ΚΡΥΦΟ-ΝΑΖΙΣΤΕΣ Ή ΔΥΝΑΜΕΙ ΝΑΖΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙ ΑΥΤΩΝ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ(;) ..ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΣΥΝ-ΙΟΥ, ΣΕ ΡΟΛΟ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ...ΠΑΛΙΟΙ, ΓΝΩΡΙΜΟΙ ΡΟΛΟΙ....

Από την "Εφ.Συν"

"Εφ.Συν", 22/04/19

Του Δημήτρη Ψαρρά (πρώην συν-Ιού, συμπλήρωση δική μου, καθώς "ξεκλειδώνει" τον επιλεκτικό σεχταρισμό, στην γραφή των πραγμάτων)

Αυτό το Σαββατοκύριακο, η ΕΡΤ δικαίω­σε τον ρόλο της δημόσιας τηλεόρασης. Με το διπλό αφιέρωμα (συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων στη δίκη της Χρυσής Αυγής και 52 από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών), η ΕΡΤ-1 διερεύνη­σε την ιστορία, αλλά και τις σημερινές εκφάνσεις του φασιστικού φαινομένου. Δυστυχώς, δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο και για την πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης που έχασαν την ευκαιρία να προσφέρουν στους τηλεθεατές/ ακροατές/αναγνώστες τους πληρέστε­ρη ενημέρωση για όσα συμβαίνουν σ' αυτή την ιστορική δίκη. Με ελάχιστες εξαιρέσεις (ξεχωρίζω το δίωρο αφιέρω­μα στη δίκη την Πέμπτη το βράδυ στην εκπομπή των Γιώργου Βούλγαρη και Βασίλη Σκουρή στο «News 247»), στα περισσότερα ιδιωτικά μέσα ενημέρω­σης κυριάρχησε μια θολή εικόνα για την εξέλιξη της δίκης, υπαγορευμένη κυρίως από μικροκομματικές σκοπι­μότητες.

Συστηματική παρακώλυση

Είχε προηγηθεί, την Παρασκευή το μεσημέρι, η ανακοίνωση της Ν.Δ., με την οποία το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης επέκρινε την Μπέτυ Μπαζιάνα που φρόντισε να παραστεί στην τελευταία δικάσιμη πριν από τη διακοπή για το Πάσχα. Μακάρι να είχαν κάνει το ίδιο, να είχαν μπει στον κόπο δηλαδή να παρακολουθήσουν έστω και μία συνεδρίαση του δικαστηρίου όσοι με ευκολία από τα γραφεία τους ανα­πτύσσουν θεωρίες συνωμοσίας για την καθυστέρηση της δίκης, για τους όρους διεξαγωγής της και για τις ευθύνες κάθε πλευράς για τις εξελίξεις. Θα είχαν κατα­λάβει τότε ότι το μόνο που πετυχαίνουν επιρρίπτοντας τις ευθύνες για τη μεγά­λη διάρκεια της δίκης στην παρούσα κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να απαλλάσσουν τη Χρυσή Αυγή για την εσκεμμένη και συστηματική παρακώ­λυση της ομαλής διενέργειας της δίκης που επιχειρούν οι δικηγόροι της, πρώτα (το 2016) με την άρνηση τους να πάρουν άδεια από τον ΔΣΑ, ώστε να συνεχιστεί η δίκη, και πιο πρόσφατα (από το κα­λοκαίρι του 2018) με την προσκόμιση κατά τη διαδικασία των αναγνωστέων χιλιάδων άσχετων με το κατηγορητή­ριο εγγράφων, καθώς και με την καθυ­στέρηση προσέλευσης των μαρτύρων υπεράσπισης.

Λάθος υποθέσεις εργασίας

Η ανακοίνωση της Ν.Δ. -και κατ' επέκταση ο σχολιασμός από τα φιλι­κά της μέσα ενημέρωσης- στηρίζεται επιπλέον και σε εντελώς λανθασμένες υποθέσεις εργασίας, με πιο χαρακτη­ριστικές τις αναφορές σε «σύμπλευση» ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσής Αυγής στο κίνημα των πλατειών και στο δημοψήφισμα του 2015. Ως προς το πρώτο, όπως έχουμε αποδείξει από τις στήλες αυ­τές, πρόκειται για ένα προπαγανδιστικό επιχείρημα που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Η ναζιστική ομάδα πολέμησε εξαρχής το κίνημα των αγανακτισμένων και δεν πάτησε το πόδι της ούτε στην «πάνω» ούτε βέβαια στην «κάτω» πλατεία (βλ. Δημήτρης Ψαρράς, «Αλλο "αγανακτισμένοι", άλλο ναζιστές», «Εφ.Συν.», 18.2.2019). Οσο για το δημοψήφισμα, προκαλεί πραγ­ματικά έκπληξη το «επιχείρημα». Γιατί αυτή η μορφή έκφρασης των πολιτών είναι εξ ορισμού διλημματική. Γύρω από ένα «ναι» και ένα «όχι» συσπειρώ­νονται ετερόκλητες ομάδες πολιτών. Το ίδιο που συνέβη με το «όχι» ισχύει και για το «ναι». Αλλά τι ακριβώς θέλει να πει η Ν.Δ.; Οτι το 61,3% των πολιτών που ψήφισαν «όχι» ανήκουν στον ΣΥ­ΡΙΖΑ και τη Χρυσή Αυγή; Αστεία πράγ­ματα.

Το πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η μικροκομματική οπτική το είδαμε να εκφράζεται με εκλαϊκευμένη μορφή από τον Τάκη Θεοδωρόπουλο («Η κ. Μπαζιάνα στη δίκη της Χ.Α.», εφ. «Η Καθημερινή», 20.4.2019). Το άρθρο φτάνει να υποστηρίξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «άφησε τη δίκη να σέρνεται με πολιτι­κά ανταλλάγματα» και καταλήγει: «Δύ­σκολο να ξεχάσεις τη συνύπαρξη στην πλατεία των Αγανακτισμένων, δύσκολο να ξεχάσεις και τη συμμαχία στο Όχι" του δημοψηφίσματος. Δύσκολο να πα­ραβλέψεις και τη διακριτική παρουσία του νεοναζιστικού μορφώματος στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο δύσκολο, που αναρωτιέσαι αν η κ. Μπαζιάνα εμφανί­στηκε στο δικαστήριο επειδή φοβού­νται ότι πολλοί που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ το 2015 τώρα θα ψηφίσουν Χρυσή Αυγή».

* ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ-«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»: «Δύσκολο να ξεχάσεις τη συνύπαρξη στην πλατεία των Αγανακτισμένων, δύσκολο να ξεχάσεις και τη συμμαχία στο "Οχι" του δημοψηφίσματος. Δύσκολο να παραβλέψεις και τη διακριτική παρουσία του νεοναζιστικού μορφώματος στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο δύσκολο, που αναρωτιέσαι αν η κ. Μπαζιάνα εμφανίστηκε στο δικαστήριο επειδή φοβούνται ότι πολλοί που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ το 2015 τώρα θα ψηφίσουν Χρυσή Αυγή»

Το ύστατο αυτό επιχείρημα, με το οποίο ανασύρεται από τη ναφθαλίνη της εθνικοφροσύνης ο μπαμπούλας των «δύο άκρων» δεν επιβεβαιώνεται από κανένα πραγματικό δεδομένο. Εί­ναι γεγονός ότι προτού πληροφορηθεί με λεπτομέρειες η ελληνική κοινωνία το πραγματικό πρόσωπο της Χρυσής Αυγής -κάτι που δυστυχώς έγινε μόνο μετά τις εκλογές του 2012 και κυρίως μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα- υπήρξε μια μικρή μερίδα νέων ψη­φοφόρων που αναζητούσαν μια «αντι-συστημική» έκφραση, χωρίς πολιτικά προαπαιτούμενα. Ομως πλέον η Χρυσή Αυγή αρδεύει ψηφοφόρους κυρίως από τα παραδοσιακά κάστρα της Ακροδε­ξιάς. Και αν υπάρχουν συγκοινωνούντα δοχεία με τη ναζιστική οργάνωση, αυτά όλες οι μετρήσεις τα εντοπίζουν στη Ν.Δ., τους ΑΝ.ΕΛΛ. και μικρότερα ακροδεξιά σχήματα.

Μεμονωμένες περιπτώσεις

Υπάρχουν βέβαια στην ελληνική ιστορία και μεμονωμένες περιπτώσεις αριστερών που προσχώρησαν στον αγοραίο αντικομμουνισμό, υιοθέτησαν τις ιδέες του ολοκληρωτισμού και υπη­ρέτησαν δικτατορικά καθεστώτα, όπως είναι εκείνο της 21ης Απριλίου. Ομως μετριούνται στα δάχτυλα του ενός  χε­ριού. Θυμόμαστε λ.χ. τον θεωρητικό και τον προπαγανδιστή της χούντας, δηλαδή τον Θεοφύλακτο Παπακωνσταντίνου και τον Γεώργιο Γεωργαλά, που στα νιάτα τους υπήρξαν κομμου­νιστές, προτού τεθούν στην υπηρεσία του βαθέος κράτους και εν συνεχεία του δικτάτορα Παπαδόπουλου.

Ο κ. Θεοδωρόπουλος θα μπορούσε να το αντιληφθεί αυτό και από την προ­σωπική του πείρα. Ο ίδιος ξεκίνησε την ενασχόληση του με τα κοινά από την περίοδο της δικτατορίας, ενταγμένος στην Αριστερά. Συνυπήρξαμε πολιτικά στα μαθητικά και πρώτα φοιτητικά μας χρόνια. Οσο κι αν από τότε έχει  ανα­θεωρήσει τις παλιές μας ιδέες, όσο κι αν αποστρέφεται σήμερα τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά, αποκλείεται να προ­σχωρήσει στον ναζισμό, γιατί η πολιτι­κή βάση από την οποία έχει εκκινήσει τον εμποδίζει να κάνει αυτό το βήμα. Δυστυχώς, δεν μπορώ να είμαι τόσο σίγουρος για πολλούς από τους  σημε­ρινούς ομοϊδεάτες του.

Κι ένα σχόλιο, δικό μου: Όχι δεν ήταν λάθος της συντρόφου του Πρωθυπουργού, κας Μπέτυς Μπαζιάνα, που πήγε στο Δικαστήριο των ετών συνεδρίασης, προκειμένου να δηλώσει έμπρακτη συμπαράσταση στη  Μάγδα Φύσσα, μητέρα του δολοφονημένου από χέρια Χρυσαυγιτών παιδιού της, Δημήτρη. Καλώς πήγε. Αλλά μπορούσε να πάει και να φύγει εντελώς αθόρυβα, κάτι που θα εξετιμάτο απείρως περισσότερο. Ο επικοινωνιακός χειρισμός που επελέγη γιά την επίσκεψή της αυτή, κυρίως με τη φωτογραφική κάλυψη στην οποία επεδιώχθη να δοθεί ευρεία δημοσιότης,  προδήλως σε γνώση και κινητοποίηση των μηχανισμών του Μαξίμου,  αδικεί την κίνησή της αυτή, η οποία, ομοίως όχι αδίκως εντάσσεται αντικειμενικώς στην εναγώνια επιδίωξη αριστερού φαίνεσθαι από τους νυν κυβερνώντες, στην πορεία προς τις κάλπες της 26ης Μαίου, με όλα τα δεδομένα αρνητικά γιά το κυβερνών Κόμμα του συντρόφου της, Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα. Καθώς θεωρώ ότι η  "βουβή τιμή" αποτελεί πολύ πιό ουσιαστική και αποτελεσματική τιμή σε πρόσωπα και αρχές που αυτά υπηρετούν,  ένα μονόστηλο ολίγων λέξεων, δίχως φωτογραφική  κάλυψη βεβαίως, όχι μόνον θα αρκούσε, αλλά επιπλέον θα προσέφερε θετικές υπηρεσίες ακόμη και στη βελτίωση του δημόσιου φαίνεσθαι του ΣΥΡΙΖΑ. Απλά είναι τα πράγματα, αλλά και τόσο ουσιώδη, γιά νοήμονες βεβαίως!Σεραφείμ Χ.Μηχιώτης