"...Ο πρόεδρος παραμυθιάζει κατά το σύνηθες τους συνεργάτες του ότι είναι προβληματισμένος. Οτι δεν έχει αποφασίσει. Οτι βρίσκεται ανάμεσα σε διαφορετικές εισηγήσεις. Τίποτε από όλα αυτά. Απλώς μπερδεμένος είναι. Που η κυβέρνηση Κυριάκου έχει ορίζοντα τετραετίας και θα πρέπει για τέσσερα χρόνια να κάνει την ίδια δουλειά. Να βρίσκει κάτι να πιαστεί για να μπορεί να την αντιπολιτευθεί. Αυτό έχει πάθει, και τίποτε άλλο....."

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 14-15/09/19

Ο μπερδεμένος πρόεδρος
Μια από τις αγωνίες που με διακατέχουν σήμερα (η αμέσως προηγούμενη αυτής, άλλα και η αμέσως επόμενη, είναι διάφορα ματς στο ποδόσφαιρο αγγλικό και ελληνικό - την εξομολογούμαι την αμαρτία μου) είναι το πώς θα εμφανιστεί απόψε στο Βελλίδειο της Θεσσαλονίκης ο πρόεδρος Αλέξης ο μέχρι πρότινος άχαστος. Θα εξαγγείλει έναν ανένδοτο ας πούμε; Θα δηλώσει ότι στις προθέσεις του δεν είναι να πάρει τα όρη και τα βουνά, αλλά να αντιπολιτευθεί την κυβέρνηση κοσμίως και με πρόγραμμα; Θα εξαγγείλει ένα μείγμα πολιτικής αντιμετώπισης της κυβέρνησης με λίγο πρόγραμμα, λίγο Βουλή, λίγο πεζοδρόμιο και ό,τι βγει; Αγνωστο.

Ενας φίλος μου από την Κουμουνδούρου, άνεργος πλέον υφυπουργός, μου είπε ότι ο πρόεδρος Αλέξης ο προ τριμήνου άχαστος «δέχεται διάφορες εισηγήσεις, από πολλές πλευρές, αλλά δεν έχει καταλήξει ακόμη».

Τι έχουμε εδώ; Πρώτον, ότι ο πρόεδρος δέχεται «διάφορες εισηγήσεις» - άρα δεν υπάρχει μία άποψη για το πώς θα πρέπει να κινηθεί αντιπολιτευτικά το κόμμα, αλλά υπάρχουν και άλλες. Αρκετές, δεν ξέρω. Σίγουρα όμως και άλλες.

Τι άλλο έχουμε; Οτι ο πρόεδρος δεν έχει καταλήξει. Πότε θα καταλήξει; Υποθέτω σήμερα το μεσημέρι. Νωρίς το βράδυ μιλάει. Αν δεν έχει καταλήξει ως τώρα, πότε θα καταλήξει; Πηγαίνοντας προς το Βελλίδειο;

Η δική μου γνώμη πάντως είναι ότι ο πρόεδρος παραμυθιάζει κατά το σύνηθες τους συνεργάτες του ότι είναι προβληματισμένος. Οτι δεν έχει αποφασίσει. Οτι βρίσκεται ανάμεσα σε διαφορετικές εισηγήσεις. Τίποτε από όλα αυτά. Απλώς μπερδεμένος είναι. Που η κυβέρνηση Κυριάκου έχει ορίζοντα τετραετίας και θα πρέπει για τέσσερα χρόνια να κάνει την ίδια δουλειά. Να βρίσκει κάτι να πιαστεί για να μπορεί να την αντιπολιτευθεί. Αυτό έχει πάθει, και τίποτε άλλο...

Ο χαμένος... παράδεισος

Κατά τον δικό μου, τον υφυπουργάκο που σήμερα δεν είναι τίποτε, ούτε βουλευτής ο φουκαράς, ο πρόεδρος Αλέξης ο πρώην άχαστος, θα αναφερθεί λέει διεξοδικά στο δικό του κυβερνητικό έργο.

- Γιατί να το κάνει αυτό, διερωτήθηκα στον συνομιλητή μου.

- Μα για να το παρουσιάσει σε αντιδιαστολή με το καταστροφικό έργο της κυβέρνησης των ακροδεξιών του Κυριάκου.

Συγγνώμη, γιατί έχω την αίσθηση ότι μπορεί να χαθεί και η μπάλα με κάτι τέτοια. Θα ανέβει στο βήμα στο Βελλίδειο και θα μας λέει ότι η χώρα ήταν παράδεισος, άλλα εμείς οι ψηφοφόροι παρασυρθήκαμε από τις σειρήνες του Κυριάκου και τον ψηφίσαμε, γυρίζοντας την πλάτη στον παράδεισο;

(Αναγκαία διευκρίνιση: στο «εμείς» που χρησιμοποιείται προηγουμένως, δεν συμπεριλαμβάνεται και το εγώ...).

Βούλιαξε και η έρευνα;

Χρόνια δυο έχουν παρέλθει από την ημέρα που μια έκρηξη βύθισε το μικρό πετρελαιοφόρο «Αγία Ζώνη» έξω από το λιμάνι του Πειραιά και γέμισε μαζούτ μια τεράστια περιοχή από τη Σαλαμίνα ως τη Γλυφάδα και ακόμη παραπέρα. Παρότι κονόμησε κόσμος και κοσμάκης από την ιστορία αυτή (αυτοί που ανέλαβαν την απάντληση του εγκλωβισμένου φορτίου μαζούτ στο βυθισμένο πλοίο και εκείνοι οι οποίοι ανέλαβαν το έργο της απορρύπανσης), εκτιμώ ότι αγγίζει τα όρια της πρόκλησης το γεγονός ότι δεν έχουν ακόμη βρεθεί οι ένοχοι της δολιοφθοράς στο «Αγία Ζώνη». Ποιος γνώριζε ότι από τα 11 μέλη του πληρώματος θα βρίσκονται στο πλοίο μόνο δύο; Ή ποιος γνώριζε ότι ήταν κατάφορτο φορτίου; Και μην πάμε παραπέρα στο ποιος είχε ας πούμε συμφέρον να βουλιάξει το σαπιοκάραβο εκεί που βούλιαξε, και ποιος πραγματικά ωφελήθηκε από την πράξη αυτή.

Δεν ξέρω γιατί καθυστερεί το πράγμα, και ο φάκελος παραμένει σε ένα συρτάρι του αρχηγείου του Λιμενικού πασπαλισμένος από πάνω με χοντρό αλάτι για να «παστωθεί» όσο πιο καλά γίνεται. Γνωρίζω όμως ότι έχουν περάσει δυο ολόκληρα χρόνια χωρίς να έχει γίνει απολύτως τίποτε. Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει καμιά ευλογοφανή δικαιολογία να μην ανοίξει την υπόθεση στην οποία είναι βέβαιο (και δεν το λέω μόνο από... διαίσθηση...) θα βγουν κάτι φίδια, νααααα. Πιο μεγάλα κι από τα ανακόντα του Αμαζονίου...

(Οι άλλοι, πρόεδρε Κυριάκο, τον είχαν καταχωνιάσει τον φάκελο της υπόθεσης γιατί «ψυχανεμίζονταν» ότι αυτός που το βύθισε το σαπάκι και προσδοκούσε κέρδος μεγάλο από αυτή την ιστορία - να τινάξει το Πράσινο Ταμείο, για παράδειγμα - ήταν δικός τους. Τρωγόπιναν μαζί του ίσως. Εσύ, τι ζόρι τραβάς ακριβώς;)

Δεν υπάρχει σωτηρία

Τον Ιούλιο πριν φύγουμε με το καλό για διακοπές, και μία εβδομάδα μετά τις εκλογές, αναφέρθηκα σε ένα σημείωμά μου στην περίπτωση ενός κτιρίου του Πανεπιστημίου Κρήτης, στην οδό Θεοτοκοπούλου στο Ηράκλειο, το οποίο αντί να χρησιμοποιηθεί, όπως οι διαθέτες του επιθυμούσαν από το Πανεπιστήμιο, τελεί εδώ και... 17 χρόνια υπό κατάληψη. Αναγνώστης μου μού είχε περιγράψει την περίπτωση του εξαώροφου κτιρίου το οποίο παλαιότερα λειτουργούσε ως κλινική υπό την επωνυμία «Ευαγγελισμός». Το κτίριο αυτό ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, αλλά είχα αποκαλύψει και το γελοίον του πράγματος, ότι κάποια στιγμή ανακαινίστηκε κιόλας - δαπάναις μας, των φορολογουμένων - για να μπορούν οι τύποι που το έχουν καταλάβει να απολαμβάνουν καλύτερες συνθήκες... κατάληψης!

Μία ημέρα μετά το δημοσίευμά μου, κατέβηκαν τα πανηγυρικά πανό της κατάληψης (γιόρταζαν τότε τα... 17 χρόνια από την «επέτειο»!!) και οι Ηρακλειώτες συμπέραναν ότι με ή χωρίς τη «βοήθεια» της Αστυνομίας, ο «Ευαγγελισμός» εκκενώθηκε. Λάθος σκέψη.

Χθες, ο ίδιος αναγνώστης μου, με επιστολή του διερωτάται αν οι αναρχικοί εξακολουθούν να κυβερνούν, απορία που συνοδεύει με φωτογραφία από την πρόσοψη του «Ευαγγελισμού» στην οποία είναι κρεμασμένο κουρελο-πανό με το ακόλουθο κείμενο: «Ούτε στο αριστερό καρότο, ούτε στο δεξιό μαστίγιο - Αδιαμεσολάβητος (!!) Αντικρατικός αγώνας - Αλληλεγγύη - Καταλήψεις».

Πάει και τελείωσε. Δεν υπάρχει σωτηρία γι' αυτή τη χώρα, έχω καταλήξει από καιρό...

Μετακλητοί: Μέρος 2ον

Αναμφισβήτητα το θέμα της εβδομάδας που ολοκληρώνεται ήταν η αποκάλυψη, έπειτα από ερώτηση του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, ότι η στρατιά των μετακλητών υπαλλήλων του ΣΥΡΙΖΑ κόστισε περί τα 120 εκατ. μέχρι να μας αδειάσουν τη γωνιά. Αυτό που δεν ειπώθηκε είναι ότι αν ολοκληρωνόταν η θητεία της κυβέρνησης Τσίπρα, ο λογαριασμός θα εκτινασσόταν στα 150 εκατ. ανεξάρτητα από το τι λέει η Κουμουνδούρου που προσπαθεί να θολώσει τα νερά, υποστηρίζοντας ότι και καλά, για να φτάσουμε στο νούμερο των 7.000-8.000 μετακλητών υπαλλήλων, αθροίστηκαν σε αυτούς και οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι είχαν αποσπαστεί στα γραφεία υπουργών και υφυπουργών. Ακόμη όμως και στην περίπτωση που ισχύει κάτι τέτοιο, γιατί δεν δίνουν στη δημοσιότητα τα δικά τους στοιχεία; Να τα συγκρίνουμε με εκείνα της κυβέρνησης; Να πούμε για παράδειγμα, από τις οκτώ χιλιάδες υπαλλήλους οι 3.456 είναι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι και μόνο οι υπόλοιποι 4.544 είναι οι μετακλητοί. Προφανώς γιατί ψεύδονται ασυστόλως. Τους ενημερώνω ωστόσο ότι τώρα - όπου να 'ναι - επέρχεται καινούργια απανταχούσα από την κυβέρνηση, σχετικά με το θέμα μετακλητοί, υπερωρίες, εκτός υπηρεσίας αποζημιώσεις κ.λπ.: ο Κωνσταντινόπουλος με νέα αίτηση κατάθεσης εγγράφων ζητάει να πληροφορηθεί τι έχει συμβεί και με δημόσιους οργανισμούς και τους οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Κλάμα...