Τέλος ιστορίας. Μερικά διδάγματα. Πρώτο, όταν κάνουμε σοβαρή πολιτική, κλείνουμε το Τwitter και δεν ασχολούμαστε με την κάθε αρλούμπα που θα γράψει κάθε διαταραγμένος ακροδεξιός ή ακροαριστερός στο Διαδίκτυο. Δεύτερο, δεν υπάρχει θέμα υψηλών ή χαμηλών τόνων με την Τουρκία. Η Τουρκία είναι πάντα η Τουρκία. Κι οι τόνοι μας πρέπει να είναι πάντα ίδιοι. Σίγουρα πάντως δεν μπορεί να είναι τόνοι κατευνασμού, ούτε υστερίας. Τρίτο, οι ακροδεξιοί κάνουν τη δουλειά τους. Τέταρτο, η αξιωματική αντιπολίτευση δεν ξέρω τι κάνει. Αν την πάτησαν στις Πρέσπες και πάλι προ τριμήνου στον Εβρο, δεν τους φταίει κανένας να προσπαθούν να ρεφάρουν με κάθε αρλούμπα. Πέμπτο, καλωσορίζουμε τους «Επίλεκτους Πρεσπαδόρους» στην εθνική αγκαλιά....

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 26/05/20

"ΤΑ ΝΕΑ", 26/05/20

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΥΧΟΓΙΟΥ

Τα στρέμματα στον Έβρο μόλις 16 ενώ η έκταση της Λιβύης 1,7 δισεκατομμύρια. Υποτίθεται ότι Ελλάδα και Τουρκία διαφωνούν (ή και συγκρούονται) και τα για 16 στρέμματα αλλά και για τα 1,7 δισεκατομμύρια, μέσω των εντιμοτάτων «στρατάρχη» Χαφτάρ και «πρωθυπουργού» αλ Σάρατζ. Όπως συγκρούονται -και παραλίγο να κάνουν πόλεμο- για τα 40 στρέμματα των Ιμίων και τα παροιμιώδη 20 γίδια που βοσκούσαν εκεί.

Η Τουρκία του Ερντογάν έχει ανοιχτά μέτωπα από τον Έβρο ως τη Σομαλία, περνώντας από το Αιγαίο, το Κουρδιστάν, την Κύπρο, τη Συρία, την Ανατολική Μεσόγειο, τη Λιβύη. Νομίζω ότι το λιγότερο σημαντικό είναι αυτό του Έβρου, στο οποίο δεν διακυβεύεται κανένα ζωτικό συμφέρον του Τούρκου προέδρου: το αυτοκρατορικό όνειρό του αφορά την ενσωμάτωση περιοχών της Συρίας και τη μετατροπής της Λιβύης σε υποτελές κράτος. Αυτά όμως δεν ενδιαφέρουν την χώρα μας αλλά τα κράτη της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, από το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία ως την Αίγυπτο και την Αλγερία - και παγκόσμιους παίκτες όπως η Ρωσία και οι ΗΠΑ. Πιστεύω ότι τα όνειρα του Ερντογάν δεν θα ευδοκιμήσουν γιατί αποτελούν τον εφιάλτη δυνάμεων που θα συμμαχήσουν για να τα ακυρώσουν.

Η Ελλάδα ανήκει στη Δύση και δεν έχει κανένα λόγο να μετακομίσει. Κακώς αναμείχθηκε και στα λιβυκά γιατί νίκη του «φιλέλληνα στρατάρχη», δεν εγγυάται κατάργηση της τουρκολιβυκής συμφωνίας για τις ΑΟΖ που ενδιαφέρει την Ελλάδα - περισσότερο από όσο πρέπει, νομίζω, διότι αμφιλεγόμενη είναι η ύπαρξη υδρογονανθράκων και αβέβαιη η εκμετάλλευσή τους σε πλανήτη που στοχεύει στην αποδέσμευσή του από αυτούς.

Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει ανοίξει τόσα πολεμικά μέτωπα ώστε ένα ακόμη με την Ελλάδα δεν θα του κόστιζε - άλλωστε, δεν τον ενδιαφέρει το κόστος γιατί τέτοια είναι η αντίληψή του για τον κόσμο και την πολιτική. Για την Ελλάδα όμως, εμπλοκή σε πόλεμο με την Τουρκία -έστω και νικηφόρο- θα ήταν καταστροφική. Εκτός και αν όνειρό μας είναι να μετατραπούμε σε μιλιταριστικό κράτος σαν το Ισραήλ, μονίμως επί ποδός πολέμου.

Η κυβέρνηση δεν πρέπει να παρασυρθεί από τις ηλίθιες φωνές που κραυγάζουν για τα 16 στρέμματα του Έβρου, τα 40 των Ιμίων, τα 1,7 δισεκατομμύρια της Λιβύης και για τα αμύθητα πλούτη του βυθού της Ανατολικής Μεσογείου. Το πολιτικό προσωπικό πρέπει να έχει τα μέσα της πολιτικής που θέλει να ασκήσει, αλλιώς θα μας εμπλέξει, όπως και άλλες φορές, σε περιπέτειες που θα καταστήσουν ενδημικά δεινά παρόμοια με αυτά των πανδημιών και των οικονομικών κρίσεων.

...από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 26/05/20

...από το κομματικό δελτίο της "ΑΥΓΗΣ"

"Η ΑΥΓΗ", 26/05/20