"....Η απόφαση του Αλ. Τσίπρα να προσκαλέσει στο κόμμα του τους «παλιούς» του Γ. Παπανδρέου, ξεχνώντας τι εκείνοι γι’ αυτόν, και τι αυτός για κείνους, έσουρναν πριν από λίγα χρόνια, μας θύμισε τις συμβουλές του Μακιαβέλι προς τον Λαυρέντιο των Μεδίκων, στο βιβλίο του «Ο Ηγεμόνας» που έγραψε γι’ αυτόν το 1513. Εκεί, ο Νικολό Μακιαβέλι γράφει (μετάφραση Ν. Καζαντζάκη, Εκδόσεις ΓΑΛΑΞΙΑ, 1961): «Οι ηγεμόνες και προπάντων οι καινούριοι βρήκαν περισσότερη πίστη κι ωφέλεια από τους ανθρώπους που στην αρχή της εξουσίας τους ήταν ύποπτοι, παρά από τους ανθρώπους που τους είχαν εμπιστοσύνη. Ο Παντόλφος Πετρούκης, ηγεμόνας της Σιένας, κυβερνούσε το κράτος του περισσότερο μ’ εκείνους που του είχαν φανεί ύποπτοι παρά με τους άλλους (...). Οσοι στην αρχή μιας ηγεμονίας στάθηκαν αντίμαχοι έχουν ανάγκη, για να κρατηθούν, να τους υποστηρίξει ο ηγεμόνας, κι έτσι ευκολώτατα μπορεί να τους κερδίσει. Κι αυτοί είναι υποχρεωμένοι να τον υπηρετούν με μεγαλύτερη πίστη, αφού μάλιστα ξέρουν πως πρέπει με τις πράξεις τους να σβήσουν την κακή γνώμη που είχε γι’ αυτούς. Κι έτσι ο ηγεμόνας ωφελείται περισσότερο παρά από εκείνους που υπηρετώντας τον με υπερβολική σιγουράδα παραμελούν τα συμφέροντά του». Επίκαιρος φαίνεται να είναι ο Μακιαβέλι, όταν υποστηρίζει πως ο Ηγεμόνας/Αρχηγός ωφελείται περισσότερο από τους ανανήψαντες, «για να κρατηθούν», αντίμαχους παρά από εκείνους «που τους είχε εμπιστοσύνη»...."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ",...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 19/11/19

1. Βελανιδιά, αυτή η ευλογημένη

Κύριε διευθυντά,

Επιτέλους! Από την τηλεόραση πληροφορήθηκα ότι στις πλαγιές της Αττικής γίνονται αναδασώσεις με δρυς βελανιδιές. Και αυτό με πρωτοβουλία φυσιολατρικών ομάδων. Μπράβο! Επί έναν αιώνα οι αναδασώσεις εγίνοντο από Κρατική Υπηρεσία, με πεύκα! Αποτέλεσμα: η καταστροφή της βιοποικιλότητας, όχι μόνο της χλωρίδας αλλά και της πανίδας. Τώρα, με τη βελανιδιά, και το έδαφος θα βελτιωθεί από τα φύλλα που πέφτουν και εμπλουτίζουν τον χούμο, και η χλωρίδα θα αναπτυχθεί, και ο πληθυσμός των ζώων και των πτηνών θα εμπλουτιστεί.

Κάποτε υπήρχε ο Σύλλογος Φίλων της Βελανιδιάς και Περιβάλλοντος «Αμαδρυάδα», ο οποίος φρόντιζε για τη χρήση της βελανιδιάς κατά τις αναδασώσεις. Είχε εκδώσει σχετικά φυλλάδια με οδηγίες για τις φυτεύσεις. Είχε κυκλοφορήσει ένα έντυπο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τεύχος 5 του Δεκεμβρίου 1999, με τίτλο «Το δάσος και η βιοποικιλότητα». Πολύτιμος βοηθός για τη διάδοση των σπόρων της βελανιδιάς είναι το πουλί κίσσα (Garrulus glandarus). Ενα ακόμα πιο ενδιαφέρον δέντρο είναι η χαρουπιά. Γι’ αυτή θα γράψω άλλη φορά.

Παν. Χρ. Καραγεώργος, Αθήνα

2. Διεύρυνση α λα Τσίπρα με δόσεις Μακιαβέλι

Κύριε διευθυντά,

Η απόφαση του Αλ. Τσίπρα να προσκαλέσει στο κόμμα του τους «παλιούς» του Γ. Παπανδρέου, ξεχνώντας τι εκείνοι γι’ αυτόν, και τι αυτός για κείνους, έσουρναν πριν από λίγα χρόνια, μας θύμισε τις συμβουλές του Μακιαβέλι προς τον Λαυρέντιο των Μεδίκων, στο βιβλίο του «Ο Ηγεμόνας» που έγραψε γι’ αυτόν το 1513.

Εκεί, ο Νικολό Μακιαβέλι γράφει (μετάφραση Ν. Καζαντζάκη, Εκδόσεις ΓΑΛΑΞΙΑ, 1961):

«Οι ηγεμόνες και προπάντων οι καινούριοι βρήκαν περισσότερη πίστη κι ωφέλεια από τους ανθρώπους που στην αρχή της εξουσίας τους ήταν ύποπτοι, παρά από τους ανθρώπους που τους είχαν εμπιστοσύνη. Ο Παντόλφος Πετρούκης, ηγεμόνας της Σιένας, κυβερνούσε το κράτος του περισσότερο μ’ εκείνους που του είχαν φανεί ύποπτοι παρά με τους άλλους (...).

Οσοι στην αρχή μιας ηγεμονίας στάθηκαν αντίμαχοι έχουν ανάγκη, για να κρατηθούν, να τους υποστηρίξει ο ηγεμόνας, κι έτσι ευκολώτατα μπορεί να τους κερδίσει. Κι αυτοί είναι υποχρεωμένοι να τον υπηρετούν με μεγαλύτερη πίστη, αφού μάλιστα ξέρουν πως πρέπει με τις πράξεις τους να σβήσουν την κακή γνώμη που είχε γι’ αυτούς. Κι έτσι ο ηγεμόνας ωφελείται περισσότερο παρά από εκείνους που υπηρετώντας τον με υπερβολική σιγουράδα παραμελούν τα συμφέροντά του».

Επίκαιρος φαίνεται να είναι ο Μακιαβέλι, όταν υποστηρίζει πως ο Ηγεμόνας/Αρχηγός ωφελείται περισσότερο από τους ανανήψαντες, «για να κρατηθούν», αντίμαχους παρά από εκείνους «που τους είχε εμπιστοσύνη».

Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλος, Πρώην γενικός διευθυντής Οικονομικού ΔΕΗ

3. Αναξιοκρατία, rebrain και ιατρικό brain drain

Κύριε διευθυντά,

Μόλις η Α.Μ. αποφοίτησε ως αριστούχος από την Ιατρική Σχολή των Αθηνών, έτρεξε με ταξί και υπέβαλε στο ελληνικό υπουργείο Υγείας αίτηση για εκπαίδευση στην ειδικότητα της Ενδοκρινολογίας. Στο υπουργείο τής είπαν ότι η έναρξη της εκπαίδευσής της θα αργήσει, επειδή έχουν σειρά άλλοι, που υπέβαλαν αίτηση πριν από αυτήν. Γι’ αυτό, με πόνο ψυχής, ξενιτεύτηκε. Στη Γερμανία επιλέχτηκε με αξιοκρατικά κριτήρια μεταξύ πολλών συνυποψηφίων της για να εκπαιδευθεί στην αγαπημένη της ειδικότητα και έπειτα από μερικά χρόνια εξελίχθηκε σε αναπληρώτρια καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας σε ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια αυτής της χώρας. Δεκατρία χρόνια μετά την αποφοίτησή της, έφτασε στο πατρικό της σπίτι επιστολή από το ελληνικό υπουργείο Υγείας, που την ενημέρωνε ότι ήρθε η σειρά της να αρχίσει την εκπαίδευση στην ειδικότητα. Φυσικά αποποιήθηκε την προσφορά. Και δεν σκοπεύει να επιστρέψει στην πατρίδα της ακόμα και αν εφαρμοστεί το Rebrain Greece, που εξαγγέλθηκε πρόσφατα.

Ο λόγος που η Α.Μ. έφυγε από την Ελλάδα δεν ήταν η ανεργία ούτε η ουσιαστική πτώχευσή μας του 2009. Ηταν η αναξιοκρατία. Η νέα γιατρός έφυγε, διότι η ελληνική κυβέρνηση την υποβάθμιζε εμποδίζοντάς την να εξελιχθεί όπως η ίδια επιθυμούσε και όπως μπορούσε. Εφυγε, διότι σύμφωνα με το αξίωμα του «είμαστε όλοι ίσοι», όφειλε να καθυστερήσει τη μεταπτυχιακή της εκπαίδευση και να στραπατσάρει τη σταδιοδρομία της περιμένοντας αδρανής και αναξιοποίητη επί πολλά χρόνια σε μία αναξιοκρατική σειρά πίσω από τον τελευταίο απαίδευτο και φυγόπονο απόφοιτο της τελευταίας ιατρικής σχολής των Bαλκανίων, ο οποίος απλώς έτυχε να υποβάλει αίτηση πριν από αυτήν. Και ένιωθε να την πνίγει η αδικία καθώς σκεφτόταν ότι το «είμαστε όλοι ίσοι» δεν ισχύει για όλους. Για παράδειγμα, όταν πρόκειται κάποιος να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, δεξιός ή αριστερός, μαρξιστής ή φιλελεύθερος, δεν δέχεται να χειρουργηθεί από τον τυχαίο, αδέξιο και ακατάρτιστο χειρουργό τής σειράς. Επιλέγει τον καλύτερο μεταξύ εκείνων που διαθέτουν επιστημονική και επαγγελματική επάρκεια.

Την πορεία που διάλεξε η Α.Μ. ακολουθούν κατά δεκάδες κάθε χρόνο οι αριστείς από τους νέους γιατρούς μας. Για να σταματήσουμε αυτήν τη συνεχή απώλεια της αφρόκρεμας από το ιατρικό μας δυναμικό πρέπει να εξαλείψουμε τα αίτια που την προκαλούν. Νομίζω ότι το κυριότερο αίτιο είναι η αναξιοκρατία, η οποία πρέπει να αντικατασταθεί από αξιοκρατία, όπως επιβάλλει η κοινή λογική και όπως επιτάσσουν οι σχετικές ευρωπαϊκές οδηγίες και συστάσεις. Η εφαρμογή τής αξιοκρατίας δεν θα κοστίσει στο Δημόσιο ούτε ένα ευρώ. Απεναντίας, θα ωφελήσει την εθνική οικονομία, θα συμβάλει σημαντικότατα στην πρόοδο της ιατρικής επιστήμης στη χώρα μας και κυρίως θα βελτιώσει την ιατρική φροντίδα που παρέχεται στον μη προνομιούχο Ελληνα ασθενή. Θα το επιχειρήσει η νέα, μεταρρυθμιστική και φιλελεύθερη κυβέρνησή μας; Γένοιτο!

Θεοδόσιος Δόσιος, Θωρακοχειρουργός, πρώην εκπρόσωπος της χώρας μας στη Συμβουλευτική Επιτροπή τής Ε.Ε. για την ιατρική εκπαίδευση.

4. Επενδύσεις σε ένα νομοθετικό λαβύρινθο;

Κύριε διευθυντά,

Το άρθρο του δημοσιογράφου Γιώργου Λιάλιου στην «Καθημερινή της Κυριακής» (10/11/19), σχετικά με το πρόβλημα που έχει προκύψει για χιλιάδες ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας εντός σχεδίου πόλης στη Σαρωνίδα, αναδεικνύει τις χρόνιες παθογένειες της κρατικής μηχανής, τη γραφειοκρατία και το πώς η κακή ερμηνεία του νόμου, ίσως ως αποτέλεσμα της νομοθετικής Βαβυλωνίας που επικρατεί, μπορεί να βάλει σε περιπέτειες ανυποψίαστους και νομοταγείς πολίτες!

Σε μια εποχή κατά την οποία η χώρα μας αναζητεί απεγνωσμένα ξένες επενδύσεις και την προώθηση του προγράμματος Golden Visa, αναρωτιέμαι αν είναι δυνατό ένας ξένος επενδυτής/αγοραστής να εμπιστευθεί την Ελλάδα, όταν μια ξεχασμένη απόφαση του 1872 έρχεται να εφαρμοστεί, παρερμηνευμένη και οριζόντια, έπειτα από 150 χρόνια.

Πώς κάποιος να επενδύσει στην Ελλάδα του 2020, στη χώρα που μπορεί να αμφισβητήσει, ξαφνικά, από το πουθενά, ιδιοκτησίες εντός σχεδίου πόλης, οι οποίες αγοράστηκαν νόμιμα ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα (μετά προφανώς από έλεγχο τίτλων), μεταγράφηκαν στο υποθηκοφυλακείο, πήραν σε κάποιες περιπτώσεις οικοδομική άδεια, ενώ σε άλλες δάνεια από τράπεζες (άρα επιπλέον έλεγχος) και συνδέθηκαν σύμφωνα με τον νόμο στο δίκτυο ρεύματος;

Αναρωτιούνται μετά οι ιθύνοντες τι φταίει και δεν έχουμε επενδύσεις...

Μα, ποιος ξένος θα αποφασίσει να βάλει λεφτά σε μια χώρα στην οποία δεν ξέρει τι του ξημερώνει και στην οποία ακόμη βασιλεύουν η αβεβαιότητα και ο νομοθετικός παραλογισμός!

Βάνα Τσακατίκα, Πολιτική επιστήμων

...από  "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ". 19/12/19

Κύριε Διευθυντά,

Η πρόσφατη αυτοκεφαλία, η οποία παρεχωρήθηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας και η αναγνώριση αυτής από την Ορθόδοξη Ελλαδική Εκκλησία, προκάλεσε αντιδράσεις και εν Ελλάδι και ιδίως από εκείνους, οι οποίοι θεωρούν ότι, κατά κάποιον τρόπο, ο φυσικός σύμμαχος ή και προστάτης της Ελλάδος, άνευ ετέρου, είναι η Ορθόδοξη Ρωσία.
Ενας τέτοιος υπήρξε ο γιατρός Σοφοκλής Οικονόμου (1808-1877), γιος του λόγιου Κωνσταντίνου Οικονόμου, του εξ Οικονόμων (1780-1857), ο οποίος περιγράφεται από αθηναϊκή εφημερίδα ως ένας φανατικός Ρωσόφιλος με ακραία πίστη προς τη Ρωσία.

Ετσι η «ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ» της 5.8.1872 γράφει για την τυφλή ρωσοφιλία του Σοφοκλή Οικονόμου: «... Η Ελλάς κατά αυτόν μικρά, πτωχή εξουθένημα του κόσμου και των εθνών, ο περίγελως, οφείλη να βυθισθή εις την Ρωσικήν Καλυμβήθραν να γίνη σαρξ εκ της σαρκός της όπως αποφύγη τα εκ της δύσεως βέλη. Χάριν της Ορθοδοξίας και διά την Ορθοδοξίαν πρέπει να παύση να ζη πολιτικώς, εθνικώς και διανοητικώς.» (...)

Τοιαύτη, ούτως ειπείν, δογματική αφοσίωση προς την Ρωσίαν, αν και κινούμενος από άλλην αφετηρία, είχε ο Γ.Γ. του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης, ο οποίος κατά τον στενό συνεργάτη του και «Στρατηγό» του ΔΣΕ Μήτσο Βλαντά, ήταν «θαυμαστής του Στάλιν ... πίστευε στο αλάθητο της ρωσικής κομμουνιστικής ηγεσίας και βρισκόταν σε αποπνιχτική εξάρτηση από το Κ.Κ. της Σοβιετικής Ενωσης... Τελικά η ίδια η Ρωσία τον δολοφόνησε κάτω από απάνθρωπες συνθήκες... στο παγωμένο Σουργκούτ της Σιβηρίας».

Αείποτε όμως σχεδόν ο στόχος είτε της Τσαρικής Ρωσίας, είτε υπό οιονδήποτε άλλο καθεστώς, είχε την αντίληψη της «Τρίτης Ρώμης», της ανάληψης δηλαδή της πρωτοκαθεδρίας επί του συνόλου των ορθοδόξων λαών της υφηλίου, διά της εκτοπίσεως του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.

Γράφει η ελληνόφωνη εφημερίδα της Τεργέστης «ΝΕΑ ΗΜΕΡΑ» της 6/18 Αυγούστου 1899.
«... η Ρωσική κυβέρνησις από πολλού ήδη χρόνου καταβάλη πάσαν δυνατήν προσπάθειαν όπως εκρωσίση την εν Τουρκία Ορθόδοξον Εκκλησίαν. Προς τον σκοπόν τούτον οι Ρώσοι μετέρχονται πάντα τα δυνατά μέσα και κινούσι πάντα λίθον, όπως εις χηρευούσας πατριαρχικάς έδρας εκλέγονται πάντοτε οι εν τη Ρωσία αφοσιωμένοι και παραδεδομένοι υποψήφιοι... Επί της Υψηλής Πύλης η Ρωσική πρεσβεία εξασκεί πάσαν πίεσιν μεταχειριζομένη πάντα εκβιαστικά μέσα, όσον δύναται τις να φαντασθή, όπως αναγκάζη αυτήν να αποφασίζει υπέρ των Ρωσικών συμφερόντων.» (...)

Αντώνης Ν. Βενέτης
Μοναστηράκι Δωρίδος

...από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 19/12/19