Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
Ο συγγραφέας στη Βομβάη Ράντγιαρντ Κίπλινγκ ήταν ο πρώτος αγγλόφωνος συγγραφέας στον οποίο απονεμήθηκε το βραβείο Νομπέλ (1907). Ταξιδιώτης των ηπείρων, έζησε τα περισσότερα χρόνια στη μητέρα Αγγλία και υπήρξε πολυγραφότατος. Το ρεπερτόριό του περιελάμβανε ποίηση (κορωνίδα το πασίγνωστο «Αν»), διηγήματα, μυθιστορήματα, παιδική λογοτεχνία, μυθοπλασίες (κορυφαίο το μαγευτικό «Βιβλίο της Ζούγκλας»), επιστημονική φαντασία, έργα αφιερωμένα στους Βρετανούς στρατιώτες στην Ινδία. Στον αντίποδα των διθυράμβων, δέχθηκε και πυρά ότι κάποια κείμενα και στίχοι του υμνολογούσαν τεχνηέντως το καθεστώς της αποικιοκρατίας υπό την αιγίδα της κραταιάς αυτοκρατορίας. Η λεπταίσθητη, αυτεπίστροφη, ειρωνεία ήταν ένα από τα ατού του: «Να παίρνετε ό,τι σας αρέσει στα σοβαρά, εκτός από τον εαυτό σας». Στη φωτογραφία, ο Κίπλινγκ συνομιλεί με διανοούμενες συζύγους διπλωματών στον κήπο της βρετανικής πρεσβείας στο Παρίσι, τον Ιούλιο του 1931.
Το «Αν» του Κίπλινγκ,
ο σαρκασμός του Βάρναλη
Κύριε διευθυντά,
Χρόνια πολλά και καλή χρονιά. Στο εύστοχο σύντομο σχόλιο του εκλεκτού επιστολογράφου σας Αντώνη Βενέτη, με τίτλο «Ανατολή - Δύση μέσω Κίπλινγκ», θα ήθελα να προσθέσω μερικά στοιχεία για το πασίγνωστο ποίημα «Αν» του Αγγλου πεζογράφου και ποιητή Ράντγιαρντ Κίπλινγκ (Βομβάη 1965 - Σάσσεξ 1936), πολυγραφότατου συγγραφέα (6 τόμοι) και νομπελίστα (1907).
Το ποίημα, κατ’ αρχάς, είχε ανθολογηθεί στα Νεοελληνικά Αναγνώσματα του Γυμνασίου, στην Εκτη Τάξη (1940, 1950, 1955), σε μετάφραση Νίκου Καρβούνη, που το διδαχθήκαμε παλαιότερα ως μαθητές.
Το γε νυν έχον, το ποίημα εμπεριέχεται στη Νεότερη Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία. Ανθολόγιο μεταφράσεων Β΄ Ενιαίου Λυκείου (επιλογής). Ενα ποίημα πολύστιχο (32 ανομοιοκατάληκτοι 18σύλλαβοι στίχοι, σε 4 στροφές): «Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι τον εαυτό τους εχάσαν δειλά και για τούτο μαζί σου τα βάζουν...» σε μετάφραση Αγγελου Δόξα (1900-1985). Ο διδακτικός τόνος γίνεται αισθητός, προβάλλοντας αξίες ως στοιχεία ενάρετης συμπεριφοράς, «αν μπορείς να μιλάς με τα πλήθη κι ακέριος στο ήθος να μένεις...» αντλώντας το παραινετικό ύφος από τη σύγχρονη κοινωνία. Παράλληλα, ο Κώστας Βάρναλης στα «Ποιητικά» παρωδεί με ειρωνική δεξιοτεχνία, στο τετράστροφο ποίημά του «Το “Αν” του Κίπλινγκ», με σατιρική και σαρκαστική διάθεση στην τελευταία στροφή:
«Αν στην πλεμπάγια να μιλάει αρνιέται η αρετή σου κι όταν ζυγώνεις δυνατούς, στα δυο λυγάς στη μέση· κι αν μήτε φίλους μήτ’ εχθρούς ποτέ σου λογαριάζεις και κάνεις πως τους αγαπάς, αλλά ποτέ κανέναν· αν δεν αφήνεις ευκαιρία κάπου να κακοβάνεις και μόνο αν κάνεις το κακό, η ψυχή σου γαληνεύει, δικιά σου θά ’ναι τούτ’ η Γης μ’ όλα τα κάλλη πού ’χει κι έξοχος θά ’σαι Κύριος, αλλ’ Ανθρωπος δε θά ’σαι!».
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΓΓ. ΣΤΕΦΟΣ, Δ.Φ.
Κύριε διευθυντά,
Χρόνια πολλά και καλή χρονιά. Στο εύστοχο σύντομο σχόλιο του εκλεκτού επιστολογράφου σας Αντώνη Βενέτη, με τίτλο «Ανατολή - Δύση μέσω Κίπλινγκ», θα ήθελα να προσθέσω μερικά στοιχεία για το πασίγνωστο ποίημα «Αν» του Αγγλου πεζογράφου και ποιητή Ράντγιαρντ Κίπλινγκ (Βομβάη 1965 - Σάσσεξ 1936), πολυγραφότατου συγγραφέα (6 τόμοι) και νομπελίστα (1907).
Το ποίημα, κατ’ αρχάς, είχε ανθολογηθεί στα Νεοελληνικά Αναγνώσματα του Γυμνασίου, στην Εκτη Τάξη (1940, 1950, 1955), σε μετάφραση Νίκου Καρβούνη, που το διδαχθήκαμε παλαιότερα ως μαθητές.
Το γε νυν έχον, το ποίημα εμπεριέχεται στη Νεότερη Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία. Ανθολόγιο μεταφράσεων Β΄ Ενιαίου Λυκείου (επιλογής). Ενα ποίημα πολύστιχο (32 ανομοιοκατάληκτοι 18σύλλαβοι στίχοι, σε 4 στροφές): «Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι τον εαυτό τους εχάσαν δειλά και για τούτο μαζί σου τα βάζουν...» σε μετάφραση Αγγελου Δόξα (1900-1985). Ο διδακτικός τόνος γίνεται αισθητός, προβάλλοντας αξίες ως στοιχεία ενάρετης συμπεριφοράς, «αν μπορείς να μιλάς με τα πλήθη κι ακέριος στο ήθος να μένεις...» αντλώντας το παραινετικό ύφος από τη σύγχρονη κοινωνία. Παράλληλα, ο Κώστας Βάρναλης στα «Ποιητικά» παρωδεί με ειρωνική δεξιοτεχνία, στο τετράστροφο ποίημά του «Το “Αν” του Κίπλινγκ», με σατιρική και σαρκαστική διάθεση στην τελευταία στροφή:
«Αν στην πλεμπάγια να μιλάει αρνιέται η αρετή σου κι όταν ζυγώνεις δυνατούς, στα δυο λυγάς στη μέση· κι αν μήτε φίλους μήτ’ εχθρούς ποτέ σου λογαριάζεις και κάνεις πως τους αγαπάς, αλλά ποτέ κανέναν· αν δεν αφήνεις ευκαιρία κάπου να κακοβάνεις και μόνο αν κάνεις το κακό, η ψυχή σου γαληνεύει, δικιά σου θά ’ναι τούτ’ η Γης μ’ όλα τα κάλλη πού ’χει κι έξοχος θά ’σαι Κύριος, αλλ’ Ανθρωπος δε θά ’σαι!».
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΓΓ. ΣΤΕΦΟΣ, Δ.Φ.
Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Φιλολόγων
και του Συλλόγου «Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη»
Απασχόληση νέων και τεχνητή νοημοσύνη
Κύριε διευθυντά,
Την 1/12/2024 στην 1η σελίδα της «Κ» αναγραφόταν ότι κατασκευαστικές εταιρείες αναζητούν εργάτες μέχρι την Ινδία, για να υπάρξει δυνατότητα έναρξης κατασκευής έργων ύψους 20 δισ. Το ερώτημα που τίθεται είναι: Δεν υπάρχει δυναμικό νέων στην πατρίδα μας κάλυψης έστω και μέρους των ανωτέρω αναγκών; Η άποψή μου ξεκάθαρα είναι ότι η ευθύνη είναι πολιτική. Φταίνε όλες οι κυβερνήσεις και όλες οι αντιπολιτεύσεις. Και συνεχίζεται και τώρα η φοβία όλων των κομμάτων να πουν αλήθειες στους νέους.
Απασχόληση νέων και τεχνητή νοημοσύνη
Κύριε διευθυντά,
Την 1/12/2024 στην 1η σελίδα της «Κ» αναγραφόταν ότι κατασκευαστικές εταιρείες αναζητούν εργάτες μέχρι την Ινδία, για να υπάρξει δυνατότητα έναρξης κατασκευής έργων ύψους 20 δισ. Το ερώτημα που τίθεται είναι: Δεν υπάρχει δυναμικό νέων στην πατρίδα μας κάλυψης έστω και μέρους των ανωτέρω αναγκών; Η άποψή μου ξεκάθαρα είναι ότι η ευθύνη είναι πολιτική. Φταίνε όλες οι κυβερνήσεις και όλες οι αντιπολιτεύσεις. Και συνεχίζεται και τώρα η φοβία όλων των κομμάτων να πουν αλήθειες στους νέους.
Τόλμησε ο αείμνηστος υπουργός του ΠΑΣΟΚ Αντώνης Τρίτσης να πει αλήθειες πριν από πολλά χρόνια και δέχθηκε επιθέσεις και από μερίδα του Τύπου.Είχε πει ότι λύση για την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων δεν είναι μόνο οι ανώτατες σχολές, αλλά και ο τομέας της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης (υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, τεχνίτες του ξύλου, της πέτρας κ.λπ.). Κατηγορήθηκε ο υπουργός ότι εμποδίζει τη μόρφωση των παιδιών, λες και η μόρφωση είναι προνόμιο μόνο των πτυχιούχων. Συμφωνώ με την άποψη του κ. Βασίλη Αγγελικόπουλου (Υποβολείο – «Κ», 8/12/2024) ότι «κύρια αιτία έλλειψης χεριών είναι η εγκατεστημένη πλέον, η πιο τρανταχτή αποτυχία του εκπαιδευτικού συστήματος στον τομέα της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης». Σημειώνεται ότι επέρχεται η επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης, όπου θα προκύψει η ανάγκη νέων επαγγελμάτων και θα βρεθούμε ανέτοιμοι. Αντί αυτών συνεχίζονται οι μικροκομματικές σκοπιμότητες με τη μη κατάργηση σχολών που δεν χρειάζονται. Η κατάσταση χειροτέρεψε έντονα (τελειωτικό χτύπημα) επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να αντιδράσουν ουσιαστικά η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Παρά το ότι στον παρόντα χρόνο γίνονται κάποιες προσπάθειες, η άποψή μου είναι ότι δεν αρκούν. Πρέπει να γίνει επανάσταση στην τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση. Ας τολμήσουν να συζητηθεί στη Βουλή το θέμα της αποκατάστασης των νέων.
Να τολμήσουν τα κόμματα πριν να είναι πολύ αργά –ήδη είμαστε στο απροχώρητο– να πουν αλήθειες επιτέλους στο θέμα αυτό, χωρίς ψηφομετρήσεις. Στο κάτω κάτω, αξίζει πιο πολύ από το να παρακολουθούνται από τα μέσα ενημέρωσης με αγωνία τα όσα γίνονται στον ΣΥΡΙΖΑ ή οι απόψεις σκοπιμότητας πολιτικών εν ενεργεία και μη – πάντα κατά την άποψή μου.
ΘΑΝΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
Να τολμήσουν τα κόμματα πριν να είναι πολύ αργά –ήδη είμαστε στο απροχώρητο– να πουν αλήθειες επιτέλους στο θέμα αυτό, χωρίς ψηφομετρήσεις. Στο κάτω κάτω, αξίζει πιο πολύ από το να παρακολουθούνται από τα μέσα ενημέρωσης με αγωνία τα όσα γίνονται στον ΣΥΡΙΖΑ ή οι απόψεις σκοπιμότητας πολιτικών εν ενεργεία και μη – πάντα κατά την άποψή μου.
ΘΑΝΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
Τοπογράφος μηχανικός ΕΜΠ
Μύθοι και αλήθειες για τα αντικαταθλιπτικά
Κύριε διευθυντά,
Το πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα της αγαπητής «Κ» της 4/1/2025 με τίτλο «Επτά αλήθειες για τη χρήση αντικαταθλιπτικών», φέρει στο προσκήνιο τις λανθασμένες γνώμες και πεποιθήσεις για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Η κριτική περιλαμβάνει τον ισχυρισμό ότι δεν θεραπεύουν, αλλά απλώς συγκαλύπτουν τη νόσο, ότι μεταβάλλουν την προσωπικότητα, ότι προκαλούν εξάρτηση, αυτοκτονικό ιδεασμό και ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως παχυσαρκία, σεξουαλική δυσλειτουργία κ.ά. Τούτο έχει ως επακόλουθο πολλοί ασθενείς να μην υποβάλλονται σε θεραπεία και να υφίστανται την οδυνηρή καταθλιπτική συμπτωματολογία και ενδεχομένως να εκτίθενται σε κίνδυνο αυτοκτονίας. Εχει υπολογιστεί διεθνώς ότι το 50% των καταθλιπτικών ασθενών δεν υποβάλλεται σε θεραπεία και ότι ένας από τους λόγους αποφυγής ή διακοπής είναι οι λανθασμένες γνώμες και πεποιθήσεις του κοινού αλλά και επαγγελματιών υγείας για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της φαρμακευτικής θεραπείας.
Μύθοι και αλήθειες για τα αντικαταθλιπτικά
Κύριε διευθυντά,
Το πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα της αγαπητής «Κ» της 4/1/2025 με τίτλο «Επτά αλήθειες για τη χρήση αντικαταθλιπτικών», φέρει στο προσκήνιο τις λανθασμένες γνώμες και πεποιθήσεις για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Η κριτική περιλαμβάνει τον ισχυρισμό ότι δεν θεραπεύουν, αλλά απλώς συγκαλύπτουν τη νόσο, ότι μεταβάλλουν την προσωπικότητα, ότι προκαλούν εξάρτηση, αυτοκτονικό ιδεασμό και ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως παχυσαρκία, σεξουαλική δυσλειτουργία κ.ά. Τούτο έχει ως επακόλουθο πολλοί ασθενείς να μην υποβάλλονται σε θεραπεία και να υφίστανται την οδυνηρή καταθλιπτική συμπτωματολογία και ενδεχομένως να εκτίθενται σε κίνδυνο αυτοκτονίας. Εχει υπολογιστεί διεθνώς ότι το 50% των καταθλιπτικών ασθενών δεν υποβάλλεται σε θεραπεία και ότι ένας από τους λόγους αποφυγής ή διακοπής είναι οι λανθασμένες γνώμες και πεποιθήσεις του κοινού αλλά και επαγγελματιών υγείας για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της φαρμακευτικής θεραπείας.
Οπως όλα τα φάρμακα, έτσι και τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να εκδηλώσουν ανεπιθύμητες ενέργειες, αλλά ο κλινικός θα πρέπει να ακολουθήσει την Ιπποκρατική αρχή, «ωφελέειν ή μη βλάπτειν». Η σεξουαλική δυσλειτουργία (κυρίως καθυστέρηση ή αναστολή του οργασμού ή μείωση της λίμπιντο) παρατηρείται στο 30%-70% των ασθενών που παίρνουν τα σεροτονινεργικά (SSRIS), αλλά είναι λιγότερο συχνή στα νοραδρενεργικά (SNRIS), ενώ πρακτικά δεν παρατηρείται με άλλα, όπως η μιρταζαπίνη, η αγομελατίνη, η τραζοδόνη, η βορτιοξετίνη και η βουπροπιόνη. Η τελευταία (δρα στο ντοπαμινεργικό σύστημα) μπορεί να αυξήσει τη σεξουαλική λειτουργία ή ακόμη και να αντιστρέψει τη δυσλειτουργία σε ασθενείς με SSRI και SNRI, χωρίς να διακοπεί η αρχική θεραπεία. Τα αντικαταθλιπτικά δεν προκαλούν εξάρτηση.
Ομως, η απότομη διακοπή τους, ιδίως μετά μακρά χορήγηση, μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα, όπως ανησυχία, αϋπνία, γαστρεντερικά ενοχλήματα κ.ά., τα οποία δεν θεωρούνται συμπτώματα εξάρτησης, διότι δεν συνοδεύονται από συμπεριφορά αναζήτησης της ουσίας και υποχωρούν μετά 2-3 εβδομάδες ή αποφεύγονται με βραδεία διακοπή τους. Το ενδεχόμενο να προκαλέσουν βουλιμία και αύξηση του σωματικού βάρους είναι πιθανό για κάποια αντικαταθλιπτικά, έχει όμως ο θεραπευτής τη δυνατότητα να επιλέξει το κατάλληλο για την κάθε περίπτωση.
Π.χ., η μιρταζαπίνη, η οποία συνήθως αυξάνει την όρεξη και το σωματικό βάρος, μπορεί να συνιστάται σε εξασθενημένους οργανισμούς και καρκινοπαθείς, αλλά να είναι επιβλαβής σε παχύσαρκους και διαβητικούς. Η βουπροπιόνη μπορεί να προκαλέσει μείωση της όρεξης και να προτιμάται στους παχύσαρκους και βουλιμικούς ασθενείς.
Μελέτες μας προ ετών στην Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών έδειξαν υψηλά ποσοστά ασθενών και δείγματος πληθυσμού που θεωρούσαν τα αντικαταθλιπτικά εξαρτησιογόνα και βλαπτικά για τη σωματική υγεία. Παράλληλα, διαπιστώσαμε ότι η κατανάλωση των αντικαταθλιπτικών στη χώρα μας αυξήθηκε κατά 130,6% στη διάρκεια της 10ετίας από το 2002 έως το 2011, που υποδηλώνει ότι περισσότεροι καταθλιπτικοί ασθενείς διαγνώστηκαν και υποβλήθηκαν σε θεραπεία. Η συνολική κατανάλωση (υπολογίστηκε με τα στοιχεία του IMS για την Ελλάδα) εκτιμάται ως χαμηλή αν ληφθεί υπόψη η συχνότητα της κατάθλιψης στον πληθυσμό, η απαιτούμενη δοσολογία και η διάρκεια θεραπείας.
Το κοινό, οι ασθενείς, οι οικογένειές τους και οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να γνωρίζουν ότι η συχνή και οδυνηρή κατάθλιψη, που προσβάλλει περίπου 350 εκατ. παγκοσμίως, είναι κατά το πλείστον θεραπεύσιμη και τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα είναι αποτελεσματικά και ασφαλή.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΣ
Π.χ., η μιρταζαπίνη, η οποία συνήθως αυξάνει την όρεξη και το σωματικό βάρος, μπορεί να συνιστάται σε εξασθενημένους οργανισμούς και καρκινοπαθείς, αλλά να είναι επιβλαβής σε παχύσαρκους και διαβητικούς. Η βουπροπιόνη μπορεί να προκαλέσει μείωση της όρεξης και να προτιμάται στους παχύσαρκους και βουλιμικούς ασθενείς.
Μελέτες μας προ ετών στην Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών έδειξαν υψηλά ποσοστά ασθενών και δείγματος πληθυσμού που θεωρούσαν τα αντικαταθλιπτικά εξαρτησιογόνα και βλαπτικά για τη σωματική υγεία. Παράλληλα, διαπιστώσαμε ότι η κατανάλωση των αντικαταθλιπτικών στη χώρα μας αυξήθηκε κατά 130,6% στη διάρκεια της 10ετίας από το 2002 έως το 2011, που υποδηλώνει ότι περισσότεροι καταθλιπτικοί ασθενείς διαγνώστηκαν και υποβλήθηκαν σε θεραπεία. Η συνολική κατανάλωση (υπολογίστηκε με τα στοιχεία του IMS για την Ελλάδα) εκτιμάται ως χαμηλή αν ληφθεί υπόψη η συχνότητα της κατάθλιψης στον πληθυσμό, η απαιτούμενη δοσολογία και η διάρκεια θεραπείας.
Το κοινό, οι ασθενείς, οι οικογένειές τους και οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να γνωρίζουν ότι η συχνή και οδυνηρή κατάθλιψη, που προσβάλλει περίπου 350 εκατ. παγκοσμίως, είναι κατά το πλείστον θεραπεύσιμη και τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα είναι αποτελεσματικά και ασφαλή.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΣ
Τέως αναπλ. καθηγητής Ψυχιατρικής ΕΚΠΑ τέως πρόεδρος του Κλάδου Ψυχοφαρμακολογίας της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (2005-2022)
Ο Εντσενσμπέργκερ για Φιντέλ και Τσε
Κύριε διευθυντά,
Ο Εντσενσμπέργκερ για Φιντέλ και Τσε
Κύριε διευθυντά,
Με αφορμή το κείμενο του κ. Τάκη Θεοδωρόπουλου στην «Κ» της 11/12/2024 για τον Τσε Γκεβάρα, θα ήθελα να προσθέσω πώς τον περιγράφει και τον χαρακτηρίζει ο Γερμανός αριστερός συγγραφέας Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ (1929-2022), ο οποίος, πλην άλλων, ήταν και ο συγγραφέας του βιβλίου «Το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας», αναφερόμενο στους Ισπανούς αναρχικούς του Μεσοπολέμου.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του προσεκλήθη και επεσκέφθη, ως ομοϊδεάτης, τη Σοβιετική Ενωση και την Κούβα.
Τις εντυπώσεις και αναμνήσεις του συμπεριλαμβάνει στο τελευταίο βιβλίο του «Αναβρασμός» (τότε που περίσσευαν οι αυταπάτες).
Γράφει, λοιπόν, για την επίσκεψή του στην Κούβα.
«Ο... παντογνώστης Φιντέλ ήταν στα οικονομικά ζητήματα στούρνος. Τον εξόργιζε το ότι η οικονομία δεν έκανε ό,τι του κάπνιζε. Δυσκολίες να ανταποκριθεί στις περιστάσεις είχε και ο αξιολύπητος Ερνέστο Γκεβάρα, που ως υπουργός Οικονομίας ήταν υποχρεωμένος να ασχολείται με το ζήτημα πώς φτιάχνει κανείς οδοντόκρεμα. Ως διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας όφειλε να περιφρουρεί ένα νόμισμα που δεν άξιζε ούτε το χαρτί στο οποίο ήταν τυπωμένο».
Ετσι απογοητευμένος, προφανώς, από την άσκηση της εξουσίας, επανήλθε στο αντάρτικο. Κυνηγούσε την ουτοπία του ανέφικτου και αναζητούσε κάτι πέραν της πραγματικότητας, που είναι η ανθρώπινη φύση. Το αδιέξοδό του τον οδήγησε στην αυτοκτονική περιπέτεια της Βολιβίας όπου βρήκε, προφανώς, τον επιδιωκόμενο θάνατο...
ΑΝΤΏΝΗΣ Ν. ΒΕΝΕΤΗΣ
Κατά τη διάρκεια της ζωής του προσεκλήθη και επεσκέφθη, ως ομοϊδεάτης, τη Σοβιετική Ενωση και την Κούβα.
Τις εντυπώσεις και αναμνήσεις του συμπεριλαμβάνει στο τελευταίο βιβλίο του «Αναβρασμός» (τότε που περίσσευαν οι αυταπάτες).
Γράφει, λοιπόν, για την επίσκεψή του στην Κούβα.
«Ο... παντογνώστης Φιντέλ ήταν στα οικονομικά ζητήματα στούρνος. Τον εξόργιζε το ότι η οικονομία δεν έκανε ό,τι του κάπνιζε. Δυσκολίες να ανταποκριθεί στις περιστάσεις είχε και ο αξιολύπητος Ερνέστο Γκεβάρα, που ως υπουργός Οικονομίας ήταν υποχρεωμένος να ασχολείται με το ζήτημα πώς φτιάχνει κανείς οδοντόκρεμα. Ως διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας όφειλε να περιφρουρεί ένα νόμισμα που δεν άξιζε ούτε το χαρτί στο οποίο ήταν τυπωμένο».
Ετσι απογοητευμένος, προφανώς, από την άσκηση της εξουσίας, επανήλθε στο αντάρτικο. Κυνηγούσε την ουτοπία του ανέφικτου και αναζητούσε κάτι πέραν της πραγματικότητας, που είναι η ανθρώπινη φύση. Το αδιέξοδό του τον οδήγησε στην αυτοκτονική περιπέτεια της Βολιβίας όπου βρήκε, προφανώς, τον επιδιωκόμενο θάνατο...
ΑΝΤΏΝΗΣ Ν. ΒΕΝΕΤΗΣ
Μοναστηράκι Δωρίδος
ΑΕΙ, περί εξωστρέφειας και αξιοκρατίας
Κύριε διευθυντά
Στο εξαιρετικό τους άρθρο στην «Καθημερινή» (φ. 10/1/2025) οι ακαδημαϊκοί κ. Στυλιανός Αντωναράκης και Γεώργιος Χρούσος παρουσιάζουν τις διαχρονικές δυσλειτουργίες των ΑΕΙ στην προσέλκυση και ενσωμάτωση διακεκριμένων Ελλήνων καθηγητών που διαπρέπουν σε ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό. Η περιγραφή της διαδικασίας επιλογής αναπληρωτού καθηγητή της Ιατρικής στο ΕΚΠΑ που αναφέρουν οι ακαδημαϊκοί, είναι χαρακτηριστική και συχνά επαναλαμβανόμενη. Δεν πρέπει να μείνει ασχολίαστο ότι ο καθηγητής πρώτης βαθμίδας σε πανεπιστήμιο της Αμερικής στην εν λόγω εκλογή, που εργάζεται ίσως στο μεγαλύτερο από τα κέντρα στον κόσμο στην ειδικότητά του, αναγκάστηκε να συμμετάσχει στην εκλογική διαδικασία σε θέση υποδεέστερη από αυτή που κατέχει στο αμερικανικό πανεπιστήμιο, γεγονός ανήκουστο στα διεθνή ακαδημαϊκά δρώμενα.
ΑΕΙ, περί εξωστρέφειας και αξιοκρατίας
Κύριε διευθυντά
Στο εξαιρετικό τους άρθρο στην «Καθημερινή» (φ. 10/1/2025) οι ακαδημαϊκοί κ. Στυλιανός Αντωναράκης και Γεώργιος Χρούσος παρουσιάζουν τις διαχρονικές δυσλειτουργίες των ΑΕΙ στην προσέλκυση και ενσωμάτωση διακεκριμένων Ελλήνων καθηγητών που διαπρέπουν σε ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό. Η περιγραφή της διαδικασίας επιλογής αναπληρωτού καθηγητή της Ιατρικής στο ΕΚΠΑ που αναφέρουν οι ακαδημαϊκοί, είναι χαρακτηριστική και συχνά επαναλαμβανόμενη. Δεν πρέπει να μείνει ασχολίαστο ότι ο καθηγητής πρώτης βαθμίδας σε πανεπιστήμιο της Αμερικής στην εν λόγω εκλογή, που εργάζεται ίσως στο μεγαλύτερο από τα κέντρα στον κόσμο στην ειδικότητά του, αναγκάστηκε να συμμετάσχει στην εκλογική διαδικασία σε θέση υποδεέστερη από αυτή που κατέχει στο αμερικανικό πανεπιστήμιο, γεγονός ανήκουστο στα διεθνή ακαδημαϊκά δρώμενα.
Αυτό συμβαίνει γιατί με τον νέο νόμο 4957/2022 για τα ΑΕΙ, ο τρόπος επιλογής σε πανεπιστημιακές διευθυντικές θέσεις αποκλείει τη δυνατότητα συμμετοχής σε διακεκριμένους Ελληνες γιατρούς που σταδιοδρομούν στο εξωτερικό (Γ. Γερουλάκος, «Καθημερινή» 24/11/2022). Δυστυχώς ο τρόπος επιλογής των διευθυντών των πανεπιστημιακών κλινικών και εργαστηρίων είναι μια εσωτερική οικογενειακή διαδικασία στην οποία συμμετέχουν κλινικές που έχουν επιστημονικό προσωπικό (μέλη ΔΕΠ) άνω των πέντε, αποκλειστικά τα μέλη της κλινικής/εργαστηρίου, χωρίς δυνατότητα παρουσίας εξωτερικών υποψηφίων. Για κλινικές με μικρότερο αριθμό μελών ΔΕΠ οι εκλέκτορες είναι τα μέλη του τομέα που αποτελείται από ιατρούς παρεμφερών ειδικοτήτων. Για να φανεί πόσο λανθασμένος είναι ο ισχύων πρόσφατος νόμος, είναι αξιοσημείωτο ότι αποκλείει ακόμα και τους καθηγητές άλλων ΑΕΙ της χώρας μας να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία για διευθυντικές θέσεις, περιορίζοντας απελπιστικά την κινητικότητα στα ελληνικά ΑΕΙ και κατά κάποιο τρόπο τη μεταξύ τους ισοτιμία.
Είναι επιτακτική η ανάγκη για βελτιώσεις στον νόμο για τη λειτουργία των ΑΕΙ σύμφωνα με τις δυσλειτουργίες που διαπιστώθηκαν την τελευταία διετία, γιατί αυτό θα ενίσχυε την αξιοκρατία και την εξωστρέφεια των ΑΕΙ, αυτή είναι και η προσδοκία των πολιτών αλλά και η δεδηλωμένη πρόθεση του υπουργείου Παιδείας.
ΓΕΏΡΓΙΟΣ ΓΕΡΟΥΛΑΚΟΣ,
Είναι επιτακτική η ανάγκη για βελτιώσεις στον νόμο για τη λειτουργία των ΑΕΙ σύμφωνα με τις δυσλειτουργίες που διαπιστώθηκαν την τελευταία διετία, γιατί αυτό θα ενίσχυε την αξιοκρατία και την εξωστρέφεια των ΑΕΙ, αυτή είναι και η προσδοκία των πολιτών αλλά και η δεδηλωμένη πρόθεση του υπουργείου Παιδείας.
ΓΕΏΡΓΙΟΣ ΓΕΡΟΥΛΑΚΟΣ,
Ομότιμος καθηγητής της Αγγειοχειρουργικής ΕΚΠΑ Διευθυντής Αγγειοχειρουργικής
Κλινικής, Νοσοκομείο Mediterraneo, Γλυφάδα, Διατελέσας πρόεδρος της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας της Μεγάλης Βρετανίας
Ο ημερήσιος γολγοθάς του κυκλοφοριακού
Kύριε διευθυντά,
Διερωτώμαι εάν υπάρχουν και πόσοι συμπολίτες μας που να είναι ευχαριστημένοι ή και κατ’ ελάχιστον ικανοποιημένοι με το κυκλοφοριακό και τους κινδύνους που μας επιφυλάσσει σε καθημερινή βάση. Δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν είμαι συγκοινωνιολόγος, ούτε κατέχω ακαδημαϊκές ή επαγγελματικές γνώσεις επί του θέματος. Θεωρώ όμως ότι πρέπει να μεταφέρω μερικές εμπειρίες που έχω αποκομίσει από τα ταξίδια μου ανά τον κόσμο σε πολλές μεγαλουπόλεις.
Οι λεωφορειολωρίδες στο δεξιό μέρος του οδοστρώματος βάφονται με έντονο κόκκινο χρώμα για αποκλειστική χρήση λεωφορείων και γενικά ΜΜΜ. Μια κυκλοφοριακή λωρίδα, συνήθως η μεσαία, χαρακτηρίζεται «ζώνη επείγουσας ανάγκης», για τη χρήση ασθενοφόρων, αστυνομίας, πυροσβεστικής κ.λπ. Μια συγκεκριμένη λωρίδα έχει καθοριστεί για τη χρήση δικύκλων (μοτοσικλέτες, σκούτερ, πατίνια, ποδήλατα κ.λπ.). Στάθμευση ταξί για επιβίβαση και αποβίβαση σε εισόδους-εξόδους κάθετων οδών. Είναι πολύ σημαντικό η σηματοδότηση στις διαβάσεις πεζών να είναι με έντονο χρωματισμό και στα πεζοδρόμια να είναι τοποθετημένες μεγάλες σφαιρικές κίτρινες λάμπες οι οποίες αναβοσβήνουν όλο το εικοσιτετράωρο, ειδικά τις νυχτερινές ώρες.
Από διάφορες μελέτες που ακολούθησαν, κατόπιν σχετικών ερευνών, προέκυψε ότι το κόστος κατασκευής των ανωτέρω παρεμβάσεων υπελογίσθη ασύγκριτα μικρό εν σχέσει με τα ακόλουθα θετικά αποτελέσματα: Ουσιαστική βελτίωση στον χρόνο κίνησης των ΜΜΜ και κατ’ επέκταση μεγάλης εξυπηρέτησης του επιβατικού κοινού. Περιορισμός ατυχημάτων, τραυματισμών, απώλειας ανθρώπινης ζωής και εν γένει ψυχοσωματικών και υλικών ζημιών. Βελτιωμένη, ταχύτερη και ασφαλέστερη κίνηση δικύκλων. Μειωμένη απώλεια εργατοωρών. Γενική εκπαίδευση και πειθάρχηση πεζών και οδηγών εν γένει. Αποτελεί εξαίρεση η εκφρασμένη δυσαρέσκεια από συλλογικότητες ιδιοκτητών και οδηγών ταξί και βαρέων οχημάτων εν γένει.
Εκ των προτέρων γνωρίζω ότι ματαιοπονώ, αλλά ελπίζω κάποιος καθ’ ύλην αρμόδιος να το ερευνήσει, για να περιοριστεί η ταλαιπωρία, να σωθούν πολύτιμες εργατοώρες και να προκύψουν και άλλα θετικά αποτελέσματα.
ΣΠΥΡΟΣ Π. ΚΑΠΑΡΗΣ
Κλινικής, Νοσοκομείο Mediterraneo, Γλυφάδα, Διατελέσας πρόεδρος της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας της Μεγάλης Βρετανίας
Ο ημερήσιος γολγοθάς του κυκλοφοριακού
Kύριε διευθυντά,
Διερωτώμαι εάν υπάρχουν και πόσοι συμπολίτες μας που να είναι ευχαριστημένοι ή και κατ’ ελάχιστον ικανοποιημένοι με το κυκλοφοριακό και τους κινδύνους που μας επιφυλάσσει σε καθημερινή βάση. Δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν είμαι συγκοινωνιολόγος, ούτε κατέχω ακαδημαϊκές ή επαγγελματικές γνώσεις επί του θέματος. Θεωρώ όμως ότι πρέπει να μεταφέρω μερικές εμπειρίες που έχω αποκομίσει από τα ταξίδια μου ανά τον κόσμο σε πολλές μεγαλουπόλεις.
Οι λεωφορειολωρίδες στο δεξιό μέρος του οδοστρώματος βάφονται με έντονο κόκκινο χρώμα για αποκλειστική χρήση λεωφορείων και γενικά ΜΜΜ. Μια κυκλοφοριακή λωρίδα, συνήθως η μεσαία, χαρακτηρίζεται «ζώνη επείγουσας ανάγκης», για τη χρήση ασθενοφόρων, αστυνομίας, πυροσβεστικής κ.λπ. Μια συγκεκριμένη λωρίδα έχει καθοριστεί για τη χρήση δικύκλων (μοτοσικλέτες, σκούτερ, πατίνια, ποδήλατα κ.λπ.). Στάθμευση ταξί για επιβίβαση και αποβίβαση σε εισόδους-εξόδους κάθετων οδών. Είναι πολύ σημαντικό η σηματοδότηση στις διαβάσεις πεζών να είναι με έντονο χρωματισμό και στα πεζοδρόμια να είναι τοποθετημένες μεγάλες σφαιρικές κίτρινες λάμπες οι οποίες αναβοσβήνουν όλο το εικοσιτετράωρο, ειδικά τις νυχτερινές ώρες.
Από διάφορες μελέτες που ακολούθησαν, κατόπιν σχετικών ερευνών, προέκυψε ότι το κόστος κατασκευής των ανωτέρω παρεμβάσεων υπελογίσθη ασύγκριτα μικρό εν σχέσει με τα ακόλουθα θετικά αποτελέσματα: Ουσιαστική βελτίωση στον χρόνο κίνησης των ΜΜΜ και κατ’ επέκταση μεγάλης εξυπηρέτησης του επιβατικού κοινού. Περιορισμός ατυχημάτων, τραυματισμών, απώλειας ανθρώπινης ζωής και εν γένει ψυχοσωματικών και υλικών ζημιών. Βελτιωμένη, ταχύτερη και ασφαλέστερη κίνηση δικύκλων. Μειωμένη απώλεια εργατοωρών. Γενική εκπαίδευση και πειθάρχηση πεζών και οδηγών εν γένει. Αποτελεί εξαίρεση η εκφρασμένη δυσαρέσκεια από συλλογικότητες ιδιοκτητών και οδηγών ταξί και βαρέων οχημάτων εν γένει.
Εκ των προτέρων γνωρίζω ότι ματαιοπονώ, αλλά ελπίζω κάποιος καθ’ ύλην αρμόδιος να το ερευνήσει, για να περιοριστεί η ταλαιπωρία, να σωθούν πολύτιμες εργατοώρες και να προκύψουν και άλλα θετικά αποτελέσματα.
ΣΠΥΡΟΣ Π. ΚΑΠΑΡΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου