Κατά την πρώτη φάση της απεργίας Κουφοντίνα, ο περί ου ο λόγος, ο «Λεγάμενος» δηλαδή, είχε δεχθεί πιέσεις από στελέχη «να πάρει (σαφή) θέση» υπέρ του μακελάρη και της απεργίας. Το είχε αποφύγει, εκτιμώντας, και σωστά όπως αποδείχθηκε, ότι αυτή η ιστορία θα του έκανε ζημιά. Κατέβασε ρολά, μετά την ανακοίνωση των 15 στελεχών υπέρ Κουφοντίνα, και περίμενε. Αλλά κάτι η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ που βγήκε μπροστά, κάτι τα διάσπαρτα εδώ κι εκεί στελέχη που ενθαρρύνθηκαν από την ανοχή στον Δρίτσα και είπαν να εκφράσουν κι αυτά τη (θετική) γνώμη τους για τον Κουφοντίνα (μη χάσουν δηλαδή...), το τρένο χάθηκε. Οπως και η μπάλα. Και μετά ήρθαν οι δημοσκοπήσεις, και κατέγραψαν τη δυσαρμονία μεταξύ των όσων πίστευε (και περίμενε) ο αρχηγός, και της πραγματικής αποτίμησης που έκανε η κοινωνία αναφορικά με αυτά τα απίθανα που συνέβαιναν στην αξιωματική αντιπολίτευση. Εξού και ο «Λεγάμενος» αποφάσισε, με τη συνδρομή του σοφού περί αυτά, Γιάννη Λούλη (το όνομα το έχετε ξανακούσει - καραμανλικός, του Κώστα, ως το μεδούλι), να στρίψει ολοταχώς προς τη συναίνεση,γιατί διαφορετικά πήγαινε κατευθείαν στον τοίχο με 200!...

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 20-21/03/21

Και βρίζουν και διαμαρτύρονται

Δεν είναι καθόλου, μα καθόλου ικανοποιημένος, από τη «μεταχείριση» που έχει από τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, και δη τα κανάλια ο «Λεγάμενος», και αποφάσισε να παρέμβει ευθέως διά του γραφείου Τύπου προς αυτά. Εν πρώτοις απεστάλη επιστολή, υπογεγραμμένη υπό του εκπροσώπου Τύπου κυρίου Νάσου Ηλιόπουλου, ο οποίος διαμαρτυρόταν για λογαριασμό του φυσικά, για τον τρόπο με τον οποίο μετέδωσαν τα κανάλια τη διαδικτυακή εκδήλωσή του που, ως ο ίδιος υποστήριξε, αφορούσε το «νέο ΕΣΥ».

Η επιστολή, καθ' α ενημερώθηκα, άλλους «συγκίνησε» και άλλων δεν ίδρωσε καν το αφτί. Εξού και ο κύριος Ηλιόπουλος ξεκίνησε κύκλο επαφών με κάποιους εκ των διευθυντών ειδήσεων και ενημέρωσης των καναλιών, θέτοντας και διά ζώσης το «πρόβλημα», όπως τουλάχιστον το αποτιμά ο ΣΥΡΙΖΑ και ο «Λεγάμενος».

Γνωρίζω ότι υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες το διάβημα πήγε άπατο. Γνωρίζω μία τουλάχιστον, όπου είχε τρόπον τινά κάποιο αποτέλεσμα (και δεν εννοώ τη συνέντευξη του «Λεγάμενου» στο πρωινό του ΟΡΕΝ προχθές - είχε ζητηθεί από καιρό, και επελέγη από τον ίδιο ο χρόνος και η εκπομπή στην οποία θα εδίνετο), αλλά μόνο στο επίπεδο της αποδοχής. Τίποτε περισσότερο.

Γνωρίζω επίσης, ότι όση ένταση μπορεί να είχε το «διάβημα», άλλη τόση είχαν και τα παράπονα των υπευθύνων των καναλιών για τις συνεχείς επιθέσεις που δέχονται εκ μέρους στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ότι πρόκειται για «βοθροκάναλα». Και επίσης ότι τα ίδια αυτά στελέχη στοχοποιούν δημοσιογράφους των καναλιών, δημιουργώντας την εντύπωση ότι όλοι είναι συντεταγμένοι σε μια γραμμή υποστήριξης της κυβέρνησης και των πολιτικών της.

Απίθανοι τύποι, έχω να πω. Από τη μία βρίζουν τα κανάλια, και από την άλλη ζητούν καλύτερη μεταχείριση...

Αυτογκόλ

Επί του προκειμένου πάντως, ο «Λεγάμενος» αντί να ψέγει τα κανάλια και να ανιχνεύει συνωμοσίες που δεν υπάρχουν σε βάρος του, θα έκανε καλύτερα αν την κρίσιμη στιγμή αποφάσιζε αυτό που έπρεπε. Διότι για το συγκεκριμένο ζήτημα της ελάχιστης προβολής που έτυχε η εκδήλωσή του για το «νέο ΕΣΥ», αν υποθέσουμε ότι τέλος πάντων είχαν κάποια αξία οι λαϊκισμοί με τους οποίους περιέβαλε την πρότασή του, θα έπρεπε να ψέξει, και να αποβάλει από το κόμμα του τον... μπαρουτοκαπνισμένο Θοδωρή Δρίτσα.

Αυτός του πήρε την μπουκιά από το στόμα, με εκείνες τις απίθανες δηλώσεις που έκανε για τη 17 Νοέμβρη και τον Κουφοντίνα. Δηλώσεις που δεν έγιναν για πλάκα, στο άσχετο, στο περίπου και στο «να 'χαμε να λέγαμε», αλλά έγιναν προς υποστήριξη του μακελάρη τις ημέρες που όλο το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ είχε γονατίσει δίπλα στο κρεβάτι του... ηρωικού απεργού πείνας, και ξενυχτούσε στο πλάι του, προς συμπαράσταση. Αν είχε διαγράψει τον Δρίτσα, και είχε στείλει και μήνυμα στο εσωτερικό του κόμματος του είδους «κόψτε τις μην πω, με τον Κουφοντίνα, αλλιώς σας στέλνω αδιάβαστους», τα φώτα όλα θα στρέφονταν προς εκείνον. Αλλά επειδή ο «Λεγάμενός» μας είναι συν τοις άλλοις και κουτοπόνηρος, έμεινε λίγο πίσω στο θέμα Κουφοντίνα, άφησε όμως «όλα τα λουλούδια (μπουμπούκια κανονικά) να ανθίσουν» στη λογική πως ό,τι και να γίνει μέσα είμαι. Ζήσει, πεθάνει.

Κόλπα...

Αυτογκόλ ΙΙ

Ευκαιρίας δοθείσης, θέλω να επισημάνω επίσης ότι κατά την πρώτη φάση της απεργίας Κουφοντίνα, ο περί ου ο λόγος, ο «Λεγάμενος» δηλαδή, είχε δεχθεί πιέσεις από στελέχη «να πάρει (σαφή) θέση» υπέρ του μακελάρη και της απεργίας. Το είχε αποφύγει, εκτιμώντας, και σωστά όπως αποδείχθηκε, ότι αυτή η ιστορία θα του έκανε ζημιά. Κατέβασε ρολά, μετά την ανακοίνωση των 15 στελεχών υπέρ Κουφοντίνα, και περίμενε. Αλλά κάτι η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ που βγήκε μπροστά, κάτι τα διάσπαρτα εδώ κι εκεί στελέχη που ενθαρρύνθηκαν από την ανοχή στον Δρίτσα και είπαν να εκφράσουν κι αυτά τη (θετική) γνώμη τους για τον Κουφοντίνα (μη χάσουν δηλαδή...), το τρένο χάθηκε. Οπως και η μπάλα. Και μετά ήρθαν οι δημοσκοπήσεις, και κατέγραψαν τη δυσαρμονία μεταξύ των όσων πίστευε (και περίμενε) ο αρχηγός, και της πραγματικής αποτίμησης που έκανε η κοινωνία αναφορικά με αυτά τα απίθανα που συνέβαιναν στην αξιωματική αντιπολίτευση.

Εξού και ο «Λεγάμενος» αποφάσισε, με τη συνδρομή του σοφού περί αυτά, Γιάννη Λούλη (το όνομα το έχετε ξανακούσει - καραμανλικός, του Κώστα, ως το μεδούλι), να στρίψει ολοταχώς προς τη συναίνεση,γιατί διαφορετικά πήγαινε κατευθείαν στον τοίχο με 200!

Οι διερευνητικές και το Ζάππειο

Αναγνώστης μου σοβαρός και με εμπειρία περί τα διεθνή, μου ζήτησε να διαμαρτυρηθώ για λογαριασμό του, αφού πρώτα το επισημάνω ως γεγονός ότι ο πρόσφατος γύρος των ελληνοτουρκικών συνομιλιών, στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών μεταξύ των δύο χωρών, πραγματοποιήθηκε (και αυτός...) σε αίθουσα του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρεταννία.

Εκείνοι, μου είπε, διέθεσαν ένα από τα ωραιότερα παλάτια της Κωνσταντινούπολης προκειμένου να πραγματοποιηθεί ο προηγούμενος γύρος, εμείς τους πήγαμε σε ξενοδοχείο, σε αίθουσα όπως πραγματοποιούνται δείπνα, επιδείξεις μόδας, παρουσιάσεις προϊόντων κ.λπ. Γιατί τόση μιζέρια;

Θα υπογραμμίσω το ενδιαφέρον του φίλου αναγνώστη για την καλή εικόνα μας διεθνώς, και δη στη γείτονα, θα σημειώσω όμως ότι ενδέχεται να υφίσταται σειρά λόγων, όπως για παράδειγμα, λόγοι ασφαλείας. Ή διαμονής της τουρκικής αντιπροσωπείας στο ιστορικό αυτό ξενοδοχείο, οπότε κρίθηκε για λόγους διευκόλυνσης της φιλοξενούμενης αντιπροσωπείας να πραγματοποιηθεί εκεί και η συνάντηση. Πάντως, αν θέλετε τη δική μου γνώμη, ίσως το καλύτερο για μια τέτοιου επιπέδου συνάντηση να ήταν να διαμορφωθεί μια ειδική αίθουσα στο επιβλητικό κτίριο του Ζαππείου, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω, έχει γίνει κούκλα τελευταία με τις ακαταπόνητες προσπάθειες της φίλης μου κυρίας Χριστίνας Βαγενά. Οπως και ο περιβάλλων χώρος, στον οποίο ενυπάρχει ένα πλήθος γλυπτών, τα οποία - προσέξτε παρακαλώ - έχουν φωτιστεί εσχάτως από τη μετρ του είδους κυρία Ελευθερία Ντεκώ στην οποία οφείλουμε επίσης τον καινούργιο φωτισμό της Ακροπόλεως...

«Σταγονίδια ΣΥΡΙΖΑ»

Είχα αναφερθεί αρκετές φορές στην υπόθεση του Γιάννου Παπαντωνίου, τον καιρό που εκρατείτο στη φυλακή χωρίς στοιχεία και χωρίς να υπάρχει τίποτε επί της ουσίας που να τεκμαίρει τις βαριές τω όντι κατηγορίες που διατυπώθηκαν σε βάρος του, περί δωροληψίας, ξεπλύματος μαύρου χρήματος, απιστίας κ.λπ. Ο άνθρωπος πήγε φυλακή επί 18 μήνες, με βάση την «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» και τις πιέσεις διαφόρων στελεχών ΣΥΡΙΖΑ «να βάλουμε κάποιον φυλακή» για να διαφυλαχθεί το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς (τρομάρα τους...).

Θεωρούσα ότι αυτή η περιπέτεια είχε τελειώσει γι' αυτόν, από τη στιγμή που η ανάκριση και η συνακόλουθη έρευνα δεν είχαν καταλήξει σε κάτι σε βάρος του. Πλάνη. Μεγάλη. Τέσσερα χρόνια μετά (περίοδος που συμπίπτει με τη σκευωρία με αφορμή το σκάνδαλο της Novartis - θυμηθείτε το...), ο Γιάννος εξακολουθεί να ζει υπό το βάρος αυτών των βαριών κατηγοριών, με εξευτελιστικούς περιοριστικούς όρους, και να μην παίρνει τέλος η περιπέτειά του. Προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση. Μου φαίνεται ότι μετά τα περίφημα «σταγονίδια» της χούντας, στη Δικαιοσύνη εξακολουθούν να υπάρχουν τα ελέω Παπαγγελόπουλου (τι κάνει αυτή η ψυχή, χάθηκε...) «σταγονίδια ΣΥΡΙΖΑ»...