Η Ελλάδα είχε την τύχη να μην μπει στο επίκεντρο της κρίσης και όσων προηγήθηκαν, επειδή υπήρχε πολιτική σταθερότητα και μια ηγεσία που κινήθηκε προς την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της χώρας (στο πεδίο της ενέργειας, των διεθνών συμμαχιών και της ασφάλειας). Ολα αυτά, σήμερα, απειλούνται – από δυνάμεις που εύκολα ηθικολογούν αλλά δεν έχουν καταφέρει έως σήμερα να διαμορφώσουν εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Η πολιτική πρόταση των δυνάμεων αυτών, όλης της αντιπολίτευσης, είναι μία: «να πέσει ο Μητσοτάκης». Και μετά; Ακριβώς, λοιπόν, επειδή ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε τα γκρουπούσκουλα της Αριστεράς και της Ακροδεξιάς απαντούν σε αυτή την απλή ερώτηση, ο Μητσοτάκης συνεχίζει να έχει το πάνω χέρι. Απαντώντας καίρια στην ηθικολογία, έχει πλέον τη δυνατότητα να αλλάξει ριζικά και το κόμμα του, προτείνοντας και πολιτική κάθαρση και πολιτική σταθερότητα. Ετσι θα βαδίσει στις εκλογές. Και θα ζητήσει από τους πολίτες να απαντήσουν ποιοι θα κυβερνούν τη χώρα στον ταραγμένο κόσμο....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-05/04/26

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης ΟΠΕΚΕΠΕ έρχεται σε μια ταραγμένη περίοδο για τη χώρα, που συμβαίνει να είναι ταραγμένη και για τον κόσμο. Οσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, η Ελλάδα θυμίζει ένα απέραντο δικαστήριο, αφού ήδη έχει αρχίσει να διεξάγεται η δίκη των Τεμπών, με συστηματική και εμφανή την προσπάθεια διαδίκων να την υπονομεύσουν, προωθώντας συστηματικά ό,τι ξέρουν: μια πολιτική αποσταθεροποίηση.

Το τρομερό δυστύχημα των Τεμπών σόκαρε την Ελλάδα, όπως την είχε σοκάρει και το τρομερό δυστύχημα του Ματιού. Μαζί με τους συγγενείς των θυμάτων, όλοι οι Ελληνες περιμένουν την εις βάθος διερεύνηση του δυστυχήματος αλλά και την προσωποποίηση και την απόδοση ευθυνών στα φυσικά πρόσωπα των οποίων η ευθύνη θα αποδειχτεί. Αυτό είναι το νόημα της δίκης.

Αλλά αυτό δεν φαίνεται να ενδιαφέρει διάφορους πολιτικούς παράγοντες, που συνδέουν την πολιτική τους καριέρα και με τη δίκη των Τεμπών. Γι’ αυτό, ό,τι απέτυχαν να επιβάλουν τα ξυλόλια, τα μπαζώματα και οι θεωρίες συνωμοσίας, γίνεται προσπάθεια τώρα να επιβληθεί μέσω της υπονόμευσης της δικαστικής διαδικασίας.



Τις συνέπειες αυτής της υπονόμευσης τις είδαμε σε μια άλλη δίκη, σχετική με τα βίντεο των Τεμπών, που επίσης διεξαγόταν στη Λάρισα, όταν η πρόεδρος του δικαστηρίου δεν άντεξε την πίεση και παραιτήθηκε – με αποτέλεσμα την ανάγκη επανάληψης της διαδικασίας από την αρχή.

Το πολιτικό κλίμα κινείται προς αυτόν τον στόχο: την παραλυσία των θεσμών, ενόψει εκλογών. Την παραλυσία επιτείνει η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, που ήδη έφερε παραιτήσεις υπουργών και ανασχηματισμό, ενώ ουδείς γνωρίζει τις επιπτώσεις που θα έχει αυτή η εξέλιξη στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Παράγοντες της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνουν ότι η ΝΔ είναι εστία διαφθοράς και τρίβουν τα χέρια τους.

Η διαφθορά είναι εκτεταμένη στη δημόσια ζωή – και διαπιστώνεται συχνά στο Δημόσιο, στον συνδικαλισμό, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπου υπάρχουν συμφέροντα συνυφασμένα με τη διοίκηση και την εξουσία. Στην κεντρική σκηνή, όπου υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια, φαινόμενα απευθείας διαφθοράς δεν είναι εκτεταμένα – αλλά είναι δεδομένο ότι οι πελατειακές σχέσεις της πολιτικής με τους πολίτες δεν έχουν εξαλειφθεί (κι έχει σημασία το βάθος της εμπλοκής των βουλευτών που περιλαμβάνουν οι δικογραφίες).

Ολα αυτά συμβαίνουν στη χώρα μας σε έναν, για πολύ καιρό, ταραγμένο κόσμο με δύο πολέμους σε εξέλιξη και με την απειλή μιας παγκόσμιας πετρελαϊκής κρίσης. Η Ελλάδα είχε την τύχη να μην μπει στο επίκεντρο της κρίσης και όσων προηγήθηκαν, επειδή υπήρχε πολιτική σταθερότητα και μια ηγεσία που κινήθηκε προς την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της χώρας (στο πεδίο της ενέργειας, των διεθνών συμμαχιών και της ασφάλειας).

Ολα αυτά, σήμερα, απειλούνται – από δυνάμεις που εύκολα ηθικολογούν αλλά δεν έχουν καταφέρει έως σήμερα να διαμορφώσουν εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Η πολιτική πρόταση των δυνάμεων αυτών, όλης της αντιπολίτευσης, είναι μία: «να πέσει ο Μητσοτάκης». Και μετά;

Ακριβώς, λοιπόν, επειδή ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε τα γκρουπούσκουλα της Αριστεράς και της Ακροδεξιάς απαντούν σε αυτή την απλή ερώτηση, ο Μητσοτάκης συνεχίζει να έχει το πάνω χέρι. Απαντώντας καίρια στην ηθικολογία, έχει πλέον τη δυνατότητα να αλλάξει ριζικά και το κόμμα του, προτείνοντας και πολιτική κάθαρση και πολιτική σταθερότητα. Ετσι θα βαδίσει στις εκλογές. Και θα ζητήσει από τους πολίτες να απαντήσουν ποιοι θα κυβερνούν τη χώρα στον ταραγμένο κόσμο.

Δεν υπάρχει άνθρωπος μικρός ή μεγάλος, γραμματισμένος ή μη, που να μην προφέρει την εν λόγω λέξη «αναμεταδίδοντάς» την μετά το Δελτίο Καιρού και φυσικά τους χειμερινούς μήνες. «Βροχές και καταιγίδες», «θύελλες και καταιγίδες» κ.ά. παρόμοια. Λέξη πανάρχαια, που την ομιλούμε αγνοώντας την προέλευσή της. Οπως γνωρίζουμε όλοι, σημαίνει θύελλα ορμητική καταβαίνουσα άνωθεν. Σύνθετη από την πρόθεση κατά, που σημαίνει κίνηση εκ των άνω προς τα κάτω, και το αιγίς-ίδος που σημαίνει: Η ασπίς του Διός, η οποία εκπέμπει τρόμον και έκπληξιν, όπως περιγράφεται διά μακρών στην Ιλιάδα του Ομήρου και έτσι πιθανόν να προέρχεται από την ίδια ρίζα από την οποίαν και το ρήμα αΐσσω = κινούμαι ορμητικά. Σε έργα τέχνης η αιγίς φαίνεται επί των αγαλμάτων της Αθηνάς, όχι ως ασπίς, αλλά ως βραχύς επενδύτης κεκαλυμμένος διά λεπίδων και έχων κεφαλήν Γοργόνος και θυσάνους εξ όφεων, εξ ου και το επίθετο θυσανόεσσα που της αποδίδεται. Προφανώς οι καλλιτέχνες θεωρούσαν την λέξιν ως παραγομένην εκ της λέξεως αίξ και ως σημαίνουσαν επενδύτην εξ αιγείου δέρματος (κοινώς από κατσικίσιο δέρμα). Οπως ετρόμαζε λοιπόν τους τότε ανθρώπους η σειόμενη ασπίδα του υετίου Διός (υετός=βροχή) ή ο ανεμιζόμενος επενδύτης της Αθηνάς, έτσι τρομάζουμε και σήμερα από τη δυνατή θύελλα, τη φοβερή καταιγίδα. Βέβαια η σημασία των λέξεων αλλάζει στο διάβα των αιώνων, όπως συμβαίνει σε όλους τους εξελίξιμους οργανισμούς. Θεϊκή λοιπόν η προέλευση της λέξης που επιβιώνει μέχρι σήμερα (καιρική καταιγίδα, καταιγισμός ειδήσεων, υπό την αιγίδα (=επίσημη οργάνωση) του... της... των... Και δεν είναι η μόνη. Ολόκληρο το λεξιλόγιο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας παραμένει ζωντανό και εν χρήσει, είτε ως απλό, είτε εν συνθέσει (π.χ. νερό αλλά υδρορροή, υδροφόρος. Καράβι αλλά ναυπηγός, ναύτης. Ψάρι αλλά ιχθυοπωλείο, ιχθυόσκαλα, για να αναφέρω τρία μόνο απλά παραδείγματα). Απλώς δεν το συνειδητοποιούμε, γιατί το αγνοούμε. Η διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και ειδικότερα η προέλευση και η σημασιολογική εξέλιξη των λέξεων είναι κάτι που ενθουσιάζει μεν τους φοιτητές μας, αλλά δεν διδάσκεται δυστυχώς στο υπερ-απλουστευμένο (από αλλεπάλληλες «μεταρρυθμίσεις»...) εκπαιδευτικό μας σύστημα.....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/04/26

Η πρότασή μου για τον σταθμό Συντάγματος

Κύριε διευθυντά

Συχνά διαβάζουμε ότι κατ’ εντολήν της ΕΛ.ΑΣ. ο σταθμός μετρό του Συντάγματος θα παραμείνει κλειστός και οι συρμοί θα διέρχονται χωρίς στάση. Δεν χρησιμοποιώ καθημερινά το μετρό αλλά πρόσφατα ερχόμενος από το Ελληνικό με προορισμό τους Αμπελοκήπους αναγκάστηκα να συνεχίσω μέχρι την Ομόνοια, εκεί να μετεπιβιβαστώ στον ΗΣΑΠ προς Μοναστηράκι και πάλι εκεί να μετεπιβιβαστώ στη γραμμή 3 προς αεροδρόμιο. 

Με βασανίζει το ερώτημα: Δεν θα μπορούσε ο σταθμός Σύνταγμα να είναι εξωτερικά κλειστός, όπως γίνεται τα βράδια, τα τουρνικέ να είναι κλειδωμένα και οι λίγοι επιβάτες που είχαν ανάγκη τη μετεπιβίβαση να το έκαναν άνετα εσωτερικά υπό το άγρυπνο βλέμμα των Ειδικών Φρουρών; Σεβόμαστε και αγαπούμε την Ελληνική Αστυνομία. Μήπως θα μπορούσε και η διοίκησή της να μας το ανταποδώσει, εξηγώντας γιατί είναι αναγκαίο να ταλαιπωρούμεθα; Ευχαριστώ. 

ΔΡ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗΣ
Βούλα


Το αλφαβητάρι της καταιγίδας

Κύριε διευθυντά

Αν και ο χειμώνας έχει παρέλθει ημερολογιακά, το σκηνικό του καιρού εξακολουθεί να είναι χειμωνιάτικο. (Γνωστό άλλωστε και από τις παροιμίες του Μάρτη). Επομένως το σχόλιό μου παραμένει επίκαιρο. Ο λόγος για τη λέξη καταιγίδα. Δεν υπάρχει άνθρωπος μικρός ή μεγάλος, γραμματισμένος ή μη, που να μην προφέρει την εν λόγω λέξη «αναμεταδίδοντάς» την μετά το Δελτίο Καιρού και φυσικά τους χειμερινούς μήνες. «Βροχές και καταιγίδες», «θύελλες και καταιγίδες» κ.ά. παρόμοια. Λέξη πανάρχαια, που την ομιλούμε αγνοώντας την προέλευσή της. Οπως γνωρίζουμε όλοι, σημαίνει θύελλα ορμητική καταβαίνουσα άνωθεν. Σύνθετη από την πρόθεση κατά, που σημαίνει κίνηση εκ των άνω προς τα κάτω, και το αιγίς-ίδος που σημαίνει: Η ασπίς του Διός, η οποία εκπέμπει τρόμον και έκπληξιν, όπως περιγράφεται διά μακρών στην Ιλιάδα του Ομήρου και έτσι πιθανόν να προέρχεται από την ίδια ρίζα από την οποίαν και το ρήμα αΐσσω = κινούμαι ορμητικά.

Σε έργα τέχνης η αιγίς φαίνεται επί των αγαλμάτων της Αθηνάς, όχι ως ασπίς, αλλά ως βραχύς επενδύτης κεκαλυμμένος διά λεπίδων και έχων κεφαλήν Γοργόνος και θυσάνους εξ όφεων, εξ ου και το επίθετο θυσανόεσσα που της αποδίδεται. Προφανώς οι καλλιτέχνες θεωρούσαν την λέξιν ως παραγομένην εκ της λέξεως αίξ και ως σημαίνουσαν επενδύτην εξ αιγείου δέρματος (κοινώς από κατσικίσιο δέρμα). Οπως ετρόμαζε λοιπόν τους τότε ανθρώπους η σειόμενη ασπίδα του υετίου Διός (υετός=βροχή) ή ο ανεμιζόμενος επενδύτης της Αθηνάς, έτσι τρομάζουμε και σήμερα από τη δυνατή θύελλα, τη φοβερή καταιγίδα. Βέβαια η σημασία των λέξεων αλλάζει στο διάβα των αιώνων, όπως συμβαίνει σε όλους τους εξελίξιμους οργανισμούς. Θεϊκή λοιπόν η προέλευση της λέξης που επιβιώνει μέχρι σήμερα (καιρική καταιγίδα, καταιγισμός ειδήσεων, υπό την αιγίδα (=επίσημη οργάνωση) του... της... των... Και δεν είναι η μόνη. Ολόκληρο το λεξιλόγιο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας παραμένει ζωντανό και εν χρήσει, είτε ως απλό, είτε εν συνθέσει (π.χ. νερό αλλά υδρορροή, υδροφόρος. Καράβι αλλά ναυπηγός, ναύτης. Ψάρι αλλά ιχθυοπωλείο, ιχθυόσκαλα, για να αναφέρω τρία μόνο απλά παραδείγματα). Απλώς δεν το συνειδητοποιούμε, γιατί το αγνοούμε. Η διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και ειδικότερα η προέλευση και η σημασιολογική εξέλιξη των λέξεων είναι κάτι που ενθουσιάζει μεν τους φοιτητές μας, αλλά δεν διδάσκεται δυστυχώς στο υπερ-απλουστευμένο (από αλλεπάλληλες «μεταρρυθμίσεις»...) εκπαιδευτικό μας σύστημα. 

Τονίζω για άλλη μια φορά: Αν η γνώση της Γλώσσας μας είναι τιμή για τους ξένους ανθρώπους του πνεύματος, για εμάς τους Ελληνες είναι επί πλέον παμμέγιστο χρέος. Μόνον όποιος γνωρίζει και αγαπά τη Γλώσσα και την Ιστορία μας είναι συνειδητός Ελληνας. Διαφορετικά δηλώνει απλώς Ελληνας.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΘΩΜΑ - ΜΑΣΤΟΡΟΠΟΎΛΟΎ


Εμπιστοσύνη στα ελληνικά πόδια

Kύριε διευθυντά

Ησοφή έκκληση του ομοσπονδιακού τεχνικού Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι νεοπαγής, πρωτότυπη και ορθότατη. Θα επιθυμούσε να υπήρχε μεγαλύτερη παρουσία Ελλήνων παικτών και σε μικρομεσαίες ομάδες, ώστε να υπάρχουν περισσότερες επιλογές.

Δυστυχώς «στο ελληνικό πρωτάθλημα λείπει το ελληνικό στοιχείο». Κανένας έως σήμερα δεν είχε κάνει τέτοια εύστοχη επισήμανση, με αποτέλεσμα να σπαταλώνται τεράστια ποσά σε αλλοδαπούς παίκτες και να αγνοούνται τα ελληνόπουλα. Ο υπουργός Αθλητισμού και ο ΣΕΓΑΣ θα πρέπει να ξεκινήσουν μια μεγάλη σταυροφορία για τον εντοπισμό ταλέντων, συνεργαζόμενοι με τους καθηγητές γυμναστικής σε γυμνάσια και λύκεια. Ετσι ίσως μπορέσει να καλύψει το χαμένο έδαφος –των τελευταίων 20 ετών– από την απραξία και παραλυσία των προκατόχων του για το θέμα αυτό.

Θα πρέπει να στείλει εγκύκλιο σε όλα τα σχολεία της επικράτειας, προτρέποντας τους μαθητές να ασχοληθούν με την άθληση, τένις, στίβο κ.λπ., αποβάλλοντας τις κακές συνήθειες, τσιγάρο ή αλκοόλ, ασύμβατες για έναν αθλητή.

Δυστυχώς η ελληνική νεολαία απουσιάζει από όλες τις οργανώσεις στίβου. Θα χρειαστεί πολλή δουλειά, συνέπεια, οργάνωση, προγραμματισμός και στοχοπροσήλωση. Αναμένω με ενδιαφέρον το σχόλιο του υπουργού Αθλητισμού.

 ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΡΑΝΤΑΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος


Για την ηλεκτροκίνηση μετά γνώσεως και πείρας

Κύριε διευθυντά

Είναι λυπηρό να διαβάζει κανείς σήμερα τόσο λανθασμένες απόψεις για την ηλεκτροκίνηση των αυτοκινήτων, δηλαδή για μια τεχνολογία που μπήκε εδώ και αρκετά χρόνια στη ζωή μας και καθορίζει ήδη σε μεγάλο βαθμό το μέλλον των μεταφορών. Αναφέρομαι σε επιστολή αναγνώστη σας ο οποίος υποδεικνύει στην πολιτεία τα οφέλη που θα προκύψουν από μια οργανωμένη προσπάθεια μετατροπής των κυκλοφορούντων αυτοκινήτων με θερμικούς κινητήρες σε ηλεκτροκίνητα μέσω ενός... μελετημένου ΚΙΤ μετατροπής!

Πρωτοκυκλοφόρησα με ηλεκτρικό αυτοκίνητο το έτος 1992 αγορασμένο στην Ελβετία και ταξινομημένο στην Ελλάδα με τον αριθμό κυκλοφορίας ΥΒΧ 7342. Αυτή η άδεια κυκλοφορίας υπήρξε η πρώτη που εκδόθηκε για ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο από τη Διεύθυνση Συγκοινωνιών της χώρας μας. Από το 1990 υπήρξα ιδρυτικό μέλος και στη συνέχεια γενικός γραμματέας και πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Ηλεκτροκίνητων Οχημάτων. Σε ολόκληρη αυτή τη μακρόχρονη απασχόλησή μου με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα παρακολούθησα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, εκατοντάδες τέτοιες προσπάθειες οι οποίες όμως όλες κατέληγαν σε απογοητευτικά αποτελέσματα τόσο κοστολογικά όσο και τεχνολογικά. Ελάχιστες μόνο περιπτώσεις υπήρξαν σχετικώς ικανοποιητικές, όλες όμως αυτές αφορούσαν σε στόλους απολύτως όμοιων αυτοκινήτων που τα μετέτρεψε επίσημος κατασκευαστής.

Σήμερα και μόνο η σκέψη του να πάρει κανείς ένα μεταχειρισμένο θερμικό αυτοκίνητο, να το διαλύσει εις τα εξ ων συνετέθη και να το εφοδιάσει με συσσωρευτές, ηλεκτροκινητήρα και κυκλώματα ελέγχου προκαλεί ρίγη φρίκης. Οταν μάλιστα το αποτέλεσμα δεν θα νομιμοποιείται για δημόσια κυκλοφορία, αφού όλες του οι εγκρίσεις θα έχουν παύσει να ισχύουν. Επιπλέον, κάθε ένα από τα χιλιάδες κυκλοφορούντα μοντέλα θα απαιτούσε και ένα διαφορετικό ΚΙΤ μετατροπής, γιατί δυστυχώς όλα τα αυτοκίνητα δεν είναι ίδια.

Ας συνέλθουμε. Το 2026 η αυτοκινητοβιομηχανία κατασκευάζει τέλεια ηλεκτρικά αυτοκίνητα σε μεγάλους αριθμούς και σε προσιτές τιμές οι οποίες συνεχώς κατεβαίνουν. Η Κίνα δείχνει τον δρόμο και ακολουθούν όλοι οι άλλοι κατασκευαστές. Πεδίο για ετεροχρονισμένες απόπειρες επιστροφής στο μακρινό 2000 δεν υπάρχει. Το αυτοκίνητο είναι ένα πολυσύνθετο προϊόν προορισμένο να εξασφαλίζει άνεση, ασφάλεια, οικονομία και επιδόσεις υπακούοντας σε αυστηρούς κανονισμούς και δύσκολες διαδικασίες έγκρισής του έτσι ώστε μόνο η βιομηχανία μπορεί τελικά να το προσφέρει στους χρήστες του. 

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΝΕΓΚΑΣ
Βούλα

ΚΑΙΤΟΙ ΜΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ (ΠΡΩΗΝ) ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ, Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ ΕΞΑΠΟΛΥΕΙ ΚΕΡΑΥΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ "ΝΤΑΡΑΒΕΡΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΚΟΣΜΟ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ", ΕΝΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ "ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ".....

 Από την "Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

Νταραβέρια με τον υπόκοσμο δεν επιτρέπονται

ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΠΑ

Επιμένουν τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης στις επιθέσεις τους εναντίον της κυβέρνησης ή, όπως την έχουν πει στελέχη τους, της γαλάζιας συμμορίας, της γαλάζιας μαφίας, της εγκληματικής οργάνωσης, του επιτελικού παρακράτους, της Ανώνυμης Εταιρείας (Α.Ε.), θέλουν εκλογές για να υπάρξει πολιτική αλλαγή, όπως ζητούν οι περισσότεροι πολίτες (πάνω από 60% στις δημοσκοπήσεις). Στη συνέντευξη που παραχώρησε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης στην εκπομπή «15 λεπτά» των «Νέων» με τον Γιώργο Παπαχρήστο, προαναγγέλλει επί της ουσίας τη σκλήρυνση της «γραμμής» που θα ακολουθήσει: «Ενας άνθρωπος που βγαίνει ένας στρατηγός απόστρατος του Ισραήλ, καταδικασμένος στην ελληνική Δικαιοσύνη και τον εκβιάζει ευθέως λέγοντάς τον Νίξον της χώρας, μπορεί να σταθεί πρωθυπουργός; Εγώ λέω πως δεν μπορεί να σταθεί». Δίκιο έχει ο κ. Ανδρουλάκης, δεν μπορεί να σταθεί.

Για να είμαστε σωστοί, μπορεί να σταθεί σε χώρες όπου η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι κολοβή, όπου οι κυβερνήσεις εκλέγονται μεν, αλλά διοικούν με τη λογική «είμαι πλειοψηφία και κάνω ό,τι γουστάρω», ελέγχουν όλους τους αρμούς εξουσίας, χειραγωγούν τη Δικαιοσύνη, έχουν καταργήσει τους μηχανισμούς εξισορρόπησης, έχουν αιμομικτικές σχέσεις με τις παρασιτικές ελίτ του χρήματος. Ομως σε καμία χώρα της Ευρώπης (κάποιες εξαιρέσεις υπάρχουν, για παράδειγμα Ουγγαρία, Ελλάδα) πρωθυπουργός με τέτοιες επιδόσεις στον τομέα της δημοκρατίας δεν θα έμενε στη θέση του ούτε μία μέρα. 

Γράφει στο κύριο άρθρο της η «Εφημερίδα των Συντακτών» (2/4/2026): «Μια τέτοια κυβέρνηση, στην περίπτωση που διακρίνεται από δημοκρατική ευαισθησία, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί χθες. Αλλά δεν το έκανε. Θα πρέπει να παραιτηθεί όταν έρθουν οι δικογραφίες στη Βουλή. Κανείς όμως δεν πιστεύει πως θα το κάνει. Οπότε η χώρα θα σέρνεται στην πολιτική αναξιοπιστία και στην πολιτική κρίση που εκ των πραγμάτων προκαλείται;». Εδώ είναι Βαλκάνια, εδώ έχουμε ένα καθεστώς που στήνεται μεθοδικά επί επτά χρόνια και ο επικεφαλής του, παρά το γεγονός ότι δηλώνει θεσμικός, φιλελεύθερος και πλέρια δημοκράτης, αντιστέκεται σθεναρά και μετέρχεται όλα τα μέσα για να κουκουλώσει τις δυσώδεις υποθέσεις. Η λέξη παραίτηση έχει εξοριστεί από το λεξιλόγιό του.

Ξέρει πολύ καλά ότι αν καταρρεύσει το σύστημά του οι συνέπειες για τον ίδιο, τους συνεργάτες του και τους φίλους του, εντός και εκτός κυβέρνησης, θα είναι μεγάλες. Στον ορίζοντα θα αρχίσει να διαγράφεται η αίθουσα του Ειδικού Δικαστηρίου. Τι γίνεται σ' αυτές τις περιπτώσεις; Οταν δηλαδή η κυβέρνηση συνεχίζει να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, αρνείται να ομολογήσει την εμπλοκή της και να αναλάβει τις ευθύνες της, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να παρατείνει τον βίο της, επιχειρεί να συγκαλύψει τις πομπές της, προσπαθεί με συκοφαντίες να χρεώσει τα δικά της λάθη και εγκλήματα συνολικά στο πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα στα άλλα κόμματα που διαχειρίστηκαν πριν απ’ αυτήν την εξουσία, επιστρατεύει πρόθυμους δικαστικούς λειτουργούς για να την απαλλάξουν, όταν οι βουλευτές της προδίδουν την αποστολή τους για να μη χάσουν τις έδρες τους, τότε τι μπορεί να κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης; Να καταθέσουν πρόταση μομφής; Δεν θα απειληθεί η ενότητά της. Να περιμένουν κινήσεις από το εσωτερικό της που θα βάλουν στο στόχαστρο τον αρχηγό; Ευσεβής πόθος. Αρα; Υπάρχει λύση;

Το πολύ γνωστό κλισέ «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» δοκιμάζεται με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση. Τι μπορούν να κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης απέναντι σε ένα καθεστώς που, όπως λένε, είναι διεφθαρμένο, υπονομεύει τους θεσμούς, οργανώνει παρακρατικούς μηχανισμούς, βυσσοδομεί; Να κατεβάσουν τον κόσμο στους δρόμους; Μπορούν; Μόνο το ΚΚΕ έχει αυτή τη δυνατότητα, αλλά πορεύεται με την αντίληψη «καλύτερα μόνο μου στον σωστό δρόμο, παρά με άλλους μαζί στον λάθος δρόμο», οπότε η προσπάθεια να κινητοποιηθούν οι πολίτες και να απαιτήσουν την παραίτηση της κυβέρνησης, πιθανότατα θα αποτύχει. Χώρια που μεταξύ των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης υπάρχει μπόλικη καχυποψία και οι δίκες προθέσεων είναι καθημερινό φαινόμενο. 

Ωστόσο τα κόμματα, από τη στιγμή που χαρακτηρίζουν την κυβέρνηση εγκληματική οργάνωση, οφείλουν να πλαισιώσουν τη ρητορική τους με εκείνα τα μέσα πάλης που θα δικαιολογούν τις καταγγελίες τους. Διαφορετικά είναι ευάλωτα στην κατηγορία περί δημαγωγίας, ότι δηλαδή έχουμε βιαιότητα στα λόγια και δειλία στην πράξη. Οταν αποκαλείς τον αντίπαλό σου εκπρόσωπο του υποκόσμου, κάθε σχέση μαζί του έστω και στο τυπικό επίπεδο σε καθιστά στη χειρότερη περίπτωση συνεργό, στην καλύτερη περίπτωση οπορτουνιστή. Νταραβέρια με τον υπόκοσμο δεν επιτρέπονται.

Το υλικό περιλαμβάνει δελτία πληροφοριών, εκτιμήσεις και αναλύσεις που αφορούν, μεταξύ άλλων, στις χώρες του σοβιετικού συνασπισμού, σε δραστηριότητες Ελλήνων του εξωτερικού, στην εσωτερική κατάσταση της χώρας σε σχέση με την κομμουνιστική δράση, καθώς και σε ζητήματα που σχετίζονται με περιοχές ιδιαίτερου εθνικού ενδιαφέροντος, όπως τα Βαλκάνια, η Τουρκία και η Μέση Ανατολή. Τα έγγραφα αυτά αντανακλούν το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής, όπως διαμορφωνόταν από τις συνθήκες του Ψυχρού Πολέμου και το έντονα πολωτικό μετεμφυλιακό περιβάλλον στην Ελλάδα και όπως είναι φυσικό, η θεματολογία, οι εκτιμήσεις και η φρασεολογία τους, επηρεάζονται καθοριστικά από τις αντιλήψεις και τις προτεραιότητες της περιόδου εκείνης...

Νέα αποχαρακτηρισμένα αρχεία 

της ΕΥΠ ρίχνουν φως στα χρόνια 

του Ψυχρού Πολέμου (1953–1959)

Μετά τη δημοσιοποίηση των Δελτίων Πληροφοριών για την Κύπρο (Ιούλιος –Αύγουστος 1974) τον Νοέμβριο του 2024 με αφορμή τα 50 χρόνια από την Τουρκική εισβολή, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) προχωρά σε ένα ακόμη βήμα προς την ανάδειξη του ιστορικού της αρχείου, με τρόπο πια συστηματικό και οργανωμένο.

Όπως είχε επισημανθεί και κατά την παρουσίαση της προηγούμενης πρωτοβουλίας, στόχος της Υπηρεσίας είναι η σταδιακή καθιέρωση μιας τακτικής και μεθοδικής διαδικασίας αποχαρακτηρισμού, που θα επιτρέπει σε ιστορικούς και πολίτες να προσεγγίζουν ακόμη και «δύσκολες» ή «αμφιλεγόμενες» περιόδους της ιστορίας μέσα από την οπτική της εποχής.

Στο πλαίσιο αυτό, δίνονται σήμερα στη δημοσιότητα 123 έγγραφα, συνολικής έκτασης περίπου 2.000 σελίδων, από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της Υπηρεσίας, καλύπτοντας την περίοδο από το 1953 έως και το 1959.

Το υλικό περιλαμβάνει δελτία πληροφοριών, εκτιμήσεις και αναλύσεις που αφορούν, μεταξύ άλλων, στις χώρες του σοβιετικού συνασπισμού, σε δραστηριότητες Ελλήνων του εξωτερικού, στην εσωτερική κατάσταση της χώρας σε σχέση με την κομμουνιστική δράση, καθώς και σε ζητήματα που σχετίζονται με περιοχές ιδιαίτερου εθνικού ενδιαφέροντος, όπως τα Βαλκάνια, η Τουρκία και η Μέση Ανατολή.

Αναλυτικά τα αρχεία  από τον κόμβο της ΕΥΠ nis.gr

Τα έγγραφα αυτά αντανακλούν το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής, όπως διαμορφωνόταν από τις συνθήκες του Ψυχρού Πολέμου και το έντονα πολωτικό μετεμφυλιακό περιβάλλον στην Ελλάδα και όπως είναι φυσικό, η θεματολογία, οι εκτιμήσεις και η φρασεολογία τους, επηρεάζονται καθοριστικά από τις αντιλήψεις και τις προτεραιότητες της περιόδου εκείνης.

Η σημερινή δημοσιοποίηση του συγκεκριμένου υλικού που βεβαίως πραγματοποιείται σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες και τις διεθνείς πρακτικές, αποτελεί την πρώτη φάση μιας ευρύτερης, διαρκούς προσπάθειας για τη σταδιακή δημοσιοποίηση του ιστορικού αρχείου της Υπηρεσίας, με χρονική συνέχεια και με βάση το προβλεπόμενο ελάχιστο όριο των 50 ετών από τη σύνταξη των εγγράφων.

Όπως αναφέρεται και στην παρουσίαση της πρωτοβουλίας από το Διοικητή, με τη κίνηση αυτή η Υπηρεσία, «ελπίζει να συμβάλει και από πλευράς της στις προσπάθειες για καλύτερη κατανόηση, ακόμα και ιδιαίτερα φορτισμένων περιόδων ή ευαίσθητων πτυχών της πρόσφατης ιστορίας μας, στο πλαίσιο μιας συστηματικής, ψύχραιμης, μη συμπλεγματικής, συλλογικής διαδικασίας αυτογνωσίας, που δεν είναι απλώς επιθυμητή αλλά τελικά απαραίτητη, για κάθε δημοκρατική χώρα.»

ΠΩΣ Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΥΠ

ΠΡΕΣΒΥΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΔΕΜΙΡΗΣ

ΠΡΟΛΟΓΙΖΕΙ 

ΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΡΧΕΙΩΝ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

Ξεκάθαρος και στρατηγικός στόχος για μας είναι η επίτευξη αυτοδυναμίας. Και αυτό δεν απορρέει από κάποια «εγωιστική», κομματική επιδίωξη, αλλά από την ίδια την πραγματικότητα, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας. Αν, μάλιστα, συγκρίνει κανείς τις δημοσκοπήσεις του 2023, με αυτές του 2026, αντιλαμβάνεται ότι ο στόχος αυτός, χωρίς να προεξοφλείται οτιδήποτε, είναι εφικτός. Στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες θα αποφασίσουν. Όπως έχει επισημάνει και ο Πρωθυπουργός, είναι υποχρέωσή μας να εξαντλήσουμε τα περιθώρια, την επομένη των εκλογών, ώστε η χώρα να έχει Κυβέρνηση. Είναι σαφές, ότι δεν μπορούμε να κυβερνήσουμε με τα κόμματα της ακροδεξιάς ή τα κόμματα του άλλου άκρου του φάσματος του λαϊκισμού. Το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη απάντησε σε αυτό το ερώτημα πριν απ’ όλους -και αν μου επιτρέπετε πριν καν του τεθεί. Άλλωστε, το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ επικύρωσε την άποψη του κ. Δούκα η οποία ούτε λίγο, ούτε πολύ λέει πως προτιμούν την ακυβερνησία. Εμείς είμαστε αντίθετοι με αυτή την ανεύθυνη και επικίνδυνη θέση για τη χώρα. Αυτός είναι και ένας επιπλέον λόγος που μία ακόμη αυτοδύναμη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι η μόνη ρεαλιστική επιλογή....

 Από την "Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

Συνέντευξη του Υφυπουργού 

παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη 

στην "ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ" 

• Στη δημοσιογράφο Γεωργία Σάκκουλα

Θα ήθελα να ξεκινήσουμε τη συζήτησή μας, με αφορμή τη νέα δικογραφία της ευρωπαϊκής εισαγγελίας για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα συναινέσει η κυβερνητική πλειοψηφία στην άρση ασυλίας των εμπλεκόμενων βουλευτών; Θα μπορούσαμε να δούμε ακόμα και διαγραφές; Επίσης, πώς θα κινηθεί η κυβέρνηση αν υπάρξει αίτημα για νέα Προανακριτική;

Ανακοινώσαμε χθες αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα. Ο στόχος μας είναι ξεκάθαρος, ιδίως ως προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: να μετατραπεί σε μια σύγχρονη δομή που θα μπορέσει να υποστηρίξει το έργο της εξυγίανσης που έχει ήδη ξεκινήσει να υλοποιείται και να πάψει οριστικά να αποτελεί «υπουργείο επιδοτήσεων». Τώρα, για όλα τα υπόλοιπα, είναι αντίθετο σε κάθε λογική να ανακοινώνονται αποφάσεις για κάτι και, εν προκειμένω, για μια σοβαρή υπόθεση, πριν γίνουν γνωστά τα δεδομένα της υπόθεσης αυτής. Συνεπώς, αφού μελετηθεί το σύνολο της δικογραφίας, θα δοθούν όλες οι απαντήσεις.

Να τη μελετήσετε τη δικογραφία αλλά μπορεί πλέον να κυβερνά η Ν.Δ. βασιζόμενη σε μια πλειοψηφία που περιλαμβάνει 11 υπό κατηγορία βουλευτές; Δεν είναι αυτό λόγος για πρόωρες εκλογές;

Από το 2019, όταν και αλλάξαμε το Σύνταγμα και η άρση της βουλευτικής ασυλίας κατέστη υποχρεωτική, εφόσον αφορά αδίκημα το οποίο δεν συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων ή την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή, από τις 132 αιτήσεις που συζητήθηκαν έχουν γίνει δεκτές 97. Εξ’ αυτών, αυτή τη στιγμή, για 20 βουλευτές της τωρινής Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας έχει αρθεί η ασυλία τους. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ούτε ενοχή, ούτε καταδίκη. Συνεπώς, οι αιτιάσεις περί «κυβέρνησης υποδίκων» είναι ανεδαφικές. Ως προς τα περί πρόωρων εκλογών, ο Πρωθυπουργός έχει «κόψει» κάθε τέτοια συζήτηση πολλές φορές.

Δεν είναι το ίδιο κ. Υπουργέ. Άλλο κάποιος να διώκεται για τροχαία παράβαση κι άλλο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εντούτοις να σας επισημάνω ότι η δικογραφία ήρθε σε μια περίοδο που ήδη η κυβέρνηση δέχεται έντονη πίεση και για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Ο προκάτοχός σας Γιάννης Οικονόμου, το 2022, είχε κάνει λόγο για «ρυπαρά δίκτυα στην ΕΥΠ». Τελικά η κυβέρνηση πιστεύει ή όχι ότι υπήρχε εμπλοκή της ΕΥΠ στην υπόθεση των υποκλοπών;

Η υπόθεση αυτή, που σε καμία περίπτωση δεν την υποτιμώ, βρίσκεται εδώ και περίπου τρία χρόνια ενώπιον της Δικαιοσύνης. Σε πρώτη φάση, η Δικαιοσύνη σε ανώτατο επίπεδο απεφάνθη περί μη ευθύνης κρατικών λειτουργών και παρέπεμψε τέσσερις ιδιώτες στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο για να δικαστούν, όπου και καταδικάστηκαν σε πρώτο βαθμό. Αναμένεται ο προσδιορισμός και η εκδίκαση της υπόθεσης στο Εφετείο. Το έχω ξαναπεί πολλές φορές κυρία Σάκκουλα: Δεν είναι δουλειά των πολιτικών δυνάμεων να κάνουν δικαστήρια «πριν την ώρα τους», υποκαθιστώντας τη Δικαιοσύνη.

Μα αυτή η υπόθεση κρατάει χρόνια. Δεν σας απασχολεί στην κυβέρνηση το πού μπορεί να έχει καταλήξει το υλικό των παράνομων παρακολουθήσεων, ειδικά από τη στιγμή που στο στόχαστρο του Predator είχαν βρεθεί ο τότε αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και ο υπουργός Εξωτερικών, μεταξύ αρκετών άλλων κυβερνητικών στελεχών;

Αυτό που με ρωτάτε είναι μέρος της συνολικής έρευνας της Δικαιοσύνης. Μάλιστα, το σύνολο των εγγράφων με τα οποία ειδοποιήθηκαν από την αρμόδια Αρχή τα θύματα της απόπειρας παραβίασης από το παράνομο λογισμικό είχαν αναφορά κοινοποίησης στις δικαστικές αρχές, άρα είναι σε γνώση της Δικαιοσύνης. Επαναλαμβάνω: Η υπόθεση έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης, η οποία είναι η μόνη αρμόδια να αποφανθεί.

Αυτό το ξέρουμε αλλά ο κ. Ταλ Ντίλιαν της εταιρείας INTELLEXA απειλεί την κυβέρνηση και τον ίδιο τον πρωθυπουργό με αποκαλύψεις, υποστηρίζοντας ότι πουλάει το Predator μόνο σε κυβερνήσεις. Γιατί η κυβέρνηση δεν κινείται νομικά εναντίον του όσο και εναντίον των υπολοίπων τριών που καταδικάστηκαν πρωτόδικα για την εμπλοκή τους στο σκάνδαλο;

Οι τέσσερις σε πρώτο βαθμό καταδικασθέντες, όπως προανέφερα, έχουν ασκήσει έφεση. Οτιδήποτε, λοιπόν, είναι να ειπωθεί από οποιονδήποτε εκ των κατηγορουμένων, θα ειπωθεί στο δικαστήριο και εκεί η Δικαιοσύνη θα αξιολογήσει τα πάντα.

Το ενδεχόμενο υπουργοί που παρακολουθούνταν να κινηθούν νομικά πως το αντιμετωπίζετε; Θα έχουν συνέπειες;

Μια τέτοια απόφαση, για οποιαδήποτε υπό διερεύνηση υπόθεση, είναι καθαρά προσωπική για κάθε άτομο και δεν έχει καμία σχέση με την όποια πολιτική του ιδιότητα. Αλίμονο αν κάποιος είχε συνέπειες για μια προσωπική απόφαση.

Ας αλλάξουμε θέμα. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή προκάλεσε νέο κύμα ακρίβειας. Η κυβέρνηση για άλλη μια φορά επέλεξε να απαντήσει κυρίως με μέτρα επιδοματικού χαρακτήρα, όπως είναι το fuel pass. Γιατί δεν προχωρά σε πιο δραστικά μέτρα όπως η μείωση φόρων στα καύσιμα;

Η Κυβέρνηση αυτή έχει διαχειριστεί πολλές κρίσεις, όλες εισαγόμενες. Και έχει αποδείξει ότι έχει τα καλύτερα δυνατά αντανακλαστικά, συναρτήσει των πρωτοφανών καταστάσεων που ζούμε όλα αυτά τα χρόνια. Ακόμα κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη διάρκεια της κρίσης και την έκταση των συνεπειών της και, χωρίς αμφιβολία, κανείς δεν μπορεί να είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος. Ένα είναι σίγουρο. Ότι τη χώρα μας τη βρίσκει ακόμα μια πρωτοφανής κρίση, με μια οικονομία ανθεκτική, που παράγει πλεονάσματα χωρίς να αυξάνονται φόροι. Και εξ’ αυτού του λόγου υπάρχει η δυνατότητα στήριξης της κοινωνίας. Γιατί, σε αντίθεση με την κρατούσα στάση των περισσότερων κομμάτων καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, κυρία Σάκκουλα, τα λεφτά δεν «φυτρώνουν» από κάπου και κάθε μέτρο το οποίο λαμβάνει μια Κυβέρνηση ή προτείνει η εκάστοτε αντιπολίτευση πρέπει να μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό. Όπως και να έχει, για δύο πράγματα δεσμευόμαστε: Το πρώτο, ότι δεν πρόκειται να αφήσουμε, ούτε αυτή τη φορά, την κοινωνία και, ειδικά όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, αβοήθητους και το δεύτερο, ότι δεν πρόκειται, ειδικά σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο, προκειμένου να γίνουμε πρόσκαιρα ευχάριστοι, να οδηγήσουμε, όπως κάποιοι προκάτοχοί μας, τη χώρα ξανά στα βράχια.

Να περάσουμε στην υπόθεση των Τεμπών. Συγγενείς, δικηγόροι και αντιπολίτευση εγκαλούν την κυβέρνηση για ακαταλληλότητα της αίθουσας που διαμορφώθηκε ειδικά για τα Τέμπη. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναγνώρισε «αστοχίες» την πρώτη ημέρα, αποδίδοντας όμως σε «σοβαρό πρόβλημα συντονισμού» τόσο στον έλεγχο εισόδου όσο και στην ταξιθεσία. Ωστόσο, η Επιτροπή Διερεύνησης Ανεξάρτητων Πραγματογνωμόνων Οικογενειών καταγγέλλει ότι σχεδόν τα 2/3 των διαθέσιμων χώρων αναλώθηκε σε βοηθητικούς χώρους και ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων καταγγέλλει «συνειδητό σχέδιο αποκλεισμού». Τι απαντάτε σε αυτή την κριτική;

Η αίθουσα ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ είναι μία από τις δύο μεγαλύτερες δικαστικές αίθουσες της χώρας, μαζί με την Αίθουσα Τελετών του Εφετείου Αθηνών. Άρα, το ζήτημα που δημιουργήθηκε στην πρώτη δικάσιμο δεν ήταν θέμα χωρητικότητας της αίθουσας. Με σεβασμό στη διαδικασία και κυρίως στους συγγενείς των θυμάτων τα συναρμόδια Υπουργεία έδειξαν άμεσα τα αντανακλαστικά τους, τόσο με βελτιωτικές κινήσεις, όσο και με καλύτερο συντονισμό για να ξεκινήσει ομαλά η δίκη. Η δίκη αυτή ξεκίνησε κανονικά και η Δικαιοσύνη πρέπει να μπορέσει ανενόχλητη και μακριά από πιέσεις και κλίμα πόλωσης να δώσει όλες τις απαντήσεις που περιμένουν οι συγγενείς και όλη η κοινωνία. Είδαμε όμως και άλλου είδους συμπεριφορές μέσα στο δικαστήριο από τους «συνήθεις υπόπτους», με στόχο να «τορπιλίσουν» τη διαδικασία, δείχνοντας έτσι τις πραγματικές τους προθέσεις. Δεν θα κρύψω τα λόγια μου. Δυστυχώς, η κυρία Κωνσταντοπούλου, εμφανίζεται ως πολιτικός αρχηγός στα δικαστήρια και ως «δικαστής» στη Βουλή, μπερδεύοντας τους ρόλους της και επενδύοντας στο χάος. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ασέβεια στη μνήμη των νεκρών και έχουμε χρέος αυτό να το αναδείξουμε σε κάθε δημοκρατικό πολίτη.

Μια τελευταία ερώτηση κ. Υπουργέ. Με βάση τα τρέχοντα δημοσκοπικά δεδομένα η αυτοδυναμία δείχνει άπιαστη, τουλάχιστον με τον πρώτο εκλογικό γύρο. Με ποιες δυνάμεις θα μπορούσε να συγκυβερνήσει η Ν.Δ., από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ δηλώνει αρνητικό σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Θα μπορούσατε να συνεργαστείτε με κάποιο από τα υπάρχοντα κόμματα δεξιότερα της Ν.Δ. ή με κόμματα που θα δημιουργηθούν;

Ξεκάθαρος και στρατηγικός στόχος για μας είναι η επίτευξη αυτοδυναμίας. Και αυτό δεν απορρέει από κάποια «εγωιστική», κομματική επιδίωξη, αλλά από την ίδια την πραγματικότητα, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας. Αν, μάλιστα, συγκρίνει κανείς τις δημοσκοπήσεις του 2023, με αυτές του 2026, αντιλαμβάνεται ότι ο στόχος αυτός, χωρίς να προεξοφλείται οτιδήποτε, είναι εφικτός. Στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες θα αποφασίσουν. Όπως έχει επισημάνει και ο Πρωθυπουργός, είναι υποχρέωσή μας να εξαντλήσουμε τα περιθώρια, την επομένη των εκλογών, ώστε η χώρα να έχει Κυβέρνηση. Είναι σαφές, ότι δεν μπορούμε να κυβερνήσουμε με τα κόμματα της ακροδεξιάς ή τα κόμματα του άλλου άκρου του φάσματος του λαϊκισμού. Το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη απάντησε σε αυτό το ερώτημα πριν απ’ όλους -και αν μου επιτρέπετε πριν καν του τεθεί. Άλλωστε, το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ επικύρωσε την άποψη του κ. Δούκα η οποία ούτε λίγο, ούτε πολύ λέει πως προτιμούν την ακυβερνησία. Εμείς είμαστε αντίθετοι με αυτή την ανεύθυνη και επικίνδυνη θέση για τη χώρα. Αυτός είναι και ένας επιπλέον λόγος που μία ακόμη αυτοδύναμη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι η μόνη ρεαλιστική επιλογή.

Περισσότερα από 1.100 κτίρια που ανεγέρθηκαν από το 1895 έως το 1975 κατέγραψε στην Κηφισιά η Monumenta. Η οργάνωση ξεκίνησε την τεκμηρίωση του οικιστικού πλούτου του προαστίου, με στόχο τη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης, καθώς τα τελευταία χρόνια η Κηφισιά βρίσκεται στις πρώτες θέσεις στην Αττική σε αριθμό κατεδαφίσεων κτιρίων. Το αίτημα, ωστόσο, για προστασία του οικιστικού περιβάλλοντος από την οικοδομική πλεονεξία παραμένει ισχυρό στην περιοχή, ενώ η μία μετά την άλλη οι προσφυγές που κατατίθενται στα δικαστήρια δικαιώνονται....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Διάσωση της παλιάς Κηφισιάς

• Υψηλός ο αριθμός κατεδαφίσεων

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΙΑΛΙΟΥ

Περισσότερα από 1.100 κτίρια που ανεγέρθηκαν από το 1895 έως το 1975 κατέγραψε στην Κηφισιά η Monumenta, με στόχο τη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης, καθώς τα τελευταία χρόνια η Κηφισιά βρίσκεται στις πρώτες θέσεις στην Αττική σε αριθμό κατεδαφίσεων κτιρίων. Το αίτημα για προστασία του οικιστικού περιβάλλοντος παραμένει ισχυρό στην περιοχή, ενώ η μία μετά την άλλη οι προσφυγές που κατατίθενται στα δικαστήρια δικαιώνονται.

Περισσότερα από 1.100 κτίρια που ανεγέρθηκαν από το 1895 έως το 1975 κατέγραψε στην Κηφισιά η Monumenta. Η οργάνωση ξεκίνησε την τεκμηρίωση του οικιστικού πλούτου του προαστίου, με στόχο τη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης, καθώς τα τελευταία χρόνια η Κηφισιά βρίσκεται στις πρώτες θέσεις στην Αττική σε αριθμό κατεδαφίσεων κτιρίων. Το αίτημα, ωστόσο, για προστασία του οικιστικού περιβάλλοντος από την οικοδομική πλεονεξία παραμένει ισχυρό στην περιοχή, ενώ η μία μετά την άλλη οι προσφυγές που κατατίθενται στα δικαστήρια δικαιώνονται.

Το φυσικό περιβάλλον

Η Κηφισιά εθεωρείτο ήδη από την αρχαιότητα και τα ρωμαϊκά χρόνια ένας ειδυλλιακός τόπος εξαιτίας των νερών της και του πλούσιου φυσικού περιβάλλοντος. Ετσι στα νεότερα χρόνια αναπτύχθηκε ως χώρος παραθεριστικής διαμομής, αποκτώντας από τον 19ο αιώνα έναν πυρήνα επαύλεων μεγαλοαστικής αρχιτεκτονικής. Από αυτές, 187 έχουν κηρυχθεί διατηρητέες.

Ομως οι επαύλεις δεν είναι τα μόνα κτίσματα αξιόλογης αρχιτεκτονικής στην περιοχή. Μιλώντας σε εκδήλωση που διοργάνωσαν χθες δύο ιστορικοί σύλλογοι της περιοχής (ο Φιλοπρόοδος Σύλλογος Πολιτείας και ο Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Κεφαλαρίου) για το παρελθόν και το μέλλον της Κηφισιάς, η συντονίστρια της Monumenta Ειρήνη Γρατσία ανέφερε ότι η περιοχή διαθέτει πολύ ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική πέραν των επαύλεων, κτίρια για τα οποία δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες και συχνά το ίχνος τους χάνεται καθώς δίνουν τη θέση τους σε νέα κτίρια (σ.σ. σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Κ» η Κηφισιά βρίσκεται στην έκτη θέση στην Αττική με 264 κατεδαφίσεις μονοκατοικιών το 2019-2024).

Η προσπάθεια καταγραφής του κτιριακού πλούτου από τη Monumenta, ανάλογη με αυτήν που έχει γίνει και σε άλλες περιοχές, όπως για παράδειγμα στον Δήμο Φιλοθέης - Ψυχικού, ξεκίνησε περίπου πριν από ένα έτος και βρίσκεται σε εξέλιξη.

Ο Δήμος Κηφισιάς πάντως δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον – όπως τόνισε στην εκδήλωση ο δήμαρχος Βασίλης Ξυπολυτάς, απώτερος στόχος είναι η προστασία των σημαντικών από αρχιτεκτονικής και ιστορικής άποψης κτιρίων της Κηφισιάς.

Οσον αφορά το μέλλον, τα πράγματα δεν είναι τόσο ελπιδοφόρα. «Αν δεν την προστατέψουμε, η Κηφισιά από κηπούπολη θα γίνει τσιμεντούπολη», δήλωσε η Τέντυ Γερουλάνου, μία εκ των ιδρυτών της «Κίνησης Πολιτών Κηφισιάς, Ερυθραίας και Εκάλης για τον ΝΟΚ». «Μια απλή ματιά στις αεροφωτογραφίες από το 2017 αρκεί για να διαπιστώσει κανείς τη βίαιη τροποποίηση της Κηφισιάς. Η συνδυαστική χρήση των bonus δημιούργησε τις ιδανικές συνθήκες για την υπερδόμηση, την κερδοσκοπία. Ολοι μας θέλουμε να αξιοποιήσουμε την περιουσία μας, αυτό όμως πρέπει να μη γίνεται εις βάρος της περιουσίας του διπλανού μας, ούτε εις βάρος της φυσιογνωμίας της περιοχής μας. Πολλοί λένε ότι είναι αναπόφευκτο, ότι έτσι κατάντησαν το Χαλάνδρι, η Αγία Παρασκευή, η Αθήνα. Δεν είναι έτσι, τη μοίρα μας την κρατάμε στα χέρια μας», υπογράμμισε.

Οι δραστήριοι τοπικοί σύλλογοι πάντως και η Κίνηση Πολιτών, καθώς και ο Δήμος Κηφισιάς, είχαν αρκετές «νίκες» στην προσπάθεια προστασίας της περιοχής. Η τελευταία, όπως σημείωσε η δικηγόρος Κατερίνα Καφτάνη, είναι η απόφαση 95/2026 του διοικητικού εφετείου, που έκρινε ότι δεν μπορούν στο παραδοσιακό τμήμα της Κηφισιάς τα κτίρια να είναι ψηλότερα από τα υπόλοιπα μέσω της κατασκευής σοφιτών και τα υπόγεια να καλύπτουν σχεδόν όλο το οικόπεδο. Επιπλέον έκρινε ότι οι πισίνες δεν μπορούν να προσμετρώνται στις υποχρεωτικά φυτεμένες επιφάνειες ενός οικοπέδου, όπως επιτρέπει η νομοθεσία.

«Ο ΝΟΚ αντιστρατεύεται την κοινή λογική», επισήμανε. «Λέει ότι η πισίνα είναι... φυτό, ότι ένα κτίριο με πέντε ορόφους είναι τριώροφο με πατάρι και σοφίτα. Ολες αυτές οι ρυθμίσεις εφαρμόζονται άναρχα, αλλοιώνοντας τον χαρακτήρα της Κηφισιάς, καταστρέφοντας το πράσινο, αυξάνοντας την κυκλοφορία. Να δούμε πώς θα απορροφείται το νερό από το χώμα, με τα υπόγεια που καλύπτουν το 80% του οικοπέδου», ανέφερε.

«Εχουμε επικρατήσει δικαστικώς σε όλες τις ενέργειές μας», είπε ο κ. Ξυπολυτάς. «Πρέπει και η πολιτεία να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι όλες οι περιοχές ίδιες. Την περίοδο αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη το τοπικό πολεοδομικό σχέδιο – οι πολίτες πρέπει να συμμετέχουν και να προσφέρουν στήριξη στον δήμο, ο ρόλος του οποίου είναι μόνο γνωμοδοτικός».

Μια δυνατότητα που αντιμετωπίζεται πολύ θετικά είναι η υλοποίηση του διαδρόμου IMEC, που παραμένει επί χρόνια στα χαρτιά, αν και έχει τη στήριξη της Ουάσιγκτον. Ο IMEC είναι ο εμπορικός και οικονομικός διάδρομος που από τον Απρίλιο του περασμένου έτους έχει περάσει από το στάδιο του σχεδιασμού στη φάση της κατασκευής και θα συνδέει την Ινδία με την Ευρώπη περνώντας από τα λιμάνια των χωρών του Κόλπου και του Ισραήλ και θα καταλήγει στην Ελλάδα στον Πειραιά. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναλυτών, όποια κι αν είναι η έκβαση του πολέμου στο Ιράν, ο IMEC θα είναι ο μόνος οικονομικός διάδρομος που θα μπορεί να στηρίξει ρεαλιστικά τις φιλοδοξίες της Ινδίας για τις εμπορικές σχέσεις της με την Ευρώπη, με την οποία υπέγραψε προσφάτως «τη μητέρα των εμπορικών συμφωνιών». Ο IMEC είχε ευθύς εξαρχής τη στήριξη του Ντόναλντ Τραμπ, που πέρυσι τον χαρακτήρισε «έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς διαδρόμους στην Ιστορία» όταν συναντήθηκε με τον Ινδό πρωθυπουργό. Εχει, σχεδιαστεί, άλλωστε, ως αντίπαλον δέος στον κινεζικό νέο Δρόμο του Μεταξιού, ενώ υπολογίζεται πως θα μειώσει τον χρόνο μεταφοράς των εμπορευμάτων κατά 30% και κατά 40% το κόστος των logistics....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Ταξίδι 12.000 μιλίων 

για ένα φορτίο πετρελαίου

• Οι παραγωγοί της Μέσης Ανατολής αναζητούν εναλλακτικές διαδρομές και αγωγούς μεταφοράς των προϊόντων τους

Δεκάδες χιλιάδες ναυτικά μίλια διαδρομές άγνωστες έως τώρα, ενίοτε επικίνδυνες αλλά σίγουρα οικονομικά ασύμφορες, αναγκάζονται να διανύουν με δεξαμενόπλοια οι έμποροι πετρελαίου για να μπορέσουν να μεταφέρουν το πετρέλαιο από τον Περσικό Κόλπο στις μακρινές αγορές που το εισάγουν. Η πραγματικότητα αδήριτη, καθώς η μεταφορά του πετρελαίου και των παραγώγων του πρέπει να γίνεται τώρα μέσω διαδρομών που παρακάμπτουν τα Στενά του Ορμούζ και το πόσο θα διαρκέσει αυτή η νέα πραγματικότητα παραμένει άγνωστο. Ενα τέτοιο ταξίδι μήκους 12.000 ναυτικών μιλίων διανύει τώρα το «STI Solace», δεξαμενόπλοιο μήκους 250 μέτρων, που μεταφέρει ντίζελ, περνώντας από τη Δυτική Αφρική. Στα μέσα Μαρτίου φόρτωσε στη Βρετανία, σήμερα έχει καλύψει το ήμισυ της διαδρομής και ακόμη συνεχίζει το μακρύ ταξίδι του προς την Αυστραλία.

Αυτό που εκπλήσσει περισσότερο είναι ο μακρινός προορισμός του, αλλά η εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου στην Ασία καθιστά προσοδοφόρο την αποστολή φορτίου μερικές χιλιάδες μίλια στην άλλη άκρη του κόσμου. Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν έχει προκαλέσει ρωγμές στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα του πετρελαίου και έχει αποκόψει την αγορά από εκατομμύρια βαρέλια αργού, παραγώγων του και καυσίμων όπως το ντίζελ. Εκτός από τη διακοπή της λειτουργίας διυλιστηρίων, έχει σταθεί καθοριστική η απόφαση της Τεχεράνης να χρησιμοποιήσει το «πυρηνικό της όπλο» και να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ, προκαλώντας το «μεγαλύτερο σοκ στην προσφορά πετρελαίου που έχει υπάρξει στην Ιστορία», όπως διαπίστωσε η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας.

Τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη της Μέσης Ανατολής αναζητούν, έτσι, εναλλακτικές οδούς για τη μεταφορά της παραγωγής τους και αρχίζουν να εξετάζουν το ενδεχόμενο να καταφύγουν στην κατασκευή δαπανηρότατων αγωγών, μέσω των οποίων θα μπορούν να μεταφέρουν το πετρέλαιό τους στη Μεσόγειο και από εκεί στις ευρωπαϊκές χώρες και γενικότερα στις μεγάλες αγορές. Μέχρι στιγμής έχει προσφέρει διέξοδο ο αγωγός Petroline ή αγωγός Ανατολής - Δύσης της Σαουδικής Αραβίας, που αποτελεί κατά κάποιον τρόπο το πρότυπό τους στα σχέδιά τους. 

Η κατασκευή παρόμοιων αγωγών, όμως, στις άλλες χώρες του Κόλπου θα προϋπέθετε κόστος ύψους τουλάχιστον 5 δισ. δολαρίων, ενώ κάποιοι άλλοι εναλλακτικοί δρόμοι που έχουν προταθεί μέσω Ιορδανίας, Συρίας ή Τουρκίας θα έχουν κόστος από 15 δισ. έως 20 δισ. δολάρια. Η στρατηγική σημασία του Petroline έχει αναβαθμιστεί εις το έπακρον καθώς ξεκινάει από την Αραβική Θάλασσα και καταλήγει στο λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα και δίνει στο Ριάντ τη δυνατότητα να μεταφέρει 7 εκατ. βαρέλια πετρελαίου την ημέρα. Ωστόσο αυτός ο όγκος αργού ωχριά σε σύγκριση με τα προ του πολέμου επίπεδα των εξαγωγών της Σαουδικής
Αραβίας. 

Προκειμένου να αυξήσει περαιτέρω τις εξαγωγές του, το Ριάντ εξετάζει τη δυνατότητα να επεκτείνει τη χωρητικότητα του Petroline αλλά και το ενδεχόμενο να ανοίξει νέους δρόμους μεταφοράς του «μαύρου χρυσού». Σύμφωνα με τον Μασούν Καφάφι, σύμβουλο του Ατλαντικού Συμβουλίου για προγράμματα στη Μέση Ανατολή, έχει αλλάξει το κλίμα στις χώρες του Κόλπου, οι οποίες αρχίζουν να σκέπτονται σοβαρά την εκτέλεση σχεδίων αγωγών που μένουν στα χαρτιά επί χρόνια. Ο ίδιος εκτιμά πως η πραγματική λύση θα ήταν «όχι μόνον ένας εναλλακτικός αγωγός αλλά ένα δίκτυο από διαδρόμους και αγωγούς». Στελέχη της ισραηλινής εταιρείας Newmed Energy εκτιμούν επίσης πως θα κατασκευαστούν σίγουρα αγωγοί προς τη Μεσόγειο, ανεξαρτήτως του πού ακριβώς θα βρίσκονται οι τερματικοί σταθμοί στους οποίους θα καταλήγουν.

Οικονομική λύση

Μια δυνατότητα που αντιμετωπίζεται πολύ θετικά είναι η υλοποίηση του διαδρόμου IMEC, που παραμένει επί χρόνια στα χαρτιά, αν και έχει τη στήριξη της Ουάσιγκτον. Ο IMEC είναι ο εμπορικός και οικονομικός διάδρομος που από τον Απρίλιο του περασμένου έτους έχει περάσει από το στάδιο του σχεδιασμού στη φάση της κατασκευής και θα συνδέει την Ινδία με την Ευρώπη περνώντας από τα λιμάνια των χωρών του Κόλπου και του Ισραήλ και θα καταλήγει στην Ελλάδα στον Πειραιά. 

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναλυτών, όποια κι αν είναι η έκβαση του πολέμου στο Ιράν, ο IMEC θα είναι ο μόνος οικονομικός διάδρομος που θα μπορεί να στηρίξει ρεαλιστικά τις φιλοδοξίες της Ινδίας για τις εμπορικές σχέσεις της με την Ευρώπη, με την οποία υπέγραψε προσφάτως «τη μητέρα των εμπορικών συμφωνιών». Ο IMEC είχε ευθύς εξαρχής τη στήριξη του Ντόναλντ Τραμπ, που πέρυσι τον χαρακτήρισε «έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς διαδρόμους στην Ιστορία» όταν συναντήθηκε με τον Ινδό πρωθυπουργό. Εχει, σχεδιαστεί, άλλωστε, ως αντίπαλον δέος στον κινεζικό νέο Δρόμο του Μεταξιού, ενώ υπολογίζεται πως θα μειώσει τον χρόνο μεταφοράς των εμπορευμάτων κατά 30% και κατά 40% το κόστος των logistics.

Κινήσεις στο παρασκήνιο για τα Στενά του Ορμούζ

Την ώρα που οι χώρες ανά τον κόσμο αναζητούν διέξοδο στο αδιέξοδο που έχει δημιουργήσει η Τεχεράνη κλείνοντας τα Στενά του Ορμούζ, το Ιράν επεξεργάζεται πρωτόκολλο συνεργασίας με το Ομάν για την από κοινού παρακολούθηση της ναυσιπλοΐας μέσα από την επίμαχη θαλάσσια οδό. Την είδηση ανέφερε το ιρανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο IRNA επικαλούμενο τον υφυπουργό Εξωτερικών και Νομικών Υποθέσεων Καζέμ Γκαριμπαμπάντι, ο οποίος δήλωσε ότι το σχέδιο βρίσκεται σε διαδικασία κατάρτισης. 

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι «η κυκλοφορία των δεξαμενόπλοιων πρέπει να εποπτεύεται και να συντονίζεται» και προσέθεσε κατηγορηματικά ότι «αυτό δεν συνεπάγεται την επιβολή περιορισμών, αλλά τη διευκόλυνση της ασφαλούς διέλευσης και την παροχή καλύτερων υπηρεσιών στα πλοία που περνούν από αυτόν τον θαλάσσιο δρόμο». Η αναμετάδοση της είδησης από τα δυτικά ΜΜΕ προκάλεσε άμεση αντίδραση στις αγορές, με τις μετοχές να περιορίζουν την πτώση τους, αλλά τις τιμές του πετρελαίου να παρουσιάζουν ελαφρά αποκλιμάκωση παραμένοντας όμως σε υψηλά επίπεδα. Ο δείκτης S&P 500, που νωρίτερα υποχωρούσε κατά 1,5%, περιόρισε τις απώλειες στο 0,33%, ενώ το αργό Δυτικού Τέξας κυμαινόταν στα 112 δολάρια το βαρέλι και το Brent άγγιξε τα 108 δολ. το βαρέλι. Την πτώση των αμερικανικών μετοχών είχε προκαλέσει στην αρχή της συνεδρίασης ο Αμερικανός πρόεδρος με τη δήλωσή του ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν θα συνεχιστεί για ορισμένες εβδομάδες. Σύμφωνα, πάντως, με την Κίνα, δεν πρόκειται να επανέλθουν η σταθερότητα και η ηρεμία στα Στενά του Ορμούζ αν δεν υπάρξει κατάπαυση πυρός. Σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων, ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών Ουάνγκ Γι χαρακτήρισε το ζήτημα της διέλευσης από τα Στενά «παράπλευρη συνέπεια» της σύγκρουσης.

Στα ύψη οι τιμές

Τα Στενά του Ορμούζ, το στρατηγικής σημασίας θαλάσσιο αυτό πέρασμα από το οποίο διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες περίπου το ¼ της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου, έχουν κλείσει ουσιαστικά από την αρχή του πολέμου. Με την απόφαση αυτή της Τεχεράνης έχουν εκτοξευθεί στα ύψη οι τιμές του «μαύρου χρυσού» προκαλώντας νέα και πολυσχιδή ενεργειακή κρίση σε όλον τον κόσμο. Προκάλεσαν επίσης δυσοίωνες προβλέψεις για τη νέα επιτάχυνση του πληθωρισμού, συνεπεία των υψηλών τιμών της ενέργειας. 

Αντιδρώντας στις απαισιόδοξες αυτές προβλέψεις οικονομολόγων και αναλυτών, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει απαντήσει επίμονα πως η υπερδύναμη θα παραμείνει αλώβητη από την κρίση καθώς διαθέτει επάρκεια υδρογονανθράκων και εισάγει ελάχιστη ποσότητα από το πετρέλαιο που διέρχεται μέσω των Στενών του Ορμούζ. «Δεν το χρειαζόμασταν και δεν το χρειαζόμαστε ούτε και τώρα», τόνισε το βράδυ της Τετάρτης στο πλαίσιο της ομιλίας του προς τον αμερικανικό λαό. Στην πραγματικότητα, όμως, οι τιμές της βενζίνης στις ΗΠΑ έχουν εκτοξευθεί κατά περισσότερο από 30% μέσα στον τελευταίο μήνα και υπερβαίνουν τα τέσσερα δολάρια το γαλόνι για πρώτη φορά έπειτα από τέσσερα χρόνια.

«Παζάρια» με τους Φρουρούς 

της Επανάστασης


Η κλιμάκωση της έντασης στον Περσικό Κόλπο έχει μετατρέψει τα Στενά του Ορμούζ σε πεδίο ιδιότυπης οικονομικής εκμετάλλευσης με σκοτεινά «παζάρια» και δοσοληψίες. Το σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) φαίνεται πως εφαρμόζει ήδη ένα εξελιγμένο, αν και ανεπίσημο, σύστημα διαχείρισης της ναυσιπλοΐας, το οποίο λειτουργεί ως σύστημα «διοδίων» για τις χώρες που δεν ενεπλάκησαν στον πόλεμο εναντίον του και οι οποίες κατατάσσονται σε μια κλίμακα από το ένα έως το πέντε. Οι διαχειριστές πλοίων που επιδιώκουν την ασφαλή διέλευση καλούνται να επικοινωνήσουν με μεσάζοντες που συνδέονται άμεσα με τους Φρουρούς της Επανάστασης, σε μια περίπλοκη διαδικασία που περιλαμβάνει την υποβολή αναλυτικών στοιχείων για το φορτίο, την ιδιοκτησία και το πλήρωμα, προκειμένου να αποκλειστεί οποιαδήποτε σύνδεση με κράτη εχθρικά προς το Ιράν, όπως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Μόλις ολοκληρωθεί ο έλεγχος, αρχίζει η οικονομική διαπραγμάτευση, με το κόστος για τα πετρελαιοφόρα να ξεκινά από περίπου 1 δολάριο ανά βαρέλι και αγγίζει για τα υπερδεξαμενόπλοια μεγάλης χωρητικότητας τα 2 εκατ. δολάρια ανά ταξίδι. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιλογή των μέσων πληρωμής, καθώς η Τεχεράνη απαιτεί την καταβολή των τελών σε κινεζικά γουάν ή σε stablecoins, αποφεύγοντας έτσι το διεθνές τραπεζικό σύστημα που ελέγχεται από τη Δύση. Μετά την επιβεβαίωση της πληρωμής, το πλοίο λαμβάνει έναν μυστικό κωδικό αδειοδότησης και συγκεκριμένες οδηγίες πλεύσης. Κατά την προσέγγισή του στα Στενά, ο καπετάνιος εκπέμπει τον κωδικό μέσω ασύρματου πομποδέκτη και συναντά ιρανικά σκάφη περιπολίας, που εγγυώνται την προστασία του από επιθέσεις drones ή πυραύλων.

Αυτή η νέα πραγματικότητα έχει ωθήσει κράτη που αντιμετωπίζουν πιεστικές ενεργειακές ανάγκες σε διμερείς διπλωματικές διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Βιετνάμ, όπου η κρατική Petrovietnam Transportation Corporation εμφανίζεται να λειτουργεί ως διαμεσολαβητής για την εξασφάλιση ασφαλούς διέλευσης φορτίων από το Κουβέιτ. Στο ίδιο μήκος κύματος, το Ιράν διασφάλισε την «ασφαλή, ανεμπόδιστη και ταχεία» διέλευση των φιλιππινέζικων πλοίων μέσω του Ορμούζ, όπως επιβεβαίωσε χθες η χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας. Η διαβεβαίωση δόθηκε από τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγκτσί, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε με τη Φιλιππινέζα ομόλογό του, Μαρία Τερέζα Λαζάρο «Δεδομένου ότι οι Φιλιππίνες εισάγουν το μεγαλύτερο μέρος των ενεργειακών αναγκών τους από τη Μέση Ανατολή, αυτές οι διαβεβαιώσεις από το Ιράν θα διευκολύνουν τη σταθερή παράδοση κρίσιμων προμηθειών πετρελαίου και λιπασμάτων στις Φιλιππίνες», δήλωσε.

Επαφές με το Πακιστάν

Αντίστοιχες κινήσεις έχουν παρατηρηθεί και με το Πακιστάν, όπου προτάθηκε η αλλαγή σημαίας και νηολογίου σε ξένα δεξαμενόπλοια ώστε να βαφτιστούν «πακιστανικά» και να διέλθουν με ασφάλεια υπό την προστασία του ιρανικού ναυτικού.

Μέσα στο χαοτικό αυτό σκηνικό, έχει εισέλθει στο Ορμούζ ένα πλοίο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και αν καταφέρει να διασχίσει το υδάτινο πέρασμα, θα γίνει το πρώτο τέτοιο πλοίο που περνάει από την εύφλεκτη περιοχή από την έναρξη του πολέμου. Το πλοίο «Sohar LNG», που φαίνεται να μην έχει φορτίο, κινείται προς τα ανατολικά αφού άλλαξε προορισμό προς το εξαγωγικό τερματικό LNG Qalhat στο Ομάν, σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης πλοίων. Τα πλοία LNG έχουν αποφύγει τα Στενά από την ημέρα που ξέσπασε η σύγκρουση, διαταράσσοντας περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προσφοράς του καυσίμου. Το «Sohar» φαίνεται να διασχίζει το νότιο τμήμα των Στενών, κάτι που είναι ασυνήθιστο, καθώς τα πλοία συνήθως ακολουθούν τη βόρεια διαδρομή κατ’ εντολήν της Τεχεράνης. Αν και το πλοίο φαίνεται να είναι άδειο, η αγορά παρακολουθεί στενά την επανέναρξη της ροής LNG, με στόχο την άμβλυνση της πίεσης στις παγκόσμιες τιμές.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/04/26

ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Ο πρόεδρος του Ιράν απέστειλε μια επιστολή προς τον αμερικανικό λαό για να τον πείσει πως η χώρα του δεν αποτελεί «αντικειμενική απειλή» για τις ΗΠΑ. Φυσικά ουδείς ποτέ ισχυρίστηκε πως το Ιράν απειλεί την υπερδύναμη. Ομως είναι γεγονός πως αποτελεί παράγοντα αποσταθεροποίησης της περιοχής της Μέσης Ανατολής. Ο Μασούντ Πεζεσκιάν, ενώ θεωρεί, όπως γράφει, τις ΗΠΑ «πληρεξούσιο του Ισραήλ», ξεχνά να αναφέρει τη σχέση της πατρίδας του με τους δικούς της πληρεξουσίους, δηλαδή με τις τρομοκρατικές οργανώσεις των Χούθι, Χαμάς και Χεζμπολάχ, όπως και τις απειλές που συνεχώς εκτοξεύουν κορυφαία στελέχη του θεοκρατικού καθεστώτος κατά του Ισραήλ. Αυτή ακριβώς είναι η ουσία του προβλήματος που ο Πεζεσκιάν αρνείται να δει.

Η αιχμή όλων αυτών συνοψίζεται στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Προφανώς είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε χώρας να αναπτύξει το πυρηνικό πρόγραμμά της, όμως όταν απειλεί με πυρηνικό όλεθρο μια άλλη χώρα με την οποία δεν έχει καν κοινά σύνορα, τότε αποτελεί έναν διεθνή ταραξία που θα πρέπει είτε να τεθεί υπό διεθνή επιτήρηση είτε να εκμηδενιστούν οι δυνατότητές του να απειλεί άλλα κράτη. Στον βαθμό που απέτυχε η πρώτη λύση, ενεργοποιήθηκε η δεύτερη. Γιατί απέτυχε ο διεθνής έλεγχος; Διότι το Ιράν έτρεχε ένα κρυφό, παράλληλο πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου για κατασκευή πυρηνικών κεφαλών. Σήμερα η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας υποστηρίζει πως το Ιράν διαθέτει 440 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου περί το 60%, που τα έχουν κρύψει, υπό διάφορες μορφές, στα έγκατα της γης.

Ο Μασούντ Πεζεσκιάν τα γνωρίζει όλα αυτά, αλλά τι να πει; Αναμφίβολα είναι μια μετριοπαθής προσωπικότητα μπροστά στους διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης, όμως είναι εντελώς ανίσχυρος. Προειδοποίησε πριν από λίγες μέρες τους φανατικούς του καθεστώτος πως η οικονομία του Ιράν αντέχει για τρεις εβδομάδες, αλλά ποιος τον ακούει; Εξάλλου να μην ξεχνάμε πως τυπικά και ουσιαστικά αποτελεί έναν ηθικό συναυτουργό στις δολοφονίες των χιλιάδων Ιρανών αντιφρονούντων τον Ιανουάριο του 2026. Και ο Αλμπερτ Σπέερ ήταν
ένας μετριοπαθής - τεχνοκράτης ναζί, αλλά ήταν ναζί.

Το Ιράν είχε πολλές ευκαιρίες να εγκαταλείψει τα μεγαλεπήβολα πυρηνικά σχέδιά του και να ενταχθεί στη διεθνή οικονομική κοινότητα. Είναι μια χώρα 92 εκατομμυρίων κατοίκων, με νεανικό πληθυσμό, με ικανοποιητικό επίπεδο εκπαίδευσης, αλλά με ΑΕΠ μόλις 450 δισεκατομμύρια δολάρια. Το πυρηνικό πρόγραμμά του που συνολικά κόστισε πολλά τρισεκατομμύρια, σήμερα μετράει τις κατεστραμμένες υποδομές του. Θα ήταν άχαρο να πούμε ποια θα ήταν η ανάπτυξη του Ιράν αν αυτός ο πακτωλός κεφαλαίων επενδυόταν σε μια οικονομία χωρίς κυρώσεις.

Κάθε κρίση γεννά και μια νέα ευκαιρία. Μπορεί ο ίδιος ο Πεζεσκιάν να βλέπει ποια είναι η έξοδος από το τούνελ, αδυνατεί όμως να την επιβάλει στους φανατικούς διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης που ασκούν την εξουσία στο Ιράν.

Με τις δύο πλευρές να έχουν ήδη προσανατολιστεί στον εμπλουτισμό της ανανεωμένης ελληνογαλλικής συμφωνίας και με άλλους τομείς πέραν της άμυνας και της στρατιωτικής συνεργασίας, δύο είναι προσώρας τα επικρατέστερα σενάρια ως προς τον ακριβή χρόνο άφιξης του προέδρου Μακρόν στην Ελλάδα, χωρίς ωστόσο κανείς να μπορεί να αποκλείσει κάποια ανατροπή της τελευταίας στιγμής λόγω της έκρυθμης και απρόβλεπτης κατάστασης που επικρατεί στην εμπόλεμη Μέση Ανατολή. Και στις δύο περιπτώσεις, πάντως, κομβικό ρόλο διαδραματίζει η διεξαγωγή της άτυπης συνόδου των ηγετών της ΕΕ στη Λευκωσία στις 23 και 24 Απριλίου. Σύμφωνα με το πρωταρχικό σενάριο, ο γάλλος πρόεδρος σχεδιάζει να μεταβεί πρώτα στην Κύπρο για την άτυπη σύνοδο των ευρωπαίων ηγετών και στη συνέχεια, προτού επιστρέψει στο Παρίσι, να πραγματοποιήσει μια στάση στην Αθήνα, όπου θα έχει αλλεπάλληλες επαφές με την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της χώρας, με την επίσκεψή του να κινείται σαφώς γύρω από την εμβληματική υπογραφή της ανανέωσης της ελληνογαλλικής συμφωνίας, που για πρώτη φορά υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2021 στο Παρίσι. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, εντούτοις, στο τραπέζι επί του παρόντος υπάρχει και το σενάριο έλευσης του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα κατά το δεύτερο δεκαήμερο Απριλίου, μια ανάσα ακριβώς πριν από την άτυπη σύνοδο των ευρωπαίων ηγετών στη Λευκωσία και πάντως σίγουρα με το πέρας της εβδομάδας του Πάσχα (20-22/4).

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 03/04/26

Εξαρχής φάνηκε ότι υπήρχε μεταξύ τους ώσμωση και πράγματι η έως τώρα συμπόρευση των δύο χαμηλών τόνων ηγετών, μόνο οφέλη έχει αποφέρει στη Θεσσαλονίκη, με χαρακτηριστικό, λόγω και των ημερών, αυτό της «Λατρευτικής Εβδομάδας», μιας κοινής πρωτοβουλίας που εξελίσσεται πλέον σε πολιτιστικό - θρησκευτικό θεσμό. Στις δώδεκα συνολικά εκδηλώσεις, «βυζαντινοί ναοί και μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς ανοίγουν τις πύλες τους για να υποδεχθούν σε μια μοναδική αλληλεπίδραση κορυφαίους σολίστ, χορείες ψαλτών και μουσικά σύνολα, που προσφέρουν στο κοινό μια βιωματική, κατανυκτική εμπειρία και ένα όμορφο ταξίδι στον χώρο της ορθόδοξης εκκλησιαστικής υμνογραφίας». Η προσέλευση, όπως και τα δύο προηγούμενα χρόνια, καταγράφεται εντυπωσιακή – οι ναοί γεμίζουν ασφυκτικά. Ανθρωποι κάθε ηλικίας, πιστοί και λιγότερο πιστοί, κατακλύζουν τους χώρους των συναυλιών, που έχουν κεντρικό πρόσωπο αναφοράς την Παναγία «ως μητέρα του Χριστού και ως μάνα όλων μας που βιώνει το Θείο Πάθος».

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/04/26

Η κυρία Καρυστιανού ξεκίνησε ως μητέρα ενός θύματος των Τεμπών. Ανέλαβε την εκπροσώπηση και άλλων γονέων, συγγενών ή κηδεμόνων. Και εύλογα διεκδικούσε μία κατά την άποψή της «αλήθεια» (την οποία ουδείς έκρυβε) και μια δικής της αντίληψης «δικαιοσύνη» (την οποία κανείς δεν προσπάθησε να στερήσει). Το αντίθετο. Ολο αυτό όμως συγκρότησε ένα σοβαρό συγκινησιακό κεφάλαιο, το οποίο φάνηκε στις πολυπληθείς διαδηλώσεις προ δωδεκαμήνου. Αν και μειούμενο τους επόμενους μήνες, το κύμα αυτό εκδηλώθηκε έντονα, ίσως υπερβολικά, και στις εικόνες από την έναρξη της δίκης των Τεμπών με το αίτημα ενός «σεβασμού» των θυμάτων ή των συγγενών του. Ετσι υπηρετήθηκε σχεδόν εκ των πραγμάτων ένα σχήμα υψηλής ρητορικής αποτελεσματικότητας που φέρνει αντιμέτωπους τους «απλούς πονεμένους ανθρώπους» με μια «διεφθαρμένη άκαρδη εξουσία» που επιδιώκει τη «συγκάλυψη». Δεν μπορώ να γνωρίζω αν υπήρχε σχεδιασμός, αν και δεν μου φαίνεται. Το πιθανότερο είναι ότι υπήρχε απλώς συγκυρία. Στην πολιτική όμως το μέτρο είναι η διάρκεια. Το «κόμμα Καρυστιανού» βγήκε ασφαλώς από ένα σύνολο γεγονότων χωρίς κανείς να ξέρει αν θα αποκτήσει υπόσταση και μέλλον. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια αποφόρτιση του φαινομένου και άλλωστε η δίκη έχει δρόμο μπροστά της. Οταν όμως ένα σοβαρό μέρος της κοινωνίας υπόκειται στη δυσπιστία και την απογοήτευση του «όλα χάλια είναι», η πολιτική μπορεί να γεννήσει εκπλήξεις. Οι οποίες δεν συνδέονται απαραίτητα με το δυστύχημα των Τεμπών, ούτε καν με την εξέλιξη της δίκης. Απλώς όλα μπαίνουν στο πανέρι. Χθες άκουγα το επιχείρημα πως «μοίραζε λεφτά ο ΟΠΕΚΕΠΕ στους απατεώνες αλλά δεν έφτιαχναν την ασφάλεια των τρένων». Η σύνδεση είναι προφανώς άσχετη. Θέλω να ελπίζω πως μια σοβαρή πολιτεία μπορεί να διασφαλίσει και επιδοτήσεις σε όσους πραγματικά τις δικαιούνται και ασφαλή τρένα. Ολα αυτά όμως στήνουν ένα σκηνικό, το οποίο κανείς δεν μπορεί να σταθμίσει πλήρως. Και ως εκ τούτου κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει το μέλλον ενός κόμματος που προκύπτει από αστάθμητους παράγοντες. Η πολιτική βεβαίως είναι σκληρή πίστα. Κανείς δεν ξέρει αν η κυρία Καρυστιανού έχει τη στόφα να την πάει μέχρι τέλους. Κάτι υποψίες μόνο κυκλοφορούν αλλά ο χρόνος θα δείξει....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 03/04/26

"ΒΟΗΘΟΥΣΗΣ" ΤΗΣ ΙΣΧΥΡΗΣ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑΣ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΛΙΒΥΗ, ΣΥΝΕΠΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΤΗΣΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΕΚΕΠΕ, ΕΚΤΙΜΗΘΗΚΕ ΟΤΙ....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"/

Εντός και εκτός/Βασίλης Νέδος

της Ελλάδας για την ανάγκη ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Αμέσως μετά, ο κ. Γεραπετρίτης προχώρησε σε κάποιες παρόμοιες τοποθετήσεις, αλλά αυτή τη φορά σε ένα κάπως πιο δεσμευτικό φόρουμ. Ο κ. Γεραπετρίτης μέσω τηλεδιάσκεψης συμμετείχε σε σύσκεψη που διοργάνωσε η υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου Ιβέτ Κούπερ, με αντικείμενο την ανάγκη να μείνουν ανοιχτά τα Στενά του Ορμούζ. Ο κ. Γεραπετρίτης όπως και ομόλογοί του από ακόμη τουλάχιστον 33 χώρες (καθώς η λίστα αναμένεται να διευρυνθεί) συμφώνησαν ότι τα Στενά πρέπει να μείνουν ανοιχτά, ενώ στην κοινή δήλωση για τη διατήρηση της ελεύθερης διακίνησης εμπορευμάτων στην περιοχή που συνυπέγραψαν, τονίζεται πως «εκφράζουμε την ετοιμότητά μας να συνεισφέρουμε στις απαραίτητες προσπάθειες για να διασφαλιστεί η ασφαλής διέλευση μέσα από τα Στενά». Οπως τονίζεται από αρμόδιες πηγές, στην παρούσα φάση υπάρχει μόνο σχεδιασμός και η όποια «συνεισφορά» στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ θα εκδηλωθεί αποκλειστικώς και μόνον αφού τελειώσει ο πόλεμος. Προφανώς αυτή η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά, μιας και είναι απολύτως σαφές ότι κανένας δεν ρισκάρει να λάβει –έστω και από σπόντα– μέρος σε έναν πόλεμο, τον οποίο ούτε στηρίζει ούτε θέλει. Θα ακολουθήσουν και άλλα επεισόδια.

Ο ΤΟΠΟΣ

Στο υπουργείο Εξωτερικών, πάντως, γίνονται και συζητήσεις σχετικά με τον επαναπρογραμματισμό της επίσκεψης του κ. Γεραπετρίτη στην Τρίπολη της Λιβύης. Ο κ. Γεραπετρίτης επρόκειτο να ταξιδέψει στην Τρίπολη την Τετάρτη 1 Απριλίου, πέντε ημέρες μετά την επίσκεψή του στη Βεγγάζη. Το βράδυ της Δευτέρας από την Πολεμική Αεροπορία (Π.Α.) ειδοποίησαν το επιτελείο του υπουργού ότι η κατεύθυνση, και η ισχύς των ανέμων, ειδικά μετά το απόγευμα, οπότε ο κ. Γεραπετρίτης θα επέστρεφε από τη δυτική Λιβύη, ήταν τέτοια που θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη οποιαδήποτε πτήση. Ετυχε, βέβαια, την ημέρα που ο κ. Γεραπετρίτης έμεινε τελικά στην Αθήνα, να έλθει και η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Δεδομένου του νομικού «καπέλου» που συχνά φοράει ο κ. Γεραπετρίτης, αρκετοί εκτίμησαν πως κάτι ήταν γνωστό στο Μαξίμου, γι’ αυτό και το ταξίδι αναβλήθηκε. Ωστόσο, η αλήθεια είναι κάπως πιο απλή.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/04/25

Πρόκειται για ένα εξαιρετικά δουλεμένο σχέδιο, απαραίτητο για ένα κράτος που πρέπει να γίνει ακόμα πιο φιλικό στους πολίτες, εκμεταλλευόμενο τις δυνατότητες της τεχνολογίας. Αρκεί να αναφέρει κανείς κάποιες από τις προβλέψεις του: Σε συναλλαγές με το κράτος, ο πολίτης μπορεί να μη δίνει απαραίτητα δικαιολογητικά που έχουν κατατεθεί σε άλλες υπηρεσίες (πτυχία, πιστοποιητικό στρατολογικής κατάστασης, ληξιαρχικές πράξεις) και αντ’ αυτών να κάνει υπεύθυνη δήλωση (οι υπηρεσίες είναι υπεύθυνες να διασταυρώσουν την αλήθεια των δηλουμένων). Επιταχύνεται και διευκολύνεται η διαδικασία μεταβίβασης ακινήτων – και σε αυτό παίζει ρόλο η αναβάθμιση του ρόλου των συμβολαιογράφων. Το Δημόσιο παραιτείται από την άσκηση ένδικων μέσων σε δικαστικές διαφορές με ιδιαίτερη κοινωνική σημασία. Οι πολίτες μπορούν να υποβάλλουν καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακή εξυπηρέτηση ή διαφθορά κατά υπηρεσιών του Δημοσίου μέσω του Συμβούλου Ακεραιότητας, ο οποίος αποκτά κομβικό ρόλο. Οι αλλαγές αυτές, που έρχονται να προστεθούν σε πολλές άλλες οι οποίες ήδη μας έχουν γλιτώσει χρόνο, χρήμα και πολλά νεύρα, επισφραγίζονται με τη δυνατότητα των πολιτών να παρακολουθούν την πορεία των αιτημάτων τους (όπως π.χ. γίνεται με τα κούριερ) με τη χρήση ψηφιακών εργαλείων. Επιπλέον, το Δημόσιο αναγνωρίζει ότι είναι άδικες κάποιες εύνοιες που του έδινε ως σήμερα ο νόμος έναντι των πολιτών. Με κάποιες τέτοιες εύνοιες, το κράτος μπορούσε να διεκδικεί τα ακίνητα της μισής Καρδίτσας, της Σαρωνίδας και γενικώς την περιουσία χιλιάδων πολιτών. Με τη ρύθμιση που εισέρχεται τώρα, οι ιδιοκτησίες δεν θα χρειάζονται έγγραφα ακόμα και της Τουρκοκρατίας και θα αναγνωρίζεται ως κύριος οποιουδήποτε ακινήτου όποιος το νέμεται καλόπιστα και αδιατάρακτα για σαράντα έτη, αρχίζοντας από το 1963...

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 03/04/26

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Την ώρα που οι πελατειακές σχέσεις των πολιτικών με τους πολίτες – οι οποίες ανακαλύπτονται από την έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ αλλά και στην κυβέρνηση – απειλούν τη χώρα με νέα πολιτική περιπέτεια, ένα νομοσχέδιο που άρχισε χθες να συζητιέται στη Βουλή δείχνει ποιος πρέπει να είναι ο δρόμος τον οποίο έπρεπε να πάρει η πολιτική ζωή. Ο δρόμος είναι η μεταρρύθμιση του κράτους – και το νομοσχέδιο στο οποίο αναφέρομαι το εισήγαγε ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Επικρατείας Κωστής Χατζηδάκης.

Το νομοσχέδιο έχει τίτλο «Παρεμβάσεις για ένα κράτος πιο φιλικό στον πολίτη» και στόχος του είναι η αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας, η επιτάχυνση των διαδικασιών μέσω των οποίων εξυπηρετεί το Δημόσιο, η μείωση του κόστους που μπορεί να έχει το αίτημα των πολιτών από το κράτος, η διαφάνεια και, γενικώς, η βελτίωση της δημόσιας διοίκησης. Η οποία ακόμα, σε μεγάλο βαθμό, συνεχίζει να παράγει γραφειοκρατία, παρότι χάρη στους υπολογιστές και σε αυτό που έχει αποκληθεί ηλεκτρονική διακυβέρνηση, η οποία παρέκαμψε αλλά δεν εξαφάνισε το βαθύ Δημόσιο, έχουμε γλιτώσει μεγάλο μέρος της ταλαιπωρίας και των καθυστερήσεων.

Η εισαγωγή στη Βουλή του νομοσχεδίου επισκιάστηκε από την αψιμαχία του υπουργού με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη και το αίτημα του τελευταίου για εκλογές, ως αποτέλεσμα των εξελίξεων με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι φράσεις του Κωστή Χατζηδάκη «Μου θυμίσατε το αρνί που εύχεται να έρθει το Πάσχα. Καμιά φορά τα αιτήματα γίνονται δεκτά» είναι μιντιακά δυνατές, αλλά οδηγούν τη συζήτηση πέραν του νομοθετήματος το οποίο προσπαθεί να κατοχυρώσει.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικά δουλεμένο σχέδιο, απαραίτητο για ένα κράτος που πρέπει να γίνει ακόμα πιο φιλικό στους πολίτες, εκμεταλλευόμενο τις δυνατότητες της τεχνολογίας. Αρκεί να αναφέρει κανείς κάποιες από τις προβλέψεις του:

Σε συναλλαγές με το κράτος, ο πολίτης μπορεί να μη δίνει απαραίτητα δικαιολογητικά που έχουν κατατεθεί σε άλλες υπηρεσίες (πτυχία, πιστοποιητικό στρατολογικής κατάστασης, ληξιαρχικές πράξεις) και αντ’ αυτών να κάνει υπεύθυνη δήλωση (οι υπηρεσίες είναι υπεύθυνες να διασταυρώσουν την αλήθεια των δηλουμένων). Επιταχύνεται και διευκολύνεται η διαδικασία μεταβίβασης ακινήτων – και σε αυτό παίζει ρόλο η αναβάθμιση του ρόλου των συμβολαιογράφων. Το Δημόσιο παραιτείται από την άσκηση ένδικων μέσων σε δικαστικές διαφορές με ιδιαίτερη κοινωνική σημασία. Οι πολίτες μπορούν να υποβάλλουν καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακή εξυπηρέτηση ή διαφθορά κατά υπηρεσιών του Δημοσίου μέσω του Συμβούλου Ακεραιότητας, ο οποίος αποκτά κομβικό ρόλο.

Οι αλλαγές αυτές, που έρχονται να προστεθούν σε πολλές άλλες οι οποίες ήδη μας έχουν γλιτώσει χρόνο, χρήμα και πολλά νεύρα, επισφραγίζονται με τη δυνατότητα των πολιτών να παρακολουθούν την πορεία των αιτημάτων τους (όπως π.χ. γίνεται με τα κούριερ) με τη χρήση ψηφιακών εργαλείων.

Επιπλέον, το Δημόσιο αναγνωρίζει ότι είναι άδικες κάποιες εύνοιες που του έδινε ως σήμερα ο νόμος έναντι των πολιτών. Με κάποιες τέτοιες εύνοιες, το κράτος μπορούσε να διεκδικεί τα ακίνητα της μισής Καρδίτσας, της Σαρωνίδας και γενικώς την περιουσία χιλιάδων πολιτών. Με τη ρύθμιση που εισέρχεται τώρα, οι ιδιοκτησίες δεν θα χρειάζονται έγγραφα ακόμα και της Τουρκοκρατίας και θα αναγνωρίζεται ως κύριος οποιουδήποτε ακινήτου όποιος το νέμεται καλόπιστα και αδιατάρακτα για σαράντα έτη, αρχίζοντας από το 1963.

Το νομοσχέδιο είναι απαραίτητο. Μακάρι, αφού βελτιωθεί – αν κριθεί ότι χρειάζεται –, να ψηφιστεί με μεγάλη πλειοψηφία. Σε όλους μας αξίζει ένα πιο χρήσιμο Δημόσιο.

Αγνοια· και ένα πλήγμα στη δημοκρατία

«Δεν αναγνωρίζω τίποτα νόμιμο στη δίκη – θεωρώ ότι οι αποφάσεις δεν θα είναι βαριές. Η πρόεδρος, ως εντεταλμένο πειθήνιο όργανο, συνέχιζε να κάνει τη δουλειά της χωρίς να μας ακούει. Πλήρης απαξίωση, πλήρης έλλειψη σεβασμού. Η δίκη προχωρά χωρίς να ενδιαφέρει κανέναν αν αποδειχθεί η αλήθεια».

Είναι μερικές από τις φράσεις της Μαρίας Καρυστιανού στο δικαστήριο για το δυστύχημα των Τεμπών. Ενδεικτικές ογκώδους άγνοιας για τον τρόπο με τον οποίο απονέμεται η δικαιοσύνη. Μητέρα θύματος και, πλέον, κομματάρχισσα, η συγκεκριμένη κυρία νομίζει ότι μέτρο των πραγμάτων είναι ο εαυτός της και ουσιαστικά δηλώνει άγνοια για το πώς λειτουργούν οι κοινωνίες και οι θεσμοί τους. Μπορεί να το διορθώσει.

Ας δει δικαστικά δράματα σε κάποια πλατφόρμα ή, έστω, κάποιες παλιές ελληνικές ταινίες να δει πώς γίνεται – από κάπου πρέπει να αρχίζει κανείς.

Για τις υπόλοιπες δικαστικές εξελίξεις, επί του πιεστηρίου μαθαίνω ότι έγινε δεκτή η δήλωση αποχής της προέδρου από την άλλη δίκη για τα χαμένα βίντεο των Τεμπών, που επίσης γινόταν στη Λάρισα.

Η πρόεδρος ζήτησε αποχή, είπε ότι δεν ανέχεται άλλες προσβολές. Η δίκη θα ξαναρχίσει από την αρχή. Η δημοκρατία, σε αυτή την περίπτωση, ηττήθηκε. Δυστυχώς.

Ακόμη κι έτσι, όμως, οι μήνες που απομένουν μέχρι τη συνταγματική εκπνοή της κυβερνητικής θητείας δεν είναι λίγοι για να μπορέσει ο πρωθυπουργός να ξαναδείξει ότι μονοπωλεί την πολιτική σταθερότητα, την οποία θέτουν και ως προτεραιότητα οι, χωλωμένοι πλέον, νοικοκυραίοι – «μεσαία τάξη», για τους φίλους. Γιατί λοιπόν να σκέφτεται τις πρόωρες εκλογές, που ο ίδιος έχει συστηματικά αποκηρύξει ως τυχοδιωκτισμό; Δεν κινδυνεύει με ένα τέτοιο διάβημα να γίνει ο ίδιος πρόξενος της αστάθειας, οδηγώντας σε διπλή ή τριπλή εκλογική περιπέτεια εν μέσω πολέμου; Η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα επιβεβαίωνε όσους εκτιμούν ότι η διακυβέρνηση έχει βρεθεί πολύ κοντά στο σημείο θραύσεώς της. Οτι «πιέζεται» τόσο, που η παραμονή της στην εξουσία θα συνιστούσε απλώς ροκάνισμα του χρόνου. Μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα αιφνιδίαζε τις συνιστώσες εκείνες της αντιπολίτευσης που δεν έχουν ακόμη οργανωθεί σε κανονικά κόμματα. Θα ευνοούσε έτσι παραπλεύρως το ΠΑΣΟΚ, που έχει οργανωτικό προβάδισμα. Θα ισοδυναμούσε όμως και με ομολογία ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να εξαντλήσει τη θητεία της, κι ας μην έχει αντίπαλο. Οτι τη σταθερότητα που ευαγγελίζεται τη βιώνει πλέον και η ίδια ως τοξική στασιμότητα, από την οποία προτιμά να αποδράσει...

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/04/26

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Ελα, μωρέ. Δεν έκλεψε κανείς. Ρουσφέτια είναι. (Τα λεφτά είναι ξένα – ευρωπαϊκά.) Αυτή είναι η πρώτη άμυνα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Βουλευτές ζητούν μικρο-διευθετήσεις για λογαριασμό ψηφοφόρων τους. Είναι, βεβαίως, ρετρό και άσχημο. Αλλά δεν είναι δα και σκάνδαλο που σε σκοτώνει.

Η κυβέρνηση θα μπορούσε να δώσει χρόνο στον εαυτό της. Να αφήσει να περάσει ο σκανδαλισμός με τις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες (που πάντα αποκαλύπτουν τον κυνισμό στην πίσω αυλή της εξουσίας). Να αφεθεί στη λήθη. Να επενδύσει κυρίως στο ακαταμάχητο στρατηγικό πλεονέκτημά της: ότι δεν υπάρχει συγκροτημένη δύναμη ικανή να τη διαδεχθεί – ούτε αρκετά ελκυστική για να συγκομίσει τη διάχυτη δυσαρέσκεια εις βάρος της.

Επειδή το σκάνδαλο δεν είναι το πρώτο, η διαχείριση απαιτεί πιο δραστικά μέτρα από τα προηγούμενα. Δεν αρκεί μια συγγνώμη. Θα χρειαστεί ανασχηματισμός και αποπομπές, και δέσμευση για εκκαθάριση των ψηφοδελτίων, χωρίς αυτή τη φορά να μετράει το ιστορικό βάρος των ονομάτων που πρέπει να εκκαθαριστούν. Αλλά ακόμη κι αυτό ο Μητσοτάκης θα μπορούσε να το παρουσιάσει σαν ρήξη με το βαθύ κόμμα. Κανείς από τους εγκαλούμενους δεν ανήκει στους νεοφώτιστους της μητσοτακικής Ν.Δ. Αν επικρατήσει αυτή η γραμμή, ο πρωθυπουργός θα εμφανιστεί δέκα χρόνια μετά την εκλογή του στην ηγεσία της Ν.Δ. να συνειδητοποιεί ξαφνικά με ποιο μηχανισμό και ποιο προσωπικό κυβερνά. Θα επαναστατήσει ενάντια στα κομματικά «μπετά», τα οποία, μετά τις ευρωεκλογές του 2024, έχει προσπαθήσει συστηματικά να αναχωνεύσει στο οικοδόμημα της εξουσίας του (βλέπε επίτροπο στην Ε.Ε., πρόεδρο της Βουλής και άπαντα τα αξιώματα).

Ακόμη κι έτσι, όμως, οι μήνες που απομένουν μέχρι τη συνταγματική εκπνοή της κυβερνητικής θητείας δεν είναι λίγοι για να μπορέσει ο πρωθυπουργός να ξαναδείξει ότι μονοπωλεί την πολιτική σταθερότητα, την οποία θέτουν και ως προτεραιότητα οι, χωλωμένοι πλέον, νοικοκυραίοι – «μεσαία τάξη», για τους φίλους. Γιατί λοιπόν να σκέφτεται τις πρόωρες εκλογές, που ο ίδιος έχει συστηματικά αποκηρύξει ως τυχοδιωκτισμό; Δεν κινδυνεύει με ένα τέτοιο διάβημα να γίνει ο ίδιος πρόξενος της αστάθειας, οδηγώντας σε διπλή ή τριπλή εκλογική περιπέτεια εν μέσω πολέμου;

Η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα επιβεβαίωνε όσους εκτιμούν ότι η διακυβέρνηση έχει βρεθεί πολύ κοντά στο σημείο θραύσεώς της. Οτι «πιέζεται» τόσο, που η παραμονή της στην εξουσία θα συνιστούσε απλώς ροκάνισμα του χρόνου. Μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα αιφνιδίαζε τις συνιστώσες εκείνες της αντιπολίτευσης που δεν έχουν ακόμη οργανωθεί σε κανονικά κόμματα. Θα ευνοούσε έτσι παραπλεύρως το ΠΑΣΟΚ, που έχει οργανωτικό προβάδισμα. Θα ισοδυναμούσε όμως και με ομολογία ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να εξαντλήσει τη θητεία της, κι ας μην έχει αντίπαλο. Οτι τη σταθερότητα που ευαγγελίζεται τη βιώνει πλέον και η ίδια ως τοξική στασιμότητα, από την οποία προτιμά να αποδράσει.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/04/26

ΤΗΣ ΓΙΟΥΛΗΣ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

Ύπάρχουν κάποια κυβερνητικά στελέχη, που μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και όλα όσα έρχονται σιγά σιγά στο φως, λένε ότι τα ονόματα που έχουν δημοσιοποιηθεί είναι στην πλειονότητά τους πρόσωπα από την «παλαιά Ν.Δ.». Αρα ο πρωθυπουργός έχει τώρα την ευκαιρία να κάνει μια γενναία ανανέωση. Να καθαρίσει την κυβέρνηση από το κόμμα. Ελπίζουν τα συγκεκριμένα στελέχη ότι ένας ανασχηματισμός θα ξεπλύνει το σκάνδαλο και πιστεύουν, παράλληλα, ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει ανώδυνα για τον πρωθυπουργό, χωρίς αντιδράσεις από τον μικρόκοσμο της Νέας Δημοκρατίας και τα ισχυρά κομματικά στελέχη. Θέλουν μάλλον να ξεχάσουν ότι συχνά οι κομματικοί συσχετισμοί είναι εκείνοι που καθορίζουν τις εξελίξεις.

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, πέρα από το ποινικό και πολιτικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει, αξίζει να μελετηθεί και ως μοντέλο «damage control» από την πλευρά της κυβέρνησης. Αρχικά η γραμμή άμυνας ήταν ότι το σκάνδαλο είναι διαχρονικό και διακομματικό. Δεν αφορά μόνο τη Ν.Δ., αφορά το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ. Οταν έγινε γνωστή η πρώτη δικογραφία, το καλοκαίρι του 2025, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, σε ενημέρωση δημοσιογράφων μεταξύ άλλων έλεγε: «Είναι σαφέστατο ότι αυτό το πράγμα, το οποίο συμβαίνει για δεκαετίες στη χώρα, είναι νοσηρό. Με ευθύνη συνολικά όσων έχουν κυβερνήσει».

Σήμερα, που γνωρίζουμε ότι στο επίκεντρο της δεύτερης μεγάλης έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας βρίσκονται συνολικά 20 εν ενεργεία και πρώην βουλευτές και υπουργοί, όλοι από την κυβερνητική παράταξη, η υπερασπιστική γραμμή αλλάζει και σύμφωνα με όσα ψελλίζουν πηγές της κυβέρνησης, αφορά την «παλαιά Ν.Δ.», που βέβαια, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα για το ότι εδώ και έξι χρόνια αναλαμβάνει υπουργικές θέσεις και κρίσιμους τομείς του Δημοσίου. Ξαφνικά, είναι ευκαιρία να απομακρυνθεί το παλιό, προκειμένου να επέλθει «οριστική και εκτεταμένη ανανέωση» του έμψυχου δυναμικού του κόμματος, καταλήγουν οι πηγές.

Η επικοινωνιακή διαχείριση της κυβέρνησης μοιάζει με διαρκή οπισθοχώρηση από τις γραμμές άμυνας που οι εξελίξεις διαλύουν πολύ γρήγορα. Δεν γνωρίζω ποιο εγχειρίδιο συμβουλεύονται στο Μαξίμου, όμως δεν φαίνεται να αποδίδει καρπούς. Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές και Τέμπη, δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Και δεν είναι μόνον αυτά τα μέτωπα. Το βασικό μέτωπο είναι μια κοινωνία κουρασμένη, σε μεγάλη πίεση εξαιτίας της γεωπολιτικής αστάθειας και σε οικονομική ασφυξία από τη συνεχή άνοδο στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, και τις συνεπακόλουθες αυξήσεις. Για την κυβέρνηση, ο κλοιός στενεύει με μεγάλη ταχύτητα.