"...Πριν αποφασίσει να κάνει δηλώσεις ο κ. Αρβανίτης έπρεπε να γνωρίζει ότι η Ιστορία δεν μελετάται με ιδεολογικά γυαλιά, πολύ δε περισσότερο δεν ερμηνεύεται με ιδεολογικά στερε­ότυπα. Επίσης έπρεπε να γνωρίζει ότι τα εθνικά ζητήματα δεν αντιμε­τωπίζονται με θεατρινισμούς, αλλά με σοβαρό εθνικό διάλογο. Ακόμα έπρεπε να γνωρίζει όη η εθνική μας υπόσταση δεν είναι καλοπλη­ρωμένο ρεπορτάζ της «αμαρτω­λής» ΕΡΤ όπου πουλάμε δωρεάν εξυπνάδες και γοητευτικές πόζες. Στην πολιτική κατερχόμαστε αν αι­σθανόμαστε και συναισθανόμοστε τo βάρος της αποστολής μας και όχι για να πουλήοουμε....μούρη και προοδευτιλίκι δημιουργώντας αντάρα με ανοησίες γύρω από το ασήμαντο όνομα μας...."

Από το "Φιλελεύθερο"

"Φιλελεύθερος", 19-21/04/19

ΤΗΣ ΑΛΙΚΗΣ ΧΑΤΖΗ

Η Ελλάδα, για όποιον έχει απορίες, αντανακλά μέ­σα από ιο πολιτικό της σύοτημα την εσωτερικότητά της, τις ποιότητες εκείνες που αυγκροτούν την αλήθεια της. Ο 

βα­θύτερος ψυχισμός της χώρας μας δεν είναι άλλος από αυτό που καταυγάζει καθημερινά οτα πολιτικά τηλεο­πτικά πάνελ και στο Κοινοβούλιο μέσα από την τρέχουσα κοινοβουλευτική διαδικασία. Εμπνευσμένες πολιτικές προ­σωπικότητες σαν του κ. Πολάκη, της κ. Παπακώστα, του κ. Πετρόπουλου, του κ. Κατρούγκαλου, της κ. Μεγαλοοικονόμου, του κ. Κασιδιάρη και άλλων συντριπτικών παρουσιών του Κοινοβουλίου μας δίνουν το στίγμα του πολιτικού διαλόγου που μας αξίζει, του πολιτικού διαλόγου που υπερ­ψηφίζουμε, του πολιτικού διαλόγου που μας συνεπαίρνει. 

Αυτό αποτελεί την πιο τραγική και περιφανώς αδιαμφισβήτητη αλήθεια που μας αποκάλυψε η κρίση. Οι κρεμάλες της κ. Μακρή το 2015, τα...απόκρυφα σημεία του κ. Τζαμτζή (τον θυμάστε;), όπως και οι τραμπούκοι του κ. Μιχαλολιάκου με τα γουναράδικα του κ. Διαμαντόπουλου καταδεικνύουν μια συντριπτική όσο και απογοητευτική αλήθεια: ότι δεν υπάρχει καμία ποιοτική διαφορά ως προς την αι­σθητική -και ουσιαστικότεμη- αντιμετώπιση του πολιτικού λόγου, των πολιτικών  επιχειρημάιων, παρά το υποτιθέμενο ιδεολογικό χάσμα που επικαλούνται ότι τους χωρίζει. 

Είναι εξίσου καταδικαστέος και επι­κίνδυνος για τη ζωή μας όλος αυτός ο καη­μός rou πολιτικού μας βίου και δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει τεράστια ευθύνη για τον σημερινό ευτελισμό των πολιτικών ηθών και τη γενικευμένη έκπτωση και παρακμή, προβάλλει σε επανάληψη το διχαστικό έργο της περιόδου 2012-2015, που εξελίσσεται με απρόβλεπτες συνέπειες. 

ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

Παρακολουθούμε αυτές τις μέρες τον Κώ­στα Αρβανίτη. Τον διαπρεπή δημοσιογρά­φο της ΕΡΤ των αγώνων και τωv νεκρών. Τον πρώην διευθυντή του ραδιοφωνικού σταθμού «στο Κόκκινο», που χρόνια τώρα ταλαιπωρεί τους εργαζομένους του, αφή­νοντας τους απλήρωτους. Τον «φίλο» του πρωθυπουργού, που μας δίδαξε ήθος και ηθική, καθώς φρόνησε με τη σεμνότητα που τον διακρίνει, αυθόρμητα, να αποχωρήσει «στον αέρα» από τη δημοσιογραφική του θέση μόλις ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα του στο ευρωψηψοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ -προσπερνάμε αφήνοντας ασχολίαστη την ... ετοιμότητα των δημοσιογράφων της ΕΡΤ, οι οποίοι κατάφεραν σε δευτερόλεπτα να γυρίσουν και να προβάλουν ένα επίσης αυθόρμητο βίντεο αποχαιρετισμού του αγωνιστή δημοσιογράφου. 

Ο πολιτικός πλέον κ. Αρβανίτης, που έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό το 2015, όταν αποκάλεσε δημοσίως «μαλ..α» τον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, απ’ όταν ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία, όπου κι αν έχει εμφανισθεί δέχεται την αποδοκιμασία πολιτών. Ως «ήρωας» αντιστασιακός, ανταποδίδει τους υβριστικούς  χαρακτηρισμούς εναντίον του και καταγγέλλει τους «αγανακτισμένους» με ύφος δαιμόνιου και παντογνώστη δημο­σιογράφου, ως ... «νεοναζί». «Είμαι κομ­μουνιστής», δηλώνει, αλλά αρνείται να απαντήσει «τι δουλειά έχει στον ΣΥΡΙΖΑ του κεφαλαίου» ως τέτοιος... Σήμερα ζητά από το Μαξίμου να πετάξει έξω από το ευρωψηψοδέλτιο τον Κουρουμπλή γιατί φωτογραφήθηκε με τον Αμβρόσιο, αλλά τα προηγούμενα χρόνια δεν τον πείραζε καθόλου που ο οικογενειακός «φίλος» του, Αλέξης Τσίπρας, έκανε ό,τι του ζητούσαν οι Καμμένος. Ιερώνυμος. Περιφρονούσε δημοσίως από τον Σταύρο Θεοδωράκη έως τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ, όταν μιλούσαν ως «κεντροαριστεροί» και συκοφαντούσε ως «εκβιαστές» τους απεργούς τεχνικούς του κομματικού ραδιοφώνου που διηύθυνε, επειδή ζητούσαν τα λεφτά που τους... χρωστούσε. Χθες, τον είδαμε πολύ αγαπημένο με τον κ. Χατζησωκράτη, να κατηγορούν από κοινού την αντιπολίτευση όη επιχειρεί να κουκουλώσει το...«σκάνδαλο» Novartis. 

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ 

Εγινε πολιτικός correctore ο κ. Αρ­βανίτης, που προπαγάνδιζε όσα του υπαγόρευαν από το Μαξίμου οι εμπνευστές πραξικοπηματικών δη­μοψηφισμάτων και επικαλείται τη νομιμότητα και την καταδίκη των εις βάρος του διαμαρτυριών... Ζητά τη στιγμή που καταρρέει δημοσκοπτκά ο ΣΥΡΙΖΑ την αποδοκιμασία των  απο­δοκιμασιών που δέχεται ο ίδιος και το κόμμα του. Εκμεταλλεύεται το ότι οι διαμαρτυρίες αφορούν ένα εθνικό θέμα και κάνει σαν να μην υπήρξε ποτέ η πρώτη ανημνημοντακή περί­οδος, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αγκαλιά με τις περιθωριακές πολιτικές ομάδες επι­χειρούσε να καταλάβει την εξουσία μέσω συλλαλητηρίων, ασύστολων πολιτικών ψευδών, διαστρέβλωσης κάθε έννοιας της πραγματικότητας, διχασμού και βίαιης εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων. 

Και παλαιότερα «προοδευτικοί» της χώρας μας μπέρδεψαν τα διεθνιστικά τους ιδεώδη με τα συμ­φέροντα της χώρας, Ωστόσο, πριν αποφασίσει να κάνει δηλώσεις ο κ. Αρβανίτης έπρεπε να γνωρίζει ότι η Ιστορία δεν μελετάται με ιδεολογικά γυαλιά, πολύ δε περισσότερο δεν ερμηνεύεται με ιδεολογικά στερε­ότυπα. Επίσης έπρεπε να γνωρίζει ότι τα εθνικά ζητήματα δεν αντιμε­τωπίζονται με θεατρινισμούς, αλλά με σοβαρό εθνικό διάλογο. Ακόμα έπρεπε να γνωρίζει όη η εθνική μας υπόσταση δεν είναι καλοπλη­ρωμένο ρεπορτάζ της «αμαρτω­λής» ΕΡΤ όπου πουλάμε δωρεάν εξυπνάδες και γοητευτικές πόζες. Στην πολιτική κατερχόμαστε αν αι­σθανόμαστε και συναισθανόμοστε τo βάρος της αποστολής μας και όχι για να πουλήοουμε....μούρη και προοδευτιλίκι δημιουργώντας αντάρα με ανοησίες γύρω από το ασήμαντο όνομα μας.