Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
Κύριε διευθυντά
Με απογοήτευση διάβασα στις 21.8 την ολομέτωπη επίθεση του κ. Τάκη Θεοδωρόπουλου εναντίον της Γκρέτα Τούνμπεργκ, μιας 16χρονης ακτιβίστριας από τη Σουηδία που εδώ και έναν χρόνο αγωνίζεται ενάντια στην κλιματική αλλαγή («Η κόρη που δεν θα ήθελα να έχω»).
Ο κ. Θεοδωρόπουλος ξεκινάει τη σύντομη ανάλυσή του ως... ψυχολόγος, αναφερόμενος στο γνωστό πρόβλημα υγείας του εν λόγω παιδιού, προκειμένου να το απαξιώσει ex ante (άνευ εξέτασης της ουσίας του debate περί κλιματικής αλλαγής). Στη συνέχεια, εμφανίζεται ως ο θεματοφύλακας του δυτικού ορθολογισμού ενάντια στους αυτόκλητους «προφήτες». Καλό θα ήταν αυτή η θέση να συνοδεύεται και από ανάλογη γνώση, τόσο των πλέον βασικών όσο και των πιο σύνθετων (επιστημονικών) δεδομένων. Ξεκινάμε από τα βασικά λοιπόν: Η Γκρέτα δεν σταμάτησε εντελώς το σχολείο. Μόνο τις Παρασκευές κάνει αποχή από τα μαθήματα. Και τώρα στα επιστημονικά: ακόμη κι αν το κάλεσμα να γίνουμε vegan ενέχει δόση υπερβολής, είναι αποδεδειγμένο ότι οι διατροφικές συνήθειες της Δύσης, με την υπερκατανάλωση κρέατος και γαλακτοκομικών, εκτός από καρκινογόνες για εμάς τους ίδιους, επιδεινώνουν την κλιματική αλλαγή, καθώς το 26% των σχετικών ρύπων προέρχεται από την πρωτογενή παραγωγή. Πριν από δύο εβδομάδες παρουσιάστηκε στη Γενεύη (και ήμουν παρών...) η έκθεση του IPCC «Climate Change and Land», τριετής καρπός 107 επιστημόνων. Ψιλά γράμματα όλα αυτά για τον κ. Θεοδωρόπουλο. Τέλος, το πιο μετέωρο επιχείρημά του είναι η αναφορά ως προτύπου μέτρου και έλλειψης ζηλωτών της δικής μας νεοελληνικής κοινωνίας. Τουναντίον, είναι μαλλον θλιβερό που η κοινωνία μας είναι μια από τις λιγότερο ευαίσθητες παγκοσμίως σε όλα τα μεγάλα ζητήματα, αποτέλεσμα τόσο άγνοιας όσο και ατομισμού. Αγαπητέ κ. Θεοδωρόπουλε, συμφωνώ πάντως μαζί σας ότι είναι σήμερα αναγκαία, όσο ποτέ, η «ελληνική σκέψη». Ομως αυτή πρέπει να συνοδεύεται από γνώση των data. Οι (λογικές) έννοιες χωρίς τις εμπειρίες είναι... κενές, μας έλεγε ο Ιμ. Καντ. «Ενωθείτε πίσω από τα πορίσματα της επιστήμης», μας λέει σήμερα η Γκρέτα.
Δρ Βασίλειος Σιταράς
Γενεύη
3. Επανάσταση του ’21 και Ελληνες της διασποράς
Κύριε διευθυντά
Δεν αρέσει στον επιφυλλιδογράφο σας κ. Γιανναρά η κυρία Αγγελοπούλου. Το αντελήφθημεν.
Αυτό, όμως, δεν του δίνει το δικαίωμα να γράφει στην ιστορική εκατοχρονίτισσα «Καθημερινή», της Κυριακής 11 Αυγούστου 2019, ανιστόρητες φαντασιοπληξίες, όπως ότι τάχα «υπόδουλοι στους Τούρκους, οι Ελληνες ήταν άρχοντες».
Μέχρι το 1961, δηλαδή 140 ολόκληρα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821, το 70% τουλάχιστον των Ελλήνων ήταν υποχρεωμένο να ζει σε χωριά, μια και ο μόνος πόρος για την άκρως λιτή, μέχρι λιμοκτονίας, επιβίωσή του προερχόταν από την κοπιαστική και αχάριστη πρωτογενή παραγωγή (γεωργία, κτηνοτροφία, δασοκομία, αλιεία). Τα πολυτελή μέγαρα των Ελλήνων, στην Κωνσταντινούπολη, στην Αλεξάνδρεια, στο Βουκουρέστι, στην Οδησσό και αλλού στην Ανατολική Μεσόγειο, για τα οποία σεμνύνεται ο επιφυλλιδογράφος σας, προέρχονται από τη δραστηριοποίηση ελληνογλώσσων ως μεταπρατικής μειοψηφίας, μεσολαβούσης μεταξύ της αγροτικής, εντοπιογλώσσου πλειοψηφίας αυτών των χωρών και των «διεθνών τοκογλύφων» (κατά την ορολογία του ιδίου του κ. Γιανναρά), της βιομηχανικώς και τραπεζικώς προηγμένης Δύσεως. Και, βεβαίως, τα μέγαρα αυτά χρηματοδοτήθηκαν και από τις θεαματικές και οδυνηρές χρεοκοπίες, στον 19ο αιώνα, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της Αιγύπτου, της Βουλγαρίας και της Σερβίας. Κάποιοι σαν τον επιφυλλιδογράφο σας (πολλοί εξ αυτών σπουδασμένοι σε ελληνικά σχολεία, όπως επισημαίνει ο Λέων Μελάς σε σωζομένη ομιλία του για το βουλγαρικό σχίσμα) έπεισαν δημοκοπικά τις αγροτικές πλειοψηφίες των χωρών αυτών να φορτώσουν τη χρεοκοπία των κοινωνιών τους στην ευπορούσα μειοψηφία που συνεργαζόταν με τους «διεθνείς τοκογλύφους». Το μίσος που αυτοί οι δημοκόποι εξήγειραν μαρτυρείται από την αγριότητα με την οποία οι ελληνόγλωσσοι, στη διάρκεια του 20ού αιώνα, εκδιώχθηκαν από τις χώρες όπου δραστηριοποιούνταν. Το μίσος που κατέπληξε τον Κώστα Βάρναλη, όταν το είδε και το έζησε στην Ανατολική Ρωμυλία.
Παρεμπιπτόντως, τα μέγαρα των Ελλήνων της διασποράς της Ανατολικής Μεσογείου θεωρούνταν υπερμεγέθη, εξαιρετικώς ακαλαίσθητα, επιδεικτικά και προκλητικά από τους, ομοίους του κ. Γιανναρά, επαγγελματίες Ιερεμίες του καιρού τους. Κάπως σαν τα κτίρια της κυρίας Αγγελοπούλου σήμερα...
ΥΓ. Ο κ. Γιανναράς απολαμβάνει του προνομίου της απαντήσεως εν εκτάσει στους όποιους επικριτάς του από τις στήλες σας. Αλλοι συνεργάτες σας δεν κάνουν χρήση αυτού του προνομίου, που καθιστά σημαντικά ανίσους τους όρους διεξαγωγής του δημοσίου διαλόγου. Ας είναι και αυτό τεκμήριο του πόσον ο κ. Γιανναράς εκτιμά την ισηγορία, της οποίας, στα λόγια, υπερμαχεί.
Γ. Γεωργανάς
4. Η επέτειος, ευκαιρία εθνικού αναστοχασμού
Κύριε διευθυντά
Οπως έγινε γνωστό, σχεδιάζονται για το 2021 εορταστικές εκδηλώσεις εντός (και εκτός) Ελλάδος, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 200 ετών από την Επανάσταση του 1821.
Δεν γνωρίζω το είδος και την έκταση των εκδηλώσεων, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι αποσκοπούν στην ανύψωση του ηθικού και του πατριωτικού αισθήματος των Ελλήνων, σε καιρούς δύσκολους και σε προκλητικό γεωπολιτικό περιβάλλον. Θεωρώ, ωστόσο, ότι, για να αποβεί ωφέλιμος και αποτελεσματικός ο εορτασμός της επετείου της παλιγγενεσίας του έθνους, θα έπρεπε, ίσως, να δρομολογηθούν και άλλες συμπληρωματικές ενέργειες απο την πολιτεία, ώστε η επόμενη εκατονταετηρίδα να βρει τη χώρα στην καλύτερη δυνατή κατάσταση εσωτερικά και με ισχυρή θέση διεθνώς.
Κατ’ αρχάς, προτείνεται να πραγματοποιηθεί, αρμοδίως, μια εμπεριστατωμένη, λεπτομερής και, κυρίως, αντικειμενική ανάλυση των όποιων λαθών, ατυχών συμπεριφορών και παραλείψεων των προγόνων μας κατά τον αγώνα τους για την ανεξαρτησία του έθνους, ως παραδείγματα προς αποφυγήν, σε όποιο μέτρο επηρεάζουν, ενδεχομένως, τη σημερινή και μελλοντική πορεία της χώρας, και να γίνει κατάλληλη ενημέρωση των νέων γενεών που θα αναλάβουν το βάρος της πορείας αυτής.
Επιπλέον, να γίνει αναδρομή στα διακόσια χρόνια ανεξαρτησίας της χώρας και να καταγραφούν/αναλυθούν τα επιτεύγματα και, κυρίως, οι αποτυχίες, αστοχίες και λανθασμένες επιλογές λαού και κυβερνήσεων, οι οποίες μας οδήγησαν σε καταστροφές και ανάσχεση της προόδου της χώρας και να ενημερωθούμε όλοι ανάλογα.
(Υπενθυμίζεται ότι, ένα χρόνο μετά την επέτειο των 100 ετών ανεξαρτησίας, υποστήκαμε τη Μικρασιατική Καταστροφή...).
Τέλος, και αναλογιζόμενος με νοσταλγία την ωραία εικόνα της Αθήνας και την υποδειγματική συμπεριφορά των κατοίκων της κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων 2004, θα πρότεινα καθ’ όλη τη διάρκεια του 2021 (και γιατί όχι και μετά;) να δοθούν οδηγίες (και κίνητρα) σε όλη τη χώρα, μέσω των αυτοδιοικητικών αρχών, για την εύρυθμη και ευπρεπή οργάνωση και λειτουργία των δήμων-κοινοτήτων, καθώς και για την ανάλογη συμπεριφορά των κατοίκων τους.
Παναγιώτης Δ. Καμπάς
Αντιπτέραρχος ε.α.
Ηλεκτρονικός μηχανικός
5. Ο γενναίος πρύτανης τότε, στην Κατοχή
Κύριε διευθυντά
Στην «Καθημερινή» της 6/8/2019 (σελίδα 4) διάβασα ότι κατά τη συζήτηση στη Βουλή του σχεδίου νόμου, διατάξεις του οποίου αφορούν και το πανεπιστημιακό άσυλο, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και εισηγητής της αντιπολιτεύσεως κ. Π. Πολάκης αγορεύων είπε, μεταξύ άλλων, ότι «...το άσυλο το σεβάστηκαν και οι Γερμανοί κατακτητές, υπάρχει δημοσίευμα που μπήκαν οι Γερμανοί αστυνομικοί στον χώρο των Προπυλαίων και την επόμενη μέρα ο Γερμανός διοικητής ζήτησε συγγνώμη...». Δεν ξέρω αν υπάρχει και πού τέτοιο δημοσίευμα, σύμφωνα με το οποίο Γερμανοί αστυνομικοί να μπήκαν στον χώρο των Προπυλαίων και ο Γερμανός διοικητής να ζήτησε συγγνώμη γι’ αυτή την πράξη τους, δηλαδή για την εκ μέρους τους παραβίαση του ακαδημαϊκού ασύλου. Αντ’ αυτού, όμως, γνωρίζω καλώς και αναφέρω σχετικώς τα εξής:
Στις 20 Μαΐου 1957, ο καθηγητής Γεώργιος Ράμμος, μετά την κηδεία του φίλου του και συναδέλφου ομότιμου καθηγητή Γεωργίου Μπαλή, ήρθε στην αίθουσα «Οικονομίδη» του κτιρίου της Νομικής Σχολής, στην οδό Σόλωνος, για την προγραμματισμένη παράδοση του μαθήματος Πολιτικής Δικονομίας. Καταφανώς συγκινημένος, εθεώρησε χρέος του, πριν αρχίσει την παράδοση, υπό μορφή μικρού και ανεπίσημου επικηδείου, να εξάρει την προσωπικότητα και τη μεγάλη προσφορά στη νομική επιστήμη του εκλιπόντος, αλλά και το θάρρος και την παρρησία με την οποία, σε δύσκολους και επικίνδυνους για τη χώρα μας καιρούς, διεφύλαξε το κύρος και προστάτευσε την περιουσία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).
 |
| «Καύσωνας» χαρακτηρίζονται από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία οι θερµοκρασίες των 39 βαθµών Κελσίου και άνω. |
1. Ο αληθινός καύσων και οι υπερβολές
Κύριε διευθυντά
Ως επί το πλείστον, όταν στην TV αναφέρονται στη θερμοκρασία, μας ανακοινώνουν μόνο τη μέγιστη της ημέρας. Παραλείπουν δηλαδή την ελάχιστη, ενώ και αυτή είναι σημαντική. Γιατί όταν η ελάχιστη είναι χαμηλή, τότε μια υψηλή μέγιστη είναι υποφερτή. Ετσι, για παράδειγμα, μια μέγιστη θερμοκρασία 38 βαθμών Κελσίου, όταν συνοδεύεται από μια ελάχιστη 19 βαθμών, είναι πολύ πιο εύκολα υποφερτή από μια μεγίστη 35 βαθμών που να συνοδεύεται όμως με ελάχιστη 25 βαθμών.
Το παραπάνω το ξέρουν (ή έστω οφείλουν να το ξέρουν!) και οι αρμόδιοι. Γιατί όμως τότε παραλείπουν συστηματικά να μας ανακοινώνουν μαζί με τη μέγιστη και την ελάχιστη θερμοκρασία μιας ημέρας; Προφανώς για να μας εντυπωσιάσουν. Οπως λένε και οι Γάλλοι: «Pour épater le bourgeois»!
Επίσης οι δυσάρεστες ενοχλήσεις από μια υψηλή μέγιστη θερμοκρασία μειώνονται αισθητά εάν η σχετική υγρασία βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο, όπως και εάν ο άνεμος που φυσάει είναι ένα βοριαδάκι 5-6 μποφόρ.
Επειτα από τα παραπάνω, νομίζω ότι για τη σωστή ενημέρωσή μας, όταν προβλέπονται υψηλές θερμοκρασίες, θα πρέπει να μας ανακοινώνουν μαζί με τη μέγιστη και ελάχιστη θερμοκρασία, και τη σχετική υγρασία, αλλά και την ένταση και κατεύθυνση των ανέμων. Και ένα τελευταίο. Επειδή έχω προσέξει ότι πολλοί παρουσιαστές (προφανώς για να μας εντυπωσιάσουν) κάνουν κατάχρηση του όρου «καύσωνας», θα πρέπει να γνωρίζουν ότι «καύσωνας» χαρακτηρίζονται από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία οι θερμοκρασίες των 39 βαθμών Κελσίου και άνω.
Νίκος Δυοβουνιώτης
Πολιτικός μηχανικός
Κηφισιά
Κύριε διευθυντά
Ως επί το πλείστον, όταν στην TV αναφέρονται στη θερμοκρασία, μας ανακοινώνουν μόνο τη μέγιστη της ημέρας. Παραλείπουν δηλαδή την ελάχιστη, ενώ και αυτή είναι σημαντική. Γιατί όταν η ελάχιστη είναι χαμηλή, τότε μια υψηλή μέγιστη είναι υποφερτή. Ετσι, για παράδειγμα, μια μέγιστη θερμοκρασία 38 βαθμών Κελσίου, όταν συνοδεύεται από μια ελάχιστη 19 βαθμών, είναι πολύ πιο εύκολα υποφερτή από μια μεγίστη 35 βαθμών που να συνοδεύεται όμως με ελάχιστη 25 βαθμών.
Το παραπάνω το ξέρουν (ή έστω οφείλουν να το ξέρουν!) και οι αρμόδιοι. Γιατί όμως τότε παραλείπουν συστηματικά να μας ανακοινώνουν μαζί με τη μέγιστη και την ελάχιστη θερμοκρασία μιας ημέρας; Προφανώς για να μας εντυπωσιάσουν. Οπως λένε και οι Γάλλοι: «Pour épater le bourgeois»!
Επίσης οι δυσάρεστες ενοχλήσεις από μια υψηλή μέγιστη θερμοκρασία μειώνονται αισθητά εάν η σχετική υγρασία βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο, όπως και εάν ο άνεμος που φυσάει είναι ένα βοριαδάκι 5-6 μποφόρ.
Επειτα από τα παραπάνω, νομίζω ότι για τη σωστή ενημέρωσή μας, όταν προβλέπονται υψηλές θερμοκρασίες, θα πρέπει να μας ανακοινώνουν μαζί με τη μέγιστη και ελάχιστη θερμοκρασία, και τη σχετική υγρασία, αλλά και την ένταση και κατεύθυνση των ανέμων. Και ένα τελευταίο. Επειδή έχω προσέξει ότι πολλοί παρουσιαστές (προφανώς για να μας εντυπωσιάσουν) κάνουν κατάχρηση του όρου «καύσωνας», θα πρέπει να γνωρίζουν ότι «καύσωνας» χαρακτηρίζονται από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία οι θερμοκρασίες των 39 βαθμών Κελσίου και άνω.
Νίκος Δυοβουνιώτης
Πολιτικός μηχανικός
Κηφισιά
2. Η «ελληνική σκέψη» και η 16χρονη Γκρέτα
Κύριε διευθυντά
Με απογοήτευση διάβασα στις 21.8 την ολομέτωπη επίθεση του κ. Τάκη Θεοδωρόπουλου εναντίον της Γκρέτα Τούνμπεργκ, μιας 16χρονης ακτιβίστριας από τη Σουηδία που εδώ και έναν χρόνο αγωνίζεται ενάντια στην κλιματική αλλαγή («Η κόρη που δεν θα ήθελα να έχω»).
Ο κ. Θεοδωρόπουλος ξεκινάει τη σύντομη ανάλυσή του ως... ψυχολόγος, αναφερόμενος στο γνωστό πρόβλημα υγείας του εν λόγω παιδιού, προκειμένου να το απαξιώσει ex ante (άνευ εξέτασης της ουσίας του debate περί κλιματικής αλλαγής). Στη συνέχεια, εμφανίζεται ως ο θεματοφύλακας του δυτικού ορθολογισμού ενάντια στους αυτόκλητους «προφήτες». Καλό θα ήταν αυτή η θέση να συνοδεύεται και από ανάλογη γνώση, τόσο των πλέον βασικών όσο και των πιο σύνθετων (επιστημονικών) δεδομένων. Ξεκινάμε από τα βασικά λοιπόν: Η Γκρέτα δεν σταμάτησε εντελώς το σχολείο. Μόνο τις Παρασκευές κάνει αποχή από τα μαθήματα. Και τώρα στα επιστημονικά: ακόμη κι αν το κάλεσμα να γίνουμε vegan ενέχει δόση υπερβολής, είναι αποδεδειγμένο ότι οι διατροφικές συνήθειες της Δύσης, με την υπερκατανάλωση κρέατος και γαλακτοκομικών, εκτός από καρκινογόνες για εμάς τους ίδιους, επιδεινώνουν την κλιματική αλλαγή, καθώς το 26% των σχετικών ρύπων προέρχεται από την πρωτογενή παραγωγή. Πριν από δύο εβδομάδες παρουσιάστηκε στη Γενεύη (και ήμουν παρών...) η έκθεση του IPCC «Climate Change and Land», τριετής καρπός 107 επιστημόνων. Ψιλά γράμματα όλα αυτά για τον κ. Θεοδωρόπουλο. Τέλος, το πιο μετέωρο επιχείρημά του είναι η αναφορά ως προτύπου μέτρου και έλλειψης ζηλωτών της δικής μας νεοελληνικής κοινωνίας. Τουναντίον, είναι μαλλον θλιβερό που η κοινωνία μας είναι μια από τις λιγότερο ευαίσθητες παγκοσμίως σε όλα τα μεγάλα ζητήματα, αποτέλεσμα τόσο άγνοιας όσο και ατομισμού. Αγαπητέ κ. Θεοδωρόπουλε, συμφωνώ πάντως μαζί σας ότι είναι σήμερα αναγκαία, όσο ποτέ, η «ελληνική σκέψη». Ομως αυτή πρέπει να συνοδεύεται από γνώση των data. Οι (λογικές) έννοιες χωρίς τις εμπειρίες είναι... κενές, μας έλεγε ο Ιμ. Καντ. «Ενωθείτε πίσω από τα πορίσματα της επιστήμης», μας λέει σήμερα η Γκρέτα.
Δρ Βασίλειος Σιταράς
Γενεύη
3. Επανάσταση του ’21 και Ελληνες της διασποράς
Κύριε διευθυντά
Δεν αρέσει στον επιφυλλιδογράφο σας κ. Γιανναρά η κυρία Αγγελοπούλου. Το αντελήφθημεν.
Αυτό, όμως, δεν του δίνει το δικαίωμα να γράφει στην ιστορική εκατοχρονίτισσα «Καθημερινή», της Κυριακής 11 Αυγούστου 2019, ανιστόρητες φαντασιοπληξίες, όπως ότι τάχα «υπόδουλοι στους Τούρκους, οι Ελληνες ήταν άρχοντες».
Μέχρι το 1961, δηλαδή 140 ολόκληρα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821, το 70% τουλάχιστον των Ελλήνων ήταν υποχρεωμένο να ζει σε χωριά, μια και ο μόνος πόρος για την άκρως λιτή, μέχρι λιμοκτονίας, επιβίωσή του προερχόταν από την κοπιαστική και αχάριστη πρωτογενή παραγωγή (γεωργία, κτηνοτροφία, δασοκομία, αλιεία). Τα πολυτελή μέγαρα των Ελλήνων, στην Κωνσταντινούπολη, στην Αλεξάνδρεια, στο Βουκουρέστι, στην Οδησσό και αλλού στην Ανατολική Μεσόγειο, για τα οποία σεμνύνεται ο επιφυλλιδογράφος σας, προέρχονται από τη δραστηριοποίηση ελληνογλώσσων ως μεταπρατικής μειοψηφίας, μεσολαβούσης μεταξύ της αγροτικής, εντοπιογλώσσου πλειοψηφίας αυτών των χωρών και των «διεθνών τοκογλύφων» (κατά την ορολογία του ιδίου του κ. Γιανναρά), της βιομηχανικώς και τραπεζικώς προηγμένης Δύσεως. Και, βεβαίως, τα μέγαρα αυτά χρηματοδοτήθηκαν και από τις θεαματικές και οδυνηρές χρεοκοπίες, στον 19ο αιώνα, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της Αιγύπτου, της Βουλγαρίας και της Σερβίας. Κάποιοι σαν τον επιφυλλιδογράφο σας (πολλοί εξ αυτών σπουδασμένοι σε ελληνικά σχολεία, όπως επισημαίνει ο Λέων Μελάς σε σωζομένη ομιλία του για το βουλγαρικό σχίσμα) έπεισαν δημοκοπικά τις αγροτικές πλειοψηφίες των χωρών αυτών να φορτώσουν τη χρεοκοπία των κοινωνιών τους στην ευπορούσα μειοψηφία που συνεργαζόταν με τους «διεθνείς τοκογλύφους». Το μίσος που αυτοί οι δημοκόποι εξήγειραν μαρτυρείται από την αγριότητα με την οποία οι ελληνόγλωσσοι, στη διάρκεια του 20ού αιώνα, εκδιώχθηκαν από τις χώρες όπου δραστηριοποιούνταν. Το μίσος που κατέπληξε τον Κώστα Βάρναλη, όταν το είδε και το έζησε στην Ανατολική Ρωμυλία.
Παρεμπιπτόντως, τα μέγαρα των Ελλήνων της διασποράς της Ανατολικής Μεσογείου θεωρούνταν υπερμεγέθη, εξαιρετικώς ακαλαίσθητα, επιδεικτικά και προκλητικά από τους, ομοίους του κ. Γιανναρά, επαγγελματίες Ιερεμίες του καιρού τους. Κάπως σαν τα κτίρια της κυρίας Αγγελοπούλου σήμερα...
ΥΓ. Ο κ. Γιανναράς απολαμβάνει του προνομίου της απαντήσεως εν εκτάσει στους όποιους επικριτάς του από τις στήλες σας. Αλλοι συνεργάτες σας δεν κάνουν χρήση αυτού του προνομίου, που καθιστά σημαντικά ανίσους τους όρους διεξαγωγής του δημοσίου διαλόγου. Ας είναι και αυτό τεκμήριο του πόσον ο κ. Γιανναράς εκτιμά την ισηγορία, της οποίας, στα λόγια, υπερμαχεί.
Γ. Γεωργανάς
4. Η επέτειος, ευκαιρία εθνικού αναστοχασμού
Κύριε διευθυντά
Οπως έγινε γνωστό, σχεδιάζονται για το 2021 εορταστικές εκδηλώσεις εντός (και εκτός) Ελλάδος, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 200 ετών από την Επανάσταση του 1821.
Δεν γνωρίζω το είδος και την έκταση των εκδηλώσεων, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι αποσκοπούν στην ανύψωση του ηθικού και του πατριωτικού αισθήματος των Ελλήνων, σε καιρούς δύσκολους και σε προκλητικό γεωπολιτικό περιβάλλον. Θεωρώ, ωστόσο, ότι, για να αποβεί ωφέλιμος και αποτελεσματικός ο εορτασμός της επετείου της παλιγγενεσίας του έθνους, θα έπρεπε, ίσως, να δρομολογηθούν και άλλες συμπληρωματικές ενέργειες απο την πολιτεία, ώστε η επόμενη εκατονταετηρίδα να βρει τη χώρα στην καλύτερη δυνατή κατάσταση εσωτερικά και με ισχυρή θέση διεθνώς.
Κατ’ αρχάς, προτείνεται να πραγματοποιηθεί, αρμοδίως, μια εμπεριστατωμένη, λεπτομερής και, κυρίως, αντικειμενική ανάλυση των όποιων λαθών, ατυχών συμπεριφορών και παραλείψεων των προγόνων μας κατά τον αγώνα τους για την ανεξαρτησία του έθνους, ως παραδείγματα προς αποφυγήν, σε όποιο μέτρο επηρεάζουν, ενδεχομένως, τη σημερινή και μελλοντική πορεία της χώρας, και να γίνει κατάλληλη ενημέρωση των νέων γενεών που θα αναλάβουν το βάρος της πορείας αυτής.
Επιπλέον, να γίνει αναδρομή στα διακόσια χρόνια ανεξαρτησίας της χώρας και να καταγραφούν/αναλυθούν τα επιτεύγματα και, κυρίως, οι αποτυχίες, αστοχίες και λανθασμένες επιλογές λαού και κυβερνήσεων, οι οποίες μας οδήγησαν σε καταστροφές και ανάσχεση της προόδου της χώρας και να ενημερωθούμε όλοι ανάλογα.
(Υπενθυμίζεται ότι, ένα χρόνο μετά την επέτειο των 100 ετών ανεξαρτησίας, υποστήκαμε τη Μικρασιατική Καταστροφή...).
Τέλος, και αναλογιζόμενος με νοσταλγία την ωραία εικόνα της Αθήνας και την υποδειγματική συμπεριφορά των κατοίκων της κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων 2004, θα πρότεινα καθ’ όλη τη διάρκεια του 2021 (και γιατί όχι και μετά;) να δοθούν οδηγίες (και κίνητρα) σε όλη τη χώρα, μέσω των αυτοδιοικητικών αρχών, για την εύρυθμη και ευπρεπή οργάνωση και λειτουργία των δήμων-κοινοτήτων, καθώς και για την ανάλογη συμπεριφορά των κατοίκων τους.
Παναγιώτης Δ. Καμπάς
Αντιπτέραρχος ε.α.
Ηλεκτρονικός μηχανικός
5. Ο γενναίος πρύτανης τότε, στην Κατοχή
Κύριε διευθυντά
Στην «Καθημερινή» της 6/8/2019 (σελίδα 4) διάβασα ότι κατά τη συζήτηση στη Βουλή του σχεδίου νόμου, διατάξεις του οποίου αφορούν και το πανεπιστημιακό άσυλο, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και εισηγητής της αντιπολιτεύσεως κ. Π. Πολάκης αγορεύων είπε, μεταξύ άλλων, ότι «...το άσυλο το σεβάστηκαν και οι Γερμανοί κατακτητές, υπάρχει δημοσίευμα που μπήκαν οι Γερμανοί αστυνομικοί στον χώρο των Προπυλαίων και την επόμενη μέρα ο Γερμανός διοικητής ζήτησε συγγνώμη...». Δεν ξέρω αν υπάρχει και πού τέτοιο δημοσίευμα, σύμφωνα με το οποίο Γερμανοί αστυνομικοί να μπήκαν στον χώρο των Προπυλαίων και ο Γερμανός διοικητής να ζήτησε συγγνώμη γι’ αυτή την πράξη τους, δηλαδή για την εκ μέρους τους παραβίαση του ακαδημαϊκού ασύλου. Αντ’ αυτού, όμως, γνωρίζω καλώς και αναφέρω σχετικώς τα εξής:
Στις 20 Μαΐου 1957, ο καθηγητής Γεώργιος Ράμμος, μετά την κηδεία του φίλου του και συναδέλφου ομότιμου καθηγητή Γεωργίου Μπαλή, ήρθε στην αίθουσα «Οικονομίδη» του κτιρίου της Νομικής Σχολής, στην οδό Σόλωνος, για την προγραμματισμένη παράδοση του μαθήματος Πολιτικής Δικονομίας. Καταφανώς συγκινημένος, εθεώρησε χρέος του, πριν αρχίσει την παράδοση, υπό μορφή μικρού και ανεπίσημου επικηδείου, να εξάρει την προσωπικότητα και τη μεγάλη προσφορά στη νομική επιστήμη του εκλιπόντος, αλλά και το θάρρος και την παρρησία με την οποία, σε δύσκολους και επικίνδυνους για τη χώρα μας καιρούς, διεφύλαξε το κύρος και προστάτευσε την περιουσία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).
Ανέφερε τότε, για να τονίσει ιδιαιτέρως το μεγαλείο του ανδρός, και ότι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς 1942, οι Γερμανοί ζήτησαν από το Πανεπιστήμιο να τους παραχωρηθεί η αίθουσα τελετών (Προπύλαια) για να γιορτάσουν οι αξιωματικοί την έλευση του νέου χρόνου (1942). Η αίθουσα παραχωρήθηκε και κατά τη διάρκεια της γιορτής οι αξιωματικοί, αφού κατανάλωσαν οινοπνευματώδη ποτά και μεθυσμένοι από τις έως τότε συνεχείς γερμανικές νίκες –είχαν καταλάβει σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη, απειλούσαν την Αγγλία και προχωρούσαν προς τη Μόσχα–, παρεκτράπησαν σε βανδαλισμούς και προξένησαν διάφορες φθορές σε πλείστα όσα εντός της αιθούσης αντικείμενα. Οταν την επόμενη μέρα αρμόδιοι υπάλληλοι του Πανεπιστημίου ανέφεραν στον πρύτανη Γεώργιο Μπαλή τα συμβάντα, αυτός, χωρίς καθυστέρηση και δισταγμό, επισκέφθηκε στο γραφείο του τον ανώτατο στρατιωτικό διοικητή, διαμαρτυρήθηκε εντόνως και χαρακτήρισε την πράξη των αξιωματικών του πράξη απολίτιστων και βαρβάρων ανθρώπων. Ο στρατηγός, επειδή αντιλήφθηκε ότι πράγματι οι Γερμανοί αξιωματικοί ήταν υπεύθυνοι τέτοιων πράξεων, εξέφρασε τη λύπη του στον πρύτανη Γεώργιο Μπαλή και ως εκπρόσωπος στην Αθήνα των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων εξέφρασε συγγνώμη για όλα όσα έλαβαν χώρα στην αίθουσα τελετών τη νύχτα της 31ης Δεκεμβρίου 1941 προς την 1η Ιανουαρίου 1942.
Είναι προφανές ότι οι διασκεδάσαντες και προξενήσαντες φθορές στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν παραβίασαν το πανεπιστημιακό άσυλο, αφού είχε παραχωρηθεί η αίθουσα για ορισμένο χρόνο και συγκεκριμένο σκοπό, ο δε Γερμανός στρατιωτικός διοικητής εξέφρασε τη λύπη του και συγγνώμη στον πρύτανη όχι γιατί παραβιάσθηκε το άσυλο, αλλά για τις πράξεις βανδαλισμού και φθορών των Γερμανών αξιωματικών.
Ιωάννης Αρ. Τρικκαλίδης
Συνταξιούχος δικηγόρος
Λάρισα
6. Κύριε αστυνομικέ, γιατί δεν φοράτε ζώνη;
Κύριε διευθυντά
Με την παρούσα επιστολή θέλω χωρίς καμία διάθεση ειρωνείας να ρωτήσω τον νέο υπουργό Προστασίας του Πολίτη, καθώς και τον νέο αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας αν θεωρούν ότι οι Αμερικανοί, οι Αγγλοι, οι Γερμανοί... οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και όλοι, τέλος πάντων, οι αστυνομικοί του πολιτισμένου κόσμου, που φορούν ζώνες ασφαλείας στα περιπολικά τους ακόμα κι αν κινούνται με 10 χλμ. την ώρα, ειναι λιγότερο ικανοί, λιγότερο έξυπνοι ή λιγότερο καλά εκπαιδευμένοι από τους Ελληνες συναδέλφους τους.
Είναι κοινή και συνάμα αλγεινή η εικόνα των πληρωμάτων των περιπολικών της Ελληνικής Αστυνομίας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, να μη φορούν ζώνες ασφαλείας ακόμα κι όταν τρέχουν στις εθνικές οδούς ή στην Αττική Οδό.
Οσες φορές έχω επιχειρήσει να τους πω ότι αυτό είναι μεγάλο λάθος, έχω εισπράξει μη σοβαρές απαντήσεις, π.χ. ότι το κάνουν για να προλάβουν να προφυλαχθούν από κακοποιούς που θα τους πυροβολήσουν κ.ά.
Πρέπει να γίνει σαφές ότι ο κίνδυνος από τη μη εφαρμογή ζώνης ασφαλείας ειναι στατιστικα ασύγκριτα μεγαλύτερος από όλους τους άλλους κινδύνους που αντιμετωπίζουν όταν βρίσκονται στα περιπολικά. Και βέβαια θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι στην τήρηση του νόμου και του καλού παραδείγματος προς τους πολίτες.
Πέτρος Μουστογιάννης
Αγγειοχειρουργός
7. Η θητεία των αρχηγών
Κύριε διευθυντά
Διαβάζω στο φύλλο της 26.07.2019 ότι, σύμφωνα με σχετικές πληροφορίες, διατηρούνται στις θέσεις τους οι γενικοί διευθυντές υπουργείων που τοποθετήθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτό είναι μια «πολιτική υπέρβαση» και δείχνει μια πολύ σοβαρή διαφορά στην κυβερνητική σκέψη για τη συνέχεια του κράτους.
Εύχομαι αυτή η διαφορά να εφαρμοστεί και στο υπουργείο Αμυνας και συγκεκριμένα για τους αρχηγούς των τριών όπλων και του ΓΕΕΘΑ. Τρεις από τους τέσσερις σημερινούς αρχηγούς έχουν θητεία ολίγων μηνών. Θα πρέπει να εξαντλήσουν τη θητεία των 2 ή 3 ετών που ορίζει ο νόμος. Η υπέρβαση θα είναι να επικρατήσει εθνική και όχι πολιτική σκέψη.
Επίσης, θα ήθελα να προτείνω στον υπουργό Αμυνας και στον πρωθυπουργό να εξετάσουν σοβαρά την αλλαγή του σχετικού νόμου και την παραμονή των αρχηγών για τρία έως τέσσερα χρόνια. Ο αρχηγός μετά την επιλογή του μπαίνει στον πρωτόγνωρο χώρο: της οικονομίας, της στρατιωτικής διπλωματίας, της πολιτικής. Χρειάζεται χρόνο για να εγκλιματιστεί. Επίσης, χρειάζεται χρόνο για να ενημερωθεί σε βάθος για τις δυνατότητες και τα προβλήματα των σχηματισμών που διοικεί.
Ο χρονικός ορίζοντας των δύο ετών είναι ανεπαρκής. Δεν είναι τυχαίο ότι τα 4 ή 5 χρόνια είναι ο αποδεκτός χρόνος παραμονής προσώπων της εκτελεστικής εξουσίας στο πόστο τους (Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πρωθυπουργός, βουλευτής, δήμαρχος κ.ά.).
ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
Είναι προφανές ότι οι διασκεδάσαντες και προξενήσαντες φθορές στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν παραβίασαν το πανεπιστημιακό άσυλο, αφού είχε παραχωρηθεί η αίθουσα για ορισμένο χρόνο και συγκεκριμένο σκοπό, ο δε Γερμανός στρατιωτικός διοικητής εξέφρασε τη λύπη του και συγγνώμη στον πρύτανη όχι γιατί παραβιάσθηκε το άσυλο, αλλά για τις πράξεις βανδαλισμού και φθορών των Γερμανών αξιωματικών.
Ιωάννης Αρ. Τρικκαλίδης
Συνταξιούχος δικηγόρος
Λάρισα
6. Κύριε αστυνομικέ, γιατί δεν φοράτε ζώνη;
Κύριε διευθυντά
Με την παρούσα επιστολή θέλω χωρίς καμία διάθεση ειρωνείας να ρωτήσω τον νέο υπουργό Προστασίας του Πολίτη, καθώς και τον νέο αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας αν θεωρούν ότι οι Αμερικανοί, οι Αγγλοι, οι Γερμανοί... οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και όλοι, τέλος πάντων, οι αστυνομικοί του πολιτισμένου κόσμου, που φορούν ζώνες ασφαλείας στα περιπολικά τους ακόμα κι αν κινούνται με 10 χλμ. την ώρα, ειναι λιγότερο ικανοί, λιγότερο έξυπνοι ή λιγότερο καλά εκπαιδευμένοι από τους Ελληνες συναδέλφους τους.
Είναι κοινή και συνάμα αλγεινή η εικόνα των πληρωμάτων των περιπολικών της Ελληνικής Αστυνομίας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, να μη φορούν ζώνες ασφαλείας ακόμα κι όταν τρέχουν στις εθνικές οδούς ή στην Αττική Οδό.
Οσες φορές έχω επιχειρήσει να τους πω ότι αυτό είναι μεγάλο λάθος, έχω εισπράξει μη σοβαρές απαντήσεις, π.χ. ότι το κάνουν για να προλάβουν να προφυλαχθούν από κακοποιούς που θα τους πυροβολήσουν κ.ά.
Πρέπει να γίνει σαφές ότι ο κίνδυνος από τη μη εφαρμογή ζώνης ασφαλείας ειναι στατιστικα ασύγκριτα μεγαλύτερος από όλους τους άλλους κινδύνους που αντιμετωπίζουν όταν βρίσκονται στα περιπολικά. Και βέβαια θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι στην τήρηση του νόμου και του καλού παραδείγματος προς τους πολίτες.
Πέτρος Μουστογιάννης
Αγγειοχειρουργός
7. Η θητεία των αρχηγών
Κύριε διευθυντά
Διαβάζω στο φύλλο της 26.07.2019 ότι, σύμφωνα με σχετικές πληροφορίες, διατηρούνται στις θέσεις τους οι γενικοί διευθυντές υπουργείων που τοποθετήθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτό είναι μια «πολιτική υπέρβαση» και δείχνει μια πολύ σοβαρή διαφορά στην κυβερνητική σκέψη για τη συνέχεια του κράτους.
Εύχομαι αυτή η διαφορά να εφαρμοστεί και στο υπουργείο Αμυνας και συγκεκριμένα για τους αρχηγούς των τριών όπλων και του ΓΕΕΘΑ. Τρεις από τους τέσσερις σημερινούς αρχηγούς έχουν θητεία ολίγων μηνών. Θα πρέπει να εξαντλήσουν τη θητεία των 2 ή 3 ετών που ορίζει ο νόμος. Η υπέρβαση θα είναι να επικρατήσει εθνική και όχι πολιτική σκέψη.
Επίσης, θα ήθελα να προτείνω στον υπουργό Αμυνας και στον πρωθυπουργό να εξετάσουν σοβαρά την αλλαγή του σχετικού νόμου και την παραμονή των αρχηγών για τρία έως τέσσερα χρόνια. Ο αρχηγός μετά την επιλογή του μπαίνει στον πρωτόγνωρο χώρο: της οικονομίας, της στρατιωτικής διπλωματίας, της πολιτικής. Χρειάζεται χρόνο για να εγκλιματιστεί. Επίσης, χρειάζεται χρόνο για να ενημερωθεί σε βάθος για τις δυνατότητες και τα προβλήματα των σχηματισμών που διοικεί.
Ο χρονικός ορίζοντας των δύο ετών είναι ανεπαρκής. Δεν είναι τυχαίο ότι τα 4 ή 5 χρόνια είναι ο αποδεκτός χρόνος παραμονής προσώπων της εκτελεστικής εξουσίας στο πόστο τους (Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πρωθυπουργός, βουλευτής, δήμαρχος κ.ά.).
ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου