Ενα προσωπικό ιστολόγιo για την πολιτική, την οικονομία, την κοινωνία, την καθημερινή μας ζωή και τα προβλήματά της..Η προσωπική μου ματιά στην επικαιρότητα, προς συμφωνία ή διαφωνία όσων με τιμούν και με "διαβάζουν".Σας ευχαριστώ!
ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ, ΣΤΗΝ ΙΕΡΗ ΠΟΛΗ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΑ 1.000 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Τρίμηνο πυκνών δραστηριοτήτων για το Σύνδεσμο
Θεσσαλονικέων δρομολογεί το ΔΣ του Συλλόγου, όπως αποφασίσθηκαν στην τελευταία
συνεδρίασή του.
Είχε προηγηθεί στις 18 Μαρτίου 2026 εκδήλωση στο
εντευκτήριο του Συλλόγου για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, στην
οποία ο ομιλητής Ιωάννης Παρίσης, Υποστράτηγος ε.α. και εκλεκτός ιστορικός
ερευνητής, είχε παρουσιάσει με πολλά στοιχεία - εκ των οποίων μερικά πρωτόλεια
- την αποφασιστική συμμετοχή Μακεδόνων οπλαρχηγών και μαχητών τους, σε όλα τα
μέτωπα των αγώνων για την απελευθέρωση από τον Οθωμανικό ζυγό, στην ηπειρωτική
και νησιωτική χώρα.
Τα δώρα του Συνδέσμου στον ομιλητή (δεξιά) από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου (αριστερά)
Mετά το πέρας της ομιλίας, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου
Θεσσαλονικέων, Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. Ζαφείρης Ταμπακίδης, αποκάλυψε εις τους
παραστάντες στην εκδήλωση μία αρχική παρουσίαση του πλούσιου προγραμματισμού
που θα ακολουθήσει, ως εξής:
Μετά το Πάσχα, την Τετάρτη, 22 Απριλίου 2026, θα λάβει
χώρα ομιλία – παρουσίαση με θέμα "Καινοτομία παντού-Πώς η έρευνα, η τεχνητή νοημοσύνη και οι νέες τεχνολογίες, επηρεάζουν την καθημερινότητα των πολιτών". Ομιλητής θα είναι ο Υφυπουργός Ανάπτυξης, αρμόδιος για
τα θέματα αυτά, Βουλευτής Θεσσαλονίκης κ. Σταύρος Καλαφάτης.
Τον επόμενο μήνα Μάϊο, προγραμματίζεται διήμερη εκδρομή
στη Ιερή Πόλη Μεσολογγίου, την Δευτέρα και Τρίτη 18-19/05/26, στο πλαίσιο του εορτασμού των
200 ετών από την ηρωϊκή έξοδο των αγωνιστών της μαρτυρικής πόλης, τον Απρίλιο
του 1826. Το πρόγραμμα προβλέπει για την πρώτη ημέρα βαρυσήμαντο λόγο από τον
Κωνσταντίνο Χολέβα, πολιτικό επιστήμονα και μέλος του Συνδέσμου, ενώπιον
δημοτών και Δημοτικής Αρχής του Μεσολογγίου και για τη δεύτερη, ξενάγηση στους
ιστορικούς χώρους της πόλης, από εκπρόσωπο του Δήμου.
Τον Ιούνιο, από
Κυριακή 7 Ιουνίου 2026 έως Τρίτη 9 Ιουνίου 2026, ο Σύνδεσμος θα εκδράμει «εν σώματι»
στην Θεσσαλονίκη, υλοποιώντας την προ έτους εκφρασθείσα επιθυμία του Πολιτικού
Διοικητού Αγίου Όρους Στρατηγού Αλκιβιάδη Στεφανή, του Υφυπουργού Ανάπτυξης και
πρώην Υπουργού Μακεδονίας – Θράκης Σταύρου Καλαφάτη και των εκπροσώπων του
Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κ.κ. Ιερώνυμου Β, όπως επαναληφθεί στην
Θεσσαλονίκη η εκδήλωση μνήμης για τον πανηγυρικό εορτασμό των χιλίων χρόνων της
Αθωνικής Πολιτείας, που έλαβε χώρα στην Χαλκιδική και στην Θεσσαλονίκη την
άνοιξη του 1963 (ίδρυση 963μ.Χ. - 1963) και η οποία εκδήλωση έγινε στο
εντευκτήριο του Συνδέσμου τον Μάρτιο 2025. Ομιλητές θα είναι τα μέλη του
Συνδέσμου Αντώνιος Παλαμήδης και Κωνσταντίνος Χολέβας, τέκνα μελών της
Οργανωτικής Επιτροπής του μεγάλου εορτασμού του 1963.
Σημειώνεται ότι η νέα εκδήλωση συνδιοργανώνεται με την
Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εσωτερικών (διά του
Υφυπουργού Κωνσταντίνου Γκιουλέκα), του Υπουργείου Ανάπτυξης ( διά του
Υφυπουργού Σταύρου Καλαφάτη), του Δήμου Θεσσαλονικέων (διά του Αντιδημάρχου
Βασίλειου Γάκη) και της Πολιτικής Διοίκησης Αγίου Όρους (με την προσωπική
συμβολή του Στρατηγού Αλκιβιάδη Στεφανή, πρώην ΥΕΘΑ και Επιτίμου Αρχηγού
ΓΕΣ).
Με την ολοκλήρωση των κατά περίπτωση απαιτούμενων
διαδικασιών, θα ακολουθεί έγκαιρη ενημέρωση των μελών και φίλων του Συνδέσμου
για το πλήρες πρόγραμμα και τους όρους συμμετοχής, καθώς και για την προθεσμία
υποβολής δηλώσεων, όσων προτίθενται να μετάσχουν.
Είναι βέβαιο, ότι οι προαναφερόμενες εκδηλώσεις
συμβάλλουν στη συλλογική αυτογνωσία, όπως και ότι θα αποτελέσουν καλή ευκαιρία
για την ενίσχυση και εμβάθυνση προσωπικών σχέσεων.
Μητσοτάκης: Εισηγούμαι ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή μετά τις εκλογές του 2027 -Το μήνυμα του πρωθυπουργού
Λίγο μετά τις 11:00 μεταδόθηκε το τηλεοπτικό μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ με τον πρωθυπουργό να κάνει τρεις επισημάνσεις.
Ο Kυριάκος Mητσοτάκης αναφορικά με τη νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ζητάει από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μετά τις άρσεις ασυλίας, να αποφανθεί ταχύτατα αν και σε ποιους θα ασκήσει διώξεις.
«Αγωνίζομαι να μετατρέψω την Ελλάδα σε σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος – με τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό αντιμετωπίζεται η μικρή ή μεγαλύτερη διαφθορά όπου υπεισέρχεται ανθρώπινος παράγοντας», προσθέτει ο πρωθυπουργός.
«Είναι σημείο καμπής - μία νέα αφετηρία μάχης με το «Βαθύ Κράτος» - η ΝΔ γίνεται δύναμη ρήξης με τα κακώς κείμενα».
Επιπλέον ο κ. Μητσοτάκης προαναγγέλει: «Εισηγούμαι για μετά τις εκλογές του 2027, ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή με αντικατάσταση του υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα, για όσο συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο και ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή».
https://youtu.be/bjsOuuXgeZY?si=k2btq09t23odX8if
Το μήνυμα του πρωθυπουργού
Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, σας απευθύνομαι σήμερα χωρίς περιστροφές και υπεκφυγές. Αυτή είναι η ευθύνη μου, ως Πρωθυπουργός αλλά και ως Πρόεδρος μιας μεγάλης παράταξης της οποίας η ιστορία ταυτίζεται με τη διαδρομή της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, με τις καλές και λιγότερο καλές στιγμές της.
Θέλω να κάνω τρεις επισημάνσεις.
Πρώτον, η αποστολή δικογραφίας στη Βουλή με αίτημα την άρση της ασυλίας 11 Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας συνιστά σοβαρή εξέλιξη, για την οποία οφείλω να τοποθετηθώ αναλυτικά.
Θυμίζω ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θεσμοθετήθηκε το 2020 και στηρίχθηκε πλήρως από την κυβέρνησή μας. Το δε υλικό πάνω στο οποίο εδράζει τα αιτήματά της είναι προϊόν νόμιμων επισυνδέσεων που έγιναν από τις διωκτικές αρχές και πάλι αυτής της κυβέρνησης. Χωρίς να υπάρξει, προφανώς, καμία παρέμβαση στο έργο τους. Αφορώντας, βέβαια, συμβάντα όχι σημερινά, αλλά του 2021.
Τα μέλη της κυβέρνησης που αναφέρονται στην υπόθεση υπέβαλαν αμέσως την παραίτηση τους. Τα δε αιτήματα ασυλίας θα συζητηθούν αύριο στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής. Ήταν, άλλωστε, η Νέα Δημοκρατία που τροποποίησε το Σύνταγμα ώστε η άρση της ασυλίας των Βουλευτών να γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Τιμά τους Βουλευτές μας η απόφαση τους να ζητήσουν την άρση της κοινοβουλευτικής τους προστασίας.
Όμως, από την πρώτη επεξεργασία των στοιχείων είναι σαφές πως δεν έχουν όλες οι υποθέσεις την ίδια βαρύτητα. Ένα, όμως, είναι βέβαιο: κανείς από τους Βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος.
Με δεδομένο ότι ο δυτικός νομικός πολιτισμός έχει δώσει αγώνες για να κατακτηθεί το τεκμήριο της αθωότητας, τονίζω ότι θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να το υπερασπιστώ. Γι’ αυτό και ζητώ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μετά την άρση της ασυλίας των Βουλευτών μας, να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις.
Και όταν λέω ταχύτατα, το εννοώ. Γιατί μιλάμε για Βουλευτές μας οι οποίοι έχουν ήδη υποστεί προσωπικό αλλά και πολιτικό πλήγμα. Έχουν, συνεπώς, το ελάχιστο δικαίωμα να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.
Η δεύτερη επισήμανσή μου για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αφορά τη μάστιγα των πελατειακών σχέσεων, που επί δεκαετίες περνούσαν, σαν παλαιοκομματική «σκυτάλη», από τα χέρια της μιας κυβέρνησης προς την επόμενη. Απέναντί της έχω σταθεί αυτοκριτικά πολλές φορές, όπως και για το γεγονός ότι δεν έκανα νωρίτερα δραστικές παρεμβάσεις για να σπάσει το «απόστημα».
Όμως, η μεγάλη μεταρρύθμιση τώρα υλοποιείται: ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως τον ξέραμε, δεν υπάρχει πια. Η ευθύνη του προσδιορισμού και αποπληρωμής των αγροτικών ενισχύσεων μεταβιβάστηκε στην ΑΑΔΕ. Και όπως σήμερα δεν ζητάμε διευκολύνσεις από την ΑΑΔΕ για φορολογικά θέματα, το ίδιο θα ισχύει στο εξής και για τις επιδοτήσεις. Είναι μία μεγάλη αλλαγή, που θα ωφελήσει πολύ κάθε έντιμο αγρότη και κτηνοτρόφο.
Εδώ επιτρέψτε μου έναν πιο προσωπικό τόνο. Φτάνει πια με τους υποκριτές που «ανακάλυψαν» ξαφνικά ότι τα ρουσφέτια στον τόπο ξεκίνησαν το 2019. Τέτοιες πελατειακές σχέσεις συνοδεύουν το ελληνικό κράτος από τη σύσταση του. Είναι από τους βασικούς λόγους της εθνικής μας υστέρησης σε σχέση με την Ευρώπη.
Σας μιλώ από καρδιάς. Προφανώς, δεν προέκυψα από πολιτική «παρθενογένεση». Όποιος Βουλευτής εκλέγεται με σταυρό, διατηρεί πολιτικό γραφείο και ισχυρίζεται πως δεν έχει κάνει ποτέ κάποια εξυπηρέτηση, είναι απλώς ψεύτης.
Όμως, από το 2019 αγωνίζομαι να μετατρέψω την Ελλάδα σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, στο οποίο δεν θα χρειάζεται να γνωρίζεις προσωπικά τον Βουλευτή προκειμένου να αντιμετωπιστείς με αξιοπρέπεια από το Δημόσιο.
Το μεγάλο στοίχημα του ψηφιακού εκσυγχρονισμού που κερδίζουμε ημέρα με την ημέρα δεν στοχεύει μόνο σε μία καλύτερη καθημερινότητα για όλους, αλλά στην αντιμετώπιση της μικρής ή μεγαλύτερης διαφθοράς που μπορεί να κρύβεται σε κάθε διαδικασία στην οποία υπεισέρχεται ανθρώπινος παράγοντας. Οι νοοτροπίες αιώνων, βλέπετε, δεν αλλάζουν, δυστυχώς, απ’ τη μία στιγμή στην άλλη. Γι’ αυτό και πρέπει να στερήσουμε από το ρουσφέτι το πολιτικό του «οξυγόνο».
Πώς;
Σήμερα οι συντάξεις βγαίνουν σε σύντομο διάστημα και όχι σε τρία χρόνια. Άρα, γιατί να πάρεις τον Βουλευτή για να ζητήσεις να βγει πιο γρήγορα η δική σου; Στη χώρα, όταν υπάρχουν αρκετά κρεβάτια Εντατικής, ποιος ο λόγος να απαιτεί κάποιος προνομιακή μεταχείριση; Από τη στιγμή που οι κλήσεις της Τροχαίας επιδίδονται αυτόματα και ψηφιακά, ποιος θα μπορεί μετά να θέλει να σβηστεί η δική του;
Τώρα που η θητεία εκσυγχρονίζεται και όλοι υπηρετούν στον Στρατό Ξηράς με τους ίδιους όρους, χάνει πλέον το νόημά του το στρατολογικό ρουσφέτι.
Κι όταν, όπως δρομολογούμε, δορυφόροι καταγράφουν τις καλλιέργειες και όλα τα ζώα έχουν ηλεκτρονική σήμανση, τελειώνουμε οριστικά με τα ανύπαρκτα κοπάδια και τα εικονικά βοσκοτόπια.
Όλες αυτές είναι πολιτικές που υλοποιούνται ήδη και αλλάζουν το «βαθύ κράτος». Για να το πω διαφορετικά: μόνο ο ψηφιακός εκσυγχρονισμός και η διαφάνεια μπορούν να μας απαλλάξουν από ξεπερασμένες πρακτικές που δεν χωρούν στον 21ο αιώνα.
Τέλος, το τρίτο μου σχόλιο αφορά το πολιτικό σύστημα συνολικά. Κανείς -και πρώτος εγώ- δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια του στην κρίση εμπιστοσύνης, η οποία απευθύνεται όχι μόνο στους θεσμούς αλλά και στο πολιτικό προσωπικό της χώρας συνολικά. Μία πρόκληση, βέβαια, που απασχολεί όλες τις φιλελεύθερες δημοκρατίες. Εμείς, ωστόσο, έχουμε χρέος να ασχοληθούμε με τα «του οίκου μας».
Έχουμε φτάσει, νομίζω, σε ένα σημείο καμπής. Ως Πρωθυπουργός, λοιπόν, αλλά και ως Πρόεδρος ενός κόμματος που εγγυάται τη σταθερότητα και την ασφάλεια, οφείλω να αξιολογήσω τη συγκυρία, όχι μόνο ως δίδαγμα μιας αρνητικής εμπειρίας αλλά και ως μία νέα αφετηρία μάχης με το «βαθύ κράτος». Με πρώτη τη δική μου παράταξη να γίνεται δύναμη ρήξης με τα κακώς κείμενα και να αναμετριέται, με ειλικρίνεια και γενναιότητα, με τις δικές της αδυναμίες.
Έτσι, θα εισηγηθώ προς συζήτηση στον δημόσιο διάλογο μια νέα δέσμη θεσμικών τομών, πέραν των προτάσεών μας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ανάμεσά τους, το ασυμβίβαστο Υπουργού και Βουλευτή, με αντικατάσταση του Υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του Βουλευτή.
Προφανώς, οι παραπάνω προτάσεις θα τεθούν σε διαβούλευση με την κοινωνία, ώστε να υλοποιηθούν μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές. Θα αποτελέσουν, επίσης, μέρος των δεσμεύσεων τις οποίες θα αναλάβουμε, εφόσον ο λαός μας εμπιστευθεί ξανά. Και πάντως, σίγουρα σηματοδοτούν την προσωπική μου απόφαση η πατρίδα να κερδίσει οριστικά τον πόλεμο με τα δεσμά του παρελθόντος της.
Με άλλα λόγια, βαδίζοντας προς το ορόσημο του 2030 και τους δύο αιώνες από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, καλούμαστε να αναμετρηθούμε με όλες εκείνες τις διαχρονικές παθογένειες που δεν ξεριζώσαμε ακόμα. Και παρά τις δυσκολίες, παρά τις αντιδράσεις, είμαι σίγουρος ότι Ελληνίδες και οι Έλληνες θα στηρίξουν αυτή την προσπάθεια. Προσπάθεια εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης της δημόσιας ζωής.
Η χώρα θα νικήσει ό,τι έρχεται από το χθες και την κρατά πίσω. Και η πορεία της στο εξής θα είναι μόνο μπροστά, με πρώτο και καθοριστικό σταθμό τις εκλογές του 2027.
Σύμφωνα με τον γραμματέα του ΚΚΕ «το μέλλον του κόσμου είναι ο κομμουνισμός» («ΤΑ ΝΕΑ», 31/3). Καμία αντίρρηση. Ετσι είναι, αν έτσι νομίζει.
Και οι χριστιανοί περιμένουν εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια τη Δευτέρα Παρουσία αλλά όλο καθυστερεί. Αυτό δεν τους εμπόδισε να το πιστεύουν.
Λίγες μέρες νωρίτερα, ο υπουργός Θ. Πλεύρης δήλωσε πως «δεν πρέπει να σεβόμαστε, ούτε να τιμούμε τους αγώνες της Αριστεράς» επειδή «ήταν πάντοτε σε βάρος του έθνους, ήταν αγώνες αντίθετοι με το καλό της πατρίδας» (24/3).
Προσωπικά διαφωνώ. Πιστεύω ότι πρέπει να τιμούμε όλους τους ανιδιοτελείς αγώνες που γίνονται στο όνομα μιας αίσθησης του ευρύτερου εθνικού καθήκοντος. Είτε γίνονται από αριστερούς, είτε από δεξιούς, είτε από οικολόγους-πράσινους.
Τον Πλεύρη βεβαίως έκραξαν ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά και οι υπόλοιποι αριστεροί. Λογικό. Οι «αγώνες της Αριστεράς» είναι η πραμάτεια τους. Αν τους το πάρουν κι αυτό, τι θα μείνει;
Την ίδια στιγμή βεβαίως που ο Τσίπρας αναπολούσε τον Αρη Βελουχιώτη στη Λαμία (28/3) και το ΚΚΕ γιόρταζε στο Λιτόχωρο τα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού και την επίθεση που ξεκίνησε τον Εμφύλιο (29/3).
Παραδόξως ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ μιλούσε για «ανιστόρητο κι επικίνδυνο εμφυλιοπολεμικό παραλήρημα» αλλά εννοούσε τον υπουργό, όχι το ΚΚΕ που γιόρταζε τον Εμφύλιο (Κ. Τσουκαλάς, 24/3).
Μια κι ο λόγος για ανιστόρητους, υποθέτω πως ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ αγνοεί πως στον Εμφύλιο η δική του παράταξη συμπορεύτηκε με τη Δεξιά, όχι με «τους αγώνες της Αριστεράς».
Κι αν το ψάξει λίγο περισσότερο ίσως πληροφορηθεί πως στα Δεκεμβριανά τους κομμουνιστές πολέμησε η κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου και στον Εμφύλιο νίκησε η κυβέρνηση συνεργασίας του Θ. Σοφούλη.
Υποθέτω πως ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ δεν θεωρεί τον Γεώργιο Παπανδρέου και τον Σοφούλη «επικίνδυνους εμφυλιοπολεμικούς».
Γιατί όμως τα συζητούμε όλα αυτά τη στιγμή που η Αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη εξελίσσεται ταχύτατα σε είδος προς εξαφάνιση;
-Πρώτον, επειδή η μεταπολιτευτική δημοκρατία μας ηδονίζεται από μια διαρκή αναμόχλευση των εμφύλιων συγκρούσεων παρελθουσών δεκαετιών.
Ποτέ άλλοτε τόσο πολλοί ηττημένοι ενός εμφυλίου δεν έχουν τιμήσει με τόσο καμάρι την ήττα τους. Και ίσως ποτέ άλλοτε ένας εμφύλιος δεν αποτελούσε διαρκές σημείο αναφοράς τόσες δεκαετίες μετά τη λήξη του.
-Δεύτερον, επειδή ελλείψει Αριστεράς κληροδοτήθηκε η ανάμνηση των αγώνων της είτε για να τους αναπολεί ο Κουτσούμπας, είτε για να τους καταδικάζει συλλήβδην ο Πλεύρης.
Εδώ καταφέραμε να τσακωθούμε για τις φωτογραφίες των εκτελεσμένων στην Καισαριανή, οι αγώνες θα μας γλίτωναν;
-Τρίτον, επειδή ο δημόσιος διάλογος στη χώρα μας υποφέρει από μια τοξική σύγχυση των ειδών όπου όλοι υποδύονται τον εαυτό τους αλλά ταυτοχρόνως και κάτι άλλο που δεν έχει σχέση μαζί του.
Αν ρίξει κανείς μια ματιά στον ακροδεξιό ή ακροαριστερό Τύπο θα εντυπωσιαστεί από το ανακάτεμα των πιο αντιφατικών και ετερόκλητων στοιχείων. Κάτι σαν κουρελού.
Οπου «το μίσος για το καθεστώς» (Μητσοτάκη, υποθέτω) μπουρδουκλώνεται με αντι-αμερικανισμό, αντι-ευρωπαϊσμό, αντι-καπιταλισμό, φιλο-ρωσισμό και φιλο-αραβισμό σε μια αποκρουστική σάλτσα εχθρότητας για ό,τι συγκροτεί μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία.
Είμαι βέβαιος πως όταν ο Καρλ Πόπερ έγραφε μέσα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το μνημειώδες «Η ανοιχτή δημοκρατία και οι εχθροί της» (1945) αποκλείεται να είχε φανταστεί μια χώρα όπου οι «εχθροί» θα κλυδωνίζονταν με τόση ελαφρότητα από τη σύγχυση στη σχιζοφρένεια.
Το φαινόμενο αυτό έχει βεβαίως και πολιτικό αποτύπωμα.
Αν αναλογιστεί κανείς πόσοι πολιτικοί, κόμματα και οργανώσεις θύουν καθημερινά στον βωμό μιας αδιευκρίνιστης «προοδευτικής παράταξης», θα καταλάβει γιατί παραμένει αδιευκρίνιστη.
Διότι επιτρέπει στον κάθε ενδιαφερόμενο να την ανακηρύξει σε Αγιο Δισκοπότηρο μιας ανεξιχνίαστης θρησκείας.
Και κυρίως θα αντιληφθεί γιατί η επινόηση μιας φαντασιακής παράταξης που δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία αυτού του τόπου, αποτελεί τον μοχλό για ένα διαρκές σουλάτσο στελεχών, πολιτευτών και ενδιαφερομένων από κόμμα σε κόμμα κι από οργάνωση σε οργάνωση.
Μέσα στα τελευταία δεκαπέντε χρόνια η Θ. Τζάκρη κατάφερε να είναι ΠΑΣΟΚ, μετά ΣΥΡΙΖΑ, μετά Κασσελάκης και τώρα να συζητιέται αν θα επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ. Και προφανώς η αναφορά την αδικεί αφού ούτε η πρώτη είναι, ούτε η μόνη, ούτε η τελευταία που ακολουθεί ανάλογη διαδρομή.
Υπάρχει φυσικά ένα γενικότερο φαινόμενο κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Είναι η χαλάρωση των κομματικών και παραταξιακών ταυτοτήτων που επιφέρει τη σύγχυση των ειδών.
Κι αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Οταν όλο το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ διαδηλώνει σήμερα πως «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», το σύνθημα δεν συνιστά τόσο επιβεβαίωση μιας πολιτικής ταυτότητας αλλά ανάκληση μιας εποχής και μιας ανάμνησης.
Οταν ήξερες πού θα πιεις τον καφέ σου, στο «γαλάζιο» ή στο «πράσινο» καφενείο.
Φυσικά, δεν είμαστε πια εκεί. Εχει τρέξει πολύ νερό κάτω από τα ποτάμια του Σηκουάνα κι ο Πλεύρης θα μπορούσε να τιμήσει τους αγώνες της Αριστεράς ή κάποιους από αυτούς χωρίς κίνδυνο να κακοχαρακτηριστεί.
Αλλά η δημοκρατία μας αυτό το νόημα έχει.
Δεν είμαστε όλοι δεξιοί ή όλοι αριστεροί. Κι ευτυχώς. Το αντίθετο θα ήταν μια εξαιρετικά νοσηρή εκδοχή δημοκρατίας.
Μπορούμε όμως να συνυπάρχουμε και να συζητούμε και να διαφωνούμε και να συμφωνούμε και να αλλάζουμε γνώμη χωρίς να θέτουμε σε αμφισβήτηση τον εθνικό και κοινωνικό συνεκτικό ιστό.
Κι αν ο γραμματέας του ΚΚΕ θέλει να πιστεύει ότι το μέλλον του κόσμου είναι ο κομμουνισμός, γιατί να του χαλάσουμε το χατίρι;
Τα διδάγματα, ωστόσο, από αυτήν την αρνητική εμπειρία παραμένουν. Όχι μόνο για την πιο αποτελεσματική και πιο δίκαιη στήριξη των αγροτών μας. Αλλά και ως νέα αφετηρία για μία δυναμικότερη αντιπαράθεση της Πολιτείας με το «Βαθύ Κράτος». Γι’ αυτά, όμως, θα τοποθετηθώ πολύ αναλυτικότερα αύριο.
Βάζω άνω τελεία στο θέμα αυτό και περνώ στα υπόλοιπα της εβδομάδας. Ξέρω καλά ότι η μεγάλη αγωνία κάθε σπιτιού, ειδικά τώρα πριν το Πάσχα, είναι η ακρίβεια, με τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης στη Μέση Ανατολή να πιέζουν ακόμα περισσότερο. Ήδη από την Τετάρτη το diesel επιδοτείται με 20 λεπτά το λίτρο, ενώ από αύριο ανοίγει και το fuel pass στη βενζίνη. Θέλουμε η στήριξη να φτάσει γρήγορα σε εσάς, γι’ αυτό και τα χρήματα θα πιστώνονται μόλις 48 ώρες μετά την αίτηση. Την ίδια στιγμή, οι έλεγχοι για την αισχροκέρδεια στα καύσιμα και στα σούπερ μάρκετ εντατικοποιούνται, με τη νέα Ανεξάρτητη Αρχή να ελέγχει ήδη πάνω από 100 μεγάλες εταιρείες τροφίμων για το περιθώριο κέρδους τους, ώστε να κρατηθούν οι τιμές σε λογικά επίπεδα, ενώ στηρίζουμε επίσης την παραγωγή με την αναδρομική επιδότηση στα λιπάσματα των αγροτών.
Τώρα, καθώς απέχουμε μία εβδομάδα από το Πάσχα, όσον αφορά το Άγιο Φως: ο πόλεμος στην περιοχή κάνει φέτος τη μεταφορά του πολύ πιο σύνθετη υπόθεση. Η Πολιτεία όμως θα φροντίσει να έρθει με ασφάλεια από τα Ιεροσόλυμα, γνωρίζοντας πόσο σημαντικό είναι αυτό για τους πιστούς.
Πρωταπριλιά, με δύο
σημαντικά μέτρα
Δύο πράγματα που έγιναν την πρωταπριλιά και δεν ήταν ψέμα:
πρώτον, τέθηκε σε ισχύ ο νέος κατώτατος μισθός στα 920 ευρώ, αυξημένος κατά 4,55% με ωφελούμενους 1,5 εκατομμύριο εργαζόμενους.
Δεύτερον, η ψηφιακή κάρτα εργασίας επεκτάθηκε σε άλλους 8 κλάδους, από την ιδιωτική υγεία και τις τηλεπικοινωνίες μέχρι τα κομμωτήρια και τις υπηρεσίες καθαρισμού, όπου απασχολούνται 200.000 εργαζόμενοι. Η εφαρμογή ξεκινά πιλοτικά για τρεις μήνες, ώστε οι μικρές επιχειρήσεις να προσαρμοστούν ομαλά, και θα γίνει υποχρεωτική από το φθινόπωρο. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κάρτα φέρνει αποτέλεσμα: το 2025 δηλώθηκαν και πληρώθηκαν 2,7 εκατομμύρια υπερωρίες παραπάνω σε σχέση με το 2024. Στόχος μας είναι μέσα στο 2026 η ψηφιακή κάρτα να καλύπτει όλο τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, βάζοντας οριστικό τέλος στην αδήλωτη εργασία.
Προχθές στη Βουλή ψηφίστηκαν 14 σημαντικές παρεμβάσεις που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της δημόσιας διοίκησης όσον αφορά την εξυπηρέτηση του πολίτη. Για παράδειγμα, σταματούν πλέον οι πολύχρονες διενέξεις για τα ακίνητα, καθώς το Δημόσιο αποσύρεται από διεκδικήσεις εις βάρος των πολιτών.
Το πιο σημαντικό όμως, είναι ότι το Κράτος σταματά να ασκεί ένδικα μέσα σε υποθέσεις με μεγάλο κοινωνικό βάρος, όπως η Μάνδρα, το Μάτι και τα Τέμπη. Είναι μια αυτονόητη κίνηση σεβασμού απέναντι στην κοινωνία. Μια άλλη παρέμβαση προβλέπει απλοποίηση στις μεταβιβάσεις ακινήτων και την άρση κατασχέσεων από την ΑΑΔΕ, ενώ δίνουμε σε όλους ένα νέο ψηφιακό εργαλείο: θα μπορείτε να παρακολουθείτε online πού ακριβώς βρίσκεται η υπόθεσή σας στο δημόσιο και ποιος είναι ο υπάλληλος που τη χειρίζεται, ενώ όλες οι εγκύκλιοι υποχρεωτικά θα αναρτώνται στο διαδίκτυο, διαφορετικά δεν θα ισχύουν. Κάτι άλλο που ψηφίστηκε στη Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα είναι η ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών.
Χαίρομαι μάλιστα που η μεταρρύθμιση αυτή στηρίχθηκε και από την αντιπολίτευση, από το ΠΑΣΟΚ και την Πλεύση Ελευθερίας. Με το πρώτο δημόσιο πανεπιστήμιο για το θέατρο, τον χορό και τη μουσική, κλείνει μια εκκρεμότητα δεκαετιών. Πλέον, οι καλλιτεχνικές σπουδές αποκτούν ξεκάθαρη διαβάθμιση και επαγγελματική προοπτική, με στόχο οι πρώτοι φοιτητές να εισαχθούν στη Σχολή το ακαδημαϊκό έτος 2027-2028.
Μια χρηστική υπενθύμιση για τους νεότερους που με διαβάζουν εδώ: άνοιξε η πλατφόρμα vouchers.gov.gr. Οι νέοι και οι νέες που έκλεισαν τα 18 ή τα 19 τους χρόνια έως το τέλος του 2025, μπορούν να κάνουν την αίτησή τους για το Youth Pass των 150 ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό που προορίζεται αποκλειστικά για αγορές στον πολιτισμό, τον τουρισμό και τις μεταφορές και με χαρά βλέπουμε ότι κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι νέοι το αξιοποιούν.
Η έμφαση στην αξιοποίηση
του Προσωπικού Παιδιάτρου
Έρχομαι στον χώρο της δημόσιας υγείας και αρχικά στον Προσωπικό Παιδίατρο, μια δωρεάν υπηρεσία που καλύπτει όλα τα παιδιά έως 16 ετών, ασφαλισμένα και ανασφάλιστα. Παρότι ο θεσμός ισχύει από το καλοκαίρι του 2025, η αλήθεια είναι ότι ακόμα δεν τον χρησιμοποιούν όσες οικογένειες θα μπορούσαν, παρά το γεγονός ότι οι διαθέσιμοι παιδίατροι του ΕΣΥ και οι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ μπορούν να καλύψουν πάνω από 880.000 παιδιά. Γι' αυτό και το Υπουργείο Υγείας έστειλε ενημερωτικά SMS σε όσους γονείς έχουν άυλη συνταγογράφηση, θυμίζοντάς τους ότι έχουν αυτή τη δυνατότητα. Και η ανταπόκριση ήταν άμεση, με 24.000 νέες εγγραφές μέσα σε έναν μήνα. Να πω ότι η εγγραφή γίνεται πολύ εύκολα, είτε στο prosopikos.gov.gr είτε μέσω του ίδιου του παιδιάτρου, και εξασφαλίζει δωρεάν επισκέψεις και εμβολιασμούς. Καλώ τις οικογένειες να αξιοποιήσουν αυτήν τη δυνατότητα.
Άλλο ένα δημόσιο νοσοκομείο μας, το Κωνσταντοπούλειο «Η Αγία Όλγα», διαθέτει πλέον πλήρως ανακαινισμένα τμήματα Επειγόντων Περιστατικών με σύγχρονες υποδομές και ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό. Πρόκειται για μια πλήρη ανακαίνιση υποδομών και εξοπλισμού μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, σε ένα νοσοκομείο που εξυπηρετεί πάνω από 500 ασθενείς σε κάθε 24ωρη εφημερία. Γνωρίζουμε την πίεση που δέχεται το ΕΣΥ και γι' αυτό η σωστή αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων πρέπει να καταλήγει σε τέτοια χειροπιαστά έργα. Είναι ένα ακόμα βήμα στην προσπάθεια για ένα σύστημα υγείας πιο λειτουργικό και πιο αξιόπιστο στην πράξη.
Η "Καθαρή Γραμμή" του Ηλεκτρικού
και η ασφάλεια των μετακινήσεων
Συνεχίζω με τις αστικές μεταφορές και το πρόγραμμα «Καθαρή Γραμμή» για τον Ηλεκτρικό. Με την επιβατική κίνηση να αυξάνεται σταθερά, φτάνοντας πέρυσι τις 70 εκατομμύρια επιβιβάσεις, η ανάγκη για αναβάθμιση των συρμών στη Γραμμή 1 είναι προτεραιότητα. Ήδη ξεκίνησε ο καθαρισμός και η τοποθέτηση αντι-γκράφιτι μεμβρανών -5 από τα 30 βαγόνια του ΗΣΑΠ είναι ήδη έτοιμα, αλλά η ουσία βρίσκεται στην ανακατασκευή 14 συρμών που θα αρχίσουν να μπαίνουν σταδιακά στην κυκλοφορία μέσα στο 2026. Στόχος μας είναι η χρονοαπόσταση των δρομολογίων να πέσει στα 5,2 λεπτά, ενώ δρομολογείται και η επαναφορά, μετά από την απαραίτητη συντήρηση, των παροπλισμένων βαγονιών.
Κάτι ακόμη που αφορά την ασφάλεια των μετακινήσεων. Πλήθος παραβάσεων -1.213 για την ακρίβεια- κατέγραψαν μέσα σε λίγες ημέρες οι 8 κάμερες Τεχνητής Νοημοσύνης που λειτουργούν πιλοτικά σε σημεία αυξημένης επικινδυνότητας στην Αττική, ενώ άλλες 19 παραβάσεις κατέγραψαν μέσα σε ένα διήμερο οι κάμερες που έχουν τοποθετηθεί σε 10 λεωφορεία του ΟΣΥ για τον έλεγχο των λεωφορειολωρίδων. Τα 130 διοικητικά πρόστιμα που επιβλήθηκαν απεστάλησαν ηλεκτρονικά στη Θυρίδα Πολίτη στο https://www.gov.gr/ και στο Gov.grWallet. Όπως έχω ξαναπεί, τα πρόστιμα δεν είναι αυτοσκοπός. Στόχος μας είναι η συμμόρφωση στους κανόνες και, πάνω απ' όλα, η πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων και η ασφάλεια κάθε ανθρώπινης ζωής.
Αυτήν την εβδομάδα είχαμε επίσης την εκτόξευση ακόμη πέντε ελληνικών μικροδορυφόρων του Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων, οι οποίοι θα «δοκιμάσουν» νέες διαστημικές τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν στην Ελλάδα με στόχο την ενίσχυση της εγχώριας βιομηχανίας. Ανήκουν στην συστοιχία 11 πειραματικών κυβοδορυφόρων και τα δεδομένα που θα συλλέξουν είναι πολύ σημαντικά για κρίσιμους τομείς, όπως οι επικοινωνίες, η χαρτογράφηση, η ναυσιπλοΐα, η γεωργία ακριβείας, ο χωροταξικός σχεδιασμός και η αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών.
Κλείνω με σημαντικά νέα για τον ελληνικό αθλητισμό. Υπογράφηκε η δέσμευση 5,25 εκ. ευρώ για τη θεσμοθετημένη επιβράβευση των αθλητών/τριών και των προπονητών τους που κατέλαβαν τις τρεις πρώτες θέσεις το 2024 στους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες, καθώς και για τους Ολυμπιονίκες που κατέλαβαν την 4η, 5η και 6η θέση από το 2012 έως σήμερα. Σε σχέση με το παρελθόν μειώθηκε στο ελάχιστο δυνατό η χρονική απόσταση από τις επιτυχίες έως την επιβράβευση των αθλητών μας. Αυτό, άλλωστε, τους αξίζει.
Η επόμενη ανασκόπηση θα είναι αφού περάσουν οι μέρες του Πάσχα, πάντα με κυβερνητικές δράσεις που βελτιώνουν την καθημερινότητα των πολιτών. Σας εύχομαι καλή Κυριακή και Καλή Ανάσταση, όμως θα τα πούμε και μέσα στην εβδομάδα!
στο Μεσολόγγι, στις εκδηλώσεις για τη 200ή επέτειο της Εξόδου
των Ελεύθερων Πολιορκημένων
Δύο ολόκληροι αιώνες πέρασαν από εκείνη την ασέληνη νύχτα του Απριλίου, όταν την Ιστορία σφράγισε η ηρωική κραυγή ενός λαού που επέλεξε την υπέρτατη θυσία από τις αλυσίδες της σκλαβιάς.
Μια πράξη που έγινε το ηθικό θεμέιο πάνω στο οποίο χτίστηκε το σύγχρονο ελληνικό κράτος, αλλά και ένα από τα ιστορικά εκείνα γεγονότα που επαναπροσδιορίζουν μέχρι σήμερα την ουσία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Δεν υπήρξαν τυχαία τα λόγια του εθνικού μας ποιητή. «Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι», έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός περιγράφοντας τη λαβωμένη Ιερή Πόλη. Αυτό ακριβώς το σημείο του χάρτη, το Μεσολόγγι, εδώ όπου ηρωισμός και τραγωδία διασταυρώθηκαν, με αποτέλεσμα να γραφτεί με αίμα μια από τις πιο συγκλονιστικές σελίδες της εθνικής μας διαδρομής.
Όσο, μάλιστα, οδεύουμε πιο βαθιά σε έναν αβέβαιο 21ο αιώνα τόσο περισσότερο η Έξοδος χρησιμεύει ως οδηγός προς το μέλλον. Σήμερα, συνεπώς, δεν βρισκόμαστε εδώ συμμετέχοντας απλά σε μία εθιμοτυπική τελετουργία, αλλά για να αντλήσουμε διδάγματα από τη φωτιά που έκαιγε στις καρδιές των ελεύθερων πολιορκημένων και να αναμετρηθούμε έτσι με την κομβική σημασία που αποκτά για το παρόν.
Γιατί είναι, πράγματι, πολλά τα μηνύματα που εκπέμπονται επί 200 χρόνια από τούτο εδώ τον τόπο, με πρώτο και σημαντικότερο ανάμεσά τους την αγάπη για την ελευθερία, που ταυτίζεται και ενίοτε ξεπερνά ακόμα και τον πόθο για την ίδια τη ζωή.
Ένα άλμα στο αβέβαιο, με μόνο στόχο να μην υποδουλωθείς, ώστε να αποκαλυφθεί με αυτόν τον δραματικό τρόπο το σημείο εκείνο που μετατρέπει τον καθημερινό άνθρωπο σε πραγματικό ήρωα.
Η μνήμη των πολιορκημένων, βέβαια, «άχρονη μπροστά τους θα γονατίσει», όπως έγραψε ο Παλαμάς. Από μόνη της, ωστόσο, η μνήμη δεν αρκεί. Η κατανόηση αποτελεί χρέος μας, καθώς η Ιστορία δεν είναι μουσείο, είναι καθρέφτης, με το Μεσολόγγι να αποτυπώνει σε αυτόν τον καθρέφτη την υπερβατική αλλά και την κτηνώδη όψη της ανθρωπότητας. Είναι μία δίδυμη αναμέτρηση που συνοδεύει, δυστυχώς, την εξέλιξη όλων των κοινωνιών.
Τότε, επί μήνες ολόκληρους, η τεράστια δύναμη της οθωμανικής και αιγυπτιακής αυτοκρατορίας σφυροκοπούσε με σφοδρότητα τα τείχη της πόλης. Δεν ήταν όμως, μόνο, οι οβίδες, ήταν και ο αδίστακτος εχθρός της πείνας, που σταδιακά εξόντωνε άντρες, γυναίκες και παιδιά. Μία οδυνηρή στέρηση, που με τη σειρά της στερούσε από τους αγωνιστές ακόμα και το δικαίωμα σε ένα ένδοξο αλλά γρήγορο τέλος.
Κι όμως, καθώς τα σώματα εξαϋλώνονταν, το πνεύμα των πολιορκημένων γινόταν ολοένα και πιο ισχυρό. Και αυτό το ξεχωριστό ανάστημα, που με τον καιρό υψωνόταν, ήταν αυτό που φόβισε τελικά περισσότερο τους πολιορκητές. Ώστε όταν πρότειναν ανακωχή και παράδοση, να πάρουν μία απάντηση που τα έλεγε όλα: «τα κλειδιά του Μεσολογγίου είναι κρεμασμένα στις μπούκες των κανονιών μας».
Αυτός ο τόπος, λοιπόν, δεν υπήρξε απλά ένα στρατηγικό οχυρό από πέτρα και χώμα. Με κινητήρια δύναμη το θάρρος των ανθρώπων του, αναδείχθηκε σε ένα φρούριο της ανθρώπινης αντοχής. Το τελευταίο οδόφραγμα της ψυχής και του πνεύματος έναντι στο κύμα της υποδούλωσης.
Γι’ αυτό, άλλωστε, και η τραγική έκβαση των γεγονότων δεν καταγράφηκε ποτέ στη συλλογική συνείδηση ως ήττα. Διότι μπορεί οι πύλες τελικά να άνοιξαν, τα τείχη να έπεσαν και η πόλη να ισοπεδώθηκε από την οργή του εχθρού. Σύμφωνα με τον ψυχρό στρατιωτικό απολογισμό, το Μεσολόγγι δεν άντεξε. Όμως, είναι άλλο να χάνεις ένα οχυρό και άλλο να χάνεις έναν αγώνα για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά σου. Και όσοι βγήκαν όρθιοι εκείνη τη νύχτα, γνώριζαν αυτή τη διαφορά πιο καθαρά από τον καθένα.
Η Έξοδος, συνεπώς, δεν ήταν μία απεγνωσμένη απόπειρα. Ήταν η μοναδική επιλογή για όποιον είχε οριστικά αποφασίσει ότι δεν θα υποχωρήσει, για να συνεχίσει να πολεμά από άλλα μετερίζια. Με άλλα λόγια, υπήρξε μία κίνηση αυτοθυσίας αλλά και προοπτικής. Κίνηση στην οποία κατέληξαν οι Μεσολογγίτες -και αυτό πρέπει να το θυμίζουμε- συλλογικά και συνειδητά, να ορίσουν εκείνοι μέχρι τελευταίας στιγμής τον τρόπο της αντίστασής τους.
Και με τον τρόπο αυτό σηματοδοτήθηκε ο απόλυτος ηθικός θρίαμβος ενός λαού, που πεινασμένος και αποδεκατισμένος, αντί για σκλαβωμένη επιβίωση επέλεξε την αξιοπρέπεια.
Αντί για το σκοτάδι επέλεξε το φως. Ένα φως το οποίο αφύπνισε αμέσως τη διεθνή συνείδηση, μετατρέποντας το ρεύμα του φιλελληνισμού από ρομαντικό συναίσθημα σε γεωπολιτική αναγκαιότητα.
Ενώ, ταυτόχρονα, μετουσιώθηκε σε υψηλή τέχνη, από τους στίχους και του Βύρωνα και του Hugo, μέχρι τα εμβληματικά έργα του Delacroix, ένα από τα οποία φιλοξενεί το Ξενοκράτειο Μουσείο, μετά την επιστροφή στον γενέθλιο τόπο της έμπνευσής του.
Αποδεικνύοντας ότι το κίνημα εκείνο δεν ήταν απλά μία έκφραση συμπόνοιας, αλλά μια έμπρακτη αναγνώριση του δικαιώματος των Ελλήνων να ζήσουν ελεύθεροι.
Έτσι, ο ελληνικός αγώνας έγινε σύντομα οικουμενικός, με καταλύτη όσα συνέβησαν εδώ, σε αυτόν τον ιερό τόπο. Με τις μεγάλες δυνάμεις να αντιλαμβάνονται πως το ελληνικό ζήτημα δεν λύνεται παρά μόνο με ανεξαρτησία και με μία αλυσίδα εξελίξεων που οδηγεί τελικά στη συγκρότηση του κράτους μας.
Χωρίς το Μεσολόγγι, χωρίς την Έξοδο, δεν θα υπήρχε Ναβαρίνο. Όπως και δίχως την Ιερή Πόλη πιθανότατα δεν θα υπήρχε η σύγχρονη Ελλάδα.
Αλλά και εντός των τειχών, είχαμε ένα μοναδικό παράδειγμα ενότητας και αλληλεγγύης, που τα κράτησε για καιρό όρθια. Άνθρωποι με διαφορετική καταγωγή, με διαφορετική ιδιοσυγκρασία και σκέψη, ορκίστηκαν να καταστείλουν τις όποιες προσωπικές τους φιλοδοξίες και να εξορίσουν κάθε διαμάχη. Διαμόρφωσαν, έτσι, ένα ξεχωριστό ορόσημο ομόνοιας.
Να γιατί μίλησα στην αρχή για τα πολλά και παράλληλα μηνύματα που εκπέμπει τούτος ο τόπος. Μηνύματα μαζικής δράσης, προσωπικής υπέρβασης και συνειδητής ενότητας. Μηνύματα, δηλαδή, που απέκτησαν εμβέλεια, πέρα από τον χώρο απ’ όπου πήγαζαν, σμιλεύοντας την Ιστορία, ώστε οι πράξεις αυτής της συγκεκριμένης περιόδου να γίνουν τελικά σύμβολα διαχρονικά.
Έτσι, 200 χρόνια μετά, η Έξοδος εξακολουθεί να μας καλεί σε μία είσοδο στην εθνική αυτογνωσία. Πολύ περισσότερο όταν στις μέρες μας, κ. Πρόεδρε, οι απειλές είναι πολλές και η ειρήνη στη γειτονιά μας δεν είναι καθόλου δεδομένη. Ενώ οι προκλήσεις μπορεί να είναι διαφορετικές, πολλά όμως από τα ζητούμενα παραμένουν τα ίδια. Με πρώτο την ενότητα του λαού μας και τη θωράκιση της εθνικής αξιοπρέπειας και αυτοπεποίθησης.
Πριν από δύο αιώνες, η Ελλάδα ήταν ένα «μικρό» έθνος -δεν είχε καν συγκροτηθεί σε κράτος- που ζητούσε με αγωνία τότε τη βοήθεια των μεγάλων δυνάμεων για να δικαιωθεί ο αγώνας της.
Σήμερα είμαστε ένα κυρίαρχο κράτος, με σημαντικό ευρωπαϊκό και διεθνές εκτόπισμα, με απόρθητα σύνορα και με πανίσχυρες Ένοπλες Δυνάμεις, με μια δυναμική οικονομία που στηρίζει όσο καλύτερα μπορεί την κοινωνία, αλλά και με ενωμένους τους πολίτες της.
Αυτή η αναβαθμισμένη θέση μας επιτρέπει να είμαστε παρόντες όπου μας χρειάζεται ο Ελληνισμός. Κάτι που αποδείξαμε πρόσφατα, με την άμεση υποστήριξή μας στην Κύπρο απέναντι στους κινδύνους από τη σύρραξη στο Ιράν, παραμένοντας ένας πυλώνας σταθερότητας σε έναν κόσμο αστάθειας και μια χώρα σε αναπτυξιακή τροχιά εν μέσω ενός αβέβαιου διεθνούς περιβάλλοντος.
Το Μεσολόγγι μας καλεί, συνεπώς, να σκεφτούμε ότι η ελευθερία και η δημοκρατία δεν είναι ποτέ δεδομένες. Είναι ζωντανοί οργανισμοί που χρειάζονται φροντίδα, κάτι που σημαίνει και συμμετοχή και ευθύνη. Γιατί, ας μην ξεχνάμε ότι τότε οι ήρωες του 1826 αγωνίστηκαν με ό,τι είχαν, γνωρίζοντας ότι έλεγαν «όχι» στην ατιμωτική παράδοση, χωρίς μάλιστα να έχουν χρόνο και μέσα για να το υπερασπιστούν.
Θα έλεγα λοιπόν ότι, παρά τις δυσκολίες, πραγματοποιούμε και εμείς με τη σειρά μας τη δική μας έξοδο από μία Ελλάδα χαμηλών προσδοκιών σε εκείνη των μεγάλων διεκδικήσεων και των υψηλών απαιτήσεων. Μακριά από το σκοτάδι της τοξικότητας και την καθήλωση της εσωστρέφειας, σε μια προσπάθεια, ωστόσο, που προϋποθέτει και σήμερα ενότητα, σιγουριά και πολιτική ωριμότητα.
Και αυτό γιατί θα ήταν λάθος, στην παρούσα συγκυρία, εάν δεν τοποθετούσαμε τη χώρα στη μεγάλη εικόνα που την περιβάλλει. Μια εικόνα που, δυστυχώς, προοιωνίζεται γεωπολιτικές ανατροπές οι οποίες απαιτούν αμυντική και διπλωματική εγρήγορση, οικονομικούς τριγμούς που θα μας καλέσουν σε ρεαλιστικές αλλά απαραίτητες αναπροσαρμογές ώστε να προσαρμόσουμε την κοινωνία, αλλά και λαϊκιστικές εξάρσεις, οι οποίες μόνο με την αντεπίθεση του «μετώπου της αλήθειας» μπορούν να ηττηθούν.
Οι πρόγονοί μας, άλλωστε, δεν στάθηκαν δίπλα-δίπλα επειδή συμφωνούσαν σε όλα, αλλά γιατί πρόταξαν τη γνώση ότι παλεύουν για κάτι μεγαλύτερο από τους ίδιους.
Αυτή την αίσθηση του κοινού πεπρωμένου είναι, νομίζω, αυτό που οφείλουμε τώρα ο ένας στον άλλον και όλοι μαζί στην πατρίδα. Μία πυξίδα, ώστε μέσα στα ταραγμένα διεθνή νερά το εθνικό σκάφος να πλέει πάντα ελεύθερο και ποτέ πολιορκημένο.
Η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης ΟΠΕΚΕΠΕ έρχεται σε μια ταραγμένη περίοδο για τη χώρα, που συμβαίνει να είναι ταραγμένη και για τον κόσμο. Οσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, η Ελλάδα θυμίζει ένα απέραντο δικαστήριο, αφού ήδη έχει αρχίσει να διεξάγεται η δίκη των Τεμπών, με συστηματική και εμφανή την προσπάθεια διαδίκων να την υπονομεύσουν, προωθώντας συστηματικά ό,τι ξέρουν: μια πολιτική αποσταθεροποίηση.
Το τρομερό δυστύχημα των Τεμπών σόκαρε την Ελλάδα, όπως την είχε σοκάρει και το τρομερό δυστύχημα του Ματιού. Μαζί με τους συγγενείς των θυμάτων, όλοι οι Ελληνες περιμένουν την εις βάθος διερεύνηση του δυστυχήματος αλλά και την προσωποποίηση και την απόδοση ευθυνών στα φυσικά πρόσωπα των οποίων η ευθύνη θα αποδειχτεί. Αυτό είναι το νόημα της δίκης.
Αλλά αυτό δεν φαίνεται να ενδιαφέρει διάφορους πολιτικούς παράγοντες, που συνδέουν την πολιτική τους καριέρα και με τη δίκη των Τεμπών. Γι’ αυτό, ό,τι απέτυχαν να επιβάλουν τα ξυλόλια, τα μπαζώματα και οι θεωρίες συνωμοσίας, γίνεται προσπάθεια τώρα να επιβληθεί μέσω της υπονόμευσης της δικαστικής διαδικασίας.
Τις συνέπειες αυτής της υπονόμευσης τις είδαμε σε μια άλλη δίκη, σχετική με τα βίντεο των Τεμπών, που επίσης διεξαγόταν στη Λάρισα, όταν η πρόεδρος του δικαστηρίου δεν άντεξε την πίεση και παραιτήθηκε – με αποτέλεσμα την ανάγκη επανάληψης της διαδικασίας από την αρχή.
Το πολιτικό κλίμα κινείται προς αυτόν τον στόχο: την παραλυσία των θεσμών, ενόψει εκλογών. Την παραλυσία επιτείνει η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, που ήδη έφερε παραιτήσεις υπουργών και ανασχηματισμό, ενώ ουδείς γνωρίζει τις επιπτώσεις που θα έχει αυτή η εξέλιξη στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Παράγοντες της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνουν ότι η ΝΔ είναι εστία διαφθοράς και τρίβουν τα χέρια τους.
Η διαφθορά είναι εκτεταμένη στη δημόσια ζωή – και διαπιστώνεται συχνά στο Δημόσιο, στον συνδικαλισμό, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπου υπάρχουν συμφέροντα συνυφασμένα με τη διοίκηση και την εξουσία. Στην κεντρική σκηνή, όπου υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια, φαινόμενα απευθείας διαφθοράς δεν είναι εκτεταμένα – αλλά είναι δεδομένο ότι οι πελατειακές σχέσεις της πολιτικής με τους πολίτες δεν έχουν εξαλειφθεί (κι έχει σημασία το βάθος της εμπλοκής των βουλευτών που περιλαμβάνουν οι δικογραφίες).
Ολα αυτά συμβαίνουν στη χώρα μας σε έναν, για πολύ καιρό, ταραγμένο κόσμο με δύο πολέμους σε εξέλιξη και με την απειλή μιας παγκόσμιας πετρελαϊκής κρίσης. Η Ελλάδα είχε την τύχη να μην μπει στο επίκεντρο της κρίσης και όσων προηγήθηκαν, επειδή υπήρχε πολιτική σταθερότητα και μια ηγεσία που κινήθηκε προς την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της χώρας (στο πεδίο της ενέργειας, των διεθνών συμμαχιών και της ασφάλειας).
Ολα αυτά, σήμερα, απειλούνται – από δυνάμεις που εύκολα ηθικολογούν αλλά δεν έχουν καταφέρει έως σήμερα να διαμορφώσουν εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Η πολιτική πρόταση των δυνάμεων αυτών, όλης της αντιπολίτευσης, είναι μία: «να πέσει ο Μητσοτάκης». Και μετά;
Ακριβώς, λοιπόν, επειδή ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε τα γκρουπούσκουλα της Αριστεράς και της Ακροδεξιάς απαντούν σε αυτή την απλή ερώτηση, ο Μητσοτάκης συνεχίζει να έχει το πάνω χέρι. Απαντώντας καίρια στην ηθικολογία, έχει πλέον τη δυνατότητα να αλλάξει ριζικά και το κόμμα του, προτείνοντας και πολιτική κάθαρση και πολιτική σταθερότητα. Ετσι θα βαδίσει στις εκλογές. Και θα ζητήσει από τους πολίτες να απαντήσουν ποιοι θα κυβερνούν τη χώρα στον ταραγμένο κόσμο.
Συχνά διαβάζουμε ότι κατ’ εντολήν της ΕΛ.ΑΣ. ο σταθμός μετρό του Συντάγματος θα παραμείνει κλειστός και οι συρμοί θα διέρχονται χωρίς στάση. Δεν χρησιμοποιώ καθημερινά το μετρό αλλά πρόσφατα ερχόμενος από το Ελληνικό με προορισμό τους Αμπελοκήπους αναγκάστηκα να συνεχίσω μέχρι την Ομόνοια, εκεί να μετεπιβιβαστώ στον ΗΣΑΠ προς Μοναστηράκι και πάλι εκεί να μετεπιβιβαστώ στη γραμμή 3 προς αεροδρόμιο.
Με βασανίζει το ερώτημα: Δεν θα μπορούσε ο σταθμός Σύνταγμα να είναι εξωτερικά κλειστός, όπως γίνεται τα βράδια, τα τουρνικέ να είναι κλειδωμένα και οι λίγοι επιβάτες που είχαν ανάγκη τη μετεπιβίβαση να το έκαναν άνετα εσωτερικά υπό το άγρυπνο βλέμμα των Ειδικών Φρουρών; Σεβόμαστε και αγαπούμε την Ελληνική Αστυνομία. Μήπως θα μπορούσε και η διοίκησή της να μας το ανταποδώσει, εξηγώντας γιατί είναι αναγκαίο να ταλαιπωρούμεθα; Ευχαριστώ.
ΔΡ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗΣ Βούλα
Το αλφαβητάρι της καταιγίδας
Κύριε διευθυντά
Αν και ο χειμώνας έχει παρέλθει ημερολογιακά, το σκηνικό του καιρού εξακολουθεί να είναι χειμωνιάτικο. (Γνωστό άλλωστε και από τις παροιμίες του Μάρτη). Επομένως το σχόλιό μου παραμένει επίκαιρο. Ο λόγος για τη λέξη καταιγίδα. Δεν υπάρχει άνθρωπος μικρός ή μεγάλος, γραμματισμένος ή μη, που να μην προφέρει την εν λόγω λέξη «αναμεταδίδοντάς» την μετά το Δελτίο Καιρού και φυσικά τους χειμερινούς μήνες. «Βροχές και καταιγίδες», «θύελλες και καταιγίδες» κ.ά. παρόμοια. Λέξη πανάρχαια, που την ομιλούμε αγνοώντας την προέλευσή της. Οπως γνωρίζουμε όλοι, σημαίνει θύελλα ορμητική καταβαίνουσα άνωθεν. Σύνθετη από την πρόθεση κατά, που σημαίνει κίνηση εκ των άνω προς τα κάτω, και το αιγίς-ίδος που σημαίνει: Η ασπίς του Διός, η οποία εκπέμπει τρόμον και έκπληξιν, όπως περιγράφεται διά μακρών στην Ιλιάδα του Ομήρου και έτσι πιθανόν να προέρχεται από την ίδια ρίζα από την οποίαν και το ρήμα αΐσσω = κινούμαι ορμητικά.
Σε έργα τέχνης η αιγίς φαίνεται επί των αγαλμάτων της Αθηνάς, όχι ως ασπίς, αλλά ως βραχύς επενδύτης κεκαλυμμένος διά λεπίδων και έχων κεφαλήν Γοργόνος και θυσάνους εξ όφεων, εξ ου και το επίθετο θυσανόεσσα που της αποδίδεται. Προφανώς οι καλλιτέχνες θεωρούσαν την λέξιν ως παραγομένην εκ της λέξεως αίξ και ως σημαίνουσαν επενδύτην εξ αιγείου δέρματος (κοινώς από κατσικίσιο δέρμα). Οπως ετρόμαζε λοιπόν τους τότε ανθρώπους η σειόμενη ασπίδα του υετίου Διός (υετός=βροχή) ή ο ανεμιζόμενος επενδύτης της Αθηνάς, έτσι τρομάζουμε και σήμερα από τη δυνατή θύελλα, τη φοβερή καταιγίδα. Βέβαια η σημασία των λέξεων αλλάζει στο διάβα των αιώνων, όπως συμβαίνει σε όλους τους εξελίξιμους οργανισμούς. Θεϊκή λοιπόν η προέλευση της λέξης που επιβιώνει μέχρι σήμερα (καιρική καταιγίδα, καταιγισμός ειδήσεων, υπό την αιγίδα (=επίσημη οργάνωση) του... της... των... Και δεν είναι η μόνη. Ολόκληρο το λεξιλόγιο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας παραμένει ζωντανό και εν χρήσει, είτε ως απλό, είτε εν συνθέσει (π.χ. νερό αλλά υδρορροή, υδροφόρος. Καράβι αλλά ναυπηγός, ναύτης. Ψάρι αλλά ιχθυοπωλείο, ιχθυόσκαλα, για να αναφέρω τρία μόνο απλά παραδείγματα). Απλώς δεν το συνειδητοποιούμε, γιατί το αγνοούμε. Η διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και ειδικότερα η προέλευση και η σημασιολογική εξέλιξη των λέξεων είναι κάτι που ενθουσιάζει μεν τους φοιτητές μας, αλλά δεν διδάσκεται δυστυχώς στο υπερ-απλουστευμένο (από αλλεπάλληλες «μεταρρυθμίσεις»...) εκπαιδευτικό μας σύστημα.
Τονίζω για άλλη μια φορά: Αν η γνώση της Γλώσσας μας είναι τιμή για τους ξένους ανθρώπους του πνεύματος, για εμάς τους Ελληνες είναι επί πλέον παμμέγιστο χρέος. Μόνον όποιος γνωρίζει και αγαπά τη Γλώσσα και την Ιστορία μας είναι συνειδητός Ελληνας. Διαφορετικά δηλώνει απλώς Ελληνας.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΘΩΜΑ - ΜΑΣΤΟΡΟΠΟΎΛΟΎ
Εμπιστοσύνη στα ελληνικά πόδια
Kύριε διευθυντά
Ησοφή έκκληση του ομοσπονδιακού τεχνικού Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι νεοπαγής, πρωτότυπη και ορθότατη. Θα επιθυμούσε να υπήρχε μεγαλύτερη παρουσία Ελλήνων παικτών και σε μικρομεσαίες ομάδες, ώστε να υπάρχουν περισσότερες επιλογές.
Δυστυχώς «στο ελληνικό πρωτάθλημα λείπει το ελληνικό στοιχείο». Κανένας έως σήμερα δεν είχε κάνει τέτοια εύστοχη επισήμανση, με αποτέλεσμα να σπαταλώνται τεράστια ποσά σε αλλοδαπούς παίκτες και να αγνοούνται τα ελληνόπουλα. Ο υπουργός Αθλητισμού και ο ΣΕΓΑΣ θα πρέπει να ξεκινήσουν μια μεγάλη σταυροφορία για τον εντοπισμό ταλέντων, συνεργαζόμενοι με τους καθηγητές γυμναστικής σε γυμνάσια και λύκεια. Ετσι ίσως μπορέσει να καλύψει το χαμένο έδαφος –των τελευταίων 20 ετών– από την απραξία και παραλυσία των προκατόχων του για το θέμα αυτό.
Θα πρέπει να στείλει εγκύκλιο σε όλα τα σχολεία της επικράτειας, προτρέποντας τους μαθητές να ασχοληθούν με την άθληση, τένις, στίβο κ.λπ., αποβάλλοντας τις κακές συνήθειες, τσιγάρο ή αλκοόλ, ασύμβατες για έναν αθλητή.
Δυστυχώς η ελληνική νεολαία απουσιάζει από όλες τις οργανώσεις στίβου. Θα χρειαστεί πολλή δουλειά, συνέπεια, οργάνωση, προγραμματισμός και στοχοπροσήλωση. Αναμένω με ενδιαφέρον το σχόλιο του υπουργού Αθλητισμού.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΡΑΝΤΑΛΙΔΗΣ Δικηγόρος
Για την ηλεκτροκίνηση μετά γνώσεως και πείρας
Κύριε διευθυντά
Είναι λυπηρό να διαβάζει κανείς σήμερα τόσο λανθασμένες απόψεις για την ηλεκτροκίνηση των αυτοκινήτων, δηλαδή για μια τεχνολογία που μπήκε εδώ και αρκετά χρόνια στη ζωή μας και καθορίζει ήδη σε μεγάλο βαθμό το μέλλον των μεταφορών. Αναφέρομαι σε επιστολή αναγνώστη σας ο οποίος υποδεικνύει στην πολιτεία τα οφέλη που θα προκύψουν από μια οργανωμένη προσπάθεια μετατροπής των κυκλοφορούντων αυτοκινήτων με θερμικούς κινητήρες σε ηλεκτροκίνητα μέσω ενός... μελετημένου ΚΙΤ μετατροπής!
Πρωτοκυκλοφόρησα με ηλεκτρικό αυτοκίνητο το έτος 1992 αγορασμένο στην Ελβετία και ταξινομημένο στην Ελλάδα με τον αριθμό κυκλοφορίας ΥΒΧ 7342. Αυτή η άδεια κυκλοφορίας υπήρξε η πρώτη που εκδόθηκε για ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο από τη Διεύθυνση Συγκοινωνιών της χώρας μας. Από το 1990 υπήρξα ιδρυτικό μέλος και στη συνέχεια γενικός γραμματέας και πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Ηλεκτροκίνητων Οχημάτων. Σε ολόκληρη αυτή τη μακρόχρονη απασχόλησή μου με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα παρακολούθησα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, εκατοντάδες τέτοιες προσπάθειες οι οποίες όμως όλες κατέληγαν σε απογοητευτικά αποτελέσματα τόσο κοστολογικά όσο και τεχνολογικά. Ελάχιστες μόνο περιπτώσεις υπήρξαν σχετικώς ικανοποιητικές, όλες όμως αυτές αφορούσαν σε στόλους απολύτως όμοιων αυτοκινήτων που τα μετέτρεψε επίσημος κατασκευαστής.
Σήμερα και μόνο η σκέψη του να πάρει κανείς ένα μεταχειρισμένο θερμικό αυτοκίνητο, να το διαλύσει εις τα εξ ων συνετέθη και να το εφοδιάσει με συσσωρευτές, ηλεκτροκινητήρα και κυκλώματα ελέγχου προκαλεί ρίγη φρίκης. Οταν μάλιστα το αποτέλεσμα δεν θα νομιμοποιείται για δημόσια κυκλοφορία, αφού όλες του οι εγκρίσεις θα έχουν παύσει να ισχύουν. Επιπλέον, κάθε ένα από τα χιλιάδες κυκλοφορούντα μοντέλα θα απαιτούσε και ένα διαφορετικό ΚΙΤ μετατροπής, γιατί δυστυχώς όλα τα αυτοκίνητα δεν είναι ίδια.
Ας συνέλθουμε. Το 2026 η αυτοκινητοβιομηχανία κατασκευάζει τέλεια ηλεκτρικά αυτοκίνητα σε μεγάλους αριθμούς και σε προσιτές τιμές οι οποίες συνεχώς κατεβαίνουν. Η Κίνα δείχνει τον δρόμο και ακολουθούν όλοι οι άλλοι κατασκευαστές. Πεδίο για ετεροχρονισμένες απόπειρες επιστροφής στο μακρινό 2000 δεν υπάρχει. Το αυτοκίνητο είναι ένα πολυσύνθετο προϊόν προορισμένο να εξασφαλίζει άνεση, ασφάλεια, οικονομία και επιδόσεις υπακούοντας σε αυστηρούς κανονισμούς και δύσκολες διαδικασίες έγκρισής του έτσι ώστε μόνο η βιομηχανία μπορεί τελικά να το προσφέρει στους χρήστες του.
Επιμένουν τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης στις επιθέσεις τους εναντίον της κυβέρνησης ή, όπως την έχουν πει στελέχη τους, της γαλάζιας συμμορίας, της γαλάζιας μαφίας, της εγκληματικής οργάνωσης, του επιτελικού παρακράτους, της Ανώνυμης Εταιρείας (Α.Ε.), θέλουν εκλογές για να υπάρξει πολιτική αλλαγή, όπως ζητούν οι περισσότεροι πολίτες (πάνω από 60% στις δημοσκοπήσεις). Στη συνέντευξη που παραχώρησε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης στην εκπομπή «15 λεπτά» των «Νέων» με τον Γιώργο Παπαχρήστο, προαναγγέλλει επί της ουσίας τη σκλήρυνση της «γραμμής» που θα ακολουθήσει: «Ενας άνθρωπος που βγαίνει ένας στρατηγός απόστρατος του Ισραήλ, καταδικασμένος στην ελληνική Δικαιοσύνη και τον εκβιάζει ευθέως λέγοντάς τον Νίξον της χώρας, μπορεί να σταθεί πρωθυπουργός; Εγώ λέω πως δεν μπορεί να σταθεί». Δίκιο έχει ο κ. Ανδρουλάκης, δεν μπορεί να σταθεί.
Για να είμαστε σωστοί, μπορεί να σταθεί σε χώρες όπου η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι κολοβή, όπου οι κυβερνήσεις εκλέγονται μεν, αλλά διοικούν με τη λογική «είμαι πλειοψηφία και κάνω ό,τι γουστάρω», ελέγχουν όλους τους αρμούς εξουσίας, χειραγωγούν τη Δικαιοσύνη, έχουν καταργήσει τους μηχανισμούς εξισορρόπησης, έχουν αιμομικτικές σχέσεις με τις παρασιτικές ελίτ του χρήματος. Ομως σε καμία χώρα της Ευρώπης (κάποιες εξαιρέσεις υπάρχουν, για παράδειγμα Ουγγαρία, Ελλάδα) πρωθυπουργός με τέτοιες επιδόσεις στον τομέα της δημοκρατίας δεν θα έμενε στη θέση του ούτε μία μέρα.
Γράφει στο κύριο άρθρο της η «Εφημερίδα των Συντακτών» (2/4/2026): «Μια τέτοια κυβέρνηση, στην περίπτωση που διακρίνεται από δημοκρατική ευαισθησία, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί χθες. Αλλά δεν το έκανε. Θα πρέπει να παραιτηθεί όταν έρθουν οι δικογραφίες στη Βουλή. Κανείς όμως δεν πιστεύει πως θα το κάνει. Οπότε η χώρα θα σέρνεται στην πολιτική αναξιοπιστία και στην πολιτική κρίση που εκ των πραγμάτων προκαλείται;». Εδώ είναι Βαλκάνια, εδώ έχουμε ένα καθεστώς που στήνεται μεθοδικά επί επτά χρόνια και ο επικεφαλής του, παρά το γεγονός ότι δηλώνει θεσμικός, φιλελεύθερος και πλέρια δημοκράτης, αντιστέκεται σθεναρά και μετέρχεται όλα τα μέσα για να κουκουλώσει τις δυσώδεις υποθέσεις. Η λέξη παραίτηση έχει εξοριστεί από το λεξιλόγιό του.
Ξέρει πολύ καλά ότι αν καταρρεύσει το σύστημά του οι συνέπειες για τον ίδιο, τους συνεργάτες του και τους φίλους του, εντός και εκτός κυβέρνησης, θα είναι μεγάλες. Στον ορίζοντα θα αρχίσει να διαγράφεται η αίθουσα του Ειδικού Δικαστηρίου. Τι γίνεται σ' αυτές τις περιπτώσεις; Οταν δηλαδή η κυβέρνηση συνεχίζει να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, αρνείται να ομολογήσει την εμπλοκή της και να αναλάβει τις ευθύνες της, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να παρατείνει τον βίο της, επιχειρεί να συγκαλύψει τις πομπές της, προσπαθεί με συκοφαντίες να χρεώσει τα δικά της λάθη και εγκλήματα συνολικά στο πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα στα άλλα κόμματα που διαχειρίστηκαν πριν απ’ αυτήν την εξουσία, επιστρατεύει πρόθυμους δικαστικούς λειτουργούς για να την απαλλάξουν, όταν οι βουλευτές της προδίδουν την αποστολή τους για να μη χάσουν τις έδρες τους, τότε τι μπορεί να κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης; Να καταθέσουν πρόταση μομφής; Δεν θα απειληθεί η ενότητά της. Να περιμένουν κινήσεις από το εσωτερικό της που θα βάλουν στο στόχαστρο τον αρχηγό; Ευσεβής πόθος. Αρα; Υπάρχει λύση;
Το πολύ γνωστό κλισέ «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» δοκιμάζεται με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση. Τι μπορούν να κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης απέναντι σε ένα καθεστώς που, όπως λένε, είναι διεφθαρμένο, υπονομεύει τους θεσμούς, οργανώνει παρακρατικούς μηχανισμούς, βυσσοδομεί; Να κατεβάσουν τον κόσμο στους δρόμους; Μπορούν; Μόνο το ΚΚΕ έχει αυτή τη δυνατότητα, αλλά πορεύεται με την αντίληψη «καλύτερα μόνο μου στον σωστό δρόμο, παρά με άλλους μαζί στον λάθος δρόμο», οπότε η προσπάθεια να κινητοποιηθούν οι πολίτες και να απαιτήσουν την παραίτηση της κυβέρνησης, πιθανότατα θα αποτύχει. Χώρια που μεταξύ των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης υπάρχει μπόλικη καχυποψία και οι δίκες προθέσεων είναι καθημερινό φαινόμενο.
Ωστόσο τα κόμματα, από τη στιγμή που χαρακτηρίζουν την κυβέρνηση εγκληματική οργάνωση, οφείλουν να πλαισιώσουν τη ρητορική τους με εκείνα τα μέσα πάλης που θα δικαιολογούν τις καταγγελίες τους. Διαφορετικά είναι ευάλωτα στην κατηγορία περί δημαγωγίας, ότι δηλαδή έχουμε βιαιότητα στα λόγια και δειλία στην πράξη. Οταν αποκαλείς τον αντίπαλό σου εκπρόσωπο του υποκόσμου, κάθε σχέση μαζί του έστω και στο τυπικό επίπεδο σε καθιστά στη χειρότερη περίπτωση συνεργό, στην καλύτερη περίπτωση οπορτουνιστή. Νταραβέρια με τον υπόκοσμο δεν επιτρέπονται.
Μετά τη δημοσιοποίηση των Δελτίων Πληροφοριών για την Κύπρο (Ιούλιος –Αύγουστος 1974) τον Νοέμβριο του 2024 με αφορμή τα 50 χρόνια από την Τουρκική εισβολή, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) προχωρά σε ένα ακόμη βήμα προς την ανάδειξη του ιστορικού της αρχείου, με τρόπο πια συστηματικό και οργανωμένο.
Όπως είχε επισημανθεί και κατά την παρουσίαση της προηγούμενης πρωτοβουλίας, στόχος της Υπηρεσίας είναι η σταδιακή καθιέρωση μιας τακτικής και μεθοδικής διαδικασίας αποχαρακτηρισμού, που θα επιτρέπει σε ιστορικούς και πολίτες να προσεγγίζουν ακόμη και «δύσκολες» ή «αμφιλεγόμενες» περιόδους της ιστορίας μέσα από την οπτική της εποχής.
Στο πλαίσιο αυτό, δίνονται σήμερα στη δημοσιότητα 123 έγγραφα, συνολικής έκτασης περίπου 2.000 σελίδων, από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της Υπηρεσίας, καλύπτοντας την περίοδο από το 1953 έως και το 1959.
Το υλικό περιλαμβάνει δελτία πληροφοριών, εκτιμήσεις και αναλύσεις που αφορούν, μεταξύ άλλων, στις χώρες του σοβιετικού συνασπισμού, σε δραστηριότητες Ελλήνων του εξωτερικού, στην εσωτερική κατάσταση της χώρας σε σχέση με την κομμουνιστική δράση, καθώς και σε ζητήματα που σχετίζονται με περιοχές ιδιαίτερου εθνικού ενδιαφέροντος, όπως τα Βαλκάνια, η Τουρκία και η Μέση Ανατολή.
Αναλυτικά τα αρχεία από τον κόμβο της ΕΥΠ nis.gr
Τα έγγραφα αυτά αντανακλούν το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής, όπως διαμορφωνόταν από τις συνθήκες του Ψυχρού Πολέμου και το έντονα πολωτικό μετεμφυλιακό περιβάλλον στην Ελλάδα και όπως είναι φυσικό, η θεματολογία, οι εκτιμήσεις και η φρασεολογία τους, επηρεάζονται καθοριστικά από τις αντιλήψεις και τις προτεραιότητες της περιόδου εκείνης.
Η σημερινή δημοσιοποίηση του συγκεκριμένου υλικού που βεβαίως πραγματοποιείται σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες και τις διεθνείς πρακτικές, αποτελεί την πρώτη φάση μιας ευρύτερης, διαρκούς προσπάθειας για τη σταδιακή δημοσιοποίηση του ιστορικού αρχείου της Υπηρεσίας, με χρονική συνέχεια και με βάση το προβλεπόμενο ελάχιστο όριο των 50 ετών από τη σύνταξη των εγγράφων.
Όπως αναφέρεται και στην παρουσίαση της πρωτοβουλίας από το Διοικητή, με τη κίνηση αυτή η Υπηρεσία, «ελπίζει να συμβάλει και από πλευράς της στις προσπάθειες για καλύτερη κατανόηση, ακόμα και ιδιαίτερα φορτισμένων περιόδων ή ευαίσθητων πτυχών της πρόσφατης ιστορίας μας, στο πλαίσιο μιας συστηματικής, ψύχραιμης, μη συμπλεγματικής, συλλογικής διαδικασίας αυτογνωσίας, που δεν είναι απλώς επιθυμητή αλλά τελικά απαραίτητη, για κάθε δημοκρατική χώρα.»
παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη
στην "ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ"
Στη δημοσιογράφο Γεωργία Σάκκουλα
Θα ήθελα να ξεκινήσουμε τη συζήτησή μας, με αφορμή τη νέα δικογραφία της ευρωπαϊκής εισαγγελίας για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα συναινέσει η κυβερνητική πλειοψηφία στην άρση ασυλίας των εμπλεκόμενων βουλευτών; Θα μπορούσαμε να δούμε ακόμα και διαγραφές; Επίσης, πώς θα κινηθεί η κυβέρνηση αν υπάρξει αίτημα για νέα Προανακριτική;
Ανακοινώσαμε χθες αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα. Ο στόχος μας είναι ξεκάθαρος, ιδίως ως προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: να μετατραπεί σε μια σύγχρονη δομή που θα μπορέσει να υποστηρίξει το έργο της εξυγίανσης που έχει ήδη ξεκινήσει να υλοποιείται και να πάψει οριστικά να αποτελεί «υπουργείο επιδοτήσεων». Τώρα, για όλα τα υπόλοιπα, είναι αντίθετο σε κάθε λογική να ανακοινώνονται αποφάσεις για κάτι και, εν προκειμένω, για μια σοβαρή υπόθεση, πριν γίνουν γνωστά τα δεδομένα της υπόθεσης αυτής. Συνεπώς, αφού μελετηθεί το σύνολο της δικογραφίας, θα δοθούν όλες οι απαντήσεις.
Να τη μελετήσετε τη δικογραφία αλλά μπορεί πλέον να κυβερνά η Ν.Δ. βασιζόμενη σε μια πλειοψηφία που περιλαμβάνει 11 υπό κατηγορία βουλευτές; Δεν είναι αυτό λόγος για πρόωρες εκλογές;
Από το 2019, όταν και αλλάξαμε το Σύνταγμα και η άρση της βουλευτικής ασυλίας κατέστη υποχρεωτική, εφόσον αφορά αδίκημα το οποίο δεν συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων ή την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή, από τις 132 αιτήσεις που συζητήθηκαν έχουν γίνει δεκτές 97. Εξ’ αυτών, αυτή τη στιγμή, για 20 βουλευτές της τωρινής Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας έχει αρθεί η ασυλία τους. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ούτε ενοχή, ούτε καταδίκη. Συνεπώς, οι αιτιάσεις περί «κυβέρνησης υποδίκων» είναι ανεδαφικές. Ως προς τα περί πρόωρων εκλογών, ο Πρωθυπουργός έχει «κόψει» κάθε τέτοια συζήτηση πολλές φορές.
Δεν είναι το ίδιο κ. Υπουργέ. Άλλο κάποιος να διώκεται για τροχαία παράβαση κι άλλο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εντούτοις να σας επισημάνω ότι η δικογραφία ήρθε σε μια περίοδο που ήδη η κυβέρνηση δέχεται έντονη πίεση και για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Ο προκάτοχός σας Γιάννης Οικονόμου, το 2022, είχε κάνει λόγο για «ρυπαρά δίκτυα στην ΕΥΠ». Τελικά η κυβέρνηση πιστεύει ή όχι ότι υπήρχε εμπλοκή της ΕΥΠ στην υπόθεση των υποκλοπών;
Η υπόθεση αυτή, που σε καμία περίπτωση δεν την υποτιμώ, βρίσκεται εδώ και περίπου τρία χρόνια ενώπιον της Δικαιοσύνης. Σε πρώτη φάση, η Δικαιοσύνη σε ανώτατο επίπεδο απεφάνθη περί μη ευθύνης κρατικών λειτουργών και παρέπεμψε τέσσερις ιδιώτες στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο για να δικαστούν, όπου και καταδικάστηκαν σε πρώτο βαθμό. Αναμένεται ο προσδιορισμός και η εκδίκαση της υπόθεσης στο Εφετείο. Το έχω ξαναπεί πολλές φορές κυρία Σάκκουλα: Δεν είναι δουλειά των πολιτικών δυνάμεων να κάνουν δικαστήρια «πριν την ώρα τους», υποκαθιστώντας τη Δικαιοσύνη.
Μα αυτή η υπόθεση κρατάει χρόνια. Δεν σας απασχολεί στην κυβέρνηση το πού μπορεί να έχει καταλήξει το υλικό των παράνομων παρακολουθήσεων, ειδικά από τη στιγμή που στο στόχαστρο του Predator είχαν βρεθεί ο τότε αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και ο υπουργός Εξωτερικών, μεταξύ αρκετών άλλων κυβερνητικών στελεχών;
Αυτό που με ρωτάτε είναι μέρος της συνολικής έρευνας της Δικαιοσύνης. Μάλιστα, το σύνολο των εγγράφων με τα οποία ειδοποιήθηκαν από την αρμόδια Αρχή τα θύματα της απόπειρας παραβίασης από το παράνομο λογισμικό είχαν αναφορά κοινοποίησης στις δικαστικές αρχές, άρα είναι σε γνώση της Δικαιοσύνης. Επαναλαμβάνω: Η υπόθεση έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης, η οποία είναι η μόνη αρμόδια να αποφανθεί.
Αυτό το ξέρουμε αλλά ο κ. Ταλ Ντίλιαν της εταιρείας INTELLEXA απειλεί την κυβέρνηση και τον ίδιο τον πρωθυπουργό με αποκαλύψεις, υποστηρίζοντας ότι πουλάει το Predator μόνο σε κυβερνήσεις. Γιατί η κυβέρνηση δεν κινείται νομικά εναντίον του όσο και εναντίον των υπολοίπων τριών που καταδικάστηκαν πρωτόδικα για την εμπλοκή τους στο σκάνδαλο;
Οι τέσσερις σε πρώτο βαθμό καταδικασθέντες, όπως προανέφερα, έχουν ασκήσει έφεση. Οτιδήποτε, λοιπόν, είναι να ειπωθεί από οποιονδήποτε εκ των κατηγορουμένων, θα ειπωθεί στο δικαστήριο και εκεί η Δικαιοσύνη θα αξιολογήσει τα πάντα.
Το ενδεχόμενο υπουργοί που παρακολουθούνταν να κινηθούν νομικά πως το αντιμετωπίζετε; Θα έχουν συνέπειες;
Μια τέτοια απόφαση, για οποιαδήποτε υπό διερεύνηση υπόθεση, είναι καθαρά προσωπική για κάθε άτομο και δεν έχει καμία σχέση με την όποια πολιτική του ιδιότητα. Αλίμονο αν κάποιος είχε συνέπειες για μια προσωπική απόφαση.
Ας αλλάξουμε θέμα. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή προκάλεσε νέο κύμα ακρίβειας. Η κυβέρνηση για άλλη μια φορά επέλεξε να απαντήσει κυρίως με μέτρα επιδοματικού χαρακτήρα, όπως είναι το fuel pass. Γιατί δεν προχωρά σε πιο δραστικά μέτρα όπως η μείωση φόρων στα καύσιμα;
Η Κυβέρνηση αυτή έχει διαχειριστεί πολλές κρίσεις, όλες εισαγόμενες. Και έχει αποδείξει ότι έχει τα καλύτερα δυνατά αντανακλαστικά, συναρτήσει των πρωτοφανών καταστάσεων που ζούμε όλα αυτά τα χρόνια. Ακόμα κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη διάρκεια της κρίσης και την έκταση των συνεπειών της και, χωρίς αμφιβολία, κανείς δεν μπορεί να είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος. Ένα είναι σίγουρο. Ότι τη χώρα μας τη βρίσκει ακόμα μια πρωτοφανής κρίση, με μια οικονομία ανθεκτική, που παράγει πλεονάσματα χωρίς να αυξάνονται φόροι. Και εξ’ αυτού του λόγου υπάρχει η δυνατότητα στήριξης της κοινωνίας. Γιατί, σε αντίθεση με την κρατούσα στάση των περισσότερων κομμάτων καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, κυρία Σάκκουλα, τα λεφτά δεν «φυτρώνουν» από κάπου και κάθε μέτρο το οποίο λαμβάνει μια Κυβέρνηση ή προτείνει η εκάστοτε αντιπολίτευση πρέπει να μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό. Όπως και να έχει, για δύο πράγματα δεσμευόμαστε: Το πρώτο, ότι δεν πρόκειται να αφήσουμε, ούτε αυτή τη φορά, την κοινωνία και, ειδικά όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, αβοήθητους και το δεύτερο, ότι δεν πρόκειται, ειδικά σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο, προκειμένου να γίνουμε πρόσκαιρα ευχάριστοι, να οδηγήσουμε, όπως κάποιοι προκάτοχοί μας, τη χώρα ξανά στα βράχια.
Να περάσουμε στην υπόθεση των Τεμπών. Συγγενείς, δικηγόροι και αντιπολίτευση εγκαλούν την κυβέρνηση για ακαταλληλότητα της αίθουσας που διαμορφώθηκε ειδικά για τα Τέμπη. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναγνώρισε «αστοχίες» την πρώτη ημέρα, αποδίδοντας όμως σε «σοβαρό πρόβλημα συντονισμού» τόσο στον έλεγχο εισόδου όσο και στην ταξιθεσία. Ωστόσο, η Επιτροπή Διερεύνησης Ανεξάρτητων Πραγματογνωμόνων Οικογενειών καταγγέλλει ότι σχεδόν τα 2/3 των διαθέσιμων χώρων αναλώθηκε σε βοηθητικούς χώρους και ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων καταγγέλλει «συνειδητό σχέδιο αποκλεισμού». Τι απαντάτε σε αυτή την κριτική;
Η αίθουσα ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ είναι μία από τις δύο μεγαλύτερες δικαστικές αίθουσες της χώρας, μαζί με την Αίθουσα Τελετών του Εφετείου Αθηνών. Άρα, το ζήτημα που δημιουργήθηκε στην πρώτη δικάσιμο δεν ήταν θέμα χωρητικότητας της αίθουσας. Με σεβασμό στη διαδικασία και κυρίως στους συγγενείς των θυμάτων τα συναρμόδια Υπουργεία έδειξαν άμεσα τα αντανακλαστικά τους, τόσο με βελτιωτικές κινήσεις, όσο και με καλύτερο συντονισμό για να ξεκινήσει ομαλά η δίκη. Η δίκη αυτή ξεκίνησε κανονικά και η Δικαιοσύνη πρέπει να μπορέσει ανενόχλητη και μακριά από πιέσεις και κλίμα πόλωσης να δώσει όλες τις απαντήσεις που περιμένουν οι συγγενείς και όλη η κοινωνία. Είδαμε όμως και άλλου είδους συμπεριφορές μέσα στο δικαστήριο από τους «συνήθεις υπόπτους», με στόχο να «τορπιλίσουν» τη διαδικασία, δείχνοντας έτσι τις πραγματικές τους προθέσεις. Δεν θα κρύψω τα λόγια μου. Δυστυχώς, η κυρία Κωνσταντοπούλου, εμφανίζεται ως πολιτικός αρχηγός στα δικαστήρια και ως «δικαστής» στη Βουλή, μπερδεύοντας τους ρόλους της και επενδύοντας στο χάος. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ασέβεια στη μνήμη των νεκρών και έχουμε χρέος αυτό να το αναδείξουμε σε κάθε δημοκρατικό πολίτη.
Μια τελευταία ερώτηση κ. Υπουργέ. Με βάση τα τρέχοντα δημοσκοπικά δεδομένα η αυτοδυναμία δείχνει άπιαστη, τουλάχιστον με τον πρώτο εκλογικό γύρο. Με ποιες δυνάμεις θα μπορούσε να συγκυβερνήσει η Ν.Δ., από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ δηλώνει αρνητικό σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Θα μπορούσατε να συνεργαστείτε με κάποιο από τα υπάρχοντα κόμματα δεξιότερα της Ν.Δ. ή με κόμματα που θα δημιουργηθούν;
Ξεκάθαρος και στρατηγικός στόχος για μας είναι η επίτευξη αυτοδυναμίας. Και αυτό δεν απορρέει από κάποια «εγωιστική», κομματική επιδίωξη, αλλά από την ίδια την πραγματικότητα, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας. Αν, μάλιστα, συγκρίνει κανείς τις δημοσκοπήσεις του 2023, με αυτές του 2026, αντιλαμβάνεται ότι ο στόχος αυτός, χωρίς να προεξοφλείται οτιδήποτε, είναι εφικτός. Στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες θα αποφασίσουν. Όπως έχει επισημάνει και ο Πρωθυπουργός, είναι υποχρέωσή μας να εξαντλήσουμε τα περιθώρια, την επομένη των εκλογών, ώστε η χώρα να έχει Κυβέρνηση. Είναι σαφές, ότι δεν μπορούμε να κυβερνήσουμε με τα κόμματα της ακροδεξιάς ή τα κόμματα του άλλου άκρου του φάσματος του λαϊκισμού. Το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη απάντησε σε αυτό το ερώτημα πριν απ’ όλους -και αν μου επιτρέπετε πριν καν του τεθεί. Άλλωστε, το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ επικύρωσε την άποψη του κ. Δούκα η οποία ούτε λίγο, ούτε πολύ λέει πως προτιμούν την ακυβερνησία. Εμείς είμαστε αντίθετοι με αυτή την ανεύθυνη και επικίνδυνη θέση για τη χώρα. Αυτός είναι και ένας επιπλέον λόγος που μία ακόμη αυτοδύναμη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι η μόνη ρεαλιστική επιλογή.
