οι κηπουροι τησ αυγησ

Τετάρτη 6 Μαΐου 2020

Εντάξει, ο Αλέξης Τσίπρας δεν είπε κάτι για τα δέκα χρόνια από τη Marfin στη Βουλή. Δεν το είχε έτοιμο, πού να το θυμηθεί ένα μυαλό χειμώνα-καλοκαίρι. Αλλά μετά έπρεπε να απαντήσει στην πρόσκληση του Πρωθυπουργού της χώρας που ανακοίνωσε ότι παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου θα γίνουν το Σάββατο αποκαλυπτήρια πλακέτας για τα τρία θύματα εκείνης της φρικτής εγκληματικής ενέργειας, εκείνου του εμπρησμού που έμεινε ανεξιχνίαστος, μια χαίνουσα πληγή στο σώμα της Ελληνικής Δημοκρατίας....

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

                                                            "ΤΑ ΝΕΑ", 06/05/20

 ...η διαφοροποίηση γιά την πλακέτα των τριών της  ΜΑΡΦΙΝ





Εντάξει, ο Αλέξης Τσίπρας δεν είπε κάτι για τα δέκα χρόνια από τη Marfin στη Βουλή. Δεν το είχε έτοιμο, πού να το θυμηθεί ένα μυαλό χειμώνα-καλοκαίρι. Αλλά μετά έπρεπε να απαντήσει στην πρόσκληση του Πρωθυπουργού της χώρας που ανακοίνωσε ότι παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου θα γίνουν το Σάββατο αποκαλυπτήρια πλακέτας για τα τρία θύματα εκείνης της φρικτής εγκληματικής ενέργειας, εκείνου του εμπρησμού που έμεινε ανεξιχνίαστος, μια χαίνουσα πληγή στο σώμα της
Ελληνικής Δημοκρατίας. 

Και τι έκανε όλο το πρωί ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρόεδρός του, σκεπτόμενοι αυτήν την πρόσκληση; Εβγαλαν την ακόλουθη ανακοίνωση: 

Δεν θα παραστεί στην τελετή για τα θύματα της Marfin o Τσίπρας – στεφάνι από τον ΣΥΡΙΖΑ πριν την έναρξή της Πατήστε εδώ 

«Οπως και τότε, τις δύσκολες μέρες του 2010, έτσι και σήμερα, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, παρά τις κατά καιρούς διχαστικές προσπάθειες, τιμά τα θύματα της Marfin. Οπως τότε, έτσι και σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά τον εντοπισμό και την τιμωρία των φυσικών αυτουργών του αποτρόπαιου εγκλήματος. Δέκα χρόνια μετά την τραγωδία, στο τιμόνι του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη βρίσκονται με επιλογή του κ. Μητσοτάκη οι ίδιοι άνθρωποι που διαχειρίστηκαν τότε την υπόθεση, χωρίς να εντοπίσουν και να οδηγήσουν τους ενόχους στη Δικαιοσύνη. Ελπίζουμε αυτή τη φορά να πράξουν το καθήκον τους για την πλήρη διαλεύκανση της τραγωδίας. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να ξεχνά ότι η Δικαιοσύνη καταδίκασε τρία ανώτατα στελέχη της τράπεζας γιατί κλείδωσαν τους εργαζόμενους αναγκάζοντάς τους να δουλέψουν υπό την απειλή απόλυσης και απεφάνθη πως «ο θάνατος των υπαλλήλων της Marfin θα είχε αποφευχθεί εάν το συγκεκριμένο κατάστημα της οδού Σταδίου δεν είχε τεράστια προβλήματα ασφαλείας». 

Ούτε ότι οι οικογένειες των θυμάτων δέκα χρόνια μετά δεν έχουν αποζημιωθεί, με την υπόθεση να εκκρεμεί δικαστικά. 

Η ανθρώπινη ζωή και ο πόνος των ανθρώπων που μένουν πίσω δεν μπορούν να υπηρετούν επικοινωνιακές σκοπιμότητες, ούτε να γίνονται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης και συκοφάντησης των κοινωνικών αγώνων, τόσο τότε όσο και σήμερα. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποτίσει φόρο τιμής με την κατάθεση στεφάνου στο σημείο που θα στηθεί η πλακέτα μνήμης στις 9:30 το πρωί του Σαββάτου». 

Ας πούμε, έτσι για χάρη της συζήτησης και της λήθης, ότι όντως σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, δηλαδή και ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε τιμήσει τα θύματα της Marfin. Οτι δηλαδή ο Γιώργος Κυρίτσης που έλεγε ότι δεν θυμάται να έχει πεθάνει κανένας από μολότοφ, είτε έχει το κατά νόμον ακαταλόγιστο είτε δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ. Οτι δηλαδή η φράση που αποδίδεται στον κ. Τσίπρα —«και τι κακό έχουν οι μολότοφ;» (εδώ)— κακώς του αποδίδεται· ο κ. Τσίπρας διετέλεσε Πρωθυπουργός της χώρας, δεν έχει το ακαταλόγιστο. 

Ας δούμε λοιπόν τη βασική ένσταση του ΣΥΡΙΖΑ (και του αρχηγού του) για την τελετή μνήμης που φέρει την αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας: Δέκα χρόνια δεν έχουν βρει τους δράστες, ούτε έχουν αποζημιώσει τις οικογένειες των θυμάτων. Σωστά! Μπράβο! Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ήταν και τότε και τώρα υπουργός Προστασίας του Πολίτη —αλλά είναι καλό που, έστω τώρα, θυμήθηκε μια πολιτική «οφειλή» του να βρει τους ενόχους. 

Από την άλλη θα πρέπει να σημειωθεί ότι: α) ο προηγούμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είχε ασχοληθεί ποτέ του και β) από αυτά τα 10 χρόνια που δεν βρέθηκαν οι δράστες ούτε και αποζημιώθηκαν οι οικογένειες των θυμάτων, τα τεσσεράμισι χρόνια τα κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ! Τι έκαναν ο Γιάννης Πανούσης, ο Νίκος Τόσκας και ο Πάνος Σκουρλέτης; Γιατί δεν έψαξαν να βρουν τους ενόχους; Και καλά ο κ. Τόσκας, δεν μπορούσε να βρει καν κάποιο λάθος στο Μάτι, οι άλλοι δύο τι έκαναν; Δεν θα μιλήσω για τους υπουργούς Οικονομικών. Σιγά μην είχαν την πρόθεση να αποζημιώσουν τους συγγενείς —θα τα σπατάλαγαν. 

Διότι υπάρχει όμως και ένα άλλο, πιο ανησυχητικό στην άρνηση του κ. Τσίπρα να συμμετάσχει στην τελετή της ελληνικής πολιτείας προς τιμήν των συμπολιτών μας που χάθηκαν εκείνη τη μέρα: η Αγγελική Παπαθανασοπούλου θα ήταν σήμερα 42 χρονών, το παιδί της 10, η Παρασκευή Ζούλια 45 και ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης 46 —εκείνη τη μέρα κάποιοι τύποι που και καλά «διαδήλωναν» τούς πήραν ό,τι είχαν και ό,τι θα αποκτούσαν στο μέλλον. 

Στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει η εξής αναφορά: «η ανθρώπινη ζωή και ο πόνος των ανθρώπων που μένουν πίσω δεν μπορούν να υπηρετούν επικοινωνιακές σκοπιμότητες, ούτε να γίνονται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης και συκοφάντησης των κοινωνικών αγώνων». 

Δηλαδή; Οι τρεις που πέθαναν συκοφαντούν τους κοινωνικούς αγώνες; Η Αγγελική, η Παρασκευή και ο Επαμεινώνδας όταν μνημονεύονται, είναι εχθροί της κοινωνίας και των αγώνων της; 

Δυστυχώς, εδώ πάλι υπάρχει ένα νήμα. Διότι δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που κάποιοι «πήγαν και κάηκαν και χάλασαν την εικόνα»… 

ΥΓ. Αλήθεια, η κατάθεση στεφάνου το Σάββατο, λίγο νωρίτερα, δεν συνιστά επικοινωνιακή σκοπιμότητα και πολιτική εκμετάλλευση; 

Πηγή: Protagon.gr

Θυμάμαι τον 20χρονο εαυτό μου την 5η Μαΐου του 2010 να παρακολουθεί εμβρόντητος από την τηλεόραση τις ειδήσεις για τη δολοφονία 3 αθώων ανθρώπων, ανάμεσά τους και μιας εγκύου. Hμασταν όλοι, μια παρέα νέα παιδιά, φοιτητές της Νομικής, σαν χαμένοι εκείνη τη μέρα: νιώθαμε πως έσβησαν σε μια στιγμή όλα όσα διαβάζαμε στα βιβλία για την αξία του ανθρώπου και της ζωής του. Και φοβόμασταν ότι μαζί τους έσβησε και ό,τι ξέραμε από τη χώρα μας. Με διχασμό και βαθιά ρήγματα, αυτή η Ελλάδα «δεν ήταν πια η Ελλάδα μας», για να παραφράσω τα τελευταία λόγια ενός μεγάλου δασκάλου της Νομικής Επιστήμης, του καθηγητή Γεώργιου-Αλέξανδρου Μαγκάκη. 

Σήμερα ξέρουμε ότι το Σύνταγμα και οι θεσμοί θέτουν τις προϋποθέσεις της πολιτικής μας συνεννόησης. Αλλά για μια τέτοια συνεννόηση απαιτείται πρωτίστως να έχουμε ξεπεράσει τα ρήγματα του παρελθόντος. Ο χαμός τριών ανθρώπων το 2010 σηματοδότησε την αρχή της εποχής του μίσους και του διχασμού, μια εποχή που η χώρα μας φιλοδοξεί, δέκα χρόνια μετά, να αφήσει οριστικά στο παρελθόν. Για να έχει βαθιές όμως ρίζες η επόμενη μέρα, δεν πρέπει να στηρίζεται στη λήθη. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, παραμονεύει πάντα ο κίνδυνος της επανάληψης, όπως πρώτος συνειδητοποίησε γράφοντας την Ιστορία του ο Θουκυδίδης. 

Η νέα εθνική ομοψυχία είναι απαραίτητο να στηρίζεται στην επίγνωση όλων όσα μας έφτασαν στο χείλος της απόλυτης κοινωνικής διαίρεσης την προηγούμενη δεκαετία. Να είσαι ενωμένος σημαίνει λοιπόν να θυμάσαι. Και ενθυμούμενος να τιμάς τη μνήμη των ανθρώπων που έφυγαν άδικα από τη ζωή. Γιατί μόνο η ζώσα μνήμη αυτού του άδικου χαμού μπορεί να μας διαφυλάξει από μια νέα εθνική καταστροφή στο μέλλον. 

Δέκα χρόνια μετά το τραγικό γεγονός που σηματοδότησε τη μετάβαση στην εποχή του διχασμού, συνιστά γεγονός μεγάλης συμβολικής σημασίας ότι η Πρόεδρος της Δημοκρατίας στάθηκε στην τραγωδία της Marfin, στέλνοντας ένα μήνυμα εναντίον της μισαλλοδοξίας και της διαίρεσης της κοινωνίας. Είναι επίσης εξαιρετικά σημαντικό ότι στο ίδιο γεγονός στάθηκαν και πολιτικοί αρχηγοί κατά τη συζήτηση στη Βουλή. Λυπάμαι όμως γιατί υπήρξαν θλιβερές εξαιρέσεις, με χαρακτηριστικότερη αυτή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρώην Πρωθυπουργού. 

Ειλικρινά δεν βρίσκω τον λόγο που τον ώθησε να μην αποδώσει τιμή στους νεκρούς και να μην τονίσει από το βήμα της Βουλής την ανάγκη να μη ξαναζήσουμε ποτέ στο παρελθόν το διχαστικό κλίμα που πυροδότησε αυτούς τους φόνους. Ιδίως μάλιστα όταν βουλευτές του κόμματός του τίμησαν τη μνήμη των αδικοχαμένων συμπολιτών μας με δηλώσεις τους. 

Η παράλειψη αυτή όμως μπορεί να συγχωρεθεί, και γρήγορα μάλιστα. Και αυτό επειδή υπάρχει μια νέα ευκαιρία να αποδοθεί τιμή στη μνήμη των θυμάτων της 5ης Μαΐου το ερχόμενο Σάββατο, με την τοποθέτηση της πλακέτας στο σημείο όπου βρήκαν τραγικό θάνατο οι τρεις εργαζόμενοι της Marfin. 

Η τοποθέτηση της πλακέτας είναι γεγονός μεγάλης σημασίας, γιατί σηματοδοτεί την αναγνώριση εκ μέρους της πολιτείας της θυσίας, την καταδίκη του διχασμού και την υπόσχεση εκ μέρους όλων να μη ζήσει ποτέ ξανά τέτοιες τραγικές στιγμές η πατρίδα στο μέλλον. Είναι λοιπόν επιτακτική ανάγκη να δώσουν το «παρών» στην τελετή όχι μόνο η Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός, που είχε τη σχετική πρωτοβουλία. Πρέπει εκεί το ερχόμενο Σάββατο να παραστούν όλοι οι αρχηγοί των κοινοβουλευτικών κομμάτων, για να τιμηθεί η μνήμη, αλλά και να δοθεί το ισχυρό μήνυμα της ενότητας που δε χτίζεται στη λήθη, αλλά στη γνώση του παρελθόντος και στην απερίφραστη καταδίκη κάθε εκτροπής από τη δημοκρατική κανονικότητα. Δεν πρέπει ποτέ ξανά, με σιωπή ή μισόλογα, να αφήσουμε την πόρτα ανοιχτή σε έναν νέο διχασμό. 

Πηγή: Protagon.gr

ΚΙ ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", ΙΔΟΥ:


                                      "Η ΑΥΓΗ", 06/05/20

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου