"...Κατέβηκαν σαν αλαλάζον μπουλούκι στα πεδία μάχης που οι ίδιοι επέλεξαν και ακολούθησαν συνεχείς υποχωρήσεις, ήττες καικατραπακιές, θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την πανωλεθρία με ανασκούμπωμα, με γενναία παραδοχή της λάθος εκτίμησης, με αλλαγή πλεύσης. Ολα αυτά απαιτούν στρατηγική, νηφαλιότητα, σοβαρότητα και κυρίως δουλειά, έννοιες που ποτέ δεν κόσμησαν τα λιτά βιογραφικά των περισσότερων κυβερνητικών στελεχών. Αντ’ αυτών προτίμησαν τη διαρκή μασκαράτα. Ντύθηκαν αντισυμβατικοί και νόμιζαν ότι οι ανοιχτοί γιακάδες θα συντηρήσουν την ψευδαίσθηση της επανάστασης. Το κομματικό τους ακροατήριο φαίνεται ότι βολεύτηκε με την αλλαγή αντιπάλου και πλέον δεν καρδιοχτυπά για το διώξιμο της αντιλαϊκής τρόικας ή το κλείσιμο των νατοϊκών βάσεων του θανάτου, αλλά διεγείρεται στη θέα του αγραβάτωτου πρωθυπουργικού στέρνου. Ελα όμως που ο κόμπος των αδιεξόδων συνεχώς σφίγγει, οπότε δεν αρκεί το αρχικώς χαριτωμένο λασκάρισμα των κουμπιών του πουκαμίσου για να αντιμετωπιστούν...."

Το autocue από τα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ"

"Επένδυση", 19/11/16

ΟΙ ΑΓΡΟΙΚΟΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
Του Βαγγέλη Περρή
Αγροίκοι; Ξεκίνησαν με μεγάλα σχέδια. Ετοιμάζονταν να σώσουν την Ελλάδα, την Ευρώπη, τον κόσμο ολόκληρο. Μπερδεύοντας την αληθινή ζωή με τα φοιτητικά αμφιθέατρα, ήταν σίγουροι ότι με ένα ψήφισμα, με έναν νόμο, με ένα άρθρο, θα κατατρόπωναν τον καπιταλισμό. Το δήλωναν σε συγκεντρώσεις, συνέδρια, τοκ σόου κι εκεί σταμάτησε η  προετοιμασία τους. Οταν ήρθε η ώρα υλοποίησης των υπεσχημένων, κατάλαβαν ότι τα παχιά λόγια δεν αποτελούν όπλο. Κατέβηκαν σαν αλαλάζον μπουλούκι στα πεδία μάχης που οι ίδιοι επέλεξαν και ακολούθησαν συνεχείς υποχωρήσεις, ήττες καικατραπακιές, θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την πανωλεθρία με ανασκούμπωμα, με γενναία παραδοχή της λάθος εκτίμησης, με αλλαγή πλεύσης. Ολα αυτά απαιτούν στρατηγική, νηφαλιότητα, σοβαρότητα και κυρίως δουλειά, έννοιες που ποτέ δεν κόσμησαν τα λιτά βιογραφικά των  περισσότερων κυβερνητικών στελεχών. Αντ’ αυτών προτίμησαν τη διαρκή μασκαράτα. Ντύθηκαν αντισυμβατικοί και νόμιζαν ότι οι ανοιχτοί γιακάδες θα συντηρήσουν την ψευδαίσθηση της επανάστασης. Το κομματικό τους ακροατήριο φαίνεται ότι βολεύτηκε με την αλλαγή αντιπάλου και πλέον δεν καρδιοχτυπά για το διώξιμο της αντιλαϊκής τρόικας ή το  κλείσιμο των νατοϊκών βάσεων του θανάτου, αλλά διεγείρεται στη θέα του αγραβάτωτου πρωθυπουργικού στέρνου. Ελα όμως που ο κόμπος των αδιεξόδων συνεχώς σφίγγει, οπότε δεν αρκεί το αρχικώς χαριτωμένο λασκάρισμα των κουμπιών του πουκαμίσου για να αντιμετωπιστούν. Η λύση βρίσκεται στον περαιτέρω εκχυδαϊσμό της συμπεριφοράς. Οταν ανακρούεται ο εθνικός ύμνος, ο διεθνιστής πρωθυπουργός ανοίγει τα πόδια και ξύνεται. Οταν συναντιόνται οι αρχηγοί των δυτικών Δημοκρατιών, ο αντιευρωπαϊστής πρωθυπουργός χαχανίζει με τους συνοδούς του. Οταν μιλούν στη Βουλή οι αρχηγοί των αστικών κομμάτων, ο κομμουνιστής πρωθυπουργός τούς γυρίζει την πλάτη και φεύγει για τσίπουρα. Κάτω απ’ αυτό το πρίσμα, η συμπεριφορά που ο σ. Τσίπρας επεφύλαξε απέναντι στον Ομπάμα ήταν απολύτως αναμενόμενη. Στην τετ α τετ συνάντησή τους ξάπλωσε τόσο άνετα που ο  ανδρισμός του βρέθηκε σε πρώτο πλάνο, βαρέθηκε με τον καλεσμένο και του το έδειξε μ’ ένα χασμουρητό, βιαζόταν να φύγει γι’ αυτό κοιτούσε συνέχεια το ρολόι του κ.ά. Αν μπορούσαμε να διαβάσουμε τη σκέψη του, υποψιαζόμαστε πως θα φανταζόταν ότι μ’ αυτό τον τρόπο έδειχνε στον πλανητάρχη ότι μπορεί να έκανε κάποιους συμβιβασμούς, αλλά κατά βάθος παραμένει ένας αδούλωτος επαναστάτης,που απλώς κάνει ένα διάλειμμα. Αν διαβάζαμε και τη σκέψη του Ομπάμα, σίγουρα θα προβληματιζόταν για τις διαδικασίες που έφεραν ως εκπρόσωπο της χώρας του Μέτρου και της Ευγένειας έναν αγροίκο.

Βλαχαδερά: Το πιο άβολο επάγγελμα αυτής της εποχής ήταν το γράψιμο δικαιολογιών για τη συμπεριφορά του σ. Αλέξη κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Ομπάμα. Ακόμη και τα σάιτ 'που έχουν επιλέξει ως μέσο επιβίωσης τις φιλοκυβερνητικές υμνολογίες, για τη συγκεκριμένη περίπτωση δυσκολεύτηκαν κι έπρεπε να περιμένουν τη «γραμμή», ώστε να βρουν τις  κουβέντες που θα έδιναν παρηγοριά στον άρρωστο. Τελικά τις ανακάλυψαν στην ανάρτηση της πασιονάριας του ΣΥΡΙΖΑ σ. Αντζυς Σαμίου («θέλω να νιώσω το φιλί εκεί που καίγομαι πολύ, πιο χαμηλά, πιο χαμηλά»), η οποία χαρακτήρισε σαν «βλαχαδερά» όσους αντέδρασαν στα χασμουρητά του ο. Αλέξη και υπενθύμισε «το αγόρι που έχει κάνει τον πλανήτη να μιλάει γι’ αυτόν είναι του 15μελούς και όχι της αδελφότητας του Χάρβαρντ». Η συγκεκριμένη παρέμβαση γνώρισε τη διαδικτυακά αποθέωση από τους ευαίσθητους αγωνιστές,  κυρίως στο κομμάτι που αναφέρεται στην «αδελφότητα του Χάρβαρντ». Δήλωσαν την ευαρέσκειά τους γιατί ξεχειλίζει από σεξουαλικά υπονοούμενα, τα οποία θα ζήλευε η Χρυσή Αυγή.

Γοητεία: Στον αντίποδα της πρωθυπουργικής συμπεριφοράς βρέθηκαν αυτοί που λάτρεψαν τον Αμερικανό πρόεδρο για όσα είπε και έκανε, αλλά και γι’ αυτά που δεν είπε και δεν έκανε! «Αυτός είναι ο τσολιάς που γοήτευσε τον Ομπάμα», ήταν ο τίτλος μεγάλου ενημερωτικού σάιτ. Αναφερόταν σ’ έναν τσολιά που απλώς φωτογραφήθηκε από κάποιον
συνοδό της αποστολής,ο οποίος δοκίμαζε τις δυνατότητες του iphone σχετικά με το εστιακό βάθος και μάλιστα το ανέγραφε κάτω απ’ τη φωτογραφία! Στο ίδιο δημοσίευμα, οι
αναγνώστες μάθαιναν ότι πρέπει να είμαστε εθνικώς υπερήφανοι, γιατί η σχετική πόζα «τυπώθηκε σε όλα τα πρωτοσέλιδα του διεθνούς Τύπου». Η αλήθεια είναι ότι πέρα από
το Instagram, η εν λόγω φωτογραφία δεν φιλοξενήθηκε σε καμία σελίδα κανενός περιοδικού ή εφημερίδας.

Διεκδίκηση; Μόλις τελείωσε η ομιλία του Ομπάμα στο Ιδρυμα Νιάρχος, απ’ τα μεγάφωνα ακούστηκε η φωνή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Αναμένεται παρέμβαση του
πρωθυπουργού της Αλβανίας, ο οποίος θα πανηγυρίζει γιατί ο πλανητάρχης επισκέφθηκε την Αθήνα που δημιούργησαν οι Αλβανοί, θαύμασε την Ακρόπολη που έσωσαν πάλι οι
Αλβανοί και γοητεύτηκε από ένα αρβανίτικο τραγούδι.

Εγκώμιο: Αυτά που είπε στην ομιλία του ο Ομπάμα ήταν για πολλούς βάλσαμο, όχι τόσο για τις αναφορές στα φιλελληνικά κλισέ που μας ενθουσιάζουν (φιλότιμο, φουστανέλα,
φέτα, Αντετοκούνμπο), αλλά γιατί μετά από πολύ, πολύ καιρό ακούσαμε μια πολιτική ομιλία που χρησιμοποιούσε κι άλλες λέξεις πέρα απ’ τις «διαπλοκή, συμφέροντα, προδότες,
καταγγέλλουμε» κ.λπ.

Ζορμπάς: Ο ο. Παυλής Πολάκης ανέλαβε να μας φέρει στα ίσα μας. Μετά την ομιλία του Ομπάμα που αναφερόταν στην εξουσία του Δήμου, το παράδειγμα του Περικλή και την
ανάγκη συνύπαρξης και συνεργασίας χωρίς εμπόδια φυλής ή θρησκείας, ο Ελλην πολιτικός υπενθύμισε ότι η Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν χαμπαριάζει από τέτοια φιλελέ φτιασίδια.
Εξέδωσε λοιπόν μία ακόμη ανακοίνωση, απ’ αυτές που προκαλούν υπερηφάνεια στον ίδιο και θλίψη στους υπόλοιπους, η οποία αποτελεί ένα ακόμη μνημείο κυβερνητικής ζαλάδας.
Με την πίστη ότι η επίσκεψη Ομπάμα αυτομάτως έφερε μεί-ωση του χρέους (!) χαρακτήρισε «λαμόγια και φερέφωνα της διαπλοκής» όσους δεν συμμετέχουν στον ενθουσιασμό του.
Επίσης τους κατήγγειλε σαν «δηθενάδες του μικροαστικού ψευτοευπρεπεισμού», χρησιμοποιώντας δικούς του γραμματικούς κανόνες, άλλωστε η γλώσσα είναι σαν τη γραβάτα και χρέος της αριστεράς είναι να τις πετάξει στα σκουπίδια.

Ηθικό δίδαγμα: Φτάνει μια στιγμή που όσα έγραφες στο twitter επιστρέφουν και σε πλακώνουν. Τι το ήθελε ο σ. Τσίπρας εκείνο το «απαγόρευση συναθροίσεων επιβάλλει
ένα κράτος καταστολής με χουντικά διατάγματα επειδή φοβάται τον λαό», που είχε αναρτήσει λίγο πριν γίνει πρωθυπουργός; Αλλο ένα κομμάτι του παρελθόντος του που τον
πήρε στο κυνήγι...

Θανάσης Πλεύρης: Ενας άνθρωπος δίνει μάχη για τη ζωή του. Είναι η στιγμή που πηγαίνουν στην άκρη οι ιδεολογίες και οι αντιπαραθέσεις κι έτσι πράττουν όλες οι φυλές
από τα βάθη του Αμαζονίου μέχρι τους πάγους της Αλάσκας. Μόνο οι έμμισθοι της «φιλεύσπλαχνης αριστεράς» δεν ακολουθούν αυτόν τον έσχατο κανόνα ανθρώπινης συμπεριφοράς και βρωμίζουν το διαδίκτυο με χυδαιότητα, που πλέον αποτελεί σήμα κατατεθέν του χώρου.

Ιδρυμα Νιάρχος: Τα μαχόμενα αριστερά σάιτ αντιμετώπισαν με αμηχανία την επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου. Ξεπέρασαν τον ιδεολογικό σκόπελο ως συνήθως,
δηλαδή με μία ακόμη ψεκασμένη θεωρία.μΑυτή τη φορά ξεσκέπασαν τον ρόλο του Ιδρύματος Στ. Νιάρχου αποκαλύπτοντας ότι η συγκέντρωση στην Πνύκα ακυρώθηκε κατόπιν σχεδίου, για να μεταφερθεί επίτηδες στις εγκαταστάσεις του Ιδρύματος, με αυτό τον τρόπο να ακουστεί στα διεθνή MME το όνομα Νιάρχος και έτσι ν’ ανέβουν οι δουλειές του καπιταλισμού...

Μπαράκ: Επρεπε να περάσουν οκτώ χρόνια προεδρικής θητείας και να έρθει ο άνθρωπος αυτοπροσώπως στη χώρα μας για να μάθουν τα δελτία ειδήσεων ότι το όνομα του Ομπάμα είναι Μπαράκ, με τον τόνο στη λήγουσα.

Νίκη: Ξεκίνησε και το Voice! Το τραγουδιστικό τάλεντ σόου που γνωρίσαμε στον ΑΝΤΙ μετακόμισε στον Star χωρίς να μεταδοθεί και τελικά βρέθηκε στον SKAI έκανε πρεμιέρα. Ανατρέξαμε στα σάιτ που ασχολούνται με την τηλεόραση προκειμένου να μάθουμε την υποδοχή που του επιφύλαξε το κοινό. Το ένα σάιτ έγραφε «εκτοξεύτηκε το Voice», το άλλο
«δεν εκτοξεύθηκε το Voice». Αμφότερα αναφέρονταν στα ίδια ποσοστά, αλλά η οπτική γωνία διαφέρει λόγω εξαρτήσεων.

Ομιχλώδες: Το τοπίο των πρωινών εκπομπών όλο και θολώνει. Με την καινούρια χρονιά η ομίχλη θα έχει καταπιεί ένα πρόγραμμα και δεν θα το ξαναδούμε...

Χειροπέδες: Ενας «παρουσιαστής» συνελήφθη γιατί έταζε λαγούς με πετραχήλια και ταυτόχρονα εκβίαζε. Το γεγονός συνέβη στη Θεσσαλονίκη, αλλά φοβόμαστε ότι το είδος
ευδοκιμεί σε ολόκληρη τη χώρα. Η ανάγκη της τηλεόρασης για χωρίς κανόνες καταγραφή της gossip επικαιρότητας έφερε στην επιφάνεια μια σειρά από αυτοαποκαλούμενους
ρεπόρτερ, που αυτή ακριβώς τη δουλειά κάνουν. Διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις και εκβιάζουν.

Ψευτοκρητικοί: Ωραίο το σίριαλ «Η λέξη που δεν λες». Οι χαρακτήρες είναι πειστικοί, ο σκηνοθέτης το ψάχνει, η υπόθεση έχει ενδιαφέρον. Αυτό που δυσκολευόμαστε να  καταλάβουμε είναι γιατί κάποιοι ηθοποιοί θα πρέπει να μιλούν ψευτοκρητικά, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που παραπέμπει περισσότερο στις ταινίες με τον Μανωλιό, παρά σε δραματικό σίριαλ.