"...Από τη μια, ο κ. Γαβρόγλου, με μακρά θητεία στο ελληνικό πανεπιστήμιο, θα ήταν λογικό να γνωρίζει από πρώτο χέρι τις παθογένειες που το κατατρύχουν, ενώ η στενή του σχέση με το Ιδρυμα Λάτση φαινόταν να είναι ένα εχέγγυο περιορισμένης ιδεοληψίας. Από την άλλη, είχε ήδη από το 2014 αρθρογραφήσει στην «Αυγή» για τη χαμένη κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ στα πανεπιστήμια... Δυστυχώς, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν καλά. Ο κ. υπουργός δεν δικαίωσε τις προσδοκίες των προοδευτικών δυνάμεων του ακαδημαϊκού χώρου. Αντιθέτως, μπλέχτηκε σε μάχες χωρίς νόημα, οι πρωτοβουλίες του ήταν αργόσυρτες, αναποτελεσματικές και συχνά προς λάθος κατεύθυνση, το ύφος άσκησης της εξουσίας δυσάρεστο και τα πολιτικά αποτελέσματα πενιχρότατα...."

Aπό την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" και "ΤΑ ΝΕΑ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", κύριο θέμα, 22/02/19

Θύματα στον βωμό της μικροπολιτικής

ΑΕΙ - ΤΕΙ

TO ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ

Εκμεταλλευόμενος την αγωνία της ελληνικής οικογένειας για το καλύτερο δυνατό μέλλον των παιδιών της, για το οποίο βασικό διαβατήριο θεωρείται από πολλούς ένα πτυχίο πανεπιστημίου, ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου σπεύδει να διαγράψει από τον χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τον τεχνολογικό τομέα –τα ΤΕΙ– και να μοιράσει νέες θέσεις σε πανεπιστήμια, στο πλαίσιο και της διαμόρφωσης της ατζέντας με την οποία η κυβέρνηση θα οδεύσει προς τις εκλογές. Στόχος είναι το μηχανογραφικό δελτίο για τους υποψηφίους των Πανελλήνιων Εξετάσεων του 2019 να αποτελείται μόνο από πανεπιστημιακά τμήματα, ο αριθμός των οποίων θα αυξηθεί. Αυτό συνέβη στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας όταν, παρά τις αντιδράσεις, απορρόφησε το ΤΕΙ της Περιφέρειας, το ίδιο θα συμβεί με την «πανεπιστημιοποίηση» του ΤΕΙ Κρήτης. Το νέο ΑΕΙ στην Κρήτη θα έχει τρία επιπλέον τμήματα.

Οι αποφάσεις του κ. Γαβρόγλου λαμβάνονται εσπευσμένα, με κατ’ επίφαση διάλογο, ο οποίος επί της ουσίας γίνεται επί προειλημμένων κεντρικών αποφάσεων. Μάλιστα, ο σχεδιασμός του υπουργείου προχωρά ακόμη και αν το ακαδημαϊκό προσωπικό των Ιδρυμάτων αντιδρά. Χαρακτηριστικό είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των μονίμων καθηγητών και του ειδικού διδακτικού προσωπικού του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος διαφωνεί με τη συγχώνευση του Ιδρύματος με τρία ΤΕΙ της Μακεδονίας και της Θράκης. Χαρακτηριστικά, οι διδάσκοντας σχολιάζοντας το νομοσχέδιο της συγχώνευσης επισημαίνουν τα εξής:

• Διαφωνούμε με τη μετατροπή-υποβιβασμό του Πανεπιστημίου μας σε «κέντρο».

• Στο σχέδιο νόμου προβλέπεται διοίκηση του «κέντρου» από διοικητικό συμβούλιο εσαεί, το οποίο μάλιστα αποτελείται και από εκπροσώπους των άλλων προς συγχώνευση Ιδρυμάτων, ενώ εκπρόσωποι του σημερινού Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος δεν συμμετέχουν στη διοίκηση άλλων τμημάτων και σχολών.

• Διαφωνούμε με τη συγχώνευση της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών με τη Σχολή Οικονομίας, Διοίκησης και Νομικών Επιστημών. Η συγχώνευση αυτή, εκτός των άλλων, οδηγεί και στην υποβάθμιση της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών, που αυταπόδεικτα προωθεί το συγκριτικό πολιτιστικό πλεονέκτημα της χώρας μας.

• Η σημερινή Σχολή Οικονομίας, Διοίκησης και Νομικών Επιστημών μετατρέπεται σε σχολή/τμήμα Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών και Οικονομικών Σπουδών, μολονότι η πλειονότητα των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, που προσφέρονται στη σχολή, σχετίζονται με τη Διοίκηση και τις Νομικές Επιστήμες, οι οποίες, περιέργως, δεν αντιπροσωπεύονται στον νέο τίτλο.

• Στο σχέδιο νόμου δεν αναφέρεται, ελπίζουμε από παραδρομή, η οργάνωση προγραμμάτων σπουδών τρίτου κύκλου, με αποτέλεσμα την ερευνητική «αποστέωση» του Ιδρύματός μας.

• Ενόψει του αυτοδιοίκητου των Ανώτατων Ιδρυμάτων, δεν έχουμε λόγο αναφορικά με τη συγχώνευση των λοιπών τριών Ανώτατων Ιδρυμάτων. Τέλος, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι, ως ακαδημαϊκό προσωπικό του Ιδρύματος, δεν είχαμε καμία συμμετοχή στις διαδικασίες της συγχώνευσης/«συνέργειας», ούτε καν σε επίπεδο κοσμητόρων, όπως έγινε με τα άλλα τρία Ιδρύματα και ότι η Διοικούσα Επιτροπή του Πανεπιστημίου μας, με την από 01.02.2018 απόφασή της, ενέκρινε τη συμμετοχή στις συζητήσεις συνεργασίας, υπό τον όρο ότι το υφιστάμενο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος θα διατηρήσει την επωνυμία και την αυτοτέλειά του. Στο προτεινόμενο σχέδιο νόμου είναι προφανές ότι δεν τηρήθηκε κανένας από τους δύο παραπάνω όρους.

Το σχέδιο συγχώνευσης του Διεθνούς με τα τρία ΤΕΙ αποτέλεσε τον βασικό λόγο παραίτησης του προέδρου του Διεθνούς Κώστα Γραμμένου. Τα υπόλοιπα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής του Διεθνούς έλαβαν υπ’ όψιν τους τις ενστάσεις των διδασκόντων του Διεθνούς;

«Ελλιπής διαβούλευση»

Αντιδράσεις υπάρχουν και από τους φοιτητές των υπό συγχώνευση Ιδρυμάτων. «“Θάβουν” το Αλεξάνδρειο στο νέο Διεθνές Πανεπιστήμιο», λέει ο Σύλλογος Φοιτητών του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης. Σε σχετική ανακοίνωση, ο σύλλογος κάνει λόγο για «ελλιπή διαβούλευση και προχειρότητα του νομοσχεδίου», ενώ τονίζουν ότι «θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις για να αλλάξουν τα κακώς κείμενα του νομοσχεδίου, υπερασπίζοντας πάνω από όλα τα δικαιώματα των φοιτητών για υψηλό επίπεδο σπουδών, αλλά και κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα».

"ΤΑ ΝΕΑ", 22/02/19

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 22/02/19

ΤΩΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΖΩΡΑ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΗ ΔΙΓΑΛΑΚΗ*

Οι οιωνοί κατά την έλευση του κ. Γαβρόγλου στο υπουργείο Παιδείας ήταν αμφίσημοι. Από τη μια, ο κ. Γαβρόγλου, με μακρά θητεία στο ελληνικό πανεπιστήμιο, θα ήταν λογικό να γνωρίζει από πρώτο χέρι τις παθογένειες που το κατατρύχουν, ενώ η στενή του σχέση με το Ιδρυμα Λάτση φαινόταν να είναι ένα εχέγγυο περιορισμένης ιδεοληψίας. Από την άλλη, είχε ήδη από το 2014 αρθρογραφήσει στην «Αυγή» για τη χαμένη κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ στα πανεπιστήμια...

Δυστυχώς, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν καλά. Ο κ. υπουργός δεν δικαίωσε τις προσδοκίες των προοδευτικών δυνάμεων του ακαδημαϊκού χώρου. Αντιθέτως, μπλέχτηκε σε μάχες χωρίς νόημα, οι πρωτοβουλίες του ήταν αργόσυρτες, αναποτελεσματικές και συχνά προς λάθος κατεύθυνση, το ύφος άσκησης της εξουσίας δυσάρεστο και τα πολιτικά αποτελέσματα πενιχρότατα.

Σύμφωνα με την τελευταία ετήσια έκθεση του World Economic Forum για τους δείκτες ανταγωνιστικότητας, η Ελλάδα παρουσιάζει την υψηλότερη αναλογία (1η από 137 χώρες) ως προς τον αριθμό πτυχιούχων σε σχέση με το ποσοστό του πληθυσμού, αλλά βρίσκεται στην 106η θέση ως προς την ποιότητα της εκπαίδευσης. Την ίδια στιγμή, δεν υπάρχει κανένας στρατηγικός σχεδιασμός για την ανώτατη εκπαίδευση, δεν λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες της ελληνικής οικονομίας και της αγοράς εργασίας και περίπου μισό εκατομμύριο νέοι Ελληνες επιστήμονες έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό τα χρόνια της κρίσης.

Το λογικό θα ήταν να ρίξει κανείς το βάρος του (και τους πόρους του) στην ποιοτική αναβάθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης και στη διασύνδεση της γνώσης με την παραγωγή. Αντί αυτού, ο κ. υπουργός επέλεξε την περαιτέρω διεύρυνση του αριθμού των επιστημόνων, «βαφτίζοντας» τα ΤΕΙ πανεπιστήμια και εισάγοντας στα πανεπιστήμια ακόμη και τις διετείς επαγγελματικές σχολές! Και όλα αυτά χωρίς πρόγραμμα, χωρίς πόρους και χωρίς αξιολόγηση.

Η πίεση από το υπουργείο στα πανεπιστήμια για τη συγχώνευση με τα ΤΕΙ είναι μία ακόμη πρωτοβουλία Γαβρόγλου. Είναι άραγε προς τη σωστή κατεύθυνση; Μοιράζει τίτλους καθηγητών πανεπιστημίων σε διδάσκοντες των ΤΕΙ και πτυχία πανεπιστημίων σε σπουδαστές των ΤΕΙ, διατηρώντας τους ίδιους ανθρώπους στις ίδιες θέσεις, διατηρώντας τη διασπορά σε δεκάδες πόλεις και κωμοπόλεις, μιλώντας για συνέργειες που όμως στην πράξη υπονομεύονται χρησιμοποιώντας την (εξοργιστική για πολλούς) φράση «αυτά είναι de facto πανεπιστήμια»! Δηλαδή με πολιτική απόφαση; Σπεύδει, μάλιστα, με νομοσχέδια-εξπρές, να δημιουργήσει τετελεσμένα για την επόμενη κυβέρνηση, εντάσσοντας τα νέα τμήματα στα μηχανογραφικά των φετινών Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Ο κ. Γαβρόγλου συντηρεί την πολιτική της διασποράς φοιτητών και στρατοπέδων, για να τονωθεί η τοπική οικονομία των ενοικιαζόμενων δωματίων και των καταστημάτων εστίασης. Αλλά επίσης και την πολιτική της αναγνώρισης του πτυχίου ως τυπικού προσόντος διορισμού στο Δημόσιο και όχι ως αποδεικτικού γνώσης και δεξιοτήτων. Μόνο που αυτή η εποχή έχει περάσει. Και γιατί οι διορισμοί στο Δημόσιο γίνονται πλέον στάγδην και γιατί οι φοιτητές είναι πιο υποψιασμένοι και δεν είναι διατεθειμένοι να βρεθούν σε ένα τμήμα απομονωμένο στην άκρη της Ελλάδας με «ιπτάμενους» καθηγητές, ασαφές περιεχόμενο και δυσκολίες, συχνά, στην εύρεση κατοικίας. Σε μια εποχή που τα πανεπιστήμια όλου του κόσμου προσπαθούν να διακριθούν ως προς την ποιότητα και ανιχνεύουν τις προκλήσεις του μέλλοντος, που είναι πάρα πολύ κοντά, ο κ. υπουργός φαίνεται να νοσταλγεί τον νόμο του 1982 και μάλιστα τα πιο αρνητικά του σημεία, προκειμένου να ανακτήσει τη «χαμένη κυριαρχία». Αντί για ανοικτές διαδικασίες και διεθνοποίηση, επιβάλλει τις κλειστές διαδικασίες και τις προσωποπαγείς θέσεις, που αποκλείουν πολύ αξιόλογους νέους επιστήμονες, ενισχύοντας το brain drain.

Στον κ. υπουργό δεν αρέσουν οι αντιρρήσεις. Με όσους δεν συμφωνεί τους δείχνει έμπρακτα τη δυσφορία του. Σπανίως απαντά γραπτά και ενυπόγραφα σε αιτήματα των πανεπιστημίων, ενώ οι σχέσεις του με την ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας ήταν οριακές, ακριβώς την εποχή που θα χρειαζόταν στοιχεία (στατιστικά και ποιοτικά) για τη χάραξη μιας αποτελεσματικής πολιτικής για την αναβάθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης.

Θα μείνει, άλλωστε, στην Ιστορία ως ο υπουργός που «παραβίασε» τον ίδιο του τον νόμο, καθώς παρέλειψε να ζητήσει τη γνώμη της ανεξάρτητης αρχής για τις συγχωνεύσεις πανεπιστημίων - ΤΕΙ και τις ιδρύσεις νέων πανεπιστημίων, αντικαθιστώντας τη με διορισμένες επιτροπές. Θα μείνει στην Ιστορία ως ο υπουργός που χρησιμοποίησε την ανώτατη εκπαίδευση για κομματικούς σκοπούς, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ανακτήσει το κόμμα του την κυριαρχία στα πανεπιστήμια. Προσπάθεια η οποία έχει ήδη αποτύχει.

* Ο κ. Οδυσσέας Ζώρας είναι πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης και ο κ. Βασίλης Διγαλάκης, πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης.