"...Η εύκολη ερμηνεία θέλει την παραπάνω Βαβέλ να υπογραμμίζει την αντιπολιτευτική αμηχανία στην οποία βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Η εξήγηση που πάει λίγο βαθύτερα, όμως, θέλει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να μην έχει ωριμάσει καθόλου από την τετράχρονη παραμονή του στα κυβερνητικά έδρανα. Οχι μόνο γιατί ακόμη και τα κορυφαία στελέχη του αδυνατούν να εκφράσουν με συγκροτημένο τρόπο μια κομματική γραμμή, αλλά κι επειδή επικαλούνται ως επίτευγμα μια σκέψη τους που οι οικονομικοί αναλυτές λένε ότι είναι ανεφάρμοστη. Ο λόγος είναι απλός, η συριζαϊκή ιδέα ήταν να χρησιμοποιηθούν ταμειακά διαθέσιμα προκειμένου να μειωθούν οι στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων. Μόνο που τα ταμειακά διαθέσιμα δεν μπορούν να τους μειώσουν γιατί δεν είναι πλεόνασμα, είναι αποταμίευση. Για να το πούμε σχηματικά, η πρώτη φορά Αριστερά ήθελε να συμπληρώσει ένα σακί μήλα βάζοντας πορτοκάλια...."

Aπό "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 12/09/19

ΤΗΣ ΚΑΡΟΛΙΝΑΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ

Την είχαν συμφωνήσει εκείνοι τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Δεν γινόταν να συμφωνηθεί η μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Προετοίμαζαν μια διαπραγμάτευση για τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Θα μείωναν τα πρωτογενή πλεονάσματα χωρίς συμφωνία με τους εταίρους. Είχαν καταλήξει σε μια στρατηγική για τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Αν υπάρχει κάτι στο οποίο συμφωνούν όλοι οι συριζαίοι για την περιλάλητη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων, εκείνο είναι πως διαφωνούν μεταξύ τους στο στόρι που πρέπει να πλασάρουν ως επίτευγμά τους.

Τις τελευταίες μέρες η Κουμουνδούρου ανεβάζει τα ντεσιμπέλ με αφορμή την κυβερνητική στρατηγική στο θέμα των πλεονασμάτων. Για τους αριστερούς η πρωθυπουργική επιλογή «απαξιώνει» όσα εκείνοι είχαν κατορθώσει από τους υπουργικούς θώκους. Τι κι αν οι ίδιοι δεν ένιωσαν την ανάγκη να προβάλουν μια τέτοια επιτυχία από τα προεκλογικά μπαλκόνια πριν από την 7η Ιουλίου;

Τώρα, όμως, αποφάσισαν να μιλήσουν. Ο Αλέξης Τσίπρας από το βήμα του CNBC, παρουσίασε ως τετελεσμένη τη μείωση χάρη στη δημιουργία ενός καταπιστευτικού λογαριασμού «με 5,5 δισ. ευρώ από τα 40, ώστε να είναι απόλυτα βέβαιοι οι εταίροι μας ότι θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω». Συμπλήρωσε δε ότι το είχαν πετύχει χωρίς καν διαπραγματεύσεις.

Η Εφη Αχτσιόγλου απέφυγε να μιλήσει περί τετελεσμένων, προτίμησε να πει πως ο ΣΥΡΙΖΑ «είχε μία συγκεκριμένη στρατηγική, η οποία θα διευκόλυνε τη χώρα συνολικά και με χαμηλότερα πλεονάσματα θα βοηθούσε την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας». Ο Αλέξης Χαρίτσης κάλεσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να απαντήσει «γιατί απέρριψε χωρίς καμία διαπραγμάτευση, την άμεση μείωσή τους στο 2,5% χωρίς προαπαιτούμενα», εμφανίζοντάς την ως συμφωνημένη με την άλλη πλευρά.

Ο Πάνος Σκουρλέτης το είπε πιο εμφατικά. «Είχαμε», υποστήριξε από τηλεπλατό, «συμφωνήσει για τη μείωση με τη γνωστή ρύθμιση του 2,5%», όπου «θα παρέμενε ο ονομαστικός στόχος του 3,5%, αλλά η μείωση θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα μέσα από το γνωστό μαξιλαράκι, το οποίο θα χρησιμοποιούσαμε για να καλύψουμε το 1% μέχρι και το '22». Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, πάλι, ήταν κάπως πιο προσεκτικός στις διατυπώσεις. «Υπήρχε», ανέφερε, «μια στρατηγική που την κατανοούσαν οι απέξω» - σπεύδοντας να επισημάνει όμως ότι «βεβαίως οι σκληροί θα είχαν αντιδράσεις, το περιμέναμε αυτό».

Η εύκολη ερμηνεία θέλει την παραπάνω Βαβέλ να υπογραμμίζει την αντιπολιτευτική αμηχανία στην οποία βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Η εξήγηση που πάει λίγο βαθύτερα, όμως, θέλει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να μην έχει ωριμάσει καθόλου από την τετράχρονη παραμονή του στα κυβερνητικά έδρανα. Οχι μόνο γιατί ακόμη και τα κορυφαία στελέχη του αδυνατούν να εκφράσουν με συγκροτημένο τρόπο μια κομματική γραμμή, αλλά κι επειδή επικαλούνται ως επίτευγμα μια σκέψη τους που οι οικονομικοί αναλυτές λένε ότι είναι ανεφάρμοστη.

Ο λόγος είναι απλός, η συριζαϊκή ιδέα ήταν να χρησιμοποιηθούν ταμειακά διαθέσιμα προκειμένου να μειωθούν οι στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων. Μόνο που τα ταμειακά διαθέσιμα δεν μπορούν να τους μειώσουν γιατί δεν είναι πλεόνασμα, είναι αποταμίευση. Για να το πούμε σχηματικά, η πρώτη φορά Αριστερά ήθελε να συμπληρώσει ένα σακί μήλα βάζοντας πορτοκάλια.

Παρεμπιπτόντως, η πρόταση «δεν είχε υποβληθεί ποτέ επισήμως στους θεσμούς» επισημαίνουν άνθρωποι με γνώση όσων γίνονταν πίσω από τις κλειστές πόρτες των διαπραγματεύσεων. Είχε απλά εκστομιστεί από τον Τσίπρα στο δικό του Ζάππειο. Δεν είχε καν δοθεί η εντολή στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους να ανοίξει ο εν λόγω καταπιστευτικός λογαριασμός, αναφέρουν οι ίδιες πηγές. Επομένως, ίσως κι οι ίδιοι οι αριστεροί γνώριζαν τότε τον ανέφικτο οικονομικά χαρακτήρα της ιδέας τους.






Εξού και νομιμοποιείται κάποιος να πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έμαθε τίποτα από την κυβερνητική του περίοδο. Επιστρέφει στην αντιπολίτευση πουλώντας αυταπάτες όπως το μακρινό 2014. Α! Και οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις δημιουργικής ασάφειας από το πρώτο εξάμηνο του 2015 δεν είναι συμπτωματική, δεν είναι ηθελημένη, είναι αναπόφευκτη.