ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΗΛΘΑΝ ΝΑ ΑΓΓΙΞΟΥΝ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΣΕ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΥΣΤΕΡΙΑ...

Από το ημερολόγιό μου στο fb

προ έξι ετών

Συνταρακτικά στοιχεία:

Λερναία Ύδρα τó ελληνικό δημόσιο

τού Άθαν. Χ. Παπανδρόπουλου*

 

- Γνωρίζετε δτι στην Ελλάδα υπάρχουν 1.620 Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) πού χρηματοδο­τούνται εμμέσως ή αμέσως άπό τό κράτος;

- Γνωρίζετε, ακόμη, ότι έπί τριάντα καί πλέον χρό­νια, αυτά τά ΝΠΙΔ ήσαν άχαρτογράφητα, άλλά δέν έπαυαν νά απορροφούν πόρους; Καί ότι χρειάστηκε νά υπογράψει ή Ελλάδα τό πρώτο μνημόνιο ώστε νά αρχί­σει ή καταγραφή τους -γεγονός βέβαια πού δέν άρεσε καθόλου στους άμεσως ωφελούμενους άπό μία δραστη­ριότητα ή οποία ήταν ανεξέλεγκτη.

Επίσης:

- Ποιος γνωρίζει στι στόν ελληνικό γραφειοκρατι­κό κυκεώνα υπάρχουν περί τίς 22.000 άρμοδιότητες καί κάπου 6.000 κωδικοί πληρωμής τους; Άπό τούς κωδικούς δέ αυτούς, κάθε χρόνο διακινούνταν απί­στευτα δισεκατομμύρια εύρώ, τά όποια, όταν τελεί­ωναν, έπρεπε τό κράτος νά δανειστεί γιά νά μπορέσει νά τούς τροφοδοτεί μέ χρήμα.

Σήμερα, καί πάλι μέ αφορμή τά μνημόνια, τό 90% των κωδικών αυτών έγινε γνωστό, άλλά τό υπόλοιπο 10%, ήτοι 600 κωδικοί περίπου, παραμένουν στό απυρόβλητο γιά προφανείς λόγους. Σαφώς δέ, μέσω των κωδικών αυτών, κυκλοφορεί κάποιο χρήμα πού μάλλον κανείς δέν γνωρίζει ποιοι τό παίρνουν καί γιά ποιες άπό τίς 22.000 αρμοδιότητες.

Αύτή είναι μία μικρή μόνον πτυχή τής κρατικής Λερναίας Υδρας. τήν όποια κανείς πλέον δέν τολμά νά πειρά­ξει -ούτε κάν οί εταίροι καί δανειστές μας. Διότι, όταν ερευνητής του ΟΟΣΑ μας ομολογεί ότι είναι αδύνατον νά βρει κανείς άκρη στόν ελληνικό γραφειοκρατικό λαβύριν­θο καί ότι αυτή τήν στιγμή κάπου 150.000 άτομα πληρώ­νονται άπό τό Δημόσιο χωρίς.κανείς νά γνωρίζει γιατί, τό συμπέρασμα είναι άπλό: ή χώρα είναι καταδικασμένη.

Θά καταρρεύσει δέ γιά τούς ίδιους ακριβώς λόγους πού κατέρρευσε καί ή σοβιετικού τύπου κλεπτοκρατία. Οί εταίροι μας πιά γνωρίζουν -καί αυτό είναι πολύ σοβαρό πρόβλημα- ότι οί μεταρρυθμίσεις είναι πλέον αδύνατες στήν Ελλάδα γιά έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο.

Τό ελληνικό πολιτικό σύστημα, άφού συνέβαλε τά μέ­γιστα γιά νά δημιουργηθεί τό απίθανο πελατειακό κράτος, σήμερα έχει τό ίδιο κρατικοποιηθεί άπό τού γραφειοκρά­τες πού ανέδειξε. Κατά συνέπεια, στήν ουσία ή πολιτική εξουσία όχι μόνον είναι όμηρος μιας αδίστακτης άπό κάθε άποψη γραφειοκρατίας, άλλά ενίοτε παγιδεύεται καί άπό τήν διαφθορά της καί κάποιοι πληρώνουν τά σπασμένα.

Αποκαλυπτική έν μέρει είναι, στό σημείο αυτό, ή πρό­σφατη μελέτη τών Τάσου Γιαννίτση καί Στ. Ζωγραφάκη. πού έγινε γιά λογαριασμό του γερμανικού Ιδρύματος Μακροοικονομικών Μελετών Hans Bockler καί ή όποια φέρνει στήν επιφάνεια τό υπέρογκο κόστος μιας υπερ­τροφικής καί αναποτελεσματικής δημόσιας διοικήσεως, ή οποία κάθε χρόνο κόστιζε στό κοινωνικό σύνολο 21 δισεκατ. εύρώ περισσότερα άπό τόν ευρωπαϊκό μέσον όρο τού διοικητικού κόστους.

Έτσι, τήν ώρα πού ή πρόεδρος τής Βουλής καί ή αμφιλεγόμενη Επιτροπή της αναζητούν τά αίτια τής δημιουργίας τοΰ ελληνικού χρέους, μερικές άπλες αριθμητικές πράξεις θά τούς έδειχναν ότι τήν δεκαετία 2002-2012 ή Ελλάδα, σέ σύγκριση μέ τίς άλλες χώρες τής εύρωζώνης, πλήρωσε γιά τήν δημόσια Λερναία Ύδρα περί τά 180 δισεκατ. εύρώ παραπάνω άπό τόν μέσον όρο τών άλλων εταίρων της.

Ακόμα χειρότερα, άπό τό 2009 καί μετά, μπορεί ό ιδιωτικός τομέας νά κατέρρευσε, πλήν όμως οί δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό τού Ακαθάριστου Εγχωρίου Προ­ϊόντος αυξήθηκαν! Γιά παράδειγμα, ένώ οί μισθολογικές διαφορές τό 2009 ήσαν 20% υπέρ τοΰ δημόσιου τομέα έναντι τοΰ ιδιωτικού, τό 2014 τό ποσοστό αυτό είχε υπερδιπλασιασθεί. Έτσι, ό ιδιωτικός τομέας έχει πάνω άπό ένα εκατομμύριο άνεργους άλλά ό αριθμός αυτός στόν δημόσιο είναι σχεδόν μηδενικός.

Επίσης, μία μελέτη-βιβλίο τοΰ καθηγητή Γρηγόρη θ. Παπανίκου, επισημαίνει ότι τήν χρυσή περίοδο τού ύπερ-δανεισμού, πέρα άπό τούς δημοσίους υπαλλήλους, εντυ­πωσιακά καί άκοπα εισοδήματα απέκτησαν καί τά παρα­σιτικά στρώματα τής ελληνικής κοινωνίας, πού είναι καί τό θεμέλιο τής διαπλοκής καί τής διαφθοράς πού αυτή πα­ράγει. Ό δανειακός πλούτος πού απέκτησαν τά στρώματα αυτά στήν ουσία τροφοδότησε νεοταξικές διαφορές στήν Ελλάδα, τίς όποιες τά μνημόνια ήλθαν νά αμβλύνουν.

Συνεπώς, παρατηρεί ό Γρ. Παπανίκος, τά μνημόνια μείωσαν συνολικά τίς ανισότητες καί αυτός είναι ό λόγος πού προκλήθηκε άντιμνημονιακή υστερία. Ή τελευταία είναι τό προϊόν τών παρασιτικών διαπλεκόμενων ομάδων καί τής προνομιούχου δημοσιοϋπαλληλίας, ή όποια, γιά νά προστατεύει τά συμφέροντα της. πλήττει δπως καί όσο μπορεί τόν ιδιωτικό τομέα καί τούς λιγότερο προνομιού-χουςΈλληνες. Κατά τόν Γρ. Παπανίκο, είναι σαφές ότι τά μνημόνια δέν συνέφεραν καί δέν συμφέρουν τό σύνολο τών παρασιτικών στρωμάτων καί αυτό εξηγεί τήν ένταση τής πολιτικής πού άσκούν εναντίον τους.

Ύπό αυτές τίς συνθήκες, οί ομάδες πιέσεως τού Δημο­σίου καί οί εκπρόσωποι τών παρασιτικών συμφερόντων υπονόμευσαν, μέ διαφορετικές μεθοδεύσεις, κάθε μεταρ­ρύθμιση καί εξουδετέρωσαν τούς ελάχιστους πολιτικούς πού ήθελαν νά κάνουν μεταρρυθμιστικό έργο.

Σήμερα, όμως, οί έταίροι-δανειστές μας γνωρίζουν άρι­στα τήν πραγματικότητα πού αγνοούσαν τό 2009 καί, άπ' ό,τι γνωρίζουμε, θέλουν νά διαπιστώσουν μέχρι πού μπο­ρεί νά πάει ή αφροσύνη καί ή τύφλωση τής Λερναίας Ύόρας.Όταν τό διαπιστώσουν, άν τίποτε δέν έχει αλλάξει στήν χώρα, θά έχει σημάνει ή ώρα νά τήν αφήσουν νά πνι­γεί -μέσα στόν υπόνομο πού τήν εξέθρεψε.

*apapandropoulos@hotmail.com

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΕΡΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΗ ΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΗ-ΟΙ ΤΟΝΟΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΝ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΑ Ή/ΚΑΙ ΣΕ ΤΟΝΟΥΣ

"ΕΣΤΙΑ", 18/04/15