θεώρηση του κόσμου και συγκεκριμένοι στόχοι στο πλαίσιο των δεδομένων του.

Ο Μητσοτάκης, σε αντίθεση με τον εσωκομματικό χυλό, έχει αποδείξει ότι μπορεί να θέτει στόχους, να τους αναπροσαρμόζει, όταν γίνονται ανέφικτοι ή όταν τα πράγματα αλλάζουν, να τους ιεραρχεί. Ο βασικότερος απ’ όλους αυτούς τους στόχους, που θέτει ενόψει και των επόμενων εκλογών, είναι η πολιτική σταθερότητα, η οποία δίνει πάντα σε μια ισχυρή κυβέρνηση τη δυνατότητα να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα – και, αν χρειαστεί, να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε κρίση. Ο Πρωθυπουργός περιέγραψε τρεις προτεραιότητες.

Η βασικότερη είναι η οικονομία κι οι μεταρρυθμίσεις, ζωτική προϋπόθεση για την πορεία της χώρας. Στον τομέα αυτό, ο Μητσοτάκης έχει ένα προβάδισμα: είναι ο μόνος πολιτικός αρχηγός που πρωτίστως ενδιαφέρεται για τη μεγέθυνση της οικονομίας και όχι αποκλειστικά για τη μοιρασιά με κοινωνικούς, δηλαδή με κομματικούς όρους των διαθέσιμων φορολογικών πόρων.

Δικαίως, η δεύτερη φροντίδα που επίσης είναι παράγων σταθερότητας και προόδου είναι η εξωτερική πολιτική και η άμυνα. Η χώρα οφείλει να ενισχύει τη διεθνή εμβέλειά της, ενώ στόχος είναι η καλή γειτονία – ακόμα κι αν με την Τουρκία οι διαφορές είναι τεράστιες. Η πολιτική των ήρεμων νερών έχει ωφελήσει και τις δύο χώρες (τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου αιμοδοτούνται χάρη στη βίζα-εξπρές, με την οποία διευκολύνονται τούρκοι πολίτες για σύντομες διακοπές). Παράλληλα, φυσικά, η χώρα είναι υποχρεωμένη να επενδύει σε εξοπλισμό και σε διεθνείς συμμαχίες.

Τρίτο ζήτημα, σε προτεραιότητα, είναι η συνταγματική αναθεώρηση που έχει στόχο την εξυγίανση της πολιτικής ζωής από τον κομματισμό και, αν πετύχει, θα μπορούσε να ανασχέσει την ενίσχυση του αποσταθεροποιητικού «αντισυστημισμού». Είναι δύσκολο εγχείρημα που θα συναντήσει τους επόμενους μήνες την αντίρρηση όλης της αντιπολίτευσης. Αλλά για τον Μητσοτάκη είναι κι ένα όπλο: με όχημα την αναθεώρηση, θα προσπαθήσει να επαναφέρει την πολιτική σε πρώτο πλάνο, πολεμώντας την παραπολιτική και τη σκανδαλολογία που πνίγει τη χώρα φτιάχνοντας συνθήκες διχασμού και αποσταθεροποίησης.

Πίσω από αυτούς τους στόχους, η ηγεσία της ΝΔ καλεί τα στελέχη της, να δώσουν τη μάχη μιας τρίτης εκλογής. Είναι η μόνη ρεαλιστική και, ταυτόχρονα, οραματική στάση στα πράγματα. Κι αυτά τα δεδομένα την κάνουν ισχυρή.

Η υποταγή

Στη συγκυρία, έχει ενδιαφέρον η συνέχιση της ρευστοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ. Το τελευταίο επεισόδιο, η διαγραφή από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Παύλου Πολάκη, μετατρέπει το κόμμα σε ένα σχήμα προς εκποίηση. Και επειδή τα οράματα και τα θαύματα είναι πλέον περσινά ξινά σταφύλια, η σημερινή ηγεσία κάνει την καρδιά της πέτρα κι εμπορεύεται τη δική της πολιτική ύπαρξη μαζί με τα τελευταία τιμαλφή που έχουν απομείνει.

Ο Σωκράτης Φάμελλος δηλαδή, έχει ήδη ξεχάσει και την ταπείνωση στην οποία τον υπέβαλε ο Αλέξης Τσίπρας, όταν τον έστειλε στον εξώστη του Παλλάς κατά την παρουσίαση της «Ιθάκης», και την περιφρόνηση στο παλιό του κόμμα το οποίο εγκατέλειψε σαν βαρίδι. Και δίνει τα ρέστα του μπας και επιβιώσει προσκολλώμενος στον άλλοτε αρχηγό του, με αντάλλαγμα τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Ουσιαστικά, του προσφέρει μια ιστορική βάση να πατήσει, πιθανόν κάποια περιουσιακά στοιχεία και κάποια στελέχη. Σαν να έχει διαλυθεί μια δουλειά και κάποια στελέχη της να κάνουν το βιογραφικό τους, για να προσληφθούν στο μαγαζί ενός παλιού τους αφεντικού.

Ο Παύλος Πολάκης τουλάχιστον αντιπαρατάσσει στην υποταγή μια προσωπική περηφάνια. Προτιμά να μείνει στην πλευρά των ατάκτων, παρά να διεκδικήσει μια θέση τμηματάρχη Β’ σε μια νέα επιχείρηση. Σαν Βελουχιώτης πριν το τέλος. Είναι τουλάχιστον μια στάση. Νιώθεται.

ΩΣ ΑΛΛΟΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ "ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΣΟΥΔΑΣ", ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ, ΠΛΗΝ ΟΜΩΣ....

 Από τα "ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ"

ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΝΑ ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΕΙ ΣΤΟ ΕΠΙΤΗΡΗΤΙΚΟ ΦΥΛΑΚΙΟ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΒΥΣΣΑ, ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΚΡΙΤΙΚΟ ΕΒΡΟ...

 Από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 18/05/26

ΚΑΠΩΣ ΣΑΝ ΝΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΟ ΜΑΤΙ (...) ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΙΠΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΝΔ, ΣΕ ΔΙΑΣΤΑΣΗ "ΝΕΑΣ ΕΚΔΟΣΗΣ" ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΟΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΟΠΩΣ-ΠΡΟΦΑΝΩΣ-ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΒΛΕΠΟΥΝ....

 Από τα φύλλα του Ομίλου Φιλιππάκη

"ΕΣΤΙΑ",  18/05/26

"δημοκρατία", 18/05/26

Η αναγνώριση της γενοκτονίας συνιστά μια πράξη αλήθειας και απευθύνομαι με αυτή την ευκαιρία στις χώρες αυτές που καλύπτονται από τη βολική θέση ότι αυτά τα θέματα αφορούν την ιστορία και πρέπει να παραμείνουν στην κρίση των ιστορικών. Ως εάν, κυρίες και κύριοι, η ιστορία να είναι ένα εργαστηριακό φαινόμενο το οποίο ζει, μεγαλώνει και εξετάζεται μέσα σε εργαστηριακή φορμόλη και δεν αφορά αίμα και οστά ανθρώπων, δεν αφορά ονόματα, δεν αφορά γυναίκες, δεν αφορά παιδιά, δεν αφορά συνανθρώπους μας. Θα ήταν άδικο για τη σημερινή ημέρα να πούμε ότι τιμάμε μόνο τα θύματα μιας ιστορικής τραγωδίας. Συγχρόνως τιμάμε σήμερα ένα εκλεκτό, ζωντανό κομμάτι του Ελληνισμού, με βαθιά ιστορική, πνευματική και πολιτιστική διαδρομή, μέσω δηλαδή της μνήμης και της τραγωδίας των νεκρών, τιμάμε και τους ζώντες. Τους Πόντιους που όταν ξεριζώθηκαν, δεν απώλεσαν μέσα στον ξεριζωμό την ταυτότητά τους. Την έφεραν μαζί τους ως κτήμα τους και την προσέφεραν ως ένα επιπλέον θεμέλιο λίθο στη Νέα Ελλάδα. Δεν μιλάμε λοιπόν σήμερα για μία νεκρή μνήμη. Μιλάμε για μία ζώσα και κραυγάζουσα αλήθεια. Και οι Πόντιοι ήρθαν εδώ και πρόκοψαν. Διακρίθηκαν στην οικονομία, στο εμπόριο, στις τέχνες, στα γράμματα. Και θέλω να πω, ακόμα και στις Ένοπλες Δυνάμεις που έχω την τιμή να είμαι πολιτικός προϊστάμενος, δύο από τους τρεις Αρχηγούς των Γενικών Επιτελείων είναι Πόντιοι...

Ο ΥΕΘΑ κεντρικός ομιλητής στη Βουλή
στην εκδήλωση μνήμης 
για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συμμετέσχε σήμερα, Δευτέρα 18 Μαΐου 2026, στην εκδήλωση υπό τον τίτλο «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου: Μνήμη, Στρατηγική και Διεθνοποίηση της Ιστορικής Ευθύνης», που διοργάνωσε η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (Π.Ο.Ε.) στην Αίθουσα Γερουσίας της Βουλής των Ελλήνων, τιμώντας τη μνήμη της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ο ΥΕΘΑ ήταν ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης, ενώ την έναρξή της κήρυξε με χαιρετισμό του ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Νικήτας Κακλαμάνης. Ακολούθησαν η κεντρική εισήγηση από τον Πρόεδρο της Π.Ο.Ε. Γιώργο Βαρυθυμιάδη και οι χαιρετισμοί του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ Ελλάδας Δημήτρη Κουτσούμπα και του Προέδρου της ΝΙΚΗΣ Δημήτρη Νατσιού.

Για την «Ιστορική Τριάδα των Γενοκτονιών» τοποθετήθηκαν ακόμα εκπρόσωποι από την Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδος, την Πανελλήνια Ένωση Ασσυρίων καθώς και την Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος.

Επίσης, χαιρετισμό απηύθυνε ο Κυβερνήτης της AHEPA HELLAS Δρ. Νίκος Δημητρόπουλος.

Κατά την εκδήλωση η Παμποντιακή Ομοσπονδία και η Βουλή των Ελλήνων τίμησαν τον πρώην Πρόεδρο της Βουλής Απόστολο Κακλαμάνη βραβεύοντάς τον για τη διαχρονική προσφορά του στον ποντιακό ελληνισμό.

Ο ΥΕΘΑ στην ομιλία του, ανέφερε:

«Αγαπητές κυρίες και κύριοι,

Η 19η Μαΐου είναι η ημέρα κατά την οποία ο Ελληνισμός στέκεται με περίσκεψη και με βαθύτατη θλίψη απέναντι σε ένα από τα σκοτεινότερα κεφάλαια της ιστορίας του, τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Την μαζική, οργανωμένη δολοφονία και τον βίαιο ξεριζωμό του ποντιακού λαού από τις πατρογονικές εστίες.

Σας λέω το ήδη γνωστό, ότι ο Πόντος -ελέχθη πριν- σημαίνει θάλασσα. Υπήρξε διαχρονικά μία από τις ιστορικές κοιτίδες του οικουμενικού Ελληνισμού. Η 19η Μαΐου 1919, ημέρα απόβασης του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, σηματοδοτεί την έναρξη της δεύτερης και πλέον αιματηρής φάσης αυτής της γενοκτονίας.

Όμως θα ήθελα να θυμίσω ότι η γενοκτονία ξεκίνησε πριν από την έναρξη του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου και συνεχίστηκε χωρίς πραγματική διακοπή επί 9 συναπτά έτη και επρόκειτο για ένα οργανωμένο σχέδιο με στόχο την εξαφάνιση των Αρμενίων, των Ελλήνων, των Ασσυρίων, δηλαδή συνολικά του χριστιανικού στοιχείου από την ευρύτερη περιοχή.

Δεν είναι δυστυχώς αυτές οι γενοκτονίες, οι πρώτες γενοκτονίες του 20ου αιώνα. Η απεχθής παράδοση των γενοκτονιών είχε ξεκινήσει πιο πριν. Δεν είναι όμως γνωστό γιατί συνέβη στην Αφρική. Συνέβη στην Αφρική από έναν Γερμανό στρατηγό, τον φον Τρόθα, με θύματα 100.000 περίπου κατοίκους της Ναμίμπια.

Όμως και στην θλιβερή περίπτωση των γενοκτονιών των Αρμενίων, των Ελλήνων, των Ασσυρίων, υπήρχαν και πάλι παρόντες αξιωματικοί της αυτοκρατορικής Γερμανίας, της Γερμανίας του Κάιζερ. Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι ο φον Σέλντορφ, ο κύριος Γερμανός σύμβουλος στο Γενικό Επιτελείο των οθωμανικών δυνάμεων στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εγνώριζε, αν όχι απεδέχετο, τις γενοκτονίες των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Και άλλωστε δεν ήταν η μόνη παρουσία ανώτατου Γερμανού αξιωματικού στις οθωμανικές δυνάμεις. Ο φον ντερ Γκολτς που εκπαίδευσε στην ύστερη φάση τον οθωμανικό στρατό, ο Λίμαν φον Σάντερς, επικεφαλής των τουρκικών στρατιών στην Καλλίπολη, ο φον Φάλκενχαϊν, ο επικεφαλής πριν μετατεθεί στην Οθωμανική Αυτοκρατορία του αυτοκρατορικού γερμανικού επιτελείου, είναι αξιωματικοί οι οποίοι αποδεικνύουν τη βαθύτατη εμπλοκή της Γερμανίας του Κάιζερ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η σύγχρονη Γερμανία όμως, και για αυτό τα λέω όλα αυτά, ενώ έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων, εκφράζοντας έτσι, έστω και εκ των υστέρων τη συγγνώμη της, δεν έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Ποντίων.

Αυτό όμως, το οποίο πάντως μένει ως απόλυτα βέβαιο, ως αποδεδειγμένο ιστορικό γεγονός, ανεξάρτητα από ό,τι ισχυρίζεται οιοσδήποτε, είναι η ίδια η γενοκτονία των Ποντίων. Οι πορείες θανάτου, οι σφαγές, η εκρίζωση από τις πατρογονικές εστίες.

Και αυτά, το επαναλαμβάνω και είναι καλό να λέγεται, όχι ως μια τυφλή έκρηξη βίας. Και αυτό βέβαια θα ήταν απόλυτα καταδικαστέο, αλλά ως ένα οργανωμένο, μελετημένο και εκτελούμενο κεντρικά καθοδηγούμενο σχέδιο. Αυτό ακριβώς είναι που η σύγχρονη επιστήμη ονομάζει γενοκτονία.

Είδαμε έτσι ένα πατριωτικό κίνημα, το οποίο ακολούθησε τις γενικές αρχές του ρομαντισμού του 19ου αιώνα για τη δημιουργία εθνικού κράτους, να μετατρέπεται στην ύστερη φάση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα χέρια των Νεότουρκων, όχι σε ένα θετικό εθνικό αφήγημα, αλλά σε ένα βίαιο, σκοτεινό, απεχθές αφήγημα εθνοκαθάρσεων.

Πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι ο αριθμός των 353.000 ψυχών των Ποντίων, θυμάτων της γενοκτονίας, είναι λιγότερος της πραγματικότητας και υπολειπόμενος της αλήθειας, γιατί δεν περιλαμβάνει πολλά θύματα της πρώτης φάσης της γενοκτονίας. Υπάρχουν πλέον στοιχεία για τα θύματα. Υπάρχουν ονόματα. Έχουν αποκτήσει ξανά την ταυτότητά τους. Υπάρχουν αδιαμφισβήτητες μαρτυρίες Ελλήνων και ξένων, ακόμα και Τούρκων, για το οργανωμένο έγκλημα που συντελέστηκε στην καθ’ ημάς Ανατολή και είναι ένα έγκλημα που η ελληνική Πολιτεία έχει θεσμικά αναγνωρίσει με την ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων ως γενοκτονία.

Επαναλαμβάνω τον εαυτό μου λέγοντας, ότι είναι πράξη σεβασμού προς τους νεκρούς, αλλά είναι και πράξη αλήθειας. Και εξηγώ πάντα τη διαφορά της λέξης αλήθειας στα ελληνικά, σε σχέση με τις άλλες γλώσσες.

Στα ελληνικά αλήθεια, κυρίες και κύριοι, είναι η άρνηση της λήθης, της λησμονιάς. Τα ελληνικά είναι μια πολύ σημαντική, μια σπουδαία γλώσσα, όχι γιατί τη μιλάμε εμείς, αλλά γιατί καταθέτει μια αυτοτελή φιλοσοφική προσέγγιση της ζωής. Και η λέξη αλήθεια περιλαμβάνει αυτή την προσέγγιση, εξηγούμαι: ας πάρουμε παράδειγμα τα λατινικά. Στα λατινικά η αλήθεια λέγεται veritas. Η ρίζα της λέξης είναι το ινδοευρωπαϊκό ver, που σημαίνει το πραγματικό. Γαλλικά σήμερα, verité. Ή επειδή μιλήσαμε για τη Γερμανία πριν, ο αληθινός στα γερμανικά λέγεται ,wahrheit. Η μεγάλη διαφορά των λατινογενών γλωσσών με εμάς, και του τρόπου που βλέπουμε τα πράγματα, είναι ότι για αυτούς αληθινό είναι το πραγματικό, αυτό που υπάρχει σήμερα μπροστά τους. Για εμάς αληθινό είναι το διαχρονικό, αυτό που δεν έχουμε ξεχάσει, που υπάρχει και θα υπάρχει.

Έτσι λοιπόν, εμείς λέμε ότι η αναγνώριση της γενοκτονίας συνιστά μια πράξη αλήθειας και απευθύνομαι με αυτή την ευκαιρία στις χώρες αυτές που καλύπτονται από τη βολική θέση ότι αυτά τα θέματα αφορούν την ιστορία και πρέπει να παραμείνουν στην κρίση των ιστορικών.

Ως εάν, κυρίες και κύριοι, η ιστορία να είναι ένα εργαστηριακό φαινόμενο το οποίο ζει, μεγαλώνει και εξετάζεται μέσα σε εργαστηριακή φορμόλη και δεν αφορά αίμα και οστά ανθρώπων, δεν αφορά ονόματα, δεν αφορά γυναίκες, δεν αφορά παιδιά, δεν αφορά συνανθρώπους μας.

Κυρίες και κύριοι, θα ήταν άδικο για τη σημερινή ημέρα να πούμε ότι τιμάμε μόνο τα θύματα μιας ιστορικής τραγωδίας. Συγχρόνως τιμάμε σήμερα ένα εκλεκτό, ζωντανό κομμάτι του Ελληνισμού, με βαθιά ιστορική, πνευματική και πολιτιστική διαδρομή, μέσω δηλαδή της μνήμης και της τραγωδίας των νεκρών, τιμάμε και τους ζώντες. Τους Πόντιους που όταν ξεριζώθηκαν, δεν απώλεσαν μέσα στον ξεριζωμό την ταυτότητά τους. Την έφεραν μαζί τους ως κτήμα τους και την προσέφεραν ως ένα επιπλέον θεμέλιο λίθο στη Νέα Ελλάδα.

Δεν μιλάμε λοιπόν σήμερα για μία νεκρή μνήμη. Μιλάμε για μία ζώσα και κραυγάζουσα αλήθεια. Και οι Πόντιοι ήρθαν εδώ και πρόκοψαν. Διακρίθηκαν στην οικονομία, στο εμπόριο, στις τέχνες, στα γράμματα. Και θέλω να πω, ακόμα και στις Ένοπλες Δυνάμεις που έχω την τιμή να είμαι πολιτικός προϊστάμενος, δύο από τους τρεις Αρχηγούς των Γενικών Επιτελείων είναι Πόντιοι.

Κυρίες και κύριοι, καταλήγω για να μην σας κουράσω. Η αναγνώριση οργανωμένης εξόντωσης εθνικών, θρησκευτικών και πολιτισμικών ομάδων ως γενοκτονίας, δεν συνιστά παρά τους ισχυρισμούς διαφόρων, εσωτερική υπόθεση οιουδήποτε κράτους, ανεξαρτήτως της ισχύος του ή της θέσης του στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Δεν είναι ζήτημα εσωτερικού δικαίου. Το θέμα αυτό αναλύθηκε επαρκώς και λύθηκε τελεσίδικα για το ανθρώπινο γένος κατά τη δίκη της Νυρεμβέργης.

Είναι λοιπόν ζήτημα διεθνούς ευθύνης. Είναι ζήτημα λογοδοσίας απέναντι στο γένος των ανθρώπων.

Σας ευχαριστώ πολύ».

Παρόντες επίσης ήταν οι Βουλευτές της ΝΔ Σοφία Βούλτεψη, Δημήτρης Υψηλάντης, Δημήτρης Μαρκόπουλος, οι Βουλευτές ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής Παύλος Χρηστίδης, Νάντια Γιαννακοπούλου, οι Βουλευτές του ΚΚΕ Δημήτρης Παφίλης, Λεωνίδας Στολτίδης, Χρήστος Τσοκάνης, ο Βουλευτής της Ελληνικής Λύσης Στυλιανός Φωτόπουλος, ο Βουλευτής ΝΙΚΗΣ Ανδρέας Βορύλλας και οι Ανεξάρτητοι Βουλευτές Νίνα Κασιμάτη και Ευάγγελος Αποστολάκης.

Στην εκδήλωση παρέστησαν επίσης ο Περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς, ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ, ο Αρχηγός ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι)  Δημοσθένης Γρηγοριάδης, ο εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, αιδεσιμότατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Ηλίας Δροσινός, ο Δήμαρχος Ασπροπύργου Ιωάννης Ηλίας, ο Δήμαρχος Λαυρεωτικής Δημήτρης Λουκάς, ο Δήμαρχος Νίκαιας-Αγ. Ι. Ρέντη Κωνσταντίνος Μαραγκάκης, επικεφαλής ξένων διπλωματικών αντιπροσωπειών στην Ελλάδα, εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, ο Πρόεδρος της Παμποντιακής Ένωσης Αθηνών Χρήστος Μουρατίδης, η Γενική Γραμματέας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Αθηνά Σωτηριάδου, ο Πρόεδρος της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδας Σπαρταλιάν Χαρουτιούν, Πρόεδροι και μέλη Ενώσεων Ποντίων και προσφυγικών σωματείων, ακαδημαϊκοί, κ.ά.

Μας αρέσει να εξετάζουμε την ψυχική υγεία ως θεωρητικό θέμα, αλλά δεν την παίρνουμε στα σοβαρά ως υπαρκτή κατάσταση. Υπάρχουν παιδιά που νοσούν, χωρίς να το γνωρίζουν ούτε τα ίδια ούτε οι γονείς τους· υπάρχουν ανήλικοι που βαφτίζονται «υπερευαίσθητοι» και δέχονται ευφάνταστες συμβουλές όπως «ηρέμησε» ή «μην έχεις τόσο άγχος», ενώ πάσχουν από αδιάγνωστες ψυχικές ασθένειες, που θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπιστεί αν κάποιος τις είχε εντοπίσει εγκαίρως. Αλλά για να εντοπίσεις κάτι, πρέπει και να είσαι σε θέση να το κατονομάσεις. Πρέπει να είσαι πρόθυμος να παραδεχθείς ότι κάποιος διατρέχει κίνδυνο, προτού ο κίνδυνος αρχίσει να εκδηλώνεται υπό μορφή απειλητικού συμπτώματος. Η απελπισία δεν είναι ασύνηθες φαινόμενο μεταξύ των εφήβων, ούτε βέβαια και το στρεσογόνο περιβάλλον· δεν σκέφτονται όμως την αυτοκτονία όλοι οι απελπισμένοι. Οσο αγνοούμε την υφέρπουσα παθογένεια, τόσο θα συνεχίζει να μας αιφνιδιάζει το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμά της, όταν επέρχεται ανεμπόδιστο.

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 16/05/26

ΔΙΑΤΑΣΕΙΣ/ΤΟΥ ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Η τραγωδία

Δεν αρκεί ότι δύο δεκαεπτάχρονες πήδηξαν μαζί από την ταράτσα. Δεν αρκεί ότι έχασαν τη ζωή τους. Για ορισμένους, το δράμα από μόνο του δεν είναι αρκετά δραματικό. Πρέπει, λοιπόν, επιπροσθέτως, να διακινηθεί το σημείωμα αυτοκτονίας του ενός εκ των δύο κοριτσιών, ώστε η υπόθεση να αποκτήσει ευρύτερο πλαίσιο αφήγησης και να ικανοποιήσει την αδηφάγα όρεξη της «κοινής γνώμης» για αίμα. Πρέπει το γεγονός, από ατομική τραγωδία, να γίνει καύσιμο συλλογικών φαντασιώσεων. Μόλις έγιναν γνωστές περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή και τη συναισθηματική κατάσταση της 17χρονης αυτόχειρος, η κουβέντα για το γεγονός έλαβε, όπως αναμενόταν, τροπή ηθικού πανικού και θεατρικής εξαλλοσύνης: «Τα παιδιά μας αυτοκτονούν!», «Αποτύχαμε ως κοινωνία!», «Οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι έγκλημα!». Η ενήλικη υστερία φωτίζει με ειρωνικό τρόπο την απόγνωση των ανηλίκων.

Πρόβλημα και ερέθισμα

Η σχολική πίεση, οι μυθοποιημένες εξετάσεις, οι εφηβικές ορμόνες και το μεταίχμιο της ενηλικίωσης με όλα τα συμφραζόμενά του δεν είναι αιτίες αυτοκτονίας. Μπορούν, βέβαια, να γίνουν αφορμές. Η ιδέα, όμως, ότι η προστασία των ανηλίκων από απονενοημένες ενέργειες όπως εκείνη στην Ηλιούπολη έγκειται στη θωράκισή τους από οτιδήποτε δυσάρεστο ή ακόμη και προβληματικό (να καταργήσουμε τις εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια – το σύστημα πάσχει!) δεν προσφέρει κάτι παραγωγικό στους ανηλίκους, απλώς μετριάζει τις ενοχές και την αμηχανία των ενηλίκων. Στην πραγματικότητα, η αντιξοότητα θα βρει τα παιδιά αναπόφευκτα όπου κι αν βρίσκονται: στο σπίτι, στις παρέες, στις σχέσεις, στις δραστηριότητές τους και, φυσικά, στην ακαδημαϊκή τους σταδιοδρομία. Η ζωή είναι αδύνατον να αποστειρωθεί, ακόμη και στα πρώιμα στάδιά της. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να δούμε τι βρίσκεται πίσω από την πρωτοβουλία της αυτοβλάβης· να διακρίνουμε το πρόβλημα από το ερέθισμα.

Ψυχική υγεία ως ταμπού

Μας αρέσει να εξετάζουμε την ψυχική υγεία ως θεωρητικό θέμα, αλλά δεν την παίρνουμε στα σοβαρά ως υπαρκτή κατάσταση. Υπάρχουν παιδιά που νοσούν, χωρίς να το γνωρίζουν ούτε τα ίδια ούτε οι γονείς τους· υπάρχουν ανήλικοι που βαφτίζονται «υπερευαίσθητοι» και δέχονται ευφάνταστες συμβουλές όπως «ηρέμησε» ή «μην έχεις τόσο άγχος», ενώ πάσχουν από αδιάγνωστες ψυχικές ασθένειες, που θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπιστεί αν κάποιος τις είχε εντοπίσει εγκαίρως. Αλλά για να εντοπίσεις κάτι, πρέπει και να είσαι σε θέση να το κατονομάσεις. Πρέπει να είσαι πρόθυμος να παραδεχθείς ότι κάποιος διατρέχει κίνδυνο, προτού ο κίνδυνος αρχίσει να εκδηλώνεται υπό μορφή απειλητικού συμπτώματος. Η απελπισία δεν είναι ασύνηθες φαινόμενο μεταξύ των εφήβων, ούτε βέβαια και το στρεσογόνο περιβάλλον· δεν σκέφτονται όμως την αυτοκτονία όλοι οι απελπισμένοι. Οσο αγνοούμε την υφέρπουσα παθογένεια, τόσο θα συνεχίζει να μας αιφνιδιάζει το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμά της, όταν επέρχεται ανεμπόδιστο.

Ρυθμιζόμενες παράμετροι

Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις θα μπορούσαν να είναι μια ερωτική απογοήτευση· η ερωτική απογοήτευση θα μπορούσε να είναι ρήξη με τους γονείς· η ρήξη με τους γονείς θα μπορούσε να είναι ανασφάλεια σε σχέση με την εμφάνιση· η ανασφάλεια θα μπορούσε να είναι οικονομική δυσπραγία και αγωνία επιβίωσης. Είναι πολλά εκείνα που μπορούν να σπρώξουν στα άκρα το ευάλωτο άτομο, χωρίς όμως να είναι αίτια της ροπής του στα άκρα. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι εφικτή η ανάταξη της ζωής των νέων που υποφέρουν σιωπηλά· δεν σημαίνει πως δεν είναι απαραίτητο να χαλιναγωγηθούν όλα όσα τούς βασανίζουν από εκείνους που έχουν θεσμικά και νομικά την ευθύνη τους. Σ’ αυτό το πλαίσιο, ναι, η σχολική εμπειρία στην Ελλάδα –τυραννική, ανέμπνευστη και αναποτελεσματική– πρέπει οπωσδήποτε να μεταρρυθμιστεί. Ενα σύστημα που αγνοεί τον μαθητή επί χρόνια και στο τελευταίο έτος της φοίτησής του απαιτεί από αυτόν να του αποδείξει σωρευτικά όλα του τα χαρίσματα, είναι παράλογο και ψυχοφθόρο. Αλλά αυτό δεν χρειαζόμασταν αυτοκτονίες 17χρονων για να το καταλάβουμε. Εξ ου και είναι υποκριτικό το μένος που ξεσήκωσε η αυτοκτονία εναντίον των Πανελλαδικών Εξετάσεων: αν μας ενδιέφερε να διορθωθεί το εκπαιδευτικό τοπίο, θα το είχαμε απαιτήσει.

Αυτόχειρες παρθένοι

Η διαχείριση της υπόθεσης στον δημόσιο λόγο απαιτεί μετριοπάθεια, όχι μόνο για ηθικούς λόγους αλλά και για πρακτικούς. Κάθε στομφώδης κουβέντα που συνδέει αιτιωδώς την αυτοκτονία με ένα πρακτικό πρόβλημα της καθημερινότητας, ρισκάρει την κανονικοποίησή της· «μεταφέρει» στους ευπαθείς και ειδικά στους νέους ότι η κίνηση των 17χρονων είναι μεν ακραία, αλλά και εύλογη ως απάντηση σε ένα πρόβλημα όμοιο με το δικό τους. Δημιουργεί τη σκιά ενός δυνητικού παραδείγματος. Υπάρχει, λοιπόν, ανάγκη για οικονομία λόγου. Στο αριστουργηματικό βιβλίο «The Virgin Suicides (Αυτόχειρες παρθένοι)» του Τζέφρυ Ευγενίδη, η περιγραφή της αυτοκτονίας των πέντε αδελφών Λίσμπον μοιάζει τόσο βασανιστικά πειστική, επειδή ο συγγραφέας αρνείται να μπει σε λεπτομέρειες αναφορικά με τις αιτίες της. Δεν δραματοποιεί, δεν ρομαντικοποιεί, δεν πλάθει σενάρια. Κανείς δεν ξέρει, άλλωστε, τι και γιατί συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες. Από το να ισχυριστούμε κάτι αβάσιμο, είναι χρησιμότερο να σιωπήσουμε: συμβαίνει στη λογοτεχνία επειδή συμβαίνει στην πραγματική ζωή.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΛΔ ΚΙΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΝ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

Ολοκληρώθηκαν για την τρέχουσα σχολική χρόνια (2025-2026) οι πρωτοβάθμιες Παιδιατρικές και Οπτομετρικές εξετάσεις σε παιδιά Δημοτικών σχολείων, από Κέντρο Στήριξης Οικογένειας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών

Στο 108ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

 για προληπτικές εξετάσεις

Στο 108 Δημοτικό Σχολείο Αθηνών βρέθηκε την περασμένη Παρασκευή, 15 Μαΐου 2026, η "Μedical care of Children" του Κέντρου Στήριξης Οικογένειας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και των συνεργατών του, όπως είναι: η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, η Πανελλήνια Ένωση Οπτικών Οπτομετρών, ο Σύλλογος Οπτικών Οπτομετρών Ελλάδος και η Χειρούργος Οφθαλμίατρος Δρ Ελένη Μεσσήνη, για δωρεάν προληπτικούς παιδιατρικούς και οφθαλμολογικούς στα πενήντα παιδιά, που παρακολουθούν το συγκεκριμένο σχολειό.

Ημερολογιακά η δράση, συνέπεσε με τους εορτασμούς της μνήμης του Αγίου Θεράποντος, που φημίζεται για τη θεραπεία των ασθενών, αλλά και θεραπευτής των νοσούντων παιδιών, πολιούχος του Δήμου Ζωγράφου. Επιπρόσθετα η δράση συνέπεσε με την Παγκόσμια Ημέρα Οικογένειας (ή Διεθνής Ημέρα Οικογένειας) που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Μαΐου και καθιερώθηκε το 1993 με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (A/RES/47/237).

Η συσκεκριμένη δράση πραγματοποιήθηκε, μια εβδομάδα μετά την επίσκεψη του ΚΕΣΟ στον Παιδικό Σταθμό – Νηπιαγωγείο «Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» στο Δήλεσι Βοιωτίας και 2 μήνες μετά την προηγούμενη επίσκεψη στο συγκεκριμένο σχολικό κτηριακό συγκρότημα, όπου στον ίδιο χώρο συστεγάζονται εναλλάξ πρωί - απόγευμα το 170ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών (πρόκειται για ένα σχολείο που έχει υιοθετήσει το ΚΕΣΟ  για περισσότερο από μια τριετία) και το 108ο που πρωταγωνίστησε στη προκείμενη δράση,

Και στα δύο σχολεία φοιτούν παιδιά οικονομικών μεταναστών, των οποίων οι οικογένειες τους, κατατάσσονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Πολλές εξ αυτών λαμβάνουν συσσίτιο από τις ενορίες της ΙΑΑ και τις κοινωνικές δομές της περιοχής. Τα περισσότερα παιδιά δεν γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα, ούτε είναι Χριστιανόπουλα, ωστόσο με πολύ προσπάθεια των εκπαιδευτικών μέσα από τάξεις προσαρμογής, αλλά και κανονικής διδασκαλίας γίνονται κοινωνοί της Ελληνικής παιδείας και του εκπαιδευτικού συστήματος. 

Στην επίσκεψη αυτή, ιδιαίτερη εντύοωση προεκάλεσαν τα ακόλουθα:

• τα παιδιά είχαν προσκομίσει στο σχολείο βεβαίωση για τη γυμναστική

• για την "Μedical care of Children" του ΚΕ.Σ.Ο προσκόμισαν το "Έντυπο Συναίνεσης Γονέα

•  η πλειοψηφία των παιδιών, δεν προσεκόμισε βιβλιάριο. Όσα εξ αυτών έφεραν μαζί τους, τους έλειπαν εμβόλια. Ελάχιστα παιδιά ήταν πλήρως εμβολιασμένα.

Κατά την επίσκεψη υπήρξε μια ευχάριστη συνάντηση με την Σύμβουλο Εκπαίδευσης (αντιστοιχεί με το αξίωμα του παλαιού Επιθεωρητή) του Υπ. Παιδείας κας Ποτούλας Βασιλείου, η οποία όχι μόνο ενημερώθηκε, αλλά παρακολούθησε τη δράση μας και δήλωσε εντυπωσιασμένη!

Οι παιδίατροι δεν έμειναν στην τυπική εξέταση, αλλά εξ ανάγκης, επιστρατεύτηκαν να αντιμετωπίσουν τραύμα παιδιού στο χέρι του. Καταλυτικό ρόλο εδώ, έπαιξε, ο παιδίατρος του ΕΔΟΕΑΠ και της ομάδας  κ. Γιώργος Μουστάκας- Αμπουσάμ, Συριακής καταγωγής, ο οποίος μπορούσε να επικοινωνήσει με τα παιδιά στην Αραβική Γλώσσα και στο τέλος ανταμείφτηκε με μια θερμή αγκαλιά.

Για μια ακόμη φορά, η δράση αυτή του ΚΕΣΟ είχε τις ευλογίες του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ.κ. Ιερωνύμου, του Αναπληρωτή Προέδρου Μητροπολίτη Φαναρίου κ. Αγαθάγγελου, τις ευχές του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Χριστουπόλεως - Πρωτοσύγκελου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών κ. Βαρνάβα, καθώς και του Γενικού Αρχιερατικού π. Εμμανουήλ Παραμικρούλη.

Την "Μedical care of Children" του ΚΕ.Σ.Ο συνέθεταν οι παιδίατροι της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, Αντώνης Κοντός - Επιστημονικός Υπεύθυνος της Ομάδας, ο Χρήστος Μπώκος, ο Γιώργος Μουστάκας –Αμπουσάμ, ο Γιώργος Κλάδος Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Οπτικών Οπτομετρών, η οπτομέτρης Παναγιώτα Μυλόβα επίσης μέλος της Π.Ε.Ο.Ο, οι Ολυμπία Ντουρμά, Λιάνα Κουτσίκου και Εβελίνα Παπαδημητρίου μέλη του Συλλόγου Οπτικών Οπτομετρών Ελλάδος υπό την Εποπτεία της Χειρούργου Οφθαλμιάτρου Δρος Ελένης Μεσσήνη. 

Από το ΚΕ.Σ.Ο συμμετέσχον μέλη του Δ.Σ, συγκεκριμένα η Γενική Γραμματέας Μαρία Τάταρη και η ταμίας Σοφία Κώνστα-Πέππα, που είχαν χρέη γραμματέα στους γιατρούς και οπτικούς, ο υπεύθυνος Επικοινωνίας Κωνσταντίνος Σαλεβουράκης και η Διευθύντρια Μαίρη Πίνη, που είχε το Γενικό Συντονισμό.

Με την παρούσα δράση ολοκληρώθηκαν για την τρέχουσα σχολική χρόνια (2025-2026) οι πρωτοβάθμιες Παιδιατρικές και Οπτομετρικές εξετάσεις σε παιδιά Δημοτικών σχολείων.

Διαχειρίζομαι 14 δισεκατομμύρια στο σύνολο, δεν έχω κάνει απευθείας ανάθεση ούτε για τα 30.000 ευρώ που επιτρέπει ο νόμος 4412. Δεν έχω υπογράψει ούτε μία απευθείας ανάθεση. Αυτό που βλέπετε ως απευθείας αναθέσεις είναι πράγματα από την εποχή του Covid που τότε είχε ψηφιστεί ειδικό πλαίσιο για απευθείας αναθέσεις λόγω ταχύτητας, αλλά τότε ήμουν Υπουργός Ανάπτυξης, όχι Υπουργός Υγείας. Εκεί είχα κάνει απευθείας αναθέσεις για τον Covid και μόνο. Όσον αφορά το Υπουργείο Υγείας αυτά που βλέπετε είναι οι απευθείας αναθέσεις των νοσοκομείων, και μόνο όταν υπάρχει επείγουσα διαδικασία. Και τα νοσοκομεία έχουν αυτό τον τρόπο και κάνουν αυτή τη διαδικασία διαχρονικά όχι επί Γεωργιάδη. Το υπονοούμενο που αφήσατε, ότι κάνουμε απευθείας αναθέσεις για να χρηματοδοτούμε κάποιους και αυτοί μετά να μας παίζουν στο διαδίκτυο και τα λοιπά, σας παρακαλώ πολύ αυτά όχι σε εμένα, δέχομαι κάθε είδους πολιτική κριτική, ως προς την ηθική μου συγκρότηση δεν σηκώνω κουβέντα....

Καταληκτική ομιλία  

Υπουργού Υγείας κατά τη συζήτηση 

επί του ν/σ του Υπουργείου Υγείας

«Σύσταση Ταμείου Καινοτομίας - Πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα και θεραπείες - Βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και άλλες διατάξεις»

«Θα προσπαθήσω να συνοψίσω και να απαντήσω στα ερωτήματα που έχουν τεθεί από τους συναδέλφους.

Στο συνάδελφό μου τον Χρήστο τον Μπουκώρο, ο οποίος έθεσε το θέμα του αιτήματος της Μαγνησίας να δημιουργηθεί κέντρο ακτινοθεραπείας στο Βόλο. Καταρχάς είμαι υπέρ του αιτήματος. Αυτή την περίοδο πρόκειται να κάνουμε τα μεγάλα εγκαίνια της μεγάλης ογκολογικής κλινικής που φτιάχνουμε στη Λαμία, Είναι σχεδόν έτοιμη και θα αλλάξει τελείως το χάρτη για τους καρκινοπαθείς στην κεντρική Ελλάδα. Παρά ταύτα δέχομαι ότι ο Βόλος και λόγω γεωγραφικής θέσης έχει ένα μειονέκτημα ως προς αυτό και θα κοιτάξουμε να δούμε αν μπορούμε να το εντάξουμε στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων του Υπουργείου Υγείας. Πρέπει να σας πω ότι επί θητείας μου ήδη έχει ξεκινήσει και κατασκευάζεται το κέντρο ακτινοθεραπείας στη Ρόδο, το Σωτηρία με τα καινούρια μηχανήματα, η ογκολογική κλινική στην Λαμία και σύντομα θα κάνουμε ανακοινώσεις για μεγάλο κέντρο ακτινοθεραπείας στη Δυτική Μακεδονία. Άρα με ενδιαφέρει πολύ η αντιμετώπιση των ανθρώπων που έχουν καρκίνο.

Δεύτερον, δεν πήραν αρκετά μεγάλη δημοσιότητα οι παρεμβάσεις που κάναμε στο νομοσχέδιο υπέρ των φαρμακοποιών. Να σας πω ότι η αλλαγή που κάνουμε είναι κολοσσιαία. Και στην ουσία αντιστρέφουμε κάτι το οποίο είχε κάνει η Κυβέρνηση Τσίπρα και είχε βλάψει πάρα πολύ τα φαρμακεία.

Τρίτον, πάω λίγο στο θέμα της κάνναβης, στα ερωτήματα που τέθηκαν. Καίτοι τα ερωτήματα αυτά είναι περισσότερο για κοινοβουλευτικό έλεγχο, καθόσον, κυρία Κουρουπάκη, δεν υπάρχει στο νομοσχέδιο αυτό κομμάτι για την φαρμακευτική κάνναβη, το νομοσχέδιο αυτό αφορά στην βιομηχανική κάνναβη. Παρά ταύτα δεν έχω σκοπό να μην σας απαντήσω. Είπατε πόσες εταιρείες έχουν πάρει άδεια στην Ελλάδα και δραστηριοποιούνται και παράγουν προϊόντα. 

Είναι οι εξής εταιρείες: η Grecan, η Ανθήρα, η Curity και η Tikoun Olam. H Tikoun Olam είναι η πρώτη, έχει πάρει και τιμολόγηση για εγχώρια χρήση. Η Grecan έχει πάρει τιμολόγηση για εξαγωγή και έχει κάνει αίτηση για εγχώρια χρήση. Οι άλλες δύο είναι στη φάση που καταθέτουν στον ΕΟΦ. Υπάρχει φαρμακοεπαγρύπνιση κανονικά εδώ και δύο χρόνια. Όλα τα στοιχεία της φαρμακοεπαγρύπνισης των ασθενών και της φαρμακευτικής κάνναβης τα έχει ο ΕΟΦ. Είναι ανεβασμένα στο εθνο-ευρωπαϊκό σύστημα της φαρμακοεπαγρύπνισης και όποιος έχει νόμιμο δικαίωμα μπορεί να έχει πρόσβαση και να δει τι συμβαίνει με την κάνναβη και τη φαρμακοεπαγρύπνιση. 

Πάμε τώρα στις πλατφόρμες ιατρικής. Είπατε ποιος ελέγχει τους γιατρούς. Οι γιατροί ελέγχονται από τον Ιατρικό Σύλλογο. Οι πλατφόρμες έχουν και βιντεοκλήση, άρα είναι στην ιατρική κρίση με ποιον τρόπο θα κάνει την εξέταση. Επίσης, λόγω της δημιουργίας του Εθνικού Ηλεκτρονικού Φάκελου Υγείας, όπου ο γιατρός που ζητά να σου συνταγογραφήσει, έχει πρόσβαση και μπορεί να δει όλο τον ιατρικό σου φάκελο και να καταλάβει αν χρειάζεσαι ή όχι να πάρεις κάνναβη ή όποιο άλλο φάρμακο. Εγώ, ως Υπουργός δεν μπορώ να παρέμβω στην ιατρική κρίση. Αυτό είναι ζήτημα των γιατρών και των πειθαρχικών τους Συλλόγων. Αυτοί τους ελέγχουν. 

Αλίμονο αν πήγαινε το Υπουργείο να πει στον γιατρό, εάν έκανε καλώς που έγραψε στον ασθενή ένα φάρμακο. Αυτό δεν μπορεί να γίνει. Άρα υπάρχει έλεγχος; Υπάρχει. Ειδικά για την κάνναβη, επειδή ξεκινάει, έχουμε θεσπίσει και ένα υπερβολικό μέτρο, το οποίο δεν το έχουμε κάνει για κανένα άλλο φάρμακο, την ανώτατη μηνιαία δυνατότητα συνταγογράφησης ανά ΑΜΚΑ. Άρα δεν μπορεί κάποιος να γράφει στον εαυτό του και να δίνει σε άλλους, για να το πω πολύ απλά. Υπάρχει καθορισμένη ανώτατη μηνιαία δόση που μπορεί κάποιος να γράψει. Γενικά έχουμε προσπαθήσει το περιβάλλον της φαρμακευτικής κάνναβης, γιατί η κάνναβη τώρα ξεκινάει, να πηγαίνει σχετικά προστατευμένα. Αυτά ως προς την κυρία Κουρουπάκη.

Για το clawback πρώτα απ' όλα, εγώ προσωπικά ως Υπουργός Υγείας, αυτά τα 2,5 χρόνια, έχω δουλέψει πολύ για τη μείωση του clawback. Και το clawback το οποίο το παρέλαβα μεσοσταθμικά άνω του 40, τον περασμένο μήνα για τα βιολογικά προϊόντα έφτασε τα 14, δηλαδή 30 μονάδες κάτω. Υπάρχει πίεση ακόμα στους εργαστηριακούς; Ναι. Γιατί υπάρχει; Γιατί ενώ πέφτει το τρέχων clawback και τα μέτρα μας όλα δουλεύουν και έχουμε κάνα δύο ακόμα που είναι καθ’ οδόν να πάρουμε και μετά από αυτά θα φτιάξουμε ένα πολύ βιώσιμο περιβάλλον για τα διαγνωστικά κέντρα, τους κυνηγάνε τα χρέη του παρελθόντος. Γιατί την εποχή του COVID, το 30% είχε παγώσει και τότε το Υπουργείο Οικονομικών χώριζε σε δόσεις το 30% του παρελθόντος. Του 2021, του 2022, του 2023, κλπ. Στο παρόν όμως φέραμε τροπολογία, όπως είδατε, για να κάνουμε τι; Για να προσπαθήσουμε να μην πέφτουν στον ίδιο μήνα δύο δόσεις. Δηλαδή και του ’22 και του ’23. Γιατί αυτό προκάλεσε πολύ μεγάλη πίεση στη ροή. Δηλαδή άνθρωποι που θα έπρεπε να πάρουν 50 χιλιάδες ευρώ, ξαφνικά μπαίνει ένας λογαριασμός στους δύο, γιατί τα άλλα μπαίνουν κατευθείαν στις δύο δόσεις. Οπότε, για να το εμποδίσουμε και αυτό, φέρνουμε την τροπολογία και πιστεύουμε ότι έχουμε κάνει και εκεί, αυτό που μπορούμε εν πάση περιπτώσει, γιατί έχουμε και δημοσιονομικούς περιορισμούς.

Όσον αφορά αυτό που ακούστηκε διαρκώς, ότι είναι απόντες οι Βουλευτές Νέας Δημοκρατίας σήμερα από το νομοσχέδιο. Με συγχωρείτε, αυτό είναι τελείως συκοφαντία. Υπάρχουν πρακτικά ομιλητές και τα λοιπά. Θέλω να ευχαριστήσω τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας. Μιλήσατε πέραν των 20 βουλευτών περισσότεροι από τους μισούς ομιλητές αυτού του νομοσχεδίου, ήταν βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Καθόλου απούσα δεν ήταν η κοινοβουλευτική μας ομάδα. Αντιθέτως, από την Πλεύση Ελευθερίας όπου έγινε η όλη φασαρία πλην του κοινοβουλευτικού και του εισηγητού δεν υπήρχε κανένας εγγεγραμμένος ομιλητής. Άρα είναι και λίγο παράλογο να μας κατηγορεί η Πρόεδρος ενός κόμματος που ούτε ένας βουλευτής της δεν γράφτηκε στον κατάλογο να ψηφίσει για το νομοσχέδιο. Το λέω για να μην δημιουργούνται εντυπώσεις που είναι τελείως λάθος.

Κύριε Τσίμαρη, ως προς τη νομιμοποίηση δαπανών θα μου επιτρέψετε γιατί είπατε κάτι που δεν θέλω να το αφήσω να περάσει έτσι. Επειδή είστε κόμμα που έχει κυβερνήσει στο παρελθόν και δεν μπορεί η κριτική σας να πέφτει σε αυτά που κάνουν τα κόμματα που μπορεί να είναι διαμαρτυρόμενα. Έχω ψάξει πάρα πολύ πίσω. Έχω πάει από την εποχή του Αλέκου Παπαδόπουλου. Από τον Αλέκο Παπαδόπουλο μέχρι και επί των ημερών μου, επί του Παύλου Πολάκη, επί της προηγούμενής μου θητείας, επί του Λοβέρδου, στο Υπουργείο Υγείας, κάθε έξι μήνες περνάει διάταξη παρόμοια νομιμοποίησης. Χωρίς αυτή την διάταξη σταματάει πρακτικά η λειτουργία των νοσοκομείων.

Και θέλω να πω και κάτι στον κύριο Χρηστίδη. Κύριε Χρηστίδη, ισχυριστήκατε ψευδώς εχθές στην ομιλία σας, προσπαθώντας να δικαιολογήσετε τον αρχηγό σας, ότι το 1/3 των δαπανών του Υπουργείου Υγείας είναι απευθείας αναθέσεις και μάλιστα το τραβήξατε και λίγο παραπάνω, ότι φαίνεται εκεί είναι κρυμμένα τα μιντιακά συστήματα που σας στηρίζουν. Διαχειρίζομαι 14 δισεκατομμύρια στο σύνολο, δεν έχω κάνει απευθείας ανάθεση ούτε για τα 30.000 ευρώ που επιτρέπει ο νόμος 4412. Δεν έχω υπογράψει ούτε μία απευθείας ανάθεση. 

Αυτό που βλέπετε ως απευθείας αναθέσεις είναι πράγματα από την εποχή του Covid που τότε είχε ψηφιστεί ειδικό πλαίσιο για απευθείας αναθέσεις λόγω ταχύτητας, αλλά τότε ήμουν Υπουργός Ανάπτυξης, όχι Υπουργός Υγείας. Εκεί είχα κάνει απευθείας αναθέσεις για τον Covid και μόνο. Όσον αφορά το Υπουργείο Υγείας αυτά που βλέπετε είναι οι απευθείας αναθέσεις των νοσοκομείων, και μόνο όταν υπάρχει επείγουσα διαδικασία. Και τα νοσοκομεία έχουν αυτό τον τρόπο και κάνουν αυτή τη διαδικασία διαχρονικά όχι επί Γεωργιάδη. Το υπονοούμενο που αφήσατε, ότι κάνουμε απευθείας αναθέσεις για να χρηματοδοτούμε κάποιους και αυτοί μετά να μας παίζουν στο διαδίκτυο και τα λοιπά, σας παρακαλώ πολύ αυτά όχι σε εμένα, δέχομαι κάθε είδους πολιτική κριτική, ως προς την ηθική μου συγκρότηση δεν σηκώνω κουβέντα. Ξαναλέω, υπογραφή του Γεωργιάδη για απευθείας ανάθεση ως Υπουργός Υγείας ούτε 1 ευρώ, ούτε 1 ευρώ.

Τώρα, και κλείνω με αυτό, είναι απολύτως προφανές ότι ο κύριος Ανδρουλάκης βρέθηκε σε πραγματικά πολύ μεγάλη πίεση. Ο ισχυρισμός του ότι απλώς το κτηματολόγιο συνέχισε την απόφαση που είχε ληφθεί επί Κυβερνήσεως Καραμανλή είναι ψευδής. Και είναι ψευδής για τον εξής λόγο. Πράγματι η Κυβέρνηση Καραμανλή είχε ξεκινήσει τη διαδικασία του διαγωνισμού για την εξεύρεση ακινήτου και κτηματολογίου στο Ηράκλειο, όμως η επιτροπή που συνήλθε για να αποφασίσει ποιοι θα περάσουν στον επόμενο γύρο και κόπηκε αυτός που είχε κάνει τότε τη χαμηλότερη προσφορά, έγινε στις 7 Οκτωβρίου 2009. Οι εκλογές έγιναν στις 4 Οκτωβρίου 2009, άρα η επιτροπή που έκοψε τον μειοδότη και έτσι έγινε μειοδότης ο κύριος Μαρίνος Ανδρουλάκης, έγινε επί ΠΑΣΟΚ».

Ολόκληρη η ομιλία στο ακόλουθο link:

https://www.youtube.com/watch?v=SA5QwXbpLc4