EΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΜΥΝΑΣ, ΔΙΑΛΥΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ ΤΟΥ

Από το ημερολόγιό μου στο fb

από επτά ετών

Από την "ΕΣΤΙΑ"

"Εφ.Συν", 17/02/14

ΤΟΥ ΕΥΘ. Π. ΠΕΤΡΟΥ

Θά περίμενε κανείς, ακούγοντας τίς πολιτικές προτά­σεις ενός κόμματος νά έχουν συνταχθή μέ βάση τήν πραγματικότητα. Δυστυχώς δέν συμβαίνει κάτι τέ­τοιο με την παρουσίαση των προθέσεων του ΣΥΡΙΖΑ γιά την Εθνική Άμυνα. Και δεν ομιλούμε γιά την πολιτική συνθηματολογία η οποία φυσική και θα αντικατοπτρίζη τον προσανατολισμό, ακόμη και τις ιδεοληψίες μίας πο­λιτικής πλευράς. Ομιλούμε γιά τα γεγονότα, επί των οποίων οι «εμπειρογνώμονες» του αριστερού κόμματος εμφανίζονται νά έχουν πλήρη άγνοια

Τό γεγονός ότι θέλουν τόν Στρατό «πατριωτικό» καί «διεθνιστικό» (έννοιες αντιφατικές έως καί αλληλοαναι­ρούμενες) δεικνύει απλώς τρικυμία εν κρανίω. Τό γεγο­νός οτι θέλουν νά τοποθετήσουν κομμισαρίους (γενικές επιθεωρήσεις τούς ονομάζουν) στά Γενικά Επιτελεία και τις διοικήσεις δέν προκαλεί έκπληξη σέ κανέναν. Πρόκειται περί παγίας μεθοδολογίας της αριστεράς. Όσο γιά την πρότασή τους περί «δημοκρατικού καί κοι­νωνικού έλεγχου» στις Ένοπλες Δυνάμεις είναι μιά μό­νον άπό τίς συνθηματολογικές ασάφειες πίσω από τίς οποίες υποκρύπτονται γνωστές ισοπεδωτικές αντιλή­ψεις. Οι ιεραρχικά διαρθρωμένες δομές τής Πολιτείας δέν συνάδουν προς τίς αντιλήψεις τους.

Τέτοια δομή δεν θέλουν γιά το υπουργείο Εθνικής Αμύνης, τις αρμοδιότητες του οποίου επιθυμούν νά υπο­καταστήσουν με μεταφορά τών αρμοδιοτήτων του σέ «επιτροπές» της Βουλής. Είναι προφανές ότι αγνοούν την έννοια του πολιτικού έλεγχου στις ‘Ενοπλες Δυνά­μεις, πού θεωρείται θεμελιώδες στοιχείο του νομικού πο­λιτισμού τηής Ευρώπης στήν οποία γιά τήν ώρα τουλάχι­στον εξακολουθούμε νά μετέχουμε.

Όμως και αυτή ή συμμετοχή μας στην Ευρώπη τίθεται υπό αμφισβήτηση απο τον  ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υποστηρίζει ότι ή παραμονή τής χώρας σε διεθνείς οργανισμούς την καθη­λώνει σε ένα «πλέγμα εξαρτήσεων και πιέσεων» που δια­μορφώνουν τά αδιέξοδα του NATO και της EE. Ακόμη χει­ρότερα όμως υποστηρίζουν ότι χρειαζόμαστε ίσχυρές ‘Ενοπλες Δυνάμεις γιά νά αντιμετωπίσουν «τις απειλές διεθνών δυνάμεων στην περίπτωση κατά τήν οποία οι ‘Ελληνες θά αποφάσιζαν νά αντισταθούν». Από την.συνολική ρητορική του αριστερού κόμματος τεκμαίρεται αβιάστως ποιές είναι οί διεθνείς δυνάμεις που υπονοούνται...

Στά τεχνοκρατικά θέματα, αντί τα πράγματα νά γίνονται σαφέστερα γίνονται απολύτως νεφελώδη. Οι άνθρωποι τοϋ ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν την διεθνή πρωτοτυπία, ότι oi στρατιωτικοί σχηματισμοί πρέπει νά είναι «υβριδικοί» μέ ταυτόχρογη συμμετοχή Στρατού, Ναυτικού καί Αεροπορίας πού θα συστεγάζονται σέ «πολυδύναμα αστρατόπεδα»!

Στό δε πεδίο τών εξοπλισμών, οι «εμπειρογνώμονες» του ΣΥΡΙΖΑ επιδεικνύουν άγνοια ακόμη καί τών βασικών. Επί παραδείγματι ύπεστήριξαν ότι ουδεμία αγορά όπλικού αυστήματος από τό 1974 και μετά, έγινε μέ διαγωνιστική διαδικασία. Ουδέν άνακριβέστερο. Ενδεικτικά στα­χυολογούμε τήν «αγορά του αιώνα» όπου διεγωνίσθησαν τέσσερεις τύποι μαχητικών από τούς οποίους επελέγη­σαν δύο, την απόκτηση τών «Λέοπαρντ 2», πού επελέγη­σαν κατόπιν διαγωνισμού στον οποίο συμμετείχαν τέσσερις τύποι αρμάτων, τίς φρεγάτες ΜΕΚΟ 200 πού επίσης επελέγησαν κατόπιν διαγωνισμού μεταξύ τεσσάρων πλοί­ων, τήν αγορά ιπταμένων ραντάρ κ.λπ.

Υπεστήριξαν ακόμη ότι στό μέλλον οι εξοπλισμοί θά πρέπει νά γίνονται αποκλειστικώς μέ διακρατικές συμφωνίες. Τήν ίδια στιγμή έπέκριναν δριμύτατα τήν μεθοδολογία κατά την όποια ή παραλαβή του πρός απόκτηση συστήματος γίνεται από «ξένη υπηρεσία». Θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι ένα άπό τά πλεονεκτήματα τής διακρατικής συμφωνίας είναι τογεγονός ότι τά συστήματα ελέγχονται από τίς υπηρεσίες τής πωλήτριας χώρας και παραδίδονται στήν Ελλάδα «καθαρά»

Μάλιστα, ουδέποτε παρετηρήθη πρόβλημα σε προ­γράμματα στα όποια τοέλεγχο της παραλαβής έκαναν «ξένες υπηρεσίες». Απεναντίας, όταν οι παραλαβές έγι­ναν απ' ευθείας από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις οι καθυστερήσεις είναι το μικρότερο από τα θέματα πού ανέκυπταν. Τρέχον παράδειγμα τά ελικόπτερα NΗ-90, που έχουν παραγγελθή άπό δεκαετίας και, άπό ένα σύνο­λο 20 έχουμε παραλάβει μόλις τα έπτά.

Με άγνοια τέτοιων βασικών στοιχείων (διότι ασφαλώς δεν θα υποστηρίξουμε ότι πρόκειται για ηθελημένα ψεύ­δη) διερωτάται κανείς αν πρόκειται μόνον γιά προχειρότητα ή oι άνθρωποι αυτοί που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν είναι τόσο επιπόλαιοι πού θέλουν νά αντιλαμβάνονται καί τά γεγονότα ακόμη μέσα άπό τό πρίσμα τών πολιτικών τους ιδεοληψιών. Μία τέτοια νοοτροπία μόνον επικίνδυνες μορφές διακυβερνήσεως μπορεί νά εγκυμονή

ΣΧΟΛΙΟ ΣΕΡΑΦΕΙΜ Χ. ΜΗΧΙΩΤΗ:

Ο Θύμιος, από τους εμπειρότερους στρατιωτικούς συντάκτες, με ΒΑΘΕΙΑ γνώση των θεμάτων που άπτονται των Ενόπλων Δυνάμεων, έρχεται-εν προκειμένω-να αποδομήσει μία δήθεν ανατρεπτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ (και) γιά τον ευαίσθητο αυτό χώρο, αλλά τελικώς διαλυτική, συνεπώς και επικίνδυνη. Είναι μία πολιτική μαθητευόμενων μάγων, βασισμένη αποκλειστικώς σε ιδεοληψίες και παρωχημένα πρότυπα της εποχής του (αν)ύπαρκτου σοσιαλισμού ή του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στην Ελλάδα, αγνοώντας την υπάρχουσα πραγματικότητα δομής και οργάνωσης των ΕΔ, δεκτική μεν αναθεωρήσεων (εκλεπτύνσεων ή περιορισμού οργανωτικών σχημάτων κ.ο.κ.), αλλά όχι και "στρατού κομισαρίων", που  μόνον στην ΛΔ Κίνας, τη ΛΔ Κορέας ή την Κούβα μπορει να υπάρχουν. Αν αυτά είναι τα πρότυπά τους, γιά μία Δυτική χώρα, μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, τότε είναι απολύτως ανεπαρκείς και μάλλον ολετήρες κινδυνεύουν να αναδειχθούν....

Οντως τους διακατέχει τρικυμία εν κρανίω, στα θέματα των ΕΔ. Καμία πολιτική και στρατιωτική των ΕΔ δεν νοείται και δεν επιτρέπεται να αντικατασταθεί ή να υποκατασταθεί στην ενάσκηση των υψηλών της καθηκόντων από "επιτροπές". Εις ό,τι αφορά τα περί "πολυδύναμων στρατοπέδων" με στοιχεία Στρατού Ξηράς-Πολεμικού Ναυτικού και Πολεμικής Αεροπορίας, αυτό και μόνον φανερώνει τη σαθρότητα, μέχρις σημείου γελοιότητος, των "προτάσεών" τους.

Αλήθεια η κλαδική αποστράτων του ΣΥΡΙΖΑ εξέφερε κάποια γνώμη ή αγνοήθηκε πλήρως. Υπάρχει πρόβλημα γιά τον επικεφαλής της σύντροφο Ταφίλλη, απόστρατο χειριστή της ΠΑ και τους υπό αυτόν!

(Στο κείμενο έχουν απαλειφθεί τα πνεύματα, λόγω ασυμβατότητος του Η/Υ, από το πολυτονικό στην πρωτότυπη μορφή του κειμένου)