"...Σε δύο χρόνια από σήμερα το ελληνικό έθνος θα εορτάσει την 200ή επέτειο από την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως για την ανεξαρτησία του και την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Είναι υποχρέωση του κράτους να προβάλλει αυτό το τόσο σημαντικό ιστορικό γεγονός. Ενας τρόπος είναι και η κυκλοφορία από τα Ταχυδρομεία αναμνηστικών σειρών σχετικών με το εορταζόμενο γεγονός. Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία και ιδιαίτερα η Φιλοτελική τους υπηρεσία δεν έχει μέχρι τώρα προβεί (εξ όσων γνωρίζουμε) σε ανακοίνωση για τις προθέσεις της στο αναφερόμενο θέμα. Πιστεύουμε ότι υπάρχει σχετική καθυστέρηση, καθώς γνωρίζουμε ότι η όλη διαδικασία είναι χρονοβόρα (ιδιαίτερα σε περίπτωση που θα χρειαστεί σχετικός διαγωνισμός με υποβολή προτάσεων). Η επιλογή των θεμάτων και του αριθμού των σειρών, όπως και ο χρόνος εκδόσεως και κυκλοφορίας, είναι μεγάλης σημασίας. Σημειώνουμε το γεγονός ότι ο κατάλληλος προγραμματισμός σε ένα τέτοιας σημασίας ζήτημα μπορεί να γίνει πηγή σοβαρού οικονομικού κέρδους για τα ίδια τα ΕΛΤΑ, καθώς η απήχηση που έχει παγκοσμίως το ιστορικό αυτό γεγονός θα είναι αιτία για αυξημένη ζήτηση αυτών των γραμματοσήμων. Μήπως τα ΕΛΤΑ μπορούν να πληροφορήσουν το φιλοτελικό κοινό για τις προθέσεις τους;..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 02/02/19

1. Απίστευτη διαδρομή μιας «γηραιάς» κλήσης
Κύριε διευθυντά,

Από τον Δήμο Κηφισιάς με αρ. πρωτ. 6954/20.12.2018 έλαβα «Ατομική ειδοποίηση» για να εξοφλήσω χρέος μου για παράνομη στάθμευση που συνέβη στις 25/6/2012 (!) ποσού 80 ευρώ. Ομως η κλήση αυτή είχε πληρωθεί σε υποκατάστημα ΕΛΤΑ Αγ. Παρασκευής στις 9/07/2012 στο ήμισυ του ποσού, διότι εξοφλήθηκε εντός ολίγων ημερών, όπως προβλέπεται στο έντυπο της κλήσης. Στο ίδιο έντυπο αναγράφεται ότι η πληρωμή μπορεί να γίνει «σε οποιοδήποτε ταχυδρομικό κατάστημα και πρακτορείο ΕΛΤΑ ή στην Ταμειακή Υπηρεσία του Δήμου Κηφισιάς».

Οταν τηλεφώνησα στο Τμήμα Φόρων-Τελών του δήμου και τους δήλωσα ότι έχω πληρώσει και διαθέτω τα παραστατικά, άκουσα τα εξής απίστευτα: «Ωραία, αφού έχετε πληρώσει δεν υπάρχει πρόβλημα, θα μας φέρετε τα παραστατικά, θα τα υποβάλετε, θα πάρετε Α.Π. και τέλος». «Και εάν, κυρία μου, δεν είχα παραστατικά (μετά 6,5 χρόνια) ή δεν θυμόμουν ότι είχα πληρώσει ή πού είχα πληρώσει, τι θα γινόταν;»

Απάντηση: «Σε κάθε περίπτωση, θα έπρεπε να αναζητήσετε την απόδειξη πληρωμής. Γιατί δεν ερχόσαστε στον δήμο να πληρώσετε; Δυστυχώς, κύριε, τα ΕΛΤΑ δεν μας ειδοποιούν». Τότε, της απαντώ: «Γιατί δεν σταματάτε τη συνεργασία σας;». Απάντηση: «Προς τα εκεί μάλλον το πάμε». Της είπα τότε ότι το μόνο που μπορώ να κάνω, αν και το σφάλμα δεν είναι δικό μου, είναι να ταχυδρομήσω τα παραστατικά σε φωτοαντίγραφα και να περιμένω την απάντησή τους.

Απάντηση: «Οχι, διότι πρέπει να τα υποβάλετε και να πάρετε αριθμό πρωτοκόλλου». Δηλαδή, σε συμπέρασμα, όπου και αν κατοικώ, όποια ηλικία και αν έχω (και έχω), όποια τυχόν προβλήματα υγείας, μετακίνησης κ.λπ. και αν είχα, θα έπρεπε να τηρήσω την παραπάνω διαδικασία (!) για να διορθωθεί από εμένα ένα σφάλμα δημ. υπηρεσίας.

Ο Μεγαλοδύναμος ας μας βοηθήσει.

ΣΑΜΠΗΣ Ι. ΣΑΜΠΕΘΑΪ
Πολιτικός μηχανικός
Αθήνα

2. Περί διχασμού και «ψυχράς ιστορίας»
Κύριε διευθυντά

Αφορμή για την επιστολή μού έδωσαν οι πολλές απαντήσεις που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα σας (24/11/18, 21/12/18) σε ορισμένες απόψεις που δημοσίευσε η κυρία Αθηνά Κακούρη για τον Εθνικό Διχασμό (10/11/2018). Ο ιδρυτής της εφημερίδας σας, Γ. Βλάχος, είχε εκφράσει το 1934 την ελπίδα ότι «μεθαύριο» θα ερχόταν η «ψυχρά ιστορία με τα κείμενά της» να δείξει την αλήθεια για τα γεγονότα του Εθνικού Διχασμού. Αραγε, θα έλθει ποτέ αυτό το «μεθαύριο»; Εχουν περάσει εκατό χρόνια από το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Σε ολόκληρο τον κόσμο αυτός ο πόλεμος θεωρείται μια φρικτή ανθρωποσφαγή και μακαρίζονται οι χώρες που κατάφεραν να τον αποφύγουν. Και όμως, στην Ελλάδα εξακολουθεί να κυριαρχεί η άποψη ότι έπρεπε να συμμετάσχουμε στον πόλεμο από την πρώτη κιόλας ημέρα. Οσοι προσπάθησαν να κρατήσουν τους Ελληνες μακριά από την ανθρωποσφαγή εξακολουθούν να θεωρούνται προδότες, που έπρεπε να εκτελεστούν και που σωστά εκτελέστηκαν (για παράδειγμα, το βιβλίο «1915» του Γ. Μαυρογορδάτου, σελ. 316).

Μόλις κάποιος τολμήσει να αμφισβητήσει την κυρίαρχη φιλο-βενιζελική άποψη, όπως έκανε η κυρία Α. Κακούρη, αμέσως εμφανίζονται πολλοί και του ζητούν να σιωπήσει. Θα έλεγε κανείς ότι ισχύει ακόμα το άρθρο 3 του Νομοθετικού Διατάγματος της 23ης Απριλίου 1924 και το άρθρο 117 του Συντάγματος που είχαν συντάξει ο «πατέρας της ελληνικής δημοκρατίας» Αλ. Παπαναστασίου και οι λοιποί «δημοκράτες» της δεκαετίας του 1920: τιμωρείται όποιος «εξιστορεί, αναφέρει ή εκθέτει γεγονότα σχέσιν έχοντα οπωσδήποτε με την ζωήν ή την δράσιν τινός των αποθανόντων ή ζώντων μελών της εκπεσούσης Δυναστείας των Γλυξβούργων κατά τρόπον τείνοντα αμέσως ή εμμέσως να κινήση υπέρ αυτών τη συγγνώμη ή τη συμπάθειαν ή απλώς και να παραστήση αυτά ως ανεύθυνα ή αμέτοχα της εθνικής συμφοράς και της προηγηθείσης του δημοψηφίσματος εμφυλίου διαιρέσεως». Στην αρμοδιότητα των στρατοδικείων ανήκει το αδίκημα «της προσβολής, αποδοκιμασίας ή επικρίσεως αποφάσεων οιωνδήποτε δικαστηρίων, διά των οποίων από του έτους 1922 κατεγνώσθη ποινή θανάτου ή άλλη δι’ εγκλήματα εσχάτης προδοσίας».

Για εκείνους που δεν αρκούνται στην αναπαραγωγή της κυρίαρχης άποψης, υπάρχει το βιβλίο του ξεχασμένου στην Ελλάδα διπλωμάτη A. Frangulis, «La Grèce et la Crise Mondiale», καθώς και το βιβλίο του Σπυρίδωνος Φωκά-Κοσμετάτου που κυκλοφόρησε ως S. Cosmin, «L’ Entente et la Grèce pendant la Grande Guerre». Δυστυχώς, τα βιβλία αυτά μάλλον δεν υπάρχουν σε δημόσιες βιβλιοθήκες στην Ελλάδα και απουσιάζουν από τη βιβλιογραφία των συγγραμμάτων των καθηγητών των ελληνικών πανεπιστημίων.

Για όσους δεν διαβάζουν με άνεση στα γαλλικά, υπάρχει στα αγγλικά το βιβλίο του Sir Basil Thomson, «The allied secret service in Greece». Πολλά γεγονότα για τα δύο πρώτα χρόνια του πολέμου περιλαμβάνει και το C. Theodoulou, «Greece and the Entente». Το βιβλίο του κυρίου Χ. Θεοδούλου έχει κυκλοφορήσει και σε ελληνική μετάφραση, αλλά συνιστάται το πρωτότυπο στα αγγλικά. Τέλος, μια αμερόληπτη και ακριβοδίκαιη εικόνα της ζωής των Ελλήνων στα χρόνια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου δίνει το βιβλίο του κ. Γρηγόρη Μπελιβανάκη, «Οι Αγγλογάλλοι στη Μήλο», που στηρίζεται στα αρχεία του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού.
Ισως συγγραφικές προσπάθειες όπως αυτές της κυρίας Α. Κακούρη να βοηθήσουν να έλθει κάποτε το «μεθαύριο» που είχε ονειρευτεί ο Γεώργιος Βλάχος.

Γιάννης Ζέρβας
Μεσσήνη, Μεσσηνίας

3. Βενιζέλος, Κονδύλης και «φιλοφρονήσεις»

Κύριε διευθυντά

Πολλοί πολλά καταμαρτυρούν εις βάρος του κ. Πάνου Καμμένου (ότι όλα είναι «άνευ προηγουμένου» για την πολιτική ιστορία της χώρας), όμως η θεαματική αξιοποίηση της Πολεμικής μας Αεροπορίας για τον μεγάλο πανηγυρισμό της εξόδου του από την κυβέρνηση και το υπουργείο Ε.Α. έχει ανάλογο (κατά το πολιτικό ήθος) προηγούμενο. Το περιγράφει γλαφυρά ο Σταμάτης Μερκούρης, πατέρας της αλησμόνητης Μελίνας, στο βιβλίο του «Γεώργιος Κονδύλης, 1879-1936» (έκδοση 1954), εξηγώντας με ποιο τρόπο γύρισαν στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1935, μετά τη συντριβή του κινήματος των δημοκρατικών στις όχθες του Στρυμόνα. (Ο πρώην βενιζελικός Γεώργιος Κονδύλης ως πολέμαρχος του Παναγή Τσαλδάρη συντόνισε και κατηύθυνε τις επιχειρήσεις, άμεσος δε συνεργάτης του ήταν ο Σταμ. Μερκούρης).

Ξεκίνησαν από τη Δράμα αεροπορικώς και: «Το αεροπλάνον, το φέρον τον νικητήν και το επιτελείον του, επλαισιούτο από 30 αεροπλάνα, οδηγούμενα από τους τόσον ηρωικώς αγωνισθέντας αεροπόρους (σημ.: υπό την ηγεσία του σμηνάρχου Ρέππα).

Αλλά εκείνο το οποίον θα μείνει αλησμόνητον και εις ημάς και εις όλους είναι η θριαμβευτική του διαδρομή (του Γ. Κονδύλη) εκ Τατοΐου μέχρις Αθηνών. Εγώ τουλάχιστον δεν ενθυμούμαι τοιούτον θρίαμβον ειμή δύο μόνον ετέρους: Οταν δαφνοστεφής, επικεφαλής της 2ας Μεραρχίας, επέστρεψεν ο βασιλεύς Κωνσταντίνος το 1913 και όταν πάλιν η θέλησις του ελληνικού λαού τον επανέφερεν από την μαρτυρικήν του εξορίαν το 1920.

Κατά την διαδρομήν παρετήρουν τον αρχηγόν καθήμενος πλησίον του. Εις το χαλύβδινον πρόσωπόν του δεν διεγράφετο κανένα αίσθημα υπερφίαλον και εγωπαθές. Γαλήνιος και ήρεμος (...) με την συνείδησίν του αναπαυμένην, ότι εξετέλεσε το καθήκον του προς την πατρίδα και τας λαϊκάς ελευθερίας, τας οποίας απέδειξεν πόσον εσέβετο μέχρι της τελευταίας του πνοής».

Να όμως και ένα δείγμα… γαλήνιου και ήρεμου Κονδυλικού λόγου, από την προκήρυξή του «Προς τον στρατόν της νομίμου Κυβερνήσεως», μετά τη συντριβή του κινήματος:

Η ιερά αγανάκτησις, η οποία εξεδηλώθη από του Ταινάρου μέχρι του Στρυμόνος διά τη θρασείαν αξίωσιν του παράφρονος της Χαλέπας, όπως του στείλωμεν γην και ύδωρ από τον Μωρηά και την Ρούμελην, από την Ηπειρον και την Μακεδονίαν, θ’ αποτελέσει την αφετηρίαν αναγεννήσεως του Ελληνικού Εθνους»...

Ο «παράφρων της Χαλέπας» ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος!.. Αλλά και οι έπαινοι Μερκούρη προς τον «πολέμαρχο» Κονδύλη (που είχε διατελέσει και υπουργός Στρατιωτικών – σαν να λέμε Εθνικής Αμυνας), κάποιους σύγχρονους επαίνους θυμίζουν.

Γεράσιμος Μιχαήλ Δώσσας
Θεσσαλονίκη

4. Από την απομύζηση έως το Εξαρχιστάν
Κύριε διευθυντά

Στην έγκριτη «Καθημερινή» της 30/12/2018 (σελ. 25) γράφει ο κ. Ν. Μαραντζίδης ότι: «Αρέσει - δεν αρέσει, η χώρα σήμερα είναι καλύτερα σε σύγκριση με το 2015». Δεν δίνει όμως ούτε ένα στοιχείο, οπότε θα έπειθε ίσως κάποιον αναγνώστη ότι είναι σωστή η άποψή του. Εμένα ως νουνεχή Ελληνα πολίτη συνταξιούχο δεν με πείθει, και του απαντώ με στοιχεία ότι είμαστε χειρότερα.

1. Στο ότι: «Η ανεργία μειώθηκε». Δεν θα έπρεπε να λάβουμε υπ’ όψιν για τον υπολογισμό του μεγέθους της α) τις 500.000 νέων που έφυγαν για το εξωτερικό προς αναζήτηση εργασίας, β) την υπερμεγέθυνση του Δημοσίου (που δεν χρειάζεται) με την πρόσληψη εκατοντάδων μετακλητών, συμβασιούχων, συμβούλων και όσων άλλων εξαγγέλονται και γ) με την πρόσληψη από ορισμένες επιχειρήσεις εργαζομένων με 200-300 ευρώ;

2. Στο ότι: «Η οικονομία καταγράφει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης». Από πού προήλθε το πολυδιαφημιζόμενο πλεόνασμα; Οχι βέβαια από ανάπτυξη, αλλά α) από την υπερφορολόγηση (τη μεγαλύτερη που έγινε ποτέ) – το ομολόγησε και ο κ. Τσακαλώτος όταν είπε: «Για να πετύχουμε το πρωτογενές πλεόνασμα, επιβαρύναμε υπέρ το δέον τμήματα της κοινωνίας», β) από την καθυστέρηση εκδόσεως της σύνταξης σε 162.241 συνταξιούχους (στοιχεία του υπουργείου Εργασίας), γ) από τον μηδενισμό των δημοσίων επενδύσεων με τη μεταφορά 25(;) δισ. και από μερικά άλλα για να μοιράσει η κυβέρνηση επιδόματα-ψιχία σε μερικές χιλιάδες Ελλήνων τους οποίους προηγουμένως είχε φτωχοποιήσει. Το 2014 η χώρα ήταν η πρώτη στην Ευρώπη ως προς τον ρυθμό ανάπτυξης και ετοιμαζόταν να βγει από τα μνημόνια.

3. Στο ότι: «Κάτι κινείται στην αγοραστική δύναμη των ανθρώπων». Το πρώτο τρίμηνο του 2018 η Ελλάδα κατεγράφη τελευταία στην Ε.Ε. σε κατανάλωση. Πέραν των ανωτέρω, ας μην ξεχάσουμε ότι α) το α΄ εξάμηνο του 2015 στοίχισε στους Ελληνες 100 δισ., β) το χρέος, από 319 δισ. στα τέλη του 2014, έφθασε (στοιχεία του α΄ εξαμήνου του 2918) στα 345,4 δισ., γ) το Χρηματιστήριο ήταν στις 1.400 μονάδες επί «Σαμαροβενιζέλων» (κατά τη «συριζανελέητη» διάλεκτο) και τώρα βάζει πλώρη για τις 500 μονάδες, δ) η μεγαλύτερη, από το 1950, και πιο υγιής και κερδοφόρα επιχείρηση, η ΔΕΗ, έφτασε, για πρώτη φορά, να έχει ζημίες. Αρκούν αυτά για την οικονομία. Αλλά και σε άλλους τομείς τι γίνεται;

Ερωτώ τον κ. Μαραντζίδη.

Είμαστε καλύτερα με το Εξαρχιστάν ή με τους τρομοκράτες να βάζουν εκρηκτικά, όπως πρόσφατα στο συγκρότημα του ΣΚΑΪ και της «Καθημερινής» και στον Ναό του Αγίου Διονυσίου ή με τον αμετανόητο αρχιεγκληματία Κουφοντίνα (11 φορές ισόβια) να κάνει βόλτες στους δρόμους όπου είχε εκτελέσει τα θύματά του ή με τον «Ρουβίκωνα» να σπάει και να βάφει όπου του γουστάρει; Λυπούμαι ειλικρινά, κ. Μαραντζίδη, αλλά σας έχει διαφύγει η πραγματικότητα, εκτός εάν, και για κάποιους λόγους, την αφήσατε ηθελημένα να σας διαφύγει.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΛΕΤΣΟΣ
Συγγραφέας - λαογράφος

5. Τα αποτυπώματα μιας αδελφοκτονίας

Κύριε διευθυντά

Σε πρόσφατο λόγο του στη Βουλή, ο πρωθυπουργός ανεφέρθη παρεμπιπτόντως και στους 70.000 πρόσφυγες που κατέφυγαν στις λεγόμενες «Λαϊκές Δημοκρατίες» μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου. Θα ήθελα να πληροφορήσω τον πρωθυπουργό ότι εκτιμώ πως ένα ποσοστό 30% μέχρι 50% αυτού του αριθμού δεν κατέφυγε οικειοθελώς στις «Λαϊκές Δημοκρατίες», αλλά μετεφέρθησαν εκεί βιαίως και παρά τη θέλησή τους, από τους αντάρτες του λεγόμενου ΔΣΕ, ένας απ’ αυτούς και ο υποσημειούμενος, ηλικίας τότε μόλις 4 ετών.

Ετσι, όταν τον Σεπτέμβριο του 1948 ο κυβερνητικός στρατός ενίκησε και εξεδίωξε τους αντάρτες από τη Μουργκάνα της Θεσπρωτίας, οι αντάρτες μετέφεραν συλλήβδην τους πληθυσμούς της Μουργκάνας, τα χωριά των οποίων ήλεγχαν στρατιωτικά, στην Αλβανία και τελικά στους κάμπους της Ουγγαρίας.

Επέστρεψα στην Ελλάδα το 1954 μαζί με άλλους 1.300 ομήρους των ανταρτών, δηλ. μετά τον θάνατο του Στάλιν, όταν πρωθυπουργός της Ουγγαρίας ήταν ο μετριοπαθής Ιμρε Νάγκι. Μέχρι και διαδήλωση έγινε από τους ομήρους των ανταρτών, μπροστά στο Κοινοβούλιο της Βουδαπέστης, τον Νοέμβριο του 1953, για να επανέλθουμε στην Ελλάδα.

Επιστρέφοντας, οι διαδηλωτές από τη Βουδαπέστη στο γνωστό χωριό «Μπελογιάννης» εξυβρίζοντο και εδέχοντο προπηλακισμούς από τα μέλη του ΚΚΕ γιατί ήθελαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα –και στον πατέρα μας– χωρίς την κόκκινη σημαία...

Αντώνης Ν. Βενέτης
Μοναστηράκι Δωρίδος

6. 1821-2021: ο φιλοτελισμός ως όχημα ενίσχυσης ιστορικής μνήμης, αλλά και γνώσης

Κύριε διευθυντά

Σε δύο χρόνια από σήμερα το ελληνικό έθνος θα εορτάσει την 200ή επέτειο από την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως για την ανεξαρτησία του και την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Είναι υποχρέωση του κράτους να προβάλλει αυτό το τόσο σημαντικό ιστορικό γεγονός. Ενας τρόπος είναι και η κυκλοφορία από τα Ταχυδρομεία αναμνηστικών σειρών σχετικών με το εορταζόμενο γεγονός. Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία και ιδιαίτερα η Φιλοτελική τους υπηρεσία δεν έχει μέχρι τώρα προβεί (εξ όσων γνωρίζουμε) σε ανακοίνωση για τις προθέσεις της στο αναφερόμενο θέμα. Πιστεύουμε ότι υπάρχει σχετική καθυστέρηση, καθώς γνωρίζουμε ότι η όλη διαδικασία είναι χρονοβόρα (ιδιαίτερα σε περίπτωση που θα χρειαστεί σχετικός διαγωνισμός με υποβολή προτάσεων). Η επιλογή των θεμάτων και του αριθμού των σειρών, όπως και ο χρόνος εκδόσεως και κυκλοφορίας, είναι μεγάλης σημασίας. Σημειώνουμε το γεγονός ότι ο κατάλληλος προγραμματισμός σε ένα τέτοιας σημασίας ζήτημα μπορεί να γίνει πηγή σοβαρού οικονομικού κέρδους για τα ίδια τα ΕΛΤΑ, καθώς η απήχηση που έχει παγκοσμίως το ιστορικό αυτό γεγονός θα είναι αιτία για αυξημένη ζήτηση αυτών των γραμματοσήμων. Μήπως τα ΕΛΤΑ μπορούν να πληροφορήσουν το φιλοτελικό κοινό για τις προθέσεις τους;

Το σωστό είναι όχι μόνο να επισημαίνουμε και να υπενθυμίζουμε στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες ορισμένα ζητήματα, αλλά και να προτείνουμε και λύσεις. Στο πνεύμα αυτό η πρότασή μας είναι:

Α. Να τεθούν σε κυκλοφορία από εφέτος το 2019, αλλά και το 2020 και το 2021, σειρές αναφερόμενες στην Ελληνική Επανάσταση. Οι σειρές που θα εκδοθούν θα πρέπει να αφιερωθούν το 2019 σε πρόσωπα που δραστηριοποιήθηκαν προ της Επαναστάσεως (πολιτικοί, λαϊκοί ως ο Ρήγας Φεραίος, ο Αδαμάντιος Κοραής). Το 2020 στην Εκκλησία (Παλαιών Πατρών Γερμανός, Γρηγόριος Ε΄, Νικόδημος ο Αγιορείτης, Θεόφιλος Καΐρης, Ιγνάτιος Ουγγροβλαχίας) και το 2021 στους αγωνιστές του Αγώνα και ιδιαίτερα σε αυτούς που δεν έχουν τιμηθεί έως σήμερα μέσω των ΕΛΤΑ.

Β. Να επανεκδοθούν εκτός των γραμματοσήμων και «φεγιέ» με 6 γραμματόσημα από τη σειρά του 1930 σε κάθε «φεγιέ» (ένα κάθε χρόνο για τα επόμενα 3 χρόνια).

Γ. Να κυκλοφορήσει σειρά (και feuillet) με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, τον Εμμανουήλ Ξάνθο, τον Νικόλαο Σκουφά και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ. Στο feuillet, θα μπορούσε να υπάρχει η οικία του Γρηγορίου Ιωάννου Μαρασλή στην Οδησσό, όπου υπήρξε η έδρα της Φιλικής Εταιρείας και που σήμερα είναι μουσείο.

Δ. Την έκδοση στο τέλος του 2021 ειδικού βιβλίου - λευκώματος (παρόμοιο με το αντίστοιχο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004).

Πιστεύουμε ότι η σωστή διαχείριση θα είναι επωφελής, τόσον από απόψεως προβολής της χώρας, αλλά και από απόψεως οικονομικών οφελών για τα ΕΛΤΑ.

Δημήτριος Θεοφίλου
Πολιτικός μηχανικός, ομότ. μέλος ΤΕΕ

Δημήτριος Κορρές
Ιατρός, ομότ. καθηγητής ΕΚΠΑ