Ο θεσμός της Προεδρικής Φρουράς είναι κάτι που δεν αγγίζεται από προσπάθειες κακής ποιότητας χιούμορ. Οι «φούστες και τα καλσόν» των Ευζώνων αποτελούν την πιο τιμημένη στολή του Ελληνισμού και έχουν διατηρηθεί στον χρόνο και στη συνείδηση των Ελλήνων ως φόρος τιμής σε εκείνους που έδωσαν τα πάντα για την πατρίδα τους, την πατρίδα μας, την πατρίδα σας. Οσοι υπηρετούν στην Προεδρική Φρουρά σήμερα ονειρεύονταν από παιδιά να αποτελέσουν μέρος της ιστορίας της Νεότερης Ελλάδας και έχουν μοχθήσει πραγματικά για να κάνουν αυτό τους το όνειρο πραγματικότητα, να έχουν την τιμή να υπηρετούν τη χώρα τους ως μέλη του πιο τιμημένου αγήματός της. Αντιλαμβάνονται ποια είναι τα καθήκοντα και ποια η θέση τους στην ιστορία. Και την ιστορία δεν την εκμοντερνίζουμε, τη θυμόμαστε και την τιμούμε. Αν, λοιπόν, οι φούστες είναι γυναικείες και τα παντελόνια αντρικά, τότε πρέπει να σας πληροφορήσω ότι οι Εύζωνες τιμούν τις φούστες τους όσο ελάχιστοι τιμούν τα παντελόνια τους....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 06/05/20

1. Οχι άλλες ανούσιες αντιπαραθέσεις

Κύριε διευθυντά,

Η κυβέρνηση του κ. Κυρ. Μητσοτάκη απέδειξε τους τελευταίους μήνες ότι η χώρα μπορεί να διοικηθεί. Το δηλώνουν άλλωστε 9 στους 10 Ελληνες. Φαίνεται ότι η ικανότητα της ελληνικής διοίκησης ήταν εν υπνώσει, αλλά με σωστή καθοδήγηση αφυπνίστηκε και έδειξε εξαιρετικές ικανότητες.

Η αντιπολίτευση, και ιδίως η αξιωματική, δεν παρουσίασε καμία δημιουργική πρόταση παρά μόνο να δοθούν περισσότερα χρήματα σε περισσότερους. Από ποιους πόρους; Επίσης, όλοι προτείνουν όσα ανεπιτυχώς επαγγέλλονταν προ πενταετίας. Είναι απορίας άξιον, λοιπόν, πως μερικοί συνεργάτες του πρωθυπουργού, ιδίως η παλαιά πολιτική σχολή, ασχολούνται με ανούσιες και χρονοβόρες αντιπαραθέσεις.

Εχει κανείς την εντύπωση ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν γίνει ακόμα κυβέρνηση και δουλεύουν για τη φθορά της προηγούμενης. Είναι πασιφανές ότι το έργο αυτό το έχει αναλάβει επιτυχώς η ίδια η αντιπολίτευση και δεν χρειάζεται βοήθεια.

Θα ήταν ευχής έργον αν ο επικοινωνιακός μηχανισμός του πρωθυπουργού έπειθε τους συνεργάτες του να διαχειριστούν τεχνηέντως όλη αυτή τη διελκυστίνδα μέσα στο εξής πνεύμα: Ευχαριστούμε για την πρόταση, είχατε μια δίκαιη ακρόαση, θα ασχοληθούμε εν καιρώ.

Αντιλαμβάνομαι ότι ο πρόεδρος της Βουλής είναι γνώστης αυτής της στρατηγικής και δεν υπάρχει καμία ανάγκη να γραφτεί καινούργιο εγχειρίδιο.

Παύλος Καρακώστας, Κηφισιά

2. Το δικαίωμα στο χιούμορ είναι αδιαπραγμάτευτο

Κύριε διευθυντά,

Παρακολουθώντας τακτικά τις γνώμες των αναγνωστών σας στην οικεία φιλόξενη γωνιά της εφημερίδας σας, διαπιστώνω συχνά τις αντιθέσεις τους με τις απόψεις άλλων αναγνωστών σας ή με εκείνες συντακτών ή γελοιογράφων σας. Οι αντιθέσεις αυτές εκφράζονται σχεδόν πάντα κόσμια και ευγενικά, δικαιώνοντας την έννοια του πλουραλισμού (αν και πολλοί από τους δήθεν οπαδούς του δεν είναι κατ’ ανάγκην και υπέρ της εφαρμογής του...).

Στο φύλλο της 30/4/20 π.χ. η κ. Α.Π., σχολιάζοντας την απαγόρευση των επισκέψεων και την πράγματι τραγική, συχνά προθανάτια, μοναξιά των ασθενών των ΜΕΘ, διερωτάται... «τι είναι πιο σημαντικό στην ύστατη στιγμή του καθενός, η ψυχρή λογική ή ο σεβασμός στη ζωή που φεύγει;». Είναι αληθές ότι η απάντηση δεν είναι εύκολη, αφού ο φόβος και ο τρόμος είναι χειρότεροι του θανάτου. Εν καιρώ κορωνοϊού όμως (γιατί περί αυτού πρόκειται), ένα οργανωμένο κράτος υποχρεούται να σταθμίσει πλήθος παραμέτρων, πλην των οικονομικών, των επιμολύνσεων κ.λπ., με κυριότερη την επιβάρυνση του προσωπικού: τι προέχει τη στιγμή της θύελλας της πανδημίας; Χρήσιμη η επίσκεψη στον ασθενή, απαραίτητη όμως η απρόσκοπτη λειτουργία των ΜΕΘ, των οποίων η αγωγή δεν είναι μια απλή «παρηγορητική θεραπεία» (palliative therapy), αλλά ριζική, σύγχρονη εφαρμοσμένη ιατρική, που προφανώς στηρίζεται στην ψυχρή λογική.

Στο ίδιο φύλλο, ο κ. Μ.Δ. κρίνει και κατακρίνει όσους γελοιογράφους έθιξαν... «τα ιερά και τα όσια του λαού μας τη Μεγαλοβδομάδα», επιτιθέμενος ειδικότερα στον κ. Σ. Κασιμάτη, που... «λοιδορεί τη φουστανέλα, τους ευζώνους...» κ.λπ., κ.λπ. Αφού πάρω το μέρος των γελοιογράφων σας, που θεωρώ ότι δεν ξεπέρασαν τα (νοητά) όρια της ευπρέπειας, προτίθεμαι και πάλι να υπερασπιστώ τον κ. Κασιμάτη, που με το τολμηρό του χιούμορ προσδίδει ιδιαίτερα ευχάριστο ενδιαφέρον στη στήλη του. Αλλο οι παραδόσεις, άλλο η εμμονή και η προσκόλληση στο παρελθόν και άλλο η καλαισθησία. Αλλο η ικανότητα προσαρμογής στην εποχή μας και άλλο η άνευ νοήματος αγκύλωση και επιμονή σε ασήμαντες τυπικότητες: αρκεί μια επίσκεψη στην προεδρική φρουρά, στον Εθνικό Κήπο, για να αντιληφθεί κανείς πόσος χρόνος απαιτείται για να ντυθεί ο εύζωνας! Παραδοσιακές στολές ναι, τα μουσεία μας είναι γεμάτα, αλίμονο αν έπρεπε να τις φοράμε ακόμα ή να κυκλοφορούμε με... χλαμύδα και σαντάλια! Ναι στο παρελθόν και στη διατήρηση των παραδόσεων, ναι και στο φολκλόρ, αλλά να ζούμε προσαρμοσμένοι στην εποχή μας, που είναι απείρως πρακτικότερη.

Το σπουδαιότερο όλων πάντως είναι... το δικαίωμα στο χιούμορ!

Μηνάς Λαγουδάκης, Ιατρός

3. Η Προεδρική Φρουρά, η ενδυμασία, η ιστορία

Κύριε διευθυντά,

Σας γράφω σχετικά με το άρθρο του κ. Στεφ. Κασιμάτη στο φύλλο της 24ης Απριλίου. Μπορώ να φανταστώ ότι έχετε ήδη λάβει αρκετές επιστολές σχετικά με αυτό το άρθρο, αλλά ένιωσα κι εγώ την υποχρέωση να παρέμβω.

Ο θεσμός της Προεδρικής Φρουράς είναι κάτι που δεν αγγίζεται από προσπάθειες κακής ποιότητας χιούμορ. Οι «φούστες και τα καλσόν» των Ευζώνων αποτελούν την πιο τιμημένη στολή του Ελληνισμού και έχουν διατηρηθεί στον χρόνο και στη συνείδηση των Ελλήνων ως φόρος τιμής σε εκείνους που έδωσαν τα πάντα για την πατρίδα τους, την πατρίδα μας, την πατρίδα σας. Οσοι υπηρετούν στην Προεδρική Φρουρά σήμερα ονειρεύονταν από παιδιά να αποτελέσουν μέρος της ιστορίας της Νεότερης Ελλάδας και έχουν μοχθήσει πραγματικά για να κάνουν αυτό τους το όνειρο πραγματικότητα, να έχουν την τιμή να υπηρετούν τη χώρα τους ως μέλη του πιο τιμημένου αγήματός της. Αντιλαμβάνονται ποια είναι τα καθήκοντα και ποια η θέση τους στην ιστορία. Και την ιστορία δεν την εκμοντερνίζουμε, τη θυμόμαστε και την τιμούμε. Αν, λοιπόν, οι φούστες είναι γυναικείες και τα παντελόνια αντρικά, τότε πρέπει να σας πληροφορήσω ότι οι Εύζωνες τιμούν τις φούστες τους όσο ελάχιστοι τιμούν τα παντελόνια τους.

Άννα Ραδίτσα (Δεν έχει σημασία ότι είμαι διεθνολόγος και πολιτικός επιστήμονας, αυτή την επιστολή τη γράφω ως Ελληνίδα πολίτις.)

4. Γλάστρες, φελλοί και επιστήμονες

Kύριε διευθυντά,

Τα τελευταία 50 χρόνια μυωπικοί και ανεγκέφαλοι πολίτες στέλνουν στη Βουλή ενίοτε αγράμματους, ηθοποιούς, μετεωρολόγους κ.λπ. που είναι απλές γλάστρες με αμέτρητες απουσίες και απλά εισπράττουν τον μισθό τους. Ολοι αυτοί λόγω κόμπλεξ εμφάνιζαν δυσανεξία σε επιστήμονες και με κάθε τρόπο τους παραγκώνιζαν. Ετσι οι φελλοί επέπλεαν. Συνήθως η ρήξη επιστημόνων και πολιτικών έχει σαν αφορμή το ότι οι επιτυχίες των επιστημόνων πλήττουν το γόητρο των πολιτικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ηρωικός Κινέζος γιατρός Λι Ουενλιάνγκ, ο οποίος ήταν ο πρώτος που ενημέρωσε τους συναδέλφους του για την έναρξη της πανδημίας στη Γουχάν. Ομως η αστυνομία του κομμουνιστικού καθεστώτος του ζήτησε να σταματήσει να μιλάει, δηλαδή τον φίμωσε, για να μην περιγράψει το μέγεθος της απειλής. Επίσης, πρωθυπουργοί με τη μέθοδο της ρώσικης ρουλέτας επέλεγαν υπουργούς που δεν είχαν καμία σχέση με το συγκεκριμένο αντικείμενο.

Οταν λοιπόν διορίζονται σε θέσεις-κλειδιά άνθρωποι κατώτεροι των περιστάσεων, τότε έχουμε τραγωδίες (π.χ. μνημόνια) και διάλυση του κράτους. Οι άξιοι φαίνονται στα δύσκολα. Είναι επιτακτική ανάγκη οι πολιτικοί να συνηθίσουν να αφουγκράζονται τους επιστήμονες και να πειθαρχούν στις υποδείξεις τους. Να τους δίνουν θέση και χώρο να ακουσθούν. Υστερα λοιπόν από 50 χρόνια οι πολιτικοί ανακάλυψαν τους επιστήμονες που είναι οι μόνοι που μπορούν να δώσουν λύσεις σε κρισιμότατα θέματα της ζωής μας.

Στην περίπτωση του κορωνοϊού όποιοι ανεγκέφαλοι ηγέτες (Τραμπ, Τζόνσον) αγνόησαν την επιστημονική κοινότητα αποδείχθηκαν μοιραίοι γιατί πήραν στον λαιμό τους δεκάδες χιλιάδες ζωές αθώων πολιτών. Οφειλαν από την πρώτη μέρα να είχαν παραιτηθεί. Ο Τραμπ απέδειξε ότι είναι εντελώς ανίκανος να συνεργαστεί με τους επιστήμονες και να ακούσει τη γνώμη των ειδικών. Ο Βρετανός Τζόνσον επέλεξε μόνος του τη θεωρία περί ανοσίας της αγέλης, αψηφώντας τις προειδοποιήσεις των ειδικών.

Οι ελάχιστοι πολιτικοί που δεν έχουν κόμπλεξ αφήνουν την πρωτοκαθεδρία στους επιστήμονες. Ευτυχώς που από την πολιτική ηγεσία εισακούσθηκε ο σωτήρας και μεγάλος ευεργέτης μας Τσιόδρας, ο οποίος με άριστη τεκμηρίωση, επιστημονικό λόγο, σαφήνεια, ανθρωπιά, ενθάρρυνση, πειστικότητα, ταπεινότητα (και όχι κομπορρημοσύνη) μας δίνει κάθε μέρα πολυτιμότατες συμβουλές και έτσι ευτυχώς δεν θρηνήσαμε δεκάδες χιλιάδες νεκρούς.

Γεώργιος Τρανταλίδης, Δικηγόρος

...από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 06/05/20

...από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 06/05/20