προ πέντε ετών
Aπό “ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ”
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 02-03.04/16 |
Είναι γλυκό το πιοτό της εξουσίας:
“ΑΣΤΑΘΜΗΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ”
του Χρήστου Χωμενίδη
Το «Παραιτηθείτε!» που απηύθυνε ο Κυριάκος Μητσοτάκης προς τον Αλέξη Τσίπρα εκφράζει μάλλον την επιθυμία ολοένα και περισσότερων Ελλήνων. Δηλώνει επίσης ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αισθάνεται έτοιμος να αναλάβει τη χώρα. Σε επίπεδο εντυπώσεων πιθανότατα αποδίδει, όπως κάθε γάντι που πετιέται από τον έναν μονομάχο εφόσον ο άλλος δεν το σηκώσει. Σίγουρα όμως δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα να εισακουστεί.
Ακόμα και αν ο κύριος Τσίπρας επιθυμούσε να παραχωρήσει είτε να μοιραστεί την ευθύνη της διακυβέρνησης. Ακόμα και αν έκρινε πως μια προσωρινή εγκατάλειψη της Αρχής θα τον συνέφερε, αφού θα διατηρούσε το προφίλ του σχετικά άφθαρτο, τις δυνάμεις του σε αξιοπρεπή ποσοστά, ώστε να αντιπολιτευτεί σκληρά - παλιά μου τέχνη κόσκινο! - και να επιστρέψει δριμύτερος στο ορατό μέλλον. Ακόμα και αν απλώς δεν άντεχε το ζόρι του τρίτου Μνημονίου. Οι δικοί του θα τον κρατούσαν, αφρίζει - ξαφρίζει, στον πρωθυπουργικό θώκο. Θα τον έδεναν στο κατάρτι και θα του βούλωναν τα αφτιά για να μην ακούσει τη φωνή της λογικής. Να μην ενδώσει στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης
Είναι γλυκό το πιοτό της εξουσίας. Οχι απλώς για τον στενό κύκλο του Μαξίμου, για εκείνους που κινούν τα νήματα από το υπόγειο και υποδέχονται, καμαρωτοί σαν γαμπροί, την Αντζελίνα Τζολί στη μεγάλη σάλα. Ούτε μονάχα για τους υπουργούς, τους βουλευτές και τα περίοπτα κομματικά στελέχη που - αφού επί δεκαετίες αρθρογραφούσαν περί του φύλου των αγγέλων στον μαρξισμό - λενινισμό - βρέθηκαν να συνδιαμορφώνουν (έτσι τουλάχιστον νιώθουν) την πορεία της χώρας.
Είναι γλυκό το πιοτό της εξουσίας για έναν ολόκληρο στρατό, με ταγματάρχες, λοχίες αλλά και απλούς δεκανείς, παλιές καραβάνες, μπαρουτοκαπνισμένες στους κοινωνικούς αγώνες και στις βυζαντινές ίντριγκε
Εσείς, που έχετε μια κανονική δουλειά, που διάγετε μια κανονική ζωή με την οικογένεια, τους φίλους, τα ενδιαφέροντα και τα μικρά ή μεγάλα πάθη σας, δυσκολεύεστε προφανώς να μπείτε στη θέση του Σάκη. Του Σάκη που από τα δεκάξι του γράφτηκε στη Νεολαία. Που πούλαγε πόρτα πόρτα την κομματική εφημερίδα. Που έριχνε ξύλο στις συνελεύσεις της σχολής του και έτρωγε ξύλο από τα ΜΑΤ. Που παντρεύτηκε μια συντρόφισσα, κουμπάρεψε με δυο συντρόφους, ξενοκοιμήθηκε κάποτε με μιαν άλλη συντρόφισσα. Που σήμερα, στα εξήντα του, ορίστηκε πρόεδρος ενός δημόσιου οργανισμού.
Ο οργανισμός μπορεί να είναι μικρός και ουσιαστικά άχρηστος, απ' τους εκατοντάδες που θα έπρεπε να έχουν κλείσει πριν ή μετά το πρώτο Μνημόνιο. Ο Σάκης όμως διαθέτει ολοδικό του, ευάερο και ευήλιο, γραφείο. Υπηρεσιακό αυτοκίνητο με σοφέρ. Κινητό με απεριόριστες κλήσεις. Διόρισε την περασμένη εβδομάδα την ανιψιά του ως γραμματέα του. Συνέφαγε με τον δήμαρχο της πόλης. Αστραψε και βρόντηξε στο τοπικό κανάλι εναντίον της διαπλοκής. Ο ιδιοκτήτης του πολυτελέστερου ξενοδοχείου στον νομό τον κάλεσε να τον φιλοξενήσει το καλοκαίρι. Ο Σάκης δεν ξέρει εάν θα πάει - φοβάται μην τον πιάσουν στο στόμα τους τα φίδια, οι αντίπαλοι. Ενα ξέρει: πως δεν θα άφηνε ποτέ τον Τσίπρα να παραιτηθεί
«Γιατί τότε τον άφησε», θα ρωτήσετε, «τον Αύγουστο του 2015 να ξαναστήσει κάλπες;».
Διότι, εάν κάτι διαθέτει ο Σάκης, είναι αίσθηση και ένστικτο. Ο,τι ακριβώς στερούνται πολλοί εμβριθείς σχολιαστές της επικαιρότητας. Δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία ο Σάκης ότι οι εκλογές του Σεπτεμβρίου κερδίζονταν αέρα. Πώς θα κοβόταν η φόρα του 62% στο δημοψήφισμα; Ο κόσμος δεν αλλάζει γνώμη μέσα σε δύο μήνες. Θα ήταν σαν να ομολογεί την ανοησία του.
Τώρα ο Σάκης ξέρει πως τα πράγματα δυσκολεύουν μέρα με τη μέρα. Οτι η λάμψη ξεθωριάζει, τις πανηγυρικές ιαχές διαδέχεται η γκρίνια. Δεν θα επιτρέψει ο Σάκης στον Τσίπρα να τον παρασύρει εκτός νυμφώνος. Θα μείνει εκεί και θα κατεβάσει το γλυκό πιοτό της εξουσίας. Ώς την τελευταία σταγόνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου