"...Αλλά υπάρχει και ένας τρίτος παράγων: ο Γιώργος Παπανδρέου. Πολλοί εξ όσων προσχώρησαν στον ΣΥΡΙΖΑ είναι στελέχη του. Ανθρωποί του. Τους είχε δίπλα του, τους είχε στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, τους γνωρίζει, συνεργάστηκε μαζί τους. Ο Παπανδρέου όμως σιωπά. Σαν να μην έχει συμβεί τίποτε. Σαν να πρόκειται ό,τι συνέβη, για κάτι που δεν τον αφορά. Δεν τον αγγίζει. Δεν τον ακουμπά. Πιο στρουθοκαμηλική στάση είναι αδύνατον να βρει κανείς στο υπόλοιπο πολιτικό σκηνικό. Ούτε τώρα, ούτε στο παρελθόν. Σε σημείο που να διερωτάται κανείς πραγματικά τι συμβαίνει. Είναι σε συμφωνία με τον Τσίπρα να διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ ή ΚΙΝΑΛ όπως το λένε τώρα, και αφήνει, αν δεν ενθαρρύνει, να ξηλώνεται σιγά σιγά το πουλόβερ; Μετέχει ενεργά στέλνοντας όλους αυτούς στον ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσουν προγεφύρωμα και για τη δική του μετάβαση; Εκδικείται τον χώρο που τον ανέδειξε και στον οποίο οφείλει τα πάντα;..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/12/19

Ο ρόλος του ΓΑΠ

Τι είχαμε τις τελευταίες ημέρες; Την ανακοίνωση από τον ΣΥΡΙΖΑ ενός καταλόγου 694 ατόμων, τα οποία τοποθετήθηκαν σε μια Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης, η οποία υποτίθεται ότι θα οδηγήσει αυτό τον χώρο σε μια καινούργια πολιτική και ιδεολογική διάσταση, η οποία θα επικαλύψει και τον χώρο της Κεντροαριστεράς. Μάλιστα, και πρόβλημα κανένα - θεμιτό από πλευράς Τσίπρα, από τη στιγμή που ο άνθρωπος αναγνωρίζει ότι ο χώρος του οποίου ηγείται έχει πολιτικά εκμετρήσει το ζην και κινδυνεύει αν δεν «μπολιαστεί» και με άλλον κόσμο να τελειώσει κάποια στιγμή. Τι κάνει όμως η άλλη πλευρά, αυτή που δέχεται την πίεση; Αντιδρά βρίζοντας: πρόκειται, σου λέει, για «ρετάλια» του ΠΑΣΟΚ, τα οποία προσπαθούν να βρουν ρόλο στις καινούργιες συνθήκες που διαμορφώθηκαν. Αντί να σκύψουν πάνω στο πρόβλημα, να το αναλύσουν, να κατατείνουν σε μια στρατηγική αποτροπής της λεηλασίας, βρίζουν εκείνους που έφυγαν. Κανένα πρόβλημα και εδώ. Αυτό εκτιμούν, ανάλογα συμπεριφέρονται.

Αλλά υπάρχει και ένας τρίτος παράγων: ο Γιώργος Παπανδρέου. Πολλοί εξ όσων προσχώρησαν στον ΣΥΡΙΖΑ είναι στελέχη του. Ανθρωποί του. Τους είχε δίπλα του, τους είχε στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, τους γνωρίζει, συνεργάστηκε μαζί τους. Ο Παπανδρέου όμως σιωπά. Σαν να μην έχει συμβεί τίποτε. Σαν να πρόκειται ό,τι συνέβη, για κάτι που δεν τον αφορά. Δεν τον αγγίζει. Δεν τον ακουμπά.

Πιο στρουθοκαμηλική στάση είναι αδύνατον να βρει κανείς στο υπόλοιπο πολιτικό σκηνικό. Ούτε τώρα, ούτε στο παρελθόν.

Σε σημείο που να διερωτάται κανείς πραγματικά τι συμβαίνει. Είναι σε συμφωνία με τον Τσίπρα να διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ ή ΚΙΝΑΛ όπως το λένε τώρα, και αφήνει, αν δεν ενθαρρύνει, να ξηλώνεται σιγά σιγά το πουλόβερ; Μετέχει ενεργά στέλνοντας όλους αυτούς στον ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσουν προγεφύρωμα και για τη δική του μετάβαση; Εκδικείται τον χώρο που τον ανέδειξε και στον οποίο οφείλει τα πάντα;

Κάθε εξήγηση δεκτή. Εκτός από τη στάση του. Που είναι απερίγραπτα ακατάληπτη. Και σίγουρα όχι αθώα...

Αισιόδοξος

«Η χώρα μας έχει, σήμερα, μια ισχυρή κυβέρνηση στην Ευρώπη και η ΝΔ είναι το μεγαλύτερο, σε οργάνωση, κεντροδεξιό κόμμα. Το πρώτο που νίκησε τον λαϊκισμό. Ο λαϊκισμός δεν χαρακτηρίζει μόνο τους αντιπάλους μας. Μπορεί να απειλήσει και τη δική μας σκέψη. Και να μην ξεχνάτε πως η αλαζονεία και η αυταρέσκεια είναι πάντα κακός σύμβουλος. Χρέος μου είναι να μην επιτρέψω τέτοιες συμπεριφορές να σκιάσουν τη διαδρομή μας. Φάρος μας, λοιπόν, πρέπει να παραμείνει η αλήθεια και η ειλικρίνεια. Δεν θα κρύψουμε από τον λαό τις δυσκολίες που συναντάμε, ούτε και θα αρνηθούμε ολισθήματα. Κάποια από τα τελευταία, μάλιστα, εγώ πρώτος θα αναγνωρίσω και θα σπεύσω να θεραπεύσω».

Ωραία λόγια, ρε φίλε - θα τα θυμάμαι (εκτός των υπόλοιπων υπουργών και παρατρεχάμενων οι οποίοι εκ των πραγμάτων οφείλουν να τα θυμούνται). Διότι τα έχουμε ξανακούσει τόσες, μα τόσες φορές, και από τόσο διαφορετικά χείλη όλα αυτά τα χρόνια. Για να τα δούμε άλλες τόσες να παραμένουν κενό γράμμα. Τι τον κάνει τον πρόεδρο Κυριάκο τόσο αισιόδοξο ότι αυτή τη φορά θα πιάσουν τόπο, ειλικρινά δεν ξέρω. Θαυμάζω την αισιοδοξία και την αυτοπεποίθησή του πάντως...

«Αριστερά» για νταήδες

Φέρει βαρέως, απ' ό,τι κατάλαβα το Σ/κ, ο «πολλά βαρύς και όχι» Πολάκης το γεγονός ότι ο Τσίπρας τον έχει κάνει πέρα, όλοι δε του συμπεριφέρονται σεχταριστικά - σαν να του δείχνουν την έξοδο - και ο ίδιος σαν πληγωμένο ζώο προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του, κάνοντας όμως κινήσεις βεβιασμένες που προδίδουν άγχος και απώλεια ψυχραιμίας και αυτοκυριαρχίας.

Φυσικά μίλησε στη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης, έγλειψε λιγάκι την πρωτοβουλία Τσίπρα, αλλά κάτι δικοί μου που τον άκουσαν μου είπαν ότι όσα είπε ήταν επιπέδου πρώτης γυμνασίου από πολιτική θεώρηση, αλλά και ανάλυση αυτού που επιχειρεί να κάνει ο Τσίπρας.

Και μέσα σε αυτό το κλίμα προφανώς, όταν επέστρεψε σπίτι του, στις 2 τα ξημερώματα, όχι νηφάλιος ασφαλώς, την έπεσε και στον Λάμπρου και στον Τάσο τον Κορωνάκη, για την κριτική που του άσκησαν επειδή ανοίγει το στόμα του και δεν ξέρει τι λέει. «Ο εχθρός είναι ΑΠΕΝΑΝΤΙ! Αντιληπτον ή να το "ψυχιατρικοποιήσω";;;;;;», κατέληξε μια παραληρηματικού χαρακτήρα ανάρτησή του.

Σημασία όμως για μένα έχει το γεγονός ότι λίγες ώρες νωρίτερα από αυτή την ανάρτηση στο Facebook είχε προειδοποιήσει ευθέως τον Τσίπρα ότι δεν πρόκειται να το βουλώσει, αλλά θα συνεχίσει ανεξάρτητα από τις προειδοποιήσεις, διότι εκπροσωπεί ένα κομμάτι της Αριστεράς - αυτά που λέγαμε τις τελευταίες ημέρες. Σε μια ανάρτησή του λοιπόν, η οποία υποτίθεται απευθυνόταν προς τα «βοθροκάναλα» και συνοδευόταν από φωτογραφίες του (είναι και... ωραιοπαθής ο μπαγάσας - καθρέφτη δεν έχει σπίτι του;), όχι μόνο ξεκαθάρισε ότι θα συνεχίσει, αλλά σε ύφος νταή έγραψε και τα ακόλουθα:

«Γιατί ΜΠΟΡΩ γιατί σας ΕΧΩ…..με τη "δική μου" …..αριστερά...που' ναι μεγάλη δυνατή και αποφασισμένη».

Κατάλαβες, Αλέξη μου; Εχει «δική» του Αριστερά. Κάτσε και κοίτα τον εσύ...

Θετική εξέλιξη

Τέλος καλό, όλα καλά, και είναι και δική μου η χαρά, που τα πράγματα τελείωσαν με θετικό τρόπο για την «ΑΝΤΑΡΣΙΑ στην Κ. Μακεδονία - ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ», στην οποία ως γνωστόν επιβλήθηκε εξοντωτικό πρόστιμο 50.000 ευρώ επειδή στις Σέρρες οπαδός της ανηρτησε τρία πανό στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Ημουν ο πρώτος που ανέδειξε το εξωφρενικό θέμα, και ήμουν εκείνος που ζήτησε από την κυβέρνηση και τον αρμόδιο υπουργό Θεοδωρικάκο «να κάνει κάτι».

Την εξέλιξη, τη θετική εξέλιξη, μου την ανήγγειλε, «μιας και παρακολουθείς το θέμα» μου είπε, ο ίδιος ο Θεοδωρικάκος το βράδυ της Παρασκευής: το πρόστιμο στην «ΑΝΤΑΡΣΙΑ στην Κ. Μακεδονία - ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ» κατέπεσε. Καταργήθηκε. Η Επιτροπή Ελέγχου Δαπανών και Εκλογικών Παραβάσεων η οποία συνεδρίασε «εξέτασε την υπόθεση κάτω από τα νέα δεδομένα που προέκυψαν» και αποφάσισε να ακυρώσει το πρόστιμο εις βάρος της «ΑΝΤΑΡΣΙΑ στην Κ. Μακεδονία - ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ», πράγμα το οποίο επικροτώ ανεπιφύλακτα όπως είναι φυσικό.

Και λογικό, διότι εναρμονίζεται με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Διότι να μου πεις ότι η ανεξάρτητη αυτή Επιτροπή είχε πλακώσει ας πούμε στα πρόστιμα και άλλα κόμματα ή πολιτικές κινήσεις διότι προεκλογικά είχαν ρυπάνει πόλεις ανά τη χώρα, να το καταλάβω. Δεν, όμως. Και έχωσε 50 χιλιάρικα στην «ΑΝΤΑΡΣΙΑ». Παράλογο.