Οι δυνάμεις αυτές αναζητούν συστηματικά τρόπους να διαβάλουν ηθικά τις κυβερνητικές πολιτικές. Κατηγορούν την κυβέρνηση ότι παίρνει αντιδημοκρατικά μέτρα, δεν σέβεται τις ελευθερίες μας, είναι ο «Μεγάλος Αδελφός», δεν υπολογίζει τον κοινοβουλευτισμό, τα στελέχη της δεν έρχονται στη Βουλή να «απολογηθούν»! Ετοιμάζουν νομοσχέδια καταστροφικά - ανακαλύφθηκε, π.χ., περιβαλλοντοκτόνα διάθεση στην κυβέρνηση από υποστηρικτές του λιγνίτη. Και ασφαλώς, ετοιμάζουν νέα οικονομικά δεινά και μνημόνια για τον λαό. Εχθρός του νέου ανορθολογισμού είναι η πολιτική ομαλότητα. Το μέτωπο του ανορθολογισμού κάνει ό,τι μπορεί για να την υπονομεύσει. Αλλά επειδή πάθαμε, μάθαμε. Κι αυτή η γνώση είναι η ασπίδα της πολιτικής ομαλότητας απέναντι στους υπονομευτές της....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 05/05/20

Το μέτωπο του ανορθολογισμού
Η έξοδος από την καραντίνα αναγκάζει, πλέον, την κοινωνία, αλλά και τους πολιτικούς, να αναμετρηθούν με προβλήματα για τα οποία, έως χθες, απλώς θεωρητικολογούσαμε. Δυο ερωτήματα ήδη έχουν τεθεί επιτακτικά. Πώς θα αποφευχθεί η αναζωπύρωση των λοιμώξεων, η επιστροφή της πανδημίας; Πόσο μεγάλη είναι η ζημιά στην οικονομία και πώς θα αντιμετωπιστεί με τις λιγότερες δυνατές συνέπειες - και πώς θα γίνει η ανάκαμψη;

Τα ερωτήματα δεν είναι μεταφυσικά. Είχαν τεθεί από την αρχή, απλώς τα σπρώξαμε λίγο πιο μπροστά. Και τώρα ήρθε η ώρα να προσπαθήσουμε να τα απαντήσουμε. Φυσικά, βασικός στην απάντησή τους είναι ο ρόλος του κράτους, το οποίο θα χρειαστεί να βρει τα χρηματοδοτικά εργαλεία για να ανακόψει την ύφεση - και σε αυτό αρωγός προβλέπεται να είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση. Δουλειά της κυβέρνησης είναι να διεκδικήσει και να σχεδιάσει. Και δουλειά της αντιπολίτευσης είναι να παρατηρεί και να διορθώνει.

Θα γίνει έτσι; Πολύ φοβάμαι ότι ήδη δημιουργείται ένα πεδίο πολιτικής σύγκρουσης όχι με συστατικά της πραγματικότητας αλλά με την αναζωπύρωση των ιδεοληψιών του παρελθόντος. Ο ανορθολογισμός, κλεισμένος στα σπίτια όλο αυτό το διάστημα διά τον φόβον της μετάδοσης του ιού, διεκδικεί δημόσιο χώρο, ενώ αναδιατάσσονται τα μέτωπα που τον υπηρετούν. Δεν είναι όλα στην Αριστερά και στην αντιπολίτευση, αν και υπάρχουν πολλά εκεί. Πολλά βρίσκονται και στον κυβερνητικό χώρο, ελπίζοντας σε αναδιάταξη των δυνάμεων και στη μελλοντική νομή της εξουσίας. Αρκεί να δει κανείς κατοπτρικά τη θεματολογία δεξιόστροφων κι αριστερόστροφων ΜΜΕ για να κατανοήσει πώς αναπτύσσονται και γύρω από ποια θέματα οι δυνάμεις του ανορθολογισμού.

Εν αρχή ην η διαχείριση της ασθένειας. Δεν έχει σημασία ότι τα μέτρα και οι κρατικές επιλογές περιόρισαν τις ανθρώπινες ζωές. Σημασία έχει, κατά μία πολύ εύκολη κριτική, ότι το σύστημα υγείας είναι προβληματικό. Αν επισημάνει κανείς ότι ακριβώς για να μην καταρρεύσει επελέγη η (πετυχημένη) στρατηγική της καραντίνας, της επιβράδυνσης της νόσου, η κριτική θα πάει κάπου αλλού. Ως συντονιστής ομάδας ειδικών για την αντιμετώπιση της πανδημίας, ο Τσιόδρας γίνεται συστηματικά στόχος μιας προσπάθειας αποδόμησης, και πιο πολύ ηθικού «λεκιάσματος», ενός ανθρώπου που κυρίως κάνει τη δουλειά του. Οι ιδεολογικές ή οι θρησκευτικές επιλογές του ή η επαγγελματική του ανέλιξη βρίσκονται στο στόχαστρο της συκοφαντικής ηθικολογίας επαγγελματιών της λάσπης, αναζητούνται αντιφάσεις για να αμφισβητηθεί η επιστημονική του επάρκεια, ενώ στις υποδείξεις του (π.χ. περί μάσκας) αναζητείται ιδιοτέλεια. Ψάξτε στο Διαδίκτυο και τις ψεκασμένες εκδοχές της αποδόμησης (από τον τραμπιστή δήμαρχο Καμπόσο του Αργους μέχρι την πρώην βουλεύτρια Ραχήλ Μακρή) για να καταλάβετε πώς δουλεύουν οι δυνάμεις που προωθούν τον ανορθολογισμό.

Οι δυνάμεις αυτές αναζητούν συστηματικά τρόπους να διαβάλουν ηθικά τις κυβερνητικές πολιτικές. Κατηγορούν την κυβέρνηση ότι παίρνει αντιδημοκρατικά μέτρα, δεν σέβεται τις ελευθερίες μας, είναι ο «Μεγάλος Αδελφός», δεν υπολογίζει τον κοινοβουλευτισμό, τα στελέχη της δεν έρχονται στη Βουλή να «απολογηθούν»! Ετοιμάζουν νομοσχέδια καταστροφικά - ανακαλύφθηκε, π.χ., περιβαλλοντοκτόνα διάθεση στην κυβέρνηση από υποστηρικτές του λιγνίτη. Και ασφαλώς, ετοιμάζουν νέα οικονομικά δεινά και μνημόνια για τον λαό.

Εχθρός του νέου ανορθολογισμού είναι η πολιτική ομαλότητα. Το μέτωπο του ανορθολογισμού κάνει ό,τι μπορεί για να την υπονομεύσει. Αλλά επειδή πάθαμε, μάθαμε. Κι αυτή η γνώση είναι η ασπίδα της πολιτικής ομαλότητας απέναντι στους υπονομευτές της.

Ασυνόδευτα ανήλικα. Γράφει ο Απόστολος Δοξιάδης: «από τότε που ανέλαβε η Ειρήνη Αγαπηδάκη έχει γίνει και γίνεται το λεγόμενο "έλα και να δεις". Πολιτικοί, πολιτικάντηδες, βουλευτάδες, οργανώσεις, και άλλοι πολλοί, έχουν πέσει πάνω στο έργο. (...) ναι, υπάρχουν και στα ασυνόδευτα ανήλικα συμφέροντα, για όνομα του Θεού! Ναι αλλά έτσι, φίλες και φίλοι, δουλειά δεν θα γίνει». Κάποιος πρέπει να τραβήξει μερικά αφτιά.

Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει
Οταν κηρύχτηκε η καραντίνα και έκλεισαν τα σχολεία, τα ιδιωτικά εξ αυτών έβαλαν αμέσως μπροστά τα μαθήματα εξ αποστάσεως μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών. Στα δημόσια επικράτησε αναταραχή. Ειπώθηκαν διάφορα, ότι δεν έχουν συσκευές και σύνδεση όλοι οι μαθητές, ότι μπορεί να έχουν πρόβλημα οι καθηγητές, ότι εγκαθιδρύεται ένα περιβάλλον ανισότητας και, στην πιθανότητα κάποια παιδιά να μην έχουν σύνδεση, καλύτερα να μη γίνουν καθόλου τηλεμαθήματα. Ευτυχώς, το θέμα λύθηκε εκ των πραγμάτων. Ο,τι έκαναν τα σχολεία σε όλο τον κόσμο, γιατί να μην το κάνουν και εδώ; Σιγά σιγά, όλοι έμαθαν και τις πλατφόρμες, και τα προγράμματα - και το μάθημα εξ αποστάσεως, σύντομα, έγινε κανονικότητα. Αλλά ο συνδικαλισμός και η πολιτική αντιπαράθεση που στηρίζεται στην άρνηση της πραγματικότητας δεν καταλαβαίνουν από κανονικότητα. Επινοήθηκε σημείο τριβής στην εκ νέου λειτουργία των σχολείων (λες και τα σχολεία και οι λειτουργοί τους είναι παιδιά διαφορετικού θεού απ' ό,τι οι υπάλληλοι, οι οδηγοί, οι κουρείς, οι εργάτες) και, κατόπιν, στην πιθανότητα να πρέπει να μεταδοθούν μαθήματα σε κάποια σπίτια, για κάποιους μαθητές που αλλιώς δεν θα έχουν πρόσβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Ε, ακόμα κι αυτό δημιουργεί θέμα. Οι δάσκαλοι θέλουν το μάθημα επτασφράγιστο μυστικό. Και ο πρώην υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης, έχει πρόβλημα αν αυτά που συμβαίνουν στην τάξη «γίνουν κτήμα της "γειτονιάς" ολόκληρης», φοβάται μάλιστα μη σπάσει «η σχέση εμπιστοσύνης και εμπιστευτικότητας που υπάρχει ανάμεσα στον μαθητή και τον δάσκαλο, όταν κλείσει η πόρτα της τάξης και ξεκινήσει το μάθημα». Λες και η διδασκαλία δεν είναι μαθηματικά, αρχαία, γλώσσα, φυσική, αλλά υψηλό κουτσομπολιό.

Είναι απίστευτο τι επινοούν ορισμένοι κλάδοι και κόμματα που στηρίζουν τις ιδεοληψίες τους για να μην κάνουν τη δουλειά τους. Αμα δεν θέλεις να ζυμώσεις, πέντε μέρες κοσκινίζεις.