Εκείνο όμως που έχει εντυπωσιάσει τους πάντες είναι η ανακάλυψη διά της αρχαιολογικής σκαπάνης του αρχαιολογικού θησαυρού που έκρυβε επί τόσους αιώνες στα σπλάχνα της η γη της Θεσσαλονίκης. Η γεωγραφική θέση της πόλεως υπήρξε το κέντρο για κάθε εμπορική και πνευματική κίνηση της περιοχής των Βαλκανίων και τα πλούσια αρχαιολογικά της ευρήματα αναδεικνύουν τη μακραίωνη ιστορία της και τον πολιτισμό της. Αντικρίζοντας τον αρχαιολογικό χώρο που αναδύθηκε από τα βάθη των αιώνων, δεν ανακαλύπτεις μόνο την ιστορία αυτής της πόλεως, αλλά οφείλεις να θαυμάσεις και τη δουλειά όλων αυτών των ανθρώπων που εργάστηκαν αθόρυβα με υπομονή και επιμονή για να φέρουν εις πέρας αυτό το δύσκολο έργο και να το αναδείξουν. Θεωρώ υποχρέωση της πολιτείας να τιμήσει τόσο την επιστημονική ομάδα εργασίας που είχε την ευθύνη των ανασκαφών, όσο και τους ανθρώπους που δούλεψαν στις ανασκαφές των σταθμών του μετρό για την ανεκτίμητη προσφορά τους στην ανακάλυψη των αρχαιολογικών ευρημάτων. Κυρίως η ανασκαφή του σταθμού Βενιζέλου όπου η απόσπαση των ευρημάτων και η επανατοποθέτησή τους αποτελεί μια πρωτοπόρο τεχνική μέθοδο και έναν άθλο αυτών που εργάστηκαν σε αυτόν τον χώρο. Ως ελαχίστη ηθική αμοιβή και αναγνώριση της σπουδαίας δουλειάς αυτών των ανθρώπων θα ήταν η τοποθέτηση στην κυρία είσοδο του σταθμού Βενιζέλου αναμνηστικής πλάκας με τα ονόματα όλων εκείνων που απασχολήθηκαν στην ανασκαφή του αρχαιολογικού χώρου της Θεσσαλονίκης και έφεραν στο φως μια πόλη που υπήρχε κάτω από την πόλη σε διάφορες χρονικές περιόδους της μακραίωνης πορείας της....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 10/12/24

Ο Δημιουργός, ο όφις και οι πρωτόπλαστοι

Κύριε διευθυντά

Ευστόχως ο έγκριτος κ. Ηλίας Μαγκλίνης («Η Καθημερινή», 13/11/2024, «Η γλώσσα και το κακό») παρατηρεί ότι για «τους Πρωτόπλαστους κάτω από το Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού, η ιστορία δεν θα πήγαινε πουθενά δίχως το διαβολικό ερπετό». Θα πάρω μόνον το θάρρος να υποβάλω στην κρίση του μιαν αμφισβήτηση του επιθέτου «διαβολικό». 

Το κείμενο της «Γενέσεως» αφήνει την εντύπωση ότι όλα τα σχετικά επεισόδια ήσαν μέσα σε ένα Σχέδιο του ίδιου του Δημιουργού μάλλον, και δεν προέκυψαν από «πρωτοβουλία» του όφεως: 

1) Στην «Γένεσι», κεφ. Β΄, § 17, ο Θεός θα απαιτήσει «να μη φάτε απ’ το δένδρο της γνώσης του Καλού και του Κακού· κι αν κάποτε φάτε, θα πεθάνετε». Κι όμως, όταν οι πρωτόπλαστοι έφαγαν (κεφ. Γ΄, § 6), δεν απέθαναν. Εγινε δηλαδή το απίστευτο, να δοθεί η εντύπωση ότι διαψεύδεται ο Θεός, και επαληθεύεται η διαβεβαίωση του όφεως προς την Εύα (κεφ. Γ΄, § 4) «αν φάτε απ’ το Δένδρον, δεν θα πεθάνετε». Επαλήθευση όφεως πρώτη. 

2) Στη «Γένεσι», κεφ. Γ΄, § 7, σημειώνεται ότι μετά τη βρώση «ανοίξανε τα μάτια των δύο» –απέκτησαν την ηθική γνώση– όπως ακριβώς είχε προβλέψει ο όφις (Γένεσις, κεφ. Γ΄, § 4): «Ο Θεός ξέρει πως αν φάτε [απ’ το Δένδρον] θ’ ανοίξουν τα μάτια σας, μόλις καταλάβετε το καλό και το κακό». Επαλήθευση όφεως δεύτερη. 

3) «Και θα γίνετε σαν θεοί» είχε επίσης πει ο όφις. Ενώ κι ο Θεός θα πει το ίδιο (κεφ. Γ΄, § 22) «να που ο Αδάμ έγινε όπως ένας από Εμάς, όταν κατάλαβε το καλό και το κακό». Επαλήθευση όφεως τρίτη. 4) Σημειωτέον ότι η Γραφή λέει (Γένεσις, κεφ. Γ΄, § 1) ότι «ο όφις ήταν ο σοφότερος όλων των ζώων επί τη Γης». Κι όταν ο Θεός ανακρίνει τους πρωτοπλάστους μετά τη βρώση, δεν υποβάλλει τον όφιν σε ανάλογη ανάκριση...

Οι πιο πάνω τρεις επαληθεύσεις των λόγων του όφεως, νομίζω ότι δεν αφήνουν περιθώρια για «διαβολικότητα». Ούτε όμως είναι ποτέ δυνατόν να διαψεύδεται ο Παντοδύναμος. Γι’ αυτό, έχω υποστηρίξει σε μια προ διετίας δημοσίευσή μου ότι ο Θεός των Γραφών είχε ίσως συλλάβει ένα πάνσοφο Σχέδιο σταδιακής και επίμοχθης ολοκλήρωσης του Ανθρώπου, με την «κατανόηση» του ήθους – όπως την ονομάζει κι η Εύα στην § 6, του κεφ. Γ΄.

Θ. Π. ΤΑΣΙΟΣ

Πεντέλη


Μη χαθεί η ευκαιρία για τα Γλυπτά μας

Κύριε διευθυντά

Ο εκλεκτός συνεργάτης σας κ. Τάκης Θεοδωρόπουλος στο φ. 5/12/2024 προτείνει να δεχθούμε τον «δανεισμό» των Γλυπτών του Παρθενώνα για να επιστραφούν στην κανονική τους θέση. Συμφωνώ απολύτως γιατί τα Γλυπτά είναι ένα υπέρτατο ανθρώπινο δημιούργημα και καμιά αγοραία συναλλαγή δεν μπορεί να το σπιλώσει. Ας μας τα δανείσουν λοιπόν οι φίλοι Εγγλέζοι αν έτσι θα ξαναενωθούν τα αετώματα και η ιωνική ζωφόρος με το ενιαίο δημιούργημα του Παρθενώνα. Ανάλογη θέση είχα προτείνει με επιστολή μου στην «Καθημερινή» (18/6/2024). Η ουσιαστική διακύβευση είναι η επιστροφή των Γλυπτών το συντομότερο δυνατόν και τώρα είναι η κατάλληλη εποχή με την παγκόσμια συμπαράσταση υπέρ της Ελλάδας. Ας μη χάσουμε την ευκαιρία. 

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
Φυσικός


Το να διδάσκεις θέλει και φαντασία

Κύριε διευθυντά

Ο κ. Απόστολος Λακασάς, επίκαιρος και ευθύβολος, για την «αυτονομία» στα σχολεία, γράφει «Σαφώς, η απόλυτη αυτονομία των σχολικών μονάδων δεν είναι και ό,τι καλύτερο» («Η Καθημερινή», 5/12/2024). 

Πέρασα δεκαετίες στη μέση εκπαίδευση εντός και εκτός Ελλάδος. Γνώρισα εκατοντάδες συναδέλφους και δεκάδες προϊσταμένους. Η ευθυνοφοβία οδηγεί συχνά σε αυταρχισμό: Παράδειγμα: 

α) Η αναθεώρηση των γραπτών. Τον Ιούνιο μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων, πολλοί μαθητές υποβάλλουν αίτηση για αναθεώρηση του γραπτού. Στην Επιθεώρηση, δύο καθηγητές της ειδικότητας αναβαθμολογούν τα γραπτά. Συνήθως οι αιτήσεις για τα μαθηματικά ήταν διπλάσιες από όλα μαζί τα άλλα μαθήματα. Για να αποφύγω τον «συνωστισμό» των γραπτών, αλλά και για λόγους παιδαγωγικούς, την επομένη των εξετάσεων καλούσα τους μαθητές σε μια αίθουσα, έδινα τα γραπτά διορθωμένα και τους έλεγα να βαθμολογήσουν. Συνήθως έδιναν πιο μικρό βαθμό από αυτόν που έκρινα εγώ και δεν ζητούσαν αναθεώρηση. Ενας γυμνασιάρχης με παρατήρησε κάποτε. «Δεν προβλέπεται από τον νόμο» και κάλεσε τον επιθεωρητή να με «συμμορφώσει», 

β) Στο σχολείο, όταν βγάζαμε τα αποτελέσματα, τοιχοκολλούσαμε καταλόγους προαγομένων, ανεξεταστέων και απορριπτομένων! Είχα αλλεργία με τη λέξη «απορριπτομένων». Ως γυμνασιάρχης, έβγαζα μόνο κατάλογο προαγομένων και ένα σημείωμα: «Οποιος δεν βλέπει το όνομά του να περάσει από το γραφείο για ενημέρωση». Δεν ήθελα να διασύρω τους μαθητές με τα «κουτσομπολιά» του κόσμου. 

γ) Ανέθεσα σε καθηγήτρια το πρόγραμμα για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Περιέλαβε στο πρόγραμμα ένα τραγούδι της Οκτωβριανής Επανάστασης! Διέγραψα το άσμα και μου κουβάλησε την ΕΛΜΕ. Οι συνδικαλιστές πάντα με το μέρος του δασκάλου έναντι του προϊσταμένου...

 ΙΟΡΔΑΝΗΣ Β. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Χολαργός, Πρώην Γυμνασιάρχης



«Μια άλλη πόλη» έφερε στο φως το μετρό

Κύριε διευθυντά

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι οι Θεσσαλονικείς υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό και ανακούφιση το εμβληματικό έργο του μετρό που τους παρέδωσε η κυβέρνηση μετά τόσα χρόνια καθυστερήσεων, αντεγκλήσεων και δικαστικών αγώνων για να φθάσει στο ποθητό αποτέλεσμα της ολοκλήρωσής του.

Εκείνο όμως που έχει εντυπωσιάσει τους πάντες είναι η ανακάλυψη διά της αρχαιολογικής σκαπάνης του αρχαιολογικού θησαυρού που έκρυβε επί τόσους αιώνες στα σπλάχνα της η γη της Θεσσαλονίκης. Η γεωγραφική θέση της πόλεως υπήρξε το κέντρο για κάθε εμπορική και πνευματική κίνηση της περιοχής των Βαλκανίων και τα πλούσια αρχαιολογικά της ευρήματα αναδεικνύουν τη μακραίωνη ιστορία της και τον πολιτισμό της.

Αντικρίζοντας τον αρχαιολογικό χώρο που αναδύθηκε από τα βάθη των αιώνων, δεν ανακαλύπτεις μόνο την ιστορία αυτής της πόλεως, αλλά οφείλεις να θαυμάσεις και τη δουλειά όλων αυτών των ανθρώπων που εργάστηκαν αθόρυβα με υπομονή και επιμονή για να φέρουν εις πέρας αυτό το δύσκολο έργο και να το αναδείξουν.

Θεωρώ υποχρέωση της πολιτείας να τιμήσει τόσο την επιστημονική ομάδα εργασίας που είχε την ευθύνη των ανασκαφών, όσο και τους ανθρώπους που δούλεψαν στις ανασκαφές των σταθμών του μετρό για την ανεκτίμητη προσφορά τους στην ανακάλυψη των αρχαιολογικών ευρημάτων.

Κυρίως η ανασκαφή του σταθμού Βενιζέλου όπου η απόσπαση των ευρημάτων και η επανατοποθέτησή τους αποτελεί μια πρωτοπόρο τεχνική μέθοδο και έναν άθλο αυτών που εργάστηκαν σε αυτόν τον χώρο.

Ως ελαχίστη ηθική αμοιβή και αναγνώριση της σπουδαίας δουλειάς αυτών των ανθρώπων θα ήταν η τοποθέτηση στην κυρία είσοδο του σταθμού Βενιζέλου αναμνηστικής πλάκας με τα ονόματα όλων εκείνων που απασχολήθηκαν στην ανασκαφή του αρχαιολογικού χώρου της Θεσσαλονίκης και έφεραν στο φως μια πόλη που υπήρχε κάτω από την πόλη σε διάφορες χρονικές περιόδους της μακραίωνης πορείας της.

ΆΝΕΣΤΗΣ ΚΩΝΣΤΆΝΤΙΝΙΔΗΣ 

Δικηγόρος ε.τ. τ. Παν/κός