Από "ΤΑ ΝΕΑ"
![]() |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 21/11/19 |
Ο Πινόκιο της Αριστεράς
Εγώ τη συνέντευξη του προέδρου Αλέξη του άχαστου στο σαββιδΟΡΕΝ δεν την είδα - είχα άλλες, σοβαρότερες δουλειές να κάνω εκείνη την ώρα. Διάβασα όμως μετά όσα υπέροχα είπε, και ειδικότερα το ατράνταχτο επιχείρημα που χρησιμοποίησε προκειμένου να μας πείσει ότι η σκευωρία με την οποία επιχειρήθηκε να εμπλακούν στο σκάνδαλο της Novartis δέκα πολιτικά πρόσωπα της αντιπολίτευσης δεν ήταν σκευωρία. «Αν είχαμε στήσει την υπόθεση Novartis, θα πήγαινε ο Τζανακόπουλος στον Αρειο Πάγο;» διερωτήθηκε ο τεράστιος, και σημείωσε στο ίδιο πάντα κλίμα τού «είναι δυνατόν να είμαι τόσο βλάκας για να κάνω μια τέτοια βλακεία;»: «Εμείς πήγαμε σαν Αρσακειάδες, με τον σταυρό το χέρι, στην υπόθεση της Novartis. Ο Τζανακόπουλος πήγε στον Αρειο Πάγο γιατί δεν είχαμε ιδέα για το τι συνέβαινε».
Ελα βρε, και εμείς που τον είχαμε παρεξηγήσει τον άνθρωπο, και είχαμε σκεφτεί ότι για να πηγαίνει άρον άρον ο Τζανακό. στη Δημητρίου στον Αρειο Πάγο, κάτι μεθοδεύει το Μαξίμου, που δεν θέλει να το πει ούτε και από το τηλέφωνο ο Τσίπρας, γι' αυτό στέλνει τον υποτακτικό του, να μεταφέρει τις σκέψεις του. Μα τι σκεφτήκαμε τα κουτά, τι σκεφτήκαμε...
(Στο μεταξύ είναι τόσο ψεύτης που κοροϊδεύει ακόμα και τον εαυτό του: ξέχασε, μέσα στο ψέμα του, ότι την παραμονή της επίσκεψης του Τζανακόπουλου στον Αρειο Πάγο, βράδυ στο Μέγαρο Μαξίμου, είχε ενημερωθεί από Κοντονή και Παπαγγελόπουλο «για το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους». Τώρα ο Πινόκιο της Αριστεράς δηλώνει χωρίς να ντρέπεται ότι «Ο Τζανακόπουλος πήγε στον Αρειο Πάγο γιατί δεν είχαμε ιδέα για το τι συνέβαινε». Μα τι ψεύτης, Θεέ μου, τι ψεύτης!..)
Οφσάιντ στο κόμμα της χαράς
Εμάς μάς είχε διαφύγει, αλλά ας είναι καλά το πρώην ΦΕΚ «Αυγή», το οποίο εγκύρως, όπως πάντα, μας ενημέρωσε χθες, με σκληρό είναι η αλήθεια τρόπο, για τον ενδιαφερόμενο. Οπου ο ενδιαφερόμενος λέγεται Αβραμάκης, Λευτέρης Αβραμάκης για την ακρίβεια, είναι βουλευτής Σερρών, και μια Κυριακή, την περασμένη, που έκοβε βόλτες στον νομό, είδε σε ένα χωριό μια μάζωξη, σου λέει «δεν είπε και ο αρχηγός ο Αλέξης να ανοιχτούμε στον λαό; Ας πάω». Και πήγε. Μόνο που η μάζωξη ήταν μνημόσυνο (από νωρίς έχει μπει στο νόημα ο Αβραμάκης: «Πήγαινε γάμους και μνημόσυνα και μην αφήνεις επιτάφιους»). Αλλά το μνημόσυνο δεν αφορούσε κάποιον εκδημήσαντα κάτοικο της περιοχής. Αφορούσε 200 εκτελεσμένους από τον ΕΛΑΣ, που τους είχε βαφτίσει «ταγματασφαλίτες» και συνεργάτες των κατακτητών και είχε δώσει μάχη μαζί τους, διότι ο ΕΛΑΣ ήταν (λέμε τώρα...) δημοκρατικός ενώ αυτοί ανήκαν - οι εκτελεσμένοι - σε μια οργάνωση ΠΑΟ (καμιά σχέση με τον Παναθηναϊκό - Πανελλήνια Απελευθερωτική Οργάνωση ονομαζόταν). Ηταν δηλαδή και αυτή η μάχη άλλη μία στη μακρά εμφύλια διαμάχη που ξέσπασε στη χώρα λίγο πριν από το τέλος του μεγάλου πολέμου, και αμέσως μετά από αυτόν, με αντικείμενο το με ποιους είμαστε. Με τη Δύση ή με τη Σοβιετία.
Ο ΕΛΑΣ λοιπόν τους ξεπάστρεψε τους άλλους που ήταν με τη Δύση γιατί ήθελε να μας οδηγήσει στο άρμα της Σοβιετίας, και 75 χρόνια μετά ο δυστυχής Αβραμάκης (πού να το 'λεγε η μοίρα του) βρέθηκε απολογούμενος στο κόμμα της χαράς για την παρουσία του στο μνημόσυνο των ξεπαστρεμένων, ίσως και θύμα μιας πλάνης - σου λέει «αφού ο αρχηγός μας ο Αλέξης είναι ο καλύτερος φίλος των Αμερικανών στη χώρα, γιατί να μην πάω σε ένα μνημόσυνο όπου τιμώνται άνθρωποι που αγωνίστηκαν για τα ίδια πιστεύω;». Αλλά ο αρχηγός, αρχηγός είναι, ό,τι θέλει λέει και κάνει, και δεν δίνει και λογαριασμό σε κανέναν. Ο Αβραμάκης όμως που δεν είναι αρχηγός και ούτε πρόκειται να γίνει ποτέ κλήθηκε να δώσει. Και τι είπε ο άνθρωπός μας; Περίπου ό,τι αναφέρω προηγουμένως: περνούσε τυχαία, είδε κόσμο γύρω από το ηρώο, σταμάτησε να κάνει καμιά χαιρετούρα βουλευτική, έκανε μερικές, και αποχώρησε. Αυτό. Τώρα βρίσκεται μπροστά στην απειλή για τη λήψη πειθαρχικών μέτρων - μπορεί και αποπομπής. Αγριεύουν τα πράγματα...
Ο μάντης
Η αλήθεια είναι ότι τον είχαμε χάσει. Μετά τις εκλογές, και το ταπεινωτικό αποτέλεσμα για τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ με τους οποίους είχε ξεκινήσει προεκλογικά διάφορα σούρτα-φέρτα, είχε απογοητευθεί τόσο πολύ, ώστε πήρε την πίκρα του και αποσύρθηκε στην αγαπημένη του Πάτμο. Περί του φίλου μου Βαγγέλη Αντώναρου ο λόγος, ο οποίος έπειτα από μια βαθιά περίοδο περισυλλογής εμφανίστηκε ξανά στο προσκήνιο προβλέποντας - ο νέος μάντης... Κάλχας - πρόωρες εκλογές!!
Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα προς άρσιν παρεξηγήσεων, και προκειμένου να καταστεί σαφές ότι ο άνθρωπός μου είναι εδώ, και επιμένει... αντιμητσοτακικά και φιλοτσιπρικά, έτσι όπως το ξεκίνησε πριν από δύο-τρία χρόνια.
Εγραψε λοιπόν ο Βαγγέλης στο Facebook: «Προσωπικά δεν έχω αμφιβολίες ότι θα έχουμε πρόωρες εκλογές - και μάλιστα μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2020. Οι λόγοι πολλοί - ο κυριότερος είναι όντως το "κάψιμο" της απλής αναλογικής. Αλλά πολλά θα εξαρτηθούν, κατά την άποψή μου, από τη (δυστυχώς προβλέψιμη) όξυνση του Προσφυγικού (...) Βλέπω μια ακτιβιστική αντιμετώπιση του θέματος από τους κρατούντες με υποσχέσεις και... προσλήψεις προσωπικού που δεν οδηγεί πουθενά (...) Πότε θα γίνουν εκλογές ακριβώς - ενδείξεις θα μας δώσουν η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και ο χρόνος κατάθεσης του νέου εκλογικού νόμου. Ξέρω τι σας λέω».
Αυτό το «ξέρω τι σας λέω» τι το ήθελε; Το ίδιο ισχυριζόταν και προεκλογικά, που μας έλεγε ότι κλείνει η ψαλίδα μεταξύ ΝουΔού και ΣΥΡΙΖΑ και ότι είναι μικρή η διαφορά, και η διαφορά εκτοξεύθηκε σχεδόν στις δέκα μονάδες...
Παιχνίδια με το Σύνταγμα
Μεγάλη μέρα η χθεσινή για τη Δημοκρατία και τους θεσμούς της. Αναφέρομαι στην απαγκίστρωση των πρόωρων εκλογών από την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, θέση που πολλές φορές διατύπωσαν κατά το παρελθόν πολιτικές προσωπικότητες, κόμματα και φορείς, πλην όμως δεν εισακούστηκαν και το αποτέλεσμα ήταν να συρθεί η χώρα σε πρόωρη διάλυση της Βουλής λόγω της αδυναμίας των πολιτικών δυνάμεων να συναινέσουν σε ένα κοινής αποδοχής πρόσωπο. Πρόωρες εκλογές, με ό,τι αυτό σήμαινε για την ίδια τη χώρα, την οικονομία, τους πολίτες της.
Τις θυμίζω αυτές τις περιπτώσεις, διότι από χθες και μετά τη συζήτηση που έγινε επί της προτάσεως για τη συνταγματική αναθεώρηση είναι πλέον ιστορία η διάλυση:
- Τον Φεβρουάριο του 1990 η ΝουΔού του Κων. Μητσοτάκη προτείνει Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά εκείνος δεν καταφέρνει να εκλεγεί και η χώρα οδηγήθηκε σε εκλογές τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου.
- Τον Ιούνιο του 2009, ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε την ευθύνη να οδηγηθεί τον Οκτώβριο σε εκλογές η χώρα, ανακοινώνοντας πρόωρα ότι δεν θα ψηφίσει για δεύτερη θητεία τον προτεινόμενο από τη ΝουΔού Κάρολο Παπούλια.
- Τον Δεκέμβριο του 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ ματαίωσε την εκλογή ως Προέδρου της Δημοκρατίας του Σταύρου Δήμα και η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου οδήγησε τη χώρα σε εκλογές τον Ιανουάριο του 2015, που έφεραν στην εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ (με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα...).
Ολα αυτά με βάση το άρθρο 32 του Συντάγματος το οποίο είχε επιχειρηθεί να αναθεωρηθεί κατά το παρελθόν. Προσωπικά θυμάμαι πάντως στην αναθεώρηση του 2001 την επιμονή του γενικού εισηγητή του ΠΑΣΟΚ τότε Ευ. Βενιζέλου να αναθεωρηθεί το άρθρο και την έντονη αντίδραση της ΝουΔού, που τελικά τα κατάφερε και απέτρεψε την αναθεώρηση, γιατί αυτό τη βόλευε εκείνη την περίοδο.
Παιχνιδάκια με το Σύνταγμα...
....και οι πανηγυρισμοί της συντρόφισσας Νταρζάνου
![]() |
| "Η ΑΥΓΗ", 21/11/19 |


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου