"...Ασφαλώς ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, για όποιον θέλει, παραμένοντας έτοιμος να υποστεί τις συνέπειες. Σε ελεύθερη χώρα ζούμε. Κάπου όμως, κυρίως στην Αριστερά, έχει εδραιωθεί η πεποίθηση ότι η καλλιτεχνική έκφραση, όταν δεν είναι στρατευμένη ή βρίσκεται απέναντι, πρέπει να ελέγχεται για τις προθέσεις της. Είναι μιά αναχρονιστική αναλογικότητα, απέναντι στη λογοκρισία και στις διώξεις που ασκούσε η Δεξιά...."

Από τον ιστότοπο "¨ΠΡΟΤΑΓΟΝ"

Του Κώστα Γιαννακίδη
Στο «Μην περιμένετε αστειάκια» ο Σαββόπουλος ομολογεί, τραγουδώντας, έναν συμβιβασμό: «Λοιπόν ας έρθουν του Κουτσόγιωργα οι δασύτριχοι πολίτες και οι γνωστοί ιθαγενείς, της Αυριανής οι τρωγλοδύτες. Καλώς να έρθουν και οι φριχτοί μικρομεσαίοι να ξεσαλώσουν, χωρίς αυτούς τα μαγαζιά ούτε το φως δεν θα πληρώσουν. Αξίζει, αλήθεια, να ανεχτείς το σκυλολόι αυτού του Άδη μόνο για να συναντηθείς με τους δικούς σου για ένα βράδυ;» 

Πέρασαν τριάντα χρόνια από εκείνο το «Κούρεμα» του Σαββόπουλου, όταν απευθύνθηκε στους «Κωλοέλληνες» και τους ζήτησε να κοιταχτούν στον καθρέφτη. Τότε τα άκουσε για τα καλά από το «προοδευτικό» στρατόπεδο. Διάβαζες τα «Κρίμα, Νιόνιο» και δεν μπορούσες να αντιληφθείς πού ακριβώς απευθύνεται η μομφή. Του έλεγαν ότι ξέχασε το παρελθόν του. Έπρεπε, δηλαδή, να κοιτάζει προς τα πίσω και όχι αυτό που συνέβαινε μπροστά στα μάτια του. Και ο Γιώργος Κουρής να ωρύεται από το πρωτοσέλιδο της «Αυριανής». «Ποιος είναι αυτός που αποκαλεί τους αναγνώστες μας τρωγλοδύτες;» 

Τρεις δεκαετίες μετά, το «σκυλολόι αυτού του Αδη» δείχνει τα δόντια του στον Σαββόπουλο. «Κυβερνάει μία αποτυχία της Αριστεράς, ο Πολάκης μου θυμίζει αρκουδιάρη» είπε. Και ανοίγει ο οχετός των κομματικών τρολ, μαζί με το στόμα του Πολάκη που του λέει ότι βρίζει, μόνο και μόνο για να κερδίσει ένα πεντάλεπτο στον βούρκο της διαπλοκής. Και, εντάξει, ας πούμε ότι ο Πολάκης δύναται να απαντήσει με αυτόν τον τρόπο. Πρώτον επειδή είναι Πολάκης και δεύτερον επειδή ο Σαββόπουλος δεν άσκησε κριτική επί του πολιτικού, αλλά αναφέρθηκε στην προσωπική εμφάνιση του υπουργού -αν και εδώ που τα λέμε, όταν πρόκειται για δημόσια πρόσωπα, η επιμελής εμφάνιση παίζει ρόλο. Θα μου πείτε ότι δουλειά του καλλιτέχνη είναι να λέει αυτό που σκέφτεται ο κόσμος, όμως ας δεχθούμε ότι η όχληση έχει μία βάση, η οποία δεν υπήρχε όταν, για παράδειγμα, ο Λαζόπουλος έκανε πλάκα με την αναπηρία του Σόιμπλε. 

Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι τα αντανακλαστικά που επιδεικνύει το «σκυλολόι». Για πότε ο Σαββόπουλος χαρακτηρίστηκε ανεπαρκής καλλιτεχνικά και δόλιος πολιτικά, ειλικρινά δεν το κατάλαβα. Και ειλικρινά θα ήθελα να ξέρω αν αυτό γίνεται αυθορμήτως ή υπάρχει μία κεντρική γραμμή που δίνει τον τόνο. Δεν συνέβη όπως ακριβώς με τον Αρκά, αλλά αναπαρήχθη το ίδιο φαινόμενο σε μικροκλίμακα. Και αν το μεγεθύνεις, παίρνεις κάτι από την επίθεση της «Αυριανής» στον Χατζιδάκι και στον Ιόλα που είχαν τολμήσει να εκφραστούν απαξιωτικά για την αισθητική της Αλλαγής. Το αστείο είναι ότι αν αύριο ο Σαββόπουλος καταφερθεί κατά του Μητσοτάκη, θα τον αγκαλιάσουν με πρώτο τον Πολάκη. 

Ασφαλώς ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, για όποιον θέλει, παραμένοντας έτοιμος να υποστεί τις συνέπειες. Σε ελεύθερη χώρα ζούμε. Κάπου όμως, κυρίως στην Αριστερά, έχει εδραιωθεί η πεποίθηση ότι η καλλιτεχνική έκφραση, όταν δεν είναι στρατευμένη ή βρίσκεται απέναντι, πρέπει να ελέγχεται για τις προθέσεις της. Είναι μιά αναχρονιστική αναλογικότητα, απέναντι στη λογοκρισία και στις διώξεις που ασκούσε η Δεξιά. 

Ομως μιλάμε για το σήμερα, είμαστε στον 21ο αιώνα. Η απαξίωση του καλλιτεχνικού έργου με τη χρήση πολιτικών κριτηρίων, παραπέμπει σε έναν άγριο καθεστωτισμό όπου ο Αρκάς έχει χάσει το χιούμορ του και ο Σαββόπουλος καταντά άσημος. Κωλοέλληνες. 

Πηγή: Protagon.gr

...και τα ήξεις-αφήξεις από τον κλώνο της "Ε"!

Όλοι εναντίον Πολάκη, 
γιατί να λείψει ο Σαββόπουλος;

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

Το πιο σύνηθες την περίοδο αυτή είναι να την «πέσεις στον Παύλο Πολάκη. Όχι ότι είναι εύκολος στόχος βέβαια, αλλά σίγουρα είναι μεγάλος (στόχος). Φταίει και ο ίδιος εννοείται...

Ξέρετε όμως, όσο οι επιθέσεις αυξάνονται και γίνονται και πιο άγριες, συμβαίνει το εξής, διόλου παράδοξο θα έλεγα: ο Παύλος Πολάκης γίνεται πιο συμπαθής. Είναι αντανακλαστικό του κόσμου. Σε κάνουν να θέλεις να τον υπερασπιστείς ακόμα και αν δεν το(ν) θέλεις.

Τι να πεις δηλαδή όταν ο Διονύσης Σαββόπουλος τον αποκαλεί αρκουδιάρη; «Μου θυμίζει στη γειτονιά μου όταν φέρνανε μια αρκούδα για να κάνει τη Βουγιουκλάκη. Ο αρκουδιάρης μου θυμίζει σε πολλά τον Πολάκη» είπε αναιδέστατα στον ΣΚΑΪ.

Αρκουδιάρης λοιπόν για τον κ.Σαββόπουλο ο Πολάκης; Αρχίσαμε και τα ρατσιστικά σχόλια τώρα;.Η απάντηση ήρθε πληρωμένη από τον υπουργό; «Διονύση της "συγκέντρωσης που ανάβει κι όλα ειν συνειδητά" των φοιτητικών μας χρόνων. Εγώ ξέρω από πρόβατα γιατί ο πατέρας μου ήταν βοσκός. Εσύ πρέπει να ξέρεις από αρκουδίτσες μετά τη θητεία σου στις αυλές του Μητσοτάκη και του ΠΑΣΟΚ. Το μόνο κοινό με τα νιάτα σου είναι το ντέφι...»

Αλλά επειδή ο Παύλος Πολάκης δεν έχει σταματημό έβαλε κι εδώ ένα υστερόγραφο οπότε τα χάλασε όλα: «Είχαμε καιρό να σε ακούσουμε, έβρισες και συ για να βγεις λίγο στην επιφάνεια του βάλτου των "φιλόξενων" ΜΜΕ της διαπλοκής... Ξαναβούτα τώρα... πήρες το πεντάλεπτο!!».

Είναι φαιδρό ο Παύλος Πολάκης να κατηγορεί τον Διονύση Σαββόπουλο για «πεντάλεπτο» δημοσιότητας. Εναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς του ελληνικού τραγουδιού. Από τους κορυφαίους όλων των εποχών.

Αλλά και ο πολιτικός Σαββόπουλος; Να μην μπορεί να φτάσει ούτε στο νυχάκι τον μουσικό Σαββόπουλο. Στην κορυφή ο ένας, στα υπόγεια ο άλλος. Είναι ένα δράμα που δεν αντέχεται. Να είσαι αριστερός ως καλλιτέχνης και να μισείς την Αριστερά ως άνθρωπος. Σαν προσωπική τιμωρία μοιάζει...