Ο άνθρωπος θέλει απελπισμένα να γλείψει τον αρχηγό. Ως εκ τούτου παρακάμπτει οτιδήποτε αναφέρεται από τους άλλους, ότι η Αριστερά δεν αποδέχεται αρχηγίσκους και τη μετατροπή της σε αρχηγικό κόμμα, και γράφει τα ακόλουθα, επιπέδου κωμωδίας: «Επιπρόσθετα, και ως κόμμα εξουσίας, οφείλουμε να αποδεχτούμε τον ρόλο του σ. Τσίπρα στο κόμμα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ είναι ένα αρχηγοκεντρικό κόμμα, αλλά σίγουρα ο ηγετικός ρόλος του προέδρου δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Τουναντίον, θα πρέπει να ενισχυθεί, θεωρώντας τον ως τον συνδετικό κρίκο μιας παράταξης με λόγο και στόχευση από τις παρυφές του κεντρώου χώρου έως την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά». Το καλαμπούρι ολοκληρώνεται στην κατακλείδα του άρθρου, όπου αναγράφονται τα ακόλουθα (τα μεταφέρω εδώ ως έχουν για να διαπιστώσει ο καθένας ότι ο σανός έχει διαχρονική αξία ως τροφή): «Το 2015 ο Αλ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ έσωσαν την Ελλάδα από έναν οικονομικό, και όχι μόνο, Αρμαγεδδώνα. Ολα δείχνουν πως θα ξανακληθούμε να πράξουμε παρόμοια. Κι αυτή τη φορά απαιτητό όχι μόνο να σώσουμε την πατρίδα μας, μα και να την αλλάξουμε»!!!

Aπό "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 18/02/21

Ενώπιον Εξεταστικής

Οπως είναι γνωστό (ή αν δεν είναι γνωστό, σας το κάνω εγώ τώρα), κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση διεξάγουν σχεδόν καθημερινά έρευνες της κοινής γνώμης, μέσω των λεγόμενων focus groups, όπου αντιπροσωπευτικές ομάδες πολιτών, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, ερωτώνται για την τρέχουσα κατάσταση. Και με βάση αυτά τα αποτελέσματα πορεύονται οι δύο μεγάλοι του πολιτικού μας συστήματος. Το «κάντε αυτό» ή «μην κάνετε εκείνο» σχεδόν καθοδηγεί τους δύο μεγάλους, και όποιος εκ των δύο ισχυριστεί το αντίθετο, ο καλός Θεούλης που απεχθάνεται το ψέμα θα του βγάλει τα μάτια.

Λοιπόν, σε μια σειρά τέτοιων γκρουπ τέθηκε και το θέμα του Νίκου του Παππά και αν πρέπει να γίνει εξεταστική επιτροπή για την υπόθεση των 3 εκατ. ευρώ στον Καλογρίτσα. Οι απαντήσεις πληροφορούμε ότι ήταν μοιρασμένες. Χωρίς σαφές προβάδισμα της παραπομπής σε εξεταστική επιτροπή ή όχι.

Και όμως, καθ' α πληροφορούμαι, θα συγκροτηθεί εξεταστική επιτροπή, διότι όταν συμβαίνουν κάτι τέτοια, υπερισχύει η άποψη του προέδρου Κυριάκου, ο οποίος έχει δεσμευτεί πως οτιδήποτε φτάνει στη Βουλή θα παίρνει τον δρόμο του για τη Δικαιοσύνη.

Σωστό.
(Να δούμε όμως και στις άλλες δραστηριότητες Παππά τι γίνεται, πρόεδρε Κυριάκο. Υπάρχει το κεφάλαιο «Κύπρος», το κεφάλαιο «Βενεζουέλα». Αντε, καθυστερείτε…)

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς

Θα επαναλάβω τώρα μια παλαιότερη πρότασή μου, η οποία, περιέργως πως, πήγε άπατη - δεν πέρασε καθόλου δηλαδή από την κυβερνητική επεξεργασία. Η πρότασή μου έχει να κάνει με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα οποία, όπως αποδεικνύεται, είναι σοβαρή εστία διάχυσης της νόσου του κορωνοϊού. Η κυβέρνηση, αν και της ζητήθηκε να αγοράσει καινούργια λεωφορεία (της το φωνάζει το σύνολο της αντιπολίτευσης), δεν πρόλαβε, πήρε έναν μικρό αριθμό, αλλά ως εκεί. Ετσι το πρόβλημα με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, που είναι μία από τις κύριες εστίες μετάδοσης του κορωνοϊού, όπως προανέφερα, παραμένει και είναι σοβαρό. Τούτου δοθέντος, είχα προτείνει να χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση τον μεγάλο στόλο των τουριστικών λεωφορείων που παραμένει ανενεργός. Ούτε τουρίστες υπάρχουν, ούτε σχολεία ανοιχτά για να χρησιμοποιηθούν αυτά τα λεωφορεία. Γιατί λοιπόν δεν κάνει μια κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση, τη στιγμή μάλιστα που, όπως μου λένε, όπως πολλές άλλες επαγγελματικές τάξεις, και οι λεωφορειούχοι αμείβονται για το γεγονός ότι δεν μπορούν να εργαστούν.

Ο καβγάς για την Ισπανία

Το θέμα είναι γνωστό από προχθές. Το περιγράφω εν ολίγοις. Στην Ισπανία, ένας ράπερ καταδικάζεται από το δικαστήριο γιατί εξύβρισε με τους στίχους του τη μοναρχία και την αστυνομία και εξύμνησε την τρομοκρατία. Τρώει εννιά μήνες φυλάκιση, αλλά καταφέρνει και την κοπανάει από το δικαστήριο. Μετά ο λεβέντης καταφεύγει στην πρυτανεία ενός πανεπιστημιακού ιδρύματος της χώρας και κρύβεται εκεί, θεωρώντας ότι το πανεπιστημιακό άσυλο προστατεύει και αυτόν - καλή ώρα όπως εδώ, στα καθ' ημάς. Η αστυνομία εισβάλλει στην πρυτανεία και τον συλλαμβάνει.
Ο Αδωνις πανηγυρίζει διότι έτσι παίρνει τέλος και η συζήτηση που άνοιξε την περασμένη εβδομάδα ο ΣΥΡΙΖΑ περί αστυνομοκρατίας στα ΑΕΙ και σημειώνει ότι στην Ισπανία κυβερνάει συμμαχική κυβέρνηση με τη συμμετοχή και των «αδελφών» μας των Podemos. Τι ήταν να το επισημάνει αυτό; Χαμός κακός ακολούθησε. «Αρρώστησαν» τα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ και έπεσαν να τον φάνε τον Αδωνη, που τόλμησε να υπενθυμίσει την πραγματικότητα. Μέχρι ότι οι Podemos συγκυβερνούν μεν, αλλά δεν ελέγχουν τι κάνει η υπόλοιπη κυβέρνηση, και δεν ελέγχουν και την αστυνομία, του ανέφεραν μέσα σε καταιγιστικό οχετό από ύβρεις!.

Είμαστε υπέροχοι, δεν είμαστε;

Σε επίπεδο κωμωδία

Στο μεταξύ, όπως διαβάζω στην «Αυγή», αγωνία συνέχει τη βάση του κόμματος της χαράς, διότι τίποτε δεν προχωράει στον τομέα της αναδιοργάνωσης, ότι αυτά που τους είχαν υποσχεθεί με την ανασυγκρότηση δεν προχωρούν επίσης και επιπλέον - και πιο σημαντικό - πάνε κάτι ελεεινοί τύποι και προσπαθούν να πριονίσουν την καρέκλα του αρχηγού μας, του «λεγάμενου».

Διάβασα (μου οφείλονται εύσημα και έπαινοι για την υπομονή μου, το γνωρίζω…) άρθρο ενός μέλους της Νομαρχιακής Πέλλας του ΣΥΡΙΖΑ - ρετάλια του ΠΑΣΟΚ. Ο άνθρωπος θέλει απελπισμένα να γλείψει τον αρχηγό. Ως εκ τούτου παρακάμπτει οτιδήποτε αναφέρεται από τους άλλους, ότι η Αριστερά δεν αποδέχεται αρχηγίσκους και τη μετατροπή της σε αρχηγικό κόμμα, και γράφει τα ακόλουθα, επιπέδου κωμωδίας:

«Επιπρόσθετα, και ως κόμμα εξουσίας, οφείλουμε να αποδεχτούμε τον ρόλο του σ. Τσίπρα στο κόμμα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ είναι ένα αρχηγοκεντρικό κόμμα, αλλά σίγουρα ο ηγετικός ρόλος του προέδρου δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Τουναντίον, θα πρέπει να ενισχυθεί, θεωρώντας τον ως τον συνδετικό κρίκο μιας παράταξης με λόγο και στόχευση από τις παρυφές του κεντρώου χώρου έως την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά».

Το καλαμπούρι ολοκληρώνεται στην κατακλείδα του άρθρου, όπου αναγράφονται τα ακόλουθα (τα μεταφέρω εδώ ως έχουν για να διαπιστώσει ο καθένας ότι ο σανός έχει διαχρονική αξία ως τροφή):

«Το 2015 ο Αλ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ έσωσαν την Ελλάδα από έναν οικονομικό, και όχι μόνο, Αρμαγεδδώνα. Ολα δείχνουν πως θα ξανακληθούμε να πράξουμε παρόμοια. Κι αυτή τη φορά απαιτητό όχι μόνο να σώσουμε την πατρίδα μας, μα και να την αλλάξουμε»!!!

Δεν υπάρχει σωτηρία, νομίζω, μπορούμε να καταλήξουμε σε αυτή τη μεγάλη αλήθεια…


Κόντρες στη Βουλή

Εχει ένα δίκιο ο «λεγάμενος» ηγέτης της Αριστεράς αναφορικά με τον τρόπο που (μετα)χειρίζεται η κυβέρνηση τη Βουλή. Και το δίκιο αυτό εντοπίζεται, κατά τη γνώμη μου, στο γεγονός ότι όσες ερωτήσεις έχει υποβάλει στον Πρωθυπουργό κατά τη διαδικασία της Ωρας του Πρωθυπουργού δεν έχουν απαντηθεί. Αντιθέτως σωρεύονται, χάνουν την επικαιρότητά τους και ενδεχομένως να μην έχουν πια ενδιαφέρον. Αλλά όταν μία από τις δεσμεύσεις σου είναι η αναβάθμιση του κοινοβουλίου, κάν' το πράξη επιτέλους. Μην αφήνεις να σε συγκρίνουν με την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, όταν η Ωρα του Πρωθυπουργού πραγματοποιούνταν μόνο αν ήταν καμιά Παρασκευή που ο «λεγάμενος» δεν είχε τι να κάνει ή η ερώτηση τον βόλευε να βγει και από πάνω.

Μη γίνεις λοιπόν σαν αυτόν. Δεν σε τιμάει και εν τέλει δεν σου προσφέρει και τίποτε.

Κατά τα λοιπά, και επειδή διάβασα εδώ κι εκεί «διαρροές» από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι στελέχη του κόμματος έχουν παράπονα από τον πρόεδρο Κώστα Τασούλα και το πώς προεδρεύει του κοινοβουλίου, θέλω να ελπίζω ότι αν στρέψουν το βλέμμα πίσω και θυμηθούν πώς λειτουργούσε η Βουλή με εκείνον τον απίθανο Βούτση - τον χειρότερο μακράν πρόεδρο που πέρασε ποτέ από τη θέση αυτή μετά τη Μεταπολίτευση - θα άρουν αμέσως τις ενστάσεις τους για το πώς λειτουργεί ο Τασούλας ως πρόεδρος. Δεν υπάρχει σύγκριση. Τι να λέμε τώρα…