οι κηπουροι τησ αυγησ

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2019

ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΜΒΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΗ ΧΑΓΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΣΧΕΤΙΚΩΣ ΜΕ ΥΦΑΛΟΚΠΗΠΙΔΑ ΚΑΙ ΑΟΖ...

Από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 14-15/12/19
ΤΟΥ Κ.Ν. ΣΤΑΜΠΟΛΗ*

ΣΕ ΠΡΟΣΦΑΤΟ άρθρο της (2/12) η «Εστία» αποκάλυψε ότι η Ελλά­δα παρά τήν νόμιμη καθ' όλα δι­εκδίκηση της υφαλοκρηπίδας της, τά εξωτερικά όρια τής όποιας συ­μπίπτουν μέ αυτά τής ΑΟΖ, ουδέ­ποτε κατέθεσε ώς όφειλε τίς απα­ραίτητες συντεταγμένες στην Γε­νική Γραμματεία τών Ηνωμένων Εθνών πού είναι επιφορτισμένη μέ τά θέματα του Διεθνούς Δικαί­ου τής Θάλασσας (UNCLOS). Αυτή καί μόνο ή παράλειψη έχει ενισχύ­σει τις Τουρκικές εις βάρος μας διεκδικήσεις στό Αιγαίο, μέ απο­κορύφωμα τήν πρόσφατη (27/11) καί πέρα άπό κάθε λογική παρά­νομη συμφωνία οριοθέτησης θα­λασσίων ζωνών μεταξύ Λιβύης καί Τουρκίας. Μία συμφωνία η όποία αγνοεί πλήρως τήν καθ' όλα νόμι­μη, βάσει του Διεθνούς καί Ευρω­παϊκού Δικαίου, οριοθέτηση ερευ­νητικών τεμαχίων νότια τής Κρή­της βάσει τής όποίας τό Ελληνικό Δημόσιο έχει παραχωρήσει περιο­χές γιά έρευνες σέ διεθνείς  κοινο­πραξίες μέ τήν συμμετοχή Ελλη­νικών εταιρειών, βάσει τοϋ νόμου Ν. 4631/2019 μέ τόν όποίο κυρώθη­καν άπό τήν Βουλή οι έν λόγω συμ­βάσεις παραχωρήσεων.

Τής «συμφωνίας» οριοθέτη­σης μεταξύ Λιβύης καί Τουρκίας είχε προηγηθεί στίς 13/11 η επι­στολή τοϋ μόνιμου αντιπροσώπου τής Τουρκίας στον ΟΗΕ, κ. Φεριντούν Σινιρλίογλου, η όποία κάνει λόγο γιά δικαιώματα τής Τουρκίας νά έχει θαλάσσιες ζώνες καί υφα­λοκρηπίδα δυτικά τοϋ 28ου μεσημ­βρινού (ό όποιος ευρίσκεται νότια τής Ρόδου) καί πρακτικά ελαχιστο­ποιεί όποια επήρεια έχουν τά Δω­δεκάνησα καί η Κρήτη. Βάσει τής έν λόγω επιστολής η Τουρκία, μέ­σω τής κατάθεσης γεωγραφικών συντεταγμένων, αντιμετωπίζει τήν περιοχή μεταξύ 28ου καί 32ου με­σημβρινού ώς απαραβίαστη τουρκική υφαλοκρηπίδα καί παράλληλα αμφισβητεί τό καθεστώς τής υφα­λοκρηπίδας άπό τά δυτικά τής Ρό­δου ως τήν Κρήτη. Έτσι ή επιστο­λή αυτή, τήν όποία απέρριψε συνο­λικά ή Ελληνική κυβέρνηση μέσω ανακοίνωσης τοϋ ΥΠΕΞ, αποτέλε­σε τήν βάση γιά τήν «συμφωνία» μεταξύ Αγκυρας καί Τρίπολης που ακολούθησε.

Μία άπό πλευράς μας έρευνα όχι μόνο έπιβεβαίωσε τό ρεπορτάζ τής «Εστίας» περί μή κατάθεσης συντεταγμένων άπό τήν Αθήνα αλλά διαπίστωσε γιά μία εισέτι φο­ρά ότι οι αρμόδιες κρατικές υπηρε­σίες διακατέχονται διαχρονικά άπό τό γνωστό φοβικό σύνδρομο ένα­ντι τών αυθαιρεσιών τής Τουρκί­ας. Ένα φοβικό σύνδρομο πού έχει οδηγήσεί σέ μία άνευ προηγούμε­νου στάση κατευνασμού τά τελευ­ταία χρόνια μέ τήν εκάστοτε κυ­βέρνηση νά δυσανασχετεί, καί τέ­λος γά υποχωρεί, μή μπορώντας νά διατυπώσει καί νά προβάλει στην διεθνή κοινότητα μέ ένα ξεκάθα­ρο τρόπο, καί μέ χάρτες όπου χρει­ασθεί, τίς καθ' όλα νόμιμες θέσεις τής χώρας μας.

Ναί μέν η Ελλάδα, μέσω ανα­κοινώσεων τοϋ ΥΠΕΞ, απέρριψε ώς «άκυρη» τήν συμφωνία οριοθέ­τησης Λιβύης -Τουρκίας καί «τους τουρκικούς ισχυρισμούς καί τήν αναφορά σέ συγκεκριμένες συντε­ταγμένες ώς νομικώς αβάσιμους, εσφαλμένους καί αυθαίρετους, στον βαθμό πού παραβιάζουν κυ­ριαρχικά δικαιώματα τής Ελλάδος στήνπεριοχή», πλην όμως δέν έχει προχωρήσει σέ ουσιαστικά βήματα αντίκρουσης τών πολύ εστιασμέ­νων πλέον ενεργειών τής Άγκυ­ρας, πού μοναδικό σκοπό έχουν τήν δημιουργία τετελεσμένων καί τήν ενίσχυση σέ υψηλό διπλωμα­τικό επίπεδο του αφηγήματος τής «Γαλάζιας Πατρίδας» μιας αναθε­ωρητικής Τουρκίας.

Μέ τίς διαδοχικές Ελληνικές κυβερνήσεις νά δείχνουν ανήμπο­ρες να ορθώσουν ανάστημα καί νά αντικρούσουν αποτελεσματικά τίς εκάστοτε αυθαίρετες τουρκικές ενέργειες καί διεκδικήσεις, έχει δημιουργηθεί η εντύπωση στην κοινή γνώμη ότι ή χώρα μας βαλ­λόμενη πανταχόθεν ευρίσκεται σέ αδύναμη θέση καί μόνο μέσω μιας επίμονης διαπραγμάτευσης, καί τελικά προσφυγής στό Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, θά μπορέ­σει νά βρει τό δίκαιο της καί νά θέ­σει τέρμα στίς κατακτητικές βλέ­ψεις τής Άγκυρας.

Ας μας επιτρα­πεί νά διαφωνήσουμε μέ αυτή τήν μάλλον κατευναστική θέση, υπο­στηρίζοντας ότι πριν φθάσουμε σέ μιά διαπραγμάτευση καί στό ιερό δισκοπότηρο τής Έλληνό-Τουρκικής διένεξης, πού είναι ή Χάγη, η Ελλάδα έχει στή φαρέτρα της μία ολόκληρη σειρά άπό ενέργει­ες πού μπορεί καί πρέπει καί νά δρομολογήσει άμεσα γιά μία ουσι­αστική αντιμετώπιση τών τουρ­κικών βλέψεων. Συνοπτικά καί κα­τά σειρά προτεραιότητας οι έν λό­γω δράσεις περιλαμβάνουν:

(α) Έπαναπροκήρυξη των έρευνών περιοχών νότια της Κρήτης που είχαν συμπεριληφθεί στο Β Διεθνή Γϋρο Παραχωρήσεων τό 2015, άλλα δέν διεκδικήθηκαν άπό τίς εταιρείες (πρόκειται γιά τά τε­μάχια 13,14,15 καί 18,19,20).

(β) Επέκταση σεισμικών ερευνών, ύπό τήν εποπτεία τής ΕΔΕΥ, σέ όλη τήν ευρύτερη θα­λάσσια περιοχή ανατολικά τής Κρήτης μέχρι τήν Κάρπαθο, τήν Ρόδο καί τό Καστελλόριζο εντός τών ορίων τής Ελληνικής υφαλο­κρηπίδας στό Αιγαίο.

(γ) Κατάθεση γεωγραφικών συ­ντεταγμένων στά Ήνωμένα'Έθνη σέ δύο στάδια. Σέ πρώτη φάση τών περιοχών νότια τής Κρήτης καί στό Ιόνιο βάσει τής χάραξης τοϋ Αυγούστου 2015 καί τών συντε­ταγμένων πού υποβλήθηκαν τό­τε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή καί δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Φε­βρουάριος 2015). Σέ δεύτερη φάση τών συντεταγμένων πού άφοροϋν τίς υπόλοιπες θαλάσσιες περιοχές ανατολικά καί ΝΑ τής Κρήτης, Καρ­πάθου, κ.λπ.

(δ) Τμηματική επέκταση τών χωρικών υδάτων στά 12 νμ (άπό τά 6 νμ πού είναι σήμερα) καθ' όλο τό μήκος τών ακτών τής ηπειρωτικής Ελλάδας σέ πρώτο στάδιο καί κα­τόπιν σέ Κρήτη, Κάρπαθο καί Ρόδο

(ε) Ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) γιά τό σύνολο τοϋ Ελληνικού θαλάσσιου χώρου μέσω Προεδρικού Διατάγ­ματος. (Σέ αντίθεση μέ τήν επικρα­τούσα άποψη δέν απαιτείται προ­γενέστερη οριοθέτηση μέ τά όμο­ρα κράτη).

Τέλος, οφείλουμε νά σημειώ­σουμε ότι άφ' ής στιγμής η 'Ελλά­δα καταθέσει γεωγραφικές συ­ντεταγμένες στά Ήνωμένα'Έθνη, καί έν συνεχεία διατυπωθούν Τουρκικές αμφισβητήσεις προς τόν ΓΓ τών Ηνωμένων Εθνών, καί άφοϋ διαπιστωθεί σοβαρή από­κλιση θέσεων, αυτός πλέον έχει όλη τήν ευχέρεια νά παραπέμψει τό θέμα προς γνωμοδότηση στό Ναυτικό Δικαστήριο τοϋ Αμβούρ­γου (καί όχι στην Χάγη), το οποίο καί είναι τό κατ' εξοχήν αρμόδιο δικαστήριο γιά επίλυση θεμάτων σχετικών μέ τό Διεθνές Δίκαιο τής Θάλασσας (UNCLOS). Αυτή ή οδός είναι απείρως προτιμότερη άπό τήν πολυθρύλητη προσφυγή στην Χάγη, ή όποία όμως προϋ­ποθέτει τήν σύναψη συνυποσχε­τικού, κάτι πού δέν είναι καθόλου βέβαιο ότι θά δεχθεί νά υπογρά­ψει ή Τουρκία.

*Πρόεδρος & Έκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Ενεργείας ΝΑ Ευρώπης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου