"...Η προσπάθεια πού έγινε άπό τήν ισλαμική γαλλική αριστερά νά υπονομευτεί ό υποψήφιος της γαλλικής δεξιάς Φρανσουά Φιγιόν ανέβασε ακόμα πιό ψηλά τις πολιτικές μετο­χές τοΰ Έμμανυέλ Μακρόν, ό όποίος σέ αντίθεση μέ τόν Φρ. Φιγιόν πού ήταν αντιπαθής στους Γερ­μανούς έπαιξε ξεκάθαρα τό ευρωπαϊκό χαρτί, γε­γονός πού δέν άρεσε ιδιαίτερα καί στον υπερατ­λαντικό παράγοντα.Όταν λοιπόν ό νεοεκλεγείς Γάλλος πρόεδρος άρχισε νά δείχνει τις προθέ­σεις του γιά τό ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, σέ μιά φάση όπου στή Γερμανία η καγκελλάριος Άγγ. Μέρκελ έχασε έδαφος, κάποιοι σκέφθηκαν οτι έπρεπε νά τόν τσακίσουν πρίν μπορέσει καί πάρει τά πάνω του. Κυρίως δέ ό Έμμανυέλ Μακρόν δέν έπρεπε νά αποκτήσει κομματικά ερείσματα, τά όποία θά τού επέτρεπαν νά παγιώσει τήν παρουσία του στό γαλλικό καί ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό. ..."

Από την "ΕΣΤΙΑ"

Βλαδίμηρος, η κατάρρευση ξεκίνησε άπό τήν Ουγγαρία, γεγονός πού κανείς δέν τό περίμενε. Καί όμως, υπήρχαν ενδείξεις οτι κάτι τέτοιο ήταν πολύ πιθανό...».

Σήμερα, πλούσιος σε εμπειρία καί χρήμα υπο­θέτουμε, ό Βλαδίμηρος ζει σε μιά ωραία βίλλα κο­ντά στις Βρυξέλλες, διευθύνει ένα γραφείο γεω­πολιτικών συμβουλών καί όπως μας είπε κάποιοι πελάτες του θέλουν τή βοήθεια του, μέ τό αζημίω­το βέβαια, γιά τήν μέσω Γαλλίας αποσταθεροποί­ηση τής Ευρώπης."Οχι τή διάλυση, τονίζει ό.. .συ­νομιλητής μας, άλλα τήν αποσταθεροποίηση γιά λόγους γεωπολιτικούς καί διαπραγματευτικούς, καί μή νομίζεις οτι πρωτοστατούν Ρώσσοι καί Κι­νέζοι σ’ αυτή τήν προσπάθεια. Οι μεγάλοι εχθροί της Ευρώπης βρίσκονται στην Μέση Ανατολή καί στην Αμερική. Πρίν άπό ολα, ή σημερινή Ευρώ­πη είναι καρφί στά μάτια τυΰ Ισλάμ. Οι ισλαμιστές τρέμουν μπροστά στο ευρωπαϊκό πνεύμα. Κατά κανόνα δέ, τό συνδέουν καί μέ τόν εβραϊσμό, μιά αντίληψη πού κάνει τήν κατάσταση χειρότερη. Απ' τήν άλλη πλευρά υπάρχει καί μιά Αμερική, ή όποια ποτέ δέν είδε μέ καλό μάτι τήν Ευρώπη.

Ιδιαίτερα δέ στις ΗΠΑ υπάρχει μιά έντονη γερμανοφοβία σέ πολλούς κύκλους καί αντιπάθεια προς τους Γάλλους. Μετά τήν πτώση τοϋ κομ­μουνισμού, αυτά τά δύο συναισθήματα προσέλαβαν νέες διαστάσεις καί έγιναν εντονότερα. Σή­μερα δέ ό κύριος φορέας τους είναι ό Ντόναλντ Τράμπ.. .Στό πλαίσιο αυτό τά τελευταία δέκα χρό­νια, μέ αφετηρία τήν παγκόσμια χρηματοοικονο­μική κρίση, συνεχώς αυξάνονται στίς Βρυξέλλες τά αντιευρωπαϊκά λόμπυ, τά όποια μετά άπό την πραγματική ή μή αντιπροσώπευση ομάδων .. .πίε­σης, στην ουσία προωθούν θέματα ικανά νά δημι­ουργήσουν προβλήματα στό ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Η εκλογή τοϋ Έμμανυέλ Μακρόν στην προ­εδρία της Γαλλίας υπήρξε γιά τους άντιευρωπαϊστές μιά κατάληξη, ή οποία όμως πυροδότησε καί ...μεγάλο μέρος άπό τίς σημερινές εξελίξεις.

'Εξηγούμεθα.

Ό Έμμανυέλ Μακρόν αποφάσισε νά πάρει μέ­ρος στίς γαλλικές προεδρικές εκλογές, στην αρχή βλέποντας τήν κατάρρευση τού Γαλλικού Σοσια­λιστικού Κόμματος. Είχε τή βάσιμη ελπίδα οτι θά μπορούσε νά προσελκύσει μέρος τοϋ φιλελεύθε­ρου κοινού του, ιδιαίτερα δέ αυτούς πού αναζητούσαν κάτι καινούργιο ώς επαγγελματική πρα­κτική. Στή συνέχεια η προσπάθεια πού έγινε άπό τήν ισλαμική γαλλική αριστερά νά υπονομευτεί ό υποψήφιος της γαλλικής δεξιάς Φρανσουά Φιγιόν ανέβασε ακόμα πιό ψηλά τις πολιτικές μετο­χές τοΰ Έμμανυέλ Μακρόν, ό όποίος σέ αντίθεση μέ τόν Φρ. Φιγιόν πού ήταν αντιπαθής στους 

Γερ­μανούς έπαιξε ξεκάθαρα τό ευρωπαϊκό χαρτί, γε­γονός πού δέν άρεσε ιδιαίτερα καί στον υπερατ­λαντικό παράγοντα.Όταν λοιπόν ό νεοεκλεγείς Γάλλος πρόεδρος άρχισε νά δείχνει τις προθέ­σεις του γιά τό ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, σέ μιά φάση όπου στή Γερμανία η καγκελλάριος Άγγ. Μέρκελ έχασε έδαφος, κάποιοι σκέφθηκαν οτι έπρεπε νά τόν τσακίσουν πρίν μπορέσει καί πάρει τά πάνω του. Κυρίως δέ ό Έμμανυέλ Μακρόν δέν έπρεπε νά αποκτήσει κομματικά ερείσματα, τά όποία θά τού επέτρεπαν νά παγιώσει τήν παρουσία του στό γαλλικό καί ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό.

Ακόμα, τό γεγονός ότι μετά τήν κατάκτηση άπό τήν εθνική Γαλλίας τοϋ παγκόσμιου κυπέλ­λου ποδοσφαίρου 2018 ανέβασε τή δημοτικότητά του στά ϋψη, ήταν πραγματική πρόκληση γιά ένα θλιβερό θίασο λαϊκιστών, πού νομίζουν οτι μπορούν νά σταματήσουν τήν πορεία της ιστορί­ας στό χώρο καί τόν χρόνο. Άπό τόν Ίουλιο 2018 έτσι, στον γαλλικό διαδικτυακό χώρο αυξήθηκαν εντυπωσιακά οι αντιευρωπαϊκοί και άντιμακρονικοί ιστότοποι, παράλληλα δέ οργίαζαν οι συνωμοτικές θεωρίες καί οι αντισημιτικές προσεγγίσεις γύρω από τό πρόσωπο του Γάλλου προέδρου καί της επαγγγελματικης του σταδιοδρομίας.

Την ίδια περίοδο, πραγματική μάχη χαρακω­μάτων έδιναν..οΐ αντιευρωπαϊκές δυνάμεις γιά τήν υπονόμευση των οποιωνδήποτε μεταρρυθμί­σεων πού θά ενδυνάμωναν τήν ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. "Υπό αυτές τις συνθήκες οργιάζουν οι αναλύσεις καί oι Ιστορίες παρακμής καί κατα­στροφής στό διαδίκτυο, μέ παράλληλες άποδόσεις ευθυνών στά νέα μέσα επικοινωνίας καί στίς ελιτ πού κανείς δέν μας λέει ποιες είναι. Άπό τήν άποψη αυτή, είναι πρωτοφανής στή Γαλλία ή λα­ϊκή άγνοια της Ιστορίας καί τών έπιπτώσεών της, ακριβώς όταν η ιστορία αγνοείται. Υπό αυτή τήν εικόνα, γιά τους εχθρούς της Ευρώπης ή ιστορι­κή άγνοια είναι σήμερα ό μεγαλύτερος καί καλύ­τερος σύμμαχος τους.

*Επίτιμος Διεθνής Πρόεδρος Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων

apapandropoulos@hotmail.com