Ας μας επιτρέψουν τέλος πάντων να ζούμε σε πόλεις και να χαιρόμαστε το χιόνι τις λίγες φορές ανά αιώνα που «το στρώνει» στην Αθήνα και να μην κραυγάζουμε ξανά και ξανά το «επιτελικό κράτος απέτυχε», «η δημοκρατία κινδυνεύει». Ξανάρχισε άλλωστε λόγω κοβίντ να έρχεται το γάλα στο σπίτι και μπορούμε να χρησιμοποιούμε εκείνο το παλαιό τεστ για να ξέρουμε σε τι καθεστώς ζούμε....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 18/02/21

Μετά από δεκαετία μαυρίλας πολιτικής, οικονομικής, επιδημικής μας πρόσφερε η φύση άσπρη μέρα - και πάνε να μας την βγάλουν από τη μύτη: με δέκα πόντους χιόνι η Αθήνα, αντί να παίζει χιονοπόλεμο με φίλους και παιδιά, ο άλλος έστελνε επιστολές με θέμα η «δημοκρατία δεν μπαίνει σε καραντίνα». Μα το είχε πει και πριν λίγες ημέρες, εννοώντας ως δημοκρατία τις διαδηλώσεις, το είχαμε εμπεδώσει - αυτός δεν έχει εμπεδώσει ότι δημοκρατία δεν είναι πλέον να σου χτυπάνε την πόρτα στις έξι το πρωί και να ξέρεις ότι είναι ο γαλατάς, διότι 1) αυτό κατοχυρώθηκε πριν μισό αιώνα, 2) αμέσως μετά έπαψαν να φέρνουν το γάλα στο σπίτι.

Δημοκρατία είναι πλέον -για την Αθήνα- να ξεκινάς στις 6 το πρωί για τη δουλειά σου και να ξέρεις ότι θα φτάσεις· να φεύγεις κουρασμένος στις 4 το απόγευμα από εκεί και να ξέρεις ότι θα φθάσεις σπίτι σου.

Απλές, μικρές βεβαιότητες και χαρές που κάνουν τη ζωή ανθρώπινη - διότι όταν έλεγε ο αρχαίος σοφός παππούς ότι ο άνθρωπος είναι «ζώον πολιτικόν» δεν εννοούσε ότι πρέπει να ασχολείται με την πολιτική και να κάνει διαδηλώσεις αλλά ότι του αξίζει να ζει σε πόλεις, όχι σε βουνά, λαγκάδια και δρόμους σαν κλέφτης του '21, αντάρτης του '41 ή διαδηλωτής του '73.

Όσοι λοιπόν διάλεξαν βουνά και λαγκάδια της Αττικής να κατοικήσουν, ας μην παραπονούνται που κόπηκε το ρεύμα· ας έμεναν στο άστυ όπου ευτυχώς δεν είχαμε προβλήματα, και βγήκαμε σε πλατείες και πάρκα να χαρούμε την «άσπρη μέρα». Μπορεί να είχαμε και διακοπές ρεύματος, συμβαίνουν αυτές οι ατυχίες - αλλά τις θεραπεύει η καλοτυχία του χιονιού.



Προ ημερών, εγκατέστησα app μουσικής στο κινητό μου· ακούγοντας Χατζιδάκι των δεκαετιών 60-90, σκεφτόμουν πως κανείς δεν ακούει λόγους των Καραμανλή, Παπανδρέου, Μητσοτάκη, Φλωράκη· ακούμε τον αποκηρυγμένο Σοστακόβιτς, έχουν γκρεμιστεί όλα τα αγάλματα του Στάλιν: η ομορφιά επέζησε, όχι ο πολιτικός λόγος. Τη ζωή δισεκατομμυρίων ανθρώπων άλλαξαν (προς το καλύτερο) ιντερνέτ, κινητό τηλέφωνο, φάρμακα, AirBnb, φτηνές αεροπορικές εταιρείες - τους πολιτικούς απλώς τους ευγνωμονούμε που δεν χρησιμοποίησαν τα πυρηνικά τους όπλα.

Ας μας επιτρέψουν τέλος πάντων να ζούμε σε πόλεις και να χαιρόμαστε το χιόνι τις λίγες φορές ανά αιώνα που «το στρώνει» στην Αθήνα και να μην κραυγάζουμε ξανά και ξανά το «επιτελικό κράτος απέτυχε», «η δημοκρατία κινδυνεύει». Ξανάρχισε άλλωστε λόγω κοβίντ να έρχεται το γάλα στο σπίτι και μπορούμε να χρησιμοποιούμε εκείνο το παλαιό τεστ για να ξέρουμε σε τι καθεστώς ζούμε.