To κύριο θέμα από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
(+εσωτερικό ολοσέλιδο θέμα)
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 18/09/16
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 18/09/16
Οι περίεργες διαδρομές της Τράπεζας Αττικής:
Του Γιάννη Παπαδογιάννη
Τον Νοέμβριο του 2015, ο κ. Στουρνάρας παραθέτει γεύμα στους κ. Τσίπρα και Γιάννη Δραγασάκη και δίδεται η εντύπωση ότι οι εποχές έντασης αποτελούν, πλέον, παρελθόν. Η ειρωνική αναφορά του κ. Στουρνάρα, τον περασμένο Μάιο, σε απάντηση προς τον κ. Νίκο Θεοχαράκη, ότι η γενναία διαπραγμάτευση Βαρουφάκη κόστισε 86 δισ., προκάλεσε νέα όξυνση.
Οι αλλαγές στις διοικήσεις των τραπεζών απέδειξαν ότι η όποια ανακωχή ήταν προσωρινή και προσχηματική. Από την κυβέρνηση θέλησαν να επιρρίψουν στον κ. Στουρνάρα την ευθύνη για τον αφελληνισμό των διοικήσεων των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, παρά τον σχετικό νόμο που οι ίδιοι έφεραν και ψήφισαν στη Βουλή. Ο έλεγχος της τράπεζας Αττικής, της μόνης μη συστημικής, ήταν εξαρχής για την κυβέρνηση κομβική.
Εξ ου και δεν είναι λίγοι εκείνοι που έσπευσαν να παρατηρήσουν ότι η έφοδος των οικονομικών εισαγγελέων στα γραφεία της εταιρείας της συζύγου του κ. Στουρνάρα ήρθε λίγες ώρες πριν δημοσιοποιηθεί η απόφαση της ΤτΕ, με την οποία απορρίφθηκε η πρόταση για το νέο διοικητικό συμβούλιο της Τράπεζας Αττικής και δόθηκε εντολή για απαγόρευση χορήγησης νέων δανείων.
(+εσωτερικό ολοσέλιδο θέμα)
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 18/09/16
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 18/09/16
Οι περίεργες διαδρομές της Τράπεζας Αττικής:
Του Γιάννη Παπαδογιάννη
Σε θρίλερ, που κορυφώθηκε την περασμένη Πέμπτη με την έφοδο της οικονομικής αστυνομίας στο γραφείο της συζύγου του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ), παραπέμπει η πολιτικοοικονομική μάχη, που διεξάγεται μήνες τώρα, για την εξασφάλιση του ελέγχου της Attica Bank.
Η υπόθεση θα έχει συνέχεια, καθώς η ΤτΕ τις επόμενες ημέρες θα παραδώσει στις εισαγγελικές αρχές το πόρισμα ελέγχου της Attica, που διενήργησε από κοινού με τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, ενώ παρά την προσωρινή αναδιάρθρωση της διοίκησης της τράπεζας, δεν πρόκειται να άρει την απαγόρευση δανειοδοτήσεων, μέχρι να ορισθεί ο νέος μόνιμος CEO.
Στο πόρισμα, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν εντοπιστεί δάνεια ύψους πολλών εκατομμυρίων ευρώ που έχουν διατεθεί χωρίς να ληφθούν υπόψη τραπεζικά κριτήρια. Τα δάνεια αφορούν κυρίως κατασκευαστικές εταιρείες, καθώς και τη χρηματοδότηση πολλών έργων υποδομής (οδικά, λιμενικά κ.ά.), τα οποία κατά κανόνα δεν εξυπηρετούνται. Στις λίστες της ΤτΕ περιλαμβάνονται και χρηματοδοτήσεις της τράπεζας σε γνωστά επιχειρηματικά ονόματα, ενώ εντύπωση προκαλούν ασυνήθιστα υψηλές χρηματοδοτικές γραμμές που φέρονται να έχουν δοθεί σε συγκεκριμένους ομίλους.
Γεγονός αποτελεί ότι το τελευταίο διάστημα έγινε μια μεγάλη προσπάθεια από κυβερνητικούς –και όχι μόνο– κύκλους, να μη θιγούν οι ισορροπίες στην τράπεζα σε επίπεδο διοίκησης, διαδικασία που κορυφώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα. Παραδοσιακά οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα χρησιμοποιούσαν εντελώς καταχρηστικά μέρος του τραπεζικού συστήματος ως εργαλείο εξυπηρέτησης φίλιων επιχειρηματικών δυνάμεων, συνδικαλιστών, κομματικών φίλων και εδραίωσης πελατειακών σχέσεων, μοιράζοντας «δανεικά και αγύριστα». Τράπεζες, όπως η Αγροτική, αποτέλεσαν μνημείο σκανδάλων και κατασπατάλησης χρημάτων υπέρ φίλων και εις βάρος των φορολογουμένων: όταν η Αγροτική τέθηκε σε καθεστώς εκκαθάρισης, αποκαλύφθηκε ότι η θυγατρική της ATE Leasing παρουσίαζε δείκτη μη εξυπηρετούμενων συμβάσεων... 97%.
Εργαλεία...
Τα κόμματα πριν από την κρίση χρησιμοποίησαν κατά κόρον το τραπεζικό σύστημα ως εργαλείο πολιτικής, ασκώντας, άμεσα και έμμεσα, έλεγχο της ροής του χρήματος. Με την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία τον Ιανουάριο του 2015, η νέα κυβέρνηση επιδίωξε την ανάκτηση του ελέγχου των μεγάλων τραπεζών. Και μπορεί η κρίση να μην το επέτρεπε, αλλά η συγκυρία προσέφερε μια άλλου τύπου ευκαιρία: τα «κόκκινα» δάνεια και ό,τι συνεπάγονται: Αποπληρωμές, ρυθμίσεις, πλειστηριασμοί κ.λπ.
Ωστόσο, η προσπάθεια είχε άδοξο τέλος, καθώς η τραπεζική ενοποίηση μετέφερε τον εποπτικό έλεγχο στον SSM, δίχως την έγκριση του οποίου δεν μπορούσαν να γίνουν πολλά πράγματα. Αργότερα, η «γενναία διαπραγμάτευση» του 2015 οδήγησε στον εκμηδενισμό τις αξίας των μετοχών του Δημοσίου, στην επιβολή κεφαλαιακών περιορισμών, σε νέα ανακεφαλαιοποίηση και εν τέλει η κυβέρνηση συμφώνησε και ψήφισε ένα νόμο με τον οποίο έχασε κάθε δυνατότητα παρέμβασης. Ετσι έμεινε η Attica Bank, η οποία μάλιστα ως μη συστημική τράπεζα βρίσκεται στην εποπτεία της ΤτΕ και όχι του SSM. Πρόκειται για μια ταλαιπωρημένη τράπεζα που έχει μετατραπεί σε μια ιδιότυπη «θυγατρική» του ΤΣΜΕΔΕ. Το ΤΣΜΕΔΕ έβαζε διαρκώς λεφτά στην τράπεζα, με αποτέλεσμα κάποιοι μηχανικοί να κάνουν τους τραπεζίτες και κάποιοι άλλοι τους επιχειρηματίες με τα λεφτά των ασφαλισμένων, αλλά με τραγικά άσχημα αποτελέσματα.
Ο κρίσιμος Μάρτιος
Στο τέλος Μαρτίου, η Attica Bank εμφάνιζε «κόκκινα» δάνεια 57%, όταν ο μέσος όρος των άλλων τραπεζών διαμορφωνόταν στο 45%, ενώ σήμερα τα «κόκκινα» δάνεια της Attica φτάνουν το 60%. Μετά τον εποπτικό έλεγχο του SSM και της ΤτΕ, η Attica Bank βρέθηκε ένα βήμα από την τοποθέτηση επιτρόπου και την ενεργοποίηση των διαδικασιών εκκαθάρισης. Αυτό απετράπη έπειτα από συμφωνία του ΤΣΜΕΔΕ με την ΤτΕ, τον περασμένο Ιούλιο, για την άμεση αντικατάσταση της διοίκησης με έμπειρα τραπεζικά στελέχη και τη συμμόρφωση με τις υποδείξεις των ελεγκτών. Ωστόσο, αυτό δεν έγινε. Μάλιστα στις αρχές Σεπτεμβρίου ανακοίνωσε –δίχως καν να ενημερώσει την ΤτΕ– την τοποθέτηση του κ. Ρουμελιώτη στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου και του κ. Σαπουντζόγλου στη θέση του προέδρου. Πηγές της ΤτΕ από την πρώτη στιγμή είχαν εκφράσει έντονες αιτιάσεις για την καταλληλότητά τους, ενώ την περασμένη Δευτέρα οι εμπλεκόμενοι ενημερώθηκαν ότι αυτό το Δ.Σ. δεν μπορεί να εγκριθεί. Παράλληλα ορίστηκε συνεδρίαση της Διεύθυνσης Εποπτείας της ΤτΕ για την Πέμπτη 15/9. Παρά την αντίθετη γνώμη της ΤτΕ, το ΤΣΜΕΔΕ, με τη στήριξη της κυβέρνησης, επέμεινε και μάλιστα διατυπώθηκαν εκτιμήσεις ότι η απόρριψη των δύο προσώπων θα προκαλούσε νέα σύγκρουση ΤτΕ - κυβέρνησης.
Η έφοδος
Ετσι, η έφοδος της οικονομικής αστυνομίας στα γραφεία της συζύγου του διοικητή, λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη συνεδρίαση τη ΤτΕ, μοιραία συνδέθηκε με τη στάση της κεντρικής τράπεζας στο ζήτημα της διοίκησης της Attica Bank. Μάλιστα, αργά το βράδυ η σύγκρουση κυβέρνησης - ΤτΕ κινδύνευσε να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, καθώς κυβερνητικές πηγές απέδωσαν την απόρριψη της διοίκησης της Attica σε κίνηση αντίδρασης του κ. Στουρνάρα στον έλεγχο της συζύγου του και ότι η απόφαση της ΤτΕ θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος! Αργότερα δε, μεταδόθηκε ότι η κυβέρνηση θα προχωρούσε στη σύγκληση του Συμβουλίου Συστημικής Ευστάθειας. Ωστόσο, γρήγορα οι τόνοι έπεσαν, με παρέμβαση του υπουργού Οικονομικών κ. Ευκλείδη Τσακαλώτου, ενώ νωρίς το πρωί της Παρασκευής υπήρξε συμφωνία για την άρση του διοικητικού αδιεξόδου, με την επιλογή του κ. Πανταλάκη για τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου και του κ. Ρουμελιώτη για τη θέση του προέδρου.
Διασυνδέσεις
Η ιστορία, ωστόσο, δείχνει να πηγαίνει ακόμα πιο μακριά, αν λάβει κανείς υπόψη του την ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ, που έκανε λόγο για περίεργες συμπτώσεις που δημιουργούν «σοβαρά ερωτήματα για υπόγειες διαδρομές μεταξύ κυβέρνησης και κύκλων της Δικαιοσύνης, που βλάπτουν τη Δημοκρατία και τους θεσμούς». Σημειώνονται, επίσης, η «προθυμία» με την οποία δημόσιοι οργανισμοί έσπευσαν –με ζημία τους– να συμμετάσχουν στην ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας Αττικής, «οι συνεχείς παρασκηνιακές παρεμβάσεις συγκεκριμένου, μη αρμόδιου υπουργού» για τον έλεγχο της διοίκησης της τράπεζας, καθώς και η «έντονη» παρουσία, ως πελάτη της τράπεζας, του γνωστού ευνοούμενου εργολάβου και καναλάρχη του ΣΥΡΙΖΑ κ. Καλογρίτσα. Μάλιστα, ο τελευταίος εμφανίστηκε, σύμφωνα με πληροφορίες, στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες με εγγυητική της ταλαιπωρημένης Attica Bank...
Η Δικαιοσύνη και οι πολιτικές παρεμβάσεις:
Της Ιωάννας Μάνδρου
Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης βρίσκονται όλο και συχνότερα δικαστικές ενέργειες, που «γεννούν» γεγονότα τα οποία κυριαρχούν στην επικαιρότητα και ανεβάζουν το πολιτικό θερμόμετρο, προκαλώντας προβληματισμούς εντός και εκτός Δικαιοσύνης.
Η υπόθεση με την πειθαρχική καταδίκη του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, Ισίδωρου Ντογιάκου, που κηρύχθηκε έκπτωτος μόλις τρεις ημέρες πριν από την κρίσιμη αναμέτρηση για την εκλογή νέων προϊσταμένων στις νευραλγικές θέσεις της δικαστικής ιεραρχίας, αποτέλεσε μία ακόμα ενδεικτική περίπτωση. Η αντιπολίτευση εξαπέλυσε πυρ ομαδόν, κάνοντας λόγο για παρεμβάσεις και σκοπιμότητες, ενώ στους κόλπους της Δικαιοσύνης επικρατεί έντονος σκεπτικισμός.
Η έννοια της σκοπιμότητας, άλλωστε, ενυπάρχει πολύ συχνά και στην κριτική που ασκείται για ενέργειες των δικαστικών αρχών, που προκαλούν πολιτικές και όχι μόνον αναταράξεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η δημόσια τοποθέτηση της συζύγου του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Σταυρούλας Νικολοπούλου, η οποία μετά την αιφνιδιαστική έφοδο –με εισαγγελική εντολή– στα γραφεία της εταιρείας της, έκανε λόγο για εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων με στόχο όχι την ίδια, όπως είπε, αλλά τον σύζυγό της κ. Γιάννη Στουρνάρα.
Η Δικαιοσύνη φαίνεται να μετέχει, διά των ενεργειών της, στη δημιουργία γεγονότων που μονοπωλούν τις περισσότερες φορές την πολιτική αντιπαράθεση. Η δε ανεξαρτησία της, την οποία όλοι επικαλούνται και στην οποία όλοι προσβλέπουν, αποτελεί τη μόνιμη επίκληση από πολλές πλευρές, όταν το θερμόμετρο της κριτικής ανεβαίνει στα ύψη και γίνεται λόγος για «χρήση» των δικαστικών αρχών στο πλαίσιο πολιτικών πρακτικών και όχι μόνο.
Ζητούμενο
Μέσα σε αυτό κλίμα της αντιπαράθεσης για τον ρόλο της Δικαιοσύνης, το εύρος της ανεξαρτησίας της και της αναζήτησης του μεγέθους εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμικούς της παράγοντες, οι ίδιοι οι δικαστές προβληματίζονται σοβαρά και καλούνται να λειτουργήσουν υπό συνθήκες σύνθετες. Η απαιτούμενη γι’ αυτούς νηφαλιότητα και ηρεμία, προκειμένου να επιτελέσουν το δύσκολο έργο τους και μάλιστα σε υποθέσεις μείζονος σημασίας, στις οποίες δοκιμάζονται επιχειρηματικά συμφέροντα και πολιτικές πρακτικές, είναι πολλές φορές ζητούμενο.
Αλλωστε, το βάρος που συχνά καλούνται να σηκώσουν, είναι επί της ουσίας μεγαλύτερο, όπως λένε, από όσο αναλογεί σε μια δικαστική κρίση, καθώς πρόκειται να κρίνουν και να αξιολογήσουν πολιτικές και νομοθετικές επιλογές που έχουν έντονα επικριθεί και έχουν πυροδοτήσει σκληρές πολιτικές κόντρες. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρουν το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο θα σηκώσει το φορτίο της εφαρμογής ή μη του νομοθετικού πλαισίου για τις τηλεοπτικές άδειες, θέμα που αποτέλεσε και θα συνεχίσει να αποτελεί για καιρό, μείζονος σημασίας πολιτική επιλογή για την κυβέρνηση και «κόκκινο» πανί για την αντιπολίτευση. Γι’ αυτό άλλωστε δεν είναι λίγοι εκείνοι, εντός της Δικαιοσύνης, που πιστεύουν πως οι δικαστικές αρχές, εκ των πραγμάτων, πολλές φορές είναι υποχρεωμένες να διαχειριστούν –και μάλιστα με το θεσμικό τους κύρος– απόνερα της πολιτικής πρακτικής, φθείροντας, ενδεχομένως, την αξιοπιστία τους και μειώνοντας τη θεσμική τους βαρύτητα.
Σε κάθε περίπτωση, η Δικαιοσύνη, που λειτουργεί τα τελευταία χρόνια σε περιβάλλον οικονομικής κρίσης, δοκιμάζεται, όπως πιστεύουν πολλοί δικαστές, βιώνοντας –και αυτοί– τη δική της κρίση που αντανακλά σε θεσμικές ατέλειες και υστερήσεις που οικοδομήθηκαν για χρόνια και τώρα πια έχουν εμπεδωθεί. Οι δικαστικοί λειτουργοί, πάντως, που αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους και έχουν επίγνωση της θεσμικής τους αξίας, καταλαβαίνουν πως από τη Δικαιοσύνη και τις ενέργειές της εξαρτώνται πολλά για να προχωρήσουν τα πράγματα προς τα μπρος και να αποτελέσουν παρελθόν το τέλμα και η μιζέρια.
Πολλοί είναι αυτοί που αξιώνουν το αυτονόητο. Να αφεθούν να κάνουν τη δουλειά τους, δίχως πιέσεις, τρικυμίες και αναταραχές. Πράγμα, που βέβαια, όπως το λένε και οι ίδιοι, δεν είναι εύκολο στις μέρες μας. Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στους δικαστές, είναι το γεγονός ότι συχνά πυκνά οι δικαστικές ενώσεις με ανακοινώσεις τους θέτουν και ζητούν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης να την εννοούν και να μην την επικαλούνται απλώς διάδικοι, εκπρόσωποι της πολιτικής και άλλοι.
Πάντως, όπως εκτιμούν δικαστικοί παράγοντες, όσο η κρίση βαθαίνει σε πολλά επίπεδα και όχι μόνο στο οικονομικό πεδίο, ο ρόλος της Δικαιοσύνης και οι ενέργειες δικαστικών λειτουργών θα συνεχίσουν να προκαλούν σοβαρές αναταράξεις είτε εντός είτε εκτός Δικαιοσύνης και θα βρίσκονται στο επίκεντρο πολιτικών αντιπαραθέσεων και έντονης κριτικής, με τις υποψίες για ποικιλώνυμες επιρροές να βαραίνουν ως σκιές τη δικαστική λειτουργία. Ισως, τονίζουν, οι ίδιες πηγές, να είναι απαραίτητες πλέον θεσμικές αλλαγές μεγάλης κλίμακας που θα αλλάξουν το τοπίο και θα επιτρέψουν στη Δικαιοσύνη να λειτουργήσει υπό συνθήκες σύγχρονες..
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 18/09/16
Ενας ακήρυκτος πόλεμος, με τον διοικητή της ΤτΕ στο στόχαστρο: Της Δώρας Αντωνίου
«Προειδοποιούμε τον πρωθυπουργό να μη διανοηθεί να προχωρήσει στον διορισμό του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και στον διορισμό του επόμενου Επιτρόπου της χώρας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δίχως τη συμφωνία του μεγαλύτερου κόμματος στη χώρα, δίχως την ευρύτερη πολιτική συναίνεση». Είναι Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014, μία ημέρα μετά τις Ευρωεκλογές. Ο Αλέξης Τσίπρας, ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης, επισκέπτεται τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια και κάνει την ανωτέρω δήλωση, απευθυνόμενος προς τον κ. Αντώνη Σαμαρά. Ο κ. Τσίπρας θεωρεί ότι με τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα στις Ευρωεκλογές, η κυβέρνηση έχει χάσει τη νομιμοποίηση να προχωρήσει σε αποφάσεις που θα δεσμεύουν και την επόμενη κυβέρνηση.
Η αρχή
Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί το πρώτο επεισόδιο ενός ακήρυκτου πολέμου. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 11 Ιουνίου 2014, το διοικητικό συμβούλιο της ΤτΕ προτείνει ομόφωνα τον κ. Στουρνάρα για τη θέση του διοικητή. Η αντίδραση της Κουμουνδούρου είναι έντονη και θα κλιμακωθεί λίγους μήνες αργότερα. Ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ως «όχημα» για την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Τον Δεκέμβριο του 2014, όταν αυτό έχει καταστεί πασίδηλο, ο κ. Στουρνάρας, κεντρικός τραπεζίτης πλέον, με την Εκθεση της ΤτΕ προς τη Βουλή κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την οικονομία, προειδοποιεί για εκροές καταθέσεων και εκτροχιασμό και κάνει έκκληση για πολιτική σταθερότητα και αποφυγή εκλογών. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως ήταν αναμενόμενο, επιτίθεται με σφοδρότητα στον κ. Στουρνάρα με αναφορές σε θεσμική εκτροπή, ωμή παρέμβαση και αιχμές ότι η παρέμβαση αυτή έγινε σε συνεννόηση με την κυβέρνηση.
Μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 και την επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ, η συνύπαρξη με τον κεντρικό τραπεζίτη είναι μονόδρομος για τη νέα κυβέρνηση. Μπορεί ο κ. Τσίπρας και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη να τον αντιμετωπίζουν τουλάχιστον με καχυποψία, καθώς θεωρούν ότι το πέρασμά του από τη θέση του υπουργού Οικονομικών τον καθιστά πολιτικό πρόσωπο και όχι απλά έναν τεχνοκράτη τραπεζίτη, έχουν ωστόσο λάβει το μήνυμα –σε διερευνητικές κρούσεις που έγιναν προς την ΕΚΤ– ότι η άσκηση πιέσεων προκειμένου να εξωθηθεί σε παραίτηση δεν θα γινόταν δεκτή.
Η έκθεση
Η αναγκαστική συνύπαρξη και η προσπάθεια να τηρηθούν χαμηλοί τόνοι, θα διαταραχθούν σοβαρά τον Μάιο του 2015. Είναι η εποχή της «σκληρής διαπραγμάτευσης» και σε mail συνεργάτη του κ. Στουρνάρα, το οποίο δημοσιοποιείται, αποκαλύπτονται στοιχεία και διαπιστώσεις για κατάρρευση της οικονομίας και πλήρη εκτροχιασμό. Οι αντιδράσεις είναι θυελλώδεις, με ενδεικτική την αναφορά του κ. Ν. Φίλη ότι ο αρχιτραπεζίτης της χώρας «υπονομεύει την κυβέρνηση, λειτουργώντας ως αντιπολίτευση». Ενα μήνα αργότερα, τον Ιούνιο του 2015, δημοσιοποιείται η έκθεση της ΤτΕ για τη νομισματική πολιτική, με τον κ. Στουρνάρα να αναφέρει στο σημείωμά του ότι είναι απαραίτητη η σύναψη συμφωνίας με τους εταίρους και προειδοποιεί ότι «η αποτυχία στις διαπραγματεύσεις θα είναι η αρχή μιας επώδυνης πορείας, που θα οδηγήσει αρχικά σε πτώχευση και τελικά σε έξοδο της χώρας από τη Ζώνη του Ευρώ και –πιθανότατα– από την Ε.Ε.». Η πρόεδρος της Βουλής, κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, αρνείται να παραλάβει την έκθεση και κατηγορεί τον κ. Στουρνάρα ότι «έχει συμπράξει στη μνημονιακή πολιτική και έχει παραβιάσει τις υποχρεώσεις του», καθώς και ότι «παρεμβαίνει επιχειρώντας αντιδημοκρατικά να δημιουργήσει τετελεσμένα και να αποτρέψει την ουσιαστική διεκδίκηση της διαγραφής του χρέους». Η σύγκρουση της κ. Κωνσταντοπούλου με τον κεντρικό τραπεζίτη αποκτά αυτόνομη δυναμική, με επίκεντρο την επίμονη προσπάθειά της να τον φέρει στη Βουλή για την υπόθεση της Siemens και για το χρέος, απειλώντας μάλιστα ακόμα και με βίαιη προσαγωγή.
Η ανακωχή
Η σύναψη του τρίτου μνημονίου ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους δανειστές σηματοδοτεί την έναρξη περιόδου ανακωχής στις σχέσεις της κυβέρνησης με τον κ. Στουρνάρα. Εκείνη την εποχή βλέπουν το φως της δημοσιότητας πληροφορίες για την ύπαρξη plan B, το οποίο εισηγήθηκε ο κ. Π. Λαφαζάνης και περιελάμβανε απαλλοτρίωση των χρηματικών αποθεμάτων της ΤτΕ και σύλληψη του κεντρικού τραπεζίτη.
Η υπόθεση θα έχει συνέχεια, καθώς η ΤτΕ τις επόμενες ημέρες θα παραδώσει στις εισαγγελικές αρχές το πόρισμα ελέγχου της Attica, που διενήργησε από κοινού με τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, ενώ παρά την προσωρινή αναδιάρθρωση της διοίκησης της τράπεζας, δεν πρόκειται να άρει την απαγόρευση δανειοδοτήσεων, μέχρι να ορισθεί ο νέος μόνιμος CEO.
Στο πόρισμα, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν εντοπιστεί δάνεια ύψους πολλών εκατομμυρίων ευρώ που έχουν διατεθεί χωρίς να ληφθούν υπόψη τραπεζικά κριτήρια. Τα δάνεια αφορούν κυρίως κατασκευαστικές εταιρείες, καθώς και τη χρηματοδότηση πολλών έργων υποδομής (οδικά, λιμενικά κ.ά.), τα οποία κατά κανόνα δεν εξυπηρετούνται. Στις λίστες της ΤτΕ περιλαμβάνονται και χρηματοδοτήσεις της τράπεζας σε γνωστά επιχειρηματικά ονόματα, ενώ εντύπωση προκαλούν ασυνήθιστα υψηλές χρηματοδοτικές γραμμές που φέρονται να έχουν δοθεί σε συγκεκριμένους ομίλους.
Γεγονός αποτελεί ότι το τελευταίο διάστημα έγινε μια μεγάλη προσπάθεια από κυβερνητικούς –και όχι μόνο– κύκλους, να μη θιγούν οι ισορροπίες στην τράπεζα σε επίπεδο διοίκησης, διαδικασία που κορυφώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα. Παραδοσιακά οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα χρησιμοποιούσαν εντελώς καταχρηστικά μέρος του τραπεζικού συστήματος ως εργαλείο εξυπηρέτησης φίλιων επιχειρηματικών δυνάμεων, συνδικαλιστών, κομματικών φίλων και εδραίωσης πελατειακών σχέσεων, μοιράζοντας «δανεικά και αγύριστα». Τράπεζες, όπως η Αγροτική, αποτέλεσαν μνημείο σκανδάλων και κατασπατάλησης χρημάτων υπέρ φίλων και εις βάρος των φορολογουμένων: όταν η Αγροτική τέθηκε σε καθεστώς εκκαθάρισης, αποκαλύφθηκε ότι η θυγατρική της ATE Leasing παρουσίαζε δείκτη μη εξυπηρετούμενων συμβάσεων... 97%.
Εργαλεία...
Τα κόμματα πριν από την κρίση χρησιμοποίησαν κατά κόρον το τραπεζικό σύστημα ως εργαλείο πολιτικής, ασκώντας, άμεσα και έμμεσα, έλεγχο της ροής του χρήματος. Με την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία τον Ιανουάριο του 2015, η νέα κυβέρνηση επιδίωξε την ανάκτηση του ελέγχου των μεγάλων τραπεζών. Και μπορεί η κρίση να μην το επέτρεπε, αλλά η συγκυρία προσέφερε μια άλλου τύπου ευκαιρία: τα «κόκκινα» δάνεια και ό,τι συνεπάγονται: Αποπληρωμές, ρυθμίσεις, πλειστηριασμοί κ.λπ.
Ωστόσο, η προσπάθεια είχε άδοξο τέλος, καθώς η τραπεζική ενοποίηση μετέφερε τον εποπτικό έλεγχο στον SSM, δίχως την έγκριση του οποίου δεν μπορούσαν να γίνουν πολλά πράγματα. Αργότερα, η «γενναία διαπραγμάτευση» του 2015 οδήγησε στον εκμηδενισμό τις αξίας των μετοχών του Δημοσίου, στην επιβολή κεφαλαιακών περιορισμών, σε νέα ανακεφαλαιοποίηση και εν τέλει η κυβέρνηση συμφώνησε και ψήφισε ένα νόμο με τον οποίο έχασε κάθε δυνατότητα παρέμβασης. Ετσι έμεινε η Attica Bank, η οποία μάλιστα ως μη συστημική τράπεζα βρίσκεται στην εποπτεία της ΤτΕ και όχι του SSM. Πρόκειται για μια ταλαιπωρημένη τράπεζα που έχει μετατραπεί σε μια ιδιότυπη «θυγατρική» του ΤΣΜΕΔΕ. Το ΤΣΜΕΔΕ έβαζε διαρκώς λεφτά στην τράπεζα, με αποτέλεσμα κάποιοι μηχανικοί να κάνουν τους τραπεζίτες και κάποιοι άλλοι τους επιχειρηματίες με τα λεφτά των ασφαλισμένων, αλλά με τραγικά άσχημα αποτελέσματα.
Ο κρίσιμος Μάρτιος
Στο τέλος Μαρτίου, η Attica Bank εμφάνιζε «κόκκινα» δάνεια 57%, όταν ο μέσος όρος των άλλων τραπεζών διαμορφωνόταν στο 45%, ενώ σήμερα τα «κόκκινα» δάνεια της Attica φτάνουν το 60%. Μετά τον εποπτικό έλεγχο του SSM και της ΤτΕ, η Attica Bank βρέθηκε ένα βήμα από την τοποθέτηση επιτρόπου και την ενεργοποίηση των διαδικασιών εκκαθάρισης. Αυτό απετράπη έπειτα από συμφωνία του ΤΣΜΕΔΕ με την ΤτΕ, τον περασμένο Ιούλιο, για την άμεση αντικατάσταση της διοίκησης με έμπειρα τραπεζικά στελέχη και τη συμμόρφωση με τις υποδείξεις των ελεγκτών. Ωστόσο, αυτό δεν έγινε. Μάλιστα στις αρχές Σεπτεμβρίου ανακοίνωσε –δίχως καν να ενημερώσει την ΤτΕ– την τοποθέτηση του κ. Ρουμελιώτη στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου και του κ. Σαπουντζόγλου στη θέση του προέδρου. Πηγές της ΤτΕ από την πρώτη στιγμή είχαν εκφράσει έντονες αιτιάσεις για την καταλληλότητά τους, ενώ την περασμένη Δευτέρα οι εμπλεκόμενοι ενημερώθηκαν ότι αυτό το Δ.Σ. δεν μπορεί να εγκριθεί. Παράλληλα ορίστηκε συνεδρίαση της Διεύθυνσης Εποπτείας της ΤτΕ για την Πέμπτη 15/9. Παρά την αντίθετη γνώμη της ΤτΕ, το ΤΣΜΕΔΕ, με τη στήριξη της κυβέρνησης, επέμεινε και μάλιστα διατυπώθηκαν εκτιμήσεις ότι η απόρριψη των δύο προσώπων θα προκαλούσε νέα σύγκρουση ΤτΕ - κυβέρνησης.
Η έφοδος
Ετσι, η έφοδος της οικονομικής αστυνομίας στα γραφεία της συζύγου του διοικητή, λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη συνεδρίαση τη ΤτΕ, μοιραία συνδέθηκε με τη στάση της κεντρικής τράπεζας στο ζήτημα της διοίκησης της Attica Bank. Μάλιστα, αργά το βράδυ η σύγκρουση κυβέρνησης - ΤτΕ κινδύνευσε να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, καθώς κυβερνητικές πηγές απέδωσαν την απόρριψη της διοίκησης της Attica σε κίνηση αντίδρασης του κ. Στουρνάρα στον έλεγχο της συζύγου του και ότι η απόφαση της ΤτΕ θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος! Αργότερα δε, μεταδόθηκε ότι η κυβέρνηση θα προχωρούσε στη σύγκληση του Συμβουλίου Συστημικής Ευστάθειας. Ωστόσο, γρήγορα οι τόνοι έπεσαν, με παρέμβαση του υπουργού Οικονομικών κ. Ευκλείδη Τσακαλώτου, ενώ νωρίς το πρωί της Παρασκευής υπήρξε συμφωνία για την άρση του διοικητικού αδιεξόδου, με την επιλογή του κ. Πανταλάκη για τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου και του κ. Ρουμελιώτη για τη θέση του προέδρου.
Διασυνδέσεις
Η ιστορία, ωστόσο, δείχνει να πηγαίνει ακόμα πιο μακριά, αν λάβει κανείς υπόψη του την ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ, που έκανε λόγο για περίεργες συμπτώσεις που δημιουργούν «σοβαρά ερωτήματα για υπόγειες διαδρομές μεταξύ κυβέρνησης και κύκλων της Δικαιοσύνης, που βλάπτουν τη Δημοκρατία και τους θεσμούς». Σημειώνονται, επίσης, η «προθυμία» με την οποία δημόσιοι οργανισμοί έσπευσαν –με ζημία τους– να συμμετάσχουν στην ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας Αττικής, «οι συνεχείς παρασκηνιακές παρεμβάσεις συγκεκριμένου, μη αρμόδιου υπουργού» για τον έλεγχο της διοίκησης της τράπεζας, καθώς και η «έντονη» παρουσία, ως πελάτη της τράπεζας, του γνωστού ευνοούμενου εργολάβου και καναλάρχη του ΣΥΡΙΖΑ κ. Καλογρίτσα. Μάλιστα, ο τελευταίος εμφανίστηκε, σύμφωνα με πληροφορίες, στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες με εγγυητική της ταλαιπωρημένης Attica Bank...
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 18/09/16 |
Της Ιωάννας Μάνδρου
Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης βρίσκονται όλο και συχνότερα δικαστικές ενέργειες, που «γεννούν» γεγονότα τα οποία κυριαρχούν στην επικαιρότητα και ανεβάζουν το πολιτικό θερμόμετρο, προκαλώντας προβληματισμούς εντός και εκτός Δικαιοσύνης.
Η υπόθεση με την πειθαρχική καταδίκη του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, Ισίδωρου Ντογιάκου, που κηρύχθηκε έκπτωτος μόλις τρεις ημέρες πριν από την κρίσιμη αναμέτρηση για την εκλογή νέων προϊσταμένων στις νευραλγικές θέσεις της δικαστικής ιεραρχίας, αποτέλεσε μία ακόμα ενδεικτική περίπτωση. Η αντιπολίτευση εξαπέλυσε πυρ ομαδόν, κάνοντας λόγο για παρεμβάσεις και σκοπιμότητες, ενώ στους κόλπους της Δικαιοσύνης επικρατεί έντονος σκεπτικισμός.
Η έννοια της σκοπιμότητας, άλλωστε, ενυπάρχει πολύ συχνά και στην κριτική που ασκείται για ενέργειες των δικαστικών αρχών, που προκαλούν πολιτικές και όχι μόνον αναταράξεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η δημόσια τοποθέτηση της συζύγου του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Σταυρούλας Νικολοπούλου, η οποία μετά την αιφνιδιαστική έφοδο –με εισαγγελική εντολή– στα γραφεία της εταιρείας της, έκανε λόγο για εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων με στόχο όχι την ίδια, όπως είπε, αλλά τον σύζυγό της κ. Γιάννη Στουρνάρα.
Η Δικαιοσύνη φαίνεται να μετέχει, διά των ενεργειών της, στη δημιουργία γεγονότων που μονοπωλούν τις περισσότερες φορές την πολιτική αντιπαράθεση. Η δε ανεξαρτησία της, την οποία όλοι επικαλούνται και στην οποία όλοι προσβλέπουν, αποτελεί τη μόνιμη επίκληση από πολλές πλευρές, όταν το θερμόμετρο της κριτικής ανεβαίνει στα ύψη και γίνεται λόγος για «χρήση» των δικαστικών αρχών στο πλαίσιο πολιτικών πρακτικών και όχι μόνο.
Ζητούμενο
Μέσα σε αυτό κλίμα της αντιπαράθεσης για τον ρόλο της Δικαιοσύνης, το εύρος της ανεξαρτησίας της και της αναζήτησης του μεγέθους εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμικούς της παράγοντες, οι ίδιοι οι δικαστές προβληματίζονται σοβαρά και καλούνται να λειτουργήσουν υπό συνθήκες σύνθετες. Η απαιτούμενη γι’ αυτούς νηφαλιότητα και ηρεμία, προκειμένου να επιτελέσουν το δύσκολο έργο τους και μάλιστα σε υποθέσεις μείζονος σημασίας, στις οποίες δοκιμάζονται επιχειρηματικά συμφέροντα και πολιτικές πρακτικές, είναι πολλές φορές ζητούμενο.
Αλλωστε, το βάρος που συχνά καλούνται να σηκώσουν, είναι επί της ουσίας μεγαλύτερο, όπως λένε, από όσο αναλογεί σε μια δικαστική κρίση, καθώς πρόκειται να κρίνουν και να αξιολογήσουν πολιτικές και νομοθετικές επιλογές που έχουν έντονα επικριθεί και έχουν πυροδοτήσει σκληρές πολιτικές κόντρες. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρουν το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο θα σηκώσει το φορτίο της εφαρμογής ή μη του νομοθετικού πλαισίου για τις τηλεοπτικές άδειες, θέμα που αποτέλεσε και θα συνεχίσει να αποτελεί για καιρό, μείζονος σημασίας πολιτική επιλογή για την κυβέρνηση και «κόκκινο» πανί για την αντιπολίτευση. Γι’ αυτό άλλωστε δεν είναι λίγοι εκείνοι, εντός της Δικαιοσύνης, που πιστεύουν πως οι δικαστικές αρχές, εκ των πραγμάτων, πολλές φορές είναι υποχρεωμένες να διαχειριστούν –και μάλιστα με το θεσμικό τους κύρος– απόνερα της πολιτικής πρακτικής, φθείροντας, ενδεχομένως, την αξιοπιστία τους και μειώνοντας τη θεσμική τους βαρύτητα.
Σε κάθε περίπτωση, η Δικαιοσύνη, που λειτουργεί τα τελευταία χρόνια σε περιβάλλον οικονομικής κρίσης, δοκιμάζεται, όπως πιστεύουν πολλοί δικαστές, βιώνοντας –και αυτοί– τη δική της κρίση που αντανακλά σε θεσμικές ατέλειες και υστερήσεις που οικοδομήθηκαν για χρόνια και τώρα πια έχουν εμπεδωθεί. Οι δικαστικοί λειτουργοί, πάντως, που αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους και έχουν επίγνωση της θεσμικής τους αξίας, καταλαβαίνουν πως από τη Δικαιοσύνη και τις ενέργειές της εξαρτώνται πολλά για να προχωρήσουν τα πράγματα προς τα μπρος και να αποτελέσουν παρελθόν το τέλμα και η μιζέρια.
Πολλοί είναι αυτοί που αξιώνουν το αυτονόητο. Να αφεθούν να κάνουν τη δουλειά τους, δίχως πιέσεις, τρικυμίες και αναταραχές. Πράγμα, που βέβαια, όπως το λένε και οι ίδιοι, δεν είναι εύκολο στις μέρες μας. Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στους δικαστές, είναι το γεγονός ότι συχνά πυκνά οι δικαστικές ενώσεις με ανακοινώσεις τους θέτουν και ζητούν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης να την εννοούν και να μην την επικαλούνται απλώς διάδικοι, εκπρόσωποι της πολιτικής και άλλοι.
Πάντως, όπως εκτιμούν δικαστικοί παράγοντες, όσο η κρίση βαθαίνει σε πολλά επίπεδα και όχι μόνο στο οικονομικό πεδίο, ο ρόλος της Δικαιοσύνης και οι ενέργειες δικαστικών λειτουργών θα συνεχίσουν να προκαλούν σοβαρές αναταράξεις είτε εντός είτε εκτός Δικαιοσύνης και θα βρίσκονται στο επίκεντρο πολιτικών αντιπαραθέσεων και έντονης κριτικής, με τις υποψίες για ποικιλώνυμες επιρροές να βαραίνουν ως σκιές τη δικαστική λειτουργία. Ισως, τονίζουν, οι ίδιες πηγές, να είναι απαραίτητες πλέον θεσμικές αλλαγές μεγάλης κλίμακας που θα αλλάξουν το τοπίο και θα επιτρέψουν στη Δικαιοσύνη να λειτουργήσει υπό συνθήκες σύγχρονες..
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 18/09/16
Ενας ακήρυκτος πόλεμος, με τον διοικητή της ΤτΕ στο στόχαστρο: Της Δώρας Αντωνίου
«Προειδοποιούμε τον πρωθυπουργό να μη διανοηθεί να προχωρήσει στον διορισμό του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και στον διορισμό του επόμενου Επιτρόπου της χώρας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δίχως τη συμφωνία του μεγαλύτερου κόμματος στη χώρα, δίχως την ευρύτερη πολιτική συναίνεση». Είναι Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014, μία ημέρα μετά τις Ευρωεκλογές. Ο Αλέξης Τσίπρας, ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης, επισκέπτεται τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια και κάνει την ανωτέρω δήλωση, απευθυνόμενος προς τον κ. Αντώνη Σαμαρά. Ο κ. Τσίπρας θεωρεί ότι με τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα στις Ευρωεκλογές, η κυβέρνηση έχει χάσει τη νομιμοποίηση να προχωρήσει σε αποφάσεις που θα δεσμεύουν και την επόμενη κυβέρνηση.
Η αρχή
Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί το πρώτο επεισόδιο ενός ακήρυκτου πολέμου. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 11 Ιουνίου 2014, το διοικητικό συμβούλιο της ΤτΕ προτείνει ομόφωνα τον κ. Στουρνάρα για τη θέση του διοικητή. Η αντίδραση της Κουμουνδούρου είναι έντονη και θα κλιμακωθεί λίγους μήνες αργότερα. Ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ως «όχημα» για την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Τον Δεκέμβριο του 2014, όταν αυτό έχει καταστεί πασίδηλο, ο κ. Στουρνάρας, κεντρικός τραπεζίτης πλέον, με την Εκθεση της ΤτΕ προς τη Βουλή κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την οικονομία, προειδοποιεί για εκροές καταθέσεων και εκτροχιασμό και κάνει έκκληση για πολιτική σταθερότητα και αποφυγή εκλογών. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως ήταν αναμενόμενο, επιτίθεται με σφοδρότητα στον κ. Στουρνάρα με αναφορές σε θεσμική εκτροπή, ωμή παρέμβαση και αιχμές ότι η παρέμβαση αυτή έγινε σε συνεννόηση με την κυβέρνηση.
Μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 και την επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ, η συνύπαρξη με τον κεντρικό τραπεζίτη είναι μονόδρομος για τη νέα κυβέρνηση. Μπορεί ο κ. Τσίπρας και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη να τον αντιμετωπίζουν τουλάχιστον με καχυποψία, καθώς θεωρούν ότι το πέρασμά του από τη θέση του υπουργού Οικονομικών τον καθιστά πολιτικό πρόσωπο και όχι απλά έναν τεχνοκράτη τραπεζίτη, έχουν ωστόσο λάβει το μήνυμα –σε διερευνητικές κρούσεις που έγιναν προς την ΕΚΤ– ότι η άσκηση πιέσεων προκειμένου να εξωθηθεί σε παραίτηση δεν θα γινόταν δεκτή.
Η έκθεση
Η αναγκαστική συνύπαρξη και η προσπάθεια να τηρηθούν χαμηλοί τόνοι, θα διαταραχθούν σοβαρά τον Μάιο του 2015. Είναι η εποχή της «σκληρής διαπραγμάτευσης» και σε mail συνεργάτη του κ. Στουρνάρα, το οποίο δημοσιοποιείται, αποκαλύπτονται στοιχεία και διαπιστώσεις για κατάρρευση της οικονομίας και πλήρη εκτροχιασμό. Οι αντιδράσεις είναι θυελλώδεις, με ενδεικτική την αναφορά του κ. Ν. Φίλη ότι ο αρχιτραπεζίτης της χώρας «υπονομεύει την κυβέρνηση, λειτουργώντας ως αντιπολίτευση». Ενα μήνα αργότερα, τον Ιούνιο του 2015, δημοσιοποιείται η έκθεση της ΤτΕ για τη νομισματική πολιτική, με τον κ. Στουρνάρα να αναφέρει στο σημείωμά του ότι είναι απαραίτητη η σύναψη συμφωνίας με τους εταίρους και προειδοποιεί ότι «η αποτυχία στις διαπραγματεύσεις θα είναι η αρχή μιας επώδυνης πορείας, που θα οδηγήσει αρχικά σε πτώχευση και τελικά σε έξοδο της χώρας από τη Ζώνη του Ευρώ και –πιθανότατα– από την Ε.Ε.». Η πρόεδρος της Βουλής, κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, αρνείται να παραλάβει την έκθεση και κατηγορεί τον κ. Στουρνάρα ότι «έχει συμπράξει στη μνημονιακή πολιτική και έχει παραβιάσει τις υποχρεώσεις του», καθώς και ότι «παρεμβαίνει επιχειρώντας αντιδημοκρατικά να δημιουργήσει τετελεσμένα και να αποτρέψει την ουσιαστική διεκδίκηση της διαγραφής του χρέους». Η σύγκρουση της κ. Κωνσταντοπούλου με τον κεντρικό τραπεζίτη αποκτά αυτόνομη δυναμική, με επίκεντρο την επίμονη προσπάθειά της να τον φέρει στη Βουλή για την υπόθεση της Siemens και για το χρέος, απειλώντας μάλιστα ακόμα και με βίαιη προσαγωγή.
Η ανακωχή
Η σύναψη του τρίτου μνημονίου ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους δανειστές σηματοδοτεί την έναρξη περιόδου ανακωχής στις σχέσεις της κυβέρνησης με τον κ. Στουρνάρα. Εκείνη την εποχή βλέπουν το φως της δημοσιότητας πληροφορίες για την ύπαρξη plan B, το οποίο εισηγήθηκε ο κ. Π. Λαφαζάνης και περιελάμβανε απαλλοτρίωση των χρηματικών αποθεμάτων της ΤτΕ και σύλληψη του κεντρικού τραπεζίτη.
Τον Νοέμβριο του 2015, ο κ. Στουρνάρας παραθέτει γεύμα στους κ. Τσίπρα και Γιάννη Δραγασάκη και δίδεται η εντύπωση ότι οι εποχές έντασης αποτελούν, πλέον, παρελθόν. Η ειρωνική αναφορά του κ. Στουρνάρα, τον περασμένο Μάιο, σε απάντηση προς τον κ. Νίκο Θεοχαράκη, ότι η γενναία διαπραγμάτευση Βαρουφάκη κόστισε 86 δισ., προκάλεσε νέα όξυνση.
Οι αλλαγές στις διοικήσεις των τραπεζών απέδειξαν ότι η όποια ανακωχή ήταν προσωρινή και προσχηματική. Από την κυβέρνηση θέλησαν να επιρρίψουν στον κ. Στουρνάρα την ευθύνη για τον αφελληνισμό των διοικήσεων των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, παρά τον σχετικό νόμο που οι ίδιοι έφεραν και ψήφισαν στη Βουλή. Ο έλεγχος της τράπεζας Αττικής, της μόνης μη συστημικής, ήταν εξαρχής για την κυβέρνηση κομβική.
Εξ ου και δεν είναι λίγοι εκείνοι που έσπευσαν να παρατηρήσουν ότι η έφοδος των οικονομικών εισαγγελέων στα γραφεία της εταιρείας της συζύγου του κ. Στουρνάρα ήρθε λίγες ώρες πριν δημοσιοποιηθεί η απόφαση της ΤτΕ, με την οποία απορρίφθηκε η πρόταση για το νέο διοικητικό συμβούλιο της Τράπεζας Αττικής και δόθηκε εντολή για απαγόρευση χορήγησης νέων δανείων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου