Από "ΤΑ ΝΕΑ"
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 04/05/20 |
Η περασμένη Πέμπτη ήταν μεγάλη μέρα για τον πολιτικό κόσμο: για πρώτη φορά από την αρχή της καραντίνας η Βουλή θα γινόταν το «κανονικό» πεδίο μάχης ανάμεσα στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση. Η μέρα ήταν μεγάλη και για τον ΣΥΡΙΖΑ: ο Αλέξης Τσίπρας θα είχε την ευκαιρία για μια μετωπική αντιπαράθεση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η οποία θα αναδείκνυε τη στάση υπευθυνότητας που προσπαθεί να κρατήσει τις τελευταίες εβδομάδες. Δεν τα κατάφερε πλήρως. Βασίστηκε στην ανάδειξη των κοινωνικών ανισοτήτων που στη συριζαϊκή ανάγνωση ενθαρρύνει η κυβέρνηση, στα σχολεία που ανοίγουν και στην αλλαγή στρατηγικής για τη χρήση μασκών. Θυμήθηκε την τρόικα και τον Πολ Τόμσεν και κατήγγειλε τα 20 εκατ. ευρώ «αδιαφάνειας» για τα ΜΜΕ.
Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ. Το χτύπημα της ημέρας ήρθε από το Κίνημα Αλλαγής. «Καταλαβαίνω ότι στην αντιμετώπιση αυτής της πρωτόγνωρης πανδημίας προχωράμε λίγο με το "βλέποντας και κάνοντας" και τίποτα δεν είναι γνωστό εκ των προτέρων» είπε η Φώφη Γεννηματά, καλύπτοντας τα ζητήματα που «σήκωσε» ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μέσα σε λίγα λεπτά. Αργότερα, αφού κατηγόρησε τον Τσίπρα για τα λεφτόδεντρα του 2015, ο Μητσοτάκης επέλεξε να της απαντήσει επί της ουσίας για την πιθανότητα διατίμησης των μασκών, θέμα που «σήκωσε» το Κίνημα Αλλαγής. Κάπως έτσι, δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ αυτός που κέρδισε το χαρτί της υπευθυνότητας. Το βράδυ, στη δημοσκόπηση της Metron Analysis για το Mega, η Γεννηματά είχε περάσει σε δημοφιλία τον Τσίπρα. Ο δείκτης από μόνος του δεν λέει πολλά, όμως είναι η πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει μετά τις εκλογές του περασμένου Ιουλίου - σε συνδυασμό με τις αντιδράσεις που έφτασαν στο κεντροαριστερό επιτελείο με το τέλος της συζήτησης στην Ολομέλεια, η μάχη της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης είχε νικητή.
ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ. Την Παρασκευή, το πλήγμα ήρθε από τα αριστερά: η συγκέντρωση «με χάρακα» στην πλατεία Συντάγματος σε άλλες εποχές ίσως ενοχλούσε τους μη ορθόδοξους αριστερούς για τη στρατιωτική της πειθαρχία. Τη δεδομένη στιγμή, όμως, απέδειξε πως αν υπάρχει μια πολιτική δύναμη που μπορεί να παίξει με συστημικούς όρους το παιχνίδι της ανυπακοής, αυτός δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το ΚΚΕ. Συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τo «κόκκινo» event για την Πρωτομαγιά, το ΚΚΕ κατάφερε, με τη βοήθεια της εικόνας, να στρέψει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του - και ο Περισσός μπήκε με ευκολία στον ρόλο που του ταιριάζει περισσότερο μετά την πανδημία.
Υπευθυνότητα ή αντισυστημική συστημικότητα; Στην πραγματικότητα, παρά την εκλογική τους υπεροχή, στην αξιωματική αντιπολίτευση δεν κέρδισαν ούτε στο ένα, ούτε στο άλλο. Τη δεδομένη στιγμή, όμως, θα ήθελαν να εκπροσωπούν και τα δύο. Η επιλογή του προσκλητηρίου σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις, που επαναδιατυπώθηκε τόσο στο τελευταίο Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και από τον Αλέξη Τσίπρα στο βήμα της Ολομέλειας, είναι μονόδρομος για το κόμμα. Κι αν η συζήτηση είχε φουντώσει, τουλάχιστον πριν από την πανδημία, σχετικά με διάφορα σενάρια συνεργασίας, ο COVID-19 κατάφερε να βάλει ένα καθαρό πλαίσιο στις διαφορές των κομμάτων στον προοδευτικό χώρο.
Με το ΚΚΕ δεν φάνηκε να υπάρχει ποτέ περιθώριο συνεργασίας, ενώ, παρά τη φημολογία του προηγούμενου διαστήματος, και η Γεννηματά επιβεβαίωσε τη θέση του κόμματός της: «Για εμάς είναι φανερό πως μέσα από αυτή την κρίση δικαιώνονται αρχές και αξίες. Γι' αυτό παρουσιάζονται διάφορες απομιμήσεις. Προσοχή στους μιμητές από συμφέρον που κρύβουν το πραγματικό τους πρόσωπο» ανέφερε χαρακτηριστικά. Στη Χαριλάου Τρικούπη βλέπουν μπροστά τους μια ακόμα ευκαιρία, την οποία δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν να περάσει συμμαχώντας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Θέση με την οποία συμφωνούν οι πιο σημαντικές εσωκομματικές φυλές, που όλο αυτό το διάστημα έχουν συμβάλει στην πολιτική νηνεμία που βγαίνει προς τα έξω. Μονόδρομος το προσκλητήριο, μονόδρομος και η απόρριψη - με άλλα λόγια, το πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ έχει και ονόματα αλλά και περιεχόμενο.
 |
"ΤΑ ΝΕΑ", 04/05/20Η συναίνεση χάθηκε στην καραντίνα |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου