"...Έχοντας εργασθεί στην «ΑΥΓΗ» επί 30 συναπτά έτη ανελλιπώς (με την εξαίρεση των δύο χρόνων της στρατιωτικής μου θητείας, μεταξύ Ιουλίου 1979-Ιουλίου 1981), δεν έχω καμία αυταπάτη ότι η σημερινή «ΑΥΓΗ» αποτελεί ωχρή σκιά αυτής που πολλοί αγαπήσαμε και τιμήσαμε, εργαζόμενοι ακόμη και αμισθί γιά πολλούς μήνες, ακόμη και με το υστέρημά μας...Το όνομα, μόνον, παραμένει ως συνεκτικός δεσμός, διότι οι ιθύνοντες του φύλλου το έχουν συρρικνώσει από καιρό σε ένα απωθητικό κομματικό δελτίο, όργανο παραπληροφόρησης ή αποπληροφόρησης, ενίοτε και αποσιώπησης..."

ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 2.001 (600)

Συμπληρώνοντας 2.000 αναρτήσεις στην καταχώρηση ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ «ΑΥΓΗΣ» από τον προσωπικό μου ιστότοπο sermichiotis.blogspot.gr και τα αντίστοιχα κοινωνικά δίκτυα (fb:sermichiotis, tweeter:macmichio), μπορώ αβίαστα να καταλήξω στην εξ αντικειμένου διαπίστωση-εκτίμηση, ότι, 7 χρόνια από τότε, από την πρώτη μου ανάρτηση, ο...κήπος του κομματικού δελτίου της «ΑΥΓΗΣ», του φύλλου που εκδίδεται από το κομματικό ιερατείο της Κουμουνδούρου και που το χρηματοδοτεί ακαταπαύστως, παρά την απογοητευτική του καθημερινή κυκλοφορία, είναι καρπερός!

Καρπερός, αλλά καρπερός με την αρνητική του έννοια. Κήπος γεμάτος με αγριόχορτα, ακόμη και με ζιζάνια και βλαβερά για την υγεία αγρίδια, διόλου με καρποφόρες καλλιέργειες, με ανθούς ευωδών δένδρων και λουλουδιών. Και εάν ήσαν αυτοφυή, τότε μικρό το πρόβλημα, οι κηπουροί του κήπου δεν μπορούν να αλλάξουν πολλά πράγματα. Όταν, όμως, επιλέγουν ή αφήνουν να αναπτυχθούν τέτοιες καλλιέργειες, όπως οι πρώτες, τότε έχουν και την ευθύνη. Ευθύνη γιά το προϊόν που βγάζουν και προσφέρουν...

Και γιά να έλθω στην ουσία του κήπου της ...«ΑΥΓΗΣ», οι κηπουροί του, εδώ και πολλά χρόνια, παράγουν και θα συνεχίζουν να παράγουν λόγο τοξικό. Λόγο δηλητηριώδη και εμπαθή, που δεν θέλει να αποτυπώσει την πραγματικότητα, αλλά να συνηθίσει τους ελάχιστους που το διαβάζουν στην αποτύπωση μιάς εικονικής πραγματικότητας, που τόσο θα απέχει από τα πραγματικά δεδομένα της ζωής και της κοινωνίας, τις εύλογες απαιτήσεις των πολιτών-αναγνωστών...

Έχοντας εργασθεί στην «ΑΥΓΗ» επί 30 συναπτά έτη ανελλιπώς (με την εξαίρεση των δύο χρόνων της στρατιωτικής μου θητείας, μεταξύ Ιουλίου 1979-Ιουλίου 1981), δεν έχω καμία αυταπάτη ότι η σημερινή «ΑΥΓΗ» αποτελεί ωχρή σκιά αυτής που πολλοί αγαπήσαμε και τιμήσαμε, εργαζόμενοι ακόμη και αμισθί γιά πολλούς μήνες, ακόμη και με το υστέρημά μας...Το όνομα, μόνον, παραμένει ως συνεκτικός δεσμός, διότι οι ιθύνοντες του φύλλου το έχουν συρρικνώσει από καιρό σε ένα απωθητικό κομματικό δελτίο, όργανο παραπληροφόρησης ή αποπληροφόρησης, ενίοτε και αποσιώπησης.

Αυτόν τον κατήφορο δίχως πάτο, στην «ΑΥΓΗ», θα συνεχίσω να αποτυπώνω με την προσωπική ματιά και στη συνέχεια. ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ" είναι αυτή η προσωπική μου ματιά. Διότι ό,τι υπηρέτησες γιά χρόνια και με συνέπεια, συνεχίζεις να το περιβάλλεις με ευαισθησία.

Και με την ευκαιρία αισθάνομαι την υποχρέωση να καταθέσω την τιμή μου και τη δέουσα αναγνώριση στους όχι λίγους συναδέλφους από τη μεταδικτατορική «ΑΥΓΗ» που έχουν φύγει από τη ζωή, τελευταίο εξ αυτών το Γιώργο Μπράμο.

Αυτήν την προσωπική μου θέαση, σάς καταθέτω σήμερα, και...

Σάς ευχαριστώ

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

(Οι παρατιθέμενοι αριθμοί εντός παρενθέσεως, αποτελούν τον αντίστοιχο αύξοντα αριθμό αναρτήσεων του προσωπικού μου blog που άρχισε την Πρωτομαγιά του 2016)