Στα λίγα έτη που εργάζομαι ως αναπληρωτής εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση έχω συναντήσει την πλειονότητα ειδικά των μόνιμων εκπαιδευτικών να αντιμετωπίζουν με καχυποψία αλλά και λίγο φόβο την προοπτική της αξιολόγησης, θεωρώντας ότι έχει ως απώτερο σκοπό να διώξει αρκετούς από αυτούς. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να παρέμβει το υπουργείο, με την ίδια την ηγεσία του να καταστήσει σαφές ότι σκοπός της αξιολόγησης είναι να κάνει καλύτερο το εκπαιδευτικό προσωπικό της χώρας και όχι να το στείλει σπίτι του. Εχοντας περάσει και από την ιδιωτική εκπαίδευση, εκεί όπου οι εκπαιδευτικοί αξιολογούνται καθημερινά από προϊσταμένους, συναδέλφους και γονείς, και που εκεί ο κίνδυνος της απόλυσης αν δεν κάνεις σωστά τη δουλειά σου είναι όντως υπαρκτός, θεωρώ ότι είναι καιρός να δούμε από διαφορετική σκοπιά την ευκαιρία της αξιολόγησης και στο δημόσιο σχολείο. Αν εφαρμοστεί με τον σωστό τρόπο, είναι σίγουρο ότι θα βγούμε όλοι καλύτεροι μέσα από αυτήν. Είναι καθαρά στο χέρι του υπουργείου το πώς θα την επεξεργαστεί και θα την εφαρμόσει....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 07/05/20

1. Αεροπορικός τουρισμός: Μια μεγάλη ευκαιρία

Κύριε διευθυντά

Αν σωθεί κάτι αυτό το καλοκαίρι για τον τουρισμό μας θα είναι τα ταξίδια Ευρωπαίων με δικά τους μέσα. Μελέτες δείχνουν ότι λόγω της δαιμονοποίησης των μαζικών αερομεταφορών, και ειδικά των τσάρτερ, θα υπάρξει αύξηση των αφίξεων με ιδιωτικά αυτοκίνητα, ιδιαίτερα από τη Βόρεια Ελλάδα, και του θαλάσσιου τουρισμού, κυρίως με ιστιοπλοϊκά.

Ομως, υπάρχει και ο αεροπορικός τουρισμός που, ενώ στην Ευρώπη έχει μεγάλη άνθηση, στη χώρα μας είναι σχεδόν ανύπαρκτος. Περίπου 40.000 μικρά αεροπλάνα υπάρχουν στην Ευρώπη πραγματοποιώντας 5.900.000 πτήσεις, συνεισφέροντας 80 δισ. ευρώ στο ΑΕΠ της Ενωσης.

Το όνειρο κάθε Βορειοευρωπαίου πιλότου ενός ελαφρού ή υπερελαφρού αεροπλάνου είναι να πετάξει προς τη Μεσόγειο. Στην Ιταλία υπάρχουν 470 μικρά αεροδρόμια, συχνά με αγροτουριστικές υποδομές, στην Κροατία υπάρχει εντυπωσιακή ανάπτυξη κατά μήκος των Δαλματικών Ακτών με φιλικά αεροδρόμια για τη γενική αεροπορία. Η Ελλάδα θα μπορούσε να προσελκύσει ένα μεγάλο μέρος από ιδιοκτήτες και πιλότους τέτοιων αεροπλάνων, που έχουν πολλαπλάσια αγοραστική δύναμη σε σχέση με άλλους τουρίστες. Δυστυχώς, όμως, δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια προσέλκυσης τέτοιου θεματικού τουρισμού, όπως ο αεροπορικός τουρισμός. Οι πανάκριβες χρεώσεις στα ελληνικά αεροδρόμια, η έλλειψη χώρων στάθμευσης, οι γραφειοκρατικές διαδικασίες εισόδου - εξόδου, αν και μέλος της Ε.Ε. και της Συνθήκης Σένγκεν, τα ανεπαρκή ωράρια λειτουργίας των περιφερειακών αεροδρομίων και πολλά άλλα καθιστούν τη χώρα μας ουραγό στον αεροπορικό τουρισμό.

Παρ’ όλα αυτά, η κοινότητα της γενικής αεροπορίας στην Ελλάδα προσπαθεί να πείσει την πολιτεία για την ανάγκη ανάπτυξης του αεροπορικού τουρισμού καταθέτοντας προτάσεις προς τα υπουργεία Τουρισμού και Μεταφορών, ειδικά τώρα, με την πανδημία να απειλεί τον τουρισμό που τόσο έχει ανάγκη η οικονομία μας. Οι πρώτες εκτιμήσεις δείχνουν ότι φέτος χιλιάδες μικρά αεροπλάνα θα θέλουν να έρθουν στη χώρα μας και ιδίως στα νησιά μας. Ελπίζουμε οι αρμόδιοι να ενεργήσουν αποφασιστικά και γρήγορα.

Κώστας Καπάκας

2. Μα, η Γραφή βρίθει ζωής και αισιοδοξίας

Κύριε διευθυντά

Το σαράκι του αγνωστικισμού το έχει στο αίμα του και συχνά πυκνά, με το στασίδι που έχει στην εφημερίδα σας, χτυπάει προκλητικά και ανενδοίαστα. Πολλά τα χτυπήματα, επιτηδευμένα, ύπουλα και στοχευμένα. Οι απαντήσεις που κάποτε δημοσιεύονται τον αφήνουν αδιάφορο. Στο φύλλο της 30ής Απριλίου 2020, ο κ. Κασιμάτης μπερδεύει πολλά θέματα, στα οποία οι αναγνώστες σας έχουν γνώση και είμαι σίγουρος, κατά 99%, ότι έχουν αντίθετη άποψη και αποδοκιμάζουν τις θέσεις του: ομοφυλόφιλοι, Βέμπερ, Κοραής, Εμπειρίκος, επιστρατεύονται στο έργο του! Συγκεκριμένα: στον υπότιτλο ανασφάλεια της εκκλησίας γράφει «...περίμενε ότι θα ενισχυθεί, σαν καταφύγιο για τον φόβο του θανάτου, ο κόσμος την έθεσε σε δεύτερη μοίρα... μπροστά στην πανδημία... έκαναν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου». Και αλλού, συμπύκνωση σε δέκα λέξεις της στάσης του Ελληνισμού στα μεταφυσικά ζητήματα... «ποια μετά θάνατον ζωή; Αυτή είναι και δεν έχει άλλη». Υπέροχα! Εβγαλε τα συμπεράσματά του.

Πριν από περίπου ένα χρόνο είχε γράψει στην εφημερίδα σας ότι θαυμάζει τη λιτότητα και τη σαφήνεια του Ουμπέρτο Εκο για τη θρησκεία, που εκείνος θα ήθελε πολύ να εκφράσει, αλλά δεν μπορούσε: «Η πρώτη αρετή ενός έντιμου ανθρώπου είναι η περιφρόνηση για τη θρησκεία, που μας θέλει να φοβόμαστε το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο, τον θάνατο, και να μισούμε το ωραιότερο... τη ζωή» Εκο. Είχα απαντήσει, αλλά δεν δημοσιεύτηκε η απάντησή μου. Εγραφα τότε: Για τον φόβο στον θάνατο η Γραφή λέει: «Εμοί το ζην Χριστός και το αποθανείν κέρδος». Πού ο φόβος στον θάνατο; Για το μίσος στη ζωή: «Εγώ ήλθον ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσι». Πού το μίσος;

Η Γραφή βρίθει ζωής και αισιοδοξίας κι όποιος την εγκολπώνεται ζει την αιωνιότητα. «Αύτη εστιν η αιώνιος ζωή ίνα γινώσκωσι σε, τον μόνον αληθινόν Θεόν και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν».

Φωκίων Ζώτας
3. Περί αξιολόγησης και καχυποψίας

Κύριε διευθυντά,

Με χαρά διάβασα στην «Καθημερινή» σχετικά με την εφαρμογή της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών που προτίθεται να εφαρμόσει το υπουργείο Παιδείας στο μεθεπόμενο σχολικό έτος. Επίσης, θα ήθελα να σας συγχαρώ για το εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ της «Καθημερινής» σχετικά με όλες τις προκείμενες αλλαγές που έχουν σχεδιαστεί από το υπουργείο, εν συνόλω, στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.

Ωστόσο, θα ήθελα να επισημάνω το εξής: Στα λίγα έτη που εργάζομαι ως αναπληρωτής εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση έχω συναντήσει την πλειονότητα ειδικά των μόνιμων εκπαιδευτικών να αντιμετωπίζουν με καχυποψία αλλά και λίγο φόβο την προοπτική της αξιολόγησης, θεωρώντας ότι έχει ως απώτερο σκοπό να διώξει αρκετούς από αυτούς. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να παρέμβει το υπουργείο, με την ίδια την ηγεσία του να καταστήσει σαφές ότι σκοπός της αξιολόγησης είναι να κάνει καλύτερο το εκπαιδευτικό προσωπικό της χώρας και όχι να το στείλει σπίτι του.

Εχοντας περάσει και από την ιδιωτική εκπαίδευση, εκεί όπου οι εκπαιδευτικοί αξιολογούνται καθημερινά από προϊσταμένους, συναδέλφους και γονείς, και που εκεί ο κίνδυνος της απόλυσης αν δεν κάνεις σωστά τη δουλειά σου είναι όντως υπαρκτός, θεωρώ ότι είναι καιρός να δούμε από διαφορετική σκοπιά την ευκαιρία της αξιολόγησης και στο δημόσιο σχολείο. Αν εφαρμοστεί με τον σωστό τρόπο, είναι σίγουρο ότι θα βγούμε όλοι καλύτεροι μέσα από αυτήν. Είναι καθαρά στο χέρι του υπουργείου το πώς θα την επεξεργαστεί και θα την εφαρμόσει.

Παναγιώτης Τζανάκης
Δάσκαλος

4. Η γραμματική μας... παράγει συζήτηση

Κύριε διευθυντά,

Στις 2-5-2020 δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή» επιστολή του τακτικού και ευρυμαθούς επιστολογράφου σας κ. Γερ. Μ. Δώσσα υπό τον τίτλο «Ο Ναστραδίν Χότζας και η γραμματική (μας)». Μετά το απολαυστικό «λαογραφικό» μέρος της επιστολής για τον Ναστραδίν Χότζα, ο επιστολογράφος καταθέτει τις ορθότατες παρατηρήσεις του για τα αθρόα «δεινοπαθήματα» του ρήματος «άγω» (συνήθως στο σύνθετο «παράγω») στον δημόσιο λόγο.

Ολες οι παρατηρήσεις του κ. Δώσσα ισχύουν απαραλλάκτως για τους χρησιμοποιούμενους αντίστοιχους ρηματικούς τύπους του «έχω» (συνήθως στο σύνθετο «παρέχω»). Και εδώ γίνεται σύγχυση του παρατατικού «παρείχον» (για ενέργεια διαρκείας ή επαναλαμβανόμενη) αντί του αορίστου «παρέσχον» (για ενέργεια στιγμιαία ή μοναδική), π.χ. «η πολιτεία παρείχε πάντοτε την αρωγή της στους αναξιοπαθούντες», αλλά «η πολιτεία παρέσχε βοήθεια στα θύματα του σεισμού της».

Οσον αφορά τον μέλλοντα «παράξει», ο κ. Δώσσας θεωρεί ανεκτή την πρόβλεψη ότι κάτι «θα παράξει επιζήμιες συνέπειες». Αυτό, νομίζω, θα μπορούσε όντως να γίνει ανεκτό στη συγκεκριμένη περίπτωση της νεοελληνικής οριστικής στιγμιαίου μέλλοντος με το «θα», αλλά όχι στη (συνήθη) έκφραση που εισάγεται με το «να». Οποιος επιλέγει τον εξεζητημένα λόγιο τύπο του μέλλοντος «παράξει» ή «παρέξει», θα έπρεπε να σεβαστεί τη λόγια σύνταξη, όπου το «να» (ίνα) ακολουθείται από υποτακτική, η οποία όμως δεν υπάρχει στον μέλλοντα. Συνεπώς, θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την υποτακτική αορίστου «παραγάγει» ή «παράσχει», π.χ. «να παραγάγει επιζήμιες συνέπειες» ή «να παράσχει βοήθεια».

Κώστας Γ. Μπονιφάατσης

...από ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 07/05/20

...από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 07/05/20