Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
Οπως αναφέρει και ο Μαρκ Μαζάουερ στο ηµερολόγιο γεγονότων στο Columbia που δηµοσίευσε η «Κ», γενική διαπίστωση φοιτητών, καθηγητών και διοίκησης υπήρξε το γεγονός ότι πολλοί από τους διαµαρτυρόµενους ήταν εξωπανεπιστηµιακοί προβοκάτορες. Καθαρότερη εικόνα αποκαθιστά το ευρέως γνωστό γεγονός ότι το Κατάρ διέθεσε τουλάχιστον πέντε δισεκατοµµύρια δολάρια για χρηµατοδοτήσεις διαδηλώσεων υπέρ των Παλαιστινίων και εναντίον του Ισραήλ σε αµερικανικά πανεπιστήµια, γεγονός που τα ΜΜΕ (ιδιαίτερα τα αµερικανικά!) διστάζουν να καταγγείλουν διότι δεν είναι σε θέση να το αποδείξουν µε συγκεκριµένα στοιχεία.
Η δήλωση του Πολ Αλιβιζάτου, προέδρου του Πανεπιστηµίου του Σικάγου, συνοψίζει µε νοµική κατάρτιση και εκπαιδευτική σοφία την ενδεδειγµένη αντιµετώπιση: «...θα παράσχουµε τον ευρύτερο δυνατό χώρο για ελεύθερη έκφραση... Θα επέµβουµε µόνον αν η άσκησή της εµποδίζει τη µάθηση ... ή αν διαταράσσει ουσιωδώς τη λειτουργία και ασφάλεια του πανεπιστηµίου». Η δήλωση επαινέθηκε από πολλές διοικήσεις πανεπιστηµίων, αλλά και από την κυβέρνηση της Ουάσιγκτον και θεωρείται πλέον καθοριστική.
Εχοντας ζήσει τα γεγονότα του 1967-68 στο campus του Columbia και έχοντας παραµείνει σαν µεταπτυχιακός φοιτητής και διδάσκων βοηθός καθηγητής µέχρι το 1976, διαπιστώνω ότι η πάροδος των δεκαετιών έχει εντάξει πολύ περισσότερα φιλελεύθερα δικαιώµατα στα προνόµια των φοιτητών, ενώ παράλληλα το φοιτητικό σώµα έχει εµπλουτιστεί µε νέους και νέες από κράτη της Μέσης Ανατολής. Η σηµαντική πολυετής καθηγητική παρουσία του Παλαιστίνιου φιλολόγου και ιστορικού Edward Said συνετέλεσε καθοριστικά στην ευρύτητα αντιλήψεων του Πανεπιστηµίου Columbia.
Οι έντονες φοιτητικές διαµαρτυρίες εναντίον του πολέµου στο Βιετνάµ ήταν αυθόρµητες και διαρκείς. Πολλοί συµφοιτητές µας τα χρόνια εκείνα εκαλούντο να υπηρετήσουν στις ένοπλες δυνάµεις και ορισµένοι στέλνονταν µετά τη βασική τους εκπαίδευση στο Βιετνάµ. Μεταξύ εξαµήνων από τις τάξεις µας απουσίαζαν φίλοι και συµφοιτητές µας – αυτό υπήρξε για όλους µας τότε µέγιστο κίνητρο διαµαρτυρίας κατά του πολέµου στο Βιετνάµ. Προφανώς, οι σηµερινές συνθήκες µε το Παλαιστινιακό δεν είναι δυνατόν να παροµοιαστούν.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΟΣΧΟΣ M.A.,
M. Phil., Columbia University
«Μπορεί να φτάσει ώς το Πάσχα;». Η ευγενέστατη κυρία µου είπε: «Μπορεί, αλλά αυτές τις ηµέρες κυκλοφορούν πολλοί φάκελοι, ίσως αργήσει δυο-τρεις µέρες». Ε, λοιπόν, έγινε το θαύµα. Ο παραλήπτης µου τηλεφώνησε πως έλαβε τον φάκελο (ένα βιβλίο). Από τις 30 Απριλίου έως τις 2 Μαΐου µεσολαβούσε µόνο... µία ηµέρα και αυτή απεργιακή!
Πάντα προτιµώ τα ΕΛΤΑ. ∆ύο φορές µου έστειλαν φάκελο µε τις λεγόµενες ιδιωτικές, γρήγορες µεταφορές. Ηλθαν, µου κόλλησαν ένα σηµείωµα στην είσοδο της πολυκατοικίας. Χρειάστηκε να πάρω ταξί για να πάω να παραλάβω τα έντυπα. Εκφράζω τις ευχαριστίες µου στο προσωπικό. Αυτοί οι ίδιοι µε την καλή διάθεση και το ενδιαφέρον για το «µαγαζί» τους µπορούν να ανατρέψουν την όχι πάντα καλή εικόνα που έχει ο κόσµος για τον οργανισµό. Και πάλι ευχαριστίες.
ΙΟΡ∆ΑΝΗΣ Β. ΠΑΠΑ∆ΟΠΟΥΛΟΣ
Πρώην Γυµνασιάρχης Χολαργός
«Μπορεί να φτάσει ώς το Πάσχα;». Η ευγενέστατη κυρία µου είπε: «Μπορεί, αλλά αυτές τις ηµέρες κυκλοφορούν πολλοί φάκελοι, ίσως αργήσει δυο-τρεις µέρες». Ε, λοιπόν, έγινε το θαύµα. Ο παραλήπτης µου τηλεφώνησε πως έλαβε τον φάκελο (ένα βιβλίο). Από τις 30 Απριλίου έως τις 2 Μαΐου µεσολαβούσε µόνο... µία ηµέρα και αυτή απεργιακή!
Πάντα προτιµώ τα ΕΛΤΑ. ∆ύο φορές µου έστειλαν φάκελο µε τις λεγόµενες ιδιωτικές, γρήγορες µεταφορές. Ηλθαν, µου κόλλησαν ένα σηµείωµα στην είσοδο της πολυκατοικίας. Χρειάστηκε να πάρω ταξί για να πάω να παραλάβω τα έντυπα. Εκφράζω τις ευχαριστίες µου στο προσωπικό. Αυτοί οι ίδιοι µε την καλή διάθεση και το ενδιαφέρον για το «µαγαζί» τους µπορούν να ανατρέψουν την όχι πάντα καλή εικόνα που έχει ο κόσµος για τον οργανισµό. Και πάλι ευχαριστίες.
ΙΟΡ∆ΑΝΗΣ Β. ΠΑΠΑ∆ΟΠΟΥΛΟΣ
Πρώην Γυµνασιάρχης Χολαργός
ελληνικό αντιτορπιλικό «Ναβαρίνο». Είχε τοποθετηθεί ειδικός «βωµός» στο πρόστεγο του πλοίου όπου η Ολυµπιακή Φλόγα έκαιγε καθ’ όλη τη διάρκεια του πλου. Η υποδοχή στο λιµάνι της Γένοβας ήταν εκπληκτική, µε δεκάδες µικρών σκαφών να συνοδεύουν το «Ναβαρίνο» στα τελευταία µίλια, αεροπλάνα και ελικόπτερα να πετούν γύρω του, πλωτά πυροσβεστικά να εκτοξεύουν πίδακες νερού και µε χιλιάδες κόσµου να παρακολουθούν από τη στεριά.
Τη Φλόγα παρέδωσε στους Ιταλούς µε τη δάδα ο τότε σηµαιοφόρος Μιχάλης Κυριαζάνος. Ακολούθως η Φλόγα µεταφέρθηκε από τη Γένοβα στη Λισσαβώνα µε το ιταλικό ιστιοφόρο «Amerigo Vespucci», από όπου και την παρέλαβαν οι Μεξικανοί, νοµίζω και πάλι µε ιστιοφόρο πλοίο.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙ∆ΗΣ
Αντιπλοίαρχος Π.Ν. ε.α. Βάρη




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου