SerMichiotis: Η διαφορετική θεώρηση των δύο ριζοσπαστισμών, ακροδεξιού και ακροαριστερού, στο θέμα της ταυτότητας, πάντως, δεν τους εμπόδισε ακόμα μια φορά να επισπεύσουν μια κρίση που σοβεί καιρό στη Γαλλία. Ρίχνοντας την κυβέρνηση Μπαρνιέ, τα δύο άκρα συμμαχώντας στο όνομα του κοινού σκοπού, επαναφέρουν τον κίνδυνο που αποφεύχθηκε στις εκλογές. Υπόσχονται, ακόμα μια φορά, να αυξήσουν την τρέλα του δημόσιου χρέους και να δώσουν χρήματα για την ευημερία και το επίπεδο των γενεών που σήμερα είναι στα πράγματα εις βάρος των μελλοντικών… Το μείγμα αυτής της πολιτικής το ζήσαμε καλά στην Ελλάδα της προηγούμενης δεκαετίας. Το αντιπαρήλθαμε επειδή είμαστε περιφερειακή χώρα και σχετικά μικρή οικονομία. Αλλ’ η Γαλλία δεν είναι η Ελλάδα. Ενδεχόμενη αποσταθεροποίηση που θα έχει συνέπειες στην οικονομία της αλλά και στο πολιτικοκοινωνικό τοπίο, μια προοπτική που την καλοβλέπει ο Πούτιν, μπορεί να μεταδοθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη. Επιπλέον, οι δύο σύμμαχοι σήμερα ριζοσπαστισμοί, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, μπορεί εύκολα να μετατραπούν σε δύο αντίπαλα μέτωπα, κάνοντας τη σημερινή Γαλλία κάτι σαν σύγχρονη Βαϊμάρη. Αν συνέβαινε αυτό, δεν θα εισπραττόταν ανώδυνα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το καλοκαίρι, στις εκλογές, παρά τις κυρίαρχες τάσεις, οι Γάλλοι έδωσαν ανάσα στη φιλελεύθερη δημοκρατία και στην ευρωπαϊκή ιδέα. Μένει τώρα να δούμε την αντοχή του Μακρόν. Αν καταφέρει να μην οδηγηθεί η χώρα σε οξεία οικονομική κρίση, μπορεί να γίνει συνείδηση ότι τα άκρα απεργάζονται το χάος. Αν όμως το χάος κυριαρχήσει, η Γαλλία θα έχει μπει σε μια αχρείαστη περιπέτεια με άγνωστη έκβαση – και όταν οι πολίτες καταλάβουν ότι πληρώνουν τις φιλοδοξίες των καιροσκόπων του ριζοσπαστισμού, δεξιού κι αριστερού, θα είναι αργά....