"...Ήσαν όλοι τους εκεί την περασμένη Κυριακή, ημερολόγιό μου: πρωθυπουργός, υπουργοί, πρόεδροι, βουλευτές, γραμματείς και φαρισαίοι, διοικητές οργανισμών, μεγαλοστελέχη, μετακλητοί – είναι σκληρό το μεροκάματο του αριστερού επαγγελματία πολιτικού· όχι επειδή έχει πολύ περπάτημα η πορεία του Πολυτεχνείου αλλά να, εκεί που είχες γίνει σπουδαίος και τρανός και σε μετέφερε κρατική λιμουζίνα με κρατικό οδηγό, εκεί που είχες αστυνομικούς φρουρούς που έκαναν τα θελήματα του σπιτιού, μετά από αυτά ξανά-μανά πεζοπορία με κόκκινες σημαίες, ξανά «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» οι χθεσινές ορντινάντσες;..."

Από "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"

"ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ",24/11/19

Χτικιάζοντας στα Εξάρχεια

Μας έχουν χτικιάσει οι νοτιάδες: υγρασία, βροχές, καταιγίδες, σκόνη από την Αφρική με τον Γαρμπή – που αν γυρίσει Σιρόκος, πνίγεται η Βενετία. Στη Δυτική Ελλάδα είναι κάπως τυχερότεροι, καταφθάνουν εκεί αδιαλείπτως και τα βροχοφόρα δυτικοευρωπαϊκά χαμηλά. Αλλά δεν μπορούν να περάσουν την ορεινή ραχοκοκαλιά της χώρας, σβήνουν πάνω στην Πίνδο, στα Αγραφα, στα βουνά της Πελοποννήσου.

Και έτσι ανεμπόδιστοι οι νοτιάδες μάς χτικιάζουν, όπως εκείνον στις Σπέτσες, στον Πόρο και στη Μύκονο τον χτίκιαζαν οι βαρκαρόλες – μα τι κακό έχουν οι βαρκαρόλες; Είναι ωραίες οι βαρκαρόλες: «βάρκα θέλω ν’ αρματώσω με σαράντα δυο κουπιά / και μ’ εξήντα παλικάρια να σε κλέψω μια βραδιά / … / να σου χτίσω ένα παλάτι μαρμαροπελεκητό / και βελούδα να σου στρώνω, να ξαπλώνουμε τα δυο».

-Αλλοι χτικιάζουν με άλλα: «απειλούμενοι και φοβισμένοι» από την παρουσία των ΜΑΤ στα Εξάρχεια νιώθουν τα μέλη του ΔΣ του «Νέου Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 36ου Δημοτικού Σχολείου» στην Ιουστινιανού. Δεν είναι βέβαια ό,τι το καλύτερο να βλέπεις μπροστά σου συνεχώς κλούβες των ΜΑΤ – εκτός αν είσαι πολιτικός που ξέρεις πως είναι εκεί για να σε φρουρούν και νιώθεις εξαιρετικά σπουδαίος.

Καπελώματα

Αλλά γιατί το σεβαστό ΔΣ δεν έβγαλε τόσα χρόνια ανακοίνωση να φύγουν τα ΜΑΤ, οι μυστικοί και φανεροί οπλοφόροι αστυνομικοί που φρουρούσαν 24 Χ 365 ώρες το σπίτι του κ. Φλαμπουράρη που είναι πολύ κοντά στο σχολείο, αλλά το ενοχλούν τα ΜΑΤ στα γραφεία του ΠαΣοΚ στη Χαριλάου Τρικούπη, στην άλλη άκρη των Εξαρχείων;

Ούτε οι επιθετικές αφίσες και τα γκράφιτι που απειλούν να ξεκοιλιάσουν τους διαβάτες που δεν συμφωνούν με τα γραφόμενά τους, ούτε η ιδιοποίηση του δημόσιου χώρου από ομάδες και ομαδούλες ή απλώς αυταρχικώς ναρκισσευόμενα άτομα, ούτε οι μολότοφ κάθε πικραμένου, ούτε η ιδιοποίηση των ταρατσών από μολοτοφιστές, ούτε το χάλι του διπλανού στο σχολείο λόφου Στρέφη, ούτε ότι η ίδια η πλατεία έχει γίνει ουρητήριο – τίποτε από αυτά δεν ενοχλεί το σεβαστό ΔΣ.

-Βέβαια, καθένας και καθεμία με τα γούστα, την κουλτούρα και τις μεροληψίες υπέρ του Αλέκου Φλαμπουράρη και κατά της Φώφης Γεννηματά – αλλά το να μιλάς στο όνομα των εκατοντάδων γονιών του σχολείου είναι καπέλωμα σαν αυτό των Συριζαίων στην πορεία του Πολυτεχνείου.

-Διότι ήσαν όλοι τους εκεί την περασμένη Κυριακή, ημερολόγιό μου: πρωθυπουργός, υπουργοί, πρόεδροι, βουλευτές, γραμματείς και φαρισαίοι, διοικητές οργανισμών, μεγαλοστελέχη, μετακλητοί – είναι σκληρό το μεροκάματο του αριστερού επαγγελματία πολιτικού· όχι επειδή έχει πολύ περπάτημα η πορεία του Πολυτεχνείου αλλά να, εκεί που είχες γίνει σπουδαίος και τρανός και σε μετέφερε κρατική λιμουζίνα με κρατικό οδηγό, εκεί που είχες αστυνομικούς φρουρούς που έκαναν τα θελήματα του σπιτιού, μετά από αυτά ξανά-μανά πεζοπορία με κόκκινες σημαίες, ξανά «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» οι χθεσινές ορντινάντσες;

Μετεξελίξεις

Σίγουρα ήσαν εκεί και οι «53+» που διαμαρτύρονται ευσεβάστως προς την ηγεσία του κόμματος για έλλειψη «εσωκομματικής δημοκρατίας» και καταγγέλλουν αντίπαλα στελέχη «για προσωπικές στρατηγικές και αλαζονεία» – τώρα που μεγάλωσα κάπως, ξέρω πως αυτά σημαίνουν: «πρόεδρε, θέλουμε και εμείς κομματικά οφίκια!» – για να έχουμε και κρατικά, όταν με χρόνους, με καιρούς πάλι δικό μας θα ‘ναι το κράτος.

-Είναι και κάτι γέροι κομμουνιστές εκεί μέσα που είναι τυχεροί-άτυχοι: τυχεροί διότι δεν έχουν Αλτσχάιμερ, άτυχοι διότι αυτό τους επιτρέπει να θυμούνται ότι το σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα για μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ ώστε «να αντιστοιχηθεί με τις κοινωνικές δυνάμεις που τον στηρίζουν», παραπέμπει στην «αποκομμουνιστικοποίηση» του ΚΚΕ Εσωτερικού το 1987: την ίδια ακριβώς λέξη, «μετεξέλιξη», χρησιμοποιούσε ο Λεωνίδας Κύρκος.

Εκείνοι έμειναν κομμουνιστές, τους έπεσε στα κεφάλια το Τείχος το 1989, το 2010 ήρθε η ώρα τους: διαλύθηκε η χώρα, κάηκε και λεηλατήθηκε δύο φορές η Αθήνα, τεράστια κεφάλαια έφυγαν στο εξωτερικό, έκλεισαν επιχειρήσεις και μαγαζιά, εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι. Αυτοί όμως έκαναν επιτήδειο σερφ πάνω στο τσουνάμι της καταστροφής και της βίας, το 2015 έγιναν υπουργοί και βουλευτές – έκλεισαν και τις τράπεζες που δεν το είχε καταφέρει κανείς ως τότε.

Αυτό έλειψε, να μετεξελιχθούν… Γιατί; Μια χαρά τα πήγαν στη ζωή τους.

Τσενγκ εναντίον Μασκ

Μου είχες υποσχεθεί ότι θα έρθεις! είπα στη φωνή που με καλημέρισε στο μυαλό χωρίς να περάσει ήχος από τα αφτιά // Ναι σωστά… αλλά κάτι προέκυψε ξαφνικά, εξαιρετικά επείγον.

-Ηταν ο Τσενγκ Χουάνγκ, βέβαια. Το πνεύμα που με είχε ακολουθήσει από την Κίνα όταν είχα πάει εκεί πριν από αιώνες· το πνεύμα που μαζί με το Μακ από τη Σκωτία ταξιδέψαμε ως τον Αρη με το διαστημόπλοιο Σογιούζ ΧΞF – τότε που Αμερικανοί και Ευρωπαίοι έστελναν μηχανήματα εκεί να εξερευνήσουν τον Κόκκινο Πλανήτη και εγώ είχα βαρεθεί την πολιτική και τους πολιτικούς και σηκώθηκα να φύγω για πάντα… Σοφή σκέψη· γιατί να γυρίσω πίσω;

Τους νόμιζα χαμένους στο Διάστημα τους δύο παλιούς φίλους – και να που ο ένας τουλάχιστον είναι εδώ…

Ελα για καφέ το απόγευμα // Δεν ξέρω αν θα προλάβω… // Μα τι είναι αυτή η επείγουσα δουλειά; // Πρέπει να εξουδετερώσω το Starship της Tesla που ο Ελον Μασκ θέλει να στείλει στη Σελήνη και στον Αρη! // Τιιιιιι; // Ναι, αυτό μας έλειπε: εκεί που οι καπεταναίοι κρεμάγαμε τα άρματα, να κρεμάνε τώρα οι Μασκ τα νταούλια. Αμπέλι ξέφραγο θα τον αφήσουμε τον Αρη, να πηγαίνει όποιος θέλει εκεί;

Δύο ώρες μετά, το Starship τινάχτηκε στον αέρα στο Τέξας, την ώρα που το φόρτωναν υγρό υδρογόνο. Και λίγες ώρες αργότερα το αφεντικό της Tesla γελοιοποιήθηκε αυτοπροσώπως: παρουσίαζε o ίδιος το νέο ηλεκτρικό του όχημα, το Cybertruck. Το εκθείαζε σαν άθραυστο και άτρωτο, έβαλε συνεργάτη του να του πετάξει μεταλλική μπάλα – πάνε καλιά τους τα τζάμια!

Καημένε, Ελον Μασκ, που νομίζεις πως αυτά ήσαν ατυχίες…  Πεδίο κατορθωμάτων λαμπρό ανοίγεται, αν συνεργαστούμε με τον Τσενγκ Χουάνγκ, ημερολόγιό μου.

ΔΙΟΔΩΡΟΣ ΚΥΨΕΛΙΩΤΗΣ

ΓΡΑΜΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΟ

Τι να πούμε κι εμείς, Διόδωρε, που, επί κατοχής του ελαφρού τραγουδιού στο κρατικό ΕΙΡ, ακούγαμε από τον ελεύθερο Ρ/Σ «Εδώ Πύργος!» Μπέμπα Μπλανς και Πόλυ Πάνου;  

ΣΤΑΥΡΟΣ, ΝΤΩΥΤΣΛΑΝΤ

Το σύνθημα του Τσίπρα στην πορεία για το Πολυτεχνείο έπρεπε να είναι: Μέχρι Σύνταγμα ενωμένοι, στην πρεσβεία χωριστά.

ΚΑΤ. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΓΑΣΤΟΥΝΗ

Αμποτε να κάνει ξαστεριά στη γειτονιά των Εξαρχείων / Οχι μόνο από μολότοφ, αλλά και εξ αχρείων!

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΡΤΙΑΛΗΣ, ΧΟΛΑΡΓΟΣ

Εκλογές κάναμε, κυβέρνηση βγάλαμε, να ΄χαμε και μια σύγχρονη αντιπολίτευση… ποιος τη χάρη μας!

ΑΒΑΔΑΙΟΣ, ΜΗ ΟΛΙΓΑΡΚΗΣ

Στη μέση άφησε τη διαδρομή ο κ. Τσίπρας, δεν έφτασε ως την πρεσβεία των «Φονιάδων των λαών». Τίποτα δεν τελειώνει αυτό το παιδί…

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΑΚΟΣ, ΛΑΡΙΣΑ

Οι πιο ύπουλοι και άδικοι φόροι είναι οι έμμεσοι. Αγοράζεις π.χ. μια μπουκάλα υγραερίου, των δέκα κιλών, 18 ευρώ – και από αυτά τα τέσσερα είναι ΦΠΑ! Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για δίκαιη μείωση φόρων· γιατί τα φορολογούμενα εισοδήματα των ελεύθερων επαγγελματιών, όπως διαπιστώσαμε όλοι, προσαρμόζονται ευκόλως κάτω από το αφορολόγητο.

Γ. Κ., ΚΥΜΗ

Σχιζοφρενικά: Στις δημοσκοπήσεις οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ συμφωνούν με τα μέτρα της κυβέρνησης και ο Ραγκούσης λέει τα γνωστά για «φωτογραφίες της στιγμής»! Ξεχνάει ότι συχνά αυτές είναι και οι «φωτογραφίες της κάλπης»;

ΔΑΣΚΑΛΟΣ, ΑΘΗΝΑ

Δεν ξέρω για εσένα Διόδωρε, αλλά εγώ πολύ θα ήθελα να ήμουν παρών σε μια συζήτηση για ιστορικά θέματα μεταξύ Τσίπρα και Τραμπ.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΧΙΑΣ