"...Το τολμά ο Γιάννης Δραγασάκης στη συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.» (31-8/1-9-2019): «Η κατάκτηση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, όπως αποδείχθηκε είναι βέβαια αναγκαία, αλλά δεν είναι και επαρκής προϋπόθεση για την άσκηση αριστερής πολιτικής... Η αριστερή βούληση προσέκρουσε πολλές φορές όχι μόνο σε εξωτερικούς παράγοντες, αλλά και σε δικά μας υποκειμενικά ελλείμματα... Ο πολιτικός ανταγωνισμός δεν διεξάγεται μόνο μεταξύ κομμάτων, αλλά και μεταξύ ευρύτερων συνασπισμών, αστερισμών και παρατάξεων. Αυτή η ιδέα ήταν δική μας. Ομως δεν την αξιοποιήσαμε, την εγκαταλείψαμε... Η Ν.Δ δεν ήταν μόνη. Πέρα από τα ΜΜΕ, πέρα από οικονομικά μέσα, διέθετε έναν αστερισμό φίλιων δυνάμεων, «ειδικά ρυμουλκά» για δύσκολα κοινά, εστίες γνώσης και μελετών και πολλές μετωπικές οργανώσεις». Και η φράση που ακολουθεί περιγράφει την κατάσταση ευφορίας που επικρατούσε στο πολιτικό προσωπικό του ΣΥΡΙΖΑ μετά την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018: «Φαίνεται πως είναι κανόνας της πολιτικής: κερδίσαμε όταν μας υποτίμησαν, χάσαμε όταν τους υποτιμήσαμε»...".

Από τον κλώνο της "Ε"

"Εφ.Συν", 04/09/19