Εκ των δύο «υποψηφίων» που αναφέρω, των κ. Βενιζέλου και Τασούλα, συνομίλησα τηλεφωνικά με τον δεύτερο, τον κ. Τασούλα – μια που η δική του υποψηφιότητα είχε και την περισσότερη ένταση στο χρονικό διάστημα που προανέφερα. Τον βρήκα στον κινηματογράφο, αν και δεν μου ανέφερε ποια ταινία πήγε να παρακολουθήσει, τον ρώτησα αν ισχύει ό,τι κυκλοφορεί επ’ εσχάτων ότι θα είναι εν τέλει η επιλογή Μητσοτάκη. Μου δήλωσε καθαρά ότι, πλην μιας προ ολίγων ημερών σχετικής συζήτησης που είχε με τον Πρωθυπουργό, «τίποτε άλλο καινούργιο δεν υπάρχει». Από ευγένεια, δεν ρώτησα αν το «σχετικής συζήτησης» έφθανε μέχρι την ανακοίνωση σε αυτόν της απόφασης για το πρόσωπό του. Τον προφύλαξα κι από την πιθανότητα να μου απαντήσει κανένα «τσάμικο», το οποίο θα επιβάρυνε τη σχέση μας, και δεν είναι ωραίο πράγμα αυτό – Ηπειρώτες όντες και οι δυο. Το μόνο που μου είπε είναι αυτό που ήδη ξέρουμε, ότι τελειώνει η κλεψύδρα. Ες αύριον (ή από αύριο…) τα σπουδαία…

 Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

D-Day για Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Πλησιάζουμε, όπως όλα δείχνουν στην D-Day, την ημέρα δηλαδή που ο πρόεδρος Κυριάκος θα ανακοινώσει το όνομα της προσωπικότητας που θα προτείνει για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Κι όσο πλησιάζουμε στην ημέρα αυτή, που μπορεί να είναι από αύριο Τετάρτη, μετά τη συνάντησή του με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας κυρία Κατερίνα Σακελλαροπούλου, μέχρι την επόμενη Δευτέρα που ο μήνας (θα) έχει 20, όλο και εντείνεται η… κολοκυθιά σχετικά με την επιλογή Κυριάκου. Κόσμος πάει κι έρχεται σε αυτό το ιδιότυπο «χρηματιστήριο», στο οποίο μόνο ένας γνωρίζει τη «μετοχή» που θα σαρώσει. Ολοι οι υπόλοιποι αρκούνται σε μικροϋπολογισμούς, οι οποίοι στο τέλος της ημέρας θα πάνε, με εξαίρεση έναν, στον λεγόμενο «κουβά» των στοιχηματικών εταιρειών.

Ευτυχώς, για την αξιοπιστία, τον σεβασμό και την αξιοπρέπεια του θεσμού, οι στοιχηματικές απέφυγαν να στήσουν κάποιο στοίχημα για την επιλογή Μητσοτάκη σχετικά με την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Φαβορί και εκπλήξεις

Γιατί πολύς κόσμος θα έχανε τα χρήματά του και ελάχιστοι θα κέρδιζαν. Διότι ας πούμε ότι «παίζουν» πολύ δυνατά τις τελευταίες ώρες τα ονόματα του Κώστα Τασούλα και του Ευάγγελου Βενιζέλου ή του Ευάγγελου Βενιζέλου και του Κώστα Τασούλα (δεν θέλω προβλήματα με τη… μαρκίζα, γι’ αυτό και βάζω τα ονόματα κατ΄ αυτόν τον τρόπο). Τρέχουν λοιπόν οι στοιχηματζήδες και ποντάρουν στον έναν ή τον άλλο «υποψήφιο». Και βγαίνει ο Μητσοτάκης μετά και ανακοινώνει, ας πούμε, τον καθηγητή Αστροφυσικής και ακαδημαϊκό κύριο… Κριμιζή!!

Εκτός από κανέναν τρελό που θα έχει παίξει το όνομα 1:1000, το όνομα του κ. Κριμιζή, όλοι οι άλλοι στον «κουβά». Σωστά;

Η «πληροφορία»

Πιο σωστά δεν γίνεται! Ευτυχώς όμως, όπως προαναφέρω, οι στοιχηματικές απέφυγαν αυτό το «στοίχημα» και έτσι απέκτησαν χώρο και δυνατότητα… διασποράς οι «διακινητές» κάθε είδους εικασιών και εκτιμήσεων υπό μορφή «ειδήσεων», ορισμένοι δε δήθεν καλά πληροφορημένοι για τις προθέσεις Μητσοτάκη. Αυτοί οι τελευταίοι είναι που γέμισαν τον κόσμο το βράδυ της Κυριακής και χθες ως το μεσημέρι με την «πληροφορία» ότι έχει τελειώσει το πράγμα, «ο Κυριάκος επέλεξε τον Τασούλα» για Πρόεδρο.

Με πήραν δυο τρεις για να με ενημερώσουν σχετικά. Ο διάλογος ήταν πανομοιότυπος.
– Σ’ το είπε ο ίδιος;
– Οχι. Το έχω από καλή πηγή.
– Πόσο καλή;
– Από άνθρωπο που μιλάει μαζί του. Δίπλα του.
– Τον Σκέρτσο;
– Οχι ο Σκέρτσος, άλλος.
– Από τον Μαρινάκη;
– Οχι ο Παύλος.
– Δεν μένουν και πολλοί. Τον Μυλωνάκη;
– Οχι, ούτε τον Μυλωνάκη.

Πριν καταλήξω να ρωτήσω αν η πηγή είναι ο φουκαράς ο… Πίνατ, γύριζα τη συζήτηση πότε στον Παναθηναϊκό και το κάζο με τον Πανσερραϊκό και πότε στον καιρό. Δεν είχε νόημα. Πλην ενός, να θέλει κάποιος να «κάψει» Βενιζέλο – Τασούλα ή Τασούλα – Βενιζέλο (η μαρκίζα που λέγαμε) για να μας εκπλήξει με καμιά επιλογή την οποία δεν την περιμένει κανείς – τύπου Κριμιζή που προαναφέρω…

Τελειώνει η κλεψύδρα

Εκ των δύο «υποψηφίων» που αναφέρω, των κ. Βενιζέλου και Τασούλα, συνομίλησα τηλεφωνικά με τον δεύτερο, τον κ. Τασούλα – μια που η δική του υποψηφιότητα είχε και την περισσότερη ένταση στο χρονικό διάστημα που προανέφερα. Τον βρήκα στον κινηματογράφο, αν και δεν μου ανέφερε ποια ταινία πήγε να παρακολουθήσει, τον ρώτησα αν ισχύει ό,τι κυκλοφορεί επ’ εσχάτων ότι θα είναι εν τέλει η επιλογή Μητσοτάκη.

Μου δήλωσε καθαρά ότι, πλην μιας προ ολίγων ημερών σχετικής συζήτησης που είχε με τον Πρωθυπουργό, «τίποτε άλλο καινούργιο δεν υπάρχει».
Από ευγένεια, δεν ρώτησα αν το «σχετικής συζήτησης» έφθανε μέχρι την ανακοίνωση σε αυτόν της απόφασης για το πρόσωπό του. Τον προφύλαξα κι από την πιθανότητα να μου απαντήσει κανένα «τσάμικο», το οποίο θα επιβάρυνε τη σχέση μας, και δεν είναι ωραίο πράγμα αυτό – Ηπειρώτες όντες και οι δυο.

Το μόνο που μου είπε είναι αυτό που ήδη ξέρουμε, ότι τελειώνει η κλεψύδρα. Ες αύριον (ή από αύριο…) τα σπουδαία…

Τα «καλλιστεία» και η οφειλή

Το ΠΑΣΟΚ τώρα, που εκ των πραγμάτων (θα) είναι και ο αποδέκτης της πρότασης του προέδρου Κυριάκου, έχει ξεκαθαρίσει ότι αυτή μπορεί να το αφορά, μόνο εφόσον είναι μια προσωπικότητα με κεντροαριστερά χαρακτηριστικά. «Το πρόσωπο για την Προεδρία της Δημοκρατίας πρέπει να προέρχεται από τον προοδευτικό χώρο και όχι από το κυβερνητικό στρατόπεδο», τόνισε (χθες στον Σκάι) ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Ανδρουλάκης. Και αρνήθηκε κατηγορηματικά να μετάσχει στα «καλλιστεία» της επιλογής που ουσιαστικά κάνει η κυβέρνηση. Οπως είπε, απολύτως θεσμικά, «δεν θα μπω σε ονοματολογία, αναμένω τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού», και σημείωσε ότι αν ο κ. Μητσοτάκης δεν προτείνει εκ νέου τη νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου θα πρέπει να το αιτιολογήσει επαρκώς.

Μεταξύ μας, άποψη με την οποία συμφωνώ απολύτως. Αν ο Κυριάκος θεωρεί ότι έκανε λάθος επιλογή στο πρόσωπο της Σακελλαροπούλου το 2020, δεν οφείλει να εξηγήσει στους πολίτες γιατί η κυρία Σακελλαροπούλου δεν ήταν καλή ή έστω ήταν ανεπαρκής Πρόεδρος; Το οφείλει!

Ο «δαίμων του τυπογραφείου»…

Κάποτε ήταν ο «δαίμων του τυπογραφείου» ο οποίος «ευθυνόταν» για διάφορα λάθη που καταχωρίζονταν στα κείμενα της εφημερίδας την επομένη. Στην πραγματικότητα, συνέβαιναν δύο τινά: ή ο αγράμματος συντάκτης έγραφε κάτι που διέφευγε μιας τριπλής γραμμής ελέγχων (αρχισυντάκτης, συντάκτης ύλης, διορθωτής) ή κάποιος από την «τριάδα» αποφάσιζε ότι αυτό – το σωστό – που είχε στο κείμενό του ο συντάκτης έχρηζε διόρθωσης και προχωρούσε στη λαθεμένη. Οι ενδιάμεσοι της τριάδας τώρα, βλέποντας τη συνήθως με κόκκινο στιλό «διόρθωση» στο κείμενο, απέφευγαν να τη διορθώσουν, διότι κανείς δεν ήθελε μπλεξίματα και φασαρίες που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα φρέναραν την έκδοση της εφημερίδας. Κάπως έτσι «περνούσε» το λάθος στην έκδοση, δημοσιευόταν, και τη μεθεπομένη έμπαινε (κανόνας απαράβατος), έπειτα από συνοπτικές «ανακριτικές» διαδικασίες, οπωσδήποτε η «διόρθωση ημαρτημένων». Και αφού είχε προηγηθεί αυστηρή, διευθυντική, επίπληξη του «ενόχου»…

…και η συγγνώμη

Βρέθηκα χθες, για πολλοστή φορά το τελευταίο διάστημα, σε αυτή τη δύσκολη θέση. Απολογούμενος, να πρέπει να κάνω «διόρθωση ημαρτημένων» αναφορικά με λάθη του «Στίγματος». Στο χθεσινό κείμενο λοιπόν για τον Πολάκη, εγώ έγραφα για τον «έμφυλο ρατσισμό» που απέπνεε μια τελευταία ανάρτησή του. Αγνωστη χειρ μετέτρεψε τον «έμφυλο ρατσισμό» σε… «εμφύλιο ρατσισμό»!! Υπάρχει τέτοιος; Ειλικρινά δεν ξέρω.

Τις προάλλες, περιγράφοντας τις συναισθηματικές τρικυμίες που κατατρύχουν τον Αντώνη Σαμαρά και δεν του επέτρεψαν να παραστεί στην κηδεία του Κ. Σημίτη, το ρήμα «κατατρύχουν» έγινε «κατατρέχουν». Σε αναγνώστες που μου επεσήμαναν μέσω e-mails τα λάθη ζήτησα συγγνώμη. Το κάνω κι από εδώ. Δυστυχώς, στην εποχή του autocorrect συμβαίνουν και αυτά. Και αυτή είναι η καλύτερη εκδοχή που μπορώ να δώσω…

Καιρική… παράνοια

Και κάτι «καιρικό»: σε μια χώρα η οποία πλήττεται από παρατεταμένη ανομβρία και μέχρι πριν από ενάμιση μήνα είχαν πέσει στο τραπέζι πανικόβλητες προτάσεις και αμφιλεγόμενες λύσεις για την αντιμετώπισή της, η διήμερη κακοκαιρία παρουσιάζεται από τους μετεωρολόγους περίπου ως η… Δευτέρα Παρουσία!

Και πανικοβάλλουν τον κόσμο για την… καταστροφή που επέρχεται. Αντί ευχαριστιών στον Υψιστο για τις ευεργετικές βροχές που πέφτουν στα πεδινά και τα χιόνια στα ορεινά που θα εξασφαλίσουν (θέλω να πιστεύω) νεράκι για το καλοκαίρι. Μιλάμε για τρέλα!

"ΤΑ ΝΕΑ", 14/01/25

....από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

                                            "Η  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 14/01/24

Δεν είναι υπόθεση ρουτίνας

ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Παρατηρώ πως μερίδα σχολιαστών αντιμετωπίζει την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ως μια πράξη θεσμικής ρουτίνας. Το επιχείρημά τους είναι πως ούτε αρμοδιότητες έχει ούτε πλέον επικρέμαται η απειλή των πρόωρων εκλογών, άρα είναι μια τυπική διαδικασία για έναν θώκο, εν πολλοίς, διακοσμητικό. Συνεπώς, «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε». Τι κι αν εκλεγεί Πρόεδρος με 180 ψήφους ή 160 ή 151. Η δουλειά να γίνει και πάμε παρακάτω στα σοβαρά και τα δύσκολα. Είναι όμως έτσι η κατάσταση;

Παρακάμπτω το θεσμικό ζήτημα –όχι ότι δεν είναι σημαντικό– και μπαίνω κατευθείαν στην ουσία της υπόθεσης. Ο πρωθυπουργός με την απόφασή του για το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας –γυναίκα ή άνδρας– θα φανερώσει τη στρατηγική του για το υπόλοιπο της θητείας του. Διότι στρατηγική είναι η απόφαση αν το προέχον είναι η κομματική συνοχή ή η διατήρηση του ανοίγματος προς την Κεντροαριστερά. Η πρώτη περίπτωση αποτελεί μια συντηρητική επιλογή που θέτει σε πρώτη μοίρα την ενότητα της κυβερνώσας παράταξης. Ο πρωθυπουργός θα θελήσει να αποφύγει εσωτερικούς τριγμούς και να διαμορφώσει – και μέσω του πιθανολογούμενου ανασχηματισμού– ισορροπίες που θα του επιτρέψουν να κυβερνήσει απρόσκοπτα τα υπόλοιπα δυόμισι χρόνια. Συγχρόνως θα στείλει το μήνυμα: ό,τι ήταν να πάρουμε από την Κεντροαριστερά το πήραμε, τώρα κοιτάμε τα δικά μας παιδιά που γκρινιάζουν.

Η δεύτερη περίπτωση θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας «επιθετικής» - ηγεμονικής κίνησης, γεμάτης αυτοπεποίθηση, χωρίς ανασφάλειες, που θα επιβεβαιώνει την κυριαρχία του πρωθυπουργού σε έναν ιδεολογικό και πολιτικό χώρο πολύ ευρύτερο του κόμματός του. Θα αποδεικνύει πως δεν τον ενδιαφέρουν οι γέφυρες με τη Δεξιά του ξανθού γένους, καθώς ο κεντρικός προσανατολισμός του παραμένει ο ίδιος: η συμμαχία της Κεντροδεξιάς με το μεταρρυθμιστικό Κέντρο και τις παρυφές της Κεντροαριστεράς. Μια συμμαχία που έχει αποδειχθεί νικηφόρος.

Εχει σημασία με πόσες ψήφους θα εκλεγεί Πρόεδρος Δημοκρατίας; Τυπικά όχι, διότι το αναθεωρημένο Σύνταγμα προβλέπει και την απλή πλειοψηφία. Ουσιαστικά όμως η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική και όχι μόνο στο συμβολικό επίπεδο. Είναι αυτονόητο, μιλώντας πολιτικά, πως οι 180 ψήφοι έχουν εντελώς άλλη βαρύτητα από τις 160, πολύ δε περισσότερο τις 151, ασχέτως της συνθέσεως αυτής της ευρείας πλειοψηφίας. Να υπενθυμίσω πως η ψήφος εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας δεν επέχει θέση ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση και –με δεδομένη τη στάση του πρωθυπουργού το 2015– δεν είναι νομιμοποιημένη πολιτικά η κομματική πειθαρχία. Η ψηφοφορία είναι ονομαστική και ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του.

Υποθέτω –για να μην πω ότι είμαι σίγουρος– πως ο πρωθυπουργός έχει ήδη πάρει την απόφασή του. Το δε πολιτικό περίγραμμα το οποίο περιέγραψα αφορά την περίπτωση ο υποψήφιος Πρόεδρος να είναι προσωπικότητα προερχόμενη από τον χώρο της πολιτικής. Ειδάλλως, ο πρωθυπουργός δεν χρειάζεται να ψάξει πολύ. Πρόεδρο Δημοκρατίας έχουμε.

"Η  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 14/01/24