Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα κριθεί, εκτός των άλλων, από τον τρόπο που θα χειρισθεί το βαθύ κράτος. Στην παιδεία, στις ΔΕΚΟ, στην τοπική αυτοδιοίκηση. Την κατάσταση δεν τη δημιούργησε ο Τσίπρας. Ο Τσίπρας ευθύνεται διότι παρέλαβε το βαθύ κράτος και το αναγόρευσε σε ιδεολογία. Το αποτέλεσμα ήταν η ανθρώπινη εκατόμβη στο Μάτι, εκτός όλων των άλλων. Τότε είχαμε να κάνουμε με πραγματική ανθρώπινη τραγωδία και, όπως μάθαμε, εκτός από την αμέλεια και την αδιαφορία, με τον κυνισμό του βαθέος κράτους. Τώρα έχουμε να κάνουμε με ταλαιπωρία αφόρητη, σκανδαλώδη και αποκαλυπτική. Θυμηθήκαμε την απαίτηση να μην πεθάνεις από το κρύο και ας πληρώνεις μια περιουσία το ηλεκτρικό σου. Θυμηθήκαμε πόσα πληρώνουμε για το βαθύ κράτος, που δεν μπορεί να ανταποδώσει το κόστος της επιβίωσής του.....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (φύλλο 19/02/21), και...

το αριστερό πεζοδρόμιο. Για το δεξιό καλέστε τον πενταψήφιο τάδε. Για τους υποσταθμούς υπεύθυνος είναι o ΔΕΔΔΗΕ. Για το δέντρο που έπεσε πάνω στον υποσταθμό υπεύθυνη είναι η δασική υπηρεσία. Εκτός κι αν είναι υπεύθυνος ο δήμος. Για τα πεύκα απευθυνθείτε στην πυροσβεστική. Για τις βελανιδιές στο υπουργείο Γεωργίας. Για οτιδήποτε άλλο ζητήστε ψυχιατρική συνδρομή». Οχι πως είναι τελείως ανεύθυνοι οι άνθρωποι. Είναι ημιυπεύθυνοι. Σαν τους ημιπιτσιρικάδες του Βούτση. Δεν μας είναι άγνωστο το βαθύ κράτος. Απλώς διαχέεται, σαν μαλάκιο που είναι, στα εκατομμύρια μικρές προσωπικές υποθέσεις που αποτελούν την καθημερινότητα. Δεν έχει κεφάλι για να το χτυπήσεις. Ο χιονιάς το έφερε στο προσκήνιο. Και αυτό δεν αρέσει καθόλου στο βαθύ κράτος. Απεχθάνεται το φως όπως οι μέδουσες λιώνουν στον ήλιο.

Ο Χρυσοχοΐδης έκλεισε την εθνική οδό για να αποφύγει τον εγκλωβισμό οχημάτων και οδηγών. Στην πραγματικότητα, παρέκαμψε το βαθύ κράτος. Φαντασθείτε να έπρεπε να αποφασίσουν οι καθ’ ύλην αρμόδιοι. Ποιος θα τολμούσε να αναλάβει την ευθύνη; Σαν κυβέρνηση που έχει προκύψει από απλή αναλογική με ρυθμιστή κάποιον Κουβέλη. Ομως τα δέντρα που γκρεμίζονταν το ένα μετά το άλλο δεν ήταν θέμα απόφασης της στιγμής. Είναι έργο δεκαετιών, πολλών κυβερνήσεων και των ψηφοφόρων τους. Είναι η δημοκρατία μας, ηλίθιε. Το Δημόσιο υπάρχει για να πέφτει ο δείκτης ανεργίας. Και γι’ αυτό κοστίζει τόσο ακριβά. Οχι στον αφηρημένο προϋπολογισμό, στο ταμείο του καθενός από μας. Το κόστος του ΔΕΔΔΗΕ δεν βαραίνει το Δημόσιο. Βαραίνει όσους τρεις μέρες τώρα ξεπάγιασαν στο σκοτάδι. Οι ίδιοι πληρώνουν και τα δημοτικά τέλη.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα κριθεί, εκτός των άλλων, από τον τρόπο που θα χειρισθεί το βαθύ κράτος. Στην παιδεία, στις ΔΕΚΟ, στην τοπική αυτοδιοίκηση. Την κατάσταση δεν τη δημιούργησε ο Τσίπρας. Ο Τσίπρας ευθύνεται διότι παρέλαβε το βαθύ κράτος και το αναγόρευσε σε ιδεολογία. Το αποτέλεσμα ήταν η ανθρώπινη εκατόμβη στο Μάτι, εκτός όλων των άλλων. Τότε είχαμε να κάνουμε με πραγματική ανθρώπινη τραγωδία και, όπως μάθαμε, εκτός από την αμέλεια και την αδιαφορία, με τον κυνισμό του βαθέος κράτους. Τώρα έχουμε να κάνουμε με ταλαιπωρία αφόρητη, σκανδαλώδη και αποκαλυπτική. Θυμηθήκαμε την απαίτηση να μην πεθάνεις από το κρύο και ας πληρώνεις μια περιουσία το ηλεκτρικό σου. Θυμηθήκαμε πόσα πληρώνουμε για το βαθύ κράτος, που δεν μπορεί να ανταποδώσει το κόστος της επιβίωσής του.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 19/02/21

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Τι έγινε στο Μάτι; Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, υπερασπιζόμενος τις αποφάσεις του για την αντιμετώπιση της κακοκαιρίας, χρέωσε στον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν έχει καταλάβει τι έγινε στη φονικότερη φυσική καταστροφή στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας. «Μιλάνε», είπε ο Χρυσοχοΐδης, «αυτοί που έκαψαν εκατό ανθρώπους στο Μάτι».

Ανεξαρτήτως του τι (δεν) κατάλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, το Μάτι που τον βαραίνει δεν ήταν η καταστροφή αυτή καθαυτή. Ηταν η εκ των υστέρων παράσταση επί πτωμάτων. Στην επιχειρησιακή αντιμετώπιση της καταστροφής θα μπορούσε να του έχει αναγνωριστεί το διαχρονικό ελαφρυντικό: αυτή είναι η Ελλάδα. Για την επιχείρηση, όμως, προπαγανδιστικής περιτύλιξης της τραγωδίας, που επιχειρήθηκε ενώ ήταν ακόμη άταφοι οι νεκροί, η πολιτική ενοχή μένει ανεξίτηλη.

Προφανώς, ο Χρυσοχοΐδης έχει καταλάβει κάτι άλλο. Eχει καταλάβει ότι το αμάρτημα του Ματιού ήταν ότι δεν μπόρεσαν τις ώρες φωτιάς να συνεννοηθούν η Πυροσβεστική με την Τροχαία και η Τροχαία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Εχει καταλάβει ότι τον ευνοεί η σύγκριση εκείνης της τραγωδίας με το κλείσιμο της εθνικής οδού για λίγες ώρες· ότι οι ιστορικές αναλογίες τού επιτρέπουν να βάζει τα δύο γεγονότα στην ίδια ζυγαριά. 

Αυτή η αναλογία μεταξύ της πραγματικότητας και του πολιτικού λόγου που την καταγγέλλει βρίσκεται σε μόνιμη εξάρθρωση. Την εξαρθρώνει ο εμπρηστικός βερμπαλισμός που φορτίζει όλα τα θέματα, ακόμη και της πιο τετριμμένης διαχείρισης, σαν να ήταν εγκλήματα. Κόβεται το καλώδιο; Το έκοψε η ανεμελιά του νεοφιλελευθερισμού. Αργούν τα εμβόλια; Τα καθυστερεί ο επιτελικός νεποτισμός των αρίστων. Εκλεισε ο δρόμος; Τον έκλεισε το ρουσφέτι στον εργολάβο.

Παθαίνοντας πυρετό τηλε-εισαγγελέα, ο Χρυσοχοΐδης μιμήθηκε τους τρόπους των αντιπάλων του. Δραπέτευσε στην οξύτητα – σαν να ήθελε να κρύψει τα πεπραγμένα του. Σαν να μην μπορούσε να υπερασπιστεί αλλιώς τον εαυτό του.

Ο τρόπος αυτός δεν προκαλεί μόνο αχρείαστη ένταση. Ακυρώνει και κάθε παραγωγική πολιτική συζήτηση για τα πραγματικά προβλήματα. Οταν, αντί για κομμένα καλώδια, βλέπεις τα ξέφτια της Δεξιάς, δεν πρόκειται ποτέ να μπεις σε σοβαρή συζήτηση για το πώς θα φτιαχτούν τα πραγματικά καλώδια. Αν, αντί επιχειρησιακού απολογισμού, φωνάζεις στους άλλους ότι έκαψαν ανθρώπους, δεν θα μάθεις ποτέ από τα λάθη σου.

Αν απέτυχαν οι διαχειριστές του Ματιού είναι γιατί πίστεψαν ότι μπορούσαν να μπαζώσουν το έλλειμμα διακυβέρνησης με «ιδεολογία». Απέτυχαν γιατί αποπειράθηκαν να υποκαταστήσουν την υπηρεσία με «επικοινωνία». 

Οι χειμαζόμενοι πολίτες της βόρειας Αττικής, που κοίμιζαν σε σκοτεινά και παγωμένα σπίτια τα παιδιά τους, περίμεναν κράτος· όχι κήρυγμα φανατισμού. Ηθελαν κάποιον υπεύθυνο για το ρεύμα. Οχι κάποιον να τους πουλήσει φρόνημα.

Σε αυτές τις περιπτώσεις των έντονων καιρικών φαινομένων ή των απρόβλεπτων καταστάσεων, θα πρέπει για πολλοστή φορά να πούμε πως μια κρατική μηχανή δεν είναι δυνατόν να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση για να αντιμετωπίσει ένα φαινόμενο που εμφανίζεται π.χ. κάθε δέκα χρόνια. Δεν είναι δυνατόν αυτό να γίνει πρακτικά και συγχρόνως έχει μεγάλο οικονομικό κόστος. Σε αυτές τις έκτακτες καταστάσεις όλα τα κράτη έχουν ή οφείλουν να έχουν τα σχέδιά τους που θα τα εφαρμόσουν όταν θα χρειαστεί. Είναι αυτοματοποιημένες κινήσεις που ενεργοποιούν συγκεκριμένες υπηρεσίες της κρατικής μηχανής. Ετσι αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία, από τις πρώτες κιόλας ώρες, οι συνέπειες του σεισμού της Αθήνας το 1999. 

Προχθές, με την κακοκαιρία στο λεκανοπέδιο, οι βλάβες στο ηλεκτρικό δίκτυο οφείλονταν σε μια συγκεκριμένη αιτία. Σε οποιοδήποτε στοιχειωδώς πολιτισμένο κράτος του πλανήτη, θα είχαν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα όχι λίγο πριν από την έλευση του χιονιά, αλλά από τις αρχές του χειμώνα. Είπαμε, αυτοματοποιημένες λειτουργίες, όπου ο κάθε φορέας γνωρίζει τι πρέπει να κάνει. Ακόμα και οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους. Ολα αυτά είναι απλά πράγματα που δεν απαιτούν διυπουργικά και άλλου τύπου υψηλές επιστασίες. Κυρίως δεν απαιτούν πρωθυπουργούς που να αναλαμβάνουν και τον ρόλο του δασάρχη. Η αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων είναι θέμα ρουτίνας για όλα τα οργανωμένα κράτη, τα οποία δεν βασανίζουν τους πολίτες τους με τις λεγόμενες συναρμοδιότητες, την κατάρα αυτή του ελληνικού Δημοσίου.

Επίσης, είναι προφανές πως οι ευθύνες τυχόν αρνητικών παρενεργειών μιας έκτακτης κατάστασης αποδίδονται κυρίως σε όργανα της διοίκησης, και μόνο στον βαθμό που υπάρχουν λανθασμένες πολιτικές αποφάσεις στην εξέλιξη των γεγονότων, αποδίδονται και πολιτικές ευθύνες. Συνεπώς, οι πολίτες οφείλουμε να κατανοήσουμε πως η ελληνική Πολιτική Προστασία δεν μπορεί να διαθέτει τα ίδια μέσα και τους ίδιους πόρους για την αντιμετώπιση του χιονιά με τη Φινλανδία. Και οι κυβερνώντες πως θα πρέπει να προνοούν, στοιχειωδώς, για να αποφεύγουμε αυτές τις δυσάρεστες καταστάσεις.

....από τον "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ"