"...Δεν θεωρώ ότι είμαι άθεος, αλλά ούτε και θρησκόληπτος. Θέλω να ελπίζω, όμως, ότι διακατέχομαι από τη λεγόμενη «κοινή λογική», εμπλουτισμένη με κάποιες βασικές γνώσεις από την επιστήμη που έχω σπουδάσει. Εχω επίγνωση ότι, για ευνόητους λόγους, δεν είναι εύκολο στο επίσημο κράτος να υποχρεώσει την Εκκλησία να διακόψει τη Θεία Μετάληψη στους ναούς ή έστω να την πείσει να δεχθεί τη χρήση κουταλιών μιας χρήσης. Γι’ αυτό, προτείνω τη λήψη κάποιων αποτρεπτικών μέτρων, όπως το να υποχρεούται ο πιστός που θα μεταλάβει να υπογράφει υπεύθυνη δήλωση ότι θα τεθεί κατόπιν σε οικειοθελή καραντίνα επί 14ημέρου, να πληροφορείται ότι σε περίπτωση υπερφόρτωσης του συστήματος υγείας θα έχουν προτεραιότητα ως προς τη νοσηλεία σε ΜΕΘ άτομα που δεν μολύνθηκαν οικειοθελώς και ότι θα απαγορεύεται στους γονείς να φέρουν προς μετάληψη βρέφη ή ανήλικα τέκνα, που εκ των πραγμάτων δεν δύνανται να αποφασίζουν για τον εαυτό τους. Θα προλάβω τυχόν ενστάσεις σημειώνοντας πως έχω επίγνωση ότι τα παραπάνω είναι είτε πρακτικά ανεφάρμοστα είτε αντιβαίνουν στους κανόνες της ηθικής, αλλά και της ιατρικής δεοντολογίας. Ισως, όμως, είναι ο μόνος τρόπος ώστε να θορυβηθούν κάποιοι και να σκεφθούν με περισσότερη υπευθυνότητα πριν συρρεύσουν για να κοινωνήσουν. Και, ποιος ξέρει, ίσως έτσι θρηνήσουμε μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες λιγότερες ανθρώπινες ζωές. Το να ρισκάρεις τη ζωή σου είναι πιθανώς θεμιτό, όχι όμως το να θέτεις με τις πράξεις σου σε κίνδυνο την κοινωνία...."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 26/05/20

1. «Οπτικοακουστικός» φόβος καθηγητών

Η αντίδραση της ΟΛΜΕ και των καθηγητών στην ύπαρξη κάμερας στις τάξεις, κατά τη δική μου εκτίμηση, δεν αφορά την προσβολή «δήθεν» των προσωπικών δεδομένων των μαθητών (αφού η τεχνολογία επιτρέπει τη μη προβολή των μαθητών στην εικόνα ακόμη και επιλεκτικά) αλλά κυρίως και πρωτίστως τα προσωπικά δεδομένα των διδασκόντων (καθηγητών) οι οποίοι τρέμουν στην ιδέα της «άμεσης» κρίσης και αξιολόγησής τους στο έργο τους, κάτι που δεν έχουν φυσικά συνηθίσει βολεμένοι στη σιγουριά της δημόσιας θέσης που κατέχουν... και των οποίων η ανικανότητα και η έλλειψη πρωτοβουλιών στην εξεύρεση εκπαιδευτικών μεθόδων, μετάδοσης της γνώσης στα παιδιά έχουν γεμίσει τα φροντιστήρια και τις... τσέπες των ιδιοκτητών τους!

Αλλωστε, ο φόβος τους αυτός στην κριτική και αξιολόγηση αποδεικνύεται περίτρανα και από το αναγραφόμενο με κεφαλαία γράμματα σύνθημα σε πανό, στο πρόσφατο συλλαλητήριο της ΟΛΜΕ, «απέσυρε» το νομοσχέδιο αντί του ορθού «απόσυρε» (ως γνωστόν, η προστακτική δεν παίρνει αύξηση).

Είναι, λοιπόν, αυτοί οι ίδιοι οι «γραφείς» τέτοιων ή παρόμοιων συνθημάτων, που διδάσκουν εν συνεχεία τα παιδιά μας, γι’ αυτό φοβούνται τόσο την εικόνα, τον ήχο, την κριτική και κάθε αξιολόγηση: Αλλως... οπτικοακουστικός φόβος.

Μπέσσυ Παπασωτηρίου-Μπένου, Συν/χος Συμβολαιογράφος Αθηνών

2. Τα «περήφανα γηρατειά» και τα εγγόνια τους

Κύριε διευθυντά,

Η καραντίνα του κορωνοϊού έπληξε ιδιαίτερα τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας, που συμπεριλαμβάνονται στις λεγόμενες «ευπαθείς» ομάδες. Δεν έφθαναν το πετσόκομμα των συντάξεων, οι άθλιες συνθήκες υγειονομικής περίθαλψης και τα ψυχοσωματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα της δύσκολης αυτής ηλικίας, ήρθε να προστεθεί η κλεισούρα και η εγκατάλειψη από παιδιά και εγγόνια για τον φόβο της πανδημίας.

Η μοναδική διέξοδος της πλειονότητας των υπερηλίκων για να ξεχνούν τα προβλήματα και τις πίκρες της καθημερινότητας ήταν η συνάντηση σε κάποια καφετέρια με τους συνομηλίκους τους, οι περίπατοι και η απασχόληση με τα αγαπημένα εγγονάκια τους προς εξυπηρέτηση των εργαζόμενων παιδιών τους. Η στέρηση αυτών των δραστηριοτήτων επέφερε εκνευρισμό, συγκρούσεις με τον συνοικούντα σύζυγο, στεναχώρια, άγχος και ενίοτε κατάθλιψη.

Πού είναι, αλήθεια, τα «περήφανα γηρατειά», τα οποία εγκωμίαζε στους προεκλογικούς λόγους του ο αλήστου μνήμης πρωθυπουργός, για τα οποία έταζε αυξημένες συντάξεις, προνομιακή περίθαλψη και ιδιαίτερη κρατική μέριμνα; Επεα πτερόεντα. Πού πήγαν οι υποσχέσεις για εκσυγχρονισμένους κρατικούς οίκους ευγηρίας για τους εγκαταλελειμμένους απόμαχους; Φούμαρα για συλλογή ψήφων. Η χώρα μας κατέχει μια από τις τελευταίες θέσεις στην Ευρώπη στον τομέα της υποστήριξης και φροντίδας των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας.

Παρά όμως τα δεινά, που επαύξησε η απομόνωση συνεπεία του ιού, οι περισσότεροι υπερήλικοι, που έζησαν παρόμοιες καταστάσεις, αντιστέκονται με υπομονή και ελπίζουν σε ένα καλύτερο αύριο. Ο δικός μας Επίκουρος και οι Λατίνοι φιλόσοφοι Κικέρων και Σενέκας, που ασχολήθηκαν ειδικότερα με τα γηρατειά, μιλούν με αισιοδοξία για την κρίσιμη αυτή ηλικία, θεωρώντας τη επιστέγασμα της ολοκλήρωσης των αγώνων μιας ολόκληρης ζωής, και συνιστούν στους γέροντες να είναι συνετοί, νηφάλιοι, υπομονετικοί, αξιοπρεπείς, συγκρατημένοι, φιλειρηνικοί και καλοπροαίρετοι προκειμένου να έχουν ποιότητα τα τελευταία τους χρόνια και να είναι αποδεκτοί από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον τους. Και η Εκκλησία μας δέεται «χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα και ειρηνικά». Ας ευχηθούμε η κρίση της πανδημίας να αποτελέσει αφορμή για μια έσχατη αναθεώρηση της πορείας μας προς πνευματική μας αναγέννηση, ώστε να διέλθουμε με «υπερηφάνεια» το τελευταίο και κρισιμότερο στάδιο του βίου μας.

Δημήτριος Δημηνάς, Δικηγόρος, Κατερίνη

3. Υπεύθυνη δήλωση για τη Θεία Κοινωνία;

Κύριε διευθυντά,

Γράφω ορμώμενος από τις σκηνές της Θείας Μετάληψης που παρακολούθησα με θλίψη και δέος από την τηλεόραση, αμέσως μετά το άνοιγμα των εκκλησιών προς το κοινό.

Δεν θεωρώ ότι είμαι άθεος, αλλά ούτε και θρησκόληπτος. Θέλω να ελπίζω, όμως, ότι διακατέχομαι από τη λεγόμενη «κοινή λογική», εμπλουτισμένη με κάποιες βασικές γνώσεις από την επιστήμη που έχω σπουδάσει. Εχω επίγνωση ότι, για ευνόητους λόγους, δεν είναι εύκολο στο επίσημο κράτος να υποχρεώσει την Εκκλησία να διακόψει τη Θεία Μετάληψη στους ναούς ή έστω να την πείσει να δεχθεί τη χρήση κουταλιών μιας χρήσης. Γι’ αυτό, προτείνω τη λήψη κάποιων αποτρεπτικών μέτρων, όπως το να υποχρεούται ο πιστός που θα μεταλάβει να υπογράφει υπεύθυνη δήλωση ότι θα τεθεί κατόπιν σε οικειοθελή καραντίνα επί 14ημέρου, να πληροφορείται ότι σε περίπτωση υπερφόρτωσης του συστήματος υγείας θα έχουν προτεραιότητα ως προς τη νοσηλεία σε ΜΕΘ άτομα που δεν μολύνθηκαν οικειοθελώς και ότι θα απαγορεύεται στους γονείς να φέρουν προς μετάληψη βρέφη ή ανήλικα τέκνα, που εκ των πραγμάτων δεν δύνανται να αποφασίζουν για τον εαυτό τους.

Θα προλάβω τυχόν ενστάσεις σημειώνοντας πως έχω επίγνωση ότι τα παραπάνω είναι είτε πρακτικά ανεφάρμοστα είτε αντιβαίνουν στους κανόνες της ηθικής, αλλά και της ιατρικής δεοντολογίας. Ισως, όμως, είναι ο μόνος τρόπος ώστε να θορυβηθούν κάποιοι και να σκεφθούν με περισσότερη υπευθυνότητα πριν συρρεύσουν για να κοινωνήσουν. Και, ποιος ξέρει, ίσως έτσι θρηνήσουμε μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες λιγότερες ανθρώπινες ζωές. Το να ρισκάρεις τη ζωή σου είναι πιθανώς θεμιτό, όχι όμως το να θέτεις με τις πράξεις σου σε κίνδυνο την κοινωνία.

Μανώλης Μπουντιούκος, Διδάκτωρ Καρδιολογίας

4. Συνηγορώ και εγώ υπέρ της κ. Κεραμέως

Κύριε διευθυντά,

Είμαι αναγνώστης της εγκρίτου εφημερίδος σας από τα νεανικά μου χρόνια και διδάχθηκα πολλά από τις βαθυστόχαστες πνευματικές σελίδες της. Σήμερα πήρα το θάρρος από τα διδάγματα του Θουκυδίδη που αναφέρονται στο τρίτο βιβλίο του Πελοποννησιακού Πολέμου, ότι «Το μυστικό της ευτυχίας είναι η ελευθερία και το μυστικό της ελευθερίας είναι το θάρρος και η τόλμη», να τολμήσω να διατυπώσω τις σκέψεις που μου παρέχουν οι γυμνασιακές μου γνώσεις για την αναφορά του δικηγόρου κ. Δημητρίου Κωστόπουλου στη στήλη Γράμματα Αναγνωστών στις 8 Μαΐου και του διακεκριμένου καθηγητή και συνεργάτη σας κ. Γιανναρά στην επιφυλλίδα στις 3 Μαΐου.

Πρωτίστως θέλω να συγχαρώ τον κ. Κωστόπουλο για όσα γράφει για την αξιόλογη παρουσία της κ. Κεραμέως, τα προσόντα της, τη μόρφωσή της και την ηγετική προσωπικότητά της στο υπουργείο Παιδείας, που πολλοί αναγνώστες όπως και εγώ δεν γνωρίζαμε. Στη συνέχεια θέλω να διερωτηθώ για το μένος του βαθυστόχαστου καθηγητή κ. Γιανναρά που υπερεκτιμώ, εναντίον της. Μήπως ενοχλούν η ηγετική παρουσία της νεαράς υπουργού και οι τολμηρές αποφάσεις της; Δεν αμφισβητούμε τις προσωπικότητες του Παπανούτσου και του Γεωργούλη, αλλά οι ηγετικές ικανότητες πολλές φορές δεν συμβαδίζουν με το πνευματικό επίπεδο ενός ανθρώπου.

Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ στα λόγια του μεγάλου Γερμανού ηγέτη Bismarck, «Drei professoren, Vaterland verloren» και ελληνικά «Τρεις καθηγηταί και εχάθη η πατρίς».

Δημήτριος Χατζηγεωργίου, Απόφοιτος Πυθαγορείου Γυμνασίου Σάμου (1947), κάτοικος Κηφισιάς

...από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 26/05/20