Δεν µε ενδιαφέρουν οι συντάξεις ή ο προϋπολογισµός της κοινωνικής ασφάλισης στη Γαλλία, τα επίµαχα του προϋπολογισµού. Εχουµε ζήσει χειρότερα εµείς οι Ελληνες και δεν είδα κανέναν να ενδιαφέρεται. Υποφέρουν από την ακρίβεια, την πτώση της αγοραστικής τους δύναµης; Κι εµείς. Στο κάτω κάτω εµείς αφήνουµε φιλοδώρηµα στο εστιατόριο ενώ οι Γάλλοι το θεωρούν γρουσουζιά. Με ενδιαφέρει όµως η Γαλλία. Η Γαλλία που αγάπησα, θαύµασα και έζησα. Η Γαλλία που µου έµαθε να αγαπάω τη βαθιά Ελλάδα και τον πολιτισµό της, µε έµαθε να βλέπω µε άλλο µάτι την ίδια µου τη χώρα. Η Γαλλία που µαζί µε τη Γερµανία οδήγησαν την ευρωπαϊκή ήπειρο να γίνει µια µεγάλη δηµοκρατική ένωση. Και τώρα οι δύο µεγάλες χώρες βρίσκονται αντιµέτωπες µε πολιτικές κρίσεις οι οποίες εξασθενίζουν το ίδιο το οικοδόµηµα που δηµιούργησαν. Η πολιτική τους ζωή εξαρτάται από δυνάµεις που αντιµετωπίζουν µε αντιπαλότητα, αν όχι µε εχθρότητα, την Ευρώπη. Στη Γερµανία η AFD προελαύνει, στη Γαλλία την ατζέντα των εξελίξεων τη γράφει η Λεπέν και αυτό που θα ψηφίσει στην πρόταση µοµφής.

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

του εγκεφάλου τους χειµάζει η φρίκη που τους προκαλούν οι θέσεις της Λεπέν για τη µετανάστευση; Και τι σκέφτεται η Λεπέν που συνασπίζεται µε τους πιο ακραίους αντιπάλους της; Μάλλον την ενοχλεί το ενδεχόµενο της στέρησης των πολιτικών της δικαιωµάτων, που δεν θα της επιτρέψει να είναι υποψήφια πρόεδρος. Η αλήθεια είναι ότι όταν το πρωτάκουσα σκέφτηκα τον Τραµπ και τις προσπάθειες που έκαναν οι θεσµοί να τον αποκλείσουν από την πολιτική ζωή. Και αναρωτήθηκα πώς οι Γάλλοι δεν διδάχθηκαν από όσα συνέβησαν στην Αµερική. Πάντως τώρα ετοιµάζονται να υποδεχθούν τον Τραµπ για τα εγκαίνια της ανακαινισµένης Παναγίας των Παρισίων. Υποθέτω ότι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θα εξηγήσει στον Γάλλο οµόλογό του πώς µπορεί να αντιµετωπίσει την κρίση. Μπορεί να στείλει οπαδούς του να καταλάβουν το Καπιτώλιο, ή «πώς το λέτε εσείς εδώ», αυτό το «Εθνοσυνέλευση». Αρκεί να βρει οπαδούς και να τους ντύσει Αστερίξ και Οβελίξ.

Η αλήθεια είναι ότι δεν µε ενδιαφέρουν οι συντάξεις ή ο προϋπολογισµός της κοινωνικής ασφάλισης στη Γαλλία, τα επίµαχα του προϋπολογισµού. Εχουµε ζήσει χειρότερα εµείς οι Ελληνες και δεν είδα κανέναν να ενδιαφέρεται. Υποφέρουν από την ακρίβεια, την πτώση της αγοραστικής τους δύναµης; Κι εµείς. Στο κάτω κάτω εµείς αφήνουµε φιλοδώρηµα στο εστιατόριο ενώ οι Γάλλοι το θεωρούν γρουσουζιά. Με ενδιαφέρει όµως η Γαλλία. Η Γαλλία που αγάπησα, θαύµασα και έζησα. Η Γαλλία που µου έµαθε να αγαπάω τη βαθιά Ελλάδα και τον πολιτισµό της, µε έµαθε να βλέπω µε άλλο µάτι την ίδια µου τη χώρα. Η Γαλλία που µαζί µε τη Γερµανία οδήγησαν την ευρωπαϊκή ήπειρο να γίνει µια µεγάλη δηµοκρατική ένωση. Και τώρα οι δύο µεγάλες χώρες βρίσκονται αντιµέτωπες µε πολιτικές κρίσεις οι οποίες εξασθενίζουν το ίδιο το οικοδόµηµα που δηµιούργησαν. Η πολιτική τους ζωή εξαρτάται από δυνάµεις που αντιµετωπίζουν µε αντιπαλότητα, αν όχι µε εχθρότητα, την Ευρώπη. Στη Γερµανία η AFD προελαύνει, στη Γαλλία την ατζέντα των εξελίξεων τη γράφει η Λεπέν και αυτό που θα ψηφίσει στην πρόταση µοµφής.

Και όλ’ αυτά σε καιρούς που η Ε.Ε. χρειάζεται πολιτική ηγεσία. Γιατί δεν την απέκτησε έως σήµερα; Ισως οφείλεται σε µια συγγενή διαµαρτία της γέννησής της. Στο γεγονός ότι ξεκίνησε ως οικονοµική ένωση και όχι ως πολιτική και πολιτισµική.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 04/12/24