"... Οταν υπερασπιζόμαστε τον ανώτατο δικαστικό ας πούμε, ο οποίος είχε μια εξωσυζυγική σχέση και εξ αυτού του λόγου οι παρακρατικοί μηχανισμοί μέσω τού (κατα)κίτρινου Τύπου τον κρεμούν στα μανταλάκια, προκειμένου να τον εκβιάσουν να μην υποστηρίξει την άποψή του η οποία είναι αντίθετη με τις επιδιώξεις της κυβέρνησης, δεν μπορούμε να επικροτούμε παρόμοια περιστατικά. Είμαι κάθετος - μη πω και οριζόντιος - ως προς αυτό και δεν το διαπραγματεύομαι...."

Από το "Στίγμα" του Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου

"ΤΑ ΝΕΑ", 21/10/16

Ο «σφυγμός» ξαναχτύπησε

Νέα ευκαιρία να «πιάσει» - εν τη απουσία μου - τον «σφυγμό της κοινωνίας» είχε χθες το πρωί στο Da Capo ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας κύριος Νίκος Σακελλαρίου. Και αυτή τη φορά, θαμώνες που έπιναν όπως κάθε πρωί τον εσπρέσο τους στο φημισμένο καφέ της πλατείας, της γνωστής πλατείας (Κολωνακίου) επί τη θέα του κυρίου προέδρου να κατευθύνεται πεζή προς το γραφείο του, στο Μέγαρο Αρσάκη ακολουθούμενος από κουστωδία αστυνομικών (δύο εμφανώς πίσω του και άλλοι δύο σε κοντινή απόσταση) εξεμάνησαν.

Ακόμη μία φορά τον αποδοκίμασαν, με φράσεις και επιθετικούς προσδιορισμούς που απάδουν του αξιώματος του κυρίου προέδρου. Φράσεις και επίθετα τα οποία μετά περισσής δυσθυμίας μπορώ να μεταφέρω εδώ όπως «πουλημένε», «πήρες και αστυνομικούς να σε φυλάνε ε;», «ντροπή σου», «έγινες υπηρέτης τους» και άλλα τινά. Κοσμίως ο κύριος πρόεδρος κάτι προσπάθησε να απαντήσει αλλά επί ματαίω. «Ελα από μέσα να μας τα πεις αυτά» του φώναξαν επιθετικά και εκείνος, σοφά πράττων ομολογώ, επιτάχυνε το βήμα του, όπως άλλωστε και οι αστυνομικοί-συνοδοί του, και απομακρύνθηκε κατευθυνόμενος προς το γραφείο του.

Του περιστατικού υπήρξαν αρκετοί μάρτυρες (και βουλευτής της ΝΔ ο οποίος παρακολουθούσε αμέτοχος, έκπληκτος αλλά και φοβισμένος μήπως και συνδεθεί με το συμβάν). Τα περί της παρουσίας μαρτύρων τα σημειώνω με έμφαση, διότι κατά την πρόσφατη συνέντευξή του στον Σκάι ο υπουργός Παππάς περίπου με επιτίμησε διότι είχα καταγράψει (λιτά αλλά περιεκτικά as usual...) μια ανάλογη συνάντηση του κυρίου προέδρου με τον «σφυγμό της κοινωνίας» που είχε συμβεί στο ίδιο σημείο της πλατείας, προ δύο εβδομάδων ακριβώς.

Το γοργόν και χάριν έχει
Αν και δεν με ρώτησε κανείς, σπεύδω να ξεκαθαρίσω τη θέση μου ότι είμαι σφόδρα αντίθετος με το bullying από οπουδήποτε κι αν προέρχεται και οιοσδήποτε κι αν το υφίσταται. Πολιτισμένη κοινωνία είμαστε και θα μου επιτραπεί τώρα να λαϊκίσω λιγάκι - «δεν θα γίνουμε σαν τα μούτρα τους». Οταν υπερασπιζόμαστε τον ανώτατο δικαστικό ας πούμε, ο οποίος είχε μια εξωσυζυγική σχέση και εξ αυτού του λόγου οι παρακρατικοί μηχανισμοί μέσω τού (κατα)κίτρινου Τύπου τον κρεμούν στα μανταλάκια, προκειμένου να τον εκβιάσουν να μην υποστηρίξει την άποψή του η οποία είναι αντίθετη με τις επιδιώξεις της κυβέρνησης, δεν μπορούμε να επικροτούμε παρόμοια περιστατικά. Είμαι κάθετος - μη πω και οριζόντιος - ως προς αυτό και δεν το διαπραγματεύομαι.

Κατά τα λοιπά, και μετά το χθεσινό, ας καταλάβουν όλοι ότι αυτή η ιστορία με το ΣτΕ που έχει γίνει πλέον πανελλήνιο ζήτημα (προς συζήτηση), πρέπει να τελειώνει μια ώρα νωρίτερα διότι θα οδηγήσει σε ακρότητες ένθεν κακείθεν!

Ευχαριστώ.

Μαζί και χώρια
Και ύστερα από αυτή την τοποθέτηση, η οποία είμαι βέβαιος ότι τυγχάνει απεριορίστου αποδοχής - ευχαριστώ και πάλι - μετακινούμαι σε κάτι πιο πεζό, μια ιδέα του οποίου έδωσα κατά το χθεσινό μου αφήγημα (λέξη τελευταίας εσοδείας τόσο «φορεμένη» που με πιάνει ναυτία κάθε φορά που την ακούω...). Αφορά το πώς επιβιώνει, φυτοζωούν έστω, το ΦΕΚ «Αυγή». Επειδή αυτή η κυβέρνηση, ορισμένοι υπουργοί της πρωτίστως, αρέσκεται στις μεγαλοστομίες για τα ΜουΜουΕ της διαπλοκής τα οποία επιβιώνουν (ή, καλύτερα, επιβίωναν γιατί τώρα δεν...) με τα δάνεια των τραπεζών, μια εν πολλοίς αλήθεια η οποία έδωσε στην κυβερνητική προπαγάνδα την ευκαιρία να στήσει το περίφημο τρίγωνο της διαπλοκής - τράπεζες - κόμματα - ΜουΜουΕ, αναζήτησα το πώς τη βγάζει η «Αυγή», η οποία δεν εντάσσεται σε αυτό το τρίγωνο. Ιδού λοιπόν τα στοιχεία για τη διαφήμιση που έλαβε αυτή η εφημερίδα, η οποία δεν υπερβαίνει σε πωλήσεις τα 1.500 φύλλα ημερησίως, και πολύ λέω:

Το 2015, η «Α» έλαβε από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες τις οποίες κατακεραυνώνει σε πρώτη ευκαιρία 474.000 ευρώ διαφήμιση, η οποία αναλύεται ως ακολούθως: Eurobank (106.000), Alpha (110.000), Εθνική (35.000), Πειραιώς (223.000).
Το πρώτο εξάμηνο του 2016, η εφημερίδα έχει πάρει διαφήμιση από τις ίδιες τράπεζες, τις συστημικές αποκαλούμενες, άλλα 224.500 ευρώ, ήτοι Eurobank (32.000), Alpha (80.000), Εθνική (12.500), Πειραιώς (100.000).

Εχω και τα στοιχεία του τι έχει πάρει η ομοϊδεάτις, αν μου επιτρέπεται το αδόκιμον του όρου, υποστηρίκτρια ΣΥΡΙΖΑ «Εφημερίδα των Συντακτών». Η εφημερίδα αυτή αν και διαθέτει καθημερινά εξαπλάσια κυκλοφορία του ΦΕΚ «Αυγή», εν τούτοις η διαφήμιση που φαίνεται να έχει πάρει από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες δεν είναι ούτε τα 2/3 εκείνης που έχει λάβει η «Αυγή». Ενδεικτικά αναφέρω ότι για όλο το 2015, η «Εφ. των Συντακτών» έχει λάβει 307.000 ευρώ...
Εννοείται ότι δεν επιθυμώ να ενσπείρω ζιζάνια μεταξύ των αδελφών εφημερίδων (αρκετά τα προβλήματα που ήδη έχουν...), αλλά δεν θα αντέξω στον πειρασμό να μην υπενθυμίσω τη λαϊκότροπη παροιμία «στον αγώνα ενωμένοι και στη μάσα χωριστά»!