Κτισμένο το 1841, το κτίριο κάηκε το 1943 κατά τη διάρκεια γερμανικού βομβαρδισμού τη νύκτα της 13ης προς τη 14η Σεπτεμβρίου, όταν οι Γερμανοί βομβάρδιζαν για 36 ώρες την Κέρκυρα με εμπρηστικές και εκρηκτικές βόμβες μέχρι που η πόλη έγινε παρανάλωμα. Καταστράφηκαν τότε εκτός από τη Βιβλιοθήκη, το Δημοτικό Θέατρο, το Δικαστικό Μέγαρο, 14 εκκλησίες με θαυμάσιες αγιογραφίες κ.ά., μαζί με 10.000 τόμους χειρόγραφα και σπάνιες εκδόσεις, καθώς και σπάνιες συλλογές έργων τέχνης. Ενας ανεκτίμητος θησαυρός, μια μοναδική πηγή τεκμηρίων και πληροφοριών της ιστορίας των Ιονίων Νήσων διά μέσου των αιώνων. Καταστράφηκαν επίσης την ίδια νύκτα άλλοι 10.000 τόμοι του Καθολικού Αρχιεπισκόπου Κερκύρας, η Βιβλιοθήκη και το αρχείο της Ιουδαϊκής Κοινότητας (4.000 τόμοι) και πολλές ιδιωτικές βιβλιοθήκες και αρχεία, όπως αυτές των Οικογενειών Καποδίστρια, Κογεβίνα, Λευθεριώτη, Γιαλλινά, Σκάρπα, Πολίτη, Μάρκου, Πιέρρη, Βούλγαρη κ.ά. Συνολικά 150.000 βιβλία χάθηκαν στην πυρκαγιά της Κέρκυρας. Μια ανεκτίμητη απώλεια, όπως την περιγράφει κάποια χρόνια αργότερα το 1947 ο τότε διευθυντής της Κωνσταντίνος Σολδάτος, μια περιγραφή που σε κάνει να πονάς. Μετά την απελευθέρωση όλη η Ελλάδα ενώθηκε για την αναδιοργάνωσή της. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, η Αρχιεπισκοπή, η Ακαδημία Αθηνών, η Εθνική Βιβλιοθήκη, το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, η Αρχαιολογική Εταιρεία, η Εταιρεία Βυζαντινών Σπουδών, το Αστεροσκοπείο, το Εθνικό Τυπογραφείο, το Συμβούλιο του Κράτους, τα υπουργεία, ιδιώτες, ιδρύματα, εκδοτικοί οίκοι, βιβλιοθήκες, όλοι έσπευσαν να βοηθήσουν για την ανασύστασή της.

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 13/12/24

Ελληνοτουρκικά, εξοπλισμοί και Χάγη

Κύριε διευθυντά

Στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο του με τίτλο «Οι ριζικές αλλαγές στα ελληνοτουρκικά» στην «Καθημερινή» της Κυριακής 17/11/2024, ο καθηγητής κ. Αγγ. Συρίγος αναφέρει όλες τις ελληνοτουρκικές διαφορές και ότι αυτές έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Αυτό αναγκάζει τη χώρα μας να ξοδεύει τεράστια ποσά για στρατιωτικές δαπάνες, εις βάρος άλλων κοινωνικών παροχών, που θα μπορούσε η χώρα μας να ξοδέψει για την οικονομία, την οικογένεια, την παιδεία, την καταπολέμηση της ακρίβειας και κυρίως για το δημογραφικό. Κατόπιν αυτών θεωρώ ότι πρέπει να επιλυθούν οι ελληνοτουρκικές διαφορές με διαπραγματεύσεις και προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ώστε να μειωθούν οι στρατιωτικές δαπάνες και να μπορέσει η χώρα μας να προβεί στις ως άνω παροχές.

Επειδή όμως ουδεμία ελληνική κυβέρνηση δύναται να επιχειρήσει την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών, χωρίς να κατηγορηθεί για «προδοσία», πιστεύω ότι ο μοναδικός τρόπος να επιχειρηθεί η επίλυση των διαφορών αυτών είναι να συνέλθει το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών, να αποφασίσει –με εθνικά και όχι κομματικά κριτήρια– τις διαφορές που θα μπορούσαμε να λύσουμε με αμοιβαίες υποχωρήσεις και να συστήσει μία Οικουμενική Κυβέρνηση με όλα τα εν τη Βουλή κόμματα, η οποία θα επιχειρήσει την επίλυση των διαφορών αυτών με διαπραγματεύσεις και προσφυγή στη Χάγη, και μετά την υπογραφή του συνυποσχετικού προσφυγής στη Χάγη, να διαλυθεί η Οικουμενική Κυβέρνηση και να επανέλθει η προηγούμενη κυβέρνηση ή να γίνουν εκλογές. 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΧ. ΚΑΛΛΙΜΟΠΟΥΛΟΣ 

Συνταξιούχος δικηγόρος


Ο βομβαρδισμός της Κέρκυρας το 1943

Κύριε διευθυντά

Το αφιέρωμα της κ. Μαργαρίτας Πουρνάρα την Κυριακή 24 Νοεμβρίου φέρνει στη μνήμη ένα άρθρο του Κώστα Δαφνή, του γνωστού Κερκυραίου λογίου και δημοσιογράφου (1911-1987), στον «Ταχυδρόμο» (8-9-85) που σχολίαζε την κακή κατάσταση του κτιρίου της Ιονίου Ακαδημίας που αργότερα στέγασε τη Βιβλιοθήκη της Κέρκυρας. Κτισμένο το 1841, το κτίριο κάηκε το 1943 κατά τη διάρκεια γερμανικού βομβαρδισμού τη νύκτα της 13ης προς τη 14η Σεπτεμβρίου, όταν οι Γερμανοί βομβάρδιζαν για 36 ώρες την Κέρκυρα με εμπρηστικές και εκρηκτικές βόμβες μέχρι που η πόλη έγινε παρανάλωμα. Καταστράφηκαν τότε εκτός από τη Βιβλιοθήκη, το Δημοτικό Θέατρο, το Δικαστικό Μέγαρο, 14 εκκλησίες με θαυμάσιες αγιογραφίες κ.ά., μαζί με 10.000 τόμους χειρόγραφα και σπάνιες εκδόσεις, καθώς και σπάνιες συλλογές έργων τέχνης. Ενας ανεκτίμητος θησαυρός, μια μοναδική πηγή τεκμηρίων και πληροφοριών της ιστορίας των Ιονίων Νήσων διά μέσου των αιώνων.

Καταστράφηκαν επίσης την ίδια νύκτα άλλοι 10.000 τόμοι του Καθολικού Αρχιεπισκόπου Κερκύρας, η Βιβλιοθήκη και το αρχείο της Ιουδαϊκής Κοινότητας (4.000 τόμοι) και πολλές ιδιωτικές βιβλιοθήκες και αρχεία, όπως αυτές των Οικογενειών Καποδίστρια, Κογεβίνα, Λευθεριώτη, Γιαλλινά, Σκάρπα, Πολίτη, Μάρκου, Πιέρρη, Βούλγαρη κ.ά. Συνολικά 150.000 βιβλία χάθηκαν στην πυρκαγιά της Κέρκυρας.

Μια ανεκτίμητη απώλεια, όπως την περιγράφει κάποια χρόνια αργότερα το 1947 ο τότε διευθυντής της Κωνσταντίνος Σολδάτος, μια περιγραφή που σε κάνει να πονάς. Μετά την απελευθέρωση όλη η Ελλάδα ενώθηκε για την αναδιοργάνωσή της. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, η Αρχιεπισκοπή, η Ακαδημία Αθηνών, η Εθνική Βιβλιοθήκη, το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, η Αρχαιολογική Εταιρεία, η Εταιρεία Βυζαντινών Σπουδών, το Αστεροσκοπείο, το Εθνικό Τυπογραφείο, το Συμβούλιο του Κράτους, τα υπουργεία, ιδιώτες, ιδρύματα, εκδοτικοί οίκοι, βιβλιοθήκες, όλοι έσπευσαν να βοηθήσουν για την ανασύστασή της. Φυσικά οι απώλειες και κυρίως οι καταστροφές των αρχείων δεν ήταν δυνατόν να αναπληρωθούν.

Παρά την προσπάθεια του υπουργείου Παιδείας το 1947 και του ίδιου του Αθανασιάδη Νόβα να ανεγερθεί νέο κτίριο, το οποίο μάλιστα ανετέθη έπειτα από αρχιτεκτονικό διαγωνισμό στον Ελληνα αρχιτέκτονα, μαθητή του Aug. Perret Γιάννη Λυγίζο, δεν έγινε δυνατόν να κτιστεί νέα βιβλιοθήκη. Σήμερα η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κέρκυρας, η παλαιότερη βιβλιοθήκη της χώρας, στεγάζεται στους αγγλικούς στρατώνες, στο παλαιό φρούριο.

ΜΑΡΩ ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΗ ΑΔΑΜΗ


Ασμα, ο Καβάφης και περί Πανδώρας

Κύριε διευθυντά

Η πρώτη λέξη του τίτλου δεν αναφέρεται στο «Ασμα Ασμάτων», δηλαδή στην εκκλησιαστική απογείωση του έρωτα, αλλά στην Ασμα, τη σύζυγο του Μπασάρ αλ Ασαντ. Διαβάζω ότι τη χαρακτηρίζουν Λαίδη Μάκβεθ.

Ευστοχότερος, νομίζω, είναι ο παραλληλισμός της με την Πανδώρα. Σε ελεύθερη απόδοση, από τη Θεογονία του Ησιόδου (570 επ.): Συφοράν ο Ζευς ετοίμασε για τους ανθρώπους, διατάσσοντας από χώμα η Πανδώρα να πλασθεί.

Θαυμασμός κυρίευσε θεούς και ανθρώπους, σαν αντικρίσαν την έκπαγλη ωραιότητα, ου μην αλλά και τον βαθύ τον δόλο, τον αναπότρεπτο. Γιατί δόλιο είναι το ολέθριο γένος και η φυλή των γυναικών, συντροφισσών όχι της καταραμένης φτώχειας, αλλά της αφθονίας, και συνεργατίδων στα έργα τα κακά και τα πικρά. Ο Ησίοδος όμως δεν περιορίσθηκε στην καταφρόνηση, αν μη την ύβρι της γυναίκας. Δόξασε παράλληλα την Μήτιν, σύμβολο και θεά της σοφίας και της φρόνησης, συγχρόνως δε και της επαγρύπνησης και της «πονηρίας του λόγου», δηλαδή της σκέψης, της σκέψης που απαιτεί το σκάκι.

Τι πράγμα κι αυτό! Πολλαπλότητα παραδοχών, επιχειρημάτων, συναισθημάτων, αρχών! Αντιθέσεις συμβιώνουν αρμονικά(;) και «περιχωρούνται» αλλήλοις.

Εξηγούμαι: Δεν τάσσομαι υπέρ του «Τιμάτε τις γυναίκες: Πλέκουν κι υφαίνουν ουράνια ρόδα στον επίγειο βίο» (Schiller, Würde der Frauen, 1795) αλλά υπέρ του «ουκ ένι άρσεν και θήλυ».

Για να επανέλθω στο θέμα: Μπασάρ και Ασμα έβλαψαν «και οι [δύο] την Συρία το ίδιο» (Καβάφης, «Ας φρόντιζαν», 1930). 

ΣΠΥΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ
Αθήνα


Ο Παύλος Τούτουζας και το ΕΛ.Ι.ΚΑΡ.

Κύριε διευθυντά

Πληροφορούμαστε ότι το Ελληνικό Iδρυμα Καρδιολογίας κατά το διάστημα 25-28 Νοεμβρίου υλοποίησε με μεγάλη επιτυχία δωρεάν καρδιολογικό έλεγχο στα Κέντρα Υγείας Δημητσάνας και Τροπαίων.

Με την ευκαιρία να θυμηθούμε ότι το ΕΛ.Ι.ΚΑΡ. ίδρυσε το έτος 1991 ο τότε καθηγητής και διευθυντής της Πρώτης Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών αείμνηστος Παύλος Τούτουζας. Το Ιδρυμα έχει μεγάλη προσφορά εις την καρδιολογία με, εκτός της ιατρικής και κοινωνικής προσφοράς, 39 ετήσια συνέδρια κλινικής καρδιολογίας και 295 τεύχη του τριμηνιαίου περιοδικού «Στους ρυθμούς της καρδιάς»!

Και όμως, με μεγάλη έκπληξη διάβασα στην «Καθημερινή» της 26/11/2024 επιστολή αναγνώστου σας από την οποία προκύπτει ότι ο νυν διοικητής του Ιπποκρατείου αρνείται να αφιερώσει το αμφιθέατρο του νοσοκομείου στη μνήμη του Παύλου Τούτουζα! Και διερωτώμαι εάν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται με αυτόν τον τρόπο μία μορφή όχι μόνο της καρδιολογίας, αλλά και της σύγχρονης Ελλάδας.

ΘΕΟΔΩΡΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ


Οι Κυριακές μας και οι παραστάσεις


Κύριε διευθυντά

Στις «Τέχνες και Γράμματα» του φύλλου της Κυριακής 1/12/2024, η Onassis Stegi διαφημίζει τις μεσημεριανές κυριακάτικες παραστάσεις της, δίνοντας ιδέες ή κίνητρο στους νέους να τις παρακολουθήσουν για να «γλιτώσουν το μεσημεριανό τραπέζι με συγγενείς». Σε μια εποχή που ο θεσμός της οικογένειας διέρχεται κρίση και τα μέλη της όλο και αραιότερα βρίσκονται γύρω από ένα τραπέζι, όχι μόνο για να φάνε αλλά και να συζητήσουν, θεωρώ εντελώς άστοχη την εν λόγω προτροπή καθώς περίμενα από τη Στέγη να έχει μεγαλύτερη ευαισθησία και να βρει δελεαστικότερους τρόπους να προσεγγίσει τους νέους, από το να τους δίνει άλλοθι για μία ακόμη απομάκρυνση από το σπίτι και τους δικούς τους.

ΔΡ ΦΑΝΗ Γ. ΜΠΑΛΑΜΩΤΗ
Τρίκαλα