Το δράμα του Νικόλα, του «13-0 από τα αποδυτήρια», Παππά γίνεται ακόμη μεγαλύτερο γιατί στο τρίμηνο που διετέλεσε πρόεδρος της ΚΟ δεν κατάφερε ούτε μια στιγμή να δείξει ότι αυτός κάνει τα κουμάντα στο κόμμα. Αν εξαιρέσει κανείς μια παρουσία που είχε στη ΔΕΘ, ακολουθούμενος από βουλευτές, καθώς και την εγκατάστασή του στη γραφειάρα του ισογείου της Βουλής που προορίζεται για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τίποτε άλλο. Μηδέν εις το πηλίκον. Ούτε εκείνος ο Κυριάκος δεν καταδέχτηκε να έχει διάλογο μαζί του, έστω για μια φορά. Να ‘χει να το λέει κι αυτός στα εγγόνια του ότι «μια φορά κι έναν καιρό αντιπαρατέθηκα με τον Μητσοτάκη στη Βουλή». Τα θυμάστε. Σηκώθηκε και έφυγε από την αίθουσα, αρνούμενος οποιαδήποτε συνδιαλλαγή με έναν καταδικασμένο από το Ειδικό Δικαστήριο. Σαν δεν ντρέπεται λιγάκι, λέω εγώ. Που αντί να ακούσει αυτό το τεράστιο πολιτικό μέγεθος, προτίμησε να πάει στο γραφείο του για χαλαρή κουβεντούλα με τους συνεργάτες του. Κι έμεινε ο Νικόλας να καταγγέλλει μόνος του τη… θεσμική απρέπεια στο πρόσωπό του...

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 04/12/24

Ραντεβού σε βαρύ κλίμα

Δεν ξέρω πώς θα εξελιχθεί η σημερινή, πολυθρύλητη και πολυαναμενόμενη συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον αρχηγό της αντιπολίτευσης. Ειλικρινά. Το «σμήνος» των τροπολογιών που κατέθεσε και υποστήριξε χθες το βράδυ το ΠΑΣΟΚ στη Βουλή, τροπολογίες οι οποίες έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις πολιτικές που εξέφρασε ο πρόεδρος Κυριάκος αναφορικά με τη μη φορολόγηση των τραπεζών, συν τα όσα ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης, βαραίνουν σοβαρά το κλίμα. Οχι πως περίμενε κανείς ότι με το που θα έφτανε στην είσοδο του Πολιτικού Γραφείου του Πρωθυπουργού στη Βουλή ο Ανδρουλάκης θα έπεφτε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου και θα άρχιζαν τα «Νίκο μου» και τα «Κυριάκο μου», και άλλες παρόμοιες αηδίες. Αυτά κανείς δεν τα περίμενε, διότι είναι γνωστό πως έχουν σύμφυτη με τον χαρακτήρα τους κακή χημεία μεταξύ τους. Ομως, είναι σίγουρο ότι η επίθεση του ΠΑΣΟΚ προφανέστατα θα έχει επιπτώσεις στη συνάντηση. Ακόμη και στην ατζέντα της.

Επειδή έχω μία εικόνα, τουλάχιστον για ένα εθνικό σχέδιο αντιμετώπισης της υπογεννητικότητας που εξελίσσεται σε σοβαρότατο εθνικό πρόβλημα, όπως θα προτείνει στον Πρωθυπουργό ο Ανδρουλάκης, ας επικρατήσει κλίμα συναίνεσης. Οχι πως και τα υπόλοιπα που θα τεθούν προς συζήτηση δεν είναι σοβαρά ζητήματα, αλλά για την υπογεννητικότητα ας αφήσουν στην άκρη τις αντιθέσεις και ας καταλήξουν σε μια συμφωνία, η οποία θα περιλαμβάνει κοινές δράσεις εντός και εκτός Βουλής.

Προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός;

Παρακολουθώ από ημερών αυτόν τον πανικό που εξελίσσεται στο εσωτερικό της κυβέρνησης ανάμεσα στον περιφερειάρχη Αττικής Νίκο Χαρδαλιά και το Μέγαρο Μαξίμου. Ο Νίκος δεν δέχτηκε ότι το Μέγαρο Μαξίμου επέλεξε τον περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργο Χατζημάρκο ως πρόεδρο της Ενωσης Περιφερειών Ελλάδας, παραιτήθηκε, και ούτε δέχτηκε να είναι αντιπρόεδρος. Ο Κυριάκος πάλι τα έχει «πάρει», και σωστά, με τον ανυπάκουο Νίκο, λέγονται διάφορα από εδώ κι από εκεί, το θέμα τείνει να λάβει διαστάσεις εσωτερικής κρίσης, ενώ πρόκειται – θα το πω – «περί όνου σκιάς». Διότι μιλάμε για 13 όλες κι όλες περιφέρειες – τόσες έχει η χώρα. Αρα; Προς τι αυτό «το μίσος κι ο αλληλοσπαραγμός»;

Ενα τραγούδι του καιρού μας, από αυτά που κάνουν διαχρονικά επιτυχία, έχει τίτλο «Σιγά το πράγμα». Βασίλης Καρράς.

Ας το ακούσουν όσοι πρέπει.

Το «φιδάκι» και άλλα παιχνίδια

Από όλα όσα συμβαίνουν κατ’ αυτάς στον λατρεμένο ΣΥΡΙΖΑ ή ό,τι έχει απομείνει από αυτόν, με συνταράσσει το κακό τέλος που επιφυλάσσει η βάσκανος μοίρα στον Νικόλα τον «13-0 από τα αποδυτήρια» Παππά, μετά το συγκλονιστικό 16μηνο από την αποχώρηση του Τσίπρα από την ηγεσία του κόμματος. Μέσα σε αυτό το διάστημα ο Νίκος, ο «13-0», άγγιξε το ταβάνι, ανέβηκε στο πιο ψηλό σκαλί και τώρα, «ήσυχα, ήσυχα, κι απλά» που λέει κι ο ποιητής, κατρακύλησε εκεί που δεν το περίμενε, στο τέλος της ουράς. Σαν να έπαιζε «φιδάκι» (έλα, τώρα, τυχαίο παράδειγμα είναι αυτό, μην πάει ο νους σας στο κακό), το αθώο παιδικό παιχνίδι που ανεβαίνεις, ανεβαίνεις, αλλά μια κακή ζαριά μπορεί να σε στείλει εκεί από όπου ξεκίνησες.

Το κακό με τον Νίκο είναι ότι δεν έπαιξε μόνο (το) «φιδάκι», έπαιξε κι ένα σωρό άλλα παιχνίδια, κι αυτά, όπως και να το κάνεις, όπως και να το δεις, δύσκολα ξεχνιούνται στην πολιτική. Ειδικά αν πιστεύεις ότι είσαι ευφυέστερος των υπολοίπων, και επίσης ότι αυτοί οι υπόλοιποι είναι κάτι κορόιδα που τους φέρνεις βόλτα όποτε γουστάρεις.

Εγώ τώρα στενοχώρια, του λοιπού θα υποδύεται τον απλό κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες (το «καλό» νέο αναμένεται σήμερα).

Δράμα. Σπαράζω…

Μηδέν εις το πηλίκον

Το δράμα του Νικόλα, του «13-0 από τα αποδυτήρια», Παππά γίνεται ακόμη μεγαλύτερο γιατί στο τρίμηνο που διετέλεσε πρόεδρος της ΚΟ δεν κατάφερε ούτε μια στιγμή να δείξει ότι αυτός κάνει τα κουμάντα στο κόμμα. Αν εξαιρέσει κανείς μια παρουσία που είχε στη ΔΕΘ, ακολουθούμενος από βουλευτές, καθώς και την εγκατάστασή του στη γραφειάρα του ισογείου της Βουλής που προορίζεται για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τίποτε άλλο. Μηδέν εις το πηλίκον.

Ούτε εκείνος ο Κυριάκος δεν καταδέχτηκε να έχει διάλογο μαζί του, έστω για μια φορά. Να ‘χει να το λέει κι αυτός στα εγγόνια του ότι «μια φορά κι έναν καιρό αντιπαρατέθηκα με τον Μητσοτάκη στη Βουλή».

Τα θυμάστε. Σηκώθηκε και έφυγε από την αίθουσα, αρνούμενος οποιαδήποτε συνδιαλλαγή με έναν καταδικασμένο από το Ειδικό Δικαστήριο.

Σαν δεν ντρέπεται λιγάκι, λέω εγώ. Που αντί να ακούσει αυτό το τεράστιο πολιτικό μέγεθος, προτίμησε να πάει στο γραφείο του για χαλαρή κουβεντούλα με τους συνεργάτες του. Κι έμεινε ο Νικόλας να καταγγέλλει μόνος του τη… θεσμική απρέπεια στο πρόσωπό του.

Αντί, εδώ που τα λέμε, να σκέφτεται ότι ο καθένας παίρνει ό,τι του αξίζει σε αυτή τη ζωή.

«Καλά να πάθει»

Αυτό το τελευταίο δεν το λέω μόνο εγώ, μου το ανέφερε ο δικός μου που «δραστηριοποιείται» – λέμε τώρα – στο κόμμα Κασσελάκη.

«Εχει την τύχη που του πρέπει» μου είπε ο φίλος – πηγή. Και δεν το λέμε μόνο εμείς, όλοι το λένε. Ακόμη και στον ΣΥΡΙΖΑ.

«Μα γιατί είστε τόσο σκληροί μαζί του;».

«Σκληροί με τον Παππά; Πλάκα κάνεις. Κύριέ μου, για τον Παππά μιλάμε…».

Κι ύστερα άρχισε να μου απαριθμεί τα έργα και τις ημέρες του καλού αυτού ανθρώπου που ήθελε να γίνει βασιλιάς, έστω και για μια μέρα, και δεν τα κατάφερε. Μου θύμισε το ραντεβού με τον πρόεδρο Κασσελάκη σε ένα καφενείο στο Α’ Νεκροταφείο όπου ο Νίκος δήλωσε την αμέριστη υποστήριξή του στον Κασσελάκη, ο άλλος καθάρισε για πάρτη του τον Φάμελλο, τον έβαλε πρόεδρο της ΚΟ και λίγες ημέρες αργότερα ο Νικόλας τον πούλησε «στεγνά». Οχι μόνο συντάχθηκε με τους «πραξικοπηματίες», αλλά εργάστηκε εντατικά για την αποπομπή του «εκλεγμένου προέδρου» από το κόμμα. Ο «αχάριστος». Ο «προδότης».

«Καλά να πάθει» ήταν η κατάληξη αυτής της παθιασμένης συνομιλίας.

Τι είπα εγώ; Τίποτε. Με την πανθομολογούμενη «ευελιξία» ως και «ευλυγισία» που διακρίνει τον Νικόλα, τον «13-0» από τα αποδυτήρια, μη λένε και πολλά λόγια, διότι μπορεί να τον δουν κάποια μέρα να ξεμπαρκάρει στον Ταύρο!..

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια

Ο μήνας έχει τέσσερις, και περνώντας τυχαία χθες από τον Ταύρο (πήγαινα Λαχαναγορά όπου έχω κάτι φιλαράκια να συζητήσω πώς εξελίσσεται ο τιτάνιος αγώνας της κυβερνήσεως με την ακρίβεια), έριξα μια ματιά στα γραφεία του κόμματος Κασσελάκη. Αν… βρίσκονται στη θέση τους. Διαπίστωσα ότι πράγματι είναι εκεί. Περιμένουν, κάθε μέρα, κόσμο. Και μετά θυμήθηκα ότι δεν… έπρεπε να είναι εκεί!

Τι θυμήθηκα δηλαδή; Οτι τότε που είχα αποκαλύψει εδώ, ένα Σάββατο του Οκτωβρίου ήταν, τις προθέσεις του φαντεζί προέδρου της καρδιάς μας, να ιδρύσει το δικό του κόμμα, είχε βάλει κάτι πεχλιβάνηδες να με διαψεύσουν, και ανάμεσα στα… ισχυρά επιχειρήματα που επικαλέστηκαν για τις διαψεύσεις του… (δεν μου επιτρέπει η αγωγή μου να προσδιορίσω επακριβώς…), είχαν αναφέρει ότι τα καινούργια γραφεία που είχε νοικιάσει ο Κασσελάκης, στην οδό Κυδωνιών στον Ταύρο, τα είχε νοικιάσει ως τις 2 Δεκεμβρίου, για τις ανάγκες της προεκλογικής του καμπάνιας!!

Και πως μετά θα τα ξενοίκιαζε, διότι, τάχα μου, ο ιδιοκτήτης τους, τα ήθελε για δική του χρήση.

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, το έχουν πει άλλοι σοφότεροι εμού. Αλλά προκειμένου για τον Κασσελάκη, νομίζω ότι αυτό με τα γραφεία είναι το μικρότερο, και αθωότερο. Υπάρχουν τόσα άλλα, με τα οποία έχει γεμίσει τον τόπο…