Πριν την περασμένη Δευτέρα, στο εσωτερικό της κυβέρνησης είχε διαμορφωθεί ένα κλίμα δυναμικής αντιμετώπισης της κατάστασης. Ητοι, να μπουκάρει η Αστυνομία, και να αδειάσει τις σχολές από τις καταλήψεις, με το πρόσχημα ότι στη διάρκειά τους γίνονται βιαιοπραγίες σε βάρος φοιτητών που αντιδρούν. Και όχι μόνο βιαιοπραγίες, αλλά και καταστροφές, και λεηλασίες… Αξιόποινες πράξεις δηλαδή, οι οποίες μάλιστα διαπράττονται από εξωφοιτητικούς κύκλους. Τέτοιας έκτασης και σοβαρότητας δε, που δικαιολογούσαν την επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων όπως είχε συμβεί προ δεκαημέρου και πλέον στην Πολυτεχνειούπολη στου Ζωγράφου. Ο Πιερρακάκης, αλλά και ο Χρυσοχοΐδης, ήταν της άποψης ότι κάτι τέτοιο θα έριχνε λάδι στη φωτιά, και ευτυχώς δηλαδή, διότι με τη λύση που βρέθηκε, άρχισαν να λύνονται η μία μετά την άλλη οι καταλήψεις. Κι όσες παραμένουν, είναι γιατί επιμένουν το ΚΚΕ και τα παρακολουθήματα του ΣΥΡΙΖΑ...

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 03-04/02/24

Μπλεξίματα» για Πατούλη


Η είδηση ότι ο νέος περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς έχει δώσει εντολή για να ελεγχθεί διαχειριστικά η περίοδος της διακυβέρνησης της περιφέρειας από τον προκάτοχό του Γιώργο Πατούλη, μου έφερε στον νου τον άγριο, το λιγότερο, τρόπο με τον οποίο αφαιρέθηκε από τον Πατούλη το χρίσμα του υποψηφίου της ΝΔ.

Σύμφωνα με τον αστικό μύθο που κυκλοφορεί, και ο οποίος δεν έχει διαψευστεί από καμία πλευρά, ο Πρωθυπουργός που ποτέ δεν συγχώρεσε τον Πατούλη, όταν το 2019 «απειλούσε» να θέσει υποψηφιότητα για τον Δήμο της Αθήνας, και σε συνδυασμό με διάφορα άλλα που συνέβαιναν στην περιφέρεια και για τα οποία ενημερωνόταν συχνά, αναζητούσε την αφορμή για να τον «καθαιρέσει» ουσιαστικά. Η ευκαιρία δόθηκε, όπως ίσως θυμάστε, με την ατυχή έμπνευση του Πατούλη να φέρει δύο «νταλκαδιασμένες» στροφές στο Ζάππειο, κατ’ απαίτησιν ενός ομίλου κυριών από την Αστόρια, την ώρα που καιγόταν η μισή Ελλάδα.

Το «κακό» βρήκε τον Πατούλη λίγο πριν ξεκινήσει μια προεκλογική ομιλία του στην Πεύκη. Αρχικά του τηλεφώνησε ο Γ. Γεραπετρίτης (ήδη υπουργός Εξωτερικών, αλλά ο άνθρωπος για τις επικίνδυνες αποστολές του Μεγάρου Μαξίμου), ο οποίος ενημέρωσε τον Πατούλη ότι «θα τον καλέσει ο πρόεδρος, για κάτι σημαντικό». Οντως, σε 10 λεπτά, και ενώ ο Πατούλης καθόταν στα καρφιά, του τηλεφώνησε ο Κυριάκος.

– Γιώργο, αποφάσισα η Νέα Δημοκρατία να υποστηρίξει τον Χαρδαλιά για την περιφέρεια. Αυτή είναι η απόφασή μου, και θέλω να τη δεχτείς. Διαφορετικά, να ξέρεις, θα έχουμε μεγάλα μπλεξίματα!

Ο Πατούλης δεν κατάφερε να αρθρώσει ολοκληρωμένη φράση. Με κάτι «μα» και κάτι «να σου πω», αποπειράθηκε να κρατήσει ζωντανή τη συζήτηση, αλλά ο άλλος δεν είχε καμιά όρεξη. Του είπε αυστηρά ένα «αυτή είναι η απόφασή μου, και θα τη σεβαστείς», και του έκλεισε το τηλέφωνο.

Ο Πατούλης αποδέχτηκε την πρωθυπουργική απόφαση, αλλά απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα, δύσκολα θα αποφύγει τα «μπλεξίματα»…

Οι ντρίμπλες του Πιερρακάκη

Μεγάλος μπαλαδόρος αναδεικνύεται ο Πιερρακάκης. Το παλικάρι πέρασε τρεις με τη μία, ελίχθηκε ανάμεσα σε άλλους δύο, και αφού μπήκε χαλαρά στη μεγάλη περιοχή, με δεξιοτεχνία που θα ζήλευαν ο Ρονάλντο με τον Μέσι μαζί, έστειλε με πλασεδάκι την μπάλα στο αριστερό (αριστερό, τι άλλο;) «γάμα» της εστίας! Απόδειξη πόσο τον ωφέλησε το μεγάλο προπονητικό κέντρο, που ακούει στο όνομα… ΠΑΣΟΚ!

Στο βίντεο το είδαν το γκολάκι, τα παλικάρια που κατέλαβαν τις σχολές για να αποτρέψουν την ψήφιση του νομοσχεδίου για τα μη κρατικά πανεπιστήμια.

Η έμπνευσή του, να διενεργηθούν ψηφιακά οι εξετάσεις του πρώτου εξαμήνου στα πανεπιστήμια, σε συνδυασμό και με τα διαδικτυακά μαθήματα που θα πραγματοποιηθούν εν συνεχεία για τους φοιτητές των σχολών που θέλουν να σπουδάσουν και όχι να καταντήσουν αιώνιοι φοιτητές, ουσιαστικά τίναξε την μπάνκα στον αέρα. Οι άλλοι έμειναν με τις καταλήψεις στο… χέρι, που λέει ο λόγος.

Διότι πια δεν έχουν και κανένα νόημα. Οι καταλήψεις γίνονταν μόνο και μόνο για να ματαιωθεί η εξεταστική, και εν συνεχεία, όλο αυτό, να μετατραπεί σε άσκηση πίεσης προς την κυβέρνηση.

Ο μικρός Κυριάκος όμως, τους έφερε βόλτα με τέτοιον τρόπο που το φυσάνε και δεν κρυώνει. Μέχρι και την τεχνητή νοημοσύνη επιστράτευσαν ορισμένοι προκειμένου να υπονομεύσουν την εγκυρότητα των ψηφιακών εξετάσεων των παιδιών, αλλά μάταιος κόπος. Δεν αλλάζει η απόφαση ό,τι και να κάνουν, κομματικά γραφεία και συνδικαλιστές…

Ηθελαν «ντου» της Αστυνομίας

Να αναφέρω απλώς, σε σχέση με τα προηγούμενα, ότι μεταξύ εκείνων που ντρίμπλαρε ο Πιερρακάκης για να πετύχει το γκολάκι που προανέφερα, ήταν και κυβερνητικοί, αλλά και πρυτάνεις!

Πλάκα; Οχι καθόλου. Εγκύρως πληροφορούμαι ότι πριν την περασμένη Δευτέρα, στο εσωτερικό της κυβέρνησης είχε διαμορφωθεί ένα κλίμα δυναμικής αντιμετώπισης της κατάστασης. Ητοι, να μπουκάρει η Αστυνομία, και να αδειάσει τις σχολές από τις καταλήψεις, με το πρόσχημα ότι στη διάρκειά τους γίνονται βιαιοπραγίες σε βάρος φοιτητών που αντιδρούν. Και όχι μόνο βιαιοπραγίες, αλλά και καταστροφές, και λεηλασίες… Αξιόποινες πράξεις δηλαδή, οι οποίες μάλιστα διαπράττονται από εξωφοιτητικούς κύκλους. Τέτοιας έκτασης και σοβαρότητας δε, που δικαιολογούσαν την επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων όπως είχε συμβεί προ δεκαημέρου και πλέον στην Πολυτεχνειούπολη στου Ζωγράφου.

Ο Πιερρακάκης, αλλά και ο Χρυσοχοΐδης, ήταν της άποψης ότι κάτι τέτοιο θα έριχνε λάδι στη φωτιά, και ευτυχώς δηλαδή, διότι με τη λύση που βρέθηκε, άρχισαν να λύνονται η μία μετά την άλλη οι καταλήψεις. Κι όσες παραμένουν, είναι γιατί επιμένουν το ΚΚΕ και τα παρακολουθήματα του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε ό,τι αφορά τους πρυτάνεις τώρα, πρέπει να αναφερθεί ότι ορισμένοι εξ αυτών, για λόγους προφανείς (αντιτίθενται στα μη κρατικά πανεπιστήμια, όπως και καμιά 200αριά από το διδακτικό προσωπικό των πανεπιστημίων…), φάνηκε στην αρχή να έχουν αντιρρήσεις για την ψηφιακή εξεταστική. Οταν όμως διαπίστωσαν ότι η πλειοψηφία των συναδέλφων τους ήταν υπέρ της πρότασης Πιερρακάκη, απέσυραν τις αντιρρήσεις τους…

Τους παρέσυρε το ρέμα, μάνα μου δεν είναι ψέμα – παραφράζω τραγούδι του Τσιτσάνη, αυτή τη στιγμή. Ελαφρώς…

Η λύση για το Κυπριακό

Στην Κύπρο, για ένα διήμερο συνέδριο με τίτλο «Η Δημοκρατία σε κρίση», βρέθηκε έπειτα από πολύ καιρό ο Ευάγγελος Βενιζέλος και έγινε δεκτός, φυσικά, από τον Προέδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη με τον οποίο τον συνδέει και φιλία πολλών ετών. Πλην των ακροατών του στο συνέδριο, ο Βενιζέλος έδωσε την ευκαιρία στους κύπριους αδελφούς να απολαύσουν τον καθαρό του λόγο, εις ό,τι αφορά τις θέσεις του για τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό. Από όσα είπε σε μια σημαντική συνέντευξή του στον ΑΝΤ1 Κύπρου, απομονώνω το σκεπτικό του για το πού βρίσκεται πραγματικά το κλειδί για την επίλυση του εθνικού θέματος, το οποίο φέτος συμπληρώνει μισό αιώνα!

Είπε λοιπόν ο κ. Βενιζέλος με την εμπειρία και τη γνώση (καθότι χειρίστηκε το Κυπριακό και ως υπουργός Αμυνας και ως υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας), τα ακόλουθα σημαντικά, κατά τη γνώμη μου:

«Η λύση του Κυπριακού βρίσκεται στη Λευκωσία, στα χέρια του Ελληνοκυπριακού Εθνικού Συμβουλίου. Εάν εδώ οι ελληνοκυπριακές πολιτικές δυνάμεις, η κοινωνία, οι πολίτες διαμορφώσουν ένα σχήμα το οποίο πραγματικά πιστεύουν, το οποίο πραγματικά θέλουν, το οποίο θα ψηφίσουν σε δημοψήφισμα και το οργανώσουν στις λεπτομέρειες και το επιδιώξουμε διεθνώς, μπορεί να έχουμε πολύ μεγάλες πιθανότητες προόδου».

Σύμφωνα με το κατά το Ματθαίον Ευαγγέλιο, «ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω», τουτέστιν «αυτός που έχει την ικανότητα να καταλάβει κάτι, ας καταλάβει…». Οι υπόλοιποι, ας ζήσουν με τις εμμονές τους, προσθέτω εγώ…

Η Ζάκυνθος και το 1821

Το βιβλίο που θα εισηγηθώ για σήμερα είναι αλήθεια ότι «μετράει» ήδη δύο χρόνια ζωής. Φέρει τον τίτλο «Θέλω να γίνω Νατσιόν», και το έχει συγγράψει ο εκδότης και συγγραφέας Διονύσης Βίτσος. Το βιβλίο, εξ αντικειμένου πρέπει να προστεθεί στο πλήθος των εκδοτικών εγχειρημάτων που πυροδότησε η επέτειος για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, και επικεντρώνεται αποκλειστικά στη συμβολή της Ζακύνθου, στον Αγώνα. Οχι μόνο γιατί ο συγγραφέας είναι εκ Ζακύνθου ορμώμενος, αλλά επιπλέον διότι με αυτό το έργο ουσιαστικά επιδιώκει να αναδείξει τη συμμετοχή του νησιού στην αιματηρή προσπάθεια για την απελευθέρωση της χώρας από τον τουρκικό ζυγό. Κατά τον ίδιο τον κ. Βίτσο, το βιβλίο είναι μια απλή προσέγγιση ιστορικών γεγονότων, αποσπασμάτων από τα απομνημονεύματα των αγωνιστών του ’21 και ντοκουμέντων από ιστορικές πηγές, που κατά τη γνώμη του αποδεικνύουν την τεράστια και με πολλούς τρόπους συμμετοχή της Ζακύνθου στον Αγώνα του Εθνους. «Χωρίς αυτή», γράφει, «είναι αμφίβολο αν θα είχε δικαιωθεί ο Αγώνας». Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Περίπλους.