Η Γερμανία έχει λόγους να φοβάται το ξέσπασμα και ένας από αυτούς είναι ο δείκτης θνησιμότητας. Η Ελλάδα έχει λόγους να τολμήσει τώρα, με αυτές τις καιρικές συνθήκες και όχι με εκείνες του φθινοπώρου, μια πρόβα τζενεράλε. Να δοκιμάσει τώρα ό,τι θα δοκίμαζε τον ερχόμενο Σεπτέμβριο με την έναρξη του νέου σχολικού έτους. Σε κάθε περίπτωση, ως τότε θα έχει φανεί εάν το ρίσκο του ελληνικού μοντέλου είναι λελογισμένο και ο φόβος του γερμανικού υπερβολικός. Εάν ο Γιουβάλ-Νοά Χαράρι θα ανανέωνε την εμπιστοσύνη του στη χώρα που «θα έπρεπε να ηγείται του κόσμου για να παράσχει ένα σχέδιο δράσης» όχι μόνο απέναντι στον παραλογισμό του αμερικανού προέδρου, αλλά και στην απόφαση της γερμανίδας καγκελαρίου, για την οποία μένει να αποδειχθεί εάν ήταν σύνεση ή συντηρητισμός....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 04/05/20

"ΤΑ ΝΕΑ", 04/05/20

ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ελλάδα κάνει εξαιρετική δουλειά στην αναχαίτιση της επιδημίας. Αν είχα να διαλέξω μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ αυτήν τη στιγμή ποια χώρα θα έπρεπε να ηγείται του κόσμου για να μας παράσχει ένα σχέδιο δράσης, σίγουρα θα επέλεγα την Ελλάδα».

Το «credit» δόθηκε στα μέσα του περασμένου Απριλίου από τον Γιουβάλ-Νοά Χαράρι στο «The Late Late Show» του Τζέιμς Κόρντεν. Δεν χρειάζεται όμως η απόσταση αυτών των λίγων εβδομάδων για να αντιληφθεί κανείς πως αυτή η σύγκριση ήταν εύκολη. Ανάμεσα στην Αμερική ενός αμερικανού προέδρου που συστήνει στους πολίτες της χώρας του να πιουν χλωρίνη για να προστατεύσουν τους πνεύμονές τους από τον ιό και στην Ελλάδα οποιουδήποτε έλληνα Πρωθυπουργού ξέρει κανείς με κλειστά τα μάτια τι να διαλέξει - διαλέγει ό,τι και ο ισραηλινός ιστορικός. Οταν όμως η σύγκριση γίνεται ανάμεσα στην Ελλάδα των ανοικτών σχολείων και στη Γερμανία που έκλεισαν πριν καν ανοίξουν; Σε ποιον θα έπρεπε να εμπιστευτεί κανείς την ηγεσία;

Το θέμα δεν τέθηκε σε κάποιο τηλεοπτικό στούντιο αλλά στο υπουργείο Υγείας. Και εκείνος που κλήθηκε να απαντήσει δεν ήταν ο Γιουβάλ-Νόα Χαράρι αλλά ο Σωτήρης Τσιόδρας. «Κάθε χώρα πορεύεται με τα δεδομένα της» απάντησε ο εθνικός λοιμωξιολόγος. «Η Γερμανία έχει ένα προηγμένο σύστημα υγείας, κάνει πολλά τεστ, αλλά δεν έχει δεδομένα όπως τα δικά μας που αφορούν τη θνητότητα, το οποίο είναι πολύ ισχυρός δείκτης της πορείας της επιδημίας σε μια χώρα». Και τι λένε αυτά τα δεδομένα; Πως «η Γερμανία έχει 8 φορές παραπάνω θανάτους ανά 100.000 πληθυσμού από εμάς».

Οι αριθμοί, με άλλα λόγια, είναι με το μέρος μας. Ακόμη κι έτσι, όμως, δεν μπορεί να μη δει κανείς αυτό που βλέπει όχι μόνο η αξιωματική αντιπολίτευση, που επιμένει να μην ανοίξουν τα σχολεία, αλλά και ο Τσιόδρας: «Δεν υπάρχει κίνηση χωρίς ρίσκο» όπως είπε ο ίδιος. Και είναι αυτή η παραδοχή που ορίζει τον άξονα της σύγκρισης του ελληνικού με το γερμανικό μοντέλο. Το ρίσκο του Σωτήρη Τσιόδρα και η διστακτικότητα της Ανγκελα Μέρκελ. Η πεποίθηση πως οι υπεριώδεις ακτίνες του δυνατού ήλιου θα κάνουν τη δουλειά τους στις αυλές των ελληνικών σχολείων και ο φόβος πως ο ήλιος θα είναι μάλλον χλωμός για να κάνει την ίδια δουλειά και με την ίδια επιτυχία στις αυλές των γερμανικών. Το ελληνικό καλοκαίρι της ανοσίας της αγέλης και το γερμανικό της προφύλαξης.

Η Γερμανία έχει λόγους να φοβάται το ξέσπασμα και ένας από αυτούς είναι ο δείκτης θνησιμότητας. Η Ελλάδα έχει λόγους να τολμήσει τώρα, με αυτές τις καιρικές συνθήκες και όχι με εκείνες του φθινοπώρου, μια πρόβα τζενεράλε. Να δοκιμάσει τώρα ό,τι θα δοκίμαζε τον ερχόμενο Σεπτέμβριο με την έναρξη του νέου σχολικού έτους.

Σε κάθε περίπτωση, ως τότε θα έχει φανεί εάν το ρίσκο του ελληνικού μοντέλου είναι λελογισμένο και ο φόβος του γερμανικού υπερβολικός. Εάν ο Γιουβάλ-Νοά Χαράρι θα ανανέωνε την εμπιστοσύνη του στη χώρα που «θα έπρεπε να ηγείται του κόσμου για να παράσχει ένα σχέδιο δράσης» όχι μόνο απέναντι στον παραλογισμό του αμερικανού προέδρου, αλλά και στην απόφαση της γερμανίδας καγκελαρίου, για την οποία μένει να αποδειχθεί εάν ήταν σύνεση ή συντηρητισμός.

"ΤΑ ΝΕΑ",  04/05/20