"....Δεν είμαι ειδικός, αλλά παρακολουθώ τις πολιτικές εξελίξεις στις ευρωπαϊκές χώρες του πυρήνα της Ενωσης: τέτοιο χάλι, τέτοιο επίπεδο «επιχειρημάτων» που όλα στρέφονται γύρω από «κλέφτες» και «κλοπές» αποτελεί εκδήλωση της περίφημης «ελληνικής ιδιαιτερότητας». Δεν ξέρω αν είναι τιμιότεροι οι πολιτικοί εκεί, σίγουρα όμως οι θεσμικές ρυθμίσεις είναι αυστηρότερες από τις δικές μας - κυρίως όμως οι πολιτικοί είναι αυστηρότεροι με τους εαυτούς τους και η αναμέτρηση δεν κρίνεται στα λασπωμένα εδάφη αλλά στα επιχειρήματα. Στο τι προτείνει και τι κάνει κάθε πολιτικός για τα μεγαλύτερα και μικρότερα προβλήματα της χώρας και των πολιτών...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/04/19

"ΕΦΗΜΕΡΑ",

του Δημήτρη Ψυχογιού

«ΤΑ ΝΕΑ» και «Το Βήμα» έγραψαν πως 115 τραπεζικά και κομματικά στελέχη παραπέμπονται για τα θαλασσοδάνεια ΝΔ και ΠΑΣΟΚ· άλλες εφημερίδες δεν είναι τόσο συγκεκριμένες, αναφέρονται σε «περισσότερους από 120» παραπεμπόμενους. Εικάζω όμως πως δεν είναι ούτε ακριβώς 114 ούτε ακριβώς 120 - διότι το 114 παραπέμπει στο «1-1-4», το ακροτελεύτιο κάποτε άρθρο του Συντάγματος που όριζε πως η τήρησή του «αφιερούται εις τον πατριωτισμό των Ελλήνων». Το Σύνταγμα όμως μάκρυνε στη πρώτη μεταπολιτευτική αναθεώρηση και το «114» έγινε «άρθρο 120».

Κάποιος σώφρων δικαστικός θα σκέφθηκε «ας μη ρίξουμε λάδι στην πολιτική φωτιά» και πρόσθεσε ή αφαίρεσε 1-2 δυνητικούς υπόπτους για να αποφευχθούν οι συμβολικοί αριθμοί 114 και 120 - γιατί αν ο αριθμός παρέπεμπε στην «τήρηση του Συντάγματος», θα είχαν πολλά να καταλογίσουν οι μεν στους δε, κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι, διότι είναι εύκολο και ανέξοδο να κάνεις πολιτική επικαλούμενος μεγάλες γενικές αρχές για μικρά ζητήματα.

Ακόμα ευκολότερο είναι να κάνεις πολιτική επικαλούμενος το «άγραφο Σύνταγμα» και τα άρθρα του περί τιμιότητας και ηθικής και των σχέσεων κάθε παράταξης με τις δύο κυρίες. Μας χωρίζουν λίγες εβδομάδες από τις αυτοδιοικητικές και ευρωβουλευτικές εκλογές, ίσως και τις βουλευτικές, αλλά η πολιτική συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το τι κάνει κάποιος κ. Πετσίτης και τι έκαναν οι ταμίες των κομμάτων από καταβολής κομμάτων.

Η σκανδαλολογία ήταν πάντα κεντρικό θέμα στις πολιτικές αντιπαραθέσεις εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες, αλλά τουλάχιστον 30 χρόνια πριν η συζήτηση ήταν πικάντικη: οι συγκρούσεις ευτελίζονταν και στα «εξωσυζυγικά αίσχη» των πρωθυπουργών, συνοδευόμενες από σκανδαλιστικές φωτογραφίες και εύγλωττους διαλόγους. Αν μη τι άλλο διασκεδάζαμε, όσο μπορεί να διασκεδάσει κανείς με τα χυδαία καλαμπούρια που παραγεμίζουν τις κακές επιθεωρήσεις για να τις σώσουν. Τώρα το εικαστικό μέρος της αντιπαράθεσης περιορίζεται σε βίντεο με ημίγυμνο θριαμβευτή τον κ. Πετσίτη. Who cares?

Δεν είμαι ειδικός, αλλά παρακολουθώ τις πολιτικές εξελίξεις στις ευρωπαϊκές χώρες του πυρήνα της Ενωσης: τέτοιο χάλι, τέτοιο επίπεδο «επιχειρημάτων» που όλα στρέφονται γύρω από «κλέφτες» και «κλοπές» αποτελεί εκδήλωση της περίφημης «ελληνικής ιδιαιτερότητας». Δεν ξέρω αν είναι τιμιότεροι οι πολιτικοί εκεί, σίγουρα όμως οι θεσμικές ρυθμίσεις είναι αυστηρότερες από τις δικές μας - κυρίως όμως οι πολιτικοί είναι αυστηρότεροι με τους εαυτούς τους και η αναμέτρηση δεν κρίνεται στα λασπωμένα εδάφη αλλά στα επιχειρήματα. Στο τι προτείνει και τι κάνει κάθε πολιτικός για τα μεγαλύτερα και μικρότερα προβλήματα της χώρας και των πολιτών.

Εδώ εμείς προφανώς δεν έχουμε προβλήματα αλλά είτε ταπεινές ηθικές είτε μεγαλειώδεις πατριωτικές συνταγματικές ανησυχίες.