Από "ΤΑ ΝΕΑ"
1. Οι «πρόθυμοι»
Κύριε Διευθυντά,
Η λέξη πρόθυμος, είτε ως ουσιαστικό είτε ως επίθετο, εκφράζει διάφορες ιδιότητες του χαρακτήρα ενός προσώπου, που έχουν συνήθως καλή σημασία. Τελευταία όμως στις διάφορες ερμηνείες της πρέπει να προστεθεί και μία η οποία θα εκφράζει την έσχατη απαξίωση ενός ατόμου, και θα αποτελεί τη χειρότερη ιδιότητα του χαρακτήρα του.
Αναφέρομαι συγκεκριμένα στην έκφραση «πρόθυμος» που αποδόθηκε στους βουλευτές εκείνους, που δεν ανήκαν στην κοινοβουλευτική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ, και με την ψήφο τους κατέστησαν δυνατή την επικύρωση από τη Βουλή της μειοδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών.
Οι κύριοι αυτοί είχαν εκλεγεί βουλευτές με άλλα κόμματα, τα οποία ήταν αντίθετα με τη συμφωνία αυτή, όπως αντίθετοι ήταν και οι ψηφοφόροι που τους ψήφισαν. Επομένως ενήργησαν αντίθετα με τα κόμματα και τους ψηφοφόρους τους.
Για την πράξη τους αυτή κατηγορήθηκαν από τα κόμματά τους και γενικά την αντιπολίτευση με διάφορους χαρακτηρισμούς, όπως προδότες, αποστάτες, επίορκοι κ.λπ. Φαίνεται όμως ότι οι χαρακτηρισμοί αυτοί ήταν πολύ επιεικείς για την πράξη τους, και για τον λόγο αυτό τελικά επικράτησε γι’ αυτούς ο χαρακτηρισμός «πρόθυμοι», ο οποίος εκ πρώτης όψεως είναι ένα ουδέτερος και επιεικής χαρακτηρισμός, δεδομένου ότι η ελληνική γλώσσα δεν περιλαμβάνει κάποια λέξη που να αποδίδει ακριβώς την πράξη που διέπραξαν.
Η πράξη τους αυτή, κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ χειρότερη από τους προηγούμενους μειωτικούς χαρακτηρισμούς που τους αποδόθηκαν. Και ουδέποτε είχε συμβεί στην ελληνική ιστορία, και για το λόγο αυτό δεν υπήρχε μέχρι τώρα η κατάλληλη λέξη που να την εκφράζει, και έτσι χαρακτηρίστηκαν γενικά ως «πρόθυμοι».
Το χειρότερο γι’ αυτούς, το οποίο με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η πράξη τους αυτή αποτελεί την έσχατη απαξίωση του ανθρώπινου χαρακτήρα, είναι ότι προέβησαν σ’ αυτήν για ιδιοτελείς λόγους και ανταλλάγματα, τα οποία στην προφανή και αυταπόδεικτη μορφή τους περιλαμβάνουν την κατάκτηση ή διατήρηση ενός υπουργικού θώκου, ή την εξασφάλιση μιας θέσης στους συνδυασμούς του ΣΥΡΙΖΑ, στην δε πιθανολογούμενη, ενδεχομένως και άλλης φύσεως, μη αποδεδειγμένα όμως, ανταλλάγματα.
Η μέγιστη δε ειρωνεία είναι ότι αυτοί προτίθενται να ζητήσουν και πάλι την ψήφο του ελληνικού λαού. Εάν βρεθούν έλληνες πολίτες που θα τους ψηφίσουν, θα αποτελέσει, για μένα τουλάχιστον, μεγάλη απογοήτευση και απόδειξη ότι για τα δεινά του τόπου μας δεν φταίει κανείς άλλος παρά ο ίδιος ο λαός μας.
Για όλους τους ανωτέρω λόγους, φρονώ ότι στα λεξικά και στο λήμμα «πρόθυμος» πρέπει να προστεθεί και η ερμηνεία ότι έτσι χαρακτηρίζεται και κάποιος που για ιδιοτελείς λόγους είναι πρόθυμος να παραδώσει τα πάντα, ακόμα και την ψυχή του και τα πιστεύω του.
Ιωάννης Γ. Κουλούρης
Δρ. Μηχ/γος Ηλ/γος ΕΜΠ
2. Απάντηση στην κ. Δούρου
Κύριε Διευθυντά,
Λυπούμαι, αλλά η συγγραφή ενός άρτιου βιογραφικού σημειώματος απαιτεί την ακριβή παράθεση των ποιοτικών / ποσοτικών στοιχείων του βιογραφούμενου. Ο τίτλος του διδάκτορα (από τη λέξη διδάκτωρ που προέρχεται από το ρήμα «διδάσκω») απονέμεται σε ορισμένο γνωστικό αντικείμενο σε υποψήφιο με συναφείς βασικές πανεπιστημιακές σπουδές, μετά την ικανοποίηση υψηλών ακαδημαϊκών προαπαιτούμενων. Ο διδάκτωρ per se κατοχυρώνεται ότι κατέχει τη γνώση και τις δεξιότητες να διδάξει σε ανώτερο επίπεδο και να παραγάγει νέα γνώση, ερευνώντας περαιτέρω το αντίστοιχο γνωστικό αντικείμενο και βέβαια να χρησιμοποιήσει τον τίτλο για επιστημονική / ακαδημαϊκή / επαγγελματική εξέλιξη.
Ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα απονέμεται honoris causa, χωρίς να προσφέρει στον κάτοχο οποιαδήποτε νομιμοποίηση για επιστημονική / ακαδημαϊκή / επαγγελματική εξέλιξη, ούτε επισύρει την πρόταξη του τιμητικού τίτλου δρ ή dr. στο όνομά του. Τέτοιοι τίτλοι καταχωρούνται στα βιογραφικά σημειώματα ως «διακρίσεις» και όχι ως «τίτλοι σπουδών».
Επομένως, η κ. Δούρου οφείλει να παραθέσει με σαφήνεια στο βιογραφικό της (https://www.renadouroudynata.gr/) τα πραγματικά στοιχεία των προπτυχιακών και μεταπτυχιακών της σπουδών, τη διάρκειά τους και τους τίτλους που απέκτησε και όχι αορίστως ότι: «Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στις Πολιτικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Εσσεξ, το οποίο και της απένειμε τον τίτλο του διδάκτορα Πολιτικών Επιστημών το 2018», όπως αναφέρει. Η απονομή του τίτλου της επιτίμου διδάκτορα δεν σχετίζεται με πανεπιστημιακές σπουδές. Αλλο το ένα και άλλο το άλλο!
Φιλικά,
Καλλιόπη Α. Ρουμπελάκη - Αγγελάκη
Ομότιμη καθηγήτρια Βιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 22/04/19 |
Κύριε Διευθυντά,
Η λέξη πρόθυμος, είτε ως ουσιαστικό είτε ως επίθετο, εκφράζει διάφορες ιδιότητες του χαρακτήρα ενός προσώπου, που έχουν συνήθως καλή σημασία. Τελευταία όμως στις διάφορες ερμηνείες της πρέπει να προστεθεί και μία η οποία θα εκφράζει την έσχατη απαξίωση ενός ατόμου, και θα αποτελεί τη χειρότερη ιδιότητα του χαρακτήρα του.
Αναφέρομαι συγκεκριμένα στην έκφραση «πρόθυμος» που αποδόθηκε στους βουλευτές εκείνους, που δεν ανήκαν στην κοινοβουλευτική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ, και με την ψήφο τους κατέστησαν δυνατή την επικύρωση από τη Βουλή της μειοδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών.
Οι κύριοι αυτοί είχαν εκλεγεί βουλευτές με άλλα κόμματα, τα οποία ήταν αντίθετα με τη συμφωνία αυτή, όπως αντίθετοι ήταν και οι ψηφοφόροι που τους ψήφισαν. Επομένως ενήργησαν αντίθετα με τα κόμματα και τους ψηφοφόρους τους.
Για την πράξη τους αυτή κατηγορήθηκαν από τα κόμματά τους και γενικά την αντιπολίτευση με διάφορους χαρακτηρισμούς, όπως προδότες, αποστάτες, επίορκοι κ.λπ. Φαίνεται όμως ότι οι χαρακτηρισμοί αυτοί ήταν πολύ επιεικείς για την πράξη τους, και για τον λόγο αυτό τελικά επικράτησε γι’ αυτούς ο χαρακτηρισμός «πρόθυμοι», ο οποίος εκ πρώτης όψεως είναι ένα ουδέτερος και επιεικής χαρακτηρισμός, δεδομένου ότι η ελληνική γλώσσα δεν περιλαμβάνει κάποια λέξη που να αποδίδει ακριβώς την πράξη που διέπραξαν.
Η πράξη τους αυτή, κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ χειρότερη από τους προηγούμενους μειωτικούς χαρακτηρισμούς που τους αποδόθηκαν. Και ουδέποτε είχε συμβεί στην ελληνική ιστορία, και για το λόγο αυτό δεν υπήρχε μέχρι τώρα η κατάλληλη λέξη που να την εκφράζει, και έτσι χαρακτηρίστηκαν γενικά ως «πρόθυμοι».
Το χειρότερο γι’ αυτούς, το οποίο με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η πράξη τους αυτή αποτελεί την έσχατη απαξίωση του ανθρώπινου χαρακτήρα, είναι ότι προέβησαν σ’ αυτήν για ιδιοτελείς λόγους και ανταλλάγματα, τα οποία στην προφανή και αυταπόδεικτη μορφή τους περιλαμβάνουν την κατάκτηση ή διατήρηση ενός υπουργικού θώκου, ή την εξασφάλιση μιας θέσης στους συνδυασμούς του ΣΥΡΙΖΑ, στην δε πιθανολογούμενη, ενδεχομένως και άλλης φύσεως, μη αποδεδειγμένα όμως, ανταλλάγματα.
Η μέγιστη δε ειρωνεία είναι ότι αυτοί προτίθενται να ζητήσουν και πάλι την ψήφο του ελληνικού λαού. Εάν βρεθούν έλληνες πολίτες που θα τους ψηφίσουν, θα αποτελέσει, για μένα τουλάχιστον, μεγάλη απογοήτευση και απόδειξη ότι για τα δεινά του τόπου μας δεν φταίει κανείς άλλος παρά ο ίδιος ο λαός μας.
Για όλους τους ανωτέρω λόγους, φρονώ ότι στα λεξικά και στο λήμμα «πρόθυμος» πρέπει να προστεθεί και η ερμηνεία ότι έτσι χαρακτηρίζεται και κάποιος που για ιδιοτελείς λόγους είναι πρόθυμος να παραδώσει τα πάντα, ακόμα και την ψυχή του και τα πιστεύω του.
Ιωάννης Γ. Κουλούρης
Δρ. Μηχ/γος Ηλ/γος ΕΜΠ
2. Απάντηση στην κ. Δούρου
Κύριε Διευθυντά,
Λυπούμαι, αλλά η συγγραφή ενός άρτιου βιογραφικού σημειώματος απαιτεί την ακριβή παράθεση των ποιοτικών / ποσοτικών στοιχείων του βιογραφούμενου. Ο τίτλος του διδάκτορα (από τη λέξη διδάκτωρ που προέρχεται από το ρήμα «διδάσκω») απονέμεται σε ορισμένο γνωστικό αντικείμενο σε υποψήφιο με συναφείς βασικές πανεπιστημιακές σπουδές, μετά την ικανοποίηση υψηλών ακαδημαϊκών προαπαιτούμενων. Ο διδάκτωρ per se κατοχυρώνεται ότι κατέχει τη γνώση και τις δεξιότητες να διδάξει σε ανώτερο επίπεδο και να παραγάγει νέα γνώση, ερευνώντας περαιτέρω το αντίστοιχο γνωστικό αντικείμενο και βέβαια να χρησιμοποιήσει τον τίτλο για επιστημονική / ακαδημαϊκή / επαγγελματική εξέλιξη.
Ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα απονέμεται honoris causa, χωρίς να προσφέρει στον κάτοχο οποιαδήποτε νομιμοποίηση για επιστημονική / ακαδημαϊκή / επαγγελματική εξέλιξη, ούτε επισύρει την πρόταξη του τιμητικού τίτλου δρ ή dr. στο όνομά του. Τέτοιοι τίτλοι καταχωρούνται στα βιογραφικά σημειώματα ως «διακρίσεις» και όχι ως «τίτλοι σπουδών».
Επομένως, η κ. Δούρου οφείλει να παραθέσει με σαφήνεια στο βιογραφικό της (https://www.renadouroudynata.gr/) τα πραγματικά στοιχεία των προπτυχιακών και μεταπτυχιακών της σπουδών, τη διάρκειά τους και τους τίτλους που απέκτησε και όχι αορίστως ότι: «Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στις Πολιτικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Εσσεξ, το οποίο και της απένειμε τον τίτλο του διδάκτορα Πολιτικών Επιστημών το 2018», όπως αναφέρει. Η απονομή του τίτλου της επιτίμου διδάκτορα δεν σχετίζεται με πανεπιστημιακές σπουδές. Αλλο το ένα και άλλο το άλλο!
Φιλικά,
Καλλιόπη Α. Ρουμπελάκη - Αγγελάκη
Ομότιμη καθηγήτρια Βιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου