Από "ΤΑ ΝΕΑ", και....
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 02/04/21 |
ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ
Μέχρι να βάλει τη φωνή ο Πολάκης και οι «σύντροφοι» να χώσουν πάλι τα κεφάλια στη λάσπη, είχε προλάβει και ο Νίκος Φίλης να εκφράσει ακροθιγώς την αντιρρησούλα του, ας την πούμε έτσι. «Αυτά είναι εκτός πραγματικότητας», αρκέστηκε να πει, μεταμφιέζοντας τον φόβο σε αφ' υψηλού περιφρόνηση. Κάνει λάθος, όμως. Αυτά είναι η πραγματικότητα για τον ΣΥΡΙΖΑ - και το ξέρει ο ίδιος, γιατί βλάκας δεν είναι καθόλου.
Πέστε τα όπως θέλετε: εξωπραγματικά, ανιστόρητα ή βλακώδη. Ο,τι και αν είναι τα τέρατα που εκστομίζει κατά καιρούς ο Πολάκης διαμορφώνουν την πραγματικότητα που αναγνωρίζουν οι άλλοι για τον ΣΥΡΙΖΑ και ιδίως όσο μένουν αναπάντητα από την ηγεσία του κόμματος. Οσο και αν προσπαθεί ο Τσίπρας, ακόμη και με γενναίες κινήσεις, όπως η επί της αρχής ψήφιση του νομοσχεδίου για το Ελληνικό, πάντα οι θέσεις του θα κρίνονται με την επίγνωση ότι, στο βάθος της σπηλιάς, υπάρχει και βρυχάται ο νεαντερτάλειος μπολσεβικισμός του Πολάκη.
Ο Πολάκης είναι μια γελοία φιγούρα, που επιβιώνει χάρη στο νταηλίκι και τον εκφοβισμό. Σοβαρός δεν είναι ούτε κατά διάνοιαν, ωστόσο δεν τον κατατάσσεις στους γραφικούς. Μολονότι διαθέτει όλες τις προδιαγραφές για να ηγείται της διακομματικής παράταξης των γραφικών, τελικά δεν λειτουργεί ως τέτοιος, επειδή ακριβώς καταφέρνει και επιβάλλει τη γραφικότητά του στο περιβάλλον του. Οι σύντροφοί του τον υφίστανται να τους προσδιορίζει με τη χυδαιότητα της συμπεριφοράς του και τις ακραίες θέσεις του, κάθε φορά που αφηνιάζει και παίζει τον Βελουχιώτη. Και όταν ο γραφικός μπορεί πια να υπαγορεύει τους όρους του στους υπόλοιπους, όπως συμβαίνει σήμερα στη σχέση του Πολάκη με το κόμμα του, τότε διαμορφώνει τον πολιτικό χαρακτήρα του κόμματος.
Προσπαθώ να φαντασθώ τι θα γινόταν, αν κάτι ανάλογο είχε συμβεί στον χώρο της ΝΔ. Να έβγαινε, ας πούμε, κάποιος πρώην υπουργός και να ξεσπούσε σε ένα άγριο παραλήρημα για «μητραλοίες κομμουνιστές» και «ξενοκίνητους εαμοβούλγαρους», κατά την ορολογία του 1946-1949. Ακόμη και αν ο άνθρωπος αυτός ήταν εμφανώς ψυχοπαθής, σε σημείο ώστε να προκαλεί τον οίκτο, θα τον διέγραφαν την ίδια κιόλας ημέρα. Ο Πολάκης κάνει το αντίστοιχο και το κάνει σταθερά και πάντοτε ανενόχλητος. Γιατί;
Η δύναμη του εκφοβισμού δεν είναι η μόνη απάντηση. Εχει σημασία και το μήνυμα που εκπέμπει ο Πολάκης με τη δράση του και τη γλώσσα του. Το μήνυμα ότι, γι' αυτόν, ο Εμφύλιος συνεχίζεται πάντα μέσα του έχει, προφανώς, μια απήχηση σε ένα μέρος του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο είναι μεγαλύτερο από όσο φανταζόμαστε.
Κάποιους εκφράζουν, εντέλει, τα εμφυλιοπολεμικά συναισθήματα που εξωτερικεύει ο Πολάκης δοθείσης ευκαιρίας. Δεν εννοώ ότι κάπου υπάρχει μια ομάδα ψηφοφόρων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, κάθε μέλος της οποίας ενστερνίζεται πλήρως τη στάση του Πολάκη. Μιλώ για ένα υπόστρωμα των αντιλήψεων και των συναισθημάτων του Πολάκη, που εκτείνεται στο ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ πέραν του σκληροπυρηνικού 4% - φυσικά, σε διαφορετικό βαθμό και με διαφορετικό τρόπο στον καθένα ατομικά.
....από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
 |
την ψυχραιμία του και ξυλοκόπησε τον απόγονο του Μακρυγιάννη. Μια πολιτευτής του ΣΥΡΙΖΑ βιντεοσκόπησε όλως τυχαίως το επεισόδιο. Κοινώς, η αστυνομία έπεσε στην παγίδα που της είχαν στήσει. Στην παγίδα έπεσαν και οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Eντυπος και ηλεκτρονικός Τύπος την επομένη μιλούσαν για αστυνομοκρατία. Παιδιά της μεγάλης δημοσιογραφικής σχολής των τελευταίων δεκαετιών, όπου το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις είναι ότι η αστυνομία έχει πάντα άδικο. Διατάχθηκε ΕΔΕ, ο αστυνομικός ετέθη σε διαθεσιμότητα και δύο ημέρες μετά ένας συνάδελφός του κόντεψε να πεθάνει από τη βάρβαρη επίθεση κουκουλοφόρων. Δέκα ημέρες αργότερα, ο δήμαρχος της Νέας Σμύρνης προειδοποίησε για την έκρηξη κρουσμάτων κορωνοϊού και μαθαίναμε ότι ένας καθηγητής των ΤΕΦΑΑ πήγε στο νοσοκομείο επειδή τον έδειρε κάποιος που ήθελε να κάνει βόλτα τον σκύλο του στο προαύλιο του ιδρύματος. Η αστυνομία αρνήθηκε να τον προστατεύσει. Προφανώς φοβήθηκε παγίδα. Οπως στη Νέα Σμύρνη και προ μηνών στην πλατεία Αγίου Γεωργίου στην Κυψέλη.
Εκεί κάθε βράδυ γίνονται όχι ένα, αλλά δέκα κορωνοπάρτι. Αστυνομικός δεν εμφανίζεται. Λογικό από μία άποψη. Αν γίνουν επεισόδια θα ακουστούν και πάλι ουρανομήκεις κραυγές περί αστυνομικής βίας. Ακόμη και από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης που δεν πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ ή τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Γιατί ο αστυνομικός να κάνει τη δουλειά του όταν, κάνοντάς την, κινδυνεύει να τη χάσει; Από αυτήν την άποψη, οι κουφοντινιστές πέτυχαν τον στόχο τους. Αφόπλισαν την αστυνομία. Υπονόμευσαν το ηθικό της. Οσοι έχουν εμπειρία άλλης ευρωπαϊκής χώρας ξέρουν ότι η αστυνομοκρατία στην Ελλάδα είναι παραμύθι για γέλια και για κλάματα. Ας τολμήσει κάποιος να παρακούσει, ακόμη κι αν δεν αντισταθεί, εντολή Γάλλου αστυνομικού να καταλάβει τι εστί βερίκοκο.
Με τον Κουφοντίνα ησυχάσαμε. Ομως τι θα γίνει με τα μέτρα για τον κορωνοϊό και, χειρότερα ακόμη, με την αναψηλάφηση του φρικαλέου εγκλήματος της Μαρφίν; Δεν έχω αμφιβολία ότι ο κ. Χρυσοχοΐδης αντιλαμβάνεται το μέγεθος του προβλήματος. Δεν φτάνει. Πρέπει να το αντιληφθούμε και όλοι εμείς, οι υπόλοιποι – και συνάδελφοί μου. Η δημοκρατία κινδυνεύει αν η αστυνομία είναι, έστω ηθικά, αφοπλισμένη. Οσο για τους Μακρυγιαννιστές, ας μάθουν ότι ο στρατηγός υπήρξε αστυνομικός διευθυντής Αθηνών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου